Gemoedelijk ROHDA Raalte

Het is gezellig aan de bestuurstafel met de delegatie van de koploper. Allervriendelijkst word ik gevraagd aan te zitten en word door ROHDA Raalte coach Jos van der Veen gelokt met de belofte van ‘inside information’. Die zou er helaas niet echt van komen, maar gezellig was het zeker. Gemoedelijke lui, maar wellicht dat die houding een beetje meelift met de zelfverzekerdheid van een koploper. Coach Jos van der Veen geeft aan regelmatig deze verslagen te lezen, maar geeft grif toe dat hij die lappen tekst ook wel eens overslaat. Ik kan het hem niet euvel duiden…
Ook scheidsrechter Lars van Leeuwen en zijn assistenten schuiven aan. Van Leeuwen floot vorig seizoen ook al een editie van ROHDA Raalte tegen Huizen en dat wordt dan ook even terug in herinnering gehaald. 3 – 2 Werd het destijds en voor vandaag hoop ik op een beter resultaat voor onze mannen.
Na de twee overwinningen op rij is de koploper natuurlijk niet je grootste wens als volgende tegenstander. Zit je eindelijk lekker in een ‘flow’, dan wil je daar zeker geen breuk in zien verschijnen. ROHDA Raalte is dan toch een tegenstander waartegen je op voorhand niet echt uitgaat van een driepunter. In de voorbeschouwing merkte ik echter al op dat we tegen ROHDA Raalte vaak toch wel lekker tot voetballen komen. Met wisselende resultaten dat wel, maar ik had toch vaak het gevoel dat we er ook bij verlies altijd héél dichtbij hadden gezeten. Dus waarom vandaag niet? De Raaltenaren verspeelden immers ook tegen Eemdijk twee punten (2 – 2), weliswaar in een naar Jos van der Veens zeggen ‘beste wedstrijd’ waarin ROHDA Raalte ronduit slordig met de kansen was omgesprongen en Eemdijk twee maal genadeloos had toegeslagen. Ik hoop op een soortgelijk scenario voor vanmiddag.
Huizen zal die krachttoer aanvangen met de gekende elf. Joshua Lo-Asioe zag zijn geweldige goal van vorige week nog niet uitbetaald in een basisplaats. Ook de geblesseerd uitgevallen Lars van Huisstede begint vanaf de bank. Andere ‘game changers’ (zoals de bankzitters zo fraai op de website van onze buren genoemd worden) zijn verder Sydney Schouwstra, Dani Vivié, Robbie Schipper, Thomas Kamstra en reservedoelman Brent van Bockel.
Het geijkte concept dus. Onze staf is standvastig in zijn keuzes en laat zich niet gek maken als het even tegen zit. Met die keuzes kan je het dan eens of oneens zijn, maar ik kan die standvastigheid, dat geloof op de juiste weg te zijn, wel waarderen.
Eenmaal buiten op mijn vertrouwde plekje valt me de publieke belangstelling wat rauw op mijn dak. Voor een ontmoeting met de koploper had ik toch meer dan dat handjevol tribuneklanten verwacht.
Een woordje van steun voor Gert Slokker, lid van de harde kern wiens gezondheid momenteel te wensen overlaat. Hou je taai Gert! We zijn in gedachten bij je!
Met een aardig afstandsschot passeert pupil van de week Jelle van der Linden (JO9-2) doelman Anthony van Zaltbommel en kunnen we beginnen aan deze titanenstrijd…

Aftasten

Beide ploegen hebben zichtbaar ontzag voor elkaar en de inleidende schermutselingen doen me denken aan de manier waarop egeltjes seks hebben: héél voorzichtig… Een vrije trap wegens hands voor ROHDA Raalte die netjes gepareerd wordt die uitmondt in een uitbraak voor Jostein Ohm waar Van Zaltbommel goed het oog in had. Even een blessure voor Dailey Groenewegen die zich aanvankelijk ernstig laat aanzien. Drie man worden aan het warmlopen gestuurd, maar Dailey is een bikkel en kan uiteindelijk toch de wedstrijd hervatten.
Na acht minuten gaat Jaylon Moi Thuk Shung goed diep en weet de eerste corner uit het vuur te slepen. De bal komt goed voor bij de tweede paal, maar deze keer geen donkeren krullenbol om er gebruik van te maken.
Twee minuten later is Olivier Pabon er bijtijds uit als Ebi Willemsen op doorbreken staat.

