‘De Zuid’!

Omdat de verlichting van ons eigen terrein nog gedeeltelijk zomerstop hield, werd er uitgeweken naar het veld en accommodatie van onze buren. De goede buur bleek daarmee ook weer beter dan de verre vriend. Mooie gelegenheid om de wandschilderingen in de Zuidvogels-catacomben even van dichtbij te bewonderen als ik op zoek ga naar de namen en de rugnummers. Ik moet zeggen: ‘n fraai stukje werk!
De derbysfeer zit er toch best al een beetje in. De deur naar de Zuidvogels-kleedkamer staat wagenwijd open, maar als ik even binnenstap om naar die namenlijst te vragen, word ik door trainer Mike Snoei resoluut weer naar de gang gedirigeerd en daar heeft hij gelijk in uiteraard. Hij verwijst me naar teammanager Danny die meteen alle medewerking geeft en me de namenlijst appt. Waarvoor dank!
Het is een tevens weerzien met veel oude bekenden: Sebastian van Kammen, Hidde van Erkel, Hidde van der Veldt, Melvin Platje, Quincy van Waveren, Kevin Schaap, Youri van Kommer hebben allen het groen-geel van Huizen om de schouders gehad.
Bij Huizen vandaag geen Dion van Burik die nog even uit voorzorg buiten de selectie wordt gehouden. Verder vandaag dus Brent van Bockel de hele wedstrijd op de goal. Ik ben benieuwd naar wie de voorkeur onder de lat straks zal uitgaan. Voor wat ik nu gezoen heb ontlopen Brent en Damian Stiemer elkaar niet echt veel. Milo de Man heb ik dit seizoen nog niet in actie gezien. Ik vrees dat die dus gewoon achteraan de rij aan moet sluiten voor die ene cruciale positie in de goal.
Zeker vandaag wil ik ruim op tijd zijn en denk wel even een ‘broodje bal’ te pakken als avondeten. ‘n Beetje dom van uw Apenstaartje: niemand had op deze wisseling van accommodaties gerekend natuurlijk en al helemaal de Zuidvogels-keuken niet! Nou heb ik genoeg voedselreserves rond mijn middel hangen, dus het zou verder geen noodlottige gevolgen hebben, maar een handje tic-tac’s volstaat dan toch bepaald niet als je dan toch trek begint te krijgen…

Van start…

Zuidvogels heeft zich voorgenomen zich niets van Huizen aan te trekken en gaat dan ook brutaal van start. Het duurt zeker drie minuten voor Huizen zelf een keer aan ‘voetballen’ toekomt: sterk doorzetten levert een leuke combinatie op die helaas in de eindfase door een foute inspeelpass toch een roemloos einde kent.
We hebben wel alle geluk van de wereld dat Imar Kort twee minuten later buiten spel staat op een splijtende pass, anders had de openingsfase helemáál voor De Zuid geweest.
Een overname van de weer sterk opererende Eja Dakriet vormt de basis voor opnieuw een heerlijke combinatie van Huizen. De bal gaat soepeltjes naar de slimme Randy Schiltmeijer die met een ‘chipje’ Ra’sean Bediako probeert te bereiken. Het kunststukje is net te kort, maar het combinatiewerk liet wel even zien dat Huizen voetballend wat verder is dan Zuidvogels: het oogt aan de bal allemaal net even wat comfortabeler. Zuidvogels zet daar hard werken tegenover en dat maakt deze derby het aanzien zeker waard.

Ritme

Huizen hervindt haar ritme en krijgt daar langzamerhand de overhand door. De bal gaat soepeltjes van voet tot voet en de mannen van trainer Snoei hebben alle moeite de combinaties tot staan te brengen. Maar zoals gezegd: aan inzet ontbrak het de Zuidvogels niet en dus weten ze daar opperbest in te slagen.
Een klein grabbelmomentje voor Brent van Bockel die een hoge voorzet moet lossen. De defensie lost het gelukkig verder voor hem op. De bal gaat rond en dan wordt de aanval door onze buren afgesloten met een harde voorzet die onberoerd voorlangs vliegt. De wedstrijd lijkt weer wat in evenwicht.
We zijn een klein kwartier bezig als Brent van Bockel een vlammend schot van een meter of vijfentwintig met de grootste moeite onder de lat vandaan weet te werken. Een fraaie safe, want de inzet was venijnig hard en strak!
Een fraaie steekpass van Dailey Groenewegen lijkt de aanzet tot de volgende soepel lopende aanval. Maar helaas levert een slordige inspeelpass op Eja Dakriet – die weer vaak de stuwende kracht achter een aandringend Huizen bleek – levert Zuidvogels een inworp op. Eenzelfde slordigheidje bij Robbie Schipper die een heerlijke actie op het middenveld afsluit met een pass die dan helaas weer nét niet past. Schipper zou goede acties en hard werken afwisselen met dit soort ‘nét niet’ passjes. Maar hij ziét ze wel, en dáár begint alles mee. Als je het niet ziet, dan wordt het nooit wat…

