De tribune is helaas niet echt doordacht ingericht. Zit je hoog, dan kijk je tegen de geluidscabine aan, zit je laag dan zit je tegen de prullenbakken aan te koekeloeren. Ik besluit me dan maar een afvalcontainer toe te eigenen om daar op te schrijven. Een half dozijn knieoperaties heeft echter het langer staan dan een half uurtje wat lastig gemaakt en dus ben ik blij als ik iemand bij de geluidscabine zie rondscharrelen. Het is Flip Schram die me gastvrij een stoeltje aanbiedt op het platformpje voor zijn cabine. Daar heb ik prima zicht! Toppertje die Flip!
Kees Groot, de pupil van de week [foto 1], weet wel raad met de bal. Geroutineerd stuift hij richting Brent van Bockel die vervolgens wel de benen wat wijd moet trekken om Kees aan zijn eretreffer te kunnen helpen. Brent is de kwaadste niet en Kees kan trots terug naar zijn plekje in de dug-out.

Dominant

Net als vorige week opent Huizen dominant en voortvarend. Tijmen Bakker ziet zijn kopbal in de eerste minuut na goed voorbereidend werk van Jaylon Moi Thuk Shung helaas over vliegen. Drie minuten later forceert Tijmen Bakker de eerste hoekschop na goed doorzetten. Deze wordt kort genomen en dat bleek achteraf niet de beste keuze, want de aanval loopt al vlot stuk op de vijfmans defensie van D.E.M. Jaylon is ook betrokken bij de volgende aanval die tot een treffer had kunnen leiden als hij lekker met Artuur Zutterman combineert en een doelpoging waagt. Helaas mist ook deze poging het venijn dat nodig is om tot treffer te kunnen promoveren.
De thuisploeg bakt er nog weinig van. Het is die gevaarlijke spits Quin van der Mark die inde zevende minuut de bal doortikt naar Djara Grootenhuis die in de volle ren er nog net een teenpuntje tegenaan weet te zetten en de bal daarmee maar zo richting bovenhoek had kunnen sturen. Kunnen, want de bal vliegt gelukkig ruim naast.

Lijf aan lijf

Met die poging lijkt D.E.M. wat van de schrik te zijn bekomen en gaat het wat meer ‘meevoetballen’.
De keihard werkende Sergio Kozjak die vandaag weer de spitspositie inneemt verovert op het middenveld de bal en ziet dat doelman Dennis Flecken wat ver voor zijn goal staat. Je ziet Sergio zijn kansen berekenen, maar of de bal nou net niet lekker lag of dat hij toch wat te lang nodig had voor de beslissing het te proberen van afstand, en het moment is voorbij.
Elijah Kruize die weer de voorkeur had gekregen voor de linksbackplek, moet dan een ‘lijf-aan-lijf’ gevecht aangaan met Grootenhuis in ons strafschopgebied. Het Beverwijkse publiek gilt om een strafschop, maar arbiter Kenneth van Dijk onderkent keurig dat het hier niets meer of minder dan een mannelijk duel om de bal betreft en laat lekker doorspelen.
De wedstrijd kent veel van dit soort lijf-aan-lijf duels. D.E.M. lijkt daar iets meer power en verbetenheid in te gooien dan Huizen dat het meer lijkt te moeten hebben van de combinaties.
Opnieuw lijkt Huizen kansrijk met een kopbal als Kevin van Dieren de bal fraai op Elijah Kruize speelt. Het levert de corner op die door Lars van Huisstede nu goed voor wordt gebracht waar Dailey Groenewegen er het hoofd tegenaan weet te zetten. De bal gaat gevaarlijk richting doellijn waar doelman Flecken echter paraat is en de bal met enig grabbelwerk voor de doellijn weet te stoppen. Sergio Kozjak stond als klaar voor het laatste tikje, maar Flecken is voor nu even heer en meester…[foto 5]

