Sterk Door Combinatie

Hoornaar… Naast een akelig steekinsect is dat dus ook een plaatsje in Nederland waar SteDoCo haar domicilie heeft. Na de hete vrijdag brengt deze zaterdag dan eindelijk de nattigheid waar de natuur inmiddels naar smacht, al is het wel alweer droog als we op sportpark Kort Scheiwijk arriveren. De kantine in Huizen was leeg en op slot, maar ook hier loopt het niet over van de belangstelling. Maar we zijn nog vroeg natuurlijk. De kantinedames keuvelen gezellig over koetjes en kalfjes aan het tafeltje naast het mijne. Het heeft iets gemoedelijks. Even later maak ik kennis met arbiter Jester Francisca en zijn assistenten: vader Richard en zoon Quinten Uiterwijk. [ 2 ] SteDoCo maakte net als Huizen een teleurstellend seizoen door en besloot dat net als Huizen met een degradatie vanuit de nacompetitie. ‘Te weinig door geselecteerd,’ was het deskundig oordeel achteraf. Vandaar dat er veel nieuwe spelers in de Hoornaarse gelederen zijn opgenomen. Zestien maar liefst als ik het me goed herinner.
Bij Huizen ontbreekt vandaag Eja Dakriet uit voorzorg. Dat is een tegenvaller, want deze wedstrijd zie ik toch wel als een soort ijkpunt waar we staan. Een bemoedigend teken is wel het feit dat zowel Jason Sumter en Elias Truijers blijkbaar zover in hun herstel zijn dat ze op de bank plaats kunnen nemen.

Slordig

Als de mannen het veld op komen, tellen we maar negen Huizers in de line-up… Het wekt de nodige verwondering. Dan komen Fransberg en Barbosa alsnog de elf spelers vol maken. Slordig en weinig professioneel, heren!
Diezelfde Fransberg dreigt dan wel het eerste wapenfeit op zijn naam te gaan brengen als hij ver doorstoot en alleen middels een overtreding tot staan gebracht kan worden. Helaas vond men het in Hoornaar niet de moeite om klok of scorebord aan te zetten. En waar ik het hele seizoen veelal nodeloos met een stopwatch in mijn tas rondloop, blijkt die nu ineens spoorloos. Ik probeer het nog met mijn horloge, maar dat gaat me toch te onhandig. U zult het dus zonder enige tijdsaanduiding moeten stellen vandaag.
Ook een fraaie actie van Elijah Kruize die de opengevallen plek van Dakriet inneemt moet met onoorbare middelen tot staan worden gebracht. De vrije schop levert echter slechts balverlies op. Maar Huizen loopt lekker te ballen en doet bepaald niet onder voor SteDoCo.
Garvin Gachangi gaat voor SteDoCo het duel aan met Elijah Kruize. De spelers geven elkaar geen duimbreed toe, maar Gachangi weet er toch nog een voorzet uit te persen die gelukkig zonder verdere gevolgen voorlangs vliegt.

Openingstreffer

De openingstreffer komt van de edele delen van Lars van Huisstede. Jaylon begint aan iets moois en bereikt José Barbosa die op de achterlijn een hoogstandje laat zien door met een hakbal(!) de bal scherp voor de goal te brengen. [ 6 ] De gretige Van Huisstede moet zijn gretigheid wel even bekopen als hij de bal met zijn edele delen over de lijn drukt [ 7 ]. Maar ook die tellen gewoon: 0 – 1 en dat is op dat moment geen rare stand.
Die stand lijkt dan nog door een schitterende actie van Dion van Burik verdubbeld te gaan worden: op volle snelheid dreigt hij door te breken. Hij heeft nog één tegenstander voor zich en met een subtiel tikje stuurt hij de bal rechts van de verdediger en gaat er zelf over links op snelheid langs! Smullen! Met alleen doelman Abdel el Ouazzane nog voor zich zoekt Dion de verre hoek. Helaas zoekt hij die centimeters te ver en deze actie loopt zo de bekroning mis die hij eigenlijk dubbel en dwars verdiende!

