2 – 2

s.v. Huizen

Topper

Opnieuw een ‘topper’ als tegenstander: JOS/Watergraafsmeer draait op twee puntjes afstand tot SJC nog volop mee voor de titel, waar Huizen inmiddels de grauwe middenmoot bevolkt. Ook in het weer lijkt er een felle strijd gaande tussen de nazomer en de oprukkende herfst: het ene moment regenachtig, het volgende moment weer volop zon. Vandaag dus de ‘dag van de waarheid’ in Amsterdam. Gaan we stijgen of ‘kelderen’? Het verschil in doelsaldo (JOS/Watergraafsmeer +10, Huizen –1) geeft het krachtsverschil op voorhand eigenlijk al aan. JOS/Watergraafsmeer zal in die strijd geen duimbreed willen toegeven aan de Huizer ambitie weer aan te gaan haken bij de top vijf. Voeg daarbij twee voormalige Huizers (Jaime Hensen en Dennis Lamme) die vast en zeker nog wel even wat tegen hun voormalige ploeggenoten willen laten zien en je weet dat Huizen voor een zware taak staat.
Toch hebben beide ploegen slechts één keer het onderspit moeten delven. JOS/Watergraafsmeer tegen WV-HEDW en Huizen tegen koploper SJC.
De bus wurmt zich door de nauwe Amsterdamse dreven om zich nagenoeg klem te rijden bij Sportpark Drieburg. Hoe onze arme chauffeur zijn gevaarte er weer vandaan heeft gekregen kan denk ik alleen die chauffeur nog navertellen. Ik dacht dat het bij Huizen een crime voor buschauffeurs was, maar die Amsterdammers winnen het… Wat een drama!
Van de voorgaande ontmoeting die we met 2 – 1 verloren, meen ik me te herinneren dat we hier nog op echt gras hebben gevoetbald. Nu ligt er echter een keurige kunstgrasmat. Verder is er weinig veranderd bij JOS/Watergraafsmeer, de kantine en de tribune zijn nog net zou ‘authentiek’ als destijds. Overigens was dat wel minder lang geleden (‘23/’24) dan ik abusievelijk vermeldde in de voorbeschouwing.
Vandaag geen Sergio Kozjak in de spits. Al puzzelend verwacht ik Jostein Ohm of Lars van Huisstede straks in de punt aan te treffen. Verder weinig opzienbarende veranderingen in de opstelling van Huizen. In de bestuurskamer lepelt de voorzitter me de lijst met geblesseerde basisspelers bij onze gastheren op. Zes stuk maar liefst. Toch wisten de Amsterdammers door te dringen tot de volgende ronde van het grote bekertoernooi waarin ze het donderdag tegen de profs van N.A.C. Breda op gaan nemen. “Tot aan de strafschoppen,” grapt de voorzitter, doelende op de strafschoppenserie die ze naar die volgende ronde heeft gebracht.
“Toch wel jammer dat ze het niet hier op dit complex spelen,” mijmert scheidsrechter John Kraak als hij hoort dat de wedstrijd bij AFC wordt verspeeld. “Met een live camera van ESPN op de gezichten van die NAC-spelers als ze de kleedkamer binnen komen…” lachen we. John Kraak, die overigens al twee keer eerder een ontmoeting tussen JOS/Watergraafsmeer en Huizen mocht leiden. Kraak heeft daarin ‘n prima indruk achtergelaten, dus dat zit wel snor vanmiddag.

