Hercules: ‘t Blaadje of de wolken?

Het weer is een vergissing van de bank in uw voordeel zoals dat bij Monopoly heet. Nu dan een vergissing van het KNMI want het voorspelde nare weer lijkt vervangen door heerlijk voetbalweer. Om de een of andere reden leidt dit soort weer altijd tot een ongekende opruimwoede bij de Huizer bevolking en als ik een defect apparaatje bij de vuilstort wil afleveren, staan er dan ook rijen auto’s op de Ambachtsweg te wachten. Dus maar even lopend mijn spul gedumpt.
Vandaag ook de derby der derby’s, helaas volkomen ontsierd door zaken die een levenslang stadionverbod zouden rechtvaardigen. Heb je zo iets prachtigs als een derby in je dorp, maak je er zo’n ellende van. Ik kan er met mijn pet niet bij. Onbegrijpelijk!
Huizen dus vandaag naar Utrecht. Opnieuw erop of eronder voor beide ploegen en dat belooft een beladen affiche!

Als ik in de bus zo wat zit te mijmeren valt mijn oog op een eenzaam blaadje dat de herfststormen heeft getrotseerd. In een filosofische bui zie ik de overeenkomst met Huizen dat al voor het tweede jaar krampachtig knokt om in die derde divisie te blijven.
De inkt van mijn opmerking over het weer is amper droog of de eerste donkere wolken pakken onderweg naar Utrecht al samen boven de landerijen. Is het blaadje symbolisch of zijn het deze donkere wolken? Ja, je ondergaat wat stemmingswisselingen als je van voetbal houdt en Huizen in het bijzonder…
Parkeren is uitdaging in de gemeente Utrecht. Op de een of andere manier lijken die tekentafels van de gemeenten altijd louter bevolkt te worden door braaf wandelende moedertjes met kinderwagens, maar een auto is er zelden op te vinden… Een fikse opgave voor onze brave chauffeur die zijn gevaarte maar met moeite kwijt kan.
Een hartelijke ontvangst in de bestuurskamer van de Herculianen waar ik de opstellingen doorneem. Weinig verandering bij Hercules ten aanzien van de 5 – 0 eerder dit seizoen. Dat moet dus mogelijk zijn, al lijkt interim-coach Twisker de zaak in Utrecht aardig op de de rit te hebben. Doelman Steijn Gerritsen heeft zijn plek weer af moeten staan aan eerste doelman Pepijn Vonk, Mees Homoet is geblesseerd. Al met al een op vier plekken gewijzigd team.
Bij Huizen ook enige wijzigingen: Stefano Fransberg begint vandaag voor het eerst op de bank en zou zo maar eens zijn eerste minuten van het seizoen kunnen gaan maken. Verder zie ik tot mijn verbazing de naam van Sergio Kozjak bij de reserves. Wel ben ik blij de naam van Joshua Lo-Asioe weer eens in de basis te zien staan. ‘DJ Joshy’ die afgelopen donderdag de knoop heeft doorgehakt niet nóg een seizoen als bankzitter te willen functioneren. Een besluit dat menigeen al wel aan zag komen. Desalniettemin doet het me toch zeer. Tja, die sentimentele oude man, he…
Het ontbreken van Kozjak zal hoogst waarschijnlijk door Rob de Groot worden ingevuld met Jaylon Moi Thuk Shung. Het concept van vijf achterop zal hij zeker na drie overwinningen niet zonder slag of stoot laten varen.

Groen Geel Wit

Met de thuiskleuren van Hercules is het lastig een geschikte combinatie te vinden waarmee de beide tenues elkaar volledig ontlopen. Daarmee werd de keuze voor de witte broeken een noodzakelijkheid. Ik vind het geen gezicht, maar nood breekt wet. Huizen trekt in die stijlloze combinatie voortvarend uit de startblokken. Het fraaie scorebord heeft nog geen minuut kunnen wisselen of de opgedrongen Artuur Zutterman wordt al gevloerd. De vrije trap word prima voor gekruld en dan moet doelman Pepijn Vonk al meteen vol aan de bak om de bal op de doellijn te pareren. De rebound wordt wat paniekerig geruimd, maar de eerste kans voor Huizen was dus al daar!
Het lijkt een open wedstrijd te gaan worden. Beide ploegen zoeken de aanval en dat levert een aantal situaties op die ‘zwanger waren van potentie’. In de zevende minuut bijvoorbeeld een heerlijke bal van Teun Heijmans die de opbouw van Huizen onderbreekt en meteen spits Sel Bastmeijer wegsteekt. De uithaal verdwijnt via de vingertoppen van Olivier Pabon maar centimeters over de Huizer kruising.
Twee minuten later opnieuw Huizen dat dicht bij de openingstreffer is als Tijmen Bakker net te kort komt voor het laatste zetje. Pepijn Vonk grabbelt, maar weet verder onheil te voorkomen voor zijn ploeg.