Nieuwe regels

Bij de Uefa heeft er bij tijd en wijle iemand een creatieve bui en verzint dan allerlei nieuwe regels. Zo heeft men bedacht dat een speler na een blessurebehandeling een minuut buiten de lijnen moet blijven voor hij weer aan het spel mag deelnemen. De Uefa zou de Uefa niet zijn als er niet een hele sloot mitsen en maren aan de regel gekoppeld zou zijn. Zo luidt de vijfde uitzondering: “Ernstige blessures: Er is sprake van een zeer ernstige blessure, zoals een hoofdblessure (vermoeden van hersenschudding), hartproblemen of andere levensbedreigende situaties.”
En die situatie doet zich dan exact voor als Dailey Groenewegen van twee meter afstand de bal vol op de slof neemt en Sergio Kozjak vol in het gelaat raakt. Kenneth van Dijk onderkent de ernst van de situatie, fluit af om verzorging toe te laten, maar stuurt Sergio toch een minuut naar de kant… [fot0 6] De regel is bedacht om het simuleren van blessures om tijd te rekken tegen te gaan. Maar wie hier kwade opzet in kon vermoeden? Leg het mij maar uit… Maar wellicht ook aan Kenneth van Dijk, dus…
Arbiter Van Dijk ontpopte zich überhaupt als een ietwat onzekere factor in deze wedstrijd. Zijn beslissingen waren lang niet altijd even doorgrondelijk en consequent. En dat speelt zeker in een duel met veel fysieke duels een duidelijke rol. Overigens was de arbitrage niet echt op grove blunders te betrappen, maar overtuigend was het fluiten niet.
Gelukkig leverde de absentie van Sergio Kozjak niet meer dan een hard schot van Bas Arp op dat netjes door onze defensie onschadelijk gemaakt werd.

Voetbalwetten

Een voorzet van Van der Mark op Grootenhuis levert dan ineens een hachelijke situatie bij de eerste paal op .Van dichtbij vuurt Grootenhuis op de voet van de uitstekend reagerende Brent van Bockel. Een reuzenkans van het kaliber dat we zelf dus met al ons overwicht nog niet hebben weten te creëren.
Op het middenveld gaat Lars van Huisstede dan vol voor een diepe bal en wordt vervolgens bruut in het middenrif getorpedeerd [foto 7]. Het deed een klein beetje denken aan de overtreding van Van Bommel op Bouwman. Ik zou daar persoonlijk voor obstructie hebben gefloten en er wellicht een kaartje voor hebben getrokken, maar Van Dijk laat het gaan. Wel staat hij verzorging toe voor de naar adem snakkende Van Huisstede en vreemd genoeg mag Lars nu wél gewoon blijven staan na verzorging! Was het dan toch een overtreding? Maar dan had Van Dijk ook geel moeten trekken… Weer die inconsequentie…
Een kopkans na een klein half uur opnieuw voor de als altijd weer sleurende en buffelende Tijmen Bakker op een goede voorzet van de weer herstelde Lars van Huisstede. De bal mist opnieuw de juiste richting waar Tijmen toch wel de mogelijkheid heeft om wat zorgvuldiger te mikken [foto 2].
De voetbalwet dat als je zelf niet scoort etc. etc. slaat opnieuw toe als Djara Grootenhuis ineens over de flank door mag breken en diagonaal voor Van Bockel mag opduiken. Met een fraaie diagonale schuiver laat hij Van Bockel kansloos in de verre hoek en bedremmeld incasseert Huizen opnieuw een treffer waarvan je je afvraagt ’heb dat nou wel nodig?’ Huizen dus in de achtervolging, achter de harde feiten aan…

Gelijk

Even speelt Huizen wat slordig voetbal, gejaagd en gretig op zoek naar de gelijkmaker. Een wanhoopspoging van Van Huisstede van een meter of dertig raakt noch de kant, noch de wal, maar wel doelman Flecken die de bal dankbaar in ontvangst neemt. Aan de andere kant ineens opnieuw een doorbraak als een bal door Daan Koster scherp voor onze goal langs wordt getrokken. Niemand van D.E.M. om het laatste zetje te geven en de kopbal van Grootenhuis die na een hernieuwde voorzet volgt, heeft te weinig kracht om potten te kunnen breken.
Gelooft de ploeg er nog wel in? En net als ik me dat afvraag spat Jaylon er op zijn bekende wijze vandoor en komt oog in oog met Flecken te staan. Een verdediger weet er zich nog voor te gooien, maar Jaylon behoudt kalmte en overzicht. De bal gaat beheerst breed naar Sergio Kozjak die de hoek maar voor het uitkiezen heeft en dat als volleerd spits ook doet: 1 – 1.
Huizen leeft weer!
Met een fraaie rush steekt Kevin van Dieren het middenveld over  [foto 11]en bereikt Lars van Huisstede. Die is helaas wat te gehaast en levert een inzet die onzuiver is, waardoor Huizen opnieuw een mogelijkheid tot een kans aan zich voorbij ziet gaan.
Een vrije trap op slag van rust. Drie man achter de bal, twee man rennen er langs en de pass die dan volgt is zo doorzichtig dat de D.E.M.-defensie hem met de ogen dicht had kunnen onderscheppen. Leuk bedacht, maar nog maar even verder oefenen, mannen!

