Finale Staphorst

Opnieuw een wisseling in de arbitrage: Sam Dröge die oorspronkelijk op deze wedstrijd gezet was heeft nu bezigheden elders en Jelle Besselsen neemt de honneurs vandaag voor hem waar. Het lijkt wel een epidemie, ik heb dit nog nooit zo vaak in één seizoen meegemaakt! Even ben ik bang dat arbiters hier niet meer naartoe durven. Zou die database van mij ze soms afschrikken? Gelukkig stelt Jelle Besselsen me gerust: het is momenteel één grote arbitrage-carrousel en heeft gelukkig niets met Huizen an sich te maken.
Rob de Groot heeft het steeds over ‘finales’ die gespeeld moeten worden in deze derde periode. Dit is dus finale ‘Staphorst’. Na de nederlaag in het stippendorp moet Huizen nu dan revanche zien te nemen. De mannen van Richard Karrenbelt nemen naar alle waarschijnlijkheid een periodetitel over van ROHDA Raalte dat toch nog steeds als voornaamste titelkandidaat te boek staat en spelen dus min of meer voor de sportieve eer. Dat kan dus niet gezegd worden van Huizen waar de rode stormbal nog hoog in top hangt. Met de week wordt de noodzaak voor een driepunter groter, te beginnen dan maar weer met vandaag.
Die drie punten moeten dan vandaag bijeen geschopt worden door wat inmiddels wel zo ongeveer de vaste basis genoemd mag worden. Met dien verstande dat ook deze week Sergio Kozjak en Lars van Huisstede alleen op de tribune te bewonderen waren, met de overige en wat langduriger geblesseerden hebben we toch al vlot een half elftal dat daar plaats moet nemen. Tot mijn opluchting ontwaar ik Ahmed al Mahdi wel in de basis. Blijkbaar heeft het weekje rust hem goed gedaan en is hij weer speelklaar. Maar er lijkt toch wat ‘sleet’ op onze selectie te zitten, het wekelijks spelen van ‘finales’ begint toch wel wat zijn tol te eisen.
Eemdijk treft vandaag onze concurrent Urk en zondag staat HSC’21 – Hercules op het programma. Zullen de al gedegradeerde Haaksbergers in staat zijn ons in de race te houden? Gaat Eemdijk er met het oog op de derde periode (tweede op twee punten) ook vol tegenaan? Ik heb toch het gevoel dat we he niet meer helemáál in eigen hand hebben. Een overwinning tegen Staphorst is dan ook meer dan noodzakelijk.
De wind staat stevig schuin over het veld — en de tribune. Het elastiekje dat mijn blaadjes in het gareel moet houden maakt overuren.
Onze kleine pupil van de week Emanuel Kaptein begint aan een lange en moeizame tocht tegen de wind in richting Stan Meekhof die het doel van Staphorst vandaag verdedigt. Emanuel weet de bal ondanks de straffe wind toch over de doellijn te krijgen en ontvangt als beloning een gele en een rode kaart van arbiter Jelle Besselsen. In dit geval een sympathiek gebaar, want Emanuel mag ze gewoon houden!

Slikken

De openingsfase verraadt niets van enige bezadigdheid bij onze gasten. Dat ondervindt Artuur Zutterman al meteen als hij aan de zijlijn het eerste balverlies lijdt. Het blijft gelukkig zonder gevolgen, maar de manier waarop Staphorst er in kleunde deed bepaald geen gemakzuchtige houding bij onze gasten vermoeden. Die komen hier niet om wat weg te geven!
Al in de derde minuut de eerste hartverzakking als Aleks Jankovic ineens een meter voor Olivier Pabon mag opduiken. In gedachten tel ik de openingstreffer al, maar dapper knalt Pabon zich voor de voeten van Jankovic en klemt de bal ferm op de brede borst. Met verbijstering zien we toe hoe Staphorst brutaalweg het initiatief neemt.
Jankovic mag twee minuten later dan een hoekschop nemen die door Daimen Schra ter hoogte van de eerste paal tot achterbal wordt gewerkt.
Op de tribune komen we al snel tot de conclusie dat ‘het niet loopt’ bij Huizen. Staphorst is feller, voetbalt beter en heeft nadrukkelijk de overhand. En dat is slikken voor de trouwe aanhang die zich deze wedstrijd ongetwijfeld ietsje anders zal hebben voorgesteld…

