Tussen hoop en vrees

Het is koud, snarpes koud! Daarom laat ik me graag door mijn meisje naar De Wolfskamer rijden. Een gevoelstemperatuur van min vier werd er gewaarschuwd. Zij heeft echter ook een drukke agenda en dus neem ik maar voor lief dat ik erg vroeg aanwezig ben. Aan de bar zie ik een heerlijk stukje huisvlijt liggen: appelcake! Met liefde gebakken door Gerlinde Podt. Het zijn dit soort zaken die me trots maken op mijn cluppie! Klasse Gerlinde!

Ook een mooie gelegenheid om de eerste bestellingen van mijn laatste verzameling voetbalcolumns uit te leveren. Vorige week mocht ik al het eerste exemplaar aan mijn trouwe fan ‘De Schilder’ Fred ‘Scheidsie scheidsie!’ uitreiken. De foto ziet er niet uit, maar dat hoofd heb ik al mijn hele leven en veel beter gaat het denk ik toch niet meer worden. Dus toch hier maar even een plaatje van dat heugelijke feit. Schaamteloos neem ik de gelegenheid te baat om even reclame te maken: 75 prikkelende voetbalverhalen voor € 15,– Te bestellen bij mij persoonlijk. Zie het mailadres onder deze verslagen!

Meer vraag krijg ik naar mijn verwachtingen van vandaag. Men dicht mij meer deskundigheid toe dan me toekomt, vrees ik. Ik heb er na vorige week weinig vertrouwen in: Sparta Nijkerk liet zich verrassen door Excelsior’31 en zal zich gebrand voelen een tweede uitglijer te voorkomen in de race om de periode én de algehele titel. Een race waarin koploper Rohda Raalte nog immer voor Van Hunenstijn en zijn mannen in zicht is. Die gaan niks weggeven vanmiddag!|
Wie wel wat weggeven zijn Bert Flierman en Edwin Wortel. De wedstrijdbal voor deze wedstrijd komt uit hun portemonnee, goed bezig mannen!
Vandaag geen Artuur Zutterman. Die had voor deze inhaaldatum andere verplichtingen gepland en dat zal coach Rob de Groot de nodige hoofdbrekens hebben bezorgd. Ik kwam er puzzelend met de namenlijst niet helemaal uit: Tristen Kroeze nog steeds in de lappenmand, Adil Haian nog niet inzetbaar… Dus schuif ik met Dailey Groenewegen, Tim Vrakking, maar geen van de oplossingen die ik bedenk lijkt me helemaal bevredigend tegen een sterke tegenstander als Sparta Nijkerk…
Arbiter voor vandaag is Sander de Brito Roque. Zijn roem is hem vooruitgesneld en hij schijnt bij sommigen te boek te staan als de beste arbiter op dit niveau. Dat legt de lat hoog voor Sander. Hij blijft er zelf gelukkig nogal nuchter onder. Ik ben benieuwd!
Huizen start uiteindelijk met de gekende elf. Dennis Lamme start weer in de basis en De Groot heeft voor een onverwachte oplossing gekozen om de absentie van Zutterman in te vullen: Jaylon Moi Thuk Shung neemt die positie rechts achterin in. Creatief! Dan heb je daar meteen een speler die net als Zutterman ook nog voor aanvallende impulsen kan zorgen. Misschien is dat het verrassingselement waar de Nijkerkers mee verrast kunnen worden.
Al met al stap ik heen en weer wentelend tussen hoop en vrees naar mijn ijskoude stekkie op de tribune…

Levendig

Beide ploegen lijken de kou van zich af te willen voetballen en maken er een levendige openingsfase van. Het is Sparta Nijkerk dat voor het eerste wapenfeit zorgt als Omar el Ghazouani er over de flank vandoor gaat en gevaarlijk voor Pabon opdoemt. De hoek is lastig, Pabon verkleint zijn doel uitstekend en weet de inzet te pareren. Maar dat is toch wel even schrikken in de tweede minuut.
Een minuut later is het Lars van Huisstede die er goed tussen zit als een combinatie niet helemaal lijkt te sluiten bij Sparta Nijkerk. Ook hij komt echter in een lastige hoek uit voor doelman Ischa Bouwman en we zien de inzet voorlangs spatten. Dat was dus binnen drie minuten opnieuw heen en weer geslingerd worden tussen hoop en vrees…
Een minuut later opnieuw Van Huisstede die met een heerlijke dartele actie de bal voor weet te geven. Jostein Ohm is er net een schoenmaatje te ver vanaf om het beslissende tikje naar de openingstreffer te kunnen geven. Weer gloort de hoop op: zou het dan toch kunnen? Die hoop wakkert alleen maar aan als in de zevende minuut Jostein Ohm in een aalgladde beweging zijn man voor schut zet en alleen op Bouwman afgaat. Deze keer is de hoek duidelijk minder lastig en dit is een kans die Jostein enkele maanden geleden nog met twee vingers in de neus doeltreffend afgerond zou hebben. Nu komt helaas Bouwman als winnaar uit de strijd. Opnieuw een goede kans verkeken…
Dan komt de vrees uit als in de negende minuut El Ghazouani naar binnen trekt en rand zestien een slap schot loslaat dat op mysterieuze wijze onder Olivier Pabon door glipt en tot onze verbijstering onze bezoekers op een 0 – 1 voorsprong zet…