Gelijk

Elijah Kruize speelde vandaag weer sterk op de backpositie. Op kracht en karakter loopt hij in een fel sprintduel Garvin Gachangi van de bal. Toch kan Elijah even later niet voorkomen dat Gachangi een heerlijke combinatie met Thijmen de Haan op weet te zetten die tot in ons strafschopgebied reikt. Daar ziet Jesse Wielinga het gaatje waar precies de bal in de kruising zou kunnen passen en met een snelle tik jaagt hij de bal van een meter of zes feilloos door dat gaatje. Damian Stiemer kansloos en SteDoCo weer op gelijke hoogte: 1 – 1. En ook dat was weer geen rare stand gelet op het spelbeeld van deze aantrekkelijke eerste helft.
De mannen van trainer Rody van Hemert gaan opgezweept daar de fanatiek coachende Van Hemert door en opnieuw is het Gachangi die aan de basis staat van een voorzet die door Jaybriën Romano in kansrijke positie wordt naast gekopt. Langzaam maar zeker begint SteDoCo weer even de bovenliggende ploeg te worden. Beide ploegen wisselden elkaar af waar het de dominante rol op het veld betreft.
Damian Stiemer moet dan buiten zijn strafschopgebied koppend voorkomen dat een doorgeschoten bal tot gevaarlijke voorzet gepromoveerd zou kunnen worden. Even leek het alsof hij onder de bal door zou gaan, maar gelukkig is er niks mis met de sprongkracht van Stiemer en hij weet de bal weg te koppen. Ook Tim Vrakking moet koppend redding brengen als het uitverdedigen even mis dreigt te lopen. Ook hij doorstaat de krachtproef met verve.
“Dat gaan we dus niet doen, hè?!” protesteert arbiter Francisca kordaat als Stefano Fransberg even het nemen van een vrije trap wil frustreren door er voor te blijven staan. Beide ploegen zijn er op gebrand hier met een resultaat van het veld te stappen en dat strookt niet altijd met het vriendschappelijk karakter van een oefenwedstrijd. Zonder dat er écht grove overtredingen gepleegd worden, overigens. Maar Francisca had er toch wel de nodige handen vol aan.

Rust

Nadat Harold Vrolijk geen kans heeft gezien een kopkans te verzilveren en Stiemer bij de eerste paal alert op een harde schuiver heeft gereageerd, gaan we dan rusten met een 1 – 1 stand. Een stand die een getrouw beeld geeft van het spelbeeld van deze eerste helft. Beide ploegen kenden hun fases waarin ze de bovenliggende partij waren geweest. SteDoCo oogt echter wat feller en verbetener en als het een bokswedstrijd was geweest, dan zouden de mannen van Van Hemert licht ‘op punten voor’ hebben gestaan.
Bij Huizen lopen er een man of acht warm om hun opwachting in de tweede helft te gaan maken. Om me heen wordt met enige weemoed naar de uitslagen in ‘onze’ derde divisie gekeken. Tja, het blijft schrijnen en prikken…

Wissels

Zo op het oog tel ik vier nieuwe gezichten in de gauwigheid. Tijmen Bakker, Ra’sean Bediako, Randy Schiltmeijer en Robbie Schipper ontwaar ik onder de spelers die zich opstellen voor de tweede helft. Huizen neemt even het voortouw en Artuur Zutterman haalt de achterlijn en trekt voor. Maar de bal kan niet goed verwerkt worden en de kans gaat verloren voor het feitelijk een kans werd. Ook Ra’sean Bediako wordt op avontuur gestuurd en komt dreigend opzetten. Aanvoerder Jesse Wielinga steekt daar helaas een voetje voor.
Dan gaat het spel weer naar de andere kant en Hicham el Haddad loopt een heerlijk partijtje te dollen. Allemaal leuk voor de tribune, maar dan moet het uiteindelijke schot wel tussen de palen belanden. El Haddad jaagt de bal echter ruimschoots naast.
Een voorzet van Lars van Huisstede is net te scherp voor Ra’sean Bediako die bij de tweede paal de bal voorlangs ziet vliegen.
Rob de Groot brengt dan Sergio Kozjak en Kevin van Dieren in de ploeg voor Stefano Fransberg en Elijah Kruize.
Onverzettelijk gaat Tijmen Bakker het duel aan met de lepe Wielinga. Hij is te laat en raakt de SteDoCo-aanvoerder die zich voor een blessure moet laten behandelen. Beide ploegen weigeren elkaar ook maar iets toe te geven. Voor arbiter Francisca is de maat vol als Ra’sean Bediako een duel met Abdul Najim Haidary aan gaat. Haidary maakt dan wat theater [ 15 ] en arbiter Francisca besluit de touwtjes wat strakker aan te trekken en geeft de protesterende Bediako geel.

