WV-HEDW: altijd lastig…

We gaan weer voor de knikkers: de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen, vierde divisie A. Om me heen proef ik dat toch veel mensen de favorietenrol die men Huizen toedicht wel erg makkelijk omarmen. Maar voorlopig staan we gewoon nog met lege handen en moeten we het allemaal nog maar eerst even waar zien te gaan maken.
Eerste hobbel waar we overheen moeten zien te klauteren is het Amsterdamse Wilhelmina Vooruit Hortus Eendracht Doet Winnen. De naam is te mooi om hem niet tenminste één keer voluit neer te poten in dit verslag. We moeten terug naar seizoen ‘23/’24 voor onze laatste ontmoetingen met WV-HEDW toen we met 1 – 3 en 5 – 1 een maatje te groot waren voor de Amsterdammers. Voor eenzelfde uitslag zet ik vandaag ongezien mijn handtekening. Ik ben er toch iets minder gerust op dan mijn Victoria voetbalvriend Martin Langhout (www.gooischgras.nl), want het blijven altijd speciale wedstrijden die openingswedstrijden van een seizoen. Aan beide zijden zijn de verwachtingen nog niet door de realiteit ingehaald en dat is toch anders als je een ploeg treft die al een paar nederlagen voor de kiezen heeft gehad. Dan is daar de scherpte toch wel iets meer vanaf dan nu nu de eerste klap die daalder nog volop waard is.
Een deel van mijn nervositeit is wellicht ook te verklaren met de vraag in hoeverre de keuzes die De Groot en zijn staf voor de basiself van vandaag gemaakt hebben overeenkomen met het briefje dat in angstvallig in mijn borstzakje bewaar. Aangezien ik nogal vroeg ben zal ik even geduld moeten betrachten. Gelukkig ben ik in gezelschap van onze charmante gastvrouw Sharon (spreek uit: Sjáron) maar al vlot stromen de noeste werkers waar onze club gelukkig nog steeds een beroep op kan doen binnen: Roelie Visser en Ingrid Joore komen de tafels voorzien van bloeiende plantjes, Yvo Eckhart is druk met de rolgordijnen. Ook bij hen proef ik toch wel wat spanning voor het nieuwe seizoen.
Als de opstelling gebracht wordt blijk ik er toch niet zo heel ver vanaf te hebben gezeten. Op slechts twee plekken wijkt de basis van De groot en zijn staf af van de basis die ik op mijn papiertje heb geschreven.
Bij WV-HEDW staat die gevaarlijke van Ajax Zaterdag afkomstige Tim Correia uiteraard in de basis. Een gevaarlijke spits wiens roem me al vooruit gesneld was.
Voor de wedstrijd één minuut stilte ter nagedachtenis aan Gert Slokker. Een man die zoveel voor de club heeft betekend, dat één minuut eigenlijk te weinig eer is. Gelukkig had Jurgen van Wessel, onze voortreffelijke speaker, een fraaie speech in petto, zodat Gert uiteindelijk toch de minuten kreeg die hij verdiende. Een fraai kaarsentafereel op het LED-scherm. Alleen jammer dat niemand op het idee was gekomen er even de afbeelding van Gert in te plakken. Wellicht een idee voor een volgende droeve gelegenheid.

Droomstart

Huizen opent het bal met een soepele aanval over de flank waar Jason Sumter een fijne voorzet afgeeft. Het kost WV-HEDW-aanvoerder Jory Dijkhuizen even een hoofdblessure om verder onheil te voorkomen.
Oscar Abouseada glijdt dan een minuut later soepeltjes langs Tim Vrakking die daar even het schaamrood van op de kaken gekregen zal hebben. De voorzet bereikt gelukkig geen Amsterdams hoofd en het slippertje van Tim blijft dan ook zonder verdere gevolgen.
We zijn goed zes minuten onderweg als José Barbosa met een diepe bal de ijverige Lars van Huisstede lanceert. De bal lijkt te ver en daarmee een prooi te gaan worden voor de Amsterdamse defensie. Maar Lars is gedreven en scherp en weet zich in de sprint van zijn tegenstander Tim de Jong te ontdoen en oog in oog met doelman Paul Agne (rugnummer 1 en geen 21 zoals vermeld) blijft Lars rustig. De fraaie lob over de uitkomende doelman treft heerlijk doel: die ketchup is bij Lars in ieder geval wel uit de fles! 1 – 0 binnen tien minuten, een droomstart!