Rug rechten

En dus moet Huizen de rug zien te rechten. De treffer past naadloos in de fase waarin ons team zich momenteel bevindt: het valt wel, maar niet méé!
Huizen speelt bij vlagen echter oogstrelend combinatievoetbal. Zo ook na een klein kwartier spelen: de bal gaat soepeltjes van voet naar voet, Sparta Nijkerk komt er gewoon minuten lang niet aan en holt vruchteloos achter onze mannen aan. Het is een genot om naar te kijken, maar dan — terwijl er tijd en gelegenheid zat is om een groen geel shirt uit te zoeken — wordt de bal pontificaal in de voeten gespeeld van een withemd! Onbegrijpelijk! Het resulteert uiteindelijk in een voorzet die van een meter afstand door Tim Pieters wordt over geschoten. Weliswaar in buitenspelpositie, maar toch… Huizen kende veel van dat soort onbegrijpelijke inlevermomenten. Alsof men schrok van het eigen balbezit en de bal maar weer vlug in wilde leveren. Daar had Sparta duidelijk minder last van: hun combinaties liepen ook wel stuk, maar daar was dan in ieder geval wel een duel voor nodig!
Die rug wil nog steeds meer niet echt recht bij Huizen. Het zelfvertrouwen is ver te zoeken bij de mannen en dat vertaalt zich in het spel.
Opnieuw een grote kans voor Sparta Nijkerk als Thomas van Dijk de bal doorkopt en bij de eerste paal El Ghazouani bereikt die van dichtbij over kopt. Die had er maar zo ook in kunnen vliegen van die afstand en dat realiseert El Ghazouani zich terdege als hij met de handen voor het gezicht terug loopt.

Ploeteren

Huizen ploetert voort, Sparta Nijkerk voetbalt relaxter in de wetenschap dat die teerling al geworpen is. Victor van der Linde gaat met veel misbaar neer op de middenlijn na een ogenschijnlijk stevig, maar fair duel met Jaylon., Arbiter De Brito Roque voelt de sfeer in het veld goed aan en neemt Van der Linde in bescherming en houdt het voor Jaylon bij een vermanend woordje dat geen tegenspraak duldde. Beide spelers een handje en verder. Zo ze ik het graag!
Een doorbraak dan over de flank. Lars van Huisstede gaat sterk door, maar komt naast de goal zo ongeveer op de achterlijn uit met zijn actie. Toch heeft doelman Bouwman nog dermate veel moeite met de inzet dat hij een hoekschop moet toestaan. De hoekschop wordt geruimd maar Huizen weet de aanval toch in leven te houden. Diverse doelpogingen slagen er echter niet in om doelman Bouwman daadwerkelijk te bereiken: Sparta Nijkerk houdt de rijen goed gesloten.
Huizen moet ploeteren en zwoegen, de tanden gaan op elkaar en onze mannen knokken tegen de Nijkerkers én tegen zichzelf…
El Ghazouani gooit er in de achtendertigste minuut maar weer eens een gevaarlijke voorzet uit die maar ternauwernood door Victor van der Linde gemist wordt. Dan toch ook weer een kans voor Huizen als de weer lekker op dreef zijnde Lars van Huisstede een goede actie in huis heeft en prima wacht op aansluiting. De bal komt voor en dan is daar Tijmen Bakker die zwaar gehinderd toch kans ziet het doel van Bouwman onder vuur te nemen. De Nijkerker goalie verkeert echter in een bloedvorm vandaag en met een katachtige reactie weet hij de bal uit de hoek te werken.