Slordigheid troef

Het eerste kwartier staat in het teken van de slordigheid. Van beide kanten worden ballen ingeleverd op een manier dat de tegenstander de bal gewoon recht in de voeten krijgt aangespeeld. Meer dan de bal gewoon even ‘tegenhouden’ is er vaak niet voor nodig om in balbezit te komen. Hoewel de wederzijdse shirts nadrukkelijk van elkaar te onderscheiden waren, bleek dat geen enkele garantie voor herkenning in het veld blijkbaar. Zelden zoveel en zulke flagrante mispasses gezien in één wedstrijd!
Gijs Blanke pikt uit een volgende corner de bal op en begint aan een counter. Maar ook bij ROHDA Raalte was de passing werkelijk bedroevend. Nee, het is voetbaltechnisch gezien een tranentrekker!
Iets beter is de mogelijkheid voor spits Teije ten Den als Ebi Willemsen de bal kort op Wesley Hansler weet te spelen. De bal komt gevaarlijk voor en dan komt Ten Den er net niet bij voor de openingstreffer.
De mooiste kans is echter voor Jaylon Moi Thuk Shung als Ediz Moldur zich verslikt in de bal en daardoor onze rappe vleugelspits vrije doorgang richting doelman Van Zaltbommel geeft. Oog in oog met de ROHDA doelman ziet Jaylon echter geen kans de bal langs de lange doelman te krijgen. Een kans uit de categorie ’die moet er op dit niveau toch eigenlijk wel in’…
De meest positieve conclusies die ik op dit moment weet te trekken is dat we A: nog leven en B: niet eens kansloos zijn. ROHDA Raalte lijkt van beide ploegen net iets minder geneigd om de ballen bij de tegenstander in te leveren en dat geeft ze een licht voordeel, maar de beste kans in dit eerste kwartier is dus toch gewoon voor Huizen!

Auw!

Een uitbraak in de zeventiende minuut en opnieuw moet Pabon zich dapper voor de aanstormende Willemsen gooien. Geen wereldkans, maar Huizen moet dus wel op haar tellen passen.
Dat gebeurt dan een minuut later uiteindelijk toch niet als diezelfde Willemse over de achterlijn door twee tackles mag breken. Voor mijn gevoel moet een dergelijke actie één van de volgende twee tot resultaat hebben: een corner of botsplinters! Het werd dus beide niet en als de bal in de meute voor de goal een soort flipperkastspel speelt is het spits Ten Den die er het laatste zetje aan weet te geven. 0 – 1 en dat doet zéér! Een schlemielige pechgoal, maar ook die tellen dus gewoon…
D’r gaat opnieuw een hoop mis. De bal caramboleert kort na de openingstreffer zo voor de voeten van Hansler die Pabon tot een redding dwingt. On ze doelman is alert en houdt ons op de been. Een voorzet van Willemsen wordt door Dailey Groenewegen maar rakelings langs de linkerpaal naast geschoten. Blijkbaar had arbiter Van Leeuwen iets geconstateerd, want het spel wordt niet met een hoekschop vervolgd maar met een vrije trap op onze eigen doellijn. Ook doelman Pabon oogt wat aangeslagen maar kan gewoon verder keepen.

BINGO!

De wedstrijd suddert een minuut of twintig voort. Naast de foute passes die we op de tribune met lede ogen aanschouwen, lijkt ROHDA Raalte ook wat gemakzuchtig op haar lauweren te zijn gaan rusten. Huizen is in de persoonlijke duels gewoon wat feller, wat fanatieker en doortastender en dat doet het spelbeeld wel iets kantelen. Overigens zonder dat er nog fraaie kansen uit voortvloeien.
Het wachten is al op het rustsignaal van arbiter Van Leeuwen als Sergio Kozjak op karakter doorzet in de ROHDA zestienmeter. Hij worstelt zich door de tackles en ziet dan kans de bal op doel te werken. Tijmen Bakker gaat er voor de zekerheid nog achteraan voor een laatste tikje als de ROHDA defensie nog dichtbij komt om het gevaar te keren. Maar dan gaat de bal tegen het net en staan we op slag van rust ineens zomaar gelijk! Een psychologisch uitstekend moment en de hoop gloort weer op in onze harten. Zou het dan toch kunnen? Waarom niet? De wedstrijd was al wat aan het kantelen. Als we dat na rust gewoon weten door te trekken, wie weet wat er dan nog allemaal mogelijk is?

