De dood of de gladiolen

Zomerse temperaturen doen me verlangen naar het einde van deze zenuwslopende competitie. Al wekenlang leef ik met nerveuze spanning dat in deze ultieme finale zijn hoogtepunt gaat krijgen. Ik slaap er slecht van. Mijn vrouw heeft een lichter dekbed op onze echtelijke sponde gedaan omdat ze dacht dat ik het te warm had. Ik heb haar maar in die waan gelaten. Als ze weet dat het puur angstzweet is wat ze in die lakens aantreft, dan gaat ze zich maar zorgen maken.
Die zorgen maak ik me wel voor twee. Van het excuus dat ik een boekje bij Dirk Jan van Leeuwen af moet leveren maak ik dankbaar gebruik om ruim op tijd naar De Wolfskamer af te reizen, want thuis houd ik het niet meer uit.
Die Wolfskamer is weer het toneel van een jeugdtoernooi. Deze keer wordt de Zuyderzeecup verspeeld. Onze onvolprezen schoonmaakploeg voelde zich aangevallen door mijn opmerking over de overvolle prullenbakken na het jeugdtoernooi van vorige week. Ik heb echter niets dan lof en respect voor deze harde werkers en de opmerking was slechts bedoeld als ‘tip’ voor een volgende organisatie dat dit onderdeel wellicht ook even aandacht verdient — niets meer en niets minder en het was zeker niet als kritiek bedoeld. Mijn oprechte excuses dat dat wel zo is overgekomen.
Ik ontloop de drukte in de bestuurskamer waar de selectie zich verzamelt en voorbereidt op deze alle beslissende ontmoeting. Samen met chauffeur Paul heb ik het genoegen de wedstrijdbespreking mee te mogen maken. Heel gedegen en met oog voor detail wordt DVS’33 ontleed.
De taak voor vanmiddag is duidelijk: winnen. Dat is de enige optie om met zekerheid boven die rode streep te blijven. Dat één concurrent een uitglijer maakt op deze laatst reguliere speeldag dat is wellicht nog denkbaar, maar dat ze beiden onderuit zullen gaan… Ik heb er een hard hoofd in!
Chauffeur Paul heeft zijn gevaarte weer met veel moeite onze overbezette parkeerplaats op weten te krijgen. Half op het fietspad, dat dan wel. Het is een ware kunstenaar met dat ding. Onbegrijpelijk dat er niemand bij de gemeentelijke dienst die belast is met ‘Planning Openbare Ruimte’ op het idee is gekomen dat er ook bussen naar zo’n sportcomplex moeten kunnen komen.
De ontvangst in de bestuurskamer van DVS’33 is als altijd allerhartelijkst. De Ermeloërs behoren echt wel tot de clubs waar ik graag heen ga. Niet sportief gezien dan, want DVS uit is altijd lastig. En daar zal vandaag geen uitzondering op gaan vormen, vrees ik. De mannen van coach Joram Hendriks kunnen zich vandaag immers ook plaatsen voor de nacompetitie. Wij spelen ertegen, zij ervóór…
De Ermeloërs treden dan ook aan in volle oorlogssterkte: Stef Nijland (voormalig prof van onder meer FC Groningen, PSV, NEC met 171 eredivisiewedstrijden in de benen), de ervaren Ian van Otterlo, die de shirts van Rijnsburgse Boys en VVSB al om de schouders had en… Benjamin Roemeon! Die scoort altijd tegen Huizen, of het nou tegen onze beloften of tegen onze hoofdmacht is. Heerlijke voetballer om naar te kijken, zelfs als hij voor je tegenstander speelt. Ik blijf toch ook gewoon ‘voetballiefhebber’…
Het is overigens een heerlijk sfeertje daar op sportpark Zuid. De laatste wedstrijd van het seizoen wordt gevierd met een festival en de hoop op een stap richting tweede divisie zal ook de nodige toeschouwers naar Zuid hebben gelokt, vermoed ik.
De sproeiers maken overuren om het veld vochtig te maken. Met de brandende zon erop schijnt dat echter na een kwartier al verdampt te zijn, maar goed: alle beetjes helpen.
Zo’n beetje is ook de fraaie witte outfit waarin Huizen vandaag aantreedt. Om dezelfde reden waarom ijskarretjes altijd wit zijn, vermoed ik dat dat toch al vlug een graadje of twee drie zal schelen in vergelijking met de warmte absorberende zwart-gele shirts van onze tegenstanders.
Vandaag echter geen Ahmed al Mahdi in de basis. De blessure waarmee hij vorige week van het veld stapte is nog niet helemaal weg. Rob de Groot weet dat hij vandaag alleen topfitte spelers kan gebruiken en dus komt Jostein Ohm voor hem in de ploeg. Gelukkig is AL Mahdi wel fit genoeg voor de bank, dus wellicht dat we hem nog als pinchhitter in kunnen zetten als de wedstrijd daar om vraagt.
De kinderen met de fraaie vendels amuseren zich niet alleen met de vendels, maar ook met de sproeiers. Dan gaan de pupillen van de week op doelman Pabon af en scoren onberispelijk. Ik hoop dat dit het enige doelpunt is dat onze doelman vandaag uit het net moet vissen…