Ploeteren

Huizen worstelt met zichzelf. Er zit geen lijn in het spel. Is het de spanning van die ‘finale’? Wie het weet mag het zeggen.
Sporadisch verschijnt Huizen in de buurt van de Staphorster zestien. Zo ook in de achtste minuut als de als altijd weer met volle overgave spelende Ahmed al Mahdi de achterlijn weet te halen. Zijn voorzet daar mankeert weinig aan, maar helaas ontbrak er wel een Huizer voetje om die bal achter Stan Meekhof te jagen. Ook Robbie Schipper — die vandaag weer eens in de basis mocht beginnen — probeert het met een wat krachteloze schuiver van buiten die zestien waar Meekhof geen enkele moeite mee heeft. Een voorzet dan van Al Mahdi die helaas opnieuw geen passende eindbestemming vond. Nee, dit wordt een zwaar middagje Wolfskamer voor de Huizer aanhang!
Van enig plan, concept of overleg is geen sprake bij het tegenhouden van de Staphorster aanvallen. Aangevuurd door een fanatiek coachende Richard Karrenbelt dwingt Staphorst ons tot pompen of verzuipen en gaan de ballen wat lukraak naar voren waar onze twee spitsen er maar wat van moeten zien te maken. Jostein Ohm en Ahmed al Mahdi lopen zich de benen uit het lijf en zien zich eigenlijk continue voor een overmacht geplaatst.
Inmiddels vliegen ons de corners ook om de oren. Jankovic neemt ze van de tribunezijde en weet ze aardig voor te leggen. Schra heeft de pech dat zijn inzet uit een van die vele hoekschoppen maar rakelings naast de goal van Pabon tegen de reclame-uitingen spat. Deze stortvloed van corners is typerend voor de druk waaronder Huizen zich bevindt. Het is ploeteren om zich het hoofd boven water te houden.

Kansen

En toch weet Huizen zich uit het ‘niets’ de nodige kansen te genereren. Eerst is daar Jaylon Moi Thuk Shung die met een indrukwekkende rush langs de zijlijn een half elftal Staphorsters te kijk zet. De bal gaat perfect naar Ahmed al Mahdi die met zijn uithaal doelman Meekhof tot een prachtige redding dwingt.
Vier minuten later is daar ineens Jostein Ohm die diep gestuurd wordt. Opnieuw verkijkt de Staphorster defensie zich op de snelheid van onze spits en als Jostein doelman Meekhof wat ver voor zijn goal ziet staan probeert hij het met een heerlijke lob. Maar zoals gesteld stond de wind wat schuin over De Wolfskamer en de lob mist daardoor net wat aan lengte en biedt daarmee die uitstekende doelman van de Staphorsters de gelegenheid om op zijn schreden terug te keren en de bal weg te vangen voor hij de doellijn kon passeren. Deze bal zou met windje mee zonder meer de openingstreffer betekend hebben.
Staphorst domineert, maar toch weet het zich uit dit overwicht relatief weinig uitgespeelde kansen te scheppen. Een vrije trap van een meter of vijfentwintig is dan wel zo’n kansrijke positie. Mark Jagt die me nog goed bijstaat van de voorgaande ontmoeting zet zich achter de bal. De inzet is venijnig, spat langs de muur, maar gelukkig ook langs het doel van de opgelucht huppelende Pabon.
Nog een inzet van Ohm die fraai door Meekhof onschadelijk gemaakt wordt als een carambole de bal voor de voeten van onze ijverige vleugelspits doet belanden.
Op slag van rust weet Kjelt Engbers met volle inzet een doelpoging van Al Mahdi nog te blokkeren en ziet  Zutterman kans Daimen Schra zo te hinderen dat de Staphorster de bal zo over de achterlijn loopt.

Rust

Ondanks de benarde positie waarin Huizen zich bevindt weet het zich dus toch de nodige mogelijkheden te verschaffen. Maar als zo vaak is het de afwerking die ontbreekt. Na drie kwartier geploeter bekruipt me toch het gevoel dat Huizen uit andere vaatjes zal moeten gaan tappen om dit tot een goed einde te kunnen brengen. De aanvalsopzetten van Staphorst zijn degelijker, de withemden weten elkaar makkelijker en vooral vaker te vinden dan de lukrake pegels naar voren waar Huizen zich van bedient.
Van enige ‘uitgeblustheid’ in het spel van de mannen van Richard Karrenbelt is niets te bespeuren en ook de coach zelf wekt bepaald niet de indruk dat dit voor hem een wedstrijd om des keizers baard is.
Eemdijk is ondertussen bezig Urker gehakt te draaien en staat met rust al met 5 – 1 voor! Dat is in ieder geval al goed nieuws voor de Huizer gelederen. Genemuiden staat echter achter tegen T.E.C. en dat is dan weer minder. Het maakt de noodzaak van een zege alleen maar groter. Een zege die ik er voorlopig echt nog niet in zie zitten vandaag.
Wissels? Ik heb daar wel zo mijn gedachten over, maar ik betwijfel of die gedachten ook door De Groot en zijn staf gedeeld zullen worden…