Rust

Op de valreep dus toch nog gelijk. Dat doet me toch ook weer terugdenken aan vorige week, aan dat moment dat Pabon die strafschop uit de hoek pakte. Ook toen bekroop me een onoverwinnelijk gevoel vanuit de onderbuik en dat gevoel stijgt ook nu weer op.
Rob de Groot moet zo bij een aantal spelers maar eens  even checken of ze de schoenen wel aan de juiste voet hebben, maar als die passing straks wellicht wat beter wordt moet Huizen dat psychologische momentum toch uit kunnen buiten?
Het etiket ‘hoogstaand’ zal denk ik niemand van de toeschouwers op deze eerste helft gaan plakken. Daarvoor ging er dus veel te veel mis in de opbouw van beide ploegen.
De ‘game changers’ tikken rustig een balletje rond en niets duidt op aanstaande wissels die in voorbereiding zijn. Lijkt me ook lastig als je je ploeg zo slordig speelt: óf je wisselt niemand, óf je wisselt ze alle elf. Aangezien dat laatste geen optie is, vermoed ik dat beide coaches hun pupillen maar eens diep in de ogen zullen kijken in de kleedkamers in de hoop dat die schoenen nu wél aan de juiste voeten zitten…

Wissel

Ik heb het mis: Jos van der Veen heeft er toch een wissel tegenaan gegooid. Aan de zijlijn verschijnt Tyrese Gijsbertha die Ivan van den Berg komt vervangen. Rob de Groot heeft het vertrouwen in zijn mannen behouden en laat ons team ongewijzigd aan de aftrap verschijnen.
Via Ahmed al Mahdi begint Tim Vrakking aan een indrukwekkende opmars. Hij slalomt het middenveld over en lijkt onstuitbaar op het ROHDA doel af te stevenen. Hij komt echter toch wat schuin voor de goal uit en besluit dan de bal cross te spelen. Een uitstekend idee, ware het niet dat er geen medespeler op het idee was gekomen om die open ruimte in te lopen. Daarmee verwordt de pass tot een onbegrijpelijke misser. Zo jammer van die schitterende actie!
Dan stuurt Dennis Lamme met een leep wippertje Jaylon Moi Thuk Shung diep. Rand zestien is daar dan de noodrem waar invaller Gijsbertha aan trekt en Jaylon wordt tussen de gemalen autobanden gewurmd. Een vrije trap op een gevaarlijke plek. De rode muur wordt zorgvuldig neergezet en Jostein Ohm lijkt de voornaamste kanonnier in Huizer dienst. De aanloop, de krulbal richting verre paal, een wanhopig duikende Van Zaltbommel, een bollend net en een uitzinnige tribune! Huizen pakt brutaal een 2 – 1 voorsprong!

Sportief

Kort na zijn treffer is Jostein Ohm ineens alle lucht kwijt. Een benauwd momentje voor onze herboren schutter. Maurice van Bussel onderkent de ademnood van Jostein en helpt hem achterover te buigen om de longen weer gebruiksklaar te maken. Een sportief gebaar dat door Ohm ook nadrukkelijk gewaardeerd werd. Ik krijg toch altijd een warm gevoel van binnen als ik dergelijk sportief gedrag zie. Oké, vergeet wat ik stelde over die botsplinters bij die openingsgoal, dat meende ik ook niet echt, maar u begrijpt denk ik wel wat ik er mee bedoelde.
Ohm begint meer en meer zijn stempel op deze wedstrijd en de wederopstanding van Huizen te drukken. Opnieuw een snelle counter en een voorzet. Maar net als zojuist bij Vrakking gaat de bal ongehinderd voorlangs zonder dat er een Huizer in de buurt was om er iets mee aan te vangen.
Uiteraard laat ROHDA zich deze achterstand niet aanleunen en het probeert aan te zetten. Een voorzet van Moldur bereikt spits Ten Den. Recht voor de goal is de schietkans er ook gewoon één die tot een bal tussen de palen zou moeten leiden. Maar Ten Den jaagt de bal hoog over…

