Zorgelijk

De situatie op de ranglijst lijkt met de week zorgelijker te worden. Het aantal ‘finales’ neemt af en als er één dat etiket ‘finale’ mag dragen, dan is het die wedstrijd in Tiel wel. Beide ploegen zwabberen in de onderste regionen en moeten zien in die laatste speelrondes het hoofd boven water te gaan houden. Voor beide clubs een opgave die met de week lastiger wordt. Ook het programma waar Huizen zich nog doorheen moet zien te slaan laat weinig ploegen zien waar op voorhand wat te halen valt. Ook dit lastige T.E.C. niet. Ik ben dus wel eens vrolijker die bus in gestapt… Zeker als ik verneem dat niet alleen Sergio Kozjak nog niet speelklaar is, maar dat ook onze aanvalsleider Ahmed al Mahdi vandaag de koffer niet hoeft uit te pakken vanwege een blessure. Zorgen, zorgen, zorgen…
Ook T.E.C. coach Eric Meijers kent zo zijn zorgen. Hun spelerslijst vermeldt zes afwezigen. Meijers rekent me voor dat hij zeker nog vier overwinningen nodig zal hebben voor divisiebehoud. Dat geldt dan ook voor Huizen dat slechts één puntje op Meijers elftal voorloopt.
Ook zorgelijk is het feit dat men in Tiel op natuurgras speelt. Een wat ‘sompige’ en hobbelige mat naar ik me liet vertellen. Daar zijn onze mannen denk ik toch wat mee in het nadeel ten opzichte van de ploeg van Meijers die dat fenomeen wel gewend zal zijn. Het zijn donkere wolken die door mijn gemoed trekken…
Door het ontbreken van Al Mahdi begint Robbie Schipper in de basis. Onze jonge aanvallende middenvelder moet als een soort ‘valse spits’ beginnen en zo voor de aanvallende impulsen zorgen samen met Jostein Ohm en Lars van Huisstede, die ik weer vanaf het middenveld in mijn opstelling teken. Met Jaylon Moi Thuk Shung die ik zomaar weer op de plek van Sergio Kozjak fantaseer, maakt dat de spoeling voorin toch wel wat dun naar mijn smaak waar het de stootkracht betreft. Op de bank hebben we dan Thomas Kamstra, Dani Vivié en Justen Kuiper nog als aanvallend ingestelde krachten. Stefano Fransberg en Joshua Lo-Asioe dicht ik meer een rol op het middenveld toe. Brent van Bockel rest dan als reservedoelman voor vanmiddag op die bank.
In Tiel is het een en ander aan verbouwing gaande en ik besluit dan ook maar vroeg een plekje te zoeken op de minitribune. Met een heuse mascotte voorop komen de ploegen het veld op voor dit degradatieduel. Een minuut stilte vanwege een overleden bestuurslid. Helaas produceerde de geïmproviseerde geluidsinstallatie vooral veel gebrom en oversturing en heb ik de naam van de overledene helaas niet weten te achterhalen.

Rampspoed

We zijn amper onderweg of Artuur Zutterman krijgt een bal spijkerhard op een plek waar geen man hem hebben wil. Nou is zo’n harde bal nergens een pretje, maar dáár… Poeh! En terwijl Artuur opgelapt wordt gaat een paar meter verder Lars van Huisstede ineens zitten en maakt een gebaar dat je bij geen enkele speler wilt zien: die beruchte greep naar de onderkant van de bil! Geen bal in de buurt, de wedstrijd lag al stil voor die onfortuinlijk geraakte Zutterman en dan laat de ernst zich wel raden. Ondanks de helende handen van Marthijn van de Weerd is meteen duidelijk dat deze wedstrijd voor Lars slechts een enkele minuut zal gaan duren. Wat een domper! Ben je al dun gezaaid in je aanvallende krachten, valt er nóg een uit ook! En ik was al niet zo vrolijk…
Dat betekent een vroege invalbeurt voor Dani Vivié die eigenlijk zonder enige warming-up de zompige wei in wordt gestuurd. Inmiddels hebben we ook de eerste mogelijkheid van de wedstrijd al gezien als een corner van de thuisploeg wat te ver voor de goal langs belandt om nog te kunnen worden ingegleden.
De rolverdeling lijkt in deze openingsfase wel duidelijk: als er al lakens zijn, dan worden ze door T.E.C. uitgedeeld. Het meeste balbezit is voor de thuisploeg en de aanvalsgolven rollen vooral richting Olivier Pabon. Zonder dat Pabon zich nog echt in het zweet hoeft te werken, overigens. Het voetbal is nadrukkelijk van het niveau ‘kelderklasse’. De passanten die langs sportpark De Lok wandelden zullen hier geen vertegenwoordigende elftallen op het vierde niveau van Nederland hebben vermoed…

