It giet oân!

“Aan het weer zal het niet liggen,” stelt keeperstrainer Smallenburg als we vanaf de parkeerplaats naar het complex van Eemdijk lopen. En inderdaad, waar barre weersomstandigheden vorige week nog roet in het eten gooiden, is het nu ideaal voetbalweer: zonnig, bijna windstil, niet te warm en zeker niet te koud.
Belangrijk, want er staat vandaag veel op het spel. Iedere wedstrijd is belangrijk uiteraard, maar vandaag speelt onze naaste concurrentie allemaal tegen elkaar. Onder ons — op een puntje afstand — treden Hercules en Urk tegen elkaar in het strijdperk, boven ons wederom op een puntje afstand ontmoeten Excelsior’31 en D.O.V.O. elkaar. Dar maakt winst de enige optie voor vanmiddag willen we niet op een van de directe degradatieplekken terecht komen. Winst tilt ons tevens uit die gevarenzone en zal ons net bóven die akelig rode streep zetten.
Vandaag ook de morele steun van de jongens Onder11-2 die vandaag met ons meereizen voor deze wedstrijd.
Als altijd een warm bad als ik de bestuurskamer van de ‘Diekers’ binnenstap. Je hebt een welkom, een hartelijk welkom en een hartverwarmend welkom. Gastvrijheid wordt hier met hoofdletters geschreven. Altijd een bezoekje waar ik met veel plezier naar uitkijk.
Ik verneem dat de gevaarlijke Nsingi op de blessurelijst staat bij de thuisploeg. Een aderlating, evenals het ontbreken van Jesper van Dalen op het middenveld. Uiteraard een spoedig herstel gewenst voor deze twee steunpilaren, maar voor nu komt het me eventjes niet slecht uit.
Bij Huizen uiteraard nog geen nieuwe aanwinst Van Burik. Ik was vanochtend wat vroeg op De Wolfskamer en was daarmee in de gelegenheid even wat nieuwtjes uit eerste hand tot me te nemen. Achter die bekende schermen gebeurt momenteel best het een en ander. Te zijner tijd zal u daar ongetwijfeld het fijne van te horen krijgen.
Van onze blessurelijst kan nu de naam van Dennis Lamme worden weggestreept. Onze noeste middenvelder is weer fit en had wat hem betreft wel in de basis kunnen starten. Rob de Groot had echter vooralsnog een plekje op de bank voor hem ingeruimd. Dat geldt ook voor onze verloren zoon Lars van Huisstede die in de winterstop weer gekozen heeft voor een terugkeer in het edele groen-geel. Verder zijn het de gekende namen van vóór de winterstop die Rob de Groot op het wedstrijdformulier heeft laten noteren. Geen spectaculaire nieuwe inzichten dus bij de technische staf, vertrouwen in de basis, waar Joshua Lo-Asioe nu de opengevallen plek van Saber Charif heeft ingenomen.
Huizen treedt aan in een ‘Duitse’ outfit: wit shirt, zwarte broek. Stefano Fransberg is tijdens de warming-up druk bezig met zijn revalidatie onder de bezielende leiding van fysio Özkan Adiküzel. Zijwaarts hinkelen blijkt nog een kunst op zich, maar Stefano doet zijn stinkende best — ook als Özkan even de andere kant op kijkt…

Daalder!

De pupil van de week holt zichzelf even voorbij op weg naar Olivier Pabon. De bal komt hem zo ongeveer tot de knietjes en het is een heerlijk gezicht het dappere kereltje zo voortvarend op de goal af te zien stuiven. Pabon moet wel even wat moeite doen om de bal te ontwijken, maar zo’n kereltje ontneem je gewoon niet dat vreugdevolle moment van de score.
Over score gesproken… Mijn stopwatch is van zijn touwtje gevallen en ik raap hem net op als in die allereerste minuut het geroezemoes me doet opschrikken en opveren. Ik zie nog net hoe Ahmed al Mahdi doelman Wouter Beukers omspeelt en het verlaten doel met een rustige trap vindt. 0 – 1 en het fluitsignaal voor de aftrap galmt nog na over sportpark De Vinken! Justin van Groen dacht een afvallende bal weer even in te zetten, maar verkeek zich op het maatje 48 van Tim Vrakking. De bal caramboleert naar voren en wordt aan de zijlijn opgepikt door Al Mahdi die er meteen mee vandoor gaat. Doelman Beukers komt veel te vroeg zijn goal uit en is met een simpele ‘sleep’ op het middenveld gezien. Al Mahdi weet het gapende gat dat Beukers achter had gelaten met een rustige trap te bereiken, over de verwoed terug sprintende Jesper Beekhuis heen. Uitzinnig van vreugde springt de ruim opgekomen Huizer aanhang overeind om dit cadeautje feestelijk uit te pakken. Iets met een eerste klap en een daalder!