Nekslag

Een zes minuten voor rust valt dan feitelijk het doek voor ons dapper knokkende Huizen. Nadat de bal weer op onbegrijpelijke wijze werd ingeleverd, mag Pieter Veenstra aan een slalom beginnen en recht door het hart van onze defensie uithalen. De bal ketst via de binnenkant van de linker paal binnen achter de kansloze Pabon. 0 – 2 En je moet toch wel een optimist van het onverbeterlijke soort zijn wil je nu nog geloof hebben op een goede afloop. Natuurlijk: ik heb het wel gekker meegemaakt, maar hier, nu, vandaag, tegen Sparta Nijkerk? Ech’ nie’!
Opgeven is geen optie en dus dendert Ahmed al Mahdi na fraai combinatiespel met Van Huisstede en Tijmen Bakker, toch weer richting het Nijkerker strafschopgebied. Daar wordt hem onreglementair de voet dwars gezet en mag Huizen op slag van rust nog een vrije trap nemen. Van Huisstede zit het best in de wedstrijd van de mannen die zich achter de bal opstellen en hij neemt de vrije trap dan ook. Op de tribune gonsde de naam van Robbie Schipper, maar ja, die zit nog op de bank… De poging gaat helaas roemloos over.

Rust

De 0 – 2 ruststand beperkt onze hoop tot een keuze uit de afdeling ‘Wonderen, Mirakels en andere Onwaarschijnlijkheden’. Toch speelt Huizen bepaald niet slecht, maar het is vooral die hoek waar de klappen vallen die ons parten speelt. Kansen die enkele maanden nog genadeloos verzilverd werden, worden nu jammerlijk gemist, ballen waar we vroeger nog wel eens mee weg kwamen, gaan er bij ons nu binnenkant paal juist net weer in. Opvallend is het inleveren dat Huizen doet. Balverlies is inherent aan voetbal, maar zonder dat er een tegenstander in de buurt is die tegenstander dan toch met je pass weten te bereiken is haast ‘knap’ te noemen.
Al meet al werd Huizen deze eerste helft bepaald niet ‘weggetikt’ en zagen we zelfs een aantal goede kansen en mogelijkheden aan onze neus voorbij gaan. Is dat dan ‘het neusje voor de goal’ dat we dan missen? Dat we ons kansen weten te verschaffen en voetballend toch eigenlijk wel redelijk overeind weten te blijven tegen dit soort sterke tegenstanders is een lichtpuntje dat wat licht in onze voetbalduisternis moet brengen.
Gen reserves op het veld. Iedereen heeft de warmte van de kleedkamers opgezocht. Met enige afgunst kijk naar de menigte aan de overkant van het veld dat daar lekker in het zonnetje staat als ik mijn van de kou prikkende knieën even strek op de tribune.

Ongewijzigd

Beide ploegen starten dan ook ongewijzigd aan de tweede helft. Bij Sparta Nijkerk lijkt Van Hunenstijn er bij zijn mannen op aan te hebben gedrongen om de wedstrijd maar vlug in het slot te gooien met een derde treffer, want de Nijkerker gaan vliegend uit de startblokken. Een schiettent voor de neus van Olivier Pabon opent de tweede helft van deze an sich aantrekkelijke wedstrijd. Na een vijftal pogingen mondt de belegering uit in een simpele ‘opraper’ voor onze doelman als er besloten wordt met een zwakke omhaalpoging.
Een blessure dan voor Thomas van Dijk. Mij is ontgaan wat er de aanleiding voor was, maar de behandeling duurt minuten voor Van Dijk moeizaam naar de kant geholpen kan worden. Daar wordt de behandeling afgerond en Van Dijk komt weer binnen de lijnen. Maar het lopen gaat nog niet helemaal van harte.
Het aandringen van Sparta Nijkerk wordt dan toch beloond als net binnen het strafschopgebied het contact tussen Tim Vrakking en Pieter Veenstra als wat ál te innig wordt beoordeeld door De Brito Roque. Een wat discutabele beslissing, maar De Brito Roque is gedecideerd en staat kort op de situatie. Er wordt nog wel even wat geprotesteerd, maar de leidsman laat zich niet vermurwen en de bal gaat op de stip vanwaar Veenstra zelf het vonnis voltrekt. 0 – 3 En wat mij betreft mag onze arbiter eigenlijk wel affluiten, want deze pot is gespeeld.