Nerveus

Beide ploegen openen wat nerveus aan de wedstrijd. De belangen zijn groot net als het respect voor de kwaliteiten van de tegenstander. Het eerste ‘wapenfeit’ komt van Huizen als Tristen Kroeze een heerlijke dieptepass op Jostein Ohm loslaat. Ohm moet de bal in volle ren zien te controleren en dat lukt hem wonderwel. Maar dan krijgt Ohm een zetje in de rug en gaat neer. Te weinig om meteen al voor een strafschop te fluiten en dat doet arbiter Kraak dan ook niet. Aan de andere kant een fraaie voorzet van Thijs Haarman die bij de tweede paal slechts geschampt wordt. Huizen opent lekker fel in de duels en laat zien dat er met deze middenmoter niet te spotten valt. Even een kleine botsing als Mees Binnekamp en Dailey Groenewegen elkaar kruisen in een sprintduel. Arbiter Kraak loopt er recht achter en onderkent dat dit gewoon een ongelukkig botsing is. Kraak moet echter na een dik kwartier toch naar de borstzak grijpen als Dailey op de rand van ons strafschopgebied wat al te nadrukkelijk ‘tot hier en niet verder’ sommeert. Floris Mulder belast zich met de vrije trap bijna tegen de achterlijn aan, randje zestien, dus. De bal wordt gelukkig geruimd en valt voor de voeten van Nawaaz Landfeld die van dertig meter ruim over en naast jaagt. Gevaar geweken, maar inmiddels is JOS/Watergraafsmeer wel druk doende om de wedstrijd naar haar hand te zetten. Bij Huizen wordt er vaak toch gekozen voor de snelle pass voorwaarts, waar Elijah Kruize dan bepaald wat ongelukkig was. Veel van zijn passes eindigden of bij een tegenstander of over de zijlijn.
Pech als grensrechter Jeremy Tuinenburg de als altijd weer hard werkende Tijmen Bakker buitenspel ziet staan op een voortreffelijke voorzet van Artuur Zutterman. Zutterman was weer ouderwets lekker op dreef vanmiddag. Meteen daarop bevindt ook Mees Binnekamp zich in buitenspelpositie en ook dat wordt door de arbitrage keurig onderkend. En zo blijven beide doelwachters voorlopig nog even buiten schot.

Keepers

Aan die betrekkelijke rust komt echter al vlot een eind. Eerst is er een doorbraak Binnekamp die met vereende krachten achterin onschadelijk wordt gemaakt ten koste van en hoekschop. Brent van Bockel zit daar goed met de vuisten bij, waarna Dennis Lamme — aan wie het werk in de sportschool goed af te zien is — de bal vanaf zestien meter hoog over pegelt. Aan de andere kant is Jaime Hensen er attent bij als Jostein Ohm dreigend voor hem opduikt op een diepe pass. Hensen klaart de klus met verve.
Opnieuw Brent van Bockel die goed het oog heeft op een schot van Tristan Buis die de bal oppikte nadat Binnekamp zich vast had gelopen.
De tribune op Drieburg is laag en met enige regelmaat vliegen de ballen er dan ook overheen. JOS/Watergraafsmeer moet wel een hele goede ballensponsor hebben, want ook aan de andere zijde verdwijnen de ballen met grote regelmaat over de zijlijn om het sportpark te verlaten. Telkens weer wordt er een nieuw exemplaar opgediept, maar ik vraag me af wanneer het moment komt dat er met de pet moet worden rondgegaan omdat de voorraad ‘op’ is… Voor me vraagt iemand zich af bij de zoveelste ‘uitbal’ waar we in hemelsnaam naar zitten te kijken. Toch ervaar ik de wedstrijd best als boeiend, maar zeker niet hoogstaand. Beide ploegen maken hun voetballende naam en faam bepaald nog niet waar…