Ingrijpen

Dan besluit Van der Veen in te grijpen. De eerste noodmaatregel wordt van de bank geplukt: Kem Roeloffzen komt voor Martijn van de Werken in het veld.
Nadat Jeroen Lamme zijn waarde op een inzet Roeloffzen maar weer eens nadrukkelijk had bewezen en Sergio Kozjak zich met een fel duel op Tyrese Gijsbertha de woede van de Raalter bank op zijn hals had gehaald, ziet arbiter Van Leeuwen zich genoodzaakt de gemoederen wat te sussen met een gele prent voor Kozjak. Geen onverstandige of onredelijke beslissing, overigens…
Een vrije trap voor ROHDA. De bal komt voor en lijkt te worden geruimd. Even een wankelend Huizen als bij een verdedigende actie de hardwerkende Ohm wegglijdt en daardoor uit positie raakt om in te grijpen. Het levert ROHDA opnieuw een hoekschop op waaruit Casper van der Veen vanaf de rand van de zestien een pegel loslaat die gelukkig geen doel trof.
Een uitbraak dan van Huizen dat met snelle counters voor gevaar trachtte te zorgen. Jaylon maakt een fraaie actie en ter hoogte van de eerste paal weet hij vanuit de draai van dichtbij een doelpoging te wagen. Opnieuw is daar Van Zaltbommel die een treffer van Huizen in de weg ligt met een knappe reflex. Al met al zijn de beste kansen toch vooral voor Huizen en dat geeft de burger moed…

Tjakka!

Het is de vierenzestigste minuut als Huizen opnieuw een corner mag nemen. De bal komt voor en een eerste inzet wordt met moeite gekeerd door de ROHDA defensie. De rebound valt echter voor de voeten van Ahmed al Mahdi die één van de makkelijkste goals uit zijn carrière mag scoren! 3 – 1 En dat is een even ongekende als terechte weelde voor onze mannen. Dit scenario had ik vooraf niet durven voorspellen…
Meteen weer Van der Veen die ingrijpt: Max Koelen komt Maurice van Bussel aflossen. Met rugnummer 11 voor Koelen en rugnummer 3 voor Van Bussel vermoed ik maar zo een zéér aanvallend ingestelde wissel. Nee, Huizen ‘is’ er nog lang niet! Maar de marge van twee goals betekent wel dat je even tegen een stootje kunt.
Ook Lars van Huisstede en Robbie Schipper worden het veld in gestuurd om de winst over de eindstreep te trekken. Jaylon Moi Thuk Shung en Tijmen Bakker leveren hun plekken in.
Het levert meteen een goede kans op: een hard schot wordt door die ingevallen Koelen op het lichaam opgevangen en dat moet die arme Koelen even flink bezuren. Hij kan gelukkig na behandeling verder.
De seconden trekken traag als slakken voorbij. Met de minuut stijgt de spanning, groeit het geloof dat we hier vandaag voor een stuntje gaan zorgen.
ROHDA Raalte moet wat ruimtes weggeven in hun drang naar de aansluitingstreffer en dat schept mogelijkheden voor onze snelle aanvallers. Doelman Anthony van Zaltbommel moet zich opnieuw onderscheiden als een heerlijk opgezette counter via Lars van Huisstede Ahmed al Mahdi weet te bereiken bij de tweede paal. Aan de inzet van Ahmed mankeert niet veel, maar die lange doelman is een klasbak en weet opnieuw de genadeklap voor de Raaltenaren te voorkomen. Je vraagt je af wat de uitslag gewest had kunnen zijn als Huizen nog wat zorgvuldiger met dit soort kansen zou zijn omgegaan…