Doorgaan

Het is nu zaak om door te pakken. Eemdijk blijkt achterin kwetsbaar voor snelheid en als Huizen iets voorin in overvloed heeft, dan is het wel snelheid! Dat wordt al duidelijk als Jostein Ohm goed over de rechterflank doorzet en een corner uit het vuur sleept. Die wordt helaas zwak genomen en vormt een simpele prooi voor de Eemdijker defensie. Ahmed al Mahdi blijkt alleen al door zijn aanwezigheid reden voor paniek in de laatste lijn van Eemdijk. Opnieuw een corner en opnieuw wordt die zo genomen dat de Eemdijkers de zaak zonder veel problemen het hoofd weten te bieden. De uitvallen van Huizen staan bol van het gevaar. De vaak ver uit zijn goal keepende Beukers is er net op tijd bij als Al Mahdi weer diep gestuurd wordt door Jeroen Lamme die goed het oog in de Achilleshiel van de Eemdijkers had: traagheid in die Eemdijker laatste lijn.
Eigenlijk komt Eemdijk daardoor gewoon niet lekker in haar spel. Een corner van Argjend Selimi wordt kort genomen en dan probeert Selimi het maar met een harde knal in het overvolle strafschopgebied. Maar de witte muur weet van geen wijken en ergens loopt er vandaag iemand met de afdruk van een ventieltje op zijn borst.
Wel even schrikken als Jeroen Lamme een bal hopeloos verkeerd raakt en de bal zo achter Pabon dreigt te ploffen. Van een terugspeelbal is uiteraard geen sprake en Pabon vangt de bal dan ook keurig weg voor de bal binnen weet te vallen.

Kansen

Huizen voetbalt zich aardig wat kansen en mogelijkheden tot kansen bijeen. Tijmen Bakker laat na een uitstekende demarrage van Jaylon Moi Thuk Shung een rare dwarrelbal los die door doelman Beukers maar net onder de lat vandaan gehaald kan worden. De bal is niet weg en dan volgt er een venijnige uithaal van Jostein Ohm, die echter de opgekrabbelde Beukers weer op zijn weg vindt. Daar had met wat meer ‘beleid’ meer uit gehaald kunnen worden!
Huizen houdt de omsingeling aan en dan probeert Tijmen Bakker het met een poging van afstand. Via Justin van Groen valt de bal bij de tweede paal in de veilige handen van Beukers.
Kansen zijn er om afgemaakt te worden. Huizen heeft er toch wel weer wat veel nodig om de score verder naar een veilige marge te tillen. Het verschil tussen nummer zes en nummer vijftien van de ranglijst laat zich op het veld niet blijken. Ahmed al Mahdi lijkt voor de Eemdijkers alleen via overtredingen af te stoppen en dat gebeurt dan ook regelmatig. Vooralsnog houdt arbiter Maurick van Dijk de kaarten nog op zak, maar we voelen aan ons water dat dat niet lang meer zal gaan duren als die zo doorgaat.
Al Mahdi heeft na een klein half uur spelen goed oog voor de opstomende Jostein Ohm. Met een heerlijk steekpassje zet hij Ohm alleen voor de de Eemdijker doelman. Oké, de hoek is lastig, maar hij had er echt wel in gemogen in deze situatie. Beukers weet de situatie met dapper keeperswerk echter toch weer te klaren en op de tribune gonst die eerste voetbalwet al weer rond: als je ze zelf niet maakt…