Onverzettelijk

Huizen zet de tanden op elkaar en gáát voor het resultaat. Gedisciplineerd biedt het het hoofd aan DVS dat ook meteen zaken wil doen. Al in de eerste minuut laat Sergio Kozjak ‘de Huizer tanden’ zien en gaat en zet een nietsontziende tackle in. Die geeft even een visitekaartje af! Gelukkig houdt arbiter Spoon de kaarten nog even op zak.
De thuisploeg voetbalt wat makkelijker en lijkt het balbezit net wat langer vast te houden dan Huizen. De eerste corner is na zeven minuten dan ook voor DVS’33 als Stef Nijland knap een corner uit het vuur sleept. Mike Ahrens brengt de bal gevaarlijk bij de tweede paal en wordt daar onder protest van hands wat moeizaam geruimd. Arbiter Maarten Spoon ziet er gelukkig niets in en de aanval loopt door. Na wat omzwervingen wordt de aanval afgesloten met een slap schot waar Olivier Pabon totaal geen moeite mee heeft.
Benjamin Roemeon is actief. Maakt acties en loopacties en houdt de Huizer gelederen flink bezig. Zij medespelers zijn echter vaak net even minder alert en scherp waardoor het goede werk van Roemeon vooralsnog zonder resultaat blijft.
Stefano Fransberg is dan na twaalf minuten Stef Nijland te snel en te slim af en gaat er vandoor langs de zijlijn. Een fraaie actie die de aanzet vormt voor een langlopende aanval. De bal gaat voor het DVS-strafschopgebied langs en we houden drie keer de adem in of het verlossende schot gelost zou gaan worden. Maar helaas: geen van de drie durft de schotpoging aan tegen die hechte DVS-defensie.

Rommelig

Het spel is wat rommelig van beide kanten. De warmte zal hier ongetwijfeld in combinatie van de hoog gespannen belangen een rol in spelen. Dan krijgt Jaylon Moi Thuk Shung het op zijn heupen en sprint zijn directe tegenstander voorbij alsof hij stil staat. Een kreet van ontzag en bewondering stijgt op van de tribune. Jay komt echter wat schuin voor de goal uit en hoopt dat er bij de tweede paal iemand zal opduiken om zijn voorzet binnen te werken. Maar je houdt denk ik makkelijker lopend een fatbiker bij dan Jaylon op topsnelheid… Geen steun voor onze rappe aanvaller waardoor deze heerlijke actie onbekroond blijft en eigenlijk als de bekende nachtkaars uitgaat…
Een voorzet van Nicky van Hilten bereikt Maarten van Dijk. Diens inzet is een makkelijke prooi voor Pabon die meteen Jostein Ohm aan het werk zet. De uitval eindigt helaas ook roemloos met een bal in het zijnet naast Largo Karrenbelt. Huizen heeft wel wat kansjes en mogelijkheden tot kansjes en zit dus nog steeds lekker inde wedstrijd. Eigenlijk heeft Karrenbelt het drukker dan Pabon!