Kansen

Dan gaat Binnekamp door en tellen we de treffer eigenlijk al. Wat schuin voor de goal stevent Binnekamp op de uitkomende Van Bockel af. Met een geweldige reflex weet Brent de inzet met zijn linkerarm te pareren. Binnekamp gaat vol voor de rebound en probeert het met een omhaal de gelukkig voor ons jammerlijk de mist in gaat. New balls, please… [Foto 18]] Ook voor Huizen een reuzenkans als Jostein Ohm doorbreekt en de bal perfect afgeeft op de vrijstaande Tijmen Bakker. Bakkertje, Bakkertje, Bakkertje… Je weet dat ik van je houd, maar wat wás dit een pupillenfout, zeg… In plaats van rustig af te drukken, gaat Tijmen te ver achterover met het lichaam en jaagt de bal in kansrijke positie ‘Huizen’hoog over. ‘t Kwam niet eens in de buurt van de goal…
Ook een voorzet van Jari Luca Polm doorkruist ons strafschopgebied zonder dat er een Amsterdams voetje tegenaan gezet kon worden. Kort daarop schiet Tristan Buis uit de draai rakelings naast. Ook een speler die het groen-gele shirt bepaald niet zou misstaan!
Een fraaie steekpass van Kevin van Dieren wordt maar op het nippertje met een teenpuntje afgebogen voor het de sprintende Ohm weet te bereiken. De corner die dat oplevert wordt door Dailey Groenewegen ingekopt en mist de kruising maar op een metertje of zo…

Ziekenboeg

JOS/Watergraafsmeer heeft zowel een zaterdag– als een zondagafdeling. Dat we vandaag tegen de zondagafdeling spelen blijkt wel uit het zondagsschot dat Thijs Haarman loslaat. De bal komt uit de corner waarmee Tristen Kroeze zojuist nog erger had weten te voorkomen, halverwege onze helft, voor zijn voeten. De uithaal is weliswaar vernietigend hard, maar zou hoog over zijn gespat. Ware het niet dat de bal ergens onderweg van richting wordt veranderd en onhoudbaar in de kruising binnen slaat… 1 – 0 Hoewel de objectieve toeschouwer het wellicht een terechte stand zal vinden, komt het mij toch over dat de gelukkigste nu aan het langste eindje aan het trekken is.
Meteen verlaat José Barbosa met een blessure het veld en wordt vervangen door ex-JOS/Watergraafsmeerspeler Randy Schiltmeijer. Opnieuw tegenslag voor Rob de Groot die zijn ziekenboeg verder ziet aanzwellen. [Foto 8] Uiteraard legt Huizen zich hier niet in arren moede bij neer. Een hoge bal van Tristen Kroeze die weer een degelijke partij voetbal op de mat legt, wordt furieus na gesprint door Jaylon Moi Thuk Shung, die in zijn ijver en enthousiasme de stuiterende bal vergeet te controleren en hem dus glansrijk voorbij loopt…
Dan gaat Lars van Huisstede aan de zijlijn neer bij een actie. Een greep naar de liesstreek doet het ergste vermoeden. Fysio Junny Córdoba schiet te hulp en maakt inderdaad het bekende wisselgebaar. Uiteraard is er nog niemand beschikbaar om in te vallen en Lars krabbelt weer op, doet wat oefeningen en besluit weer aan het spel deel te gaan nemen. De rust is aanstaande en Lars bijt de tanden even op elkaar en voetbalt de wedstrijd tot de rust uit.

Rust

Nadat Brent van Bockel nog een inzet van Binnekamp onschadelijk had weten te maken is het dan rust met een 1 – 0 achterstand door dat ene zondagsschot. Gelet op het laatste deel van deze eerste helft bepaald niet onlogisch, want gaandeweg had JOS/Watergraafsmeer toch wel wat de overhand gekregen. Sergio Kozjak loopt warm en lijkt zich op te gaan maken voor een invalbeurt. Met de aangeslagen Lars van Huisstede lijkt dat de meest voor de hand liggende wissel voor onze door blessures geplaagde coach. Doordat Lars manmoedig de rust wist te halen gaat er geen wisselmoment verloren voor De Groot die zijn selectie met lede ogen ziet uitdunnen.
Er zal iets moeten gebeuren, want zoals het nu loopt, hobbelen we regelrecht op een nederlaag af. Wie zou De groot nog meer kunnen brengen? Ra’sean Bediako zit ook al in de lappenmand, op de bank hebben we nog Morgan van Eijsden Assenberg, Robbie Schipper en Jason Sumter naast reservedoelman Milo de Man. Geen al te brede bank vandaag waar dus Schiltmeijer en Kozjak al vanaf geplukt zijn…