Aan de bal

Huizen is dus comfortabeler aan de bal. Het verschil in voetballende kwaliteit laat zich echter nog niet echt uitbetalen in kansen en dus goals. Het spel blijft wat steriel. Wellicht door het ontbreken van een ‘echte’ puntspits. Huizen blaft wel, maar bijt niet. En dan moet je dus geweldig oppassen dat je niet met een countertje geslacht wordt.
Een partijtje hooghouden vanuit de zestien van Zuidvogels richting het middenveld vormt de basis voor zo’n counter. Imar Kort breekt uit en Abel Prins jaagt de bal spijkerhard naast. Dat had maar zo anders af kunnen lopen. Het wordt tijd dat Huizen ook de koppen van de spijkers een gaat raken, want Al met al heeft Huizen dan wel het beste van het spel, maar de Zuid gewoon de beste kansen!
De eerste echte ‘kans’ voor Huizen zien we pas na een klein half uur ontstaan als een fraaie cross Daymio Grep weet te bereiken die met een vlammend diagonaal schot doelman Just Guiting op de proef stelt. De jonge Zuidvogels-doelman weet het projectiel tot corner te boksen. Maar op dit moment hebben we dus een half uur moeten wachten. Een half uur waarin Huizen wat ‘spielerich’ combinerend voetbalde alsof er geen goal op het veld stond.

3 x 30

Beide trainers hebben met de arbitrage afgesproken deze wedstrijd op te delen in drie periodes van elk dertig minuten. Dat was het publiek niet bekend en dus wordt er wat vreemd opgekeken als er een late ‘drinkpauze’ lijkt te volgen. Zo warm is het anno half negen ’s avonds immers niet meer.
Als het spel weer wordt hervat laat Hidde van der Veldt even zien dat hij het voetballen echt nog niet verleerd is sinds hij Zuidvogelaar is geworden. Met een heerlijke controle pikt hij een lastige pass uit de lucht en jaagt op de hem bekende wijze richting achterlijn. Daar moet de voorzet in volle sprint in éne en dan heeft Hidde de pech dat er niemand voor de goal aanwezig is om deze harde voorzet passend af te ronden. Wéér een kans of een mogelijkheid tot een kans voor Zuidvogels. Momenten waar Huizen uiteindelijk toch maar weinig anders dan louter fraai veldspel tegenover weet te zetten.
Daar maakt Daymio Grep dan ineens een einde aan: een sterke crosspass bereikt de over links mee opgekomen Grep, die controleert en met een verwoestende uithaal doelman Guiting het nakijken geeft. Ondanks de kansen die De Zuid liet liggen, kan de 1 – 0 (of eigenlijk 0 – 1) toch niet geheel onterecht worden genoemd. Adel verplicht, Huizen speelt gewoon het beste voetbal en heeft dus uiteindelijk maar weinig kansen nodig om dat spel effectief te belonen.

Wissels

Het is ondoenlijk in oefenwedstrijden alle wissels te benoemen: veel gaat er in drinkpauzes en vaak gaat het met hele plukken spelers tegelijk. Mike Snoei wisselt na achtenveertig minuten doelman Guiting, Abels Prins en ‘nog iemand’ voor Damian Ranzijn (doelman), Rik Visser en Quincy van Waveren.
Bij Huizen is Kevin van Dieren gaan zitten. Ik hoop toch echt niets ernstigs? Dit is namelijk een speler waar ik nog een hoop plezier van denk te kunnen gaan beleven aankomend seizoen…
Tijmen Bakker komt dan bij Huizen binnen de lijnen voor Daymio Grep.
Opnieuw zien we een wat aandringend Zuidvogels dat zich niet wenst neer te leggen bij die achterstand. En terecht: er waren immers kansen genoeg geweest om die score een ander aanzien te kunnen geven.
Een hartverzakking (’t blijft toch een wedstrijdje tegen de Zuid!) als Artuur Zutterman een corner moet weggeven. De bal komt voor en wordt dan in de menigte voor Van Bockel vanaf een meter of vijf gevolleerd. Een 100% goal, denk ik! Maar dan heb ik buiten de voortreffelijk reagerende Brent van Bockel gerekend die het onmogelijke lijkt te verrichten met zijn razend knappe safe! Huizenkruipt door het oog van die bekende naald…