Drinkpauze

Met deze hitte is een drinkpauze geen overbodige luxe. In de drieëntwintigste minuut laat arbiter Spoon de dorstigen dan ook even laven. Meteen kort de gelegenheid voor de wederzijdse coaches om nog wat laatste tactische aanwijzingen door te spelen.
Als we dan weer verder gaan, is het Jaylon die een afgeslagen corner met een heerlijke volley richting Karrenbelt jaagt. Helaas weet DVS-verdediger Mike Ahrens de bal tot corner te kaatsen. Deze tweede poging gaat echter een roemloos einde tegemoet aan de andere kant van het veld.
Diezelfde Jaylon pikt dan even later goed een bal op en zet goed voor. De krullenbol van Lars van Huisstede komt hoog, maar knikt de bal bij de tweede paal helaas naast de goal van Karrenbelt… Een kansje, want de hoek en de bal waren lastig. Maar opnieuw zat Huizen toch weer dichter bij de openingstreffer dan DVS’33…

De andere velden

Dan bereikt ons het nieuws van de andere velden. Het dappere Urk is inmiddels op 1 – 0 gekomen tegen Excelsior’31! Met T.E.C. dat nog steeds op 0 – 0 staat tegen Hercules zou Huizen dus toch met een gelijkspelletje kunnen volstaan! Hoop gloeit door onze Huizer harten. Maar het is een wankele situatie. Eén goaltje hier of daar zou maar zo een wereld van verschil kunnen maken. Winnen blijft nog steeds de enige zeker optie voor Huizen, maar dit is toch wel een bemoedigende ontwikkeling!
Dan mag Huizen een vrije trap nemen. De bal gaat in de muur en Sergio Kozjak gaat door op die eigen inzet en wordt gevloerd. Opnieuw een vrije trap, nu op slechts een meter of achttien van het doel van Karrenbelt. Deze keer jaagt Zutterman de bal hard en slechts centimeters naast de goal van Karrenbelt. Het geluk laat nog even op zich wachten, maar het gevoel dat er hier vandaag iets te halen zou zijn wordt weer even wat versterkt…
De 32^e minuut en dan vernemen we dat Kevin Peppels Excelsior’31 op gelijke hoogte met Urk heeft gebracht. Nog steeds geen man overboord: ook bij deze stand blijft Huizen veilig in de derde divisie! Maar het wordt nu toch wel billenknijpen!

Staartje

Bij DVS’33 heeft men op de tribune een viertal schrijftafeltjes gemonteerd. Best wel handig, al moet ik als eenenzeventigjarige wel wat toeren uithalen om zo’n tafeltje te bereiken. Het is best wel confronterend hoe je op zo’n moment voelt dat de eens zo jeugdige lenigheid — ondanks frequent sportschoolbezoek — toch plaats heeft gemaakt voor bejaardenstijfheid en verval van krachten.
Het stoeltje voor me wordt bezet door een aantrekkelijke dame die met dat warme weer haar haar in een staartje heeft gebonden. Het staartje wappert regelmatig over mijn tafeltje en ik ben dan ook meerdere keren ‘ongewenst intiem’ met het haar van de jongedame. Ik pluk net nog een haar uit de spiraal van mijn notitieblok. Uiteraard ook hier mijn welgemeende excuses!
Excuses ook van Jaylon die wat fanatiek doorloopt bij een duel vlak voor de DVS’33 bank. Even wat opwinding en commotie maar arbiter Spoon heeft goed in de gaten dat het een storm in een glas water is en houdt het bij een reprimande en een vrije trap.
Minder genadig is hij voor Sergio Kozjak die een lang sprintduel met Owen Muller lijkt te gaan verliezen en dus naar wat ongeoorloofde middelen grijpt. Een professionele overtreding heet dat, net voordat Muller ons strafschopgebied binnen had kunnen trekken. Het zou de eerste van een hele reeks gele kaarten worden die Spoon uit zijn borstzakje zou moeten trekken, zonder dat dit écht een ‘vervelende’ wedstrijd zou worden, overigens.

Rust

Kort voor rust zien we nog hoe een kopbal van Jostein Ohm veel te weinig kracht heeft om Karrenbelt in de problemen te kunnen brengen en hoe Roemeon door onze defensie slalomt en een schuiver loslaat waar Pabon nog alle moeite mee had. De corner die dat opleverde bleef gelukkig zonder verdere gevolgen.
Een fel bevochten 0 – 0 dus waar we genoeg aan zouden hebben bij gelijkblijvende standen in Urk en Tiel. Onverlet blijft gelden dat alleen een overwinning hier 100% zekerheid zal bieden voor handhaving. En daar was Huizen toch wel een aantal keren aardig dichtbij, maar zoals zo vaak dit seizoen ontbreekt het aan het laatste zetje, die laatste beslissende uithaal.
Huizen zit best wel goed in de wedstrijd, met een uitblinkende Jaylon die een aantal uitstekende acties op het veld toverde waarmee hij respect en bewondering bij vriend en vijand afdwong.
Mogelijk dat we straks Ahmed al Mahdi nog even in kunnen zetten om die beslissende goal te forceren. Belangrijk zal de staat van zijn blessure zijn: hoe fit is hij?
De sproeiers gaan weer volop aan tot groot vermaak van de aanwezige jeugd.

