Sportlust’46 uit: altijd lastig…

Zonnig, koud, maar prima voetbalweer voor opnieuw een beladen duel voor onze mannen. Opnieuw is winst eigenlijk de enige optie die telt als we boven die dunne rode streep willen blijven. Ook onze nieuwe chauffeur Tom blijkt een waar kunstenaar die zijn gevaarte met vaste hand achteruit over nauwe paadjes en weggetjes weet te sturen en zet ons dan ook vlekkeloos op sportpark Cromwijck neer. De Wolfskamer blijkt niet het enige sportpark waar de gemeente niet echt op tegenstanders met een bus heeft gerekend.
In de ruime bestuurskamer wordt mij keurig een lijst met namen uitgereikt en van teammanager Maarten Boot kreeg ik al eerder onze lijst met namen. Die laatste lijst leert me dat we met de gekende basis beginnen, met dien verstande dat Dennis Lamme zijn plek op het middenveld weer inneemt en daarmee Joshua Lo-Asioe weer naar de bank verdrijft. Daar krijgt hij gezelschap van Lars van Huisstede die zijn goede invalbeurt van vorige week nog niet in een basisplek vertaald zag worden.
Een pikante match voor die Van Huisstede die voor de winterstop nog tot de selectie van Sportlust behoorde en ook voor Ahmed al Mahdi die daar enkele seizoenen geleden ook nog actief was voor hij naar Huizen kwam.
De lijst met namen van Sportlust vertoont ook weinig opvallende namen. Uiteraard ken ik de selectie van de Woerdenaren niet van haver tot gort, maar behoudens doelman Stilanos Damkalis, Max Fichtinger en Mitchell van der Veer zie ik weinig opvallende namen op dat fraaie stukje drukwerk.
Geen plek op het wedstrijdformulier nog voor Stefano Fransberg die ik verwoed sprintjes zie trekken. Een bemoedigend gezicht, want ik zie geen ‘hompeltje’ in zijn lopen. En dat is een goed tegen voor de speler die dit seizoen nog geen minuut in ons groen-geel uit kon komen door blessureleed.

Flitsend

Hoewel ik vooraf een fraaie persaccreditatie kreeg opgestuurd, kan ik het ding gewoon in mijn tas laten zitten en plaatsnemen op de tribune. Achter me de camera die een en ander gaat vastleggen vanmiddag. (Zie YouTube!) De cameraman blijkt een vaste lezer van deze verslagen. Doet me goed, al geeft hij ook wel aan dat hij er wel de nodige tijd voor moet uittrekken. Een veelgehoorde klacht, maar op de een of ander manier rollen de woorden er gewoon uit als ik eenmaal bezig ben. Ik hoop dat het de tijdsinvestering waard is…
Als pupil Mees zijn taak heeft volbracht, gaan we dan van start en Sportlust laat er meteen geen twijfel over bestaan wie hier vandaag lakens uit gaat delen. Fabio Helderton gaat in de tweede minuut al meteen ‘diep’ en test doelman Pabon met een ferme uithaal. Pabon doorstaat de test met glans en pareert de inzet. Even later zien we een schot van Timo Lutters dat ruim over het doel van Pabon klimt. Schoten voor de boeg, zullen we maar zeggen.
We komen de openingsminuten zonder kleerscheuren door en dan is daar in de zevende minuut ineens Jostein Ohm die na een voortreffelijke steekpass van Tijmen Bakker alleen voor doelman Damkalis opduikt. Damkalis maakt zich breed en pareert zo de inzet, de bal gaat opzij en lijkt nog even een prooi te worden voor Jaylon Moi Thuk Shung die er wel brood in ziet. Met man en macht weet de Sportlustdefensie echter te voorkomen dat Jaylon de voet lekker achter de bal krijgt. Kans verkeken.
Maar dan gaat het fout in de opbouw van de thuisclub. Al Mahdi jaagt Fabio Helderton af op de rand van het Sportlust strafschopgebied. De bal rolt voor de voeten van de als altijd weer met veel inzet spelende Tijmen Bakker. Hij bedenkt zich niet en haalt van net buiten het strafschopgebied vernietigend uit voor een bal die vlekkeloos de kruising achter Damkalis vindt. Een beauty! Huizen leidt na zeven minuten al met 0 – 1, en dat is een heerlijke opsteker!