En door?

Stefano Fransberg forceert na tien minuten een corner die helaas weer slecht wordt genomen en twee minuten later wordt de bal tergend onnozel voor het eigen strafschopgebied langs gespeeld. Daar zit natuurlijk een Amsterdammer tussen die daar wel raad mee denkt te weten en stevig in de problemen gebracht weet ons centrale duo de bal maar met de grootste moeite weg te werken. Het is best even slikken, zoveel overmoed en nonchalance als er uit die breedtebal sprak.
Gelukkig laat Huizen bij tijd en wijle ook zien hoe het wél moet: een fraaie aanval over meerdere schijven kan alleen tot staan worden gebracht door de ontketende Lars van Huisstede aan te tikken. Van Huisstede neemt de door arbiter Tijn van der Gugten toegekende vrije trap en jaagt hem laag langs de muur. De bal wordt uiterst moeizaam door doelman Agne tot corner verwerkt. Deze keer komt de bal wel fatsoenlijk voor en moet Agne opnieuw handelend optreden door de bal op de vuisten te nemen.
Ook een demarrage van Sumter na een dieptepass van Fransberg en een geniepige inzet richting eerste paal dwingt de jonge WV-HEDW doelman tot handelend optreden. Opnieuw een hoekschop voor Huizen. Maar helaas weer een die in de categorie voetballende bagger thuishoort.

Goed bezig!

Ook een moment voor Brent van Bockel die goed uitkomt op een verdraaid lastige diepe bal. Een halve mispeer die de bal de tribunes in stuurt wordt hem vergeven. Het was een bal die je geen doelman aan wil doen.
Een handsbal achterin, een beetje op appelleren toegekend door Van der Gugten, levert WV-HEDW dan een vrije trap op een gevaarlijke plek net buiten ons strafschopgebied op. De bal wordt gevaarlijk ingezet en Huizen weet het gevaar met moeite en ten koste van een inworp af te wenden.
Een uitval van Huizen dan: Dion van Burik (weer geweldig actief!) en gaat er als een speer vandoor. WV-HEDW had erg veel moeite met de snelheid van onze aanvallers en als Van Burik de bal voorgeeft glibbert de bal door de benen van de voluit mee sprintende Lars van Huisstede! Een geweldige kans als Lars kans had gezien de bal vol te raken, maar nu verdwijnt de bal roemloos naar de zijkant.
Vier minuten later is het dan toch raak. Centraal achterin gaat er een aanname niet helemaal naar wens. En dan is daar de gretig afjagende Dion van Burik die zich tussen speler en de bal wringt, om zijn as en die van zijn tegenstander Tim de Jong draait en koeltjes zijn hoek uitkiest. 2 – 0 en daarmee lijkt Huizen hard op weg naar een afgetekende overwinning.

Kansen

Tim Vrakking strooit met heerlijke crosspasses die onze voorwaartsen over de vleugel wegsturen. Sumter forceert na vijfendertig minuten een hoekschop die deze keer weer eens goed voorkomt. Doelman Agne moet er weer met de vuisten naartoe en de rebound wordt een prooi voor Stefano Fransberg. Diens uithaal smoort echter in een woud van benen, maar die had er ook maar zo in gekund!
WV-HEDW is nog bij lange na niet van zinnens de handdoek al te gooien. Als Dion van Burik op het middenveld ongelukkig óp de bal gaat staan, leidt dat een tegenaanval in. Correia haalt er een hoekschop uit die kort wordt genomen. Er ontstaat een rommelige situatie voor ons doel waaruit Brent van Bockel toch nog gestrekt naar de hoek moet. Onze jonge doelman betoont zich gelukkig een betrouwbaar sluitpost en weet de bal uit de hoek te tikken.
Als José Barbosa iets teveel ‘overtuiging’ aan de dag legt om diezelfde Correia af te stoppen, opnieuw een vrije trap op een gevaarlijke plek. Vanaf een meter of twintig jaagt Abouseada de bal ruim over de goal van Van Bockel.
Een goede actie van Lars van Huisstede wordt nog gestuit, maar de aanval loopt door en het is Barbosa die doelman Agne even in verlegenheid brengt. De Amsterdamse doelman maakte niet altijd een even zekere indruk en ook dit gegrabbel levert Huizen weer een hoekschop op.
We zitten al op slag van rust als arbiter Tijn van der Gugten voor het eerst naar geel grijpt. Het is Tim Vrakking die moet ingrijpen als opnieuw een ongelofelijk knullige breedtepass verkeerd uitpakt. Opnieuw onnodig en overmoedig gevoetbald! De vrije trap wordt wederom door Abouseada ver over de goal van Van Bockel gejaagd.