En door…

Beide ploegen hervatten ongewijzigd de strijd. De warming-up van Huizen oogt wat rommelig zonder die pilonnetjes op het veld om de looplijnen te markeren. Blijkbaar wordt assistent Raymond den Riet node gemist!
Het is die dekselse Roemeon die voor het eerste wapenfeit zorgt als hij een scherpe voorzet loslaat die wat onnodig tot corner verwerkt wordt. ‘n Stukje coaching onderling dat hier ontbrak.
Pabon gaat er dan half onderdoor in de drukte bij de eerste paal en de druk houdt aan als de bal onvoldoende geruimd kan worden. Wéér Roemeon met een actie, deze keer wordt het gevaar bezworen middels een uitbal.
Ook Nijland doet een duit in het zakje als hij de bal scherp voorlangs krult bij Pabon. Huizen staat even onder druk en DVS’33 lijkt het bloed al te ruiken…
Dat bloed komt dan vanuit Urk, waar Excelsior inmiddels op een voorsprong is gekomen. Nog steeds zou een puntendeling volstaan voor Huizen, maar het wordt nu wel heel een wiebelig verblijf daar boven die rode streep…
Kozjak en Zutterman zien hun aanvalsopzet wat paniekerig door de DVS’33 defensie tot staan gebracht worden. In hun poging alsnog de doorbraak te forceren ziet arbiter Spoon echter een overtreding en loopt ook deze aanval op niets uit.
Manmoedig doorgaan is het enige dat dat nu nog telt. Knokken en hopen…

De doodsteek…

Nijland probeert het maar eens van een meter of dertig. De bal vliegt echter recht op Olivier Pabon af die uiteraard geen krimp geeft. Ook op de inzet in de korte hoek van Roemeon heeft hij een passend antwoord. DVS’33 zet aan en houdt de druk erop. De corner wordt door Ahrens gevaarlijk bij de eerste paal gebracht waar hij degelijk wordt geruimd.
Inmiddels zijn Ahmed al Mahdi, Joshua Lo-Asioe en Jeroen Lamme aan het warmlopen geslagen.
Zutterman doet goed werk, stoomt op, maar ziet hoe Jostein Ohm precies de verkeerde kant op gaat met zijn loopactie. Daarmee bloedt ook deze aanval roemloos dood waar de juiste keuze wellicht voor gevaar had kunnen zorgen.
Achtenvijftig minuten toont de stadionklok als Nicky van Hulten de bal voorzet en de bal achterin bij Huizen wat blijft hangen als Pabon een voorzet niet helemaal weet weg te werken. Dan is daar ineens de voet van Owen Muller die bij de tweede paal het laatste tikje over onze doellijn geeft. Met afgrijzen zien we de bal tegen het net slaan en onze illusies min of meer in duigen vallen. DVS is momenteel de bovenliggende partij en deze dreun zal ongetwijfeld hard aankomen bij onze mannen die zich het snot voor de ogen werken. De 1 – 0 wordt door de Ermeloërs op de tribune ontvangen alsof de tweede divisie al bereikt is. Huizen zit in zak en as…