Ongewijzigd

Inderdaad beginnen beide teams ongewijzigd aan de tweede helft. Ook het spelbeeld lijkt niet echt aan verandering onderhevig. Met de wind nu in de rug is het spel nog even slordig als in de eerste drie kwartier en de Staphorsters lijken elkaar nog steeds makkelijker te vinden dan onze mannen. Ook zien we hoe de Huizer spelers even moeten wennen om de lengte van hun passes af te stemmen op die rugwind.
Na twee minuten al de eerste mogelijkheid voor Staphorst als spits Sam Crowther niet in de gaten heeft hoe vogeltjevrij hij eigenlijk staat. Zijn kopbal is daardoor een simpele prooi voor Pabon die goed opgesteld staat. Met Pabon noem ik dan ook meteen de Huizer met de meeste passes die ook daadwerkelijk aankwamen. En dat is zorgelijk…
Een hachelijke situatie vlak voor Pabon. Het is kunst– en vliegwerk waarmee Huizen zich het hoofd boven water weet te houden, én het achterwerk van een Staphorster die onbedoeld doelwit bleek van een spijkerharde inzet van Sam Crowther…
De imposante Dirk Muis heeft achterin bij Staphorst in zijn eentje al meer geslaagde passes verzon den dan alle Huizers bij elkaar. We zitten de minuten af te tellen. Als je ‘m niet kunt winnen, moet je wel zorgen dat je ‘m niet verliest. Eén puntje is altijd beter dan géén puntje…

Blessure

In de vijfenvijftigste minuut zien we een blessure aan de kantinezijde van het veld ter hoogte van de middenlijn. Het oogt ernstig, want zelfs onze E.H.B.O. komt aangesneld ter assistentie. De ongelukkige Twan van der Kamp moet met een hoofdwond afhaken. Ondersteund wankelt hij de kleedkamer in en zou later in het ziekenhuis gehecht moeten worden. Vanaf deze plek uiteraard een spoedig herstel gewenst. Het is Sil Kramer die de plek van Van der Kamp in komt nemen.
Als we dan weer aan het voetballen zijn zien we hoe opnieuw een corner van Van der Jagt perfect voor komt. Nu is het Jorn Hekkert die de bal fraai in weet te koppen en opnieuw tel ik de goal al. In Olivier Pabon hebben we echter een doelman die tot wonderbaarlijke reddingen in staat is. Als de bal onstuitbaar onder de lat lijkt binnen te slaan zijn daar ineens de vingertoppen van ‘Ollie’ die de bal een voor Huizen bevrijdende richting geven. ‘n Hartverzakking!
De vrouwen en de kinderen mogen eerst bij Huizen en De Groot grijpt in om dit tij te keren. Stefano Fransberg komt Robbie Schipper aflossen.
Waar ik Pabon eerder prees om zijn pass-zuiverheid, doet hij nu het gezegde eer aan dat ook het beste paard wel eens struikelt: met ogen groot als theeschoteltjes zien we hoe hij de bal regelrecht in de voeten van de volledig vrijstaande Sam Crowther speelt. Crowther lijkt de bal maar voor het afwerken te hebben. Het is bijna een trainingsoefening in afronden: voorzetje, uithaal, goal! Maar Crowther schrikt blijkbaar van deze onverwachte mogelijkheid en jaagt de bal wild en ruim over de goal van de opgeluchte Olivier Pabon… Vrouwe Fortuna is Huizen gunstig gezind!

Dan toch!