Kreunen en steunen

Na een kleine tien minuten dan toch ook wat aanvallends van Huizen: Jaylon onderbreekt de opbouw van T.E.C. en zet met een heerlijke pass Jostein Ohm aan het werk. Ohm is sneller dan zijn directe tegenstander en breekt goed door. Meer dan een hoekschop weet hij er echter niet uit te halen. Hij neemt de hoekschop zelf en dan moet toch doelman Job Schuurman van T.E.C. als eerste van de beide keepers in actie komen. In de drukte zet Schuurman er zijn vuisten achter en de bal wordt moeizaam het strafschopgebied uit gewerkt. De aanstormende Jaylon heeft een enorme pegel van een meter of achttien in gedachten, maar op het hobbelige veld maait hij finaal langs de bal! Achter hem duikt Artuur Zutterman op die alle gram in zijn pegel legt. Helaas stijgt de bal een metertje over. Maar Huizen begint langzaam maar zeker wat meer in de wedstrijd te komen. Het blijft echter een armetierige vertoning die daar op sportpark De Lok wordt opgevoerd.
We zijn twintig minuten onderweg als Rick Wouters er een voorzet wat moeizaam uit weet te halen. De hoekschop wordt opnieuw genomen door Jostein Ohm die de bal keurig op de rossige kuif van Dennis Lamme weet te leggen. De knik is óók perfect en doelman Schuurman heeft dan ineens gewoon het nakijken: 0 – 1, en dat is tegen alle verhoudingen in gebiedt de eerlijkheid me daarbij te vermelden… Maar goed: hoe vaak zaten we zelf al niet in die hoek waar dit soort klappen vielen?
Naast me verzuchten de Tielse supporters ‘Daar gaan we weer!’ en dat gevoel lijkt ook over de mannen van Eric Meijers te vallen, want de koppies zakken wat op de borst en gelaten wordt de aftrap genomen.

En door?

Waar T.E.C. de dreun even moest incasseren, put Huizen er moed uit. Dico Jap Tjong zet nog wel een keer goed door maar vindt niemand voor de goal van Pabon die zijn actie een afronding had kunnen geven. Een fraaie cross van Tim Vrakking — die zich vandaag zou onderscheiden als de architect van achteruit — bereikt Jostein Ohm die zijn uithaal echter keurig gepareerd ziet door doelman Schuurman. Het leidt meteen een tegenaanval van de thuisploeg in. Een half gelukte volley en een vangbal voor Olivier Pabon die de bal rustig wegvangt. Nee, het is tot op heden geen drukke middag voor ‘Ollie’.
Twee minuten later opnieuw Zutterman die sterk ingrijpt en een pass geeft waar Jostein Ohm in gelooft. Met een heerlijke beweging stuurt hij zijn tegenstander het bos in en lijkt in kansrijke positie te komen. Maar Jostein heeft op dit hobbelige veld net even een stapje extra nodig om tot een uithaal te kunnen komen. Daardoor wordt de hoek wat te klein en jaagt Ohm zijn inzet voor de goal langs in plaats van er in… Maar Huizen heeft de wedstrijd toch weten te kantelen met die fraaie treffer van Dennis Lamme. Hier zit meer in!