Kans

De beste kans in deze enerverende openingsfase is voor Jostein Ohm. Ahmed al Mahdi stuurt de snelle vleugelspits weg en zet hem in één keer vrij voor de uitkomende Pepijn Vonk. Ohm moet de bal ook in één keer nemen en raakt de bal vol. Maar hij raakt helaas daarmee de goed uitkomende Vonk en ziet deze kans dus verloren gaan. De corner wordt bij de eerste paal naast gekopt en levert dus niet alsnog een treffer op. Maar het puntje van mijn bankje op die kleine tribune krijgt niet echt de gelegenheid koud te worden!
Even schrikken als Dennis Lamme geblesseerd neergaat. Gelukkig kan Dennis na een sportief handje van Jules Stokkers verder.
Het blijft enerverend. Teun Heijmans dreigt door te breken als Jeroen Lamme’s tackle zijn doel ziet missen en Heijmans de vrije ruimte lijkt in te stuiven. Dan is daar Tim Vrakking — die notabene met pijnstillers aan de wedstrijd moest beginnen — die met een geweldige sprint rugdekking verleent. Nu is de sliding wél op maat en het gevaar dus geweken.
Dan even een korte belegering van de Huizer veste. Twee maal wordt een doelpoging geblokkeerd en weet Huizen er dus zonder kleerscheuren vanaf te komen. Olivier Pabon maakt het nog even spannend als hij een gevaarlijk indraaiende corner wat ongelukkig op de vuisten neemt. De bal gaat vooral hoog, maar niet ver, en het levert zo even een hachelijke situatie in ons strafschopgebied op. Ook hier weet onze defensie met vereende krachten een antwoord op. Nee, Huizen komt vooralsnog niet écht in de problemen.

Verzorgd

Huizen speelt bij vlagen prima verzorgd voetbal op dit natuurgrasveld. Het positiespel gaat vloeiend en dat levert diverse situaties op waaruit met wat meer mazzel maar zo gescoord kan worden.
Zo ook bijvoorbeeld na een klein half uur: een uitbraak van Huizen ingeleid door de bedrijvige Jostein Ohm en Artuur Zutterman lijkt de bal in kansrijke positie bij Ahmed al Mahdi te brengen. Helaas schiet de bal onder de noppen van onze aanvalsleider door en gaat ook deze gelegenheid weer verloren. Ja ja… Dan gaan je gedachten toch weer even naar die eerste voetbalwet: scoor je zelf niet… etc. etc… Opnieuw Ahmed al Mahdi die Jostein Ohm lanceert. Ohm was qua snelheid niet te houden door zijn directe tegenstanders en dat leverde de nodige ‘situaties’ op. Met deze situatie springt Ohm echter slordig om en zijn schot bezorgt me ernstige twijfels over zijn gezichtsvermogen.
Opnieuw Ahmed die over de flank goed doorzet. Zijn voorzet komt goed voor bij de eerste paal waar in de menigte daar helaas een zwarte kous de strijd om die voorzet won.
Aan de andere kant komt Huizen even goed weg als een fraaie voorzet van Amin Moumouh bij de tweede paal maar rakelings gemist wordt door de inglijdende Bastmeijer.
Arbiter Nicholas Henon zou een prima partij fluiten. Eigenlijk de enige fout waarop ik hem deze wedstrijd zou menen te betrappen was het moment waarop Joshua Lo-Asioe een perfecte sliding inzet, puur de bal speelt en vervolgens een vrije trap tegen en een reprimande van Henon te horen krijgt. Geen geel gelukkig, maar dit had Henon volgens mij toch echt volstrekt verkeerd beoordeeld. Het blijft gelukkig verder zonder nadelige gevolgen.
We zitten al bijna op vijfenveertig minuten als Zutterman opnieuw Ahmed al Mahdi bereikt. Deze keer wél controle over de bal en een prima pegel die op de onderkant van de rechterpaal uiteenspat! weer is Huizen dicht bij de openingsgoal en weer zakken we teleurgesteld terug op onze bankjes.
Aan de andere kant een vrije trap als halfslachtig ingrijpen tenslotte tot een overtreding leidt. Almane Lemrini gaat neer en Hercules mag op een meter of achttien een vrije trap nemen. Het is Teun Heijmans die zich met de vrije trap belast. Ook Teun adviseer ik een bezoekje aan Specsavers, want zijn vrije trap raakte van deze afstand de ballenvanger niet eens!