En dan verder…

Het nadeel van zo vroeg in de wedstrijd al op voorsprong komen, is dat de tegenstander nog alle tijd heeft om de schade te repareren. Dus dat is aan de bak! Zeker tegen een sterke tegenstander als Sportlust…
De druk op Huizen wás al pittig, maar nu zal Sportlust daar nog wel een tandje bij gaan zetten. Onder die druk wordt dan een verkeerde keuze gemaakt: Dennis Lamme wordt aangespeeld op een positie en in een situatie waarin hij niet aangespeeld had moeten worden. Het balverlies is haast ‘vanzelfsprekend’ en als broer Jeroen dan net te laat is met zijn reparatiepoging, komt Timo Lutters oog in oog met doelman Pabon. Maar onze jonge held volgt het voorbeeld van Damkalis van zo-even en ook hij weet al winnaar uit deze situatie tevoorschijn te komen. Het kost ons wel een corner, maar die vliegt aan alles en iedereen voorbij.
Gevaarlijker is de voorzet Fabio Helderton die gevaarlijk in de doelmond gebracht wordt. Tim Vrakking brengt gelukkig redding, maar opnieuw mag Sportlust dan een hoekschop nemen. Dat mondt gelukkig dan uit in een wilde pegel van Max Fichtinger die meters naast gaat…
Een diepe loopactie van Mike de Niet dan met een dikke twintig minuten gespeeld. De lob die De Niet in gedachten had pakt wat ruim uit en daarmee is ook dat gevaar weer bezworen.
Huizen moet het hebben van snelle counters. Daarbij is de opkomende Sergio Kozjak zeker een wapen. Dat wapen wordt dan onheus bejegend en Huizen mag een vrije trap nemen, een metertje buiten de zestien van Damkalis. Onder toeziend oog van ‘de meester himself’ Theo Visser (vandaag was D.O.V.O. vrij vanwege een overlijdensgeval in de vereniging) jaagt Jostein Ohm de bal echter hard in de muur die echter van geen wijken weet.
De druk houdt aan van Sportlust. Nu is het Timo Lutters weer die gevaarlijk opstoomt. Jaylon heeft echter ene prima sprint in huis en weet zijn verdedigende actie met succes af te ronden. Wel weer een corner…

Blessure

“Bal uit! Bal uit!” wordt er volop geroepen als Mitchell van der Veer op het middenveld neergaat met een kennelijke hoofdblessure. Opmerkelijk genoeg geeft het eigen Sportlust daar géén gehoor aan en voetbal lustig verder op jacht naar die gelijkmaker. Ook arbiter Martin Wever weigert af te fluiten en ook de grensrechter aan de tribunezijde lijkt niet aan te willen geven dat er iemand met een hoofdblessure op het ijskoude veld ligt te creperen. Van der Veer moet eerst opgelapt worden voor hij verder kan. Hij lijkt er vooralsnog een pijnlijke nek aan over te hebben gehouden als hij naar de kant wordt geholpen door de Woerdense verzorging. Een opmerkelijk momentje.
Of het frustratie was of niet, maar zes minuten voor rust haalt Kjeld van den Hoek van een meter of dertig verwoestend uit! Als een streep spat de bal richting Pabon, die gelukkig op exact de juiste plek staat om deze pegel in ontvangst te nemen. Met deze kou nog lastig zat, maar hij weet de klus te klaren. Dat geldt even later niet voor Artuur Zutterman die mistast waardoor Kesly den Haag ineens vrij baan heeft. Opnieuw is daar Olivier Pabon die de heldenrol voor zich opeist en ten koste van ene corner erger weet te voorkomen. Die wordt lang en ver voor gebracht en lijkt al meteen kansloos. Maar dan is daar vanaf de andere kant opnieuw een inzet die deze keer door Jeroen Lamme tot corner moet worden gewerkt. Huizen buigt, maar wil vooralsnog niet barsten.
We zitten al bijna in de rust als Kozjak opnieuw dreigend op wil stomen. Alleen via een overtreding weet Chima Bosman het gevaar te bezweren. Het kost hem het eerste geel dat Martin Wever deze middag uit moest delen.