Tikkie

Huizen krijgt kort daarop een tikkie als Stiemer zich dapper voor een doorgebroken man werpt. Hij lijkt de bal te hebben, maar moet toch lossen omdat er iemand op zijn been staat. De bal rolt verder en Stiemer doet nog zijn best om zich ten tweeden male voor de bal te werpen, maar nu is het Hicham el Haddad die de bal in het net prikt. Een doelpunt met een ’luchtje’, maar vanaf mijn positie kon ik onmogelijk zien wat er precies daar op de grond in dat strafschopgebied gebeurde met onze doelman. Ook aan arbiter Francisca en Quinten Uiterwijk is een en ander ontgaan, want de goal wordt gewoon goedgekeurd. Huizen dus met 2 – 1 achter.
Het is een tikkie dat Huizen eigenlijk niet meer te boven weet te komen, vanaf hier worden de lakens uitgedeeld door SteDoCo. De Groot probeert de bakens tijdens de drinkpauze nog te verzetten en spreekt de mannen indringend toe, maar de rek is er bij Huizen uit.
Een vrije trap dan op een meter of drie naast de hoek van ons strafschopgebied. Hicham el Haddad en Jesse Wielinga beramen samen snode plannen. Dan wordt de bal kort genomen en meegegeven aan de weglopende Hicham el Haddad. Hij speelt zich vrij met een lepe bal zoekt hij het doel van Stiemer net een fractie te hoog. Mooi gespeeld!
Het is diezelfde Hicham el Haddad echter toch die de 3 – 1 op zijn naam brengt als hij een bal van buiten de zestien op de slof neemt. De bal wordt onderweg van richting veranderd en Stiemer lijkt op voorhand al kansloos. Toch weet onze doelman er nog aan te zitten, maar kan niet verhinderen dat de bal alsnog over de doellijn rolt… 3 – 1 en dat doet zeer in de Huizer gelederen…

Slotfase

Ook nog geel voor Stan van Tilborg die José Barbosa te zwaar attaqueert, maar SteDoCo voelt dat de buit binnen is. Tijmen Bakker probeert het nog met een geplaatst schot in de hoek dat echter de kracht ontbeert om het doelman El Ouazzane écht lastig te maken. Bij SteDoCo komt Remco de Bruijn nog in de ploeg voor Abdul Najim Haidary, maar de race is gelopen. Een laatste stuiptrekking nog als Sumter de bal ineens voor de voeten krijgt in een druk strafschopgebied. Sumter maakt zijn eerste minuten en dan is dat ineens toch wel een lastige bal om in één keer te nemen. Dat doet Sumter dan ook niet en zijn schot wordt gekraakt. Ook Stiemer moet nog een keer aan de bak als Hicham el Haddad een fraaie actie inzet die Delano Costella instaat stelt onze doelman op de proef te stellen. Stiemer staat zijn mannetje en voorkomt erger…
Huizen krijgt een tikkie en moet met de staart tussen de benen constateren ‘dat het allemaal niet vanzelf gaat’… Een harde les die in ieder geval bij mij zijn sporen achterlaat…