Ja!… Euh…. Nee…

Toch speelde Ohm best een sterke wedstrijd. Op het middenveld speelt hij zich met een heerlijke passeerbeweging vrij en probeert met een lange boogbal doelman Beukers te verschalken. De Eemdijker goalie is echter rap op de benen en weet de fraaie inzet nog net weg te vangen voor hij over de doellijn vliegt. Goed bekeken van Ohm die er goed het oog in had dat Beukers zich graag als extra veldspeler manifesteerde.
Opnieuw gaat Jaylon goed door en bereikt Tijmen Bakker die in de hoek van het Eemdijker strafschopgebied Justin van Groen afjaagt. Van Groen lijkt de bal te verspelen en gaat neer. Hij graait de bal naar zich toe en arbiter Maurick van Dijk wijst naar de stip. Ons geluk kan even niet op. Maar dan gaat Van Dijk richting zijn assistent langs de lijn en na ampel overleg besluit Van Dijk op zijn besluit terug te komen en een vrije trap aan Eemdijk toe te kennen. Teleurstelling alom bij alles met een groen-geel hart. Vanaf mijn positie kon ik niet exact waarnemen wat er nou gebeurd was, maar dat Tijmen in zijn afjagen wellicht een overtreding had begaan leek me vanaf mijn tribuneplek zeker geen onmogelijkheid. Straks nog maar eens even navragen bij de arbitrage!
De rust nadert met rasse schreden en het is zaak die broze voorsprong over het rustsignaal te tillen. Jeffrey van den Dikkenberg heeft daar heel andere ideeën over en zet aan voor een indrukwekkende rush. Olivier Pabon moet dan dus toch nadrukkelijk in actie komen en een hoekschop toestaan. Gelukkig weet ook Eemdijk geen raad met die dingen en komt Huizen hier zonder kleerscheuren vanaf.
Kleerscheuren in figuurlijke zin wel voor Jaylon Moi Thuk Shung als hij Jan van Diermen onheus bejegent. Voor arbiter Van Dijk is de maat nu vol en trekt geel. De daarop volgende vrije trap gaat hard in de muur en ook die overleeft Huizen dus. Op slag van rust wordt Ahmed al Mahdi weer te fors aangepakt en dan ziet ook Jordy Hilterman geel. Ook de ons toegekende vrije trap wordt maar zeer matig ingebracht en vormt zo zelfs de basis voor een gevaarlijke uitbraak. Het is Jostein Ohm die zich dan in zijn verdedigende taken vastbijt en met een prima sliding de uitbraak tot staan brengt.

Rust

Het is meteen de laatste actie van deze boeiende eerste helft. De 0 – 1 is zeker niet onverdiend te noemen en Huizen had er zelf eigenlijk nog wel één of twee bij mogen — moeten — maken!
Huizen had duidelijk het beste van het spel en sprong wel érg kwistig met de kansen en mogelijkheden om.
Ongetwijfeld zal Eemdijk coach Posthuma in de rust het nodige aan zijn ploeg willen versleutelen om het gevaar van de Huizer aanvallen in te dammen. De marge is broos en wankel en geeft geen aanleiding om met een gerust hart achterover te gaan zitten. Ik hoop maar dat Huizen die belabberde tweede helften nu in de winterstop achter zich heeft gelaten.
Onder leiding van ‘performancecoach’ Manuel Wernsen is een drietal wissels aan een professioneel ogende warming-up bezig. Ik ben er nog niet echt gerust op…