Rust

Nadat Olivier Pabon zich opnieuw heeft moeten onderscheiden op een inzet van Wessel Meiring en ook weer paraat was toen de rebound werd ingeschoten, gaan we dan toch zonder averij de rust in. De wankele 0 – 1 de rust in tillen was de eerste horde die Huizen vanmiddag moest nemen en dat geeft de Huizer burger moed. Ondanks een optisch overwicht van de thuisclub blijft Huizen toch relatief eenvoudig overeind. De enkele goede kansen voor Sportlust werden eigenlijk zonder al te veel hoofdbrekens opgelost en op de keper beschouwd haalde Sportlust toch wel wat weinig echte kansen uit dat overwicht. Aan de andere kant weet Huizen ook niet veel deuken in een pakje boter te schoppen. Met deze temperaturen is boter natuurlijk ook keihard, maar een tweede treffer – hoezeer ook tegen die veldverhoudingen in – zou toch wel zeer welkom zijn. Met onze snelle spitsen en veel inzet, zit zo’n tweede treffer er natuurlijk altijd nog wel in. We balanceren tussen hoop en vrees…
Bij Sportlust maakt Sanny Monteiro zich klaar om in te vallen. Een verdedigende kracht. Dat betekent dat Sportlustcoach Willem Romp er toch niet helemaal gerust op is… En ook dát geeft hoop…

Ander vaatje

En inderdaad start Sportlust met Monteiro achterin aan de tweede helft. Monteiro heeft ook meteen de aanvoerdersband om de arm gekregen en lijkt een prominente rol te moeten gaan spelen voor de Woerdense ploeg. Hij verslikt zich echter meteen in de snelheid van Ahmed al Mahdi die hem in een sprintduel de bal weet te ontfutselen. De bal komt voor en dan duikt daar Jaylon op die de bal echter niet lekker voor de voeten weet te krijgen. Hij weet de bal wel in het spel te houden en weet er zo toch nog een hoekschop aan over te houden. Jammer, want de situatie stond bol van de potentie! De corner dwingt Damkalis tot een knappe redding, waarna Dennis Lamme de situatie besluit met een inzet die zowel de kant als de wal niet wist te raken. Helaas!
De mooiste aanval zien we echter in minuut vijftig als goed storend werk van Ahmed al Mahdi hem de kans geeft de bal op Jostein Ohm te spelen. Ohm ziet de ruimte op rechts en met een heerlijke cross bereikt hij Jaylon Moi Thuk Shung die de bal op een presenteerblaadje aangespeeld krijgt. Jaylon trekt naar binnen en haalt uit. De aanval is eigenlijk te mooi om onbekroond te blijven, maar Jaylon zoekt het doel van Damkalis een metertje te hoog en Huizen blijft dus op die wankele marge staan.

Druk

De druk van Sportlust was vóór rust al heftig, maar nu gaat er nog een schepje bovenop. Even paniek achterin als een rare klutsbal van Lutters voor dreiging en Jeroen Lamme voor opluchting zorgt. Het is geen geweldige wedstrijd waar we hier in de snijdende kou naar zitten te kijken, maar de spanning door die 0 – 1 vergoedt veel.
Een uitbraak van Huizen uit de omsingeling waar Sportlust nu al een minuut of tien mee bezig is. Tijmen Bakker trekt aan zijn stutten. Met zijn rush pakt hij een meter of twintig en dan weet hij het niet meer. Tijmen hoopt dat Damkalis wat ver voor zijn goal zal staan en probeert met een lange boogbal of hij de doelman weet te verschalken. De inzet mist helaas alles: snelheid, richting en dus ook het doel van Damkalis…