Wankel

Maar de voorsprong blijft met één goaltje verschil natuurlijk net zo wankel als Huizens voorsprong op de ranglijst. Een corner voor T.E.C. als Zutterman eerst nog voorlangs heeft geschoten en Bo van Essen een corner uit de counter weet te halen. De corner wordt kort genomen en als de bal dan toch voor gebracht wordt, komen er drie wanhopig springende Tielenaren centimeters te kort om de bal richting Pabon te kunnen sturen. Nee, het is bepaald niet indrukwekkend wat T.E.C. op het veld weet te leggen.
Opnieuw een snelle uitval van Huizen. T.E.C. is wat opgedrongen en hun hele helft ligt min of meer open. Dani Vivié stuift goed door en aan de flanken heeft hij assistentie van Jaylon Moi Thuk Shung en Jostein Ohm. De pass is goed, het veld slecht en wellicht daardoor raakt de uithaal van Jostein Ohm in volle ren de ballenvanger niet eens… Teleurstelling bij de meegereisde Huizer aanhang.
Opnieuw Ohm die zijn man de baas is. Met een heerlijke versnelling passeert hij Rick Wouters en komt oog in oog met doelman Schuurman te staan. De doelman maakt zijn goal klein en door de passeerbeweging is Ohm wat te dicht op Schuurman uitgekomen. De harde inzet wordt dapper gepareerd door de uitvallende doelman die zich goed breed en daarmee de hoek klein maakt.
Jostein is lekker op dreef en er gaat veel dreiging van hem uit. Een minuut of zeven voor de rust jaagt hij weer door, bereikt de achterlijn en trekt goed voor. Een lastige bal voor een keeper, maar Schuurman laat zich van zijn beste kant zien en weet de bal dapper te onderscheppen voor Dani Vivié er een voet tegenaan weet te krijgen.

Rust

Nadat Tim Vrakking met een prachtige sliding een doorbraak van Jonathan Vergara Berrio had weten te verijdelen gaan we dan rusten met een prettige 0 – 1 voorsprong. Na een moeizame openingsfase heeft Huizen zich bewonderenswaardig en met veel wilskracht weer in de wedstrijd weten te knokken. De fraaie 0 – 1 die letterlijk uit de lucht kwam vallen heeft de thuisploeg toch wel een ‘tikkie’ gegeven.
Het vertoonde spel doet echter van beide kanten geen divisievoetbal vermoeden, want het is een een regelrechte ‘kelderkraker’: veel strijd, foute passes en goede bedoelingen die hun weg naar de goal niet weten te vinden. Maar de paar leuke staaltjes voetbal die er ook in deze draak te bewonderen waren, kwamen eigenlijk toch vooral van Huizen, de beste kansen ook, vooral van een prima spelende Jostein Ohm. Van beide doelmannen hebben we Schuurman toch echt het meest in beeld gehad.
Logisch dat Meijers naar aanvallende oplossingen zoekt. Ik zie Joost Rensing bezig met voorbereidingen die een entree in deze wedstrijd doen vermoeden. Nummer negen op de rug. Dat lijkt me dus zo’n aanvallende impuls te moeten gaan worden…

Wissel

Bo van Essen heeft zijn plek moeten afstaan voor Rensing. Rob de Groot houdt zijn wisselkaarten nog even voor de borst. Is ook weinig aanleiding tot wisselen, de voorsprong is daar en Huizen lijkt voetballend de minst slechte van de twee ploegen op het veld. Gewoon dóórgaan lijkt het devies dan ook heel terecht.
Wat achter dus wel veranderd is, is de instelling waarmee T.E.C. aan deze tweede helft begint. Ik vermoed dat Meijers in de rust de kleedkamerdeur heeft laten klapperen, want de wat gelaten houding die voor rust over de mannen uit Tiel hing is ingeruild voor hernieuw elan. Het leidt meteen tot een hoekschop die Huizen zonder al te veel hoofdbrekens weet te ruimen, Pabon vangt een voorzet van Jeffrey Ket weg en plotseling verschijnt invaller Rensing alleen voor Pabon. Het kost Pabon een hoekschop om erger te kunnen voorkomen. De bal wordt vervolgens geruimd, maar al gulzige gieren zwermen de oranjehemden om ons strafschopgebied en de bal wordt opnieuw ingezet. En dan gaat het mis. Schlemielig mis. Een rare carambole, een hoofd dat er nog net tegenaan gezet kan worden en dan valt de bal van Rick wouters via de binnenkant van de paal weer zo ongelofelijk sukkelig binnen! 1 – 1 En Huizen ziet daarmee haar fraaie voorsprong al in de vijfde minuut na rust verdampen! Huizen lijkt patent op dit soort onnodige prutgoals te hebben!