Derbysfeertje

Dat het ook bij de spelers best een beladen oefenwedstrijd betreft, mondt uit in een klein opstootje bij het uitverdedigen door Huizen. Eventjes de gemoederen laten bedaren, denkt arbiter Gerben Dorresteijn en fluit even wat strakker. Dat is denk ik niet naar de zin van een van de Zuidvogelsspelers want kort daarop moet Dorresteijn toch ook geel trekken. Ik vermoed wegens aanmerkingen op de leiding. Ik kon ook niet exact zien wie er nou precies geel kreeg. Doet er bij een vriendschappelijk potje natuurlijk ook niet zoveel toe. Maar de gemoederen moeten even wat tot bedaren worden gebracht en dat deed Dorresteijn dus prima door zich even te laten gelden.
Robbie Schipper doet goed werk en jaagt de bal gevaarlijk voor doelman Ranzijn langs en kort daarna wordt er fraai over onze rechterflank gecombineerd en belandt de bal voor de voeten van Stefano Fransberg. Het is een open kans en we tellen de treffer al bijna. Maar Fransberg die zich eerder nog zo trefzeker betoonde laat hier net iets teveel tijd verloren gaan voor hij de trekker overhaalt en doelman Ranzijn weet met een knappe safe de 2 – 0 te voorkomen. Een hoekschop is al dat Huizen rest. Bij de tweede paal komt Tijmen Bakker een voetje tekort om tot een serieuze kans te kunnen komen en ook een afstandsschot van Randy Schiltmeijer mist slechts een klein metertje richting, maar Huizen laat zich in ieder geval weer eens even zien!

Rustpauze

De derde periode staat op aanvangen. De spelers blijven echter wel érg lang op het veld en tikken een balletje rond om warm te blijven. Waarom zo lang? De spelers stonden te popelen om weer aan de slag te gaan. Later zou me ter ore komen dat dit op verzoek van scheidsrechter Dorresteijn was. Ergens ook wel weer logisch: de spelers werden continue gewisseld, maar de arbitrage bleef natuurlijk de hele wedstrijd staan. Even op adem komen dus voor Dorresteijn en zijn assistenten Jasper Westland en Gert van den Broek.
Als we dan weer verder mogen, onderbreekt Tyron Perret Gentil een aanval en trekt er spoorslags vandoor. Het mondt uit in een gevaarlijke schuiver waar onze Brent van Bockel zijn mannetje op staat, al gaat het niet helemaal ‘van harte’.
Overtuigender is zijn schitterende reactie op een fraai schot van Rik Visser op een pass van Louisciano Pinas dat zomaar bij de tweede paal binnen had kunnen slaan. Een verdraaid knappe safe en dat zal onze jonge doelman zeker goed hebben gedaan!

Druk

De Zuid lijkt een slotoffensief te ontketenen. Huizen komt onder druk en de aanvallen rollen schier onafgebroken richting Van Bockel. Een doorbraak lijkt dan de gelijkmaker op te gaan leveren, maar opnieuw ligt Van Bockel er goed voor en belandt de inzet van dichtbij in het zijnet.
Het is Huizen dat het nu van counters en uitvallen moet hebben. Zo’n uitval via Jaylon brengt dan Lars van Huisstede in positie. Doelman Ranzijn kandideert zich echter nadrukkelijk als eerste doelman door scherp uit zijn goal te keepen en redding te brengen voor Van Huisstede de wedstrijd in het slot zou kunnen gooien.
Huizen ziet dan wel de aanvalsgolven als een aanzwellende branding op zich af komen, het blijft toch redelijk simpel overeind. Ik begin me zelfs af te vragen of De Groot op deze manier niet even de defensie onder druk wilde laten zetten om ook dát aspect te oefenen: het spelen onder druk!
Bij Huizen paraderen de eerste ‘basis’ spelers al gedoucht voor me langs. Hun taak zit er op voor vandaag. Het is nu aan de ’overblijvers’ om die taak tot een goed einde te gaan brengen…