Tegen beter weten in

Huizen voetbalt tegen beter weten in door. Jaylon trekt nog maar eens een keer aan zijn stutten en trekt weer naar binnen. Voor een verdediger ontplooit hij toch wel veel aanvallend potentieel! Zijn inzet mist echter de noodzakelijke cocktail van venijn en finesse die noodzakelijk is om Ischa Bouwman te kunnen verschalken.
Thomas van Dijk is toch teveel aangeslagen om de wedstrijd vol te kunnen maken. Met de 0 – 3 op het scorebord neemt Van Hunenstijn uiteraard geen enkel risico haalt de aangeslagen speler naar de kant voor Mohamed Fode Fadiga.
Ook De Groot wisselt: Jostein Ohm en Tijmen Bakker worden naar de kant gehaald voor nieuw impulsen in de persoon van Justen Kuiper en Elijah Kruize.
Opnieuw wordt Ahmed al Mahdi gestuit op een manier die niet door de beugel van De Brito Roque kon. Opnieuw een vrije trap, nu een metertje of drie buiten de zestien. Brutaal zet invaller Justen Kuiper zich achter de bal. Deze keer scheelt het weinig, maar ook weinig is voldoende om onze hoop op een eretreffer opnieuw te zien vervliegen.
Een beenklem levert bij Judo misschien nog wat punten op, maar bij voetbal gewoon een overtreding. Het belet Jesse Buitenhuis niet om Dennis Lamme met een beenklem het spelen te beletten. Hij is er nog lichtelijk verontwaardigd over ook… En dat terwijl de wedstrijd bepaald sportief verliep: ballen werden neetjes teruggegeven als er een bal uit werd gespeeld vanwege blessures of een uitgetrapte schoen (Ahmed al Mahdi). Wat dat betreft had Sander de Brito Roque een makkie vanmiddag. Hij zou het dan ook zonder kaarten af gaan doen. Toch eigenlijk wel het kenmerk van de goede scheids.

Uitspelen

De wedstrijd is gelopen. Dat voelen vriend en vijand op hun klompen aan – als er nog wat gevoel in hun tenen zou zitten met deze kou. Een inzet van Victor van der Linde wordt nog bijna in de vlucht aangetipt door de invliegende Veenstra, tot onze opluchting had Veenstra zijn nagels net geknipt en gaat de bal dus voorlangs naast. Ook Raymond Huizing gaat maar eens op avontuur en ziet zijn inzet rakelings voor de lat boven Pabon scheren. Ibrahim Christos mag dan ook nog wat voetbalavontuur aan zijn weekend toevoegen van Van Hunenstijn en hij vervangt Jesse Buitenhuis die hij graag voor belangrijker zaken spaart in zijn race naar de titel.
Na een geweldige actie van Jaylon wordt Elijah Kruize aangespeeld. In het duel met zijn tegenstander gaat Elijah neer en heeft verzorging nodig. De onfortuinlijke Kruize kan meteen weer gewisseld worden. Dit is niet echt het seizoen van Kruize, vrees ik… Vanaf deze plek een spoedig herstel gewenst!
Robbie Schipper komt voor Lars van Huisstede, Dani Vivié mag pechvogel Kruize vervangen. De wedstrijd is inmiddels verzopen in gezapigheid. Iedereen is er eigenlijk wel klaar mee, maar een wedstrijd moet negentig minuten duren en dus hollen we voor de vorm nog maar even verder.
Janic Makizodila en Tim Pieters wordt deze obligate holpartij bespaard en Cima Anyasi en Ivenzo Comvalius moeten zorgen dat die negentig minuten met elf man worden volgemaakt door Sparta Nijkerk. Ook Dennis Lamme wordt deze armetierige slotfase bespaard en Joshua Lo-Asioe mag nog even mee draven in de rituele dans waartoe deze zo aantrekkelijk begonnen wedstrijd uiteindelijk verworden is.
Ook arbiter De Brito Roque voelt perfect aan dat extra tijd hier paarlen voor de zwijnen gooien is en verlost zonder extra tijd deze zieltogende wedstrijd uit haar lijden.
Huizen opnieuw zonder punten, Sparta Nijkerk mogelijk de periodetitel en nog volop op koers voor de titel… Het is niet anders!

