Om met voetbal te kunnen winnen dien je aan slechts één voorwaarde te voldoen: je scoort er ééntje meer dan je tegenstander.
Het was een principe dat blijkbaar aan Huizen voorbij was gegaan, want ondanks enkele zéér serieuze kansen om te scoren liet het dat na en gokte het op de jurypunten voor goed spel. Die punten zouden dan met name na de eerste helft op de bordjes omhoog gestoken moeten worden, maar waar ik ook keek: geen bordjes en geen score dus…
Daarmee gingen we dus de rust in zonder dat er treffers te noteren waren geweest, want ook tegenstander Hercules bakte er niks van.
De tweede helft opende met een kans die menigeen met de ogen dicht nog gemaakt zou hebben, maar opnieuw bleek de doellijn van Hercules een onpasseerbare grenslijn. Het spel in de tweede helft leek daarna gelijke tred te gaan houden met de verslechterende weersomstandigheden. De gestaag neerplenzende regen maakte het natuurgras lastig bespeelbaar en daarmee leek deze zespuntenwedstrijd in een armoedige 0 – 0 te gaan eindigen.
In de vierentachtigste minuut bleek Hercules echter die belangrijke voorwaarde wel tot zich genomen te hebben, toen een mislukte doelpoging de inleiding vormde voor een herkansing. Met de moed der wanhoop werd er een zondagsschot uitgeperst en tot ieders verbazing plofte de bal ‘zomaar’ in ons net. Een bittere pil en tegen alle verhoudingen in.
Huizen trok daarna nog wel ten aanval in de hoop dit tij nog te kunnen keren, maar nadat de prima leidende arbiter het eindsignaal over de Utrechter dreven had laten schallen, trof Huizen de harde werkelijkheid en zag het zich weer zwaar teleurgesteld onder die akelige rode streep op de ranglijst struikelen…

Apenstaartjes kijk op de zaak

Morgen, zondag 15 maart—zo rond een uur of drie—probeer ik u uit te leggen hoe een redelijk tot goed spelend Huizen toch met lege handen die bus weer in moest. Met interviews met de invaller die zijn eerste minuten van dit seizoen mocht maken, een speler die zich opnieuw ‘breed inzetbaar’ toonde en een speler wiens optreden een heel dubbel gevoel bij me opriep… Verder legt onze coach uit wat zijn verwachtingen waren van zijn wisselbeleid… Tot die tijd moet u het even stellen met deze beknopte weergave van mijn werkelijkheid….