Pompen of verzuipen

Huizen moet fiks pompen om niet te verzuipen, want T.E.C. put uiteraard moed uit die vroege treffer en gaat op zoek naar meer. Jap Tjong stuift ons strafschopgebied binnen en als hij in het duel met Dailey Groenewegen dan even een aanraking voelt gaat hij onder luidkeels protesteren neer in ons strafschopgebied. Arbiter Oscar van Hoof ziet er heel terecht geen strafschop in. Er viel überhaupt weinig op deze leidsman aan te merken. Eén keer zou hij een inworp aan de verkeerde partij toekennen, maar verder vond ik hem zeker niet opvallen. En dan doe je het in mijn optiek goed als arbiter.
Jostein Ohm komt na een klein uur van ‘op voetbal gelijkende activiteiten’ net een stapje tekort om een goed vervolg aan een dieptepass te geven. Ik had het de hard werkende Ohm gegund, maar Schuurman laat zich niet opnieuw verschalken en weet zich over de bal te ontfermen voor Ohm het beslissende zetje weet te geven.
Geel dan voor Rick Wouters die op het middenveld wat al te fanatiek zijn duel aangaat.
Fanatiek is ook Tijmen Bakker. Een serie inworpen bezorgt onze middenvelder de bal terwijl hij omgeven wordt door oranje shirts. Op karakter worstelt Tijmen zich uit de omsingeling en weet nog een hoekschop uit het vuur van de strijd te slepen. Doelman Schuurman zit nu even mis als de bal voor komt, maar heeft geluk dat iemand van Huizen de bal met de hand beroert.

Pogingen

Een doorbraak van Dani Vivié wordt kort daarna wat paniekerig tot corner getikt op slechts luttele centimeters van de paal. Die bal had die paal ook maar zo aan de andere kant kunnen passeren en enkele toeschouwers veerden dan ook al op. Maar helaas…
Ook Robbie Schipper doet in de zesenzestigste minuut nog een poging die een hoekschop tot gevolg heeft. De bal wordt echter zó slecht genomen dat drie meeuwen maar ternauwernood aan de dood wisten te ontsnappen. Nee, het voetbal was niet om over naar huis te schrijven. Dat ik dit dan toch maar doe is puur de zelfdiscipline, want écht: het was niet om aan te gluren!
Natuurlijk: het zware veld vergt heel veel energie van de tweeëntwintig acteurs en dat gaat ten koste van de precisie en balbehandeling. Maar om het nou écht helemaal op het conto van dat veld te schuiven voert me dan toch ook weer net wat te ver. Het was gewoon van twee kanten belabberd. Ik begrijp nu waarom men in Tiel slechts zes euro entree durft te heffen.

Schaakspel

Helaas zou ook Huizen niet aan de gele prenten ontsnappen vanmiddag. Walid Hassoun wordt door Dennis Lamme gevloerd en daarvoor ziet Dennis terecht het eerste Huizer geel. Inmiddels is de wedstrijd écht een schaakspel geworden. Nadat Jostein Ohm opnieuw gevaarlijk was doorgebroken en de bal voorlangs heeft gejaagd, brengt Eric Meijers Roshendrik Paulino Carlos Ortella voor

Walid Hassoun. Bij Huizen worden Stefano Fransberg en Justen Kuiper het veld ingestuurd voor Robbie Schipper en Dani Vivié. De coaches spelen een voor een hun troeven uit om het tij in het voordeel van hun wederzijdse ploegen te laten keren. Bij een schaakspel kennen we weliswaar geen ‘troeven’, maar daarmee wordt het nu toch ook een tactisch schaakspel.
Vergaro Berrio weet dan zelfs de ballenvanger niet te raken met zijn inzet en hoofdschuddend wordt hem naast me een bezoekje aan Specsavers aangeraden. ‘Flipperkastvoetbal’ is eigenlijk de enige kwalificatie die ik aan deze ontmoeting zou durven geven. De spanning vergoedt veel, maar het voetbal is echt ver te zoeken…
Hoewel: ineens is daar Justen Kuiper die met een heerlijke pass Jaylon Moi Thuk Shung aan het werk zet. De inzet is prachtig, maar de geweldige safe van Schuurman die de bal uit de kruising weet te tikken is zo mogelijk nóg fraaier. Een parel in een zwijnenstal! Helaas houdt de hoekschop die dit oplevert geen gelijke tred en levert dan ook niets op waar we voor van de bankjes kunnen komen. Een inzet van Artuur Zutterman mist de kracht om die doelman van T.E.C. te verontrusten. Half wegglijdend vormt de inzet een oprapertje voor Job Schuurman.