Wissels

En die wissels komen er ook meteen in: Rick Blokhuis wordt vervangen door Zeger Beukers, Justin van Groen moet zijn stekkie afstaan aan Luc Ruizendaal en Nico Kroonenberg zet Freek van Belzen onder de douche. De bakens worden verzet en daarbij houdt coach Posthuma niet van half werk blijkbaar.
Maar of het nou direct het gewenste effect had voor de Eemdijkers…. Want meteen in die eerste minuut van de tweede helft krijgt Ahmed al Mahdi een levensgrote kans als de bal wat gelukkig voor zijn voeten caramboleert. Ahmed aarzelt niet en haalt snel uit. Dan moet je ook nog een beetje mazzel hebben dat zo’n bal ook ‘lekker’ op je voet valt, maar dat was helaas iets teveel gevraagd van vrouwe Fortuna en de bal hobbelt vanuit kansrijke positie naast de goal van de opgelucht ademhalende Beukers. De minuut is nog niet om of de bal wordt opnieuw voor gezet en van twee meter afstand jaagt Al Mahdi de bal over de goal van Beukers! Het was bijna moeilijker om hem zo over te schieten dan hem er in te jagen! Ik had het onze nijvere spits zó gegund!
De derde minuut van deze opwindend startende tweede helft zet Eemdijk dan aan voor een aanval. Aan de zijlijn ter hoogte van de middenlijn wordt de aanval echter echter onderschept. Tim Vrakking is een stoorzender waar de Eemdijkers niet van terug hebben en dan wordt er flitsend snel geschakeld. De bal gaat naar binnen en is het Joshua Lo-Asioe — of was het toch weer Ahmed al Mahdi?— die met een verrukkelijke splijtende pass de bal diep stuurt. De snelle Jaylon Moi Thuk Shung is gretig en met het halve veld dat voor hem open ligt jaagt hij samen met doelman Beukers op de bal die ergens halverwege door Jaylon wordt opgepikt. Jaylon wint het sprintduel en met een heerlijke sleep gaat hij om doelman Beukers heen en loopt de bal vervolgens triomfantelijk in het lege doel! 0 – 2 Wat een weelde! Ik had het vooraf niet durven voorspellen!

Karakter

Nu komt het aan op karakter bij onze mannen. Nu gaat het er om door te blijven voetballen op de ingeslagen weg, wellicht nóg wat trefzekerder, maar vooral niet achterover gaan hangen met het idee dat de strijd nu wel gestreden is. Maakt Eemdijk de aansluitingstreffer uit een ongelukkig moment, dan wachten ons nog veertig hete minuten! Het is zaak dat koste wat het kost te voorkomen!
De aansluitingstreffer lijkt er dan in de zesde minuut van die tweede helft toch te komen als Jan van Diermen scherp voorzet en Sven Deen van twee meter afstand de bal hard over de goal van Olivier Pabon jaagt. Ook Eemdijk heeft er dus een handje van opgelegde kansen te laten liggen.
Nu grijpt ook Rob de Groot in. Dennis Lamme en Lars van Huisstede komen Joshua Lo-Asioe (bracht toch wel weer het nodige evenwicht op het middenveld) en Jostein Ohm (niet gescoord, wel goed gespeeld) vervangen.
Verse krachten die de voorsprong over de eindstreep moeten helpen trekken. Jaylon verhuist naar de rechterflank en Van Huisstede neemt zijn vertrouwde linkerflank weer in. Ik heb niet de indruk dat we dar ‘zwakker’ op worden…
Ook nog een wissel bij Eemdijk waar Dani van Soest ingebracht wordt voor Thijmen Hilhorst.
Natuurlijk zet Eemdijk aan om die aansluitingstreffer op het lichtelijk gemankeerde scorebord te krijgen. Het drukt en knokt, maar Huizen is standvastig en vastberaden.
Jaylon blijkt van die linkerflank net zo gevaarlijk als van rechts. Hij komt goed naar binnen en haalt goed uit. Opnieuw is het doelman Wouter Beukers die de thuisploeg in de wedstrijd houdt.
Even de adem inhouden als Jordy Hilterman rand zestien neergaat en de vrije trap op een gevaarlijk ogende plaats wordt toegekend. Een tikje van Selimi naar Jan van Diermen die hard op de muur schiet. Het vormt de opmaat voor een uitbraak van Lars van Huisstede die even een visitekaartje afgeeft en na heerlijke passeerbewegingen uiteindelijk een corner aan zijn actie overhoudt. Ook deze corner wordt matig genomen. Wellicht toch wel een aandachtspuntje voor de technische staf om daar eens wat extra aandacht aan te gaan besteden, want waar ander ploegen veel rendement uit dit soort dode spelmomenten weten te halen, is het bij Huizen vooral het schieten in eigen voet dat de klok slaat. Ook nu is onze corner de aanleiding voor hun counter. Kweet Jostein Ohm zich al eerder van zijn defensieve taak, nu is het Jaylon die zich een waar teamplayer betoont en de uitval een halt toe weet te roepen met een keurige sliding. Karakter!

