Kampong

Op de een of andere manier associeer ik Kampong altijd met hockey. Toch hebben we hier te maken met een volwaardig vierde divisionist. Niet bij Huizen in de competitie, maar in afdeling C van die vierde divisie.
Nog geen vaste rugnummers bij de Utrechters en met dank aan Emiel van Hulzen die me zojuist de namen en nummers nog even door mailde, kan ik dan toch het verslag van de juiste namen voorzien. Ook Marc van der Laan is zo vriendelijk geweest me de namenlijst nog na te sturen. Zo heb je geen, zo heb je er twee! Beiden: bedankt! Het maakt zo’n verslag gewoon leesbaarder als je de spelersnamen in plaats van louter rugnummers kunt vermelden.
Het is warm als ik het veld oversteek naar de tribune. Ik voel de warmte langs mijn kuiten omhoog kruipen. Dit wordt een zwaar middagje voor de vijfentwintig acteurs op dat hete veld.
Vandaag een basisopstelling met Stiemer in de goal. Verder zie ik namen waaruit ik zelf met geen mogelijkheid een zinnige opstelling weet te destilleren, maar daar zal Rob de Groot heel anders over denken, anders zou hij er niet mee beginnen. Zo zie ik al zes spelers in de basis beginnen die ik zelf als middenvelders te boek heb staan. En dan reken ik daar Jose Barbosa nog niet eens bij, Barbosa die ik bij ontbreken van Tim Vrakking in die basiself voor het gemak maar in de laatste lijn posteer. Wel lekker flexibel, zes middenvelders: die kunnen immers allemaal zowel aanvallen als verdedigen… Maar ik betwijfel of dát nou precies de overweging van Rob de Groot was…
Ook in die basis weer Daymio Grep die toch wel nadrukkelijk als Onder23-speler op de deur van de eerste selectie aan het bonken is.
Opmerkelijke naam bij de staf: Jostein Ohm. Ik hoop een ‘gebbetje’ van degene die de lijst samenstelde, want ik ben nog lang niet uitgekeken op de verrichtingen van onze sympathieke vleugelspits. De naam van Ra’sean Bediako is de maker van de lijst daarmee echter blijkbaar ontglipt. Hij ontbreekt bij de namen voor de bank, maar loopt wel gewoon bij de wisselspelers.
Nadat ik mijn telefoon uit handen van een wat vrijpostige peuter heb weten te redden gaan we dan beginnen…

Lekker begin

‘Middenvelder’ Elijah Kruize start op de rechtsbackplek. Daar heeft hij al eerder geopereerd en dat viel bepaald niet tegen. De openingsfase is wat rommelig. Logisch: beide ploegen moeten elkaar eerst even aftasten en Huizen speelt voor mijn gevoel toch in een soort ‘fantasieopstelling’.
Het is Stefano Fransberg die als eerste een helder moment heeft. Slim stuurt hij Van Burik op avontuur langs de zijlijn. Onze spits versnelt in de loop, schudt daarmee zijn directe tegenstander af en legt de bal panklaar voor. Daar heeft Lars van Huisstede alle gelegenheid om uit te halen en zijn hoek te kiezen. Doelman Ayrton de Jong is kansloos op de inzet en na vier minuten staat Huizen al op een prettige 1 – 0 voorsprong! Een lekker begin!
Vier minuten later stelt Kruize (inderdaad flexibel en ook aanvallend van waarde) de Utrechtse doelman opnieuw op de proef met een venijnige schuiver. Met de benen weet De Jong de inzet te pareren.
Huizen domineert en Kampong zoekt het in opportunisme. Merijn Muskens begint aan een lange rush die er dreigend uitziet, maar uiteindelijk toch vastloopt in een vastberaden Huizer laatste lijn. Een verraderlijk schot van Oussama Lahri bezorgt doelman Damian Stiemer toch wel wat hoofdbrekens, maar hij weet de gelijkmaker te voorkomen ten koste van een hoekschop. Die corner wordt kort genomen op Mohammed Himich en meteen doorgetikt en in de menigte naast getikt.