Slotfase

Als je hem niet kunt winnen, zorg dan in ieder geval dat je hem niet gaat verliezen! Die onzekerheid lijkt toch wat in onze ploeg te sluipen als de minuten wegtikken. Een corner voor T.E.C. als Vrakking een spijkerharde inzet blokkeert. Pabon zet er de vuisten onder en dan nog een volley van Jeffrey Ket die het doel te hoog zoekt.
Het schaakspel gaat door: Bram van Tiem en Rayaan Lakbibchi komen bij T.E.C. voor Omar Boulamhayan en Jonathan Vergara Berrio. Joshua Lo-Asioe en Thomas Kamstra worden van de bank geplukt om Jostein Ohm en Tijmen Bakker te vervangen. Tijmen ontvangt nog geel, maar het is me ontgaan wat hij daarvoor misdaan had.
Een fraaie controle van Bram van Tiem vormt nog even een klein pareltje in deze wedstrijd, maar Huizen is scherp genoeg om te voorkomen dat dit een vervolg weet te krijgen.
We zitten in de negenentachtigste minuut als een bal door een menigte van spelers ineens ‘zomaar’ op de binnenkant van de paal naast de verbouwereerde Pabon spat! Waar we vijf minuten na rust nog de pech hadden dat de bal binnen viel, zoekt de bal nu zijn weg weer in het woud van benen waarbij gelukkig de gele versie de bal verder weet te transporteren. Dit scheelde letterlijk maar een haartje!
De extra tijd is inmiddels ingegaan als een verre inworp van Rick Wouters ons nog even in de problemen dreigt te brengen. Tim Vrakking gaat gelukkig het luchtduel goed aan al kost het hem even tien tellen van arbiter Van Hoof. Nog een laatste corner en dan ‘strompelt’ Huizen over de eindstreep met een puntje… Een puntje waar beide ploegen eigenlijk weinig mee op schieten. Maar dit duel verdiende echt geen winnaar. Geen toeschouwers ook, maar die waren daar te laat achter…