Bij het inspelen zag ik die lange Mike Veenstra heerlijke dingen doen met de bal. Nu mag hij zijn kunsten ook echt in het veld komen vertonen als hij Aleks Jankovic komt aflossen. Ik houd mijn hart vast. Veenstra staat me ook van de heenwedstrijd nog wel voor de geest. Toen hadden we achterin ook al erg veel problemen met die lange en vooral snelle vleugelspits. Het verschil in lengte wordt bijna lachwekkend als hij zijn man (Zutterman) opzoekt. Er zitten al vlug twee, drie koppen verschil tussen die twee. Met corners zou ik die toch maar door een ander laten dekken, want Zutterman komt hier met een keukentrapje nog niet bij!
Tijmen Bakker ziet dan een pass toch goed bij Ohm uitkomen. Ohm zet goed door en lijkt het duel op de achterlijn te gaan verliezen. Dan caramboleert de bal op merkwaardige wijze toch richting doellijn. Doelman Meekhof is wat uit positie, maar is toch op tijd weer ter plekke om de bal op te rapen. Het zag er even heel dreigend uit.
Twee minuten later is het dan wél raak als Jostein Ohm met een heerlijke vrije trap de bal richting tweede paal jaagt. Het is daar druk en in het gedrang raakt uitgerekend die sterke Dirk Muis de bal helemaal verkeerd met het hoofd. En waar Huizen maar steeds niet toe in staat bleek, regelt Muis nu voor ons: zijn inzet slaat zelfs voor Meekhof onhoudbaar binnen en zet Huizen op een even onverwachte als onverdiende 1 – 0 voorsprong! Vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan! Hoe ze er in gaan dondert niet, áls ze er maar in gaan!

Opleving

Huizen put moed uit dit onverwachte voordeeltje en komt lekkerder in haar spel. Staphorst moét nu komen en dat biedt onze voorwaartsen iets meer ruimte. Fransberg weet Al Mahdi te vinden die zijn uithaal echter nog maar net geblokt ziet worden. Helaas rekent Jaylon niet echt op een doorschietende bal en komt daardoor niet tot een voldragen schotpoging. Jammer, die 1 – 0 blijft uiteraard wel een heel broze voorsprong. En we moeten nog zeker twintig minuten plus de extra tijd die door alle wissels en de blessurebehandeling van Van der Kamp aanzienlijk zal zijn.
Opnieuw een vrije trap waar Jostein Ohm zich achter zet. Een streep! Normaliter een goal, maar niet alleen Pabon betoont zich vandaag een uitmuntend doelwachter, ook Meekhof is er een van de buitencategorie. Het is echt een ‘keeperswedstrijd’ vandaag. Als voormalig doelman kan ik daar echt van genieten. Een jaar van mijn leven zou ik zo geven als ik nog één zo’n wedstrijd voluit in die goal zou kunnen staan!
Een corner van Jostein Ohm die zich met name in die spelhervattingen wist te onderscheiden wordt bij de tweede paal jammerlijk door Dennis Lamme over geschoten in een dappere volley. Je moet met dat soort ballen een beetje geluk hebben, maar vrouwe Fortuna was denk ik net even een ommetje maken…

Dood of gladiolen

Er ontstaat zowel voor Huizen als Staphorst een soort alles-of-niets-fase. Een fase die nu ook voor de objectieve toeschouwers zonder meer de aanschaf van het toegangskaartje waard geweest zal zijn.
Een overtreding van Tijmen Bakker op Sil Kramer levert onze gasten een vrije trap op een kansrijke positie op. Een meter of twee buiten ons strafschopgebied, een beetje schuin voor de goal. Het is Mark Jagt die onze muur op sterkte test. Het wankelt, maar overleeft.
Een uitval via Ohm die opnieuw de turbo aanzet en doorstoot. De hoek wordt weliswaar wat lastig, maar aan de inzet is weinig mis. Opnieuw is het die uitmuntende Meekhof die er de rechtervoet nog tegenaan weet te krijgen en zo de inzet voor de tweede paal langs weet te sturen. Een geweldige redding en opnieuw pech voor Jostein Ohm die ik deze goal zo graag had gegund!
Dan wordt de leeg gespeelde Ahmed al Mahdi naar de kant gehaald voor Justen Kuiper.
Tijmen Bakker staat kort daarop aan het einde van een kansrijk ogende uitval. Zijn uithaal vliegt tot ontzetting van alle Huizer fans, inclusief moeder Denise, meters over de goal van Meekhof. Daar had de 2 – 0 maar zo kunnen en wellicht ook moeten vallen. Schuldbewust zou Tijmen later aangeven dat hij op het moment van schieten weggleed. Niet geheel ondenkbaar op dit veld. Met de minuut stijgt de spanning of Huizen dit resultaat over het eindsignaal zal weten te trekken. Wordt het de dood of worden het die gladiolen?