Rob de Groot

“Ik heb best wel lichtpuntjes gezien, maar ik denk toch dat ik op ‘teleurstellend’ uit ga komen als kernwoord voor deze wedstrijd…”
“Over de hele wedstrijd gezien wel ja,” klinkt het wat berustend. “Dus ja, in die zin sta ik hier wel teleurgesteld, ja…”
“Dit was toch een wedstrijd tegen een gelijkwaardige opponent en in de tweede helft komen we eigenlijk in het verhaal niet echt meer voor…”
“Ja, volledig mee eens. Of het ‘gelijkwaardig’ was, dat durf ik niet te zeggen, dit is wel een ambitieuze vierde divisie club…”
“Ook zij zijn afgelopen seizoen via de nacompetitie gedegradeerd, dus in veel opzichten te vergelijken met Huizen…”
“Ja wat dat betreft sportief gezien wellicht wel. Ik vond het een hele leuke, energieke ploeg. Dat maakte het een hele goede testcase voor ons, denk ik. Over de eerste helft was ik zeker tevreden, je zag dat zij met heel veel druk probeerden te spelen, om ons af te jagen, maar op het moment dat we daar een paar keer onderuit wisten te spelen en ze een keertje pijn deden, dan zie je dat ook zo’n ploeg dan kwetsbaar wordt en hadden we met een minuut of twintig ook maar zo met 2 – 0 voor kunnen staan en hadden we ook de ‘controle’…”
“Die hele eerste helft beschouwd vond ik de 1 – 1 een terechte stand, maar de tweede helft zak je als ploeg toch wel wat door het ijs… Voor mijn gevoel komt dat omdat veel jongens toch wat te ‘speels’ zijn, gewoon niet ’zakelijk’ genoeg… Ze lopen te voetballen alsof er geen goal op dat veld staat…”
“Ja precies! Dat ben ik met je eens. Ik vertaal dat meer in een gebrek aan agressiviteit. Je speelt dit spelletje om het te winnen. Als je dus ergens in de positie bent om een tegenstander pijn te doen, dan moet je dat ook vooral niet nalaten. Je moet de zones waarin je komt ook echt áánvallen, ik vond dat SteDoCo dat wel goed deed: volle bak die laatste zone aanvallen, op snelheid, sprinten, met overtuiging. Bij ons zat er met name de tweede helft gewoon géén overtuiging in. Als je tegen een ploeg speelt die het initiatief neemt, dan moet je niet passief toekijken en het maar een beetje zien op te vangen, want dan blijven die golven maar komen. Dat moet je zien te doorbreken en daar is een bepaalde agressiviteit voor nodig…”
“Ik zag die agressiviteit en die wil om te winnen wel bij bijvoorbeeld een Lars van Huisstede, maar dat was wel een van de weinigen… Ik zag van andere spelers soms wel leuke dingen, maar het haalt niks uit, het is te speels…”
“Ja, de wissels die er op zijn gekomen de tweede helft, die hebben gewoon niet geleverd wat we mogen verwachten van die spelers. Voor sommigen geldt dan het excuus dat ze nog niet zo heel veel hebben kunnen trainen, maar dat is geen excuus voor zo’n wedstrijd. Die moeten gewoon aan de bak! Ook zag ik spelers die het tot op heden goed gedaan hebben die een beetje wegzakten. Je kunt je dan afvragen of dat vermoeidheid is of de druk van de concurrentie. Maar hoe je het wendt of keert, de conclusie is dat we de tweede helft gewoon af zijn gebluft op intensiteit. Ik heb dat net in de kleedkamer ook al aangegeven dat ons dat dit seizoen gewoon niet mag overkomen! De eerste helft lieten we zien op te kunnen brengen wat nodig is, maar de tweede helft lieten we vooral zien hoe het niet moest…”
“Heb je vandaag ook voor jezelf ‘leermomenten’ gehad en zo ja welke?”
“Nou, ik heb wel de conclusie getrokken dat een aantal spelers gewoon nog niet fit genoeg is om de competitie te starten. We hebben wel een brede selectie, maar om hem breed te houden moet er een aantal toch echt wel stevig aan de bak. Verder heb ik vandaag Elijah Kruize weer gezien als back omdat Eja Dakriet er vandaag niet bij was. Vandaag als proef dan ook als linksback, die deed het zeker de eerste helft prima. Dat waren voor mij wel de voornaamste lessen die ik vandaag geleerd heb… En ja, die tachtig procent waar ik van de week wel uit was qua keuzes voor de basis, die is wel toegenomen… Maar je moet wel bedenken dat je verschillende typen spelers hebt. Veel zal ook straks afhangen of we veel de bal zullen hebben of heel agressief afgejaagd zullen gaan worden.”
“Vandaag maakten twee spelers hun allereerste minuten. Hoe kijk je daar tegenaan?”
“Nou ik ben natuurlijk heel blij dat Elias Truijers er na zoveel blessureleed weer bij kon zijn. Hij zal echt nog wel wat tijd nodig hebben voor hij optimaal inzetbaar is. Ik vind het wel een speler die – als je het hebt over volwassenheid – die in het veld uitstraalt zijn mannetje wel te staan. Het is ook al een wat oudere speler, dus ik ben heel blij dat hij er weer bij is, hij zo zomaar eens een hele belangrijke rol kunnen gaan spelen.
Jason Sumter ris zich gewoon aan het ‘optrainen’. Op de training heeft hij al laten zien dat hij met zijn snelheid een hele gevaarlijke speler is. Maar ook hij heeft nog wel een weg te gaan voor wat betreft zijn fitheid… Hij kan voorin het verschil gaan maken en dat is wel nodig ook, want we hebben vandaag maar één keertje gescoord…”
“Volgende week Urk…”
“Ja weer een vergelijkbare tegenstander. Ook gedegradeerd en met ambitie om terug te komen. Weer een testcase, nu om te zien wat we van vandaag geleerd hebben…”
“Wanneer zien we je met de door jou beoogde basis starten?”
“Tja, ik zou zeggen: WV-HEDW! Dan moeten we zien of iedereen fit is. We hebben nog twee weken van reguliere trainingen. Al de spelers die ik dan in het veld breng het goed doen, dan is de kans groot dat ze voorlopig wel basis blijven… Maar ik hoop dat ik de keuzes kan maken uit verschillende mensen zodat we een brede basis hebben. Een vaste basis, in de zin van elf dezelfde mensen die week in week uit zullen spelen, daar geloof ik eerlijk gezegd niet zo in…”