Overleven

Een derby wil je gewoon niet verliezen, ook niet als het om ‘Des Keizers Baard’ gaat. Stefano Fransberg komt voor Robbie Schipper. Schipper stond vanaf minuut één in het veld en heeft zijn portie wel getrokken. Een ketser van Tim Vrakking die een voorzet volkomen verkeerd op zijn schoen krijgt. De bal spat als een kruisraket omhoog en valt achter de goal van Van Bockel tot corner. De hoekschop gaat zonder gevolgen voorlangs, maar Huizen lijkt maar niet meer tot voetballen te kunnen komen. Zuidvogels ruikt bloed en zet dan ook een tandje bij. Huizen wankelt…
Even commotie als alle Zuidvogel-ogen een handsbal menen te constateren in ons strafschopgebied. Arbiter Dorresteijn laat zich echter niet vermurwen, maar besluit even later wel wat makkelijk tot een vrije trap voor Zuidvogels. De afstand is zeker een meter of vijfentwintig en ‘kanon’ Quincy van Waveren zet zich achter de bal om het vonnis te voltrekken. We kennen de pegels van Quincy nog goed uit zijn Huizenjaren en het is dus even bibberen. Quincy heeft het vizier niet helemaal op scherp en met een daverende knal ‘parkeert’ hij de bal klem tussen twee reclameborden! Opluchting… Maar dat Huizen niet meer aan voetballen toekomt baart me meer zorgen… Misschien had ie er maar beter wél in kunnen gaan en had de gelijkmaker Huizen wakker geschud… Maar ja: zoal de vlag er nu bijhangt zou het ook maar de ommekeer hebben kunnen betekend in het voordeel van onze buren…
Een fan zei me voor de wedstrijd: ‘Als de Zuid iedere wedstrijd zo zouden spelen als tegen ons, dan werden ze ongeslagen kampioen…’ En dat gonst nog door mijn hoofd als ik zie hoe Brent van Bockel opnieuw Huizens reddende engel is op een harde inzet. Een speldenprikje terug als Kozjak in volle sprint voor doelman Ranzijn opduikt. De doelman is hem echter net een pas te snel af en Kozjak moet onverrichter zake terug. Kozjak oogde wel erg ‘gretig’, hij had de smaak na zijn treffer van afgelopen zaterdag zichtbaar goed te pakken…

Bibberen

Dan fluit Dorresteijn voor een overtreding. Van Bockel zou een terugspeelbal hebben opgepakt. Ik heb het zelf niet geconstateerd, maar er ontstaat een gevaarlijke situatie met een vrije trap op een positie die bepaald kansrijk genoemd mag worden. Via de muur wordt de bal echter ‘snoei’hard over geschoten. De hoekschop komt voor en opnieuw is het Brent van Bockel die de harde schuiver pareert.
De slotminuten zijn aangebroken, de negentig is al op het fraaie scorebord verschenen, als Zuidvogels opnieuw een vrije trap krijgt toebedeeld door Dorresteijn. Weer gaat Van Waveren achter de bal staan. De aanloop, de pegel en dan verdwijnt de bal zo ongeveer de kantine van onze buren in, zó ver was de bal uit de koers. Het vizier bij onze voormalige topschutter stond nog niet echt op scherp…
Het slotakkoord komt dan toch van Huizen als Tim Vrakking een hoge bal uitstekend controleert en een sprintje aantrekt. De bal gaat via Fransberg naar Lars van Huisstede die zijn inzet via de bovenkant van de lat een goed heenkomen ziet zoeken.
Huizen wint met de hakken over de sloot deze Wolfskamerderby. Eerlijkheid gebiedt me wel te constateren dat De Zuidvogels daarin nét iets minder hebben gekregen dan ze op basis van de hele wedstrijd eigenlijk zouden hebben verdiend…