Wissels

Muller moet zijn treffer wel met een blessure bekopen en moet gewisseld worden. Jarno van Essen komt hem vervangen. Ook Rob de Groot gooit nu wat troeven op tafel: Ahmed al Mahdi en Elijah Kruize komen het veld in voor Sergio Kozjak en Stefano Fransberg. Er moeten bakens verzet worden en daar kunnen we deze twee goed bij gebruiken.
DVS wil de klus helemaal klaren en Van Essen bereikt Roemeon die de schotpoging aan Nijland gunt. Maar achterin staat het bij Huizen weer als een ‘huis’ en de schotpoging wordt gekraakt zonder dat Pabon in actie hoeft te komen. Mike Ahrens krijgt dan geel wegens ‘babbelen’ tegen de scheidsrechter.
Justen Kuiper heeft zich inmiddels aan de zijlijn gemeld en mag na de drinkpauze Tijmen Bakker vervangen. Ook Jostein Ohm wordt naar de kant gehaald en Robbie Schipper moet nu voor de aanvallende impulsen vanaf het middenveld gaan zorgen.
Opnieuw geel, deze keer voor Ian van Otterlo die bij een vrije trap eerst omstandig en demonstratief zijn veter gaat zitten strikken. Terecht laat Spoon dat niet over zijn kant gaan. ‘Even kijken tot hoever we kunnen gaan,’ dacht Van Otterlo en Spoon ging die uitdaging dan ook op de enig juiste wijze aan.
Een serie corners wordt met wisselend succes door Pabon op de vuisten genomen. Huizen blijft manmoedig overeind onder de druk die DVS momenteel aan het ontwikkelen is.
Opnieuw moet arbiter Spoon het geel tevoorschijn trekken als Justen Kuiper door Maarten van Dijk vastgepakt wordt bij een uitbraakpoging. Jaylon troeft dan opnieuw zijn tegenstander op snelheid af. Achter me hoor ik angstig zuchtende Ermeloërs die de zenuwen van Moi Thuk Shung kregen! Maar ook deze keer weet Jay er geen passend vervolg aan te breien. Ik zie met nog een kwartiertje officiële speeltijd te gaan eigenlijk toch eerder de 2 – 0 vallen dan de gelijkmaker. Maar we hebben nog tijd!

Bloedstollend

Dan gaan we dus de slotfase in. Stef Nijland(?) duikt alleen oog-in-oog met Pabon op! Hier heeft Nijland de definitieve doodsteek voor Huizen op de schoen. Maar wij hebben Pabon! Oog-in-oog met deze geroutineerde aanvaller weet onze jonge doelman de inzet te pareren en zo Huizen nog in de wedstrijd te houden.
Aan de andere kant houdt doelman Karrenbelt DBS’33 dan weer in de race als Van Huisstede een diepe bal van Vrakking knap binnenhoudt, Ahrens ‘piepelt’, doorgaat tot de achterlijn en goed voor geeft. Tijmen Bakker heeft de bal voor het intikken, maar ziet het leer aan zich voorbij schieten. Daar doemt Ahmed al Mahdi op die zijn inzet vlak naast de paal gepareerd ziet door de DVS-doelman. Ook de rebound ziet doelman Karrenbelt in het zijnet gewerkt worden door Al Mahdi. Het lijkt wel niet te mogen vandaag!
Jeroen Lamme wordt ingebracht als stormram voor Lars van Huisstede. Huizen wil gaan ‘pompen’. Justen Kuiper maakt een goede actie en bereikt Elijah Kruize. De bal gaat naar Dennis Lamme die uithaalt, maar opnieuw weten de rijen zich achterin bij DVS op tijd te sluiten en de pegel wordt nog voor hij Karrenbelt weet te bereiken geblokt.
Tien minuten voor tijd gaat Ian van Otterlo dan onder luid applaus naar de kant. Van Otterlo vertrekt naar Sportlust’46 vanwege de reistijd liet ik me vertellen. De waardering klaterde van de tribune.
Opnieuw Justen die na een combinatie met Robbie Schipper de bal hoog over jaagt. Ik zie liever tien keer een pegel hoog over of naast dan tien keer een ingehouden schotpoging. ‘Nooit geschoten is altijd mis!’ luidt het gezegde…
De minuten druipen van het scorebord af. Heeft Huizen nog de kracht iets te forceren? Het knokt manmoedig tegen de tijd, de warmte, DVS’33 en… tegen zichzelf. Want het loopt allemaal wat onzorgvuldig en te gehaast.

Slotfase

“Ik vind het toch een heel aardige ploeg, van mij mogen ze erin blijven!” hoor ik om me heen van de Ermelo supporters achter me. Je koopt er niks voor, maar het is toch prettig om te horen dat men je voetbal waardeert.
DVS’33 huldigt inmiddels het ‘weg=weg’ principe. Een vrije trap van Zutterman dan en een menigte voor de goal van Karrenbelt. De bal draait fraai voor en dan zien we hoe Jeroen Lamme duikend de bal snoeihard achter Karrenbelt kopt. Een heerlijke goal, maar aan de zijlijn gaat de vlag van de grensrechter onverbiddelijk omhoog: buitenspel. De foto van onze onvolprezen ‘UitFotograaf’ Dirk Westland doet ook hier de juistheid van de arbitrage vermoeden… Tandenknarsend moeten we deze teleurstelling zien te verbijten.