Slotfase

Dani Vivié en Joshua Lo-Asioe mogen dan een minuut of tien voor tijd hun opwachting maken. Dennis Lamme en Jostein Ohm worden bedankt voor bewezen diensten. De minuten druppelen weg… In mijn zenuwen lijkt het af en toe wel of die klok stilstaat… 83, 84, 85… Tik tak tik tak…
Tim Vrakking krijgt een open doekje als hij door geweldig doorzetten een hoekschop uit het vuur weet te slepen.
86, 87, 88… Thomas Kamstra mag opdraven om de leeggespeelde Al Mahdi te komen vervangen. Tactische wissel… 89, 90!!
Maar arbiter van Leeuwen weet van geen ophouden. En dat levert ons opnieuw een levensgrote kans op als Lars van Huisstede alles goed doet en de bal breed legt op Vivié die op zijn beurt oog houdt voor de volledig vrijstaande Kamstra. Opnieuw een heldendaad voor doelman Van Zaltbommel die deze opgelegde scoringskans weet te verijdelen. Kamstra stond koud in het veld en kon nog niet echt bogen op veel wedstrijdminuten. Ik denk dat een ‘warme’ Kamstra deze zeker gemaakt zou hebben…
92, 93…
“Scheidsie, de bus vertrekt!”
De aansporingen om af te fluiten rollen van de tribune als rijpe appelen. Maar Van Leeuwen heeft er trek in en laat doorspelen. 94… En dan een wanhoopspoging van Teije ten Den uit een rebound en de bal slaat achter de kansloze Pabon binnen en zet zo toch die aansluitingstreffer op het scorebord…
95, 96… En dan — terwijl ROHDA Raalte zich naar de cornervlag begeeft om een laatste hoekshop te gaan nemen, fluit Van Leeuwen dan toch eindelijk af en zet zo een even onverwachte als heerlijke driepunter in de boeken…

Rob de Groot

“Mooi spelen en verliezen, of slecht spelen en winnen… Ik geloof dat ik dan toch kies voor die laatste optie…”
“Ja, uiteindelijk ik denk ik ook en ik denk dat velen dat zullen hebben. Het gaat nu uiteindelijk toch vooral om de punten…
Ik vond met name het eerste half uur dat we slecht speelden en veel inleverden. Het leek wel of we elkaar in slaap aan het sussen waren. Er zat gewoon heel weinig ‘energie’ in die wedstrijd. Ik had toen echt niet het idee dat we onszelf het gevoel gaven dat er vandaag wat te halen zou vallen. Daar was ik zeer teleurgesteld over.
Dan moet je gewoon blij zijn dat je op slag van rust die 1 – 1 maakt…”
“Ik denk dat dat het kantelpunt in de wedstrijd was…”
“Nou, we hebben in ieder geval die laatste tien minuten voor rust doorgetrokken in de tweede helft. Over die tweede helft ben ik wél tevreden: we hebben gewoon goed gespeeld, veel duels gewonnen en uiteindelijk een goede goal. Eigenlijk hadden we ook gewoon de 4 – 1 moeten maken, dan is het helemaal klaar.”
“Ik had met name in de tweede helft het gevoel dat Huizen gewoon feller en verbetener in die persoonlijke duels zat…”
“Ja, dat vond ik ook. In ieder geval hebben we heel veel duels gewonnen in die tweede helft. We durfden door te stappen en de duels aan te gaan. Je ziet als je dat aan strijd weet te leveren, dat je het ook iedereen heel erg lastig kunt maken.
ROHDA Raalte heeft het tot dusver gewoon fantastisch gedaan. De uitwedstrijd verloren we toen een paar minuten voor tijd. Ook toen hadden we voldoende kansen om hem onze kant op te trekken. Vandaag was dat ook weer zo’n soort wedstrijd. Dat ROHDA bovenaan staat is gewoon een enorm compliment aan die ploeg, want het is zeker geen onklopbare ploeg. Ze spelen een mooi soort voetbal vanuit het positiespel, het is het ‘team’ waar de kwaliteit in zit en niet in de individuele topspelers…”
“Dan heb je vorige week sensationeel gewonnen. Na de wedstrijd laat je de euforie even zakken en dan realiseer je je dat je de week erop tegen de koploper moet. Ga je dan toch anders met die wedstrijd om qua voorbereiding?”
“Nou, nee. Niet direct. De focus lag gewoon op de eerste wedstrijd die we tegen ze gespeeld hebben. Ik weet hoe ze spelen. Die heenwedstrijd was eigenlijk een heel goed voorbeeld van hoe je ROHDA moet bestrijden. Dat hebben we toen ook heel goed gedaan, maar verloren we hem ongelukkig.”
“Ook onze eerste tegengoal was er een in de categorie ‘ongelukkig’…”
“Ja, we blockten de eerste keer nog goed, maar vergaten dat de man voor de goal nog steeds aanspeelbaar was. We gingen vol voor de bal, maar we vergaten ervoor te zorgen dat in dit geval de spits niet meer mee kon doen aan het spelletje… Nu kreeg hij ‘m gelukkig mee en normaal gesproken is dat het geluk van de kampioen. Die nummer zeventien [Ebi Willemsen, Red.], daar hadden we gewoon heel veel moeite mee…”
“Negen punten uit drie wedstrijden… Daar schuilt gewoon een periodetitel in!” werp ik gekscherend op.
“Haha!” lacht De Groot. “Nou, ja: een pril begin! Hoe gek het ook klinkt, ik heb me vorige week versproken. Maar ROHDA is daar een voorbeeld van: als je in deze competitie kneiterhard werkt dan kan je een goede serie neer zetten. Dat kunnen andere ploegen, maar dat kunnen wij dus óók! Dus heel nuchter: laten we gewoon maar kijken wat we volgende week weer kunnen doen…”