Wissels

Met een uur op de klok brengt Rob de Groot dan opnieuw Lars van Huisstede voor de lichtelijk teleurgestelde Jostein Ohm. Ohm kon vandaag geen potten breken en al was het vandaag ook maar één enkel potje geweest, maar het zat onze grillige vleugelspits niet mee vandaag.
Dat moet echter ook gezegd worden van invaller Lars van Huisstede die helaas geen passend vervolg wist te geven aan zijn goede invalbeurt van vorige week. Ook Lars grossierde in mislopende acties en ik denk niet dat veel Woerdenaren met tranen in de ogen van vertwijfeling naar zijn verrichten zullen hebben gekeken dat ze hem zomaar hebben laten gaan. Ik denk dat de druk om ‘wat te laten zien’ Lars lichtelijk parten speelde vanmiddag.
Ook Willem Romp grijpt in en haalt Mitchell van der Veer en Coen van den Hoek naar de kant om Max Hudepohl(??) en Nadir Achabar in de ploeg te brengen.
Een onverwacht schot van Timo Lutters dwingt Olivier Pabon tot zijn zoveelste redding van vanmiddag. Met een geweldige reflex beukt ‘Ollie’ de bal uit de benedenhoek. Een hele knappe redding! Een harde inzet van Lutters wordt pijnlijk opgevangen in onze laatste lijn. Met die kou moet ik er echt niet aan denken hoe zo’n bal (de bal lijkt met deze kou ook nog eens keihard te worden) op je koude lijf kletst. Helden zijn het, die mannen van ons! Pabon bokst een hoge voorzet naar veiliger oorden, Huizen wankelt maar weet zich toch het hoofd nog boven water te verdedigen. Verdedigen, want van aanvallen komt nog maar bitter weinig terecht deze tweede helft.

Tussen Hoop en Vrees

Een blik op de klok leert dat we nog slechts een goed kwartier te gaan hebben om die broodnodige driepunter binnenboord te slepen.
Romp brengt ook Jeffrey Buitenweg voor Fabio Helderton (ik dacht zelf voor Max Hudepohl, maar het wedstrijdformulier vermeldt anders…) en Dennis Lamme werpt zich met ware doodsverachting voor een harde inzet als de bal even in een kluwen spelers dreigt te blijven hangen. Huizen wankelt, maar blijft vooralsnog op de been. Joshua Lo-Asioe komt binnen de lijnen voor de leeggespeelde Jaylon Moi Thuk Shung. Een defensief accentje met nog een kwartier te spelen en een aandringende tegenstander die dreigend puntenverlies tracht te voorkomen. Geen onlogische ingreep van onze oefenmeester.
Een minuut later is het dan toch raak voor Sportlust. Een voorzet van Hudepohl lijkt door een vol strafschopgebied te worden afgeslagen als Mike de Niet zijn omhaal alleen lucht ziet maaien. De bal rolt het strafschopgebied bijna uit, maar daar duikt ineens invaller Nadir Achabar op die zijn wissel er een in de categorie ‘Goud’ maakt en vernietigend uithaalt. Als een voetzoeker spat de bal door dat volle strafschopgebied. Geen Pabon die hier nog wat aan kan veranderen! 1 – 1 En dat is heel eerlijk zonder meer terecht te noemen.
Als je ‘m niet kan winnen, moet je zorgen dat je ‘m niet verliest. Maar Sportlust heeft het gevoel dat de buit nog niet helemaal binnen is en zet verbeten aan voor een slotoffensief.
Robbie Schipper wordt klaargestoomd om in te gaan vallen. Sergio Kozjak raakt echter wat aangeslagen bij een uiterste poging verder onheil te voorkomen. Het lukt hem, maar dus wel ten koste van een kwetsuur. Gelukkig weet Sergio door te zetten en de wedstrijd uit te spelen.
Ons zwaar bevochten puntje zal helaas de negentig op de klok niet gaan halen. Een vrij onschuldige voorzet van Achabar wordt ingegleden door Wessel Meiring, Pabon lijkt in de goede hoek te liggen als de bal nog door een verdediger van richting wordt veranderd. Via de hak van Pabon hobbelt de bal schlemielig over de doellijn en ziet Huizen ook dat ene puntje door het ijs zakken…
Nog één keer zet Huizen alles op alles: Robbie Schipper en Thomas Kamstra komen nog binnen de lijnen in een wanhoopspoging het tijd nog te keren. Maar Sportlust is té geroutineerd, té sterk om dat nog te laten gebeuren. Nog een corner een gemiste kopkans voor Vrakking en dan is het gebeurd met de koopman: Huizen verliest een wedstrijd die het qua ranglijst had moeten winnen. Bijna tachtig minuten heeft Huizen die hoop levend weten te houden en dat maakt deze nederlaag toch wat schlemielig, zeker als we ook die winnende goal in ogenschouw nemen. Maar de eerlijkheid gebiedt me wel te vermelden dat Sportlust zeker niet onverdiend aan het langste eindje trok. Ze moesten ervoor tot de bodem gaan en zullen opgelucht adem hebben gehaald. Huizen rest het trotse gevoel dat we er wel héél dichtbij waren tegen deze sterke tegenstander!