Wissel

Het is inderdaad Lars van Huisstede die onder de douche achter is gebleven. Huizen lijkt aan te zetten voor een offensief als na twee minuten Martin Campbell de bal voortrekt. Bij de eerste paal ontvangt Mees Binnekamp de bal met een man in de rug. Behendig weet Binnekamp de draai te maken en met een korte droge knal weet hij de korte hoek te vinden om Van Bockel kansloos te laten. 2 – 0 en op dat moment geef ik geen stuiver meer voor de kansen van Huizen en vrees ik eerder een afstraffing dan een aansluitingstreffer…
Dan gaat grensrechter Jeremy Tuinenbrug met kramp tegen de vlakte. Arbiter Kraak schiet snel te hulp om hem het been te strekken. Even vrezen we voor een herhaling van enkele jaren geleden toen de grensrechter van dienst zijn been brak toen hij over de natte bladeren uit was gegleden. Maar het valt dus mee: aan een gebroken been ga je niet zo lopen sjorren als Kraak met die onfortuinlijke Tuinenburg deed…
Gelukkig kan Tuinenburg verder en dat bespaart ons de toestand van het zoeken naar een vervangende grensrechter. Met het gevaar dat het dan een ‘clubgrensrechter’ wordt. Ik ben toch wel blij dat we dát niveau inmiddels wel achter ons gelaten lijken te hebben.

Wissels

We sudderen verder. Huizen wil wel, maar JOS/Watergraafsmeer controleert goed. Een inzet van Binnekamp wordt moeizaam door Van Bockel gestopt waarna de rebound naast wordt gewerkt. De 3 – 0 ligt eerder voor de hand dan de 2 – 1 al jaagt Randy Schilmeier nog een bal spijkerhard naast de goal van Jaime Hensen.
De Groot wisselt traditioneel op het hele uur en brengt nu Robbie Schipper en Jason Sumter binnen de lijnen voor Jostein Ohm en Kevin van Dieren. Van Dieren kampte met wat grieperigheid en zat er doorheen, opnieuw dus geen wissel uit tactisch opzicht, maar uit pure noodzaak. Opnieuw veel onbegrip op de tribune, want Van Dieren geldt toch als een van onze ‘betere’ spelers… Opnieuw dus de misvatting dat De Groot een onnodige – lees: verkeerde — wissel plaatst.
Het is de rappe Sumter die meteen van zich doet spreken en met een heerlijke actie een visitekaartje afgeeft. Sumter heeft ook een historie bij JOS/Watergraafsmeer dat wel een kweekvijver van talent lijkt en het bevestigt het beeld dat men in Amsterdam nog op het netvlies heeft. Ook de pass op zijn voetballende ‘tweelingbroer’ Jaylon Moi Thuk Shung is op maat en via een verdediger wordt diens inzet maar ternauwernood tot corner verwerkt.

Ommekeer

Het zal niet alleen aan de inbreng van Schipper en Sumter hebben gelegen, maar het lijkt ineens of het wat soepeler begint te lopen bij Huizen. Een kopbal van Tristen Kroeze gaat maar net voorlangs bij Jaime Hensen die het leer alleen maar na kon staren, een open doekje voor Robbie Schipper die met een heerlijke sliding Dennis Lamme de bal ontneemt. Geel inmiddels ook bij JOS/Watergraafsmeer voor Floris Mulder die de doorbrekende Artuur Zutterman grof afstopt in volle ren. Een dissonant in een verder sportief verlopende wedstrijd die terecht door Kraak met geel ‘beloond’ wordt. [Foto 12] Diezelfde Zutterman heeft dan ineens wél de precisie in de voeten die Huizen eigenlijk de hele wedstrijd ontbeerde. Met dodelijke precisie stuurt hij Jaylon diep langs de zijlijn, richting Jaime Hensen. Op volle snelheid is er geen Amsterdammer die ook maar in de buurt weet te komen. Hensen onderkent het gevaar en komt zijn doel uit. Geen probleem voor Jaylon: op volle snelheid gaan én bal én Jaylon langs de uitvallende doelman en met een simpele schuiver wordt het lege doel gevonden. Huizen heeft dan toch die aansluitingstreffer waar het eigenlijk sinds de wissels naar op zoek is… [Foto 14]