Rob de Groot

“Ik vond het vandaag een beetje een ‘contradictionele’ wedstrijd,” constateer ik na afloop. “In die zin dat ik ook Huizen bij vlagen gewoon goed vond spelen!”
“Ja, in ieder geval de eerste helft heb ik dat zeker ook gezien, ja!”
“Ik zag mooie, langlopende combinaties, maar dan wel vaak afgesloten met volstrekt onbegrijpelijk balverlies!”
“Ja, dat inleveren heb ik ook drie, vier, keer gezien. Ik gaf in de rust aan dat we op zich prima speelden, maar dat we door onnodig balverlies in de as onszelf in gevaar brachten. ook aanvallend lagen er genoeg mogelijkheden en kwamen we gewoon genoeg tot kansen. Dat hebben we dus gewoon prima gedaan. Alleen moet je daar dan wel uit scoren!”
“Ik miste de overtuiging in de doelpogingen!”
“De eerste helft hebben we een grote kans met Jostein Ohm die alleen op de keeper af mag na een fantastische actie. Dan is het ook weer ‘net niet’! We hebben ook een periode gehad dat die ballen er wél in gingen, toen leek het als vanzelf te gaan en je ziet nu dat juist dat laatste schot er aan ontbreekt, dat laatste tikkie, zodat iedereen ook weer wat vrij in het hoofd wordt dat ze het nog kunnen! Ik heb het gevoel dat we daar als groep een beetje tegenaan hikken. We krijgen genoeg kansen maar we laten het net niet bollen en dan zijn er die momenten waarop een tegenstander dat dan wel doet. Dan loop je dus achter de feiten aan en dat kunnen we ons in deze divisie niet permitteren, we moeten gewoon overal keihard voor werken…”
“Je gaat er vandaag eigenlijk hartstikke schlemielig op. Als ik naar het beeld van de wedstrijd kijk en naar de uitslag, dan vind ik dat toch niet helemaal met elkaar in overeenstemming zijn…
De eerste goal is gewoon een bloopie van Ollie (Pabon, Red.), dan krijg je ook een wat ongelukkige strafschop tegen en dan die tweede die er via de binnenkant van de paal in ketst…”
“Die tweede goal was natuurlijk wel gewoon goed, maar het begon weer met een volledig vrije bal die door onszelf ingeleid wordt door het balverlies van Tijmen Bakker….”
“Maar je bent toch echt niet met 0 – 3 van het veld getikt!”
“Nou, eind tweede helft wel, maar goed, dan is die wedstrijd in wezen wel gelopen. Maar inderdaad hebben we de eerste helft in wezen gewoon een goede pot voetbal neergezet. Maar uiteindelijk zijn het de momenten die het verschil maakten. Soms is dat kwaliteit tegenstander, maar vandaag was het onze eigen kwaliteit waarin we fouten maken. Dan lijkt het op papier wel een klinkende overwinning, maar ik ben het met je eens dat we ons vast moeten houden aan die eerste helft en dat meenemen naar die laatste periode. Je ziet gewoon dat we het ook de topploegen wel moeilijk kunnen maken, maar nu moeten we dat zien te vertalen naar goals, vooral tegen de ploegen die met ons gelijkwaardig zijn en met ons meestrijden voor die laatste plekken. In principe zouden punten tegen Sparta Nijkerk als bonuspunten beschouwd worden. Maar ook áls je die kunt pakken, dan moet je die zeker niet laten liggen!”