Tim Vrakking

“Zegt de naam Beckenbauer jou iets?”
“Haha, ja die naam die ken ik uiteraard wel. Een inschuivende centrale verdediger… Ik heb wel eens wat op Youtube van hem gezien!”
“Daar heb jij dan goed naar gekeken. Goed voorbeeld doet goed volgen: je speelde vandaag als een ware veldheer…”
“We begonnen de eerste helft matig, vond ik. Desondanks voelde ik wel meteen dat er wel iets voor ons in zat vandaag. Toen we er kort op gingen zitten gingen zij ook fouten maken. Ik probeerde gewoon door te dekken en dan houd ik er wel van om bij een onderschepping ook meteen in te dribbelen…”
“Van die rushes van jou ging ook een soort hautaine dreiging uit. Dat maakte gewoon indruk op je tegenstanders…”
“Ja, alleen die ene voorzet, die had heel anders moeten zijn… Daar baal ik wel van!”
“Die sloeg inderdaad helemaal nergens op!”
“Haha! Nee, daar heb je gelijk in.”
“Nou ja, als dat óók nog goed gaat dan speel je met een rood-wit shirt in de ArenA…”
“Haha, ja, misschien heb je daar ook wel gelijk in… Haha!”
“Objectief voetballend bekeken vond ik het eigenlijk maar een hele matige wedstrijd met al die foute passes…”
“Ja, helemaal in het begin was het slecht. Ik denk dat we toch een beetje teveel ontzag hadden voor ze. Ze hebben wel bepaalde kwaliteiten. Vooral die linksbuiten en dat aanspeelpunt in de spits, dis scoorde dan ook, dus… Je kunt op dit veld gewoon niet altijd goed voetballen. Dan moet je gewoon geen risico nemen als je goed kort zit. Op een gegeven moment lieten we Olivier Pabon gewoon de ballen lang spelen en mikten we op het veroveren van de tweede ballen.
We wilden er wel druk op zetten, al kwam dat er niet goed uit in het begin. Later hebben we dat goed neergezet en lukte dat ook. Toen maakten we die goal en dat was goed voor de moraal en zorgde ervoor dat we goed door konden pakken. Na die goal kregen we het gevoel dat ‘het er wel in zat’ vandaag. De tweede helft speelden we echt met het geloof dat vandaag wat konden halen.”