Rob de Groot

Het knettert behoorlijk achter die kleedkamerdeur als ik in de gang sta te wachten. Het komt me voor dat dit punt daarbinnen beschouwd wordt als een nederlaag. Als Rob de Groot dan tenslotte toch naar buiten komt kan ik het toch niet laten hem daar even over aan de tand te voelen.
“Ik heb niet vaak meegemaakt dat het zo knetterde binnen…”
“Nou, dat valt op zich nog wel mee. Komt misschien omdat het een oud gebouw en wat gehorig is, maar dit soort praatje heb ik nou al een keer of vijf, zes gehouden…” ontwijkt De Groot de vraag enigszins.
“Ik had toch de indruk dat de emoties wel wat heftig opliepen na afloop…”
“Nou, nee, helemaal niet… Ik weet niet wat je denkt gehoord te hebben, mijn emoties? Nee, het waren gewoon hele normale reacties van spelers onderling ook. Ik denk dat het geluid hier in de kleedkamers wat anders klinkt dan in andere wedstrijden…”
Ik voel een ‘welles-nietes’ gesprek aankomen en schakel dus maar door.
“Om dan maar weer op het ‘trefwoord’ over te stappen: ‘Wilskracht’…”
“Als in de wilskracht voor tachtig minuten, dan ben ik het daar wel mee eens. Alleen: het was wéér maar tachtig minuten! Dat kost je vandaag weer twee punten.”
“Ja, maar is dat dan gebrek aan wilskracht, of heb je gewoon te maken met een verbeten T.E.C. dat 0 – 1 achterstaat en waarschijnlijk net een donderspeech in de kleedkamer te horen heeft gekregen. Die dwingen dat ook gewoon af, denk ik…”
“Ja, maar we mogen verwachten van een tegenstander die achterstaat dat ze ‘vol op de bok’ gaan! Dat betekent voor jezelf dat je ook vol op de bok moet gaan. Doe je dat niet, dan verlies je alle duels en dáár ben ik niet blij mee! Niet de eerste keer dat ik dat constateer, we hebben dat wel vaker gehad. Dát is de stap die we met z’n allen moeten gaan zetten! Je moet het kunnen pareren als een tegenstander iets extra’s gaat doen. Dat moet je niet ‘afwachten’, je moet gewoon zorgen dat je meteen bij het eerste de beste duel twijfel zaait bij je tegenstander door dat duel te winnen. Nu gaven we ze tien minuten het idee dat er wellicht toch nog wat te halen viel. Toen we dat na tien minuten weer wat wisten om te draaien, toen was het al weer 1 – 1 en was het leed alweer geschied…”
“Ik koos voor ‘Wilskracht’ omdat je toch met een ernstig gehandicapt team moest beginnen. Je mist Kozjak, Ahmed als notoire sterkhouders en dan valt ook Lars van Huisstede nog eens in de eerste minuut al uit… Dan blijft er met name voorin toch wat weinig over…”
“Nou ja, we hebben gelukkig dan nog wel wissels, maar ik ben het met je eens dat die drie echt sterkhouders zijn. Dat maakt het natuurlijk ook wel lastiger en dat heb ik ze ook in de rust aangegeven dat ik met de invallers heel tevreden ben op dit veld en onder deze omstandigheden. Het gaat erom dat we strijd leveren en dan maakt het even niet uit wie daar op het papiertje staat. Dan gaat het er gewoon om dat degene die er in komt ook met vertrouwen zijn duels aangaat. En dat hebben ze goed gedaan, dus daar ben ik zeker tevreden over….”
“Een ander trefwoord dat door m’n hoofd speelde was ‘Armoedig’, want ik vond het een wedstrijd van de lamme tegen de blinde…”
“Ja, dan moet je wel de omstandigheden in ogenschouw nemen. Het veld is gewoon een knollentuin. Je kunt hier gewoon niet ‘normaal’ voetballen. Dat moet je dan ook niet doen, want áls je dat doet dan kom je in de problemen…”
“Hmmm, vanaf de tribune oogde het niet echt zo slecht…”
“Nee, maar dat is vaak voor het oog, maar als je er dan op loopt dan zitten er om de tien centimeter gaten in waardoor de bal gaat stuiteren. Iedereen die ik spreek die hier geweest is heeft het erover dat dit een knollentuin is….”
“Nou, dat zouden wij dan gewend moeten zijn…” probeer ik nog grappig te zijn.
“Ja, misschien, maar dit is dan toch weer anders in de zin van dat wij een slecht veld hebben, maar dat dit er ook slecht bij ligt. Misschien dat er over zes of acht weken iets meer gras op staat en je er dan iets minder last van hebt. Maar goed: die omstandigheden waren ons van tevoren bekend en daar hebben we in de warming-up de tijd voor gehad om er aan te wennen en zijn we er toch redelijk goed mee omgegaan en hebben we ons desondanks een aantal goed kansen gecreëerd.”
“Ja, zeker die eerste helft kwamen de enige goede voetbalmomentjes van Huizen… De tweede helft was het ‘hotseknots-begonia’…”
“Dat denk ik ook. We maakten vooral af en toe de verkeerde keuzes. Als je er iets slimmer omheen speelt, dan kan je eerder gevaarlijk worden. Nu hield het op met een paar omschakelmomenten. Jostein die voorgeeft waar hij eigenlijk moet schieten… Maar goed…”
“Als je ‘m niet kunt winnen moet je zorgen dat je ‘m niet verliest… Toch vond ik het verval van spelpeil in de tweede helft eigenlijk niet helemaal te verklaren…”
“Nee, het is niet nodig, maar het vergt gewoon dat je juist op dit veld de juiste keuzes maakt. Als je in balbezit wél met de bal gaat lopen door het middenveld dan wordt het lastig. Als je daar in die midden zone de bal krijgt, moet je hem eigenlijk twintig, vijfentwintig meter verplaatsen naar de hoeken. Dan komen zij in hun zwakte terecht. Doe je dat niet dan moet werkelijk alles kloppen anders word je niet meer gevaarlijk. En dat is de tweede helft te vaak gebeurd…”
“Al met al blijft het een kwestie van finales spelen, dus… Ben je tevreden over deze finale?”
“Ik had gehoopt dat we nu twee puntjes meer hadden gehad. Over tachtig minuten wel, maar die tien dus niet. Doe je dat ook in die tien minuten, dan denk ik dat je met drie punten naar huis gaat. En dus moeten we ons tevreden stellen met een punt. En natuurlijk: als je hem niet kunt winnen, dan moet je zorgen dat je ze onder ons houdt en dat is gelukt…”
“Zes finales nog, achttien punten te gaan. Hoeveel punten zitten daarvan nog in je begroting?”
“Nou ja, ‘begroting’… Dat nou niet direct, maar ik heb op voorhand al aangegeven dat je met tweeënveertig punten veilig zou zijn. Ik hoop dat er daar ietsje minder voor nodig zullen zijn, maar het moge duidelijk zijn dat we er nog zeker een aantal zullen moeten gaan winnen…”