De laatste loodjes

De druk van Eemdijk houdt aan. Huizen loert op de counter. Van Diermen en Selimi lopen elkaar in de weg als de bal matig wordt uitverdedigd, ik schuifel onrustig op mijn stoeltje heen en weer.
Dan opnieuw een situatie voor de goal van Beukers als een voorzet door Ahmed al Mahdi prima wordt ingeschoten. Met een katachtige reflex met het rechterbeen weet doelman Beukers de bal op de doellijn nog te keren en Ahmed is er als de kippen bij om de rebound een passend vervolg te geven. Er volgt een scrimmage (zie headerfoto!) bij de rechterpaal, maar hoewel de bal tergend kansrijk voor het inschieten lijkt te liggen, lukt het onze spits niet de bal over de lijn te werken. Opnieuw een goede kans die Huizen ongebruikt aan zich voorbij laat trekken…
het zijn de laatste loodjes die zwaarder en zwaarder beginnen te wegen. Eemdijk weigert zich gewonnen te geven, weigert de handdoek in de ring te gooien en de nederlaag te accepteren en dat maakt die laatste minuten lastig voor onze mannen.
Een diagonale uithaal van Jaylon wordt met een heerlijke safe door doelman Beukers tot corner verwerkt. Helaas weer geen passend vervolg op deze hoekschop. Een kopbal van Van den Dikkenberg vliegt rakelings naast en scheert het zijnet. Huizen mag in deze fase ook wel van enig fortuin spreken.
Kruize en Vivié komen verse benen brengen en lossen de vermoeide stutten van Jaylon en Bakker af. Een gekrulde voorzet van Hilterman draait gevaarlijk voor onze goal langs, maar gelukkig is er geen groenhemd te bekennen om dat laatste zetje te geven. Wel een corner die uiteindelijk resulteert in een wanhoopspoging van afstand van Van Diermen. De bal vliegt meters over. Thomas Kamstra komt dan kort voor tijd de leeg gespeelde Ahmed al Mahdi nog vervangen en Eemdijk coach Posthuma zet Lars Koops nog in voor Jan van Diermen. Maar de strijd is gestreden. Huizen pakt die drie broodnodige punten en start de tweede seizoenshelft met een heerlijke overwinning!