Artuur Zutterman

Na een wat aarzelend begin, wist onze rechtsback zich terug te knokken in de wedstrijd om uiteindelijk tot één van de uitblinkers uit te groeien.
“Ik heb van je genoten vandaag. De eerste helft begon je voor mijn gevoel wat minder sterk…”
“Ja, dat klopt wel denk ik. Voor het hele team was het begin wel lastig dat eerste half uur en was het even zoeken hoe we hun wingbacks moesten gaan bespelen. Als ik doordekte dan kwam er weer ruimte in mijn rug en moest Jeroen Lamme dat weer dicht zien te lopen. Dus het stond allemaal effe niet zo lekker waardoor we überhaupt niet zo lekker in de duels konden komen. Door hard te werken en de duels te gaan winnen knokten we ons weer lekker in de wedstrijd…”
“De tweede helft was denk ik één van je betere helften van dit seizoen!”
“Als team bedoel je?”
“Nee, als jijzelf!”
“O, zo heb ik het niet ervaren. Maar bedankt voor het compliment. Het was gewoon een lekkere wedstrijd om te spelen met de groep, zeker toen het na rust met die tweede goal eindelijk een keertje onze kant op viel. Het was al lekker dat die goal voor rust al viel en we met 1 – 1 de rust in gingen. Daarna uitlopen tot 3 – 1 en zelfs nog ruime kans op 4 – 1. Toen kregen we nog die tweede goal tegen en werd het nog eventjes spannend, maar trokken we hem toch over de lijn!”
“Voetballend vond ik het eerlijk gezegd geen beste wedstrijd…”
“Ja, het was echt een stroeve wedstrijd. ROHDA Raalte speelde ook niet echt lekker en was ook slordig. In dat soort wedstrijden moet je dan wel zorgen dat je je duels gaat winnen. Het heeft nooit echt losgelopen…
Wij waren inderdaad wat feller en verbetener dan ROHDA Raalte. Ja je zou er geen kampioensploeg in zien als je ze zo vandaag zag spelen. Misschien ook een beetje een off-day van hen. Maar dat hebben ook wel zelf afgedwongen, vind ik.
Heerlijk: drie wedstrijden op rij gewonnen. Volgende week Hercules, daar moeten we ook weer vol voor gaan. Daar moeten we niet te licht over denken op dat grasveld daar! We moeten deze lijn gewoon door zien te trekken. Vorig seizoen zeiden we dat ook na DVS’33 en D.O.V.O. maar we moeten het gewoon wedstrijd na wedstrijd bekijken. Iedere wedstrijd een finale!”

Emily Smallenburg

Een klein geluksmomentje op de tribune als ik een klein meisje een zelfgemaakt bordje over het hek zie houden. Vanaf de achterkant kan ik niet zie wat het bord vermeldt, maar ik hoop eigenlijk iets van ‘Jeroen mag ik je shirt!’ Je zou de lieverd gewoon dat shirt nog geven ook…
Op de tribune vind ze op de foto een beetje eng, maar achterstevoren vindt ze het prima.

Na afloop zie ik haar weer in de bestuurskamer. Toch even ‘ interviewen’…
“Heb je dat bord helemaal zelf gemaakt?” vraag ik.
Trots beaamt ze het creatieve genie achter dit fraais te zijn. “Nee, ik ben er niet zo lang mee bezig geweest. Gewoon een stuk laken van je kussen zo om het bord heen gedaan…” verklaart ze haar noeste arbeid.
“Hebben ze er ook een beetje naar gekeken?“
“Ja…”
“Het heeft wel geholpen, want we hebben gewonnen! Was je heel blij?”
“Ja, héél blij!“ glundert onze jonge fan terwijl vader Robert van een afstandje met zichtbaar plezier toekijkt.
Ik zou alleen de blik van Moeder Smallenburg wel eens hebben willen zien toen ze dat kussen met dat gat erin op haar bedje zag liggen…

Apenstaartjes kijk op de zaak

Namens het Twaalfde Taatje had Denise Bakker een hele rits dartborden geregeld die in de kantine werden opgesteld. Een darttoernooi om de jeugd wat meer bij de club te betrekken. Een geweldig initiatief dat wel het nodige van onze blonde schone vergt. Met rode konen houdt ze de boekhouding bij en springt dan ook nog eens bij achter de bar. Opnieuw zo’n topper van een vrijwilligster die best eens op een voetstuk geplaatst mag worden.