Rob de Groot

“Uitgehuild?” open ik de nababbel met onze coach.
“Nou, nog niet helemaal,” lacht Rob als een boer met kiespijn.

“Het lijkt wel alsof we hier altijd schlemielig verliezen…”
“Ja, dat weet jij beter dan ik. Maar als ik het over deze wedstrijd heb, dan is dat toch wel een kwaliteit van Sportlust. De eerste helft hadden we de organisatie nog goed op orde in de zin van dat er aan hun kant niet veel gevaarlijks gebeurde. We wisten het in het positiespel nog aardig te ontregelen en bij tijd en wijle zelf ook nog gevaarlijk te worden.
Dat was de tweede helft heel anders, toen hadden we daar heel veel moeite mee. Natuurlijk baal je als de 1 – 1 valt, maar die hing ook wel een beetje in de lucht. Dat laatste vind ik echt wel een kwaliteit van hen: dan gebeurt er zoveel op het veld en weten ze zoveel druk uit te oefenen in balbezit. Dat kunnen niet heel veel ploegen en Sportlust kan dat dus wel.”
“Stel dat we een punt hadden gepakt, had je dan een punt gewonnen of had je er twee verspeeld?“
“Ja, dan zou ik zeggen dat het een ‘goed’ punt was geweest. Ik denk ook wel een verdiend punt.
Ik heb net in de groep ook aangegeven dat we qua werklust en arbeid alles goed hebben gedaan. Alleen waren er wel momenten in die tweede helft waarin we onder druk stonden, en dan komen er afvallende ballen. Als je die elke keer verliest omdat je gaat reageren in plaats van anticiperen om om te schakelen, daarvan vind ik wel dat we dat te weinig hebben gedaan en dat we daarin teveel ontzag toonden en wat te apathisch waren. Daardoor zijn die omschakelmomenten er bijna niet geweest terwijl die er eigenlijk wel lagen wat mij betreft… Het is een goed voetballende ploeg en als je daar alleen maar met ze mee blijft lopen, dan kom je zelf niet meer aan voetballen toe. Je moet dan toch een keer een blok zetten of een keer gewoon vooruit verdedigen.”
”Dat kwam denk ik ook omdat je een kwartier voor tijd nog ‘gewoon’ met 0 – 1 voorstond. Dat werkt dat ‘weg-is-weg-principe’ toch wel in de hand, denk ik…”
“Ja, dat ben ik met je eens in de zin van  dat het geen echte kwaliteit van ons is om de rust te bewaren en ze maar te laten komen, laat ze maar uitstappen in plaats van dat we té snel de lange bal spelen. Want dan weet je één ding zeker: je speelt dan de bal naar een plek waar de tegenstander meer mensen heeft dan wij. Als je de bal in een omschakeling weet te veroveren, dan is het wel gevaarlijk, want dan is het één-tegen-één! Maar goed, ik denk dat dat ook te maken had met de druk die Sportlust ons oplegde.”
“Ondanks dat Sportlust sterker was en domineerde, blijf ik het toch een wat zure nederlaag vinden, vooral doordat we zo lang wisten stand te houden, dat we ‘m toch niet over de eindstreep wisten te trekken…”
“Ja, eens. Maar wel een nederlaag met perspectief, want je speelt gewoon tegen een hele goede ploeg. Ik blijf herhalen dat als je dit kunt brengen tegen op papier de ‘topploegen’, dat als je dan die lijn weet door te trekken tegen die andere ploegen, dan is er wel degelijk perspectief….”