Rust

Opnieuw een 1 -1 ruststand waar beide ploegen zich waarschijnlijk wat bekocht mee mogen voelen. Huizen had voetballend het beste van het spel, maar de beste kansen waren eerlijk gezegd toch voor D.E.M. De aanvallen van de Beverwijkers zijn directer, scherper en doortastender. Huizen zoekt het vaak in de wat lange pass om door die hechte defensie van de Beverwijkers te breken. Dat levert veel balverlies op als je dat niet ‘retezuiver’ uitvoert. En die precisie ontbeert Huizen op het moment.
Het is zaak de snelheid van een Jaylon en een Lars van Huisstede optimaal te benutten door ze achter die vijfmans lijn aan te spelen. D.E.M. weigert echter die ruimte zomaar prijs te geven en plooit razendsnel terug bij balverlies. Dan moet je het op een andere manier voor elkaar zien te krijgen en dat lukt Huizen domweg onvoldoende.
Geen van de wissels aan beide zijden oogt alsof er een invalbeurt aanstaande is en dan valt mijn aandacht op een kleine krullenbol. “Noë! Ik heb snoepies!” roept naar zijn zusje(?) en samen met papa Thom de Vries komt de kleine spring in ’t veld haar aandeel ophalen. Een heerlijk tafereeltje. Je moet toch wat als er op het veld niks gebeurt…

Ongewijzigd

Inderdaad beginnen beide ploegen in dezelfde samenstelling aan de tweede helft. Op zich niet onbegrijpelijk: Huizen speelde best lekker en ook D.E.M. zal bepaald niet ontevreden zijn met de gang van zaken.
Opnieuw een Rush van Jaylon die daarna Lars van Huisstede bereikt. Maar opnieuw ontbeert de inzet van Lars de overtuiging en loopt ook deze aanval op niets uit waar met iets meer fanatisme er wellicht een kansje had kunnen ontstaan. Je moet in dit soort wedstrijden gewoon bikkelhard knokken voor iedere minimale optie voor een kansje. Maar hebben wij wel spelers met dat fanatisme in huis? Ja, Sergio Kozjak die ontiegelijk veel ondankbare meters maakt door vroeg te storen, tot aan doelman Flecken aan toe. En Tijmen Bakker die met zijn rooie kop voor geen Beverwijker uit de weg gaat. Artuur Zutterman ook, die met een niet aflatende drive Huizen voorwaarts stuwt. Maar verder? Zijn we misschien wat te ‘lief’? Wellicht wat teveel gespitst op ‘mooi’ voetbal?
Niet alleen de ploegen zijn ongewijzigd, het spel is ook een herhaling van hetgeen we de eerste helft hebben gezien. An sich niet eens onaantrekkelijk, maar zeker niet hoogstaand en met veel wederzijds balverlies.
Brent van Bockel moet opnieuw handelend optreden als een bal bij de eerste paal voor gevaar dreigt te gaan zorgen. In twee instanties blijft Brent de situatie meester.