Jason Sumter [ 18 ]

“Ja, het waren mijn eerste minuten na een hele lange tijd,” beaamt Jason. “Ik had nog een oude blessure vanuit mijn vorige club meegenomen. Daar kende ik best wel wat terugval in. Nu ben ik wel weer terug…”
“Hoe voelde het? Je speelde een minuut of twintig…”
“Voor mijn gevoel nog iets korter, maar ik denk dat dat iets van iedere voetballer is, dat als je op het veld staat dat je gewoon méér wilt. Ik moet gewoon wel blijven luisteren naar mijn lichaam, niets forceren. Tot nu toe heb ik niets gevoeld, dus dat is alleen maar positief…”
“Die beroemde snelheid van jou heb ik vandaag alleen nog niet echt kunnen zien…”
“Nee, dat klopt. Als je er zo lang uit bent geweest en je krijgt dan een kwartiertje, dan wordt het lastig om alles eruit te gooien wat je hebt. Ik kreeg nog wel een schietkans op doel. Ik miste gewoon nog het wedstrijdritme om die bal meteen goed te behandelen. Ik nam die bal onder mijn voet aan, als ik het met de binnenkant van de voet had gedaan, dan waren mijn handelingen sneller geweest… Maar dat komt met de tijd wel weer. Ik vond het al positief dat ik daar wás op dat moment.”
“Je hebt nog wel een weg te gaan en de concurrentie is heftig… Wat zijn jouw verwachtingen voor jezelf voor dit seizoen?”
“Ik heb mezelf gewoon ten doel gesteld dat ik basisspeler wil gaan worden. Of ik dat ‘verwacht’, dat weet ik niet, maar ik heb er nu al wel een positief gevoel bij. Op de trainingen vind ik het ook al steeds beter gaan, het enige dat ik nog mis zijn wedstrijdminuten… Maar dat is een kwestie van tijd…

Elias Truijers [ 20 ]