Rust

Huizen doet wat het doen moet: het domineert en zet WV-HEDW onder druk. Maar Huizen moet wel oppassen dat het zich met onbenullige caperiolen niet in de eigen voet schiet! Ik zie veel teveel speelse, nonchalante slordigheden. Twee keer leverde dat een vrije trap op op een gevaarlijke plek en nu dan ook geel voor Tim Vrakking. Geel dat ons later dit seizoen nog wel eens op zou kunnen breken. Ik vroeg in de voorbereiding al aan Rob de Groot of overmoed en nonchalance niet onze grootste tegenstanders zouden zijn en helaas zie ik daar deze eerste helft opnieuw weer voortekenen van. Ik zie teveel spelers die zo’n wedstrijd zien als een partijtje dollen tegen kleuters. En dat geeft geen pas in de divisies… Ook niet in de vierde!
Jaylon Moi Thuk Shung maakt zich op om in te gaan vallen. Ik ben benieuwd wie daar het slachtoffer van gaat worden.
Blijkbaar heeft Rob de Groot het een en ander te vertellen in de rust, want WV-HEDW staat al lang en breed op het veld met Jaylon als enige Huizer speler. Maar dan verschijnen de overige tien dan toch…

Wissels

Het is Jason Sumter die zijn plek heeft moeten afstaan aan Jaylon. Sumter speelde geen zwakke wedstrijd naar mijn idee, maar kon toch ook zijn stempel niet echt drukken. En bij een brede bank mag dan de volgende zijn kunsten komen vertonen.
Bij WV-HEDW is het een ware slachting die Tom Verhoek aanricht: maar liefst een vierdubbele wissel past hij toe! Bjorn van Breenen, Romeo Fecunda, Antonio Lazzeri en Tim de Jong mogen hun tekortschieten onder douche gaan overdenken. Damien de Vegt, Zyvairo Ritfeld, Ken Diederik Raghoebar en Midas Ploem-Kempkes moeten de ommekeer voor WV-HEDW zien te bewerkstelligen. Ik kan me voorstellen dat je er bij één of twee als coach bemerkt dat ze niet in de wedstrijd zitten of dat je daar de verkeerde keuze in hebt gemaakt, maar als je er vier tegelijk af moet halen, dan moet je als coach toch ook wel een beetje bij je zelf te rade gaan in hoeverre je aanpak vóór de wedstrijd helemaal doordacht was…
Maar de vier nieuwelingen hebben er zin in en WV-HEDW begint met de jacht op de aansluitingstreffer. Huizen ziet de Amsterdamse aanvalsgolven op zich af rollen en moet het hebben van de omschakeling.
De Groot ziet het met lede ogen aan en besluit Ra’sean Bediako en Randy Schiltmeijer warm te laten lopen.