Een voorzet van Dennis Lamme brengt de bal scherp voor de tweede paal. Daar komt Ahmed al Mahdi net centimeters tekort om de bal binnen te kunnen ketsen. (Zie de headerfoto!)
Joram Hendriks probeert het Huizen slotoffensiefje een halt toe te roepen door twee late wissels: Maarten van Dijk wordt vervangen door Robert Verhoef en Benjamin Roemeon krijgt een applauswissel en wordt vervangen door Zico Jamai Soree.
Doelman karrenbelt onderscheidt zich nog door zich dapper voor de aanstormende Elijah Kruize te werpen.

Extra tijd

Er is veel gewisseld en er was natuurlijk een drinkpauze. Hoe lang zal Spoon laten doorvoetballen, hoeveel tijd hebben we nog? Willard Timmerman ziet het vijfde geel van de wedstrijd. Spoon laat keurig de voordeelregel zijn werk doen alvorens hij Timmerman zijn terechte gele prent voorhoudt. Hij viel me zeker niet tegen, deze Spoon.
Ook Tim Vrakking die met zijn lengte nu voorin te vinden is weet de juiste richting niet aan zijn kopbal te geven als Kuiper hem keurig weet te vinden met zijn voorzet.
In zijn fanatisme om alsnog een treffer te forceren loopt Ahmed al Mahdi wat wild door op Karrenbelt. De doelman wordt geraakt, maar zijn reactie deed de noodzaak van een traumahelikopter vermoeden. Terecht geel voor Al Mahdi, maar weer kostbare seconden verloren en opnieuw een breuk in ons offensiefje. Spoon laat maar liefst tien minuten langer doorspelen, tot groot ongenoegen van de DVS’33 aanhang die hun club inmiddels al wel voor de strijd richting de tweede divisie geplaatst zagen. Het zevende en laatste geel is dan voor Tim van de Berg, waarna de vangbal van Karenbelt het einde van de Huizer illusies betekent. Op naar de nacompetitie om dáár dan de derde divisie in veilig te stellen…

Rob de Groot

Het davert in de catacomben. DVS viert het bereiken van de nacompetitie als een kampioenschap. Bij deze mijn knarsetandende felicitaties.
We staan achter een knalgele scooter: de prijs voor de DVS’33-speler van het jaar (Tim van den Berg?) die even verderop zijn commentaar op zijn uitverkiezing en deze wedstrijd staat te geven voor DVS-tv. Eigenlijk zie je hier het verschil tussen Huizen en DVS’33 al: bij Huizen voor de Man-Of-The-Match een doos speculaasjes, hier een scooter…
“Er is hier maar één woord voor en dat woord mag ik niet in het verslag gebruiken gebruiken…”
“Hehe! Dan zal je ook dat woord moeten zeggen,” grinnikt De Groot als de bekende boer met gebitsproblemen.
“Vaginaal met fruit,” beken ik dan toch maar.
“Tja, het is natuurlijk bizar dat je deze wedstrijd er geen resultaat vanaf speelt.”
“Ja, je had uiteindelijk aan een gelijkspel genoeg gehad…”
“Ja, maar even afgezien van het resultaat dat natuurlijk doorslaggevend is, maar we hebben er alles aan gedaan wat we konden doen en echt het enige dat er aan ontbreekt is dat we geen goal maken! Dan is het resultaat nu dan inderdaad ‘K’ met peren, maar is dit weer een wedstrijd waarin je niet altijd krijgt wat je verdient. Dat is het gevoel dat bij mij na deze wedstrijd overheerst.”
“De eerste helft speelden we mooi gedisciplineerd. In de tweede helft merkte ik toch wel dat we een gegeven moment wat wegzakten…”
“Ja door de vermoeidheid vallen er wellicht wat ruimtes, maar ik denk dat we zowel in de eerste als de tweede helft meer dan genoeg kansen hebben gehad, ik meende er wel vijf alleen al in de eerste helft te tellen. Daar moesten er eigenlijk wel één of twee van in! Natuurlijk kan je met hun kwaliteiten ook een keer een goal tegen krijgen, maar dan is het niet zo erg…
De tweede helft werd het wat opportunistischer maar hebben we toch ook drie of vier mogelijkheden gehad dat ie maar zo had kunnen vallen.”
“Je gooide al je troeven op tafel: Justen en Ahmed erin…”
“Ja, natuurlijk! Het laatste kwartier ga je alles-of-niets en ga je opportunistischer spelen en die bal eerder richting strafschopgebied brengen. Daarmee kwamen we echt wel in de zone waar je wilt zijn. Alleen ja, dan is het die laatste handeling, he…” verzucht De Groot.
“Dat is toch een beetje de rode draad door ons seizoen…”
“Ieder punt telt in deze competitie. Je speelt gewoon vierendertig finales. Daar zitten finales tussen waarvan je achteraf zegt dat je er meer uit had moeten halen, en dan zit er ook zo’n finale bij als vandaag waarbij je denkt dat je op basis van de wedstrijd eigenlijk wel minimaal een punt had verdiend! Die krijg je dan niet en uiteindelijk is dat dan net de tekortkoming. Maar inderdaad: ik denk dat we genoeg voorbeelden naar voren kunnen halen waarin we goed gespeeld hebben maar verzuimd hebben de trekker over te halen. Dat is uiteindelijk toch ook gewoon een kwaliteit: goals maken!
Maar goed: dit doet dan wel pijn, maar via de nacompetitie kan het nog steeds. Als je dit wekelijks op de mat weet te leggen dan moet het kunnen…”
“Woensdag moet je alweer…”
“Ja, maar dat is niet erg. Je kan maar liever zo snel mogelijk de eerstvolgende wedstrijd spelen. Als ik zie hoeveel energie we er nu in stoppen, met de hele groep en dus ook met de wissels, dan ben ik vol vertrouwen in die nacompetitie. Deze moet je gewoon even accepteren en de knop omzetten. En dat je woensdag er met dezelfde intensiteit op klapt. En dan hopen we dat we in die vier finales alsnog het gewenste resultaat te pakken. Het is een uit én thuiswedstrijd, twee mogelijkheden om het te beslissen! Nu is het slikken en weer doorgaan!”