Wissel

Dan toch een wissel: Lars van Huisstede wordt afgelost door Jostein Ohm. De gretig invallende Ohm is meteen betrokken bij een scrimmage ter hoogte van de eerste paal. De bal wordt afgeslagen en dan neemt Artuur Zutterman de bal heerlijk op de slof. Als een granaat vliegt de bal van een meter of vijfendertig achter de verbouwereerd reagerende Flecken! En Huizen staat ineens zomaar voor met 1 – 2! Heerlijk! [foto 14] Ohm zou überhaupt een sterke invalbeurt kennen. Met zijn grote passen en snelheid zou hij het de opdringende Beverwijkse defensie verdraaid lastig gaan maken.
Zo gaat hij prima door als een verdediger op de middenstip lelijk onder een hoge bal door gaat en de weg open ligt voor Ohm. Met grote passen en op volle snelheid stuift Ohm op Flecken af die zijn doel verkleint. Ohm kijkt goed en schuift de bal langs de kansloze Flecken. Helaas stond daar aan het einde van de rit een doelpaal in de weg en gaat de kans verloren, want ook de rebound vindt geen goed einde voor Huizen.

Lekkerrrr!

Een minuut later is het dan toch raak als opnieuw Jostein Ohm het strafschopgebied van D.E.M. penetreert. Daan Koster voelt de bui al hangen en grijpt onze watervlugge spits vast aan alles dat hij maar te pakken weet te krijgen [foto 15 – 16]. Dit is zelfs arbiter Kenneth van Dijk te gortig en gedecideerd wijst onze leidsman naar de strafschopstip. Meewarig beaamt omroeper Flip Schram het oordeel van de arbitrage, het is dus niet mijn groen-gele brilletje dat dit oordeel velde…
Opnieuw een voetbalwet: nooit de man op wie de overtreding gemaakt werd de strafschop laten nemen. Ohm heeft er lak aan en hoewel Sergio Kozjak de eerste ‘nemer’ is zet Ohm zich achter de bal en logenstraft die voetbalwet: veel beter kan je een strafschop niet nemen! Feilloos spat de bal in de andere hoek dan die waar Flecken op gokte: 1 – 3 [foto17] en dit kan niet meer stuk – denken we op dat moment…
Huizen gaat door ‘for the kill’. Zutterman en Kevin van Dieren zien hun inzetten geblokt. De 1 – 4 lijkt in de lucht te hangen tegen de aangeslagen Beverwijkers. Coach Patrick Krop grijpt dan ook in en brengt Thom de Vries, Khalid Hafidi, Mehmet Gencer en Bart Schijvenaars voor Julen Calbe Solbes, Bas Arp, Quin van der Mark en Sem Blom.
Ook Rob de Groot moet wisselen: Tristen Kroeze (kuitblessure) vraagt om een wissel en ook Sergio Kozjak zit er doorheen. De Groot kiest voor Robbie Schipper en Stefano Fransberg waardoor José Barbosa centraal achterin gaat spelen.
Na een gruwelijke mispeer van Hafidi neemt Huizen de aanval weer over en brengt Ohm de bal perfect bij Jaylon die bij de tweede paal van een meter afstand de bal hard op doelman Dennis Flecken schiet! Dit was dé kans op 1 – 4 en het slot op de wedstrijd… De rebound vliegt verder naar de andere kant van het doel waar helaas buitenspel wordt geconstateerd in die onoverzichtelijke situatie.

Wanhoopsoffensief

Verbeten tracht D.E.M. de baken te verzetten en gooit alles op de aanval. Een kopbal van Grootenhuis treft geen doel als de bal bij een hoge voorzet net voor de vuisten van Brent van Bockel wordt weggekopt. Het loopt goed af en er lijkt vooralsnog geen vuiltje aan de lucht met nog een goed kwartier te gaan. Grootenhuis vergeet even later ‘af te drukken’ en dat leidt een uitval van Huizen in die helaas weer op een vlagsignaal wegens buitenspel stuit. Van Bockel is attent op een verre bal die een prooi voor aanvoerder Twan Verwijveren dreigt te worden. Het offensief van D.E.M. begint nu toch wel wat benauwend te worden. Huizen láát zich ook wat te makkelijk achteruit dringen en gokt op de counter via de snelle Ohm.
Jason Sumter en Randy Schiltmeijer worden gebracht voor Van Dieren en Jaylon die beiden aan het einde van hun Latijn waren en wat met fysieke klachten te kampen kregen. Met de razendsnelle Jason Sumter [foto 20] boet Huizen niets aan snelheid in en dat ondervindt Bart Schijvenaars als hij aan de noodrem moet om Jason af te stoppen. Het kost hem een gele kaart. Ook doelman Flecken ziet geel, wegens aanmerkingen op de leiding [foto 13]. De frustratie van D.E.M. kanaliseerde zich wat al te nadrukkelijk richting arbiter Van Dijk en ook coach Krop ontsnapte niet aan het geel.