Rob de Groot

“Dit is wel een hele lekkere manier om na een winterstop weer te beginnen,” open ik mijn gesprekje met onze trainer.
“Ja, zeg dat wel, Ron!” beaamt Rob glunderend.
“Ik had het van tevoren niet gedacht,” beken ik.
“Ja, dan kan, maar het was zeker wel een mogelijkheid, maar het was zeker geen simpele uitwedstrijd…”
“Ze staan zesde, we hebben in de thuiswedstrijd toch ook wel een beetje mazzel gehad met de gelijkmaker, maar vandaag was je gewoon heer en meester!”
“Ja, dat vind ik ook. Er zit wel een groot verschuil tussen de thuiswedstrijd en deze. Zeker ook als je kijkt hoe we er toen voor stonden na een wat moeilijke voorbereiding. In die zin zijn wij wel gegroeid. Aan de andere kant miste Eemdijk natuurlijk ook wel een Insingi en een Van Dalen, dus zij misten ook wel twee belangrijke spelers. Maar in die wetenschap vind ik toch dat we een hele goede wedstrijd neergezet hebben. We hebben gedomineerd en natuurlijk word je in de wedstrijd geholpen door die hele vroege treffer, één kans die je gelijk maakt. Maar ook daarna mocht Eemdijk nog van geluk spreken dat ze nog lang in de wedstrijd zaten, want we hadden het natuurlijk al lang moeten beslissen. We hebben het daar al vaker over gehad: als je zo speelt, zoveel afdwingt, dan moet je ook die trekker over halen! Dus ik ben blij dat het uiteindelijk gewoon gelukt is, dik verdiend denk ik….”
“Ik heb niet echt het gevoel gehad dat we echt in gevaar zijn geweest…”
“Nee, los van een paar momenten, denk ik niet. Maar ja, ook die paar momenten die kunnen ook maar weer zo bepalend zijn. Gaat er een in dan geef je het momentum weg en kom je nog in de problemen. Dat gebeurde gelukkig niet.”
“Ik moet wel zeggen dat die tweede wel als een soort bevrijding kwam…”
“Ja, 0 – 1 was wel héél wankel. Ik denk niet dat er ploegen zijn die met één goal verschil rustig achterover kunnen gaan hangen in de wetenschap dat het wel goed gaat komen.”
“Waar heb je in de winterstop, op het trainingskamp met de jongens de nadruk op gelegd?”
“Nou, we hebben best wel veel gedaan, maar zo’n trainingskamp in de winterstop is natuurlijk maar vrij kort. De nadruk van zo’n trainingskamp is voor mij meer dat je elkaar ook op een andere manier leert kennen buiten het voetbal om. Dat is toch een andere dynamiek. Een dynamiek die je positief mee kunt nemen richting die tweede seizoenshelft. Je hebt ‘het individuele’ nodig, maar de groepscohesie, de groepssamenhang, is wellicht het allerbelangrijkste. Je krijgt af en toe te maken met tegenslagen en dan moet je als groep het vertrouwen in elkaar weten te bewaren en positief zien te blijven om er met elkaar wat van te maken! Ik denk dat we vooral dáár tijd aan hebben gegeven en dáár mee bezig zijn geweest…”
“Vorige week hadden we eigenlijk tegen Sparta Nijkerk moeten starten. Ik was er niet zo heel rouwig om dat dát niet doorging, want dat lijkt me een waardeloze tegenstander om tegen te moeten beginnen…”
“Ja, dat is natuurlijk een hele goede ploeg. Ik was er ook wel blij mee dat het niet doorging, maar dat had er voor mij meer mee te maken dat we op trainingskamp zaten en terugkwam in koning winter en niet konden trainen. We hadden ook een lange terugreis achter de rug, wat dat betreft was het een goede oefening omgaan met teleurstelling en tegenslag.”
“Een uitstekende start van de tweede seizoenshelft… En gelukkig weer boven de streep…”
“Dat ga ik vanavond op mijn gemakje even bekijken. Voor mij is deze competitie vooral nog een hele lange rit. Maar dit geeft zeker wel weer wat vertrouwen. Ik leg zelf niet zo de nadruk op die stand, die gebruik ik eigenlijk ook nooit in de wedstrijdbesprekingen. Ik probeer de focus klein te houden op de drie punten die we elke wedstrijd willen pakken. Dat we vandaag niet alleen gescoord hebben, maar ook de drie punten mee hebben weten te pakken, dat werkt zeker positief uit!”

Jaylon Moi Thuk Shung

“Wat een sterke wedstrijd en wat lekker om zo te beginnen!” complimenteer ik de man die de fraaiste treffer van vandaag op zijn naam bracht. De indrukwekkende sprint waarmee hij doelman Beukers te snel af was, de heerlijke kalme sleep waarmee de doelman het bos in werd gestuurd en de triomfantelijke manier van scoren, daar sliep ik op vannacht!
“Dank je wel. Ik vond het ook een goede wedstrijd. We stonden er met zijn allen, een mooi begin van 2026!
“Toen die bal naar voren ging bij die goal van jou, wist ik al: dit wordt ‘m!”
“Ja, het was een goede bal. Diepteballen die zijn voor mij! Vooral als ze een beetje twijfelachtig zijn, dan weet ik dat ik die 100% heb! Eén en één is twee en dus werd het een goal. Dat omspelen van die keeper dat doe ik vaker. Ik had heel veel keuzes, maar dit was de beste.”
“De tweede helft moest je van rechts naar links. Ik had het gevoel dat jou dat helemaal niets uitmaakte!”
“Nee, toen ik in het begin bij Huizen kwam, heb ik al aangegeven dat ik eigenlijk linksbuiten was, terwijl ik toch altijd rechtsbuiten heb gespeeld. Het komt nu goed uit dat we in Lars van Huisstede een versterking hebben die op rechts speelt, dus ik kan nu ook gewoon naar links.”
“Een belangrijke overwinning, we komen nu weer boven de streep te staan…”
“Ja, dit moeten we gewoon door zien te trekken!”