Luctor et Emergo!

De slotminuten lijken elkaar steeds trager op te volgen. Jorn Hekkert neemt dan ineens ons doel onder vuur als die lange Veenstra (wat ben ik blij dat ie niet in de basis begon!) de achterlijn weet te halen op een schier onmogelijke bal. De inzet lijkt onhoudbaar, maar opnieuw weet Pabon er een wereldredding uit te persen. Een corner van Jagt en opnieuw een heldenrol voor Pabon als hij een inzet van Crowther voor de paal weghaalt. Een standbeeld is wellicht iets teveel eer, maar een borstbeeldje zou ik zeker overwegen!
Dani Vivié en Joshua Lo-Asioe komen dan voor Tijmen Bakker en Jostein Ohm. Ook Karrenbelt gooit er nog een troef tegenaan: Ruben Westert vervangt Sil Bos.
De dartele Justen Kuiper bezorgt de forse maar wel wat statische defensie van Staphorst de nodige problemen. En dan moeten er toch ongeoorloofde maatregelen genomen worden. Kuiper zet zich zelf achter de vrije trap en krult de bal heerlijk richting tweede paal waar de instormende Dailey Groenewegen net een toupetje tekort komt om de bal binnen te kunnen knikken! We zitten op de puntjes van onze stoeltjes op die winderige tribune als met vereende krachten een doorbraak van Veenstra wordt gestuit. Lo-Asioe werpt zich tot twee keer toe in de strijd als een corner twee schietkansen oplevert. Ten koste van een blessure weet onze dappere middenvelder — die ik met lede ogen zie vertrekken naar onze nationale defensie — de gelijkmaker te voorkomen. Kuiper dolt bij de cornervlag. Een panna, gedartel en kostbare seconden tijdwinst tot wanhoop van de Staphorsters die maar geen grip op de bewegingen van Kuiper wisten te krijgen.
Aan de andere kant een voorzet van Frank van der Burg die maar net mis wordt gekopt. Het zijn oogjes van die spreekwoordelijk naald die zich aaneen rijgen. Nóg een kopbal van Kjelt Engbers waar we goed mee weg komen, aan de andere kant een hele lepe steekbal van Kuiper op Vivié die zich niet bedenkt en meteen uithaalt maar weer Meekhof op zijn weg vindt. Dan vindt na bijna acht minuten extra tijd Jelle Besselsen het welletjes en fluit hij deze zwaar bevochten driepunter voor Huizen in de boeken! Huizen worstelde en kwam boven!
Na het laatste fluitsignaal dreigen de emoties nog even op te lopen als een ‘supporter’ blijkbaar iets onwelvoeglijks heeft geroepen. De gemoederen worden gelukkig snel tot bedaren gebracht, maar het wierp toch wel een smetje op deze verder sportieve wedstrijd. Jammer!