‘n Dramatische minuut

En net terwijl we vijf minuten voor tijd de driepunter al willen bijschrijven slaat het noodlot toch toe: een hoekschop leidt een dekkingsfout in en de lepe oude vos Thom de Vries mag de vrijvallende bal via de handen van de wanhopig duikende Van Bockel snoeihard tegen de touwen jagen… 2 – 3. [foto 18] Ok, nog vijf minuutjes plus wat extra tijd, dat moet toch nog steeds goed te doen zijn? ‘Dat wordt nog gelijk ook,” zeg ik ontzet tegen mijn kameraad Flip.
Helaas… Had ik mijn mond maar gehouden, want de eerste de beste omschakeling levert een verre pass op waar onze defensie apathisch op reageert en de tegendraadse kopbal van Khalid Hafidi mag maar zo in de verre hoek vallen… 3 – 3 De verbijstering onder de Huizer getrouwen is met geen pen te beschrijven.
Het is nu ‘sudden death’ voetbal. Beide ploegen proberen alsnog die laatste twee punten in de tas te voetballen. Een omhaal van Grootenhuis belandt in ons zijnet, Jason forceert knap een hoekschop aan de andere kant waarna Flecken er met de vingertoppen maar net aan weet te zitten, Grootenhuis gaat goed door en legt de bal breed op Thom de Vries die opnieuw dicht bij een treffer is maar nu zijn inzet geblokt ziet worden. Ook Jostein Ohm laat nog een vlammende inzet los op het doel van Flecken dat echter ook geblokt wordt. Het had maar zo de ene dan wel de andere kant uit kunnen vallen in deze rommelige slotfase. Beide ploegen verzuimen echter de hoofdprijs voor zich op te eisen en dus blijft deze wedstrijd steken op 3 – 3. ‘Een gestolen puntje’ noemt Flip het heel eerlijk en daarmee is de toon in de wederzijdse kleedkamers gezet…

Rob de Groot [foto 19]