Lars van Huisstede

Uiteraard vraag ik ook onze ‘verloren zoon’ weer even naar buiten voor een gesprekje.
“Weer terug op het oude nest,” open ik.
“Zeg dat wel, ja!” glundert Lars.
“Je geeft ook meteen je visitekaartje weer even af, want ik vond je heel sterks pelen vandaag!”
“Ja? Nou, dat is goed om te horen! Ik vond ook dat het wel prima ging, al moet ik wel wat gevaarlijker worden, nog. Maar ik wil vooral weer ‘meters’ maken, dat is voor mij momenteel het belangrijkste. Het voelde niet echt of ik weg was geweest, er spelen nog veel van dezelfde jongens en ook in de speelwijze is niet veel veranderd. Ik wil vooral het plezier terug krijgen in het voetbal. Ik was dat een beetje kwijtgeraakt. Ik heb een tijdje met te weinig vertrouwen gespeeld en dat wil ik hier terug zien te winnen, minuten maken en mijn eigen spel kunnen spelen. Ik heb er alle vertrouwen in dat dat hier wel weer gaat lukken!”
“En gaan scoren hè! Dat was mijn puntje van kritiek altijd…”
“Haha, ja, ik weet niet of ik dat bij Sportlust nou op heb gepikt, ik zou dat niet durven zeggen na een half jaartje, maar het is iets waar ik aan moet werken en hoop met veel goals belangrijk te kunnen zijn. We gaan de punten immers hard nodig hebben…”
“Met Jostein Ohm en Jaylon heb je nu wel meer concurrentie dan toen je vertrok…”
“Is alleen maar goed!” klinkt het zelfverzekerd. “Ik hoop dat zij mijn concurrentie voelen en ik voel hun concurrentie. Daarmee kunnen we elkaar alleen maar beter maken. Ik zie dat zeker niet als een minpunt, maar puur als een versterking ten opzichte van vorig seizoen! We kunnen daar als team veel profijt van hebben.”
“Ik vond je vandaag erg lekker invallen…”
“Ja, het ging aan de bal wel goed en ik heb conditioneel weer flink wat meters kunnen maken. Nu nog scoren, dat ga ik van jou nog wel vaker te horen krijgen, denk ik,” lacht Lars die zichtbaar blij is met zijn terugkeer op het oude nest…

Ahmed al Mahdi

“Wat een heerlijke goal maakte jij in de eerste minuut!”
“De bal stuitte goed door toen Jostein Ohm er goed tussen zat. Ik zag dat die keeper te laat was en kapte naar binnen waardoor ik iets meer ruimte voor mezelf maakte. Daarna was het het gewoon op gevoel die bal op goal schieten. Ik zag die verdediger wel naar de goal terug rennen, dus met voldoende vaart er gewoon in!”
“Die keeper speelde ook wel erg veel ‘uit’ zijn goal…”
“Ja, natuurlijk dat moest ik hem gelijk afleren, haha…”
“Begin tweede helft had ik het gevoel dat je er nog wel een paar bij had kunnen prikken…”
“Ja, zeker! Dat is waar ik het meeste van baal vandaag! Ik had er gewoon nog twee goals bij moeten maken. Dat reken ik mezelf heel erg aan.”
“Ik reken jou nooit wat aan, alleen al door je inzet en werklust!”
“Ja, dank je wel. Maar ik wil gewoon meer scoren, ik wil betere statistieken halen. Dan vind ik dat ik die andere twee ballen ook had moeten scoren.”
“Nou ja, als jij er gewoon elke wedstrijd eentje inprikt, dan hoor je hier niemand klagen, hoor…”
“Haha, nee dat is ook zeker waar!” lacht Ahmed die als altijd zelfkritisch blijft. Geen slechte eigenschap voor een spits, dunkt me.