Olivier Pabon

Hij speelde weer een prima wedstrijd en leek lang een ‘clean sheet’ bijeen te keepen.
“Ja, de eerste helft maken we het ze de eerste helft heel lastig en leken we zelf ook best nog wat aan voetballen toe te komen, maar de tweede helft was het eigenlijk vooral tegenhouden. En tja… Dat lukt net niet lang genoeg…”
“Ik heb een aantal prachtige reddingen van je gezien. Ik schat dat je er wel twee of drie uit hebt gehouden die ze bij Sportlust eigenlijk al telden…”
“Ja, ik vind het persoonlijk ook wel dat het een lekkere wedstrijd was, maar ja, je koopt er uiteindelijk niks voor…”
“Hoe ging die laatste er nou uiteindelijk in? Ik kon dat vanaf de tribune niet goed zien…”
“Er was een speler van hen die in kwam glijden op een lage voorzet bij de eerste paal. Ik anticipeer op het schot, maar dat werd dus nog aangeraakt door iemand van ons. Via mijn hak ging hij er toch nog in! Als hij niet was aangeraakt, dan had ik ‘m gehad, maar dat mocht dus helaas niet zo zijn…”
“Hoe gaat het verder met je?”
“Ja, goed, ik ben dit seizoen eigenlijk voor het eerst in mijn carrière geblesseerd geweest. Daarna was het toch wel lastig om m’n draai weer te vinden. Nu gaat het dan op de trainingen weer goed en zit ik er nu ook weer lekker in…”
“Ik had het gevoel dat je voor de winterstop toch wel een paar mindere wedstrijden kende…”
“Ja, eens! Ik zat er niet echt lekker in, maar ik heb nu eindelijk weer het gevoel als vanouds!
Vandaag had ik dat oude gevoel ook weer. Als je het zo’n goede ploeg toch zo lang lastig weet te maken, dan doe je toch ook een paar dingen goed!”

Stefano Fransberg

Ik loop al een tijdje met de gedachte rond eens te vragen hoe de vlag erbij hangt met onze middenvelder die dit seizoen zo akelig geplaagd wordt door blessures. Behoudens wat loopoefeningen voor de wedstrijd heb ik hem eigenlijk nog niet in actie gezien sinds hij bij Huizen speelt…
“Ja, ik ben de eerste seizoenshelft veel geblesseerd geweest. Het begon al in de voorbereiding toen ik tijdens de training geblesseerd raakte aan mijn enkel. Daar heb ik geruime tijd mee lopen sukkelen. Ik leek daarvan terug te zijn gekomen en bij de eerste de beste wedstrijd van Onder23 ging ik er wéér doorheen! Toen zijn we met de orthopeed verder gaan kijken wat daar de oorzaak van zou kunnen zijn. We hebben een MRI laten maken en gelukkig vonden we daarmee een oorzaak: de verbinding tussen mijn middenvoet en mijn enkelband was ontstoken. Ik heb toen een maandje in het gips gezeten en nu ben ik alweer twee maanden hard op weg met trainen en zit er nu gelukkig weer dicht tegenaan. Ik doe al mee op de training met het positiespel en hoop eind van de maand weer van de partij te kunnen zijn.”
“Ik denk dat je je seizoen bij Huizen wel heel anders voorgesteld zult hebben…”
“Ja, absoluut! Ik wilde me bij mijn nieuwe club graag bewijzen en mezelf laten zien. Dan is zo beginnen wel héél erg vervelend.”
“Ik begreep dat je bij Sparta Nijkerk ook te kampen had met een blessure die je buiten de ploeg hield. Is dit dezelfde blessure?”
“Ik heb wel vaker last van mijn enkel gehad, maar bij Sparta Nijkerk was het een knieblessure. Die is gelukkig nu helemaal hersteld. Ik hoop nu dat hoofdstuk met blessures nu af te kunnen sluiten. Ik ben nu tweeëntwintig en heb nog heel wat goede voetbaljaren voor de boeg!”