Nieuwe regel

Een van de nieuwe regels die de arbitrage dit seizoen hanteert is dat een speler die verzorging nodig heeft gehad er voor één minuut uit moet blijven. Huizen speelt dan ook even met tien man als Dion van Burik zich even door Özkan Adiküzel heeft moeten laten behandelen. Het blijft gelukkig zonder gevolgen. Het is een regel die het tijdrekken tegen moet gaan en an sich ben ik er dan ook zeker voor. Ik ben ook wel klaar met spelers die gillend en kermend over de grond rolden bij het minste geringste stootje waarvoor men in de supermarkt hooguit even ‘Sorry’ zegt. Maar nu is het toch wel even ‘zweten’.
Na een dikke vijf minuten dan het eerste wapenfeit van Huizen: een kopbal die onderkant lat toch weer koers speelveld zet. Dat had het slot op deze wedstrijd kunnen zijn, maar helaas… Dat slot had Dion van Burik ook op de schoen toen hij een minuut later alleen op doelman Agne af mocht stevenen. De hoek is wat lastig, schuin voor de goal, maar bij een rechtgeaarde spits laat het ‘tor-instinct’ zich dan gelden en Van Burik gaat dan ook vol voor eigen succes. Een knappe redding van Agne is het gevolg en Huizen ziet opnieuw een goede kans verloren gaan.

Het spoor bijster

Trouwe lezers weten dat ik de arbitrage altijd het voordeel van de twijfel geef. Arbiter Tijn van der Gugten had een goed uur nagenoeg perfect gefloten. Wat er dan misgaat kan ik alleen maar naar gissen, maar dan raakt de goede man het spoor toch echt wat bijster. In totaal zeven(!) gele kaarten zou hij tevoorschijn toveren. En als ze nou allemaal terecht waren, dan had ik daar ook zeker geen moeite mee gehad. Maar met name de inconsequentie bij dat uitdelen was ronduit stuitend. Waar de Huizer spelers al geel kregen als ze boos naar een tegenstander keken, liet Van der Gugten het gros van de overtredingen door onze bezoekers onbestraft. Het zou resulteren in een gele kaarten verdeling van zes(!) tegen één(!)… Zo lang ik voetbal kijk, heb ik dát nog nooit meegemaakt in een voornamelijk sportieve wedstrijd. Er zaten zeker wel wat terechte gele kaarten tussen, maar het was met name de inconsequentie die nogal eenzijdig te bestraffen die deze jonge arbiter toch met een dikke min in mijn database zal doen belanden.

Ook het spoor bijster

Maar niet alleen Van der Gugten beleefde een slecht half uur. Ook Huizen is de draad van de eerste helft volledig kwijt: persoonlijke duels werden voor rust bijna consequent gewonnen waar ze nu stuk voor stuk verloren gaan.
Na de gele kaart voor Jaylon die zijn handen iets teveel in het duel gebruikte, mag Abouseada opnieuw aanleggen vanaf kansrijke positie. Opnieuw teistert hij de ballenvanger achter het doel en kunnen we opgelucht adem halen. Maar het begint wel akelig te knijpen daar in de zitvlak. Gaat Huizen dit nog een klein half uur volhouden?
Barbosa ruimt als Eja Dakriet zijn hand wat overspeelt, Lars jaagt de bal nog maar eens uit een vrije trap op doelman Agne en Van der Gugten gaat steeds warriger fluiten. Ook zijn assistent aan de tribunezijde ziet het niet meer zuiver en kent een inworp aan WV-HEDW toe die voor de volle 100% de andere kant op had gemoeten. Het begint een beetje op een karikatuur van een voetbalwedstrijd te lijken: Brent van Bockel pegelt een bal hard tegen Tim Vrakking aan en de bal rolt centimeters naast de paal voor Brent hem weer ingehaald heeft. Waar is dat dominante Huizen van voor rust gebleven?
Bij WV-HEDW mag ook Levy van Lierop laten zien wat hij waard is. Denis Wooninck wordt voor hem naar de bank gehaald. Bij Huizen wordt Van Burik naar de kant gehaald voor Tijmen Bakker. Een verdedigende middenvelder voor een spits. Dat zegt genoeg…

Geel!