Evenwicht

Er volgt een fase waarin de beide ploegen elkaar wat in evenwicht lijken te houden: Huizen oogt wat slagvaardiger, Kampong lijkt zich na de vroege treffer wat te hebben herpakt. Marc Visser stoot sterk door over de flank en laat een harde voorzet los die voorlangs vliegt. Merijn Muskens komt er wel bij in de buurt, maar is kansloos op de harde voorzet.
De beste kans voor onze bezoekers zien we in de negentiende minuut als Merijn Muskens diep wordt gestuurd en alleen voor Stiemer opduikt aan de rand van het strafschopgebied. Stiemer lijkt kansloos te worden uitgespeeld, maar onze doelman is sterk in de 1-op-1 en strekt zich vallend tot twee keer zijn daadwerkelijke lengte lijkt het. Hij plukt Merijn Muskens de bal van de voet alsof het voor hem de gewoonste zaak van de wereld is. En misschien is het dat ook wel…
Als Randy Schiltmeijer door Mohammed Himich wordt gevloerd acht arbiter David Vriesenga het verstandig om maar meteen even een drinkpauze in te lassen. Geen overbodige luxe met deze warmte en sowieso vind ik het aanbevelenswaardig om oefenwedstrijden uit vier ‘helften’ te laten bestaan. Er moet immers nog het nodige gesleuteld en ingewerkt worden door de coaches en met zo’n korte drinkpauze hebben ze mooi even de gelegenheid om nog wat accentjes te verleggen of aan te stippen.

Veel belovend…

Zonder dat we de bilnaad al te zeer hoeven aan te spannen op de tribune, blijft die magere 1 – 0 toch wel wat wankel. Eén missertje, één foutje en de voorsprong verdampt voor je er erg in hebt. Natuurlijk gaat het helemaal niet om de uitslag vandaag, het is en blijft voorbereiding, minuutjes maken, wennen en kneden naar het juiste evenwicht. Maar toch voelt een overwinning dan als een extra bonuspuntje in je voorbereiding. Zeker tegen een tegenstander die je gewoon ‘gelijkwaardig’ mag noemen.
Van Burik lijkt dan aan een herhaling van zijn succesvolle actie die de 1 – 0 tot gevolg had te werken. Hij stuift er weer langs en waar mindere spitsen de bal blind voor geven, blijft deze bekeken spits goed kijken en constateert dat er niemand op tijd voor doelman Ayrton de Jong is opgedoken. En dus moet de bal terug. Jammer, want dit viel zeker in de categorie ‘veelbelovende aanvallen’.
Een halve omhaal van Van Huisstede kort daarop valt dan in de categorie veelbelovende pogingen, maar dan moet je de bal wel lekker raken. Dat deed Lars niet en de bal vliegt dan ook over de goal van De Jong. Een pass van Tijmen Bakker had ook maar zo het etiket veelbelovend opgeplakt kunnen krijgen. Helaas is de pass niet zuiver en belandt zo in de voeten van een tegenstander. Tijmen zou Tijmen niet zijn als hij niet met volle inzet zijn fout zou trachten te herstellen. Met een ultieme sliding herovert hij de bal die met een boogje in handen van doelman De Jong vliegt. En nee: deze poging kan het predicaat ‘veelbelovend’ niet dragen: De Jong kan de bal simpel in ontvangst nemen…

Rust

Daarmee blijft het een wankele 1 – 0 waarmee Huizen op de rust af stevent. Een fraaie actie van Fransberg leidt een 1-2 in, maar de ‘2’van die 1-2 is niet op maat. Dakriet overspeelt zijn hand, knokt zich terug en houdt er zo alsnog een inworp aan over. Een scherpe voorzet van Marc Visser wordt met enige moeite onderschept door Dailey Groenewegen. Nee, we kunnen op de tribune nog niet met een gerust hart achterover gaan zitten.
Opnieuw verzuimt Huizen vol profijt van het betere spel te trekken. Het is de beter voetballende van de twee ploegen en zou dat ook in de score moeten kunnen uitdrukken. Nemen we echter die reuzenkans in ogenschouw die door doelman Stiemer verijdeld werd, dan zou je de 1 – 0 een terechte stand kunnen noemen. Maar ik ben niet objectief. Ik wil Huizen in volle glorie zien, niet balancerend op het randje van een gelijkspel. Mijn kinderhand is niet echt gauw gevuld…
Kijkend naar de bank en ziekenboeg dan zie ik daar vandaag nog best wel enkele spelers terug die ik zomaar met mijn lekenverstand een basisplaats zou toedichten. Maar ik moet heel eerlijk bekennen dat ik mijn persoonlijke basisopstelling bepaald nog niet in elkaar gepuzzeld heb. Vooral op het middenveld kan ik slecht kiezen. Ook op de flanken vind ik de keuzes lastig. En dan hebben we nog geen minuut gezien van Jason Sumter, wiens roem ons ook al vooruit gesneld is…
Op het veld beginnen Vrakking, Zutterman, Van Dieren, Schipper en Bediako aan een serieuze warming-up die een start van deze spelers in de tweede helft doet vermoeden.