Jeroen Lamme

Onze captain is duidelijk toch wat aangeslagen door de nederlaag. Schoorvoetend en met een blik waar een acteur een Gouden Kalf voor zou krijgen als hij deze boer met kiespijn zo zou acteren, staat hij ook mij toch nog manmoedig te woord als hij net doorgezaagd is door Gijs Moerman van de Gooi & Eemlander.
“Hee Jeroen, wat is er aan de hand?” prik ik wat gemeen. “Ik zie op het ogenblik continue goals ontstaan die recht door het midden gaan! Vorig seizoen was dat eigenlijk nog het sterkste onderdeel van het team! Ben jij zo uit vorm?”
“Ik persoonlijk?”
“Geen idee waar het ‘m aan ligt, maar je kunt ze turven!”
“Nee, mee eens! Ik weet niet wat ik daar op moet zeggen. We hebben op het moment weinig vertrouwen in de hele ploeg…”
“Het gekke is dat je vandaag eigenlijk met twee ‘gemaakte’ backs speelt, die houden gewoon goed stand en dan ons ervaren centrale duo…”
“Trio zelfs vandaag! Tja, ik wil ook niet teveel zeggen, maar het zit er momenteel gewoon effe niet in. Het zijn natuurlijk goede ploegen met veel kwaliteit, ADO’20 ook, Sportlust’46, het zijn natuurlijk allemaal goede ploegen waarbij het kán dat je verliest. Alleen het is nu wel echt matig, we hadden veel te snel balverlies, momenten dat we voor kunnen komen gebeurt het dan niet. De tweede helft laten we het gewoon liggen, de koppen gaan hangen en proberen we allen maar tegen te houden om niet nog meer goals tegen te krijgen.”
“Na de 0 – 2 was het eigenlijk al wel gelopen…”
“Nou ja, je hebt dan nog wel een tweede helft waarin je als je snel de aansluitingstreffer maakt er nog een heel andere wedstrijd van zou kunnen maken. Maar ja, dan krijg je de 0 – 3 tegen en gingen de koppen écht hangen…”
“Ik vond Huizen bij vlagen heel mooi combineren. Ik vond dit misschien wel een van onze beter wedstrijden qua combinatievoetbal…”
“Hmmm, daar ben ik het niet mee eens… Ik weet ook niet waar ‘m dat aan ligt. Nou ja, goed: een paar keer kom je goed door, zeker, absoluut, maar we leden ook een aantal keren erg slordig balverlies. En daarom vind ik het zeker niet een van onze betere wedstrijden!
Ik weet ook niet waar dat balverlies uit voortkomt. Is het de zon in je gezicht, verkeerd in de positie staan, vormverlies… Ik weet het niet meer…”
“Het wordt nu wel ‘zorgelijk’. Al heb ik niet de indruk dat je tegen deze ploegen je punten moet zien te pakken…”
“Nee, mee eens! Het wordt inderdaad zorgelijk, want andere ploegen pakken dus wél punten in dit soort wedstrijden. Vorig seizoen zagen we ook dat we uiteindelijk de punten toch wisten te pakken tegen de ploegen waar je wél punten tegen moest pakken. Dat gevoel daar moeten we weer naartoe.
“Tegen de concurrenten mogen we niet onderuit gaan. Hier leuk mee voetballen en toch verliezen, daar koop je geen donder voor!”
“Nee, ik sta hier niet met een lekker gevoel! We staan nu onder de rode streep als de concurrentie de inhaalwedstijden wint…”
“Had je ook niet gehoopt dat we inmiddels een bestendiger middenmoter zouden zijn geweest?”
“Ja natuurlijk! Je hoopt je eerder veilig te spelen. Natuurlijk was het doel wéér gewoon handhaving, maar ik had zelf het gevoel dat we dat dit seizoen eerder voor elkaar zouden krijgen. En daar leek het even op aan het begin van het seizoen en we echt wel goede punten wisten te pakken. Inmiddels is Saber Charif vertrokken en dat is voor ons echt wel een aderlating.”
“Zeker een aderlating, maar daar durf ik onze huidige situatie toch niet helemaal alleen aan op te hangen…”
“Eens!”
“Zien jullie het zelf nog zitten? Ik realiseer me dat dit een rotvraag is als je net met 0 – 3 van het veld bent gestapt… Vandaag een bloopie van ‘Ollie’ een lullige strafschop en een mazzelgoal binnenkant paal. Het tekent een beetje ons seizoen…”
“Ja, de strafschop vond ik onterecht. Veenstra staat op de voet van Tim Vrakking. Die valt daardoor achterover en omdat ze elkaar vasthouden tuimelt Veenstra mee. Maar die scheidsrechter was zo gedecideerd, die zou zijn beslissing nooit meer terugdraaien, dus protesteren had amper zin…
Maar goed, of we er nog vertrouwen in hebben, ik weet gewoon niet wat ik daar op moet zeggen. We moeten gewoon het vertrouwen zien terug te winnen, want dat is er nu niet. We kunnen nu wel zeggen dat het een goede tegenstander was, maar het vertrouwen is er nu gewoon niet. Misschien moeten we toch iets aanpassen en veranderen. Maar dat is aan de trainer…”