Rob de Groot

“Zoals gebruikelijk beginnen we met trefwoorden!” leg ik De Groot voor. “Ik heb er twee vandaag en jij mag kiezen: ‘Gestolen’ en ‘Geploeter’…”
“Dan ga ik voor ‘Geploeter’, klinkt het gedecideerd.
“Dat was ook mijn eerste keus. Toch vind ik ook dat je het etiket ‘Gestolen’ ook wel een beetje op deze overwinning mag plakken…”
“Nee, ‘Gestolen’ vind ik hier een wat te groot woord. De eerste helft zijn zij wel de dominante ploeg. Wij moesten terug, maar dat heeft ook te maken met de wind. Zij winnen de toss en kiezen er voor met wind mee te gaan spelen. Dan weet je dat je tegen zo’n fysiek sterke ploeg dat je onder druk komt te staan. Elke bal die stuitert, daar krijgt de wind vat op en dan wordt het een heel lastig veld om op te spelen. Even afgezien overigens van het feit dat je onder deze omstandigheden juist je rust moet zien te bewaren en die rust heb ik de eerste helft eigenlijk bijna niet gezien.”
“De enige die ik maar één verkeerde pass heb zien geven was Olivier Pabon… De opbouw van Staphorst vond ik vele malen verzorgder dan die van ons…”
“Eerste helft ben ik het daar wel mee eens. Ondanks de moeilijke omstandigheden moet je gewoon meer doen in de positie waarin we zitten. Daar was ik ontevreden over.
De tweede helft vond ik dat wel anders. Kijkend naar die opbouw: wij speelden met twee spitsen voorop en Robbie Schipper daar vlak achter. Daarmee kregen die backs meer ruimte om op te bouwen. Maar wij hebben dat óók! Jaylon die tegen die rechtsbuiten van hen speelt. Die speelden we de eerste helft twee of drie keer slechts over de grond aan. Maar dat had wel tien keer moeten zijn, want daar ligt de oplossing. Dan hebben wij dus heel veel moeite om te zien waar die oplossing ligt en dat naar elkaar te communiceren…”
“Maar is dat ook niet een beetje jouw taak om dan vanaf de kant op die oplossing te wijzen?”
“Nou, ik ben continue aan het coachen geweest. Maar dit is niet iets van alleen deze week, dit is een terugkerend fenomeen dat we moeite hebben om een overtal te creëren en daarvanuit te gaan spelen. Op de momenten dat we dat wél doen krijg ik ook telkens terug van de tegenstanders dat ze ons lastig te bespelen vinden omdat ze dan keuzes moeten gaan maken. Dat vond ik de tweede helft overigens wel beter gaan.”
“Na de 1 – 0 leek er een last van ons af te vallen. Had je het idee dat er vandaag extra spanning op de ploeg zat?”
“Ja, natuurlijk zit er spanning op de ploeg! Iedereen gaat anders om met die stand op de ranglijst. Ik merk bij jou ook dat dat wat doet met de emotie en dat werkt niet altijd positief uit.
Voor de spelers gaat het erom dat ie een keer een goede actie maakt, een goede bal aanneemt en een keer een goal maakt. Ik kan me dus wel voorstellen dat als je 1 – 0 voor komt, ook al heb je ‘m niet zelf gemaakt, dat er dan wel even een zorg of last van je afvalt…”
“Drie hele belangrijke punten!”
“Zeker! We moeten voor elk punt knokken. Als we er dan drie winnen in dit geval tegen een ploeg die bovenin staat, dan zijn dat zeer welkome punten en zeer belangrijk in te strijd om het divisiebehoud!”

Jeroen Lamme

Even onze vertrekkende captain bevragen naar zijn visie op deze moeizame overwinning.
“Ik ben geneigd dit toch een wat gestolen overwinning te noemen…”
“Mwoah, op basis van de redding die ‘Ollie’ heeft gemaakt. We hadden eerst wat goede kansen in het begin en vond ik ons wat beter, maar Ollie heeft ons echt deze drie punten bezorgd met een aantal fantastische reddingen!
Staphorst zette ons zo onder druk dat wij zelf niet aan voetballen toekwamen.”
“Dit is een ploeg die eigenlijk al ‘uitgespeeld’ is, niet meer zo nodig ‘hoeft’. Daar hoop je in deze fase van de competitie toch de punten tegen te pakken… Dat zag ik zeker de eerste helft eigenlijk niet terug op het veld…”
“Nou, we werkten wel keihard, maar leden veel te snel balverlies. We moesten meer ‘tegenhouden’ dan dat we aan voetballen toe wisten te komen. We hebben echt negentig minuten met volle inzet gewerkt, daar ontbrak het ‘m niet aan…”
“Was het ‘werken’ of was het ‘ploeteren’?”
“Haha, ja, soms wel ploeteren inderdaad. Het waren ook lastige omstandigheden vandaag: het veld was kurkdroog, er stond een hele harde wind, dus ik denk dat er meerdere factoren meespeelden waardoor we niet echt aan voetballen toekwamen…”
“Is er al wat bekend over jouw toekomst?”
“Nee, nog niet. Ik ben al wel benaderd door en in gesprek met een aantal clubs…”
“Jij gaat niet net als Joshua Lo-Asioe het leger in…”
“Nee! Daar ben ik niet voor gemaakt, Ron! Ik heb nog nooit gevochten in mijn leven en dat ga ik ook liever uit de weg. Nee dat is niet mijn doel, inderdaad…
Ik wil toch het liefst nog enigszins op niveau te blijven voetballen. Vierde divisie of eerste klasse. Maar ik hoef niet meer zo nodig in de derde divisie te voetballen. Ik heb hier bij Huizen mijn ‘top’ bereikt en hele mooie jaren gehad, aanvoerder geworden van een hele mooie club. Nee, beter dan dit gaat het voor mij niet meer worden, Ron!”
“Drie hele nuttige punten vandaag!”
“Ja, zeker! Je weet dat je ook nog wel wat mindere ploegen gaat krijgen, maar tegen een top 4 ploeg zijn het gewoon bonuspunten! Maar goed, je kunt in principe van iedereen winnen en we moeten iedere wedstrijd gewoon punten zien te pakken, of dat nou tegen Staphorst of tegen Urk is…”
“Hadden jullie een soort van extra spanning voor deze wedstrijd? Ik probeer dat maar als verklaring te vinden voor het matige spel van met name die eerste helft…”
“Nee, we waren redelijk relaxt voor de wedstrijd, de koppie stonden op scherp, alleen ja de omstandigheden waren erg slecht vandaag…”
“Die omstandigheden golden natuurlijk ook voor Staphorst… En zij zijn dit veld niet gewend…”
“Ja, absoluut! Dat zijn goede punten die je daar benoemt. Laten we het er maar op houden dat ik er ook geen verklaring voor heb! Maar gewoon toch drie punten, Ron! Lekker!”