Wissels

En inderdaad komen de warmlopers binnen de lijnen. Even snel nu iedereen nog stilstaat koppen tellen: op het eerste gezicht mis ik nu Kruize, Schiltmeijer, Van Huisstede, Van Burik en Bakker.
Huizen opent voortvarend met een splijtende pass van José Barbosa. Bediako controleert knap en bezorgt de bal fraai bij Van Huisstede die doelman Job Peeters (hij keepte voor Kampong de tweede helft) en de eerste corner van deze tweede helft is weer voor Huizen. De bal gaat via Ra’sean Bediako naar Van Huisstede die opnieuw doelman Peeters op de proef stelt. Nu moet de doelman wel even grabbelen, maar heeft de bal weer in zijn bezit voor Huizen verder afstand weet te nemen.
Een hoopvol begin. Toch is het Tim Vrakking die zich moet onderscheiden als Bram van Buuren de rennerd neemt. Met een geweldige sliding op de bal bezweert Tim dit gevaar in de knop. Van Buuren heeft er zin in en kort daarop jaagt hij op volle turbosnelheid ons strafschopgebied in. Helaas voor Van Buuren heeft zijn techniek geen gelijke tred gehouden met zijn snelheid en dat levert een conflict op in het voetenwerk waardoor hij de bal rechtstreeks achter loopt.
Ook Lahri en Muskens hebben snode plannen. Via Eja Dakriet blijft het voorlopig bij een hoekschop. Even wat problemen bij Groenewegen en als daarna de corner genomen wordt moet Van Huisstede zijn taak even overnemen door zich voor een harde inzet te gooien. Teamgeest!
Bij Kampong worden dan Jelmar van der Moolen en Pieter Kaaij gebracht voor Marc Visser en Mohammed Himich.

Wankel

De voorsprong is en blijft wankel. En naarmate de treffers verder uitblijven dringt die eerste voetbalwet zich toch weer wat op: als je zelf niet scoort… De rest kunt u ongetwijfeld zelf invullen…
Met en fraaie lichaamsschijnbeweging speelt dat jonge talent Grep zich vrij. Een actie die een wonderschone bekroning verdient. Grep haalt uit voor die bekroning, maar tot zijn afgrijzen ziet hij de bal ergens hoog op de berg in de struiken verdwijnen… Blijven oefenen, Daymio!
Ook Pim Janssens moet gewisseld worden. Geblesseerd strompelt hij het veld af en wordt vervangen door Hannes van Dijk. Beterschap Pim, ik hoop dat je bijtijds hersteld bent voor de competitie een aanvang neemt!
’t Kan té mooi ook! Eja Dakriet begint met een heerlijke actie zo ongeveer óp de zijlijn. Hij flikt het! Maar ja, als je dan een 1-2 aangaat, moet die ‘2’ wel precies op maar zijn. Helaas…
Een mistrap achterin dan. Dit is zo’n moment waarvoor je dus steeds moet blijven vrezen zolang de marge slechts een schamel goaltje bedraagt! Ineens staat Oussama Lahri op een meter voor doelman Stiemer (die dus vandaag de hele wedstrijd mocht keepen). De kans valt letterlijk uit de lucht en daarmee is Lahri te verrast om de bal voldoende te beroeren om Stiemer kansloos te maken. Daarmee gaat de kans jammerlijk verloren. Een waarschuwing?
Aan de andere kant volleert Jaylon Moi Thuk Shung de bal recht in handen van doelman Peeters en zo zien we een keur van kansen en kansjes voorbij trekken zonder dat er op het scorebord ook maar iets anders verandert dan de tijdsaanduiding…

Gelijk!