Een voorzet van Correia en Rivaldo Blijd voelt hem over zijn kuif scheren. Hij voelde de aansluitingstreffer bij wijze van spreken al op zijn voorhoofd… Inmiddels zijn we aan gele prent nummer drie toe als Zutterman die zelfde Rivaldo Blijd van achteren torpedeert. Inderdaad een terechte! Drie minuten later is Dailey echter aan de beurt en daar weer twee minuten later is het Barbosa die wegens opzichtig duwen ook een terechte gele kaart in ontvangst moet nemen. Op zich best wat voor te zeggen, maar deel ze dan wel aan twee kanten uit!
Huizen gaat slordiger en slordiger spelen. Het doet gewoon zeer aan mijn ogen…
Wat echter nóg pijnlijker is, is de doorbraak die Correia kan forceren. Alleen voor Brent van Bockel laat hij onze doelman geen kans en jaagt de aansluitingstreffer tegen de touwen. 2 – 1 en daarmee is dat veilige gevoel van voor de rust als sneeuw voor de zon verdwenen… Huizen moet nog een dik kwartier plus extra tijd en daarmee lijkt de gelijkmaker eerder in de lucht te hangen dan de 3 – 1 of 4 – 1 die Huizen eigenlijk aan haar stand verplicht is.

Pompen om niet te verzuipen

En dus ploetert Huizen zich richting eindsignaal. Het is te armoedig om aan te gluren. Elf goede voetballers die ieder balgevoel kwijt lijken te zijn geraakt. Weer Correia die gevaarlijk doorbreekt als Huizen slordig balverlies lijdt en Dakriet een corner moet toestaan. Van Bockel zet er dapper de vuisten onder.
Een uitval van Huizen dan. In volle ren wordt Lars van Huisstede neergelegd en nu houdt Van der Gugten de kaart weer dus wél op zak… Lars neemt de vrije trap zelf en dwingt Agne daarmee tot een fraai safe. De corner wordt nu wél goed voor gebracht en in kansrijke positie zoekt Tim Vrakking de goal teveel naar rechts.
Een schuiver van Abouseada gaat ongehinderd voorlangs en de Huizer toeschouwers zien zo ongeveer groen en geel van ellende. Jammerklachten stijgen rondom mij op van de tribune.
Dan een kleine opleving als Randy Schiltmeijer uithaalt en zijn inzet op de arm van een opspringende Amsterdamse verdediger uiteen ziet spatten. Hij had hem echter niet ‘klemvast’ en dus besluit Van der Gugten door te laten spelen… Tja… Ik heb ze eerlijk gezegd wel voor minder zien geven…
Dan toch ook geel voor een Amsterdammer als Midas Ploem-Kempkes Tijmen Bakker neerlegt.
Elijah Kruize komt dan voor Lars van Huisstede die op een meer dan geslaagde middag terug kan kijken. Hij zou dan ook later terecht tot Man-Of-The-Match worden uitgeroepen.
Nog maar een keertje geel voor Bakker die de keeper hindert bij de spelhervatting en dan tenslotte het beste dat Van der Gugten vanmiddag deed: het eindsignaal blazen…

