Reddingsboei

De club is in rep en roer sinds het nieuws van het vertrek van de gebroeders Lamme naar buiten is gekomen. Her en der loop ik in discussies over het wel en wee, de wijs– of dwaasheid van dit besluit. Ik wéét het niet. Wat ik wel weet is dat me dit zeer doet als ‘mens’.
Vandaag is het echter ‘Do Or Die’ zoals de Engelsen het noemen. ‘Er óp of er ónder’ dus in goed Nederlands. Het moét vandaag gebeuren met de twee gebroeders gewoon weer in de basis. Onze gelegenheidsback van vorige week — Jaylon Moi Thuk Shung — start vandaag op de bank. Ook hij had deze week te kampen met griepverschijnselen. Hij neemt plaats naast Joshua Lo-Asioe, Dani Vivié, Robbie Schipper, Thomas Kamstra, Justen Kuiper en reservedoelman Milo de Man.
Al puzzelend kom ik dan uit op een opstelling met een in mijn ogen toch wel wat defensief ogend middenveld bestaande uit Dailey Groenewegen, Dennis Lamme en Tijmen Bakker. Ik had daar graag iets meer creativiteit tussen gezien. Maar ik ben geen trainer natuurlijk.
Voorin staat Ahmed al Mahdi uiteraard weer in de punt van de aanval, geflankeerd door Jostein Ohm en Lars van Huisstede.
Even verwarring als ik het arbitrale trio in de bestuurskamer begroet. Arbiter Kuijntjes blijkt zich niets te kunnen herinneren van de wedstrijden die ik van hem opnoem vanuit mijn beruchte database. Dat blijkt achteraf niet zo’n wonder, want onze arbiter voor vandaag heet John Kraak! Kuijntjes heeft zich gisteren afgemeld voor dit duel en Kraak neemt vandaag de honneurs waar. Raadsel opgelost!
Tegenstander Tegenstander HSC’21 uit Haaksbergen heeft vandaag voor het eerst trainer Paul Krabbe op de bank. Een van de wetmatigheden in het voetbal is ook de Haaksbergers niet ongemerkt voorbij gegaan: als de resultaten uitblijven moet de trainer de laan uit. Krabbe stond eerder al acht jaar aan het roer van het HSC’21 vlaggenschip. “Als een oude je vriend je vraagt om te helpen, dan doe je dat gewoon.” Interim, dat wel. Na dit seizoen treedt Krabbe weer terug om een rol op de achtergrond binnen de club te gaan vervullen. Een man met een clubhart dus.
Vandaag moét er gewoon gewonnen worden, anders wordt de situatie op de ranglijst wel héél erg zorgelijk. Dat lijkt op voorhand ook tegen deze nummer laatst makkelijker gezegd dan gedaan. Vorig seizoen bleven we nog puntloos tegen deze ploeg. Krabbe verklaarde mij de Haaksberger opleving met een goede spirit in de ploeg. Er werden geen versterkingen gehaald in de winterstop, dus dát kan de opleving niet verklaren.
Op weg naar mijn plekkie op de tribune schiet ik nog even één van de spelers aan over wie mij de nodige geruchten bereikten. “Hierden?” klinkt het verbaasd. “Nee, daar heb ik helemaal geen contact mee gehad. Ik heb zelfs hier nog geen gesprek gehad,” klinkt het nuchter. Ik geloof ‘m. Er wordt een hoop in het wilde weg gespeculeerd. Daar worden we als club dus helaas niet beter van.