Jaylon Moi Thuk Shung

Hij moest vandaag als rechtsback functioneren. Het ging hem eigenlijk niet eens verkeerd af. Reden voor mij om hem even naar de gang te roepen voor een kort gesprekje…
“Voor jou was vandaag een merkwaardige nieuwe rol weggelegd: rechtsback…”
“Nou, nieuw… Ik heb het bij mijn vorige club al eerder gespeeld. Niet per se nieuw, maar dus wel nieuw hier bij Huizen! Maar het was dus wel voor mij een vertrouwde positie.”
“Het ging je ook zeker niet verkeerd af, moet ik zeggen…”
“Ik ging één keer onder een bal door, maar dat soort dingen heb je in een wedstrijd, kan gebeuren… Ik vind het wel een lekkere positie omdat je gewoon je man moet uitschakelen en de bal naar de juiste kleur moet spelen. Mijn kwaliteit ligt dan ook nog voorin, dus heb ik ook nog dreiging naar voren in mijn spel. Daar wilden we ook gebruik van maken en dat lukte af en toe ook wel, maar we liepen al snel achter de feiten aan. We moesten hard verdedigen, maar het was helaas niet genoeg. Een paar persoonlijke foutjes waardoor we de wedstrijd gewoon verliezen.”
“Ondanks dat je achterin stond, leek je af en toe echt wel onze gevaarlijkste aanvaller!”
“Haha, gelukkig dat je dat zag! We kwam achter en er moest wat geforceerd worden. Als dat dan voorin niet lukt, dan probeer je toch wat creativiteit te brengen door wat hogerop te gaan staan.
Ik ben nu rechtsbuiten gewend en als je nu dan ineens de hele rechterflank moet bestrijden, dan kost dat veel kracht. Dat ging ten koste van de kracht van mijn doelpogingen.
Ons samenspel was vaak gewoon goed. Verdedigend stonden we eigenlijk ook gewoon goed. Alleen door die knullige foutjes worden we afgestraft en verliezen we deze wedstrijd…”

Sander de Brito Roque

Hij werd me aangeprezen als de beste arbiter die er rondloopt in de derde divisie. Zó ver durf ik niet te gaan, maar hij gaat wel met een dikke plus mijn database in. In ieder geval met de mooiste naam uit die database.
Sander vond het geen probleem dat ik hem even belde. Na de wedstrijd moest hij spoorslags weg vanwege persoonlijke verplichtingen.
“Mijn schoonouders zijn grote fan van Rob de Nijs, dus hebben we eerst lekker gegeten bij het Bonte Paard en toen naar het AFAS theater. Vandaar dat ik meteen na de wedstrijd moest vertrekken. Nee, niet naar het ziekenhuis, haha! Zo ernstig was die blessure helemaal niet!”
“Ik heb er helemaal niets van gemerkt dat je geblesseerd was. Wat gebeurde er?”
“Het schoot er een beetje in in mijn knie met de warming up! Niks ernstigs. Ik heb het voor de zekerheid even een beetje in laten tapen door de fysiotherapie, maar daardoor leek het wellicht ernstiger dan het was.“
“Was het een oude blessure?”
“Nee, ik heb er niet eerder last van gehad. Het schoot er nu spontaan in.”
“Zou ons erbarmelijke veld daar wellicht een rol in hebben gespeeld?”
“Tja, dat weet ik niet. Het veld is wel hard, maar of het er anders niet in zou zijn geschoten durf ik niet te zeggen.”
“Het was geen lastige wedstrijd. Je kon het zonder kaarten af…”
“Het was inderdaad een sportieve wedstrijd. Het was wel wat eenzijdig met een sterker Sparta Nijkerk. Huizen had wellicht wel uit een van haar kansen een goaltje kunnen maken, maar je merkte dat het een ploeg was die in de hoek zit waar de klappen vallen. Als kaarten nodig zijn, dan trek ik ze wel. Maar het beste is gewoon je gezag op een natuurlijke manier te laten gelden. De spelers waardeerden dat ook.”
“Geen kaarten, maar wel een strafschop. Ik zat er te ver vanaf om precies te constateren wat er gebeurde, maar jij stond er pal bovenop en je was zeer gedecideerd. Wat zag je gebeuren?”
“Bij judo is dit denk ik een vol punt. Het gebeurde niet eens waar de bal was, dat was het grappige. De speler van Huizen valt achterover en neemt de aanvaller van Sparta Nijkerk in zijn val mee. Binnen het strafschopgebied is dat gewoon een strafschop. Er werd ook nauwelijks geprotesteerd.”
“Nou, ik sprak na afloop spelers die aangaven dat de aanvaller eerst op de voet van onze verdediger stond waardóór deze achterover viel en de aanvaller meeging in die val…”
“Tja, dat heb ik niet geconstateerd. Spelers hebben over het algemeen toch ook wel de neiging de situatie zo te beschrijven dat het niet helemaal hún schuld was dat er een strafschop uit voortvloeide…”
“Je trok na afloop geen minuut extra tijd bij. Het was eens soort euthanasie op een zieltogende wedstrijd…”
“Ja, het was gelopen. De spelers gaven ook aan dat ze er wel klaar mee waren voor vandaag. Dan ga ik het niet onnodig verder rekken. De stand gaf ok niet echt aanleiding verder door te spelen…”
“Je eerste keer bij Huizen. Is het goed bevallen?”
“O zeker! Het was gezellig en goed verzorgd. Een hele leuke eerste kennismaking!”
En dat laatste was wederzijds!