Olivier Pabon

“Hey Ollie, dit was weer jouw wedstrijd!”
“Ja, lekker! Ik moest mijn foutje even goedmaken. Ik speelde zo die Sam Crowther in!”
“Daarmee benoem je volgens mij jouw enige fout! Je was volgens mij de mest pass-zekere speler van Huizen!”
“Haha! Nou bedankt voor het compliment! Het was een slordig potje voetbal inderdaad. Dat kwam ook door de omstandigheden uiteraard, veel wind en ik blijf het zeggen: het veld hier is gewoon dramatisch. Dat gold voor hen ook, maar je zag wel dat zij iets makkelijker voetbalden. Haha, dat is een understatement, haha! Maar het is gewoon fijn dat het in een seizoen als dit ook een keertje mee zit en zij hem er zelf inknikken. De tweede helft gingen we met iets meer vertrouwen spelen en maakten we goed gebruik van het feit dat Staphorst moest komen. We hadden alleen die 2 – 0 nog mogen maken, dan sta ik in ieder geval een stuk lekkerder in die goal. Nu stond ik ‘m toch twintig minuten lang wel te knijpen! Dit zijn zulke belangrijke punten, ik wilde ‘m absoluut winnen! Maar het was fijn dat het ook een keertje meezit.”
“Daar zag het de eerste helft bepaald niet naar uit…”
“Toch vind ik dat wij de eerste helft de grootste kansen hebben gehad.”
“Nou, jij pakte anders in de derde minuut een enorme kans voor die gasten weg!”
“Ja, dat was een hele lekkere bal voor een keeper, hij kwam recht op me af. Maar het was lekker om mezelf weer eens te kunnen onderscheiden…”
“Gaat het na zo’n wedstrijd als dit nou niet bij je kriebelen of je wel de juiste keuze gemaakt hebt met je Deense avontuur?”
“Haha, ja natuurlijk gaat dat door je heen! Nu denk ik ook dat ik dit echt wel ga missen, ja… Dit gevoel van er kunnen zijn voor je team en het feestvieren als je de punten over de streep hebt getrokken. Maar ik moet zeggen dat ik ook wel heel erg uitkijk naar mijn avontuur in Denemarken. Dat wordt denk ik ook een onwijs leerzame ervaring…”
“Ja, en die mooie Deense studentes…”
“Haha! Nou ik heb een vriendin thuis, haha! Die komt ook geregeld langs.”
“Ah, gewoon zorgen dat je op tijd de stille getuigen uit je studentenkamertje hebt opgeruimd!”
“Hahaha! Laat het haar maar niet horen….Haha!”

Justen Kuiper

Zijn invalbeurt beviel me prima! Reden genoeg om ons ‘brutaaltje’ weer eens te vragen hoe de vlag er bij hem bijhangt. “Ik heb weer ouderwets van je genoten! Ik zag je tegen T.E.C. invallen en toen had ik zoiets van ‘hij is nog niet helemaal de oude!’…”
“Ja, dat heb je goed. Tegen T.E.C. heb ik na de wedstrijd ook tegen mezelf gezegd ‘Wat ben je nou eigenlijk allemaal aan het doen?’ Ik was zelf ook niet tevreden. Als je er niet lekker inzit door gebrek aan wedstijdritme, blessures, conditioneel nog niet helemaal klaar. Dus ik heb met mezelf afgesproken dat ik weer helemaal vanaf de basis vol gas ga geven en dan komt het allemaal weer gewoon terecht. En dat heb ik vandaag gedaan. Ik heb vandaag een minuut of twintig, vijfentwintig kunnen spelen. Ja, daar bij die cornervlag een panna’tje, dat zijn de leukere dingen, toch? Dat zit gewoon in mijn persoonlijkheid, dat bén ik…”