Rommelig en nerveus

Nadat de pupil van de week de door de Businessclub Zuyderzee gesponsorde wedstrijdbal keurig achter doelman Thijs Terhalle heeft gedeponeerd ontstaat er een rommelige openingsfase. Beide ploegen spelen ‘gejaagd’ en dat werkt de slordigheden nadrukkelijk in de hand. De ballen blijven zelden meerdere passes bij dezelfde kleur. Het is Sergio Kozjak die voor het eerst blijk geeft van enige ‘kwaliteit’: een waanzinnig mooie pass over de diagonaal van het veld is precies op maat qua richting, timing en snelheid. Daar wordt Artuur Zutterman mee bereikt die zijn vertrouwde stek weer heeft ingenomen na zijn romantische Valentijns weekend Kopenhagen van vorige week. De voorzet van Zutterman is scherp en helaas net iets te hoog voor Tijmen Bakker die onder de bal door vliegt. Daarmee verrast hij denk ik Ahmed al Mahdi die de bal vervolgens niet weet te controleren.
Opnieuw een fraaie combinatie van Huizen. Een steekbal bereikt de slim doorlopende Jostein Ohm die vervolgens de pech heeft dat zijn goede inzet geblokt wordt.
Aan de andere kant grijpt Olivier Pabon goed in op een strakke lage voorzet. Het gaat nu alle kanten op.

Yes!

We zijn een goed kwartier onderweg als de opbouw verkeerd gaat bij HSC’21. Doelman Terhalle speelt Max Rensink(?) aan op de rand zestien. Rensink wordt echter meteen op de huid gezeten door de bedrijvig storende Lars van Huisstede die hem de bal ontfutselt. Het is druk in het strafschopgebied, maar Lars zet door. Hij lijkt de bal weer te verspelen, herovert hem weer, nogmaals balverlies en herovering en dan ziet Van Huisstede het uiterste gaatje voor zich openen naar de rechterpaal van Terhalle. Met een venijnig puntertje jaagt Van Huisstede de bal binnen! 1 – 0 en in de euforie raak ik het koppie even kwijt van de de man die het eerst balverlies leed. Dus Max, als ik je ten onrechte ‘beschuldig’, laat het me even weten!
De teerling is geworpen: dit had Huizen gewoon even nodig. Nu is het wel zaak door te drukken en aan alle twijfel een einde te maken. Ook in het voetbal geldt dat één géén is…
En die gelegenheid dient zich vijf minuten na die openingstreffer aan als de ontketende Van Huisstede opnieuw de opbouw van het aandringende HSC’21 onderbreekt. Met veel spelers vóór de bal ligt het achterin open. De restverdediging bestaat slechts uit doelman Terhalle en Michael Wensing en daar gaan Van Huisstede en Jostein Ohm gezamenlijk op af! Het geldt in de jeugd al als een Abc’tje: man mét bal richting keeper, keeper en verdediger moeten richting bal bewegen, balletje breed, open goal, doelpunt!
Maar helaas zag Lars dat anders. In kansrijke positie gaat hij voor eigen succes en jaagt de bal hard in het zijnet… Dit soort kansen moeten genadeloos worden afgemaakt. Niet alleen op dit niveau, maar vanaf Onder12 op ieder niveau!
Nou kon Lars eigenlijk na zijn goal al niet meer ‘stuk’, en verder speelde hij ook een puike pot, dus ik wil het hem niet euvel duiden, maar ik denk dat hij afgelopen nacht nog wel een paar keer zwetend wakker zal zijn geschrokken met deze kans brandend op zijn netvlies…