Rob de Groot

“All is well that ends well, zeggen de Engelsen. Maar kan je me uitleggen waar jullie dat laatste half uur mee bezig waren?…”
“Daar heb ik geen antwoord op… Datzelfde heb ik ze net gevraagd!”
Er zijn naar ik aanneem pittige woorden gevallen na afloop. Het pupilletje van de week werd vriendelijk maar gedecideerd door De Groot buiten de kleedkamer gehouden na afloop. Er zouden wel eens woorden kunnen vallen die niet echt voor kinderoortjes geschikt zijn.
“Als je zo’n eerste helft speelt, waarin je echt goed speelt, en dan na rust een beetje zwak begint maar wel twee, drie kansen krijgt om naar 3 – 0 uit te lopen, dan is het ongelofelijk dat je dan zo afgebluft wordt en geen enkel idee hebt als je tegenstander één-op-één gaat spelen over het hele veld, dat je gewoon een keer een duelletje moet winnen en door moet gaan naar voren in plaats van elke bal terug te spelen. Maar ik heb geen idee waarom dat gebeurt. We hebben in de voorbereiding ook wel een paar keer datzelfde spelbeeld laten zien. Het is een vorm van passiviteit die in deze groep zit en die er uit moet! Als ik zie hoeveel ballen we terugspeelden waar we met een simpel één-twee’tje een tegenstander uit hadden kunnen spelen… Dat was wel heel lekker voor een tegenstander. Die hoeven alleen maar vooruit te lopen om in onze zwakte terecht te komen…”
“Die 2 – 1 is toch een veel te magere uitslag?”
“Ja, volledig mee eens. Ik denk dat we vijf of zes opgelegde kansen hebben gekregen. Daarmee moet je een wedstrijd gewoon beslissen, dan zit ie in de tas! Doe je dat niet, dan geef je een tegenstander de gelegenheid om dominanter te worden. Als je dan doet wat wij vandaag deden, dan krijg je het tegen iedereen moeilijk…
WV-HEDW heeft echt wel wat kwaliteiten en volgens mij liggen de verhoudingen echt wel dicht bij elkaar. Ik denk niet dat iedereen hier erg makkelijk van zal gaan winnen, zeker niet! Maar als je de eerste helft van ons bekijkt in vergelijking met de tweede, dan is het verval veel en veel te groot…”
“Een aantal jongens heeft deze week toch wel een vervelende boodschap voor de kiezen gehad. Hoe is dat geland bij de spelers en als groep zijnde?”
“Tja, je bent als speler natuurlijk nooit blij als je er niet bij bent. Ik heb drie jongens met Onder23 mee gestuurd, dat is voor mij een luxe die ik vorig seizoen nauwelijks mee heb gemaakt, maar voor die jongens zeker een ‘tikkie’ dat ze ergens anders moeten gaan spelen. Iedereen heeft zo zijn ‘verhaal’ en ik gaf vorige week ook al aan dat we er nog zeker een aantal spelers bij hebben die nog niet topfit zijn en al zeker niet voor de plek waarop ze willen spelen. Die moeten gewoon veel minuten maken. We hebben de afgelopen weken heel vaak laten zien dat we in een goede fase zaten, maar ook dat het regelmatig toch ook weer onvoldoende was. Ik heb na Urk tegen de groep gezegd dat niemand op basis van zijn prestaties tot dusver ‘recht’ heeft op een basisplaats. Op de trainingen ontlopen de spelers elkaar nog niet heel veel. Als je niet presteert, dan loop je dus de kans dat je de volgende keer die kans niet meer krijgt… Ik heb vandaag ook weer een aantal spelers gezien die me lichtelijk tegenvielen. Daar moeten we aan werken en daar heb je die concurrentie echt wel voor nodig.”
“De eerste drie punten zijn binnen. En laten we eerlijk zijn: daar draait het uiteindelijk om…”
“Ja, daar draait het absoluut om. Daarmee is dit toch uiteindelijk wel een goede start. En nogmaals: de eerste helft vond ik echt heel goed, de beste eerste helft die ik inclusief voorbereiding heb gezien. We moeten dat alleen naar negentig minuten zien door te trekken…”

José Barbosa Nhoca

“Ik vond jou met name de eerste helft sterk spelen. Maar de tweede helft was je het voor mijn gevoel een beetje kwijt…”
“Ja, de tweede helft kwam WV-HEDW goed uit de kleedkamer. Als wij de kansen in het begin hadden afgemaakt, dan was het over en sluiten voor WV-HEDW geweest. Maar wij maakten het onszelf heel moeilijk. Dat moeten we volgende week gewoon veel beter doen. Ik vond wel dat we de eerste helft heel goed speelden, we wonnen veel tweede ballen, hielden goed de bal in de ploeg. De jongens hebben allemaal geknokt en gestreden. Ondanks dat we één goal hebben tegen gekregen, hebben we toch ook die tweede niet laten gebeuren.”
“Die tegengoal zat er wel aan te komen. Het laatste half uur heb ik jullie niet meer zien voetballen…”
“Ja het werd lastig omdat we onze duels niet wonnen. Onbewust neem je dan het hele team mee. Als twee of drie man de duels zouden gaan winnen, dan zouden we het hele team weer mee hebben gekregen. Maar we maakten het lastig voor onszelf…”
“Jij hebt iets ‘flegmatieks’ over je spel. Dat konden we de eerste helft goed gebruiken, het straalde naar de tegenstander superioriteit af. Maar de tweede helft werkte dat wat tegen je…”
“Ja, dat zit een beetje in mijn spel. Ik kwam gewoon heel lastig in mijn spel. Ik ben een teamspeler, dus werd het moeilijk om mijn niveau van de eerste helft weer op te pakken toen het als team tegen ging zitten. Maar we moeten wel gewoon positief blijven en deze ervaring meenemen naar de volgende wedstrijden.”
“Zo’n eerste wedstrijd is altijd wat extra beladen…”
“Ja, dat is waar. Zij willen ook gewoon winnen. Daarom moeten we ook weer gewoon blij zijn met die drie punten!”