De spelers van D.E.M. lopen met tevreden gezichten door de catacomben en lijken dik tevreden met de puntendeling. Dat is bepaald niet het geval in de kleedkamer van Huizen waar de deur onvoldoende demping biedt voor de donderspeech waarop onze spelers worden vergast. Duidelijke taal zelfs voor mij op de gang waar ik de tirade van De Groot woordelijk kan volgen. Geen woord Spaans bij! Volkomen terechte kritiek op de manier waarop onze mannen in een minuut tijd die hele wedstrijd uit handen gaven, dit mag je gewoon niet laten gebeuren!
Ik laat onze coach dan ook eerst maar even een beetje betijen als hij na zijn donderspeech in de catacomben verschijnt.
“Heb je geen last van je keel?” vraag ik hem als hij zover is dat hij mij te woord kan staan. Ik heb gelukkig altijd mentholsnoepjes bij me en daar maakt Rob dankbaar gebruik van voor we beginnen.
“Drie – één vóór, eigenlijk vijf minuten voor tijd geen vuiltje aan de lucht en dan dit. Dat is dramatisch tegen een ploeg die feitelijk al op zijn rug lag…”
“Volledig mee eens!” klinkt het lichtelijk verbeten. “Je maakt de 1 – 3 en in die zin is er geen vuiltje aan de lucht. Daarna krijg je nog een paar echte hele grote mogelijkheden om uit te lopen naar vier, vijf één. Dat doe je dan niet, die bal gaat op de paal en de wedstrijd blijft nog steeds op 1 – 3.
Dan gaat D.E.M. va banque spelen en dat is nog niet eens een probleem, want dan vallen er ook ballen tussen en kan je de wedstrijd definitief in het slot gooien. Maar als je dat dan nalaat, dan kan er ook een balletje wel eens verkeerd vallen. Maar als ik zie wat daar aan vooraf gaat, dat we toch watte passief worden en verliezen we belangrijke duels twee, drie keer achter elkaar! Dan schiet Thom de Vries, die nummer twintig waar we van tevoren al voor gewaarschuwd hadden, vogeltjesvrij binnen. En dan krijg je iets dat je op alle niveaus ziet gebeuren: dan slaat de twijfel toe en zijn we het in één minuut hélemaal kwijt en valt de eerst volgende bal binnen…”
“Ik kreeg ook de indruk dat we na de 1 – 3 min of meer bewust een beetje terug gingen hangen…”
“Ja, ik denk net als we vorige week hadden, dat de ploeg denkt dat ie waarschijnlijk niet meer gaat vallen, waardoor toch een beetje die tien procent extra ontbreekt. Krijgen we nog een vrije trap die we veel te snel nemen, neem dan ook gewoon lekker je tijd! Nu viel die goal en kreeg D.E.M. het gevoel dat er nog best wel wat te halen viel en vielen die ballen ineens wél allemaal goed…”
“De deur klapperde. Ik kon je woordelijk verstaan hier in de gang. Maar kun je me in een paar woorden de kern van je betoog aangeven en wat je je ploeg verwijt?”
“Nou, ik verwijt mijn ploeg dat we A: de wedstrijd in de tweede helft niet meteen beslissen, we hadden door moeten drukken naar vier, vijf, zes één! En B: de manier waarop we daar dan mee omgaan. Het is te speels, niet zakelijk genoeg! Daardoor krijg je toch dat je een beetje gaat twijfelen en te passief wordt. Dan krijg je het tegen iedere ploeg lastig, zeker als ze wat opportunistischer gaat spelen. Dan krijg je een aantal hele belangrijke duels die dan verloren gaan waarin je dan niet achteruit moet gaan lopen… Dan komen zij op 3 – 3 en krijgen ze zelfs nog een hele grote kans op de 4 – 3. Dan ben je dus tachtig minuten aan het voetballen voor wat je in tien minuten tijd weggeeft! En dat is niet de eerste keer dat ons dit gebeurt. Ik verwijt ze dus dat we te snel twijfelaars worden in plaats van strijders te zijn!”
“Het was een wedstrijd met veel individuele duels…”
“Grotendeels vond ik dat echt wel meevallen. Het eerste half uur van de tweede helft vond ik gewoon dat het prima in orde was. Als een tegenstander opportunistischer gaat spelen dan krijg je dat er veel tweede ballen tussen gaan vallen en krijg je veel duels om de bal. Maar ook dáár kregen we voldoende mogelijkheden om de wedstrijd naar ons toe te trekken… We maken er nu drie, maar ook drie vind ik nog een hele lage effectiviteit voor de kansen die we gekregen hebben.”
“Tegen een hechte defensie als D.E.M. vond ik onze aanvoerlijnen naar de spitsen wat lang waardoor de D.E.M.-defensie vrij makkelijk kon onderscheppen…”
“Dat heb ik de eerste helft ook gezegd: je speelt tegen een ploeg met drie spitsen en twee verdedigende middenvelders. Wij hebben in die as minimaal zes mensen lopen en daar moesten we dus een overtalsituatie kunnen creëren. Maar dan moet je geen bal spelen over de grond, maar moet je ‘m achter de laatste lijn leggen. Die ballen waren vaak te kort, of we opende op onze buitenspelers. Maar daar heb je dan niet zoveel aan want dan staan er nog steeds vijf mensen voor je neus. Dat heb ik ze ook verweten in de rust, dat het spel tot op het middenveld in de as wel goed ging, maar er te weinig loopacties waren. Dan spelen we Sergio Kozjak een keer in, Sergio laat de bal kaatsen, diepe bal op Jaylon en het is kassa! Het gaat gewoon om de kwaliteit van die laatste bal. Dat heeft gewoon te maken met een stukje spelinzicht waardoor de uitvoering niet helemaal goed is.”
“Volgende week krijgen we een tegenstander van een iets ander kaliber, denk ik…”
“Ja, op papier is JOS/Watergraafsmeer beter dan D.E.M…”
“Ligt ons dat beter, denk je?”
“Nou, deze wedstrijd moet je gewoon winnen. Dat doe je niet en doe je het dus niet goed. Ik ben over deze wedstrijd tot het laatste kwartiertje eigenlijk toch wel tevreden. Je vergeet alleen de wedstrijd op slot te gooien… Volgende week zal je ongetwijfeld nog beter moeten presteren wil je na een minuutje of vijfenzeventig in dezelfde situatie te zijn. We hebben nu één keer verloren en ik denk dat JOS/Watergraafsmeer ook niet denkt dat ze aan ons een makkie zullen gaan krijgen… Ik schat onze kansen in op 50/50…”