Wankel

Opnieuw een kans voor Lars van Huisstede. Wel een lastige deze keer. Ahmed al Mahdi steekt Van Huisstede weg en zwaar in de dekking weet Lars er ter hoogte van de eerste paal nog een voetje tegenaan te krijgen. Het was een uiterste poging deze lastige bal binnen te tikken, maar die tweede goal was Lars niet gegund, want de bal spat voor de goal van Terhalle langs.
Daarmee blijft de voorsprong wankel en zitten we niet echt met een gerust gevoel op de tribune. Zeker als Sam Holsink vanaf de rand van ons strafschipgebied de bal rakelings uit de draai naast jaagt uit een voorzet van de sterk spelende Steff Kaptein. Veel aanvalsdrift van onze gasten liep via de dartele Kaptein die op mij een sterke indruk achter zou laten.
Nóg een goede voorzet van Van Huisstede. Ahmed Al Mahdi ligt bij de eerste paal al klaar om de bal binnen te glijden, maar vlak voor zijn maaiende voeten wordt hem de bal voor de neus weggekaapt.
HSC’21 blijft uiteraard in een resultaat geloven met deze minimale marge. Kaptein gaat neer en arbiter Kraak kent onze gasten een vrije trap toe op een gevaarlijke plek. Kaptein neemt hem zelf en dwingt Olivier Pabon tot een cruciale redding, de eerste van een serie knappe reddingen waarmee onze doelman de ploeg het hart onder de riem wist te steken. De corner die volgt op de redding mondt uiteindelijk uit in een zwak schot van Sam Holsink. Ik durf het niet eens een ‘redding van Ollie’ te noemen…
Jeroen Lamme neemt negen minuten voor het rustsignaal wel en fiks risico als hij de doorbrekende Sten Brand twee handen inde rug plant. Arbiter Kraak loopt recht achter Lamme en ziet daardoor het vergrijp over het hoofd. Brand verliest wat evenwicht en maait daardoor in kansrijke positie bijna lachwekkend langs de bal. Huizen houdt de adem in en wankelt even…
Tijmen Bakker gaat dan met volle inzet een duel op het middenveld in. Spijkerhard, maar fair. Het kost Mats Klein Poelhuis even een blessure die enige verzorging behoeft. Gelukkig kan Mats de wedstrijd wel gewoon vervolgen. De inzet van Tijmen tekende wel het karakter en de wilskracht van onze mannen.
Huizen zwijnt ronduit als Holsink zomaar door het centrum van de defensie mag breken en oog in oog met Pabon de bal zo in handen van onze doelman lepelt… Pffff….

Rust

De spanning klonk deze eerste helft niet alleen in het spel door, ook in de kreten, aanmoedigingen en aanwijzingen die vanaf de tribune richting veld rolden.
Huizen maakt het zichzelf weer véél te moeilijk. 3 – 0 had er maar zo op dat scorebord kunnen — moeten — staan. Nu houden we HSC’21 nog lekker in leven en zal de ploeg van Krabbe bepaald de hoop nog niet hebben opgegeven hier weer een puntje en misschien nog wel drie mee te gaan pikken. Op het veld zie ik Jaylon Moi Thuk Shung zich van de trainingsbroek ontdoen en zich klaarmaken voor een invalbeurt.

Wissel

Het is Jostein Ohm die zijn plek moet afstaan aan Jaylon. Ik had geen blessure geconstateerd bij onze grillige vleugelspits, dus ik vermoed een tactische ingreep.
Meteen na de aftrap opnieuw een fikse kans voor Lars van Huisstede als Ahmed al Mahdi zich op het middenveld met een heerlijke draai vrij weet te spelen en meteen de diepte ziet voor Lars. Lars voelt de combinatie haarfijn aan en steekt door. Aan de inzet mankeert weinig, maar ook doelman Terhalle staat zijn mannetje. Met een katachtige reactie spat de bal via de doelman en de kruising achter. Een hoekschop dus slechts, waar een doelpunt zeker niet onverdiend had geweest na zo’n heerlijke actie.
Na een minuut of vijf wordt dan ook Robbie Schipper aan het warmlopen gestuurd en zien we hoe Sergio Kozjak slim de opbouw van de Haaksbergers onderbreekt en meteen een splijtende pass geeft die mijn voetbalhart opnieuw sneller doet kloppen. Wat een heerlijke voetballer is dat toch!

Pabon to the rescue

Die magere 1 – 0 blijft ons als een molensteen om de nek hangen. HSC’21 voelt dat ook en zet aan. Een corner levert een kopbal op van aanvoerder Michael Wensing. We hebben het geluk dat Wensing het vizier wat te hoog had afgesteld. De bal vliegt een metertje over de goal van Pabon. Maar wat is het wankel, wat zitten we met samengeknepen billen op de tribune. Zeker als die dekselse Steff Kaptein opnieuw een vrije trap mag nemen. Nerveus posteert er zich een muurtje waar Kaptein gewoon maling aan heeft. Met een scherpe krul jaagt Kaptein de bal in de uiterste hoek!
Goal?
Nee!
Onze ‘Superman’ Pabon spat gestrekt naar de hoek en verricht een schier onmogelijke redding! Ook als de hoekschop via wat omzwervingen voor komt, strekken zich daar de veilige handen van onze doelman naar het leer en vangen het weg voor er verder onheil mee gesticht kan worden.