Tijmen Bakker

Lang leek hij matchwinnaar te worden met zijn wonderschone treffer. De jongeling die zich met hard werken, doorzetten en topkarakter ontpopt heeft tot één van onze dragende spelers. Eens even babbelen hoe hij die wedstrijd heeft beleefd…
“Ja, zuur! Zuur!” mijmert Tijmen, met mij terugkijkend op deze in de slotfase zo dramatisch verlopen wedstrijd. “Om het zo weg te geven, je merkt natuurlijk wel dat ze komen, veel druk gaan geven in die laatste fase. Dat is logisch. We gingen daardoor veel naar achteren hangen. We moesten meer naar voren spelen om ze op te kunnenvangen, nu werd iedere bal die er achter viel meteen een schot uit de eerste lijn al. Dan wordt het een beetje prijsschieten en dat zag je bij die gelijkmaker ook gebeuren… Maar wat je net al zei: tot de vijfenzeventigste minuut had ik het gevoel dat het een hele mooie goal zou zijn die ook drie punten waard zou kunnen zijn. Maar helaas…”
“De eerste helft vond ik je buiten die goal ook gewoon heel erg sterk spelen. De tweede helft zakte je toch wat weg toen we als team een beetje werden overlopen…”
“Ja, de eerste helft vond ik dat we zeker bij fasen de beter ploeg waren. Ik won toen ook veel duels, speelde echt lekker. De tweede helft kregen we toch meer druk en gingen we teveel inzakken. Die fase hadden we eigenlijk nóg meer moeten geven dan we hebben gedaan. We hebben alles gegeven, honderd procent, maar dat was dus niet genoeg blijkbaar. Wellicht toch met wat meer agressiviteit verdedigen om dit soort goals te voorkomen. Omdat we zo ‘laag’ stonden was het prijsschieten voor die gasten…”
“Nou ja, uithuilen en opnieuw beginnen…”
“Nee, niet uithuilen, maar hier van leren!” klinkt het strijdlustig.
Prima kop erop bij die knul. Ik ben fan!

Apenstaartjes kijk op de zaak

In de film ‘Groundhog Day’ wordt een reporter naar een klein dorpje gestuurd voor een reportage. Op de een of andere manier komt hij in een soort tijdlus terecht waardoor hij elke dag weer opnieuw beleeft. Dat gevoel bekroop me ook na deze wedstrijd. Thuis verloren van Sportlust, 0 – 3 kernwoord ‘Onnodig’, vorig seizoen (3 – 2) kernwoord ‘Gestolen’… Het tekent een beetje onze historie waarbij ik de historische 0 – 6 thuisnederlaag maar even buiten beschouwing laat. Daarmee was ook deze wedstrijd toch weer een herhaling van zetten: een déjà vu, zo u wilt.
Laten we voorop stellen dat de overwinning van Sportlust wél volkomen terecht en verdiend was. Maar als je een kwartier voor rijd nog op een 0 – 1 voorsprong staat, dan mag je dat in de situatie waarin Huizen zich bevindt natuurlijk niet meer weg geven. Hoogeveen uit (3 – 2) na een 0 – 2 voorsprong met rust en legio kansen die stand te verdubbelen) was pijnlijker, maar ook hier houd ik zonder verder ook maar iemand iets te verwijten (op de inzet was helemaal niets aan te merken, de wissels waren logisch) toch een wat zurige nasmaak over. Opnieuw bleek onze ‘honderd procent’ toch niet voldoende voor een punt. En dat is hoe dan ook toch wel wat zorgelijk. Natuurlijk ben ik het met Rob de Groot eens dat als je zoveel tegenstand weet te bieden tegen een van de betere ploegen, dat dat dan perspectief moet bieden tegen de mindere goden. Maar vergeet niet dat het Haaksberger HSC’21 deze competitie tot op heden slechts één puntje bijeen wist te voetballen — en dat het dat dus uitgerekend tegen Huizen voor elkaar kreeg! Goed spelen tegen toppers is dus geen enkele garantie voor goede resultaten tegen de wat mindere goden in deze competitie. Eerlijk gezegd had ik hier in Woerden liever wat minder gespeeld en met 5 – 1 verloren en in Haaksbergen de pannen van het dak gespeeld en dáár gewoon gewonnen. Goed spelen en tóch verliezen zet namelijk geen zoden aan de dijk die ranglijst heet. En hoe je het wendt of keert: Huizen heeft er een hele kluif aan om boven die rode streep te blijven! En dat is toch waar het dit seizoen om draait: puur lijfsbehoud! Daarvoor zullen alle zeilen moeten worden bijgezet, alle neuzen dezelfde kant op. Te beginnen tegen het sterke Genemuiden van Arnold Klein. Een nieuwe gelegenheid om punten te pakken, maar opnieuw tegen een tegenstander uit het linker rijtje. Na drie nederlagen op rij zullen de mannen van Klein er op gebrand zijn met een resultaat uit Huizen weg te rijden. Aan ons de schone taak ze met lege handen die bus weer in te sturen. Met de inzet, het karakter en de discipline die we tegen Sportlust aan de dag wisten te leggen moet dat zeker geen onmogelijke taak zijn. Maar de voorwaarden heb ik hier dus zojuist geschetst!