Rob de Groot

“Een wedstrijd met drie gezichten,” open ik ons gesprekje.
“Ja, dat was ook de opzet: drie deeltjes…”
“Waarom is daar voor gekozen?”
“Ja we hebben dat in overleg met Zuidvogels besloten, zij zitten in hun tweede week van voorbereiding, dus qua belasting was het het meest logisch om het zo te doen…”
“Het derde blokje viel me niet mee…”
“Nee, daar heb ik net ook mee afgesloten in de kleedkamer: dan heb je aan de basisvoorwaarde van voetbal niet voldaan. Dan maakt het niet uit tegen wie je speelt, dan loop je altijd achter de feiten aan. Aan de ene kant is het teleurstellend dat dit gebeurt, maar aan de andere kant ben ik ook wel weer blij dát we dit een keer meemaken in de voorbereiding…”
“Ik had zelfs de indruk dat je het er een beetje om deed, om ook dit aspect van ‘onder druk’ voetballen te kunnen oefenen…”
“Nee, ik absoluut niet! Ik zat me er aan de zijkant akelig over te irriteren. We hebben af en to het gevoel van ‘het komt wel’, en als we dat gevoel hebben dan zakt het spelpeil zienderogen. Zeker als je te maken hebt met een tegenstander die nog wél heel graag wil! Maar ik ben dus wel blij dat dit gebeurd is in de zin van dat ik het wel zie als een wake-up-call!
Het eerste blokje was ik echt wel tevreden over, maar het derde blokje, nee, daar was ik absoluut niet over te spreken.”
“Ik heb van de week op papier mijn ‘basis’ toch in elkaar gepuzzeld. Hoever ben jij daar al mee?”
“Haha! Dan ben je eerder klaar dan ik. Ik ben nog niet zo ver. Zaterdag eerst tegen SteDoCo, dan in de laatste week nog Urk. Daarin heb ik echt nog wel een paar puzzeltjes op te lossen waarvan ik denk dat het elkaar niet veel ontloopt. Maar laten we zeggen dat ik er voor een procent of tachtig wel uit ben waar we straks mee zullen gaan starten. Maar wel met in het achterhoofd dat er wel een aantal posities is die tactisch een close-call zijn. Maar ik ben er wel blij mee dat je er moeite mee hebt om tot een basiself te komen, dat is een goed teken! Kijkend ook naar dat laatste blokje: als dat een keer in de competitie zo is, dan kan ik gewoon wisselen en de volgende erop zetten…”
“Voor het voetballend vermogen dat Huizen uitstraalde vond ik 1 – 0 toch te mager…”
“Ja, het eerste blokje stemde me zeker tot tevredenheid, het tweede blokje vond ik ook nog wel aardig. Ik heb zeker vier grote kansen voor ons geteld. En dan is één goaltje gewoon te weinig… Zeker als je ook kijkt naar de mogelijkheden waar dan ook geen kans uit voortkomt. Jaylon paal, Lars nog op de lat, 1-op1 met de keeper, dan is het toch weer net als vorig seizoen een te laag rendement.”
“Zaterdag SteDoCo. Dat is weer een mooi ijkpunt…”
“Ja die hebben ook iets vergelijkbaars als Huizen meegemaakt. Een seizoen waarin ze heel lang hebben gedacht er wel in te zullen blijven, en uiteindelijk in de nacompetitie toch eruit… Zij zijn er op gebrand om zo snel mogelijk weer terug te komen. Zij zullen dit ongetwijfeld ook zien als een meetpunt. Een mooie gelegenheid om eens twee weken voor de start om te kijken waar je nou ongeveer staat in je voorbereiding…”