Zijden draadje

Nog immer hangt ons lot aan een zijden draadje. HSC’21 ruikt haar kansen en zet aan. Rob de Groot grijpt in en brengt verse benen in de persoon van Robbie Schipper binnen de lijnen. Persoonlijk ben ik wel gecharmeerd van Robbie op dat middenveld. Toch een stukje creativiteit dat ons jonge talent in de benen heeft, alsmede een heerlijke vrije trap. Het is Tijmen Bakker die hiervoor zijn plek moet afstaan. Desondanks kan Tijmen terugzien op een prima wedstrijd.
Opnieuw zo’n geweldige splijtende pass van Sergio Kozjak die voor mij uit aan het groeien was tot de beste man van het veld. De hoek is wat lastig en deze keer vormt de inzet van Van Huisstede dan ook geen enkel probleem voor doelman Terhalle.
Een foutje achterin waar Tim Vrakking zich wat simpel laat aftroeven door Sam Holsink. Holsink denkt de bal simpel binnen te kunnen tikken, maar had buiten de man gerekend die eigenlijk met een gele ‘S’ op de borst had kunnen staan keepen. De reactie is fenomenaal en behoedt Huizen andermaal voor de gelijkmaker.
Een crosspass gaat net te scherp voor Steff Kaptein langs waardoor Huizen opgelucht adem kan halen. Het is wankel, het is ploeteren…

Geel

Invaller arbiter John Kraak kon ook terugzien op een goede wedstrijd. Toch ontkomt hij niet aan het trekken van geel als Ruben Radstake wat al te nadrukkelijk naar de noodrem grijpt wanneer Ahmed al Mahdi over de flank wil doorbreken.
Nog meer wissels. HSC’21 coach Krabbe trekt een blik wissels open en stuurt Pim Lucassen, Cas Radstake en Jesper Vonk het veld in voor Sem Nijhof, Ali Oulad Ben Lahcen. De dood of de gladiolen zal Krabbe gedacht hebben.
Sten Brand krijgt een aardige schietkans in de drieënzeventigste minuut als er bij Huizen achterin een glibberpartij plaatsvindt. Vanaf de rand van de zestien jaagt Brand de bal echte ruim over. Geen werk dus voor Pabon en opluchting in de Huizer harten op de tribune… Zou het dan toch gaan lukken? De minuten beginnen al aardig weg te tikken en ondanks die minimale marge zitten we wel nog steeds aan de goede kant van die marge.

Binnen!

Die marge wordt dan toch opgerekt naar een heel wat veiliger ogende 2 – 0 als Lars van Huisstede een vrije trap mag nemen. Arbiter Kraak past de voordeelregel toe als een overtreding uit dreigt te monden in een buitenspelsituatie voor Huizen. Halverwege de Haaksberger helft zet Lars van Huisstede zich achter de alsnog toegekende vrije trap. De bal komt voor en dan duikt daar bij de eerste paal Tim Vrakking op die met de buitenkant van de voet het laatste zetje achter doelman Terhalle weet te geven! Tjakka! Nog een klein kwartiertje maar te gaan en de marge staat nu op twee doelpunten. Dat moét te doen zijn!
Vrakking zit dan even later denk ik nog wat met zijn hoofd bij die bevrijdende goal, want de bal zeilt zomaar over hem heen en geeft daarmee invaller Vonk de gelegenheid door te breken. Gelukkig is Pabon wél attent en vangt de bal simpel weg voor Vonk er de voet lekker tegenaan weet te krijgen. Het zit Huizen ook niet tegen in deze fase van de wedstrijd!
Een spijkerharde inzet van Jaylon dan nog die afketst op een verdediger en tenslotte wat paniekerig tot corner wordt verwerkt. De seconden die dit oplevert zijn inmiddels eigenlijk belangrijker dan de hoekschop zelf. Ook vandaag waren de hoekschoppen van Huizen ronduit belabberd. Er ontstond geen enkel gevaar uit en het gros vond een roemloos einde ter hoogte van de eerste paal. Ik zou er maar eens een traininkje aan besteden als ik De Groot was… Er zijn zulke leuke dingen te verzinnen met die hoekschoppen. Daar moét gewoon meer uit te halen vallen dan we er momenteel uit weten te peuren.