Jeroen Lamme

Zijn kopgoal leek weer heel even de hoop in onze groen-gele harten terug te brengen. Tot dat noodlottige vlagsignaal. De verslagenheid sijpelt onder de kleedkamerdeur door en wordt nog eens onderstreept door de feestende meute in die kleedkamer naast de onze. Ik besluit de spelers maar even een beetje met rust te laten en me te beperken tot Jeroen, die dus heel dicht bij onze overleving was…
“Wat een domper, Jeroen…” open ik ons gesprekje als we buiten in bijna net zoveel herrie staan als dat er binnen is.
“Ja, dit is heel jammer natuurlijk. Je had wel het gevoel dat we de betere kansen hebben gehad vandaag en natuurlijk waren hun bij vlagen ook wel gevaarlijk, maar eh… Ja, als je hem dan tegen krijgt dan is dat heel k*t…” Ik ontkom gewoon niet aan die term na deze dramatisch verlopen wedstrijd.
“Ja het scheelde één goaltje en ik hoorde dat ik inderdaad buitenspel stond. Het was misschien wel terecht, maar het zal hooguit een randje geweest zijn, dan hadden we hier 1 – 1 gespeeld…”
“Tja, maar je verliest hem niet hier, je verliest hem uit in Hoogeveen, uit bij HSC’21, thuis tegen Scherpenzeel…”
“Ja! Zeker! Absoluut! Ik denk dat we voor de winterstop heel veel wedstrijden hebben gehad waarin we er met de rust heel goed voor stonden en we het binnen vijf tot tien minuten na rust ineens weer weggaven. Dat waren misschien wel zeven of acht wedstrijden waarin we een resultaat hadden kunnen pakken…”
Met “Elk nadeel heeft zijn voordeel, we zien jou nog een paar keer extra!” probeer ik grappig te zijn.
“Haha, ja dat wel. Nee, ik heb nog geen vakantie geboekt, maar ik moet wel komende week met mijn werk op kamp. Daar kom ik echt niet onderuit. Dus ik ben van dinsdag tot en met vrijdag weg. Maar zaterdag stá ik er weer hoor! Dus dan kan je nog even volop van me genieten! Haha! Maar ik had het liever niet gehad. Ik had liever hier die 1 – 1 gemaakt dan die nacompetitie!”