En ja hoor… Nadat Pieter Kaaij eerst nog geen passend vervolg aan een splijtende pass had weten te geven, draalt doelman Stiemer wat al te lang met de bal in zijn handen. Arbiter Vriesenga kent de regels en fluit. Geschrokken laat Stiemer de bal op de grond vallen, maar het leed is al geschied: een hoekschop. De bal komt voor en dan is daar de lange Maurits Gersen die de bal vlak onder de lat en over de graaiende handen van Stiemer naar de gelijkmaker kopt: 1 – 1 Een ‘noodlot’ dat Huizen over zichzelf heeft afgeroepen door een gebrek aan effectiviteit in de afwerking.
Natuurlijk weigert Huizen zich hier bij neer te leggen. Als je de smaak van een overwinning op de lippen hebt gehad, dan leg je je bij een ongelukkig treffer niet zomaar neer.
De inmiddels binnen de lijnen gekomen Sergio Kozjak bedient Jaylon die de bal naar de uiterste hoek jaagt. Doelman Peeters is een klasbak en met een heerlijke safe weet hij een hernieuwde voorsprong van Huizen te voorkomen. ‘n ‘Glanzparade’ heet dat over de grens…
Bij Kampong komt ook Abdellah Benslama binnen de lijnen voor Milan Maintz. De slotfase van de wedstrijd is ingegaan…

Dan toch!

Met een verbetenheid die ik graag zie bij spelers, gaat Elijah Kruize door op een diep bal. Hij lijkt geen kans meer te maken als de verdediger eerder bij de bal is, maar dan knokt hij zich terug in het duel, wint het duel, dwingt de verdediger van de bal en komt oog in oog met Peeters. Opnieuw lijkt hij in een kansloze situatie positie terecht te komen, maar verbeten jaagt hij door en ter hoogte van de paal weet hij met het puntje van de rechterschoen de bal langs de goede kant van die paal te sturen! Arbiter Vriesenga keurt terecht het felle lijf aan lijf duel goed en daarmee is de 2 – 1 een feit! Huizen staat weer voor!
Drie minuten later mag Sergio Kozjak op een pass van Van Dieren alleen voor Peeters opduiken. Ondanks het feit dat Sergio een seizoen lang als linksback heeft geopereerd, blijkt hij het spitsengevoel nog niet te zijn kwijtgeraakt. Met een rust die alleen de grote spitsen hebben, schuift hij de bal langs de kansloze Peeters en zet ons zo op een comfortabele 3 – 1 voorsprong. Heerlijk! Niet alleen dát we een voorsprong hebben, maar het is ook heerlijk om te zien hoeveel scorend vermogen we eigenlijk in huis hebben met Kozjak, Van Burik, Jaylon, Fransberg, Ohm, Van Huisstede… Ook voorin wordt het lastig keuzes maken voor De Groot en zijn staf…
We zitten al in de extra tijd als Kampong nog een laatste stuiptrekking vertoont. Een hoge corner wordt bij de tweede paal fraai door Merijn Muskens terug gekopt. Op de doellijn staat Bram van Buuren die de bal alleen het laatste zetje hoeft te geven met het hoofd. En dat doet hij ook: met een kordaat knikje kopt hij de bal…over de deklat in plaats van er onder… Hilarisch is de rectie van Muskens die omstandig voordoet hoe Van Buuren een en ander tot een goed einde had kunnen brengen. Maar ja, Van Buuren had vandaag gewoon zijn dag niet. ‘t Kan de besten overkomen…