Slotfase

Natuurlijk blijft de slotfase op deze manier spannend. Want wát als HSC’21 er toch nog een aansluitingstreffer uit zal weten te persen? Dan konden het toch nog wel eens tien hete minuutjes gaan worden. Een voorzet van Kaptein komt goed voor en opnieuw laat Vonk een goede kopkans liggen. Lars van Huisstede en Dennis Lamme worden dan gewisseld voor Joshua Lo-Asioe en Dani Vivié. Verse krachten die het slotoffensief van HSC’21 moeten gaan breken. Met de snelle en verse Vivié kan er wellicht nog wat extra gevaar worden gesticht en de routine van Lo-Asioe zal op dat middenveld zeker van pas kunnen komen. Wellicht ook uit een corner nog één van zijn befaamde knallende kopstoten? Zouden die corners misschien toch nog van pas kunnen komen…
Kozjak onderscheidt zich andermaal met een ferme sprint en een geweldige sliding waarmee hij een HSC’21 uitval onderbreekt, een inzet wordt nog een keer goed gepareerd door Olivier Pabon. Ook Justen Kuiper mag nog even uit de kleren voor een tactische wissel in de negentigste minuut. Alleen de extra tijd rest nog, maar het voelt of de buit wel al binnen is… Als John Kraak uiteindelijk het eindsignaal als een bevrijdend klaroengeschal over de Wolfskamer laat galmen, dan is die broodnodige overwinning inderdaad binnen. Opluchting overheerst in de Huizer gelederen. HSC’21 druipt af in de wetenschap dat het verlaten van die laatste plek vandaag geen stap dichterbij is gekomen.