Een ander voetstuk wil ik zeker ook reserveren voor onze schoonmaakploeg. Vandaag zelfs de balsponsor. Maar ook zonder die sponsoring verdienen die mannen dat voetstuk. Ik verbijster me regelmatig over het gemak waarmee toeschouwers en spelers omgaan met hun afval en met onze accommodatie. Hulde aan de helden (zo wil ik ze echt wel noemen) die week in week uit al die troep redderen en de kantine aan kant brengen voor wéér een nieuw weekend voetbalplezier. Ondankbaar werk, want ze verrichten hun werkzaamheden zonder dat ze in de spotlights staan. Heel Nederland heeft destijds voor de zorgmedewerkers staan klappen en iets dergelijk verdienen onze schoonmaakmannen ook zeker! Hulde!
Het is druk na afloop. Achteraf kreeg ik een beetje het idee dat er meer toeschouwers bij het darttoernooi waren dan bij de wedstrijd. Ook aan de bar was het dringen en ik kreeg gelukkig de laatste gehaktbal satésaus te pakken. Daarna nog een heerlijke satéschotel (dhr. Riepkema moet me nog wel even een tikkie sturen!) en men dringt er op aan dat ik ook het ‘Huizer Havenwater’ proef. Zonder tegenspraak te dulden wordt me een glas ingeschonken. Niet mijn glas overigens, maar ‘vieze varkens worden niet vet’ luidt het gezegde en ik laat het me prima smaken. Lekker likeurtje, kan niet anders zeggen.
De euforie van de onverwachte overwinning gonst door de aanwezigen. Opgetogen gezichten en blije schouderklopjes vallen me ten deel alsof ik die ballen er in had geschopt. Die euforie over het uiteindelijke resultaat verdoezelt voor velen de toch wel matige wedstrijd die we zagen. Maar zoals ik in mijn gesprekje met Rob de Groot ook al aan had gegeven: mooi voetbal is een ‘luxe’ als je staat waar wij nu staan. Punten zijn punten en nu is iedereen al vergeten hoe die punten tot stand zijn gekomen. Over drie weken staat ook dit gewoon te boek als een ‘topwedstrijd’.
De uitslagen op de andere velden zijn bepaald niet ongunstig: D.O.V.O. wint krap van Urk, Genemuiden wint van Excelsior’31, Eemdijk stuurt Hercules zonder punten terug naar Utrecht. Huizen klimt daarmee uit de gevarenzone naar een nette dertiende plek. Ik teken er ongezien voor als we daar na vierendertig wedstrijden nog zullen staan.
Gekscherend wordt er gespeculeerd op een periodetitel. Je bent zo goed als je laatste wedstrijd en dat zal ongetwijfeld een rol in deze bespiegelingen spelen. Nog negen wedstrijden te gaan in die derde periode. Ik ben zeker optimistisch gestemd nu we zo lekker bezig zijn, maar ik heb mijn realiteitszin toch niet helemaal door het bier laten wegspoelen. Eerst maar gewoon eens zorgen dat we niet weer de gevarenzone in kelderen, eerst maar zorgen dat we we die eerstvolgende wedstrijd goed doorkomen. ‘Hercules uit’ komt me lastiger voor dan ‘ROHDA Raalte’ thuis. Die wedstrijd hadden we niks te verliezen en alles te winnen. Voor de pot tegen Hercules zijn de verwachtingen inmiddels wat hoger afgesteld. Ik herinner me ook vorig seizoen nog hoe we tegen Urk op een afschuwelijke manier onderuit gingen terwijl we ook toen die punten bikkelhard nodig hadden. Maar goed: voor nu is het wel even lekker dagdromen.
Het werd laat gisteravond. Ongerust blijkt mijn echtgenote al gebeld en geappt te hebben of alles goed met me is. Het blond schuimend bier vloeit harder dan ik glazen kan tellen. Mijn tafelgenoten plagen me dat mijn kennelijke staat geen excuus is en ik wel gewoon op tijd klaar moet zijn met dit verslag. Het loopt al tegen negenen voor ik haar app dat ik opgehaald kan worden.
Als ik naar buiten wankel om me door mijn lieftallige echtgenote te laten oppikken tref ik daar drie fraaie jongedames aan. Nee, ze waren niet speciaal voor het darten gekomen, maar hadden wel een hele gezellige avond gehad. Het bleken toch reguliere toeschouwsters te zijn. Ook bij onze buren vernam ik.
Het zou nog lang onrustig blijven op De Wolfskamer. Aan het voetbal hebben de thuisblijvers niet veel gemist, maar aan de sfeer en de beleving des te meer!