Het duel met koploper ROHDA Raalte startte aarzelend en onzeker. Beide ploegen leken wel héél veel katten uit die boom te willen kijken. De bal belandde opmerkelijk vaak zo maar in de voeten van een tegenstander, zowel bij Huizen als bij titelkandidaat ROHDA Raalte.
Een schlemielige klutsgoal betekende een terechte voorsprong voor onze gasten die net iets minder dan onze groen-gelen de behoefte hadden de bal in de voeten van een tegenstander in te leveren. Op slag van rust leverde wilskrachtig doorzetten van Huizen echter alweer de gelijkmaker op. Een psychologisch goed moment waardoor het geloof in de Huizer harten weer een boost kreeg.

Vier minuten na de rust zag een herboren Huizen kans de 2 – 1 uit een heerlijk genomen vrije trap tegen de touwen te werken. Huizen nam het heft in handen en ROHDA Raalte had daar weinig weerwoord tegen. De 3 – 1 leek al de beslissing in deze wedstrijd te brengen, maar onze gasten uit Raalte weigerden de handdoek te werpen en zagen die moed der wanhoop beloond met de aansluitingstreffer. Ondanks een wanhopig slotoffensief waarin ons de zenuwen door de kelen gierden de emoties nog even hoog op dreigden te laaien, wist Huizen zonder verdere kleerscheuren deze even onverwachte als heerlijke driepunter over het laatste eindsignaal van de voortreffelijk leidende arbiter te trekken.

Apenstaartjes kijk op de zaak

Het werd laat. De gesprekken in die lange derde helft zagen dankzij overmatig drankgebruik diepe dalen. Desondanks probeer ik u morgen nuchter als een kalf verslag te doen van deze super-driepunter. Een verslag met interviews met de man die mij de sterke gelijkenis met ‘Der Kaiser’ wist op te dringen, de man die zich op bewonderenswaardige wijze weer in de wedstrijd wist te knokken, een lieflijke fan met een bordje en natuurlijk de coach die altijd gelijk heeft met een dergelijke uitslag! Zondag 8 maart, zo rond drie uur hoop ik alles naar mijn tevredenheid aan de website te hebben toevertrouwd. Ik garandeer niets…