Rob de Groot

“Ik maakte me ongerust!” open ik mijn gesprekje met onze hoofdtrainer. “Het was een hele onrustige week. Dat lijkt me niet ideaal in je voorbereiding naar een cruciale wedstrijd…”
“Nee, onrust is natuurlijk nooit lekker! Het is iets dat je liever niet in een seizoen wilt meemaken, dus nee, het was niet prettig!”
“Het is toch inherent aan voetbal dat er spelers gedurende het seizoen te horen krijgen dat de club niet met ze verder wil. Maar het moment — een donderdagavond — dat lijkt me wel erg ongelukkig….”
“Ja, ik snap wat je bedoelt. En dat is het ook! Je bent immers aan het werken naar de zaterdag toe, dus in die zin is het wel een extra prikkel voor die groep. Want op zich heeft de groep goed gereageerd in die zin dat we een goede training hebben gehad nadat we er wel even aandacht aan hebben besteed met de groep. Met deze belangrijke wedstrijd was het wel zaak om ons te focussen op de voorbereiding op deze wedstrijd en dat hebben ze gewoon héél goed gedaan. Het zijn inderdaad karakteristieke spelers voor Huizen. Intern en naar buiten toe zijn het namen die in één adem met sv Huizen worden genoemd.”
“Dan vind ik het zeker knap dat je de groep zover krijgt dat we vandaag met een 2 – 0 overwinning van het veld kunnen stappen. Wel een overwinning waarvan ik achteraf denk dat we die al met de rust binnen hadden moeten hebben…”
“Ja, daar ben ik het volledig mee eens! Het eerste half uur stonden we gewoon goed georganiseerd. Ik heb veel wedstrijden van HSC’21 gezien, die hebben voorin echt wel kwaliteiten. Ben je slordig in balbezit of geef je teveel ruimte weg, dan heb je tegen deze ploeg echt wel een probleem! Dan krijg je een paar kansen en die moeten er natuurlijk gewoon in!”
“Vooral die bal die Lars af had moeten geven op Jostein Ohm, daar zou je eigenlijk een boete of een straftraining voor moeten geven!”
“Nou, dan wordt het wel druk op de straftraining! Maar ja, aan de andere kant is het ook wel weer logisch in de zin van dat iedereen die sportieve druk voelde. We hebben vaak dit soort situaties laten liggen in voorgaande wedstrijden en dan is er voor een aanvaller maar één remedie en dat is een keer het net laten bollen. Maar je ziet dat daar gewoon druk op staat…”
“Je wisselde Jostein Ohm in de rust. Wat waren jouw overwegingen daarbij?”
“Ik vond hem ook niet slecht spelen, maar dat heb ik in de groep ook aangegeven: je speelt tegen HSC’21 en daarin heeft hij een paar momenten de trekker over kunnen halen. Ik had Jaylon nog op de bank zitten omdat hij een griepje had gehad. Ik verwachtte dat we in de tweede helft gebruik konden maken van zijn snelheid. Dus nieuwe snelheid, nieuwe energie…”
“Toen ik de namenlijst doornam en een beetje puzzelde hoe ik dácht dat je zou gaan spelen, vond ik het middenveld nogal defensief ingesteld en wat weinig ‘creativiteit’…”
“Wie zag jij dan op het middenveld staan?”
“Tijmen, Dennis en Dailey…”
“Nou, Dailey stond in principe niet op het middenveld, maar met Jeroen (Lamme, Red.) en Tim (Vrakking, Red.) in het centrum met twee opkomende wingbacks. Lars van Huisstede zou dan in mijn optiek de nummer 10 moeten zijn in combinatie met twee aanvallers. We wilden de as goed hebben staan, zodat we in de omschakeling daarin niets weg zouden geven. De ruimte en de creativiteit zou dan van de flanken moeten komen. Daar hebben Artuur Zutterman en Sergio Kozjak dan een grote rol in…”
“Sergio vond ik persoonlijk Man-of-the-Match…”
“Ja, ik had wel één momentje dat ik hem verweet dat ie zijn man liet lopen, maar dat gaf ie zelf ook aan. Maar voor de rest denk ik dat we met de ruimtes die we krijgen gewoon twee hele goede wingbacks hebben.”
“Volgende week een hele pittige tegenstander. Je bent als club nog in leven. Zie je mogelijkheden?”
“Ja, ik zie zeker kansen! Van de laatste zes wedstrijden hebben we in allemaal kansen gehad. Maar die moet je dan wel pakken! We moeten gewoon het vertrouwen houden en met dezelfde inzet spelen als we vandaag aan de dag hebben gelegd…”

Olivier Pabon

“Je hebt een wat moeilijke periode gehad. Die blooper tegen Sparta Nijkerk zal je nog menig nachtje achtervolgd hebben…”
“Ja, haha! Ik heb echt wel een dagje gewacht voor ik ‘m terug durfde te kijken…”
“Maar vandaag was je er weer helemáál!”
“Ja, na vorige week, zo’n blooper zit je als keeper helemaal niet lekker natuurlijk. Je weet als keeper dat als je een fout maakt, dat dat haast altijd een doelpunt is. Dan is het dus inderdaad lekker dat je je vandaag hier weer kan bewijzen aan je team dat je er ook wel ballen uit weet te houden. Dat is voor mijn zelfvertrouwen en voor het team natuurlijk erg prettig…”
“Naast die cruciale reddingen had je ook wel een paar keer de mazzel dat ze hem zo in je handen speelden…”
“Ja, een paar keer speelden ze hem wel lekker binnen mijn bereik inderdaad. Maar Jeroen Lamme en Tim Vrakking zaten er ook een paar keer goed tussen…”
“We maken een lastig seizoen door. En nou heb ik gehoord dat jij volgend jaar… [Olivier begint breeduit te lachen] in Denemarken gaat studeren… Had je die keuze ook gemaakt als je dit seizoen voor de titel zou zijn gegaan?…”
“Ja, dat denk ik wel! Het is een ‘minor’ aan de universiteit in Denemarken. Er was maar plek voor twee studenten en ik ben daar ingeloot. Ik had me al voorgenomen me gewoon aan te melden en dan maar te zien of ik zou worden ingeloot. Die kans was heel klein, dus ik nam me voor dat áls ik het zou worden, dat ik dan ook zeker zou gaan. Voetbal is natuurlijk heel erg leuk, maar ik moet ook aan mijn maatschappelijke carrière werken. Dus ik ga inderdaad een half jaar weg. Ik heb een heel volwassen gesprek met de TC gehad waarin werd aangegeven dat er hier altijd plek voor me zou zijn. Dus misschien dat ik na mijn terugkomst weer lekker mee ga trainen. Maar dat ga ik pas rustig bekijken als ik weer terugkom…”
Aldus onze keepende Man-of-the-Match.