Dion van Burik

Vandaag vond Dion het net weer. Dat moet voor hem toch ook een opluchting zijn aangezien hij sinds de eerste wedstrijd tegen D.O.V.O. niet meer op het scoreformulier was voorgekomen. Daarbij speelde Dion een uitstekende wedstrijd vandaag. Alle reden dus om hem even te bevragen naar zijn ervaringen…
“Daar was ie weer!” open ik het gesprek met onze aanvalsleider.
“Ja, de score is weer geopend,” lacht Dion breeduit.
“Je stond al weer een tijdje droog…”
“Ja, maar dan vergeet je alle andere acties waarmee ik een assist heb gegeven. Het gaat om, het teambelang, hè?” klinkt het lichtelijk verongelijkt. “Als iemand anders er beter voorstaat moet je ‘m afgeven!”
“Ja, beslist, maar ik kan me toch ook wel voorstellen dat het als spits een beetje aan je gaat knagen…”
“Nee, ik heb behalve tegen SteDoCo nog elke wedstrijd een assist gegeven. Als iemand anders hem maakt omdat die er beter voor staat, dan vind ik dat ook prima! Zolang je maar betrokken bent bij de doelpunten, dan denk ik dat je het best goed doet…”
“Ik roemde jouw voorganger – Ahmed al Mahdi – altijd vanwege zijn tomeloze inzet. Ik was bang dat we dat dit jaar zouden gaan missen. Maar als ik jou zo zie buffelen en sleuren, dan is die vrees denk ik niet terecht…”
“Ja, ik ging er vandaag ook weer met kramp vanaf. Een beetje te vroeg naar mijn smaak, ik denk in de vijfenzestigste minuut of zo, dus dat is deze week weer naar de sportschool en bijtrainen om volgende week weer langer te kunnen spelen. Het vroeg druk zetten, het vergt gewoon veel energie, elke diepte-loopactie. Ik wil er gewoon veel energie insteken. Als je dat doet, dan komen die goals ook vanzelf wel.”
“Beschrijf die mooie goal van je eens…”
“Het was een terugspeelbal die die centrale verdediger naar binnen aan wilde nemen. Hij liet hem iets te ver van zijn voet springen waardoor ik mijn lichaam ertussen kon zetten, me omdraaien en mijn hoek uit kon kiezen… Het was snel handelen, maar inderdaad: een mooie goal…”
“Dan die andere kans…”
“Ja, die had ik moeten afleggen! Ik had ‘m in eerste instantie niet gezien. De centrale verdediger stapte op mij uit. Daardoor werd ik gedwongen om óf te schieten óf een kap terug te maken en hem breed te leggen. Voor mijn gevoel ging die keeper voor dat afleggen en dus besloot ik hem te verrassen in de korte hoek. Maar hij zat er dus toch goed bij…”
“Drie punten in de tas. Het was alleen bedroevend wat ik het laatste half uur heb moeten aanschouwen…”
“Ja, ik vond dat we de eerste helft heel goed begonnen. We speelde dominant, wonnen alle duels, de tweede ballen. De tweede helft zakte dat wat in. Ik denk datje met een 2 – 0 voorsprong toch iets relaxter de kleedkamer uit komt. Maar dat komt je dan wel duur te staan. Uiteindelijk hebben we het onnodig spannend laten worden. Die halve balletjes buitenkant voet. Dat moet er gewoon uit. Aan galleryplay zijn we nog niet toe. Gewoon éérst wat verder voor komen te staan voor we wat ‘leuks’ gaan doen.”