En door!

Er sluipt toch iets van onzekerheid bij JOS/Watergraafsmeer in de ploeg. Coach Plug grijpt in en brengt Max Versteeg voor Nawaaz Landfeld.
We zitten een klein kwartier voor het einde van de wedstrijd als Tijmen Bakker onderuit gewerkt wordt bij een hoge voorzet. [Foto 4] Ook hier zag arbiter Kraak geen strafschop in en opnieuw moest ik knarsetandend toegeven dat de ‘overtreding’ wel héél erg licht was voor een strafschop. Maar Huizen begint weer wat in de bus te blazen. Vooral Jaylon lijkt van de Huizer opleving te profiteren: een heerlijke actie en goed doorzetten op het middenveld levert onze rappe spits een hoekschop op die vooralsnog zonder gevolgen blijft. Maar er is een kentering gaande. Geen toeschouwer die zich nu nog zal afvragen ‘waar ie nou helemaal naar zit te kijken’! Het is een boeiend voetbalgevecht geworden. JOS/Watergraafsmeer voelt de Huizer hete adem in de nek!
Opnieuw is het Brent van Bockel die Huizen in die inhaalrace houdt door een schot na een fraaie combinatie tussen Campbell, De Graaf en Binnekamp met een heerlijke safe te pareren. De rebound van Binnekamp vliegt tot onze opluchting over. Bankjes en geen stoeltjes daar op die tribune, maar anders zaten we nu op het puntje! Twee minuten voor tijd opnieuw Brent van Bockel die nadrukkelijk zijn stempel op deze wedstrijd aan het drukken is. Met de benen stopt onze jonge doelman een harde inzet van Binnekamp en blijft ook overeind als JOS/Watergraafsmeer twee hoekschoppen op rij mag nemen. Wie aan het begin van het seizoen het idee had dat we wellicht toch wel iets van een keepersprobleem zouden hebben met het vertrek van Olivier Pabon, die kan gerust zijn: Brent staat zijn mannetje onder de lat!
De negentig prijkt al dreigend op de klok als Jaylon het opnieuw op de heupen krijgt. Vanaf een meter of dertig haalt hij uit en als ik de eerste goal van JOS/Watergraafsmeer een ‘zondagsschot’ noem, dan moet ik dat etiket fatsoenshalve ook op deze goal plakken. Maar, mijn hemel, wat IS ie mooi! Als een granaat ketst de bal onderkant lat, ketste van achter de doellijn omhoog, ketst opnieuw tegen de lat en valt tenslotte binnen… Gretig aangestormde Huizers staan op de doellijn om eventueel het laatste zetje te geven. Gelukkig had grensrechter Yngwie van de Velde geconstateerd dat de bal al bij de eerste stuit achter de doellijn was. “Als een van die spelers er nog aan had moeten zitten voor een laatste tikje, dan had ik voor buitenspel moeten vlaggen, want die mannen stonden op het moment van schieten in buitenspelpositie. Maar de bal was al meteen bij de eerste stuit over de doellijn, dus ik rende meteen naar de middenlijn ten teken dat het een goal was…” weet Van de Velde me na afloop in de bestuurskamer nog te vertellen. Zit het Huizen eindelijk ook eens een beetje mee!
De slotminuten leveren nog een uitglijer van Jeremy de Graaf op en een uitbraak van Jaylon die echter nu wel verijdeld kon worden door een attent uitkomende Jaime Hensen. Gescoord wordt er dus niet meer en Huizen neemt een zwaar bevochten punt mee de bus in…

