In een wedstrijd die een akelige neerwaartse Huizer spiraal kende, heeft Huizen met een 2 – 1 overwinning uiteindelijk de hakken toch over de sloot weten te krijgen.
Huizen begon het seizoen voortvarend tegen de Amsterdamse promovendus: goed voetballend werd WV-HEDW de wil opgelegd en zette Huizen binnen tien minuten de openingstreffer al op het scorebord.
Nog voor rust werd die voorsprong verdubbeld en gelet op alle kansen en mogelijkheden leek er voor Huizen geen vuiltje aan de lucht.
Na rust brachten de Amsterdammers maar liefst vier(!) wissels tegelijk in het veld. Ik durf niet echt te stellend at dát het verschil maakte, maar WV-HEDW trok voortvarend ten aanval en dát er verschil gemaakt werd, werd met de minuut duidelijker. Huizen had zich door die 2 – 0 voorsprong lelijk in slaap laten sussen en nonchalance en slordigheid namen bezit van het Huizer spel. Dat resulteerde in een per minuut matiger Huizen dat WV-HEDW steeds nadrukkelijker aan de poort hoorde rammelen. De aansluitingstreffer hing dan ok al geruime tijd in de lucht toen deze een kwartier voor tijd dan toch viel. Vanaf dat moment was het billenknijpen voor de Huizer aanhang tot ze uiteindelijk uit hun lijden verlost werden door het eindsignaal. Huizen pakt de eerste driepunter en doet daarmee wat er van haar verwacht mocht worden. Maar fraai? Soepeltjes? Nee, Huizen ontliep de valse start op individuele kwaliteit. Volgend week tegen Kolping Boys zal er toch een ander vaatje gevonden moeten worden om uit te tappen, want dit was feitelijk een ‘narrow escape’…