Jostein Ohm

Betrokken bij de strafschop die hij ook nog eens maakte en die bal op de paal. Daarbij maakte Jostein een gretige indruk tijdens zijn invalbeurt. Alle reden om hem even te interviewen.
“Ik vond je vandaag een van je betere wedstrijden spelen!”
“Ja, ik heb er ook nog niet zoveel gespeeld dit seizoen, dus…”
“Ik vond je sterk invallen en er kwam meteen meer voetbal in de ploeg. Je passing was sterk, je stichtte gevaar, schoot op de paal…”
“Ja, ik denk elke keer dat er gewoon wat meer energie bij kan. Ik denk dat het daar vaak aan ontbreekt, we hebben veel offensieve spelers, daar moet het uiteindelijk toch van gaan komen. Het was inderdaad wel af en toe veel vechtvoetbal, maar ik denk dat wij de kwaliteiten hebben om daar onderuit te voetballen. Toen we 1 – 3 voor stonden gingen we alleen maar lange ballen spelen, terwijl als je er gewoon onderuit voetbalt, dan houd je balbezit en kan je nog meer kansen creëren. Wij raakten daardoor zo snel de bal kwijt elke keer, waardoor hun in het momentum konden komen om die bal er in te pompen…”
“Ja, ze hoefden hem maar aan jou te geven en dan ging het goed…”
“Nou, dat is overdreven, maar ik was er natuurlijk op uit om gevaar te stichten…”
“Dan word je op een gegeven ogenblik vastgepakt en volgt die strafschop. Ondanks die voetbalwet ga je er toch achter staan…”
“Nee, daar geloof ik niet zo in. Ik weet gewoon dat ik een vast trap heb waardoor ik een penalty eigenlijk altijd wel benut. Normaal staat Sergio Kozjak natuurlijk als eerste op de lijst. Ik vroeg of ik ‘m mocht nemen en gunde me die kans. Dat was heel fijn, want ik had dat toch wel even nodig. Ik ben de hele voorbereiding geblesseerd geweest, dus ik heb zes weken achter de feiten aangelopen. Ik begin nu weer topfit te geraken. Ik moet dat gewoon weer oppakken en het seizoen is natuurlijk nog lang genoeg om nog wat te laten zien.”
“Nou, voor mijn gevoel heb je het vandaag goed opgepakt, want ik denk dat je vandaag toch weer een klein visitekaartje hebt afgegeven…”
“We hebben gewoon een grote selectie en iedereen wil spelen. De spelers die (nog) niet spelen moeten gewoon positief blijven, dit is pas week zes. We hebben echt iedereen nog nodig gaande het seizoen!
Dit zijn echt de wedstrijden waarin we aan het eind van het seizoen gefrustreerd op terug kijken dat we hier twee punten hebben laten liggen.”
“De deur klapperde net een beetje… Een ongekend felle en fanatieke speech van de trainer…”
“Naahh, dat viel wel mee. Hij had gewoon gelijk, dit mag je niet gebeuren als je vijf minuten voor tijd drie-één voor staat! Dan mag je nooit in een minuut tijd s twee goals weggeven! Da’s gewoon kinderlijk zoals die goals erin vielen… Ja, zeker weten een zuur punt, dit…”