Rob de Groot

“Vorige week een punt, vandaag weer een punt, maar wat een wereld van verschil,” constateer ik met zanger Eddy op vol volume in mijn nek.
“’t Is allebei een punt,” relativeert De Groot nuchter. “Maar ja: vorige week hadden het er drie moeten zijn en nu heb je het moeilijk in die zin dat je eerst op 2 – 0 achterstand komt. Dan is het wachten op het moment en gelukkig kwám dat moment en knok je jezelf terug in die wedstrijd. Dan gaan er nog steeds een heleboel dingen niet goed, maar is wel de basis gelegd van duels spelen, duels winnen en zorgen dat je tegenstander begint te twijfelen. Als je dan ook de 2 – 2 nog maakt, dan is dat voor het gevoel heel goed.
Zo’n eerste goal, dat is waar we het vaak al over hebben gehad: als je tegenstander naar voren stapt, dan ligt daar ruimte achter. Dan moet je niet nog een keer rond de middenlijn nog iemand in willen spelen. We hebben zoveel snelheid voorop dat het balletje ‘erachter’, in dit geval een fantastische bal van Artuur (Zutterman, Red.), dan zie je ineens hoe gevaarlijk je kunt zijn met die directe ballen. Die tweede, daar ging Jaylon gewoon voor. Daarvoor hadden we drie of vier voorzetten waarvan ik vond dat dat twijfelballen waren waar we niet echt voor gingen.”
“Terugkijkend op de eerste helft had ik het gevoel dat dit ‘m vandaag niet zou gaan worden…”
“Tja, ik vond JOS ‘optisch’ wellicht wat beter, maar ook zij waren slordig en hadden moeite om die laatste pass aan te laten komen. Zij komen uiteindelijk ook maar met een geblokt schot dat binnenvalt op voorsprong. De kansenverhouding was op dat moment één-om-twee, twee-om-één. Wij kregen met Jostein Ohm en Tijmen Bakker ook mogelijkheden. Hun spitsen waren ietsje rustiger aan de bal in de as. Daardoor stonden we wel wat onder druk, maar verder gebeurde er wat mij betreft niet zo heel veel in die eerste helft.”
“Je moest wéér wisselen, wéér blessures…”
“Ja, ik begrijp wat je bedoelt. Het schoot er bij Barbosa de eerste helft al in, daarna Lars ook nog eens, blijkbaar staat alles onder spanning, Stefano Fransberg die gisteravond aangaf dat hij donderdag geblesseerd is geraakt en dus afvalt. Ik was blij dat ik Morgan nog erbij kon halen uit de Onder23. Met al die beperkingen is het wellicht dubbel zo mooi dat je je de tweede helft zo terug wee te knokken.”
“Heb je nog overwogen om Daimyo Grep mee te nemen?“
“Daimyo heeft het in de voorbereiding heel goed gedaan, is daarna wat geblesseerd geraakt en begint weer helemaal fit te worden in de Onder23. Een speler die zeker nog wel aan de deur zal kloppen. Ik zat echter wat dun in de verdedigers, daardoor koos ik voor Morgan.”
“Een andere keuze was Sergio Kozjak die op de bank moest beginnen…”
“Dat was volledig tactisch. Ik had JOS bestudeerd en ze spelen met drie centrale verdedigers, best wel te kloppen op snelheid. Dat was de reden om Jostein Ohm erop te zetten. Die heeft veel loopacties in de diepte, is weer volledig fit en viel tegen D.E.M. sterk in. Hij traint goed en ik had dus het gevoel dat we hem wat makkelijker achter die drie centrale verdedigers konden krijgen…”
“Een ander goede invaller, was voor mijn gevoel Jason Sumter. Die gaf voor mijn gevoel toch ook wel een klein visitekaartje af… Het zal niet aan hem alleen gelegen hebben, maar ik vond dat er meer ‘voetbal’ bij Huizen in het spel kwam…”
“Ja, hij pakte het goed op, was veel betrokken bij balbezit, eiste de bal goed op. Ik denk ook dat het met de tegenstander te maken had: de ruimtes werden wat groter, ze konden niet altijd doordekken. Daarbij kennen ze natuurlijk Jason Sumter en Randy Schiltmeijer, ik denk dat dat ook nog wel een beetje door hun hoofd speelde dat dat goede voetballers zijn. Jason is zeker nog niet topfit, vorige week vond ik hem al goed invallen, al ontbrak het ‘m net op de beslissende momenten. Hij moet nog wel wat stapjes zetten, maar dit was wel een goed signaal dat hij afgaf.”
“Ik zag nu toch wel weer wat áanknopingspunten’…”
“Die zag ik ook vorige week wel, alleen ja, er staat wel druk op door van alles en nog wat. Als je ziet hoeveel mensen van de selectie er niet bij zijn, dan weet je dat je karakter moet tonen en dat hebben ze vandaag gedaan!”