Robbie Schipper

Hij speelde niet onverdienstelijk en stond op een kwartiertje na de hele wedstrijd in het veld. Reden genoeg om hem even naar zijn bevindingen te vragen…
“Dit zijn de wedstrijden voor de échte Huizers. Heb je er van genoten?”
“Ja, zeker wel van genoten. Het was dan wel maar een oefenwedstrijd, maar je zag het laatste half uur vooral dat het wel een échte wedstrijd was: lekker fel en ik denk dat het wel goed was voor ons om ons zo voor te bereiden op de strijd die we in de competitie moeten gaan leveren.”
“Je stond op een kwartier na de hele wedstrijd in het veld. Hoe beviel dat?”
“Ja, goed! Ik voel me ook goed, fit, fit genoeg om te voetballen, dus het ging me goed af.“
“Je ziet er ook uit alsof je in topconditie bent. Ik vond je alleen wat ongelukkig in de passing, de voortzetting…”
“Ik snap wat je bedoelt, ze kwamen een paar keer net niet aan, net te hard, net te zacht…”
“Maar je ziet het wel!”
“Ja, zeker! Als het in de voorbereiding ook maar even gaat lopen dan krijgen we ook meteen weer een stuk meer kansen…”
“Het is wel dringen op het middenveld. Ik tel zo zes of zeven kandidaten voor drie plekken… Hoe kijk jij daar zelf tegen aan?”
“Ja, we hebben een brede selectie, maar concurrentie is nou eenmaal goed. We hebben veel multifunctionele spelers, dat maakt ons alleen maar beter als team…”
“Concurrentie maakt de meeste spelers beter, maar ik ken er ook die er aan ten onder gaan. Tot welke categorie behoor jij?”
“Nee, ik word er alleen maar beter van! Je moet gewoon voor je eigen plekje gaan. Meegaan of uitstappen!”
“Een lekker overwinning. Ik had alleen wel de indruk dat we een beetje ‘steriel’ speelden. Eigenlijk waren de meeste en beste kansen voor Zuidvogels, terwijl wij toch het beste van het veldspel hadden…”
“Ja, we kregen wel ruimte, maar we hadden die ruimte beter moeten benutten. Hoewel we het eerste blokje aan de bal best wel goed speelden, ontbrak het net aan die eindpass om gevaarlijk te kunnen worden. Zuidvogels heeft in de omschakeling best wel kwaliteit, kregen ze best wel kansen en in het laatste kwartier gingen ze natuurlijk vol voor de gelijkmaker en werd het voor ons nog lastig. Ik denk dat we daarin ook harder moeten worden, meer intensiteit moeten brengen. Dat moet straks in de competitie echt anders, anders ga je punten verspelen… We hadden vandaag meer kwaliteit, dan moet je die duels ook gewoon winnen. Dan dwing je ze vanzelf achteruit. Ik had gedacht dat we dat laatste half uur over ze heen zouden gaan lopen, maar dat liep de hele andere kant op!”

Brent van Bockel

Zonder meer Man of the Match. Met een handvol goed reddingen kandideerde Brent zich vandaag nadrukkelijk als eerste doelman voor die nieuwe Huizen, zonder daarmee concurrent Damian Stiemer ook maar iets tekort te willen doen…
Met “Daar heb je de held van de Wolfskamer!” begroet ik onze doelman.
“Tja, wat moet ik daarop zeggen. Ik denk wel dat ik een goede pot keepte, ik ben wel tevreden met mijn optreden van vandaag. Des te lekkerder dat je de derby wint. Ik denk dat we wel een dramatisch laatste half uur hebben gespeeld – in alle opzichten zowel achterin als voorin. Dan kan er nog één iemand het goed doen en dat is denk ik de keeper en ik denk dat ik die rol wel goed heb ingevuld,” klinkt het zelfverzekerd.
“Je krijgt hier geen punten, maar anders had je er vandaag drie gepakt…”
“Ja, ik denk dat ik er wel lekker in zat vandaag!”
“Je bent nu volop in de concurrentiestrijd verwikkeld voor de plek als eerste doelman. Dan moet dit dubbel lekker voelen, zo’n goede wedstrijd waarin je de overwinning veilig stelt…“
“Ja, dat is het zeker. Het is een leuke concurrentiestrijd. Ik denk dat we wel gewaagd aan elkaar zijn. We hebben allebei onze goede en mindere punten. Maar voor mij is dit natuurlijk ook het moment van de waarheid. Ik denk dat ik ook vorig seizoen wel heb laten zien dat ik er wel kan stáán. Maar dit soort wedstrijden zijn dan toch wel lekker voor de uitstraling hebt dat je onder die lat wilt staan, dat je die leiding neemt en een heerser bent in de zestien… Ik denk dat dat vorig seizoen nog wel een beetje een puntje was.”
“Je begon vandaag ook met die ene grabbelbal…”
“Ja, die ene waar de wind een beetje onder kwam die timede ik een beetje verkeerd. Ik dacht dat die wat anders zou vallen. Die tweede anticipeerde ik al beter…”
“Nog drie oefenwedstrijden en dan wordt het beslist. Hoe schat je je kansen in?”
“Ik sta er positief in. Je weet het natuurlijk nooit, maar ik draai voor mijn gevoel een goede voorbereiding, voel me fit en sterk…”