Jostein Ohm

Hij speelde sterk! Eigenlijk al drie weken op rij zien we een Jostein Ohm die zijn oude vorm van de voorbereiding weer aan het benaderen is.
“Jostein, ik vond je weer een uitstekende wedstrijd spelen, maar… En maak die zin zelf eens af…”
“…Ondanks dat er geen goal is gevallen,” lacht Jostein schuchter.
“Je zat er toch een paar keer lekker dichtbij!”
“Ja, zeker! Alleen.. Ha, ja… Hij moet erin! Liever weinig kansen en doelpunten dan veel kansen en dit…”
“Als leek op de tribune zeg ik dan: ‘je maakt één beweging teveel waardoor je vaak te ver naar de zijkant uitkomt…’…”
“Naaahhh, daar ben ik het niet mee eens,” klinkt het wat teleurgesteld. “Die kansen creëer ik dan natuurlijk vanaf rechts. Ik kwam wel aan de zijkant uit, dat klopt wel,” vervolgt Jostein peinzend, “Maar het is niet zo dat ik dan een extra actie inzet om nóg een actie te maken.”
“Je gaat vaak met een goede beweging langs je man en dan denk ik op de tribune ‘uithalen!’ Maar dan maak je nog een paar stappen en kom je in een onmogelijke hoek uit… Maar goed: de beste stuurlui zitten met een vulpennetje op de tribune, hoor…”
“Ja, dan wil ik denk ik nog wat betere ruimte creëren. Ik zou even de beelden terug moeten gaan kijken hoeveel ruimte ik daadwerkelijk had. Maar hoe dichter je bij de goal komt, hoe groter de kans over het algemeen wordt. Maar het had heel erg lekker geweest als er minimaal toch wel ééntje in was gegaan…”
Ook met Jostein kom ik even terug over de sfeer in de kleedkamer na afloop. “Het knetterde na afloop in de kleedkamer…”
“Ja, vond je?” acteert Jostein de verbazing. “Nee, het viel wel mee. Het is wat emotie en iedereen doet even zijn zegje, maar dat is gewoon prima. Niet groter maken dan het is! Iedereen wil natuurlijk gewoon winnen en nu moeten we dan genoegen nemen met een punt. We gaan zien hoe belangrijk dat punt uiteindelijk nog gaat zijn…
Ik vond ons de eerste helft zeker gezien de omstandigheden echt prima spelen. Het veld is echt slecht, ook al ziet het er op het oog prima uit. Net als tegen Hercules creëren we hele goede mogelijkheden maar gaat ie er gewoon niet in. De tweede helft was wel iets minder, al geven we niet echt grote kansen weg. Met die bal op de paal verlies je hem ook nog bijna op het einde en nu speel je dan toch gelijk…”
“We begonnen gehandicapt aan de strijd. Jij was eigenlijk de enige ‘spits’…”
“Dani is natuurlijk ook spits, maar die heeft natuurlijk weinig ritme en moest plompverloren koud invallen. Daarmee werd het wat kick-and-rush-voetbal.”
“De mooie staaltjes voetbal kwamen zeker de eerste helft van Huizen. Ik vond de voorsprong met rust dan ook wel terecht…”
“Ja, het is wat ik al aangaf: het veld lijkt op zich wel goed. Toen ik de laatste minuten in de dug-out zat dacht ik nog ‘Het ziet er best wel goed uit!’ Maar stond je er op, dan was het heel zompig. Dat maakte goed voetballen gewoon heel erg lastig.”
“Ik vind je de laatste drie wedstrijden weer heel lekker draaien…”
“Ja, ik heb ook het gevoel dat het weer wat lekkerder gaat. Die doelpunten bij Excelsior hebben daar denk ik wel bij geholpen. Vandaag helaas geen goals, maar wel weer een assist (Jostein nam de hoekschop waaruit Dennis Lamme scoorde, Red). Maar ik heb het gevoel dat ik goed in mijn vel zit. Ik moet wel even wennen aan het andere systeem dat we nu spelen. Als aanvaller kom je wel wat vaker in scoringspositie omdat je meer tussen de linies staat. Dat is lastig verdedigen voor een tegenstander. Maar het is nog wel een beetje zoeken nog voor iedereen…”