Sergio Kozjak

Onze spits tref ik met de groep aan een versnapering in de kantine. Hij gaat toch met alle liefde even mee naar buiten voor een gesprekje. Met zijn goal en de strafschop die hij aan Jostein Ohm doorgaf heb ik alle reden om hem even een de tand te voelen.
“Een ondankbare wedstrijd voor jou! Ik heb je het snot voor je ogen zien werken, twintig, dertig keer die keeper afjagen, maar je wordt gelukkig wel beloond met een goal!”
“Ja, op dat moment wel. Als ik kijk hoe we dat doelpunt tegen krijgen, dan hebben we nog een hele wedstrijd voor ons, waardoor die aansluitingstreffer heel fijn was. Niet alleen voor mij dat ik ‘m maakte, maar ook voor het hele team, dat deed ons goed.”
“Een echte spitsengoal: op het juiste moment op de juiste plaats en rustig afwerken…”
“Ja, dat denk ik ook. Een spitsengoal, we hadden het op dat moment echt nodig. Daarna weten we dat goed om te zetten en de wedstrijd eigenlijk naar ons toe te trekken en op slot te gooien, eigenlijk…”
“We hadden wel het beste van het spel, maar de beste kansen waren de eerste helft misschien wel voor D.E.M…”
“Ja, we hadden en periode waarin wij wat verzwakten. Daar komt volgens mij ook die 1 – 0 uit voort. Maar we hebben dat wel goed om weten te zetten naar die 1 – 3.”
“Het ging behoorlijk tekeer in de kleedkamer. Welke opmerking van de trainer vond je het meest treffend?”
“Nou, eigenlijk elke opmerking wel! De trainer had gewoon volkomen gelijk. Dit was echt een gevalletje ‘Hollandia’. Dat je ‘m zo laat in de wedstrijd nog weg kan geven en vooral ook de manier waarop. We hebben onszelf vandaag echt tekort gedaan, we hebben onszelf deze overwinning echt ontnomen! Dit was zwaar teleurstellend. Niet allen voor ons, maar ook voor de mensen die hier naartoe zijn gekomen, voor jou, het is gewoon teleurstellend voor de hele club.
Ik denk alleen wel dat er toch ook veel dingen wél goed zijn gegaan, maar dit is gewoon een wedstrijd met een zure afdronk… Maar er zat ook zeker de nodige positiviteit in.”
“Wat ik zo door de deur heen opving was dat de trainer jullie ook de wat jeugdige mentaliteit verweet…”
“Je zou je kunnen voorstellen dat als we 1 – 3 voor staan dat we dan een soort van ‘over-mijn-lijk’ mentaliteit zouden moeten hebben. Hoe we dan in een soort van onzekerheid verzakken, de tegenstander op ons af laten komen, waardoor die twee tegendoelpunten konden komen. Het ontbrak aan vasthouden, vastbijten en mee naar huis nemen.”
“Op een gegeven moment krijgen we een strafschop die je aan Jostein liet…”
“Jostein viel meteen goed in, hij kon zichzelf daarmee belonen met een doelpunt. Ik denk dat ie ook echt wel aan de beloning met een doelpuntje toe was…”
“Je had natuurlijk ook niet zulke beste herinneringen aan je laatste strafschop…”
“Dat zit je nog steeds dwars, Ron?” klinkt het met lichte irritatie in Sergio’s stem.
“’n Beetje wel…”
“Met die penalty zouden we hebben gewonnen?”
“Ik denk het misschien wel, ja…”
“Nou, daar zijn de meningen echt wel heel verschillend over… Dan is het de vraag of je jouw mening als feit ziet wat dat betreft. Een wedstrijd hangt volgens mij niet af van een penalty. Als je denkt dat we van SJC zouden hebben gewonnen, dan kijk je daar toch echt verkeerd naar…”
“Het was met name dat moment vlak voor rust waardoor je eigenlijk met een gelijkspel de rust in had kunnen gaan. Dan had ik het nog niet geweten…”
“Dat zeg je goed: had gekund… Alle grote namen in het voetbal missen wel eens een penalty…”
“Ik verwijt het je ook niet, hoor!”
“Nou, ik moet zeggen dat het me wel verweten werd. Alleen al het feit dat je twee weken later nog terugkomt op die penalty… Ik had ‘m vandaag rustig weer genomen en ‘m gewoon in de hoek willen rossen. Die bal tegen SJC, daar schrok ik zelf ook van, die ging helemaal niet waar ik ‘m hebben wilde. Vandaag had ik ‘m ook maar zo weer kunnen nemen, maar ik gunde hem meer aan Jostein! Het interesseert me niet wie de doelpunten maakt, áls ze maar gemaakt worden en we met drie punten naar huis kunnen…”
Aldus onze hardwerkende spits die we nooit op minder dan 100% inzet zullen kunnen betrappen…