Rob de Groot

Als ik klaar sta voor mijn interview met Rob de Groot, word ik lastig gevallen door een etterbak van een jochie. Een jaar of zes, zeven. Als volwassen kerel sta je dan machteloos, je zou het ettertje een draai om zijn oren willen geven, maar dat doe je dus fatsoenshalve niet. Ook tijdens het interview blijft het joch maar hinderlijk storend aanwezig. Brutaal, totaal geen respect (‘Hee, ouwe opa, weg jij hier! Wil je niet vechten?’). Mocht een van de producenten van dit ‘ongerief’ dit verslag lezen: een suggestie…
“Aan het begin van de voorbereiding gaf je aan dat deze wedstijd een sleutelmoment in de voorbereiding zou zijn. Ik zie echter nog niet de contouren van een basisopstelling…” hervat ik ons gesprek als we de irritante blaag met veel moeite achter de tussendeur hebben geparkeerd.
“Nee, een sleutelwedstrijd in die zin dat we nu dan halverwege de voorbereiding zijn en dan kan je een klein beetje de balans opmaken hoe je het eerste deel van de voorbereiding hebt afgesloten. Maar de conclusie is dat we er nog lang niet zijn. Dat we een aantal spelers hebben die sowieso conditioneel nog het een en ander moeten doen, dus dat is het eigenlijk.”
“Hoe tevreden bén je nu dan?”
“Als ik puur kijk naar het spelpeil, dan ben ik niet heel tevreden.”
“Je maakt het inderdaad jezelf eigenlijk veel te moeilijk vandaag… De eerste helft had je eigenlijk al verder uit moeten lopen…”
“Nou ja, precies! Daar hebben we het ook al vaker over gehad. Als je momentum hebt in de wedstrijd en je krijgt een paar goede kansen, ja, dan moet je die wedstrijd zo snel mogelijk in het slot gooien. Als je dat dan niet doet, dan is het ook niet gek als dan het initiatief richting tegenstander gaat.”
“Dan krijg je ‘m inderdaad dus tegen…”
“Het was nog wat onwennigheid. Dat ligt niet alleen aan de keepers, dat ligt ook aan de laatste lijn. De keeper krijgt de bal en wil het spel gaan verplaatsen. Als de meesten dan maar gaan staan te kijken zo van ‘verzin jij het maar!’, ja dan breng je een keeper in de situatie waarin je hem eigenlijk niet wil hebben…”
“Je wisselde niet van keeper in de rust…”
“De voorgaande wedstrijden werden ze in de rust gewisseld, nu doen we ‘n hele wedstrijd: vandaag Damian, dinsdag Brent op de goal.”
“Uiteindelijk loop je dan toch naar een terechte 3 – 1 uit. Met name Sergio Kozjak liet zich toch als spits weer even zien…”
“Ja, hoog rendement: één kans één doelpunt!”
“We hebben het er vaker over gehad, maar dat worden dan toch weer lastige keuzes…”
“Nou ja, als de spelers straks ook dat hoge rendement hebben, dan is het niet zo’n moeilijke keuze. Als ze het allemáál gaan hebben, dan wellicht wel. Maar dat zou het meest fantastische scenario zijn dat ik me kan voorstellen.”
“Je begon met vijf, zes middenvelders. Ik zag Elijah Kruize rechtsback staan op een gegeven moment. Was dat om hem daar te proberen?”
“Nee, ik heb hem daar al vaker gehad, dus Elijah is zeker een kandidaat voor de rechtsbackpositie. We hebben daar natuurlijk Artuur Zutterman nog die daar kan spelen. Ik vind echter dat alle posities dubbel bezet moeten zijn en dat het ook verschillende types spelers moeten kunnen zijn. Elijah heeft het in de voorbereiding laten zien dat hij het daar erg goed doet, dus het was geen wild probeersel of zo!”
“Hij scoort vervolgens een heerlijke goal…”
“Ja, toen speelde hij overigens wel meer vanaf het middenveld. Ook daarvoor geldt dat onze backs veel meer zouden moeten scoren of in welke vorm dan ook meer rendement zouden moeten halen dan afgelopen seizoen. Natuurlijk was dat vorig seizoen lastiger omdat we meer vanuit de omschakeling moesten spelen, maar ik denk dat er over de zijkanten meer rendement te halen valt dan alleen van de vleugelspits…”
“Dinsdag een pikant pot: Zuidvogels…”
“Ik vind het een mooie oefenpot! Ik denk dat het alleen maar positief is dat het een beetje een derby is. Twee buurverenigingen, je speelt niet met elkaar in de competitie, iedereen ziet het toch als een wedstrijd die je wilt winnen. Een oefenwedstrijd dus waarin je te maken krijgt met de nodige weerstand… Over en weer kennen de spelers elkaar, dus ik ga ervanuit dat het gewoon een hele leuke wedstrijd gaat worden!”