Apenstaartjes kijk op de zaak

“Wat moet je hier nog nog over schrijven?” vraagt een jongedame me na afloop als ik op mijn echtgenote sta te wachten die me weer op komt pikken. Ik moet haar het antwoord eigenlijk schuldig blijven. Dit zijn ook niet de leukste verslagen om te maken. Ik wil de mannen niet afvallen, wil ze niet de put in schrijven, maar ik hecht toch ook wel wat aan mijn geloofwaardigheid. Ik merk toch al vaak dat ik toch al een wat afwijkende kijk op het gebodene heb, dus veel krediet heb ik daarin niet.
Vandaag zag ik een zwoegend Huizen waar het noodlot aan alle kanten tegen samenspande. Inderdaad die hoek waar de klappen vallen en die klappen kreeg Huizen vandaag. Onze over het algemeen zo betrouwbare doelman duikt over een simpel houdbare bal heen, we krijgen een strafschop uit een ongelukkige situatie: als Sander de Brito Roque hem niet had gegeven, had er geen haan naar gekraaid, die tweede goal zag ik afgelopen weekend bij Studio Voetbal alleen al drie keer van de paal terug het veld in ketsen, bij ons gaat ie er in…
De roep om een andere speelwijze klinkt uiteraard luidkeels door in de kantine na afloop. Maar wanneer ik aandring op het noemen van alternatieven blijft het veelal akelig stil. Een winnende trainer heeft altijd gelijk, maar een verliezende trainer is in de ogen van het publiek altijd ‘verkeerd bezig’. Het is een bekend fenomeen en zeker niet uniek voor Huizen. Rob de Groot heeft met zijn staf een bepaalde zienswijze en manier van voetballen voor ogen. Ik durf daar in de verslaggeving als leek eigenlijk geen commentaar op te geven. Wat ik wél constateer is dat ik een bevlogen trainer aan het werk zie, met een duidelijke visie en een die zich de kop niet gek laat maken door de stuurlui die bijeen drommen aan de wal. Er moet wat gebeuren, en het is aan De Groot en zijn staf de zware taak die verandering teweeg te brengen. Om dat zelfvertrouwen weer terug te brengen die de groep nu zichtbaar ontbeert. Misschien toch een positiewisseling hier en daar. Ik laat het graag aan de mannen over die drie, vier keer in de week met die mannen werken.
De stand op de ranglijst is zorgelijk. Héél erg zorgelijk. Feitelijk staan we op een regelrechte degradatieplek qua verliespunten. Urk zit ons met twee punten achterstand én twee wedstrijden minder gespeeld op de hielen, Hercules is inmiddels vier punten op ons uitgelopen en heeft ook nog een wedstrijd meer tegoed dan wij. D.O.V.O. heeft drie punten meer dan wij en zelfs nog drie(!) wedstrijden tegoed om daar nog meer afstand in aan te brengen.
HSC’21 thuis, Excelsior’31 uit, koploper Rohda Raalte thuis, moeten het licht aan het einde van de tunnel zijn. Maar is het een dwaallicht of de koplampen van een aanstormende trein?
Urk speelt dinsdag tegen koploper Rohda Raalte dat dan net het carnaval nog in de benen heeft. Ik houd mijn hart vast. HSC’21 lijkt het lek weer wat boven de waterlijn te hebben gekregen en pakt de laatste weken ook weer punten, nadat het een half seizoen op dat ene puntje tegen Huizen moest teren. Het ziet er niet rooskleurig uit. Wat we dan ook niet kunnen hebben is onrust in de gelederen. De trouwe fans mokken, er zijn er zelfs die met onverholen leedvermaak de penibele situatie aanschouwen. We moeten de rijen sluiten, de ploeg, de staf, heeft alle steun nodig in het bittere gevecht om lijfsbehoud. Hoe je er ook naar kijkt: dat gaat gewoon een helse klus worden. En dan is tegenwerking wel het laatste dat je als club kunt gebruiken.
Zaterdag is er maar één keiharde optie: winst! Huizen zal tot de bodem moeten gaan tegen een opgeleefd HSC’21. Een klus die een enorme druk op onze mannen legt. Laten we ze daarom vooral alle steun geven om deze titanenstrijd tot een goed einde te brengen!
Rest mij Sparta Nijkerk te feliciteren met het behalen van de tweede periode. Rohda Raalte heeft al periode één in haar bezit en dus valt deze eer nu aan de Nijkerkers ten deel. Gefeliciteerd!