Sergio Kozjak

“Sergio, waarom haal ik je even uit de kleedkamer?…”
“Vanwege een goeie pot, denk ik!”
“Een uitstekende pot! Voor mij ben je Man-of-the-Match. Het as echt grote klasse wat je vandaag liet zien. Ik heb genoten van je prachtige passes, geweldige onderscheppingen, ik heb je eigenlijk niet op een fout kunnen betrappen…”
“Nou, ik mijzelf wel! Maar dat wist ik daarna wel weer recht te zetten.
Het was inderdaad een lastiger wedstrijd dan strikt noodzakelijk. HSC’21 speelt in wezen eigenlijk nergens meer voor. Wij wel en hebben daardoor een soort van stress om te moeten presteren. Dat hebben we echt wel zo ervaren in ieder geval. We kwamen goed op 1 – 0 voor en dat was wel nodig ook. Maar dan doen we onszelf tekort door die score niet verder uit te breiden en dan zie je dat we toch weer onder druk komen te staan. Dan gaan we ineens duels verliezen, onnodig balverlies beginnen te lijden, het initiatief kwijtraken… En dan wordt het ineens toch een lastige pot! Die 2 – 0 was echt een bevrijding! Maar dat heeft veel te lang geduurd!”
“Ik was vooral onder de indruk van die prachtige crosspasses van je… Ze kwamen allemaal aan, heerlijk! Ik heb je een paar maanden geleden al eens eerder gevraagd waar je voorkeur lag: spits of hier achterin als wingback… Hoe is dat nu?”
“Nog steeds wel spits! Om aanvallend toch mijn kwaliteiten te laten zien. Ik hoef dan wat mij betreft niet eens te scoren, maar ik denk dat hoog druk zetten een van mijn sterke punten is.”
“Maar aanvallend opkomen is óók een van je sterke punten!”
“Ja, klopt. Ik vind dit ook een leuke invulling nu. We doseren het aanvallen over links en rechts nu ook goed waardoor ik ook weer wat meer tot mijn recht kom in die aanvallende aspecten, met het geven van voorzetten bijvoorbeeld. Dat maakt het ook zeker leuk, ja…”

Arbiter John Kraak

Hij viel dus op het laatste moment in en kon in mijn ogen terugzien op een prima wedstrijd. Na ons plezierige contact vóór de wedstrijd dus alle reden om hem eens te bevragen hoe het hem zelf bevallen was…
“Je moest invallen vandaag. Hoe gaat zoiets in zijn werk?”
“Het is nu een inhaalweekend waardoor er veel scheidsrechters ‘vrij’ zijn. Je kunt dan aangeven dat je beschikbaar bent. Als je er een leuk weekendje met je vrouw van wilt maken, dan moet je die datum blokkeren. Dat had ik dus niet gedaan. Willem Kuijntjes had vrijdag aangegeven dat hij niet kon fluiten. Dus kreeg ik een berichtje in de app dat ik deze aanstelling had gekregen. Als het echt last-minute is, dan word je gebeld door iemand van de weekenddienst.
Tot vorig seizoen heb ik derde divisie gefloten. Helaas moest ik een stapje omlaag doen en fluit nu voornamelijk vierde divisie. Ik fluit gewoon zoals ik fluit. Als dat goed genoeg is, dan is het goed genoeg. Je komt vanzelf op het niveau waar je op thuis hoort…”
“Een gele kaart en die was onmiskenbaar…”
“Ja, ik kwam nog el heel even in de verleiding een van jullie centrale verdedigers geel te geven voor een overtreding wegens vasthouden, maar dat was zo minimaal dat ik geel daarvoor te zwaar vond…”
“Je zag wel een ferme duw van onze verdediger over het hoofd…”
“Als ik er niet voor heb gefloten dan denk ik dat ik het gewoon niet gezien heb!”
“Voor de rest vond ik dat je nagenoeg foutloos gefloten hebt. Een plusje in de database!”
“Nou, dank je wel!”
Bij het afscheid geef ik aan dat ik hoop dat we elkaar niet meer zullen tegenkomen. Niet vanwege zijn fluiten, maar vanwege het feit dat hij vierde divisie fluit. ”Ach,” geeft hij aan, “misschien promoveer ik wel weer,” voegt hij er lachend aan toe!
Prima arbiter! Goeie vent!