Elijah Kruize

“Lekker gespeeld! Hoe kijk je er zelf naar?” open ik het interviewtje met onze talentvolle middenvelder/verdediger…
“Ja, ik ben zelf ook best wel tevreden. Meters gemaakt, goaltje gescoord, dan doe je het goed, volgens mij…”
“Een goal op pure wilskracht, hè!”
“Ik kreeg de bal via Artuur Zutterman uit de kluts mee. Ik kreeg hem terug en gelijk in de ruimte! Als zo’n bal er komt, dan moet je ‘m gewoon verwerken.”
“Ja, maar je werd wel heel stevig op je huid gezeten! Ik was even bang dat je ‘m op het laatste moment nog zou verspelen…”
“Ja, ik denk dat het verschil tussen nu en vorig seizoen is dat ik nu fysiek wat sterker ben (klopt: voor me staat één bonk spierbundels!). Vorig seizoen kampte ik veel met blessures en ik ben nu veel fitter…”
“We zitten eerlijk gezegd nog wel een beetje te wachten op jouw definitieve doorbraak… Voor mijn gevoel moét je dit seizoen door gaan breken…”
“Ik hoopte dat vorig jaar al te doen, maar ik raakte geblesseerd. Dit jaar zijn we voetballend vooruit gegaan volgens mij en dat bevalt me prima. Ik hoop gewoon dit seizoen indruk te kunnen maken en een plekje in de basis te veroveren. Ik focus me gewoon elke week op hard werken en dan ligt de keuze bij de trainer…”
“Maar jij bent degene die het bij die trainer af moet dwingen!”
“Klopt en daar ben ik ook hard mee bezig en ik denk dat het de goede kant op gaat…”
“De concurrentie is wel heftig dit seizoen…”
“Ja, ondanks dat we nu een divisie lager spelen is het niveau toch echt wel omhoog gegaan. Maar dat is alleen maar goed, concurrentie maakt iedereen beter…”
“Beloof je dat je doorbreekt dit seizoen?”
“Belofte maakt schuld, dus ja! Haha!”

Sergio Kozjak

“Je eerste minuten weer en nu eindelijk weer als spits!”
“Ja! Ik ben woensdag weer teruggekomen van vakantie, donderdag even kort getraind en dan vandaag de eerste tien minuten…”
“In de spits, én een doelpunt, én nog een echte spitsengoal ook…”
“Ja,” glundert Sergio tevreden. “Blijkbaar ben ik het niet verleerd. Ik heb er wel een seizoen op moeten wachten, maar ik denk dat ik wel lekker kan slapen vannacht, ja… Ik ben gewoon blij dat ik er weer sta en ben blij met mijn doelpuntje…
Het voelde lekker er weer te staan. Het is een nieuwe groep, maar ook dat voelde prettig aan. We doen wat we de hele week al doen en ook het komende seizoen gáán doen.”
“Dus je gaat nog steeds voor die spitspositie…”
“Uiteraard! Anders stond ik er vandaag ook niet…”
“Hoe vaak heb ik je die vraag nou al niet gesteld?”
“Ik denk dat je het vorig seizoen drie keer gevraagd hebt en vandaag dus wéér. Maar nee, ik ben altijd uitgegaan van de spitspositie. Ik ben heel blij dat ik daar nu weer sta en kijk ernaar uit, als is het nu nog heel vroeg. Maar ik gá er wel voor!”

Arbiter David Vriesenga

Even kort na afloop met de scheidsrechter over die opvallende tegengoal. Ik moet eerst even naar zijn naam vragen, want die had ik nog niet meegekregen.
“Ik heb al eerder in je verslagen gestaan: 2 februari 2019!” weet Vriesenga me te vertellen. “Huizen – ARC was dat.
Ik fluit normaliter vierde divisie en eerste klasse…”
“De vrije trap waaruit het tegendoelpunt van Kampong ontstond. Was dat een van die nieuwe regels?”
“Nee, die regel geldt al een jaar! Als een keeper langer dan acht seconden de bal vasthoudt, dat er dan een hoekschop wordt toegekend. Op het moment dat die tijd voorbij was, liet jullie doelman de bal wel vlug los, maar dat was dus te laat.
Er komt wel een aantal nieuwe regels aan, maar deze was echt al een jaartje van toepassing, hoor…”
Verder weinig tot niets op zijn fluiten aan te merken. “Het was een sportieve wedstrijd,” merkte hij nog op.