Arbiter Maurick van Dijk

Ik tref onze arbiter net voor hij de bestuurskamer in loopt. Even vragen naar dat ene momentje. Ook Van Dijk kent de inmiddels beruchte database. Hij refereert nog even aan de wedstrijden tegen HBC en de kampioenswedstrijd tegen De Zuidvogels. In mijn database komt hij drie keer voor en ook vandaag kan ik achter zijn naam weer een plusje zetten. Hij floot niet vlekkeloos, maar ik rekende dat eigenlijk meer zijn assistenten aan die bij de inworpen nog wel eens iets anders zagen dan ik meende te constateren.
“Ik vraag je even naar buiten omdat ik toch even jouw visie op dat vermeende strafschopmoment wilde horen…”
“Vanuit mijn positie zag ik geen overtreding op de verdediger van Eemdijk. Ik stond er echter niet goed voor omdat ik in de rug van jullie aanvaller keek. Mijn assistent had echter wél een beter zicht op de situatie en die piepte me op en gaf aan dat er een overtreding was gemaakt. Omdat ik de situatie zelf niet goed heb kunnen beoordelen ging ik met zijn oordeel mee. Het was natuurlijk wel dom van die speler van Eemdijk dat hij na de overtreding meteen de bal pakte. Als mijn assistent de overtreding niet had geconstateerd, dan had het gewoon een strafschop geweest.
Het was een overtreding in de zestien, dan mag hij niet vlaggen maar moet hij me oppiepen zodat ik naar hem toe kan gaan voor overleg….”
Een plausibele verklaring waar ik me heel eerlijk gezegd wel iets bij kon voorstellen. Tijmen Bakker ging er lekker fanatiek in dus ik kan me wel voorstellen dat daar iets gebeurd is dat op een overtreding uitdraaide. Jammer, maar helaas. Eerlijk is vals…

Apenstaartjes kijk op de zaak

Een prima begin van de tweede seizoenshelft. Niet alleen qua resultaat, maar vooral ook de manier waaróp de overwinning tot stand kwam deed me goed. Natuurlijk was Eemdijk gehavend, maar ja, ook bij Huizen ontbreekt er nog wel het een en ander aan spelersmateriaal. Het is nu zaak deze lijn door te trekken. Als ik de eerste seizoenshelft een beetje analyseer qua sterkte van de verschillende ploegen, dan schat ik ons daarin zo tussen de negende en de elfde plek in, met een stiekem oogje naar de plekken acht en zeven. Daarboven wordt het gekkigheid, onder de elfde plek vind ik eigenlijk dat we onder ons kunnen presteren. ook vandaag liet Huizen weer zien over voldoende kwaliteit te beschikken om ons rechtstreeks te kunnen handhaven.
Volgende week spelen we als koning Winter het toelaat in Woerden tegen Sportlust. Een pikante pot met de terugkeer van Lars van Huisstede in het achterhoofd. Een lichtelijk achterlopende supporter vroeg me of ‘Frankie’ nog mee zou doen. Ik heb hem plagerig uit de droom geholpen. Waarom vermeld ik dit voorvalletje? Wel, ik zou naast Lars ook Frankie graag weer in de armen sluiten (en die twee omaatjes naar ik hoop). Huizen blijkt toch voor veel spelers best een fijne vereniging te zijn geweest waar men met genoegen op terugkijkt.
Sportlust nam deze competitieronde de zesde plek van Eemdijk over door T.E.C. met 0 – 1 te verslaan. Voorwaar opnieuw een lastige opgave voor De Groot en zijn keurkorps. Lastig maar niet onmogelijk, met dezelfde inzet en discipline als tegen Eemdijk moet er zeker een resultaat tegen de Woerdenaren mogelijk zijn.
Excelsior’31 duikelde door de nederlaag tegen D.O.V.O. naar de zestiende plek, Hercules(15^e) blijft op één punt van Huizen (14^e), daarmee blijft de situatie penibel. Excelsior treedt volgende week aan tegen Hoogeveen (13^e) dat op één punt boven ons staat. Hercules krijgt Scherpenzeel op bezoek. Opnieuw is winst de enige optie die telt voor onze mannen. Opnieuw dus een lastige uitwedstrijd waarbij uw steun wel eens de doorslag zou kunnen geven!