3 – 1
ADO’20
Huizen liep opnieuw tegen een nederlaag aan. En het leek nog wel zo goed te gaan die eerste helft…Ondanks een (fraaie) buitenspelgoal van ADO’20 kon Huizen nog het meest terugkijken op goede kansen en mogelijkheden om de score te openen. Huizen was namelijk voetballend bepaald niet de mindere van onze Heemskerker gastheren, maar die kansen ook daadwerkelijk benutten bleek toch net een bruggetje te ver.
De 0 – 0 ruststand was er dan ook een waar vriend en vijand vrede mee konden hebben, al had ook 2 -2 geen ‘rare’ ruststand geweest.
Na rust twee wissels bij ADO’20. Of dát het was dat het verschil maakte durf ik niet te zeggen, maar binnen acht minuten na rust vertoonde het scorebord een 3 – 0 stand voor de thuisploeg. Een ontluisterende fase waarin ADO’20 genadeloos toesloeg.
Heel even leek de hoop op een resultaat nog op te flakkeren toen de 3 – 1 weer wat mogelijk leek te kunnen gaan maken. Maar die hoop was ijdel. Huizen spartelde nog wel, kwam zelfs nog een paar keer in de buurt van de aansluitingstreffer, maar het bleef bij deze eretreffer…
De uitslagen op de andere velden kwamen daarna als mokerslagen binnen. Huizen bewees zich met die acht dramatische minuten een zeer slechte dienst en opnieuw zag men onnodig punten verloren gaan…
Apenstaartjes kijk op de zaak
Morgen, zondag 8 februari, zo rond een uur of drie, ga ik proberen onder woorden te brengen waarom ik deze nederlaag minder hard vond aankomen dan die van vorige week. Ik lardeer een en ander met interviews met de speler die opnieuw vanaf een andere positie moest spelen en desalniettemin op een prima wedstrijd terug kan kijken, onze nieuwe burgemeester en een speler die ik met liefde weer in de armen kon sluiten. Uiteraard heb ik ook onze trainer bevraagd naar het hoe en waarom van deze nederlaag, de vele vraagtekens waar ik na afloop mee rondliep…
Op- en aanmerkingen, aanvullingen en correcties als altijd van harte welkom via ron apenstaartje rtpsoftware punt NL