Apenstaartjes kijk op de zaak

Het aftellen is begonnen, het rekenen is begonnen. De prijzen worden zo langzamerhand verdeeld en het aantal ‘finales’ slinkt met de week. D.O.V.O. glijdt op eigen veld onderuit tegen dat onvoorspelbare Hoogeveen dat daarmee toch weer een rol lijkt te kunnen gaan spelen in die derde periode. Sportlust stuurt Excelsior’33 puntloos naar huis, Urk gaat ondanks een 4 – 5 uitslag toch redelijk kansloos onderuit (de laatste twee treffers van Urk vielen pas in de 89^e en 90^e minuut!) tegen Sparta Nijkerk dat zich daarmee weer wat lijkt op te richten. Voor het arme HSC’21 is het doek inmiddels gevallen.
Met de puntendeling tegen T.E.C. houden we de mannen uit Tiel onder ons. Maar de marge is daarmee nog steeds akelig broos. We gaan nu een periode in waarin voor veel ploegen het seizoen er eigenlijk wel ‘op’ zit. En hoewel deze competitie überhaupt al bol stond van de verrassende uitslagen, zullen die alleen nog maar toenemen in de resterende wedstrijden. Daar hoef je geen helderziende voor te zijn, dat is gewoon het geval in iedere competitie en in ieder seizoen zo.
Huizen heeft met dertig punten die veilige dertiende plek nog steeds in het vizier. Daarvoor zullen we wel de nodige wedstrijden winnend moeten gaan afsluiten. Daarvoor zijn doelpunten nodig. Met twee van onze sterkhouders voorin in de lappenmand moeten die ergens anders vandaan komen. Heel eerlijk gezegd zag ik tegen T.E.C. weinig spelers daarin ‘opstaan’. Kijkend naar het resterende programma dan zie ik ’n Staphorst voor wie het seizoen er wellicht toch wel wat op zit. Middenmoter in de derde periode, op fikse afstand van RODA Raalte.
Dan zie ik echter ook SV Urk dat met ons nog volop in degradatiestrijd verwikkeld is. Daar gaan we de punten zéker niet cadeau krijgen!
Verder zie ik Scherpenzeel nog op bezoek komen. De voormalige ploeg van Rob de Groot hangt overal middenin, maar zal toch ook het zekere voor het onzekere willen hebben om zich in veiligheid te spelen. Daar gaan we ook geen cadeautje van krijgen.
Dan D.O.V.O.: ondanks die onverwachte nederlaag tegen Hoogeveen nog steeds in de race voor die derde periode met een ontketende Theo Visser!
Vervolgens Hoogeveen, de ploeg waar we die uitwedstrijd speelden waar ik ik nog steeds gillend van wakker word als ik zwaar getafeld heb! ‘t Moet mogelijk zijn, maar dat dachten we zes december jl. in de rust ook nog…
Tenslotte op de slotdag nog uit tegen DVS’33, waarvoor dan waarschijnlijk wel alle kaarten geschud zijn. Maar dat blijft gewoon ene akelig sterke ploeg!
Het is natuurlijk allemaal wel mogelijk, maar je moet het nog wel even doen. En daar gaf ook vandaag helaas het vertoonde spel weinig aanleiding toe…
Opvallend vind ik ook de tweede plek die Arnold Klein met zijn mannen stilletjes heeft ingenomen. Zes punten scheiden Arnold nog van ROHDA Raalte dat echter vandaag (zondagmiddag) nog tegen het al gedegradeerde HSC’21 aan zal treden. Ondanks de vaste overtuiging van Frank Tevaarwerk dat een vrijuit spelend HSC’21 zal gaan winnen van de titelkandidaat, denk ik toch dat het verschil na vanmiddag negen punten met Genemuiden wordt. Overigens nog steeds een regelrechte topprestatie van Arnold Klein en zijn ploeg. Mijn complimenten!
Urk, Huizen en T.E.C. gaan uitmaken wie er die laatste rechtstreekse degradatieplek in gaat nemen. Ik vrees dat de term ‘cruciaal’ nog regelmatig zal gaan vallen de komende weken!