Apenstaartjes kijk op de zaak

Het is donderdagavond. Het nieuws van het vertrek van de gebroeders Lamme hakt er stevig in bij mij. Voor mij zijn ze een beetje de personificatie van het Huizen ná de degradaties van weleer. Ik slaap er slecht van en het zijn dit soort momenten waarop ik me afvraag of ik ‘het’ allemaal nog wel zo leuk vind.
De vrijdag tinkelt mijn telefoon vol continue van de berichtjes die me óf het slechte nieuws willen melden, óf willen weten wat ik ervan vind.
Ik hoor van nog méér spelers die vertrekken, ook namen die nog niet bekend zijn. Het doet me zeer… Ik ben een sentimentele oude man, ik hecht me tegen beter weten in aan mensen die per definitie het etiket ‘passant’ dragen. Ik heb in de loop der jaren tientallen spelers door onze selecties zien trekken en weer vertrekken. Ik zou er inmiddels wel aan gewend moeten zijn, maar het went blijkbaar nooit…
Een club moét een gegeven moment de selectie vernieuwen. En dan is een seizoen waarin duidelijk aan het worden is dat er opnieuw net wél of nét niet genoeg kwaliteit aan boord is een prima moment. Stilstand is achteruitgang en veel achteruitgang kunnen we ons op de ranglijst niet meer permitteren.
Neemt niet weg dat ik er dus emotioneel toch erg moeilijk mee heb. Een avondje theater (‘n prima voorstelling van cabaretier Ryan Panday) verzet de zinnen eventjes, maar in de foyer van het theater tik ik deze gedachten al in op mijn telefoon. Het laat me gewoon toch niet los.
Terug naar de wedstrijd. Huizen deed wat het wel moest doen: het won. Het etiket ‘schoonheidsprijs’ zal niet snel op deze wedstrijd worden geplakt, maar wie zegt dat kelderkrakers mooi moeten zijn?
Huizen houdt door deze overwinning voorlopig Urk nog even onder zich. Met vier punten voorsprong en één wedstrijd meer gespeeld geeft dat wel iets van ‘lucht’ en we houden Hercules boven ons een beetje in het vizier. De Utrechters hebben een punt meer, maar ook nog een wedstrijd meer tegoed. We zitten dus aan beide kanten ‘klem’. Ook T.E.C. is weer binnen schootsafstand. Twee punten meer dan Huizen, en een gelijk aantal wedstrijden gespeeld. We krijgen de ploeg uit Tiel nog wel, evenals het eerder genoemde Hercules. We zijn dus door dit resultaat nog volop in de race voor handhaving, met nog tal van dit soort cruciale wedstrijden voor de boeg. Dat het vandaag een draak van een wedstrijd was, dat herinnert zich straks niemand meer als Frank Tevaarwerk weer juichend over het veld huppelt omdat we ons gehandhaafd hebben…
Volgende stop is Rijssen waar het sterke Excelsior’31 ons met het geslepen mes tussen de tanden op zal staan te wachten. Het is nu week in week uit een bittere strijd om divisiebehoud. Een strijd waarin uw steun onontbeerlijk is!