“Ja ja, meer dan zevenhonderd dagen,” beaamt Elias als ik opmerk dat dit eigenlijk zijn eerste minuten voor Huizen waren.
“O, jij telt ze per dag…”
“Ja, ik heb ze allemaal op de kalender afgestreept. Maar ik heb nu hard gewerkt de laatste maanden om nu toch wel twintig, vijfentwintig minuutjes te kunnen spelen…”
“Toen ik je de laatst keer sprak had je nog niet het idee er nu alweer te staan…”
“Nee, klopt. Ik heb een andere fysiotherapeut opgezocht, andere mensen met expertise benaderd en dat heeft tot nu toe goed gewerkt. Daardoor sta ik ’s morgens op zonder pijn, kan ik het veld op wandelen zonder pijn, speel ik zonder pijn en kan ik ook het veld weer af wandelen zonder pijn. Het was voor mij niet verkeerd om de voorbereiding met een aantal vakantieperiodes opgeknipt te hebben, waardoor ik telkens die belasting kan verdragen. Stapje voor stapje wat meer, tegen dat de competitie begint ben ik er weer gewoon elke training bij en kan de coach kiezen wie hij meeneemt. De minuten die ik kán maken, die ga ik met een glimlach op het veld staan. Elke minuut is eigenlijk voor mij al een overwinning, maar wel een die ik met hard werken bereikt heb: zes dagen in de week naar de sportschool, allemaal oefeningen voor die enkel en die benen. Daar pluk ik nu de vruchten van…”
“Hoe voelde het ‘voetballend’?”
“Ik kreeg laatst van Lars (Van Huisstede, Red.) een compliment na de training over hoe ik speelde. Ik ben zelf ook wel wat verbaasd dat er zo weinig verdwenen is van mijn kwaliteiten als voetballer. Dat ik alweer met zoveel vertrouwen en zuiverheid aan de bal kan spelen. Dat ik weer durf in te stappen en een lange bal durf te geven. Ik heb twee goede voorbeelden voor me staan en ik zou het een eer vinden om met ze samen te mogen voetballen.”
“Er is op meerdere posities in het elftal een fikse concurrentie. Daar zal jij ook mee te maken krijgen… Ik denk wel dat het seizoen voor jou persoonlijk eigenlijk al geslaagd is doordat je nu weer op het veld staat…”
“Ja, dat klopt. Elke keer als de coach na de training vraagt hoe de training geweest is, kan ik hem met een glimlach antwoord geven… Jongens beseffen dat niet als ze gewoon aan één stuk door kunnen voetballen, maar als je lang niet kunt spelen en je was er nog niet klaar voor om het al los te laten, dan is dat best een heftige periode. Ik ben nu negenentwintig en hoop toch echt nog een jaartje of vier op dit niveau mee te kunnen spelen!”

Lars van Huisstede

“Ik vond je scherp! Ik vond je gedreven! Ik vond je actief… én je scoort!”
“Ja, dat is wel lekker,” grijnst Lars van oor tot oor… “Dat zijn complimenten, Ron! Dank je wel!”
“Ja, dat zijn zeker complimenten, want ik heb je in het verleden wel eens verweten dat ik vind dat je te weinig scoort…”
“Ja, je moet gewoon ‘geil voor de goal’ zijn… Ik heb mezelf dit jaar een doel gesteld wat ik bij wil dragen aan goals en assists — dat ga ik hier nu niet noemen, dat houd ik even voor mezelf — maar het is niet onder de tien! En dat begint met de voorbereiding. Twee goals in drie wedstrijden is bepaald niet verkeerd. Ik hoop dat tegen Urk ook gewoon weer door te kunnen zetten.”
“Je scoorde vandaag een goal op karakter. Je moest het zelfs met een kleine blessure bekopen…”
“Haha, ja hij kwam op de ‘edele delen’, zullen we maar zeggen. Dit soort goals heb ik in mijn BFC-tijd best wel veel gemaakt, waarbij de ene buitenspeler doorkomt en de andere buitenspeler voor de goal opduikt. Met Jaylon aan die linkerkant, die komt er vaak wel doorheen, en dan vind ik dat ik daar moet staan als hij de bal voorgeeft. Dat ging nu dus inderdaad zo. Dit smaakt inderdaad naar meer… Haha!”