Jaylon Moi Thuk Shung

“Jaylon, de held van de wedstrijd! Ik wist dat je snel was, ik wist dat je ook wel kon scoren, maar dat je zo’n verschrikkelijk schot had, dat wist ik nog niet! Hij komt van dertig meter, hij raakt de lat, de grond, nog een keer de lat…”
“Ik hoorde dat hij er de eerste keer al in zat. Maar het was inderdaad wel een goed schot. Misschien moet ik vaker schieten, dan. Ben ik misschien te lief…”
“Nou, ja, ik zag je vandaag duels in gaan die bepaald niet ’lief’ waren. Ik vond je juist een van de fellere spelers!”
“Ja, zoals het hóórt,” antwoord Jaylon bescheiden.
“Is dat ook het verschil met het Huizen dat we voorheen hebben gezien, dat we vandaag scherper waren in de duels?”
“Tja, waar ‘m dat aan ligt zou ik je niet durven zeggen. Ik denk dat we vandaag een druk voelden dat we gewoon ‘moesten’. Dat moeten we natuurlijk eigenlijk elke wedstrijd, alleen tegen dit soort ploegen is er dan wat ‘extra’ druk bij iedereen om zich te bewijzen en te laten zien dat het gewoon kán. En dat hebben we zeker gedaan. De eerste helft ging het ons wat moeizaam af, maar de tweede helft ging het in grote lijnen al beter. De eerste helft waren we gewoon wat te slordig, gaven lange ballen op momenten dat het niet moest. De tweede helft pakten we dat beter op en speelden we met meer rust en kozen beter onze momenten… Ik vond het punt na de tweede helft zeker een verdiend punt!”