“Hoe is het nu met je lichamelijke gesteldheid? Helemaal fit?”
“Ja, ik heb geen pijntjes meer. Ik hoop ook dat de trainer me elke week weer meer minuten gaat gebruiken. Ik was na de winterstop wel terug, maar nog niet voor de volle honderd procent. Ik voel me nu topfit. Ik heb met de fysio een plan gemaakt en dat heeft tot nu toe heel goed uitgepakt. Ik hoop nog heel belangrijk te gaan zijn met goals en assists!”

Jelle Besselsen

“Jelle, je eerste ‘officiële’ wedstrijd waarin je Huizen fluit. Twee keer eerder heb je ons al gefloten, maar dat waren vriendschappelijke ontmoetingen. Nu dan toch min of meer onverwachts een competitiewedstrijd. Hoe is het je bevallen?”
“Ja goed! Ik werd hier leuk ontvangen en wat mij betreft ook een leuke sportieve wedstrijd. Ik kon daardoor ook gewoon lekker laten voetballen. Ik had vandaag ook geen kaarten nodig (Nee, die had hij voor de wedstrijd al aan de pupil van de week cadeau gedaan, 😊 Red.) Dat was zeker ook wel weer eens leuk, het komt ook niet zo héél vaak voor in een seizoen. Gezien de belangen speelden beide ploegen met inzet, maar wel ‘fair’ en dan hoef je ook weinig in te grijpen.”
“Ik schreef in één van mijn voorgaande beoordelingen dat je de wedstrijd goed aanvoelde. Dat vond ik ook deze keer weer… Je nam de juiste beslissingen en hoefde eigenlijk niet op je strepen te gaan staan…”
“Dank je wel! Ik denk dat dat ook een beetje mijn stijl van fluiten wel is. Als het even kan wil ik eigenlijk niet zoveel opvallen en wil ik lekker laten voetballen en het bij de voetballers zien te houden. Dat kon vandaag.”
“Je hebt ook na afloop geen kaarten getrokken bij dat opstootje…”
“Nee, ik zag een gegeven moment na het eindsignaal een hoop spelers bij het hek staan, ik begreep van mijn assistent dat er iets was met een toeschouwer die iets geroepen zou hebben. Er kwamen wel veel mensen bij staan, maar ik heb niemand iets zien doen dat niet door de beugel kon. Ik heb me voornamelijk geconcentreerd op het wegkrijgen van de spelers bij dat hek. Tussen de spelers zelf was er volgens mij niks aan de hand…”
“Het verbaasde me ook dat het even uit de hand dreigde te lopen, want daar was het de wedstrijd helemaal niet naar…”
“De aanleiding zelf heb ik ook niet meegekregen. Ik zag het tumult ontstaan. Toen iedereen weg was bij dat hek was alles ook weer goed…”

NB.
De supporter die betrokken was bij het opstootje na afloop heeft contact met mij opgenomen en verklaarde het volgende naar aanleiding van het incident:

Kleine correctie op het opstootje waar je over schreef, ik (de supporter) zou iets raars hebben gezegd!
Dat is niet het geval, in de laatste minuut verdedigde Huizen wild uit omdat ze onder druk stonden, daarbij kwam de bal stuiterend bij mij terecht Ik ving de bal op en op het moment dat de verdediger hem wilde pakken om snel in te gooien om de druk er op te houden rolde ik de bal naar de lijn zodat hij niet snel in kon gooien Omdat de scheidsrechter 30 seconden daarna einde wedstrijd floot waren de twee gefrustreerd en besloten verhaal te komen halen bij mij na het laatste fluitsignaal Niets gezegd misschien onsportief maar ik wilde even de druk voor Huizen eraf halen…

Misschien niet helemaal ‘sportief’ gedrag wellicht, maar nou ook weer niet een aanleiding om zó uit je plaat te gaan dat je door anderen in bedwang moet worden gehouden. Ik ben ontzettend blij dat we hier gelukkig niet met beledigende of discriminerende taal te maken hebben.