Jason Sumter

“Of het nou helemaal aan jou lag, weet ik niet. Maar met jouw inbreng keerde de wedstrijd, kwam er een ommekeer in ons spel…”
“Ja, ik had wel het gevoel dat ik wat extra energie bracht dat ook op mijn teamgenoten uitstraalde…”
“Je eerste actie was al meteen voortreffelijk, je draaide goed weg en je pass was goed op maat… Wie gaf je die bal van achteruit?” Ik had in eerste instantie de eerste goal aan Jaylon toegekend, maar toen ik Jason met de bal onder de arm terug zag lopen, verkeerde ik in de veronderstelling dat het Jason was die gescoord had. Beide spelers vertonen qua postuur en speelwijze veel overeenkomst, zeker voor mijn oude ogen aan de andere kant van het veld…
“Haha, nee, dat was Jaylon, hoor! 100%! Haha!”
“Ik dacht dat jij het was, omdat je met die bal onder je arm terug kwam lopen!”
“Ja, dat klopt. Ik vond dat we snel verder moesten. We hadden dan wel 2 – 1 gescoord, maar we moesten wel gewoon door! Ja, we lijken inderdaad wel een beetje op elkaar…”
“Ondanks dat je dan toch niet gescoord hebt, vond ik toch dat je uitstekend inviel. Hoever ben je nu voor je gevoel. Als de top-Jason honderd is, op hoeveel zit je nu dan?”
“Mwoah, ik zou zeggen zestig…”
“Zestig?! Dan verwacht ik helemáál veel van je!”
“O, maar dat mág, dat moét u ook zeker doen! Fysiek voel ik me goed, maar ik moet gewoon nog meer wedstrijdritme in de benen krijgen. In deze invalbeurten probeer ik dat ritme goed op te bouwen. Ik probeer ook naast de club veel te trainen, vandaar die zestig procent.”
“Op het ogenblik vallen de spelers om als dominostenen, dus ik denk dat je nog genoeg kansen gaat krijgen om aan je ritme te werken en te laten zien wie Jason Sumter nou werkelijk is…”
“Jaaa! Zeker, zeker! Ik hoop erop dat ik de kans krijg. Je weet het natuurlijk nooit in de toekomst, je kunt altijd nog voor verrassingen komen te staan, maar ik hoop het wel!”

Apenstaartjes kijk op de zaak…

Mijn gebeden zijn verhoord. Eindelijk weer eens een verslag waar de het zuur niet tussen de regels doorsijpelt. Geen hosanna, maar gewoon een positief verslag van een positief verlopen wedstrijd voor onze mannen. Daar was ik echt wel weer eens aan toe.
Ik zag een Huizen dat van de eerste tot de laatste minuut heeft geknokt voor wat het waard was tegen een tegenstander die toch zeker tot de betere ploegen in deze competitie gerekend mag worden. Een resultaat dat zeker niet onverdiend genoemd mag worden, al mopperden enkele Amsterdamse toeschouwers na afloop dat JOS/Watergraafsmeer het puntverlies helemaal aan zichzelf te danken had. Helaas betekent het ene puntje geen wezenlijke progressie op de ranglijst. We zijn weliswaar een plekje gestegen, maar dat gaat mogelijk vandaag (zondag) weer verloren als WV-HEDW met een resultaat bij HBC wegrijdt.
Zorgelijk is wel de blessuregolf die over de Huizer selectie waart. Op de een of andere manier slaan deze blessures heftiger toe als een ploeg in zwaar weer zit. Wellicht gaan spelers zich dan toch forceren en over hun eigen grenzen heen. Ik ben geen fysiotherapeut, dus ik geef mijn toetsenbord maar gewoon een fikse zwieperd, maar anders zou ik het fenomeen niet kunnen verklaren.
Donderdag hebben we een bekerontmoeting in Soest tegen de plaatselijke Sport Organisatie en kunnen daarna onze wonden gaan likken in een vrij weekend. Daarna volgt de ontmoeting thuis tegen Hoofddorp, dat we vandaag op de tweede plek terugvinden met een gelijk aantal punten als SJC dat een beter doelsaldo dan de Hoofddorpers heeft. Maar goed: als je in de middenmoot kwakkelt, dan zijn alle tegenstanders tegenstanders van formaat. Huizen bevindt zich niet in een positie om willekeurig welke tegenstander makkelijk op te nemen. De wedstrijd tegen JOS/Watergraafsmeer geeft gelukkig wel wat meer vertrouwen om ook de ontmoeting met Hoofddorp met enig optimisme tegemoet te kunnen zien. Het is en blijft een rare competitie waarin nog een hoop kan gebeuren. De wonderen zijn de competitie nog niet uit!

Ron Tuijnman
Totaal:1.494Vandaag:5