Rust

Daarmee gaan we dus doelpuntloos de rust in na een vermakelijke eerste helft waarin Huizen toch wel het beste van het spel had laten zien. Van de andere velden bereiken ons alarmerende signalen die een overwinning voor Huizen eigenlijk wel noodzakelijk maken. Urk staat 2 – 0 voor tegen Hoogeveen en hoewel dat nog geen directe gevolgen voor ons heeft zien we dat Excelsior’31 dus nog op 0 – 0 staat tegen ADO’20 en dat gaat mogelijk wel degelijk gevolgen krijgen mochten de Rijssenaren alsnog de winst naar zich toe trekken. Het blijft immers een merkwaardige competitie…

Ongewijzigd

Beide coaches sturen hun manschappen ongewijzigd de tweede helft in. Inmiddels is het wat gaan regenen en dat maakt het veld extra zwaar en snel.
We zijn amper drie minuten onderweg in die tweede helft of een prima voorzet van Jostein Ohm wordt half geruimd in de Hercules defensie. De bal valt voor de voeten van Tijmen Bakker die zich van een meter of twee niet bedenkt en meteen uithaalt. Een honderd procent goal zou je denken, maar op miraculeuze wijze wordt de bal op de doellijn gekeerd. De bal was zo hard en van zo dichtbij dat je je niet kunt voorstellen dat hier daadwerkelijk op ‘gereageerd’ kon zijn, maar hoe dan ook: opnieuw laat Huizen een kans liggen die eigenlijk niet te missen wás! En daar moet je echt niet mee aan de gang blijven want dat breekt je een keer op!
Twee minuten later lijken mijn angstige voorgevoelens werkelijkheid te worden als na een snelle uitval van de thuisploeg de bal keurig achter de kansloze Pabon wordt gedeponeerd. Gelukkig heeft de arbitrage buitenspel geconstateerd en komen we met de schrik vrij. Maar laat het een waarschuwing zijn!

Zwoegen

Hercules is met name in de eindpassing erg slordig. Opmerkelijk veel ballen rollen buiten de lijnen en dat sust Huizen lichtelijk in slaap. Er lijkt geen gevaar te duchten van de Utrechters, maar dat is schijn die bedriegt.
Een venijnig diagonaal schot van Jostein Ohm wordt netjes gestopt door Pepijn Vonk die zich een uitermate betrouwbare sluitpost zou betonen.
Dan besluit Jochem Twisker tot een wissel en brengt Dirk Homoet voor Teun Heijmans.
Jostein Ohm trekt dan na een klein uur voetbal weer eens zo’n sprint aan waarbij hij zijn tegenstander tot een vertraagde opname schijnt te degraderen. Jostein speelt vanaf de flank en dat brengt hem niet lekker voor de goal. Op het zware veld gaan al die demarrages toch wel wat tellen en Jostein ziet geen kans naar binnen te trekken voor de afronding. Hij besluit van ruime afstand te kijken of hij Vonk voor zijn goal kan verschalken. Wat Jostein nou exact van plan was zullen we nooit meer helemaal met zekerheid weten te achterhalen: wilde hij een lob? Een schuiver langs de uitkomende doelman? Het mondt in ieder geval uit in een schuiver die noch de kant, noch de wal, noch het doel, noch de doelman raakt… Ergens ter hoogte van de cornervlag eindigt deze actie troosteloos in de motregen…

Wissels

Jostein werkt hard, maar is ongelukkig in een aantal combinaties waarbij de benen niet erg lijken te luisteren naar wat de geest hen influistert. Het leidt wel tot een gevaarlijke uitval waarbij Pabon als reddende engel optreedt bij de tweede paal.
Niet alleen bij Ohm beginnen de benen wat te verzuren, ook voor Ahmed al Mahdi en Joshua Lo-Asioe lijkt het beste er wel af. Ze worden dan ook vervangen door Robbie Schipper en Dani Vivié.
Inmiddels heeft de motregen plaats gemaakt voor een heuse plensbui. En dat maakt het spel zeker niet beter. Een fraaie interceptie van Artuur Zutterman die uit de rug van zijn tegenstander opduikt en hem de bal afpikt. Helaas weer geen vervolg voorin. Een schuiver van Jules Stokkers verdwijnt maar net naast. Voetballend hebben beide ploegen deze tweede helft ‘een jas uitgedaan’ en het enerverende van de eerste helft lijkt met het regenwater weg te zijn gespoeld.
Opnieuw lijkt Tijmen Bakker aan het einde van een aanval te staan. Ohm brengt de bal wederom goed voor en als zijn eerste poging strandt komt Tijmen in de menigte helaas niet tot een voldragen schotpoging uit de draai. Opnieuw een kans waar je toch meer uit moet zien te halen dan Huizen vandaag klaarspeelde.

Die rot wet…

Inmiddels staan er al tachtig minuten op het scorebord. Als je ‘m niet kunt winnen, moet je zorgen dat je ‘m niet verliest is dan het credo. Het zware veld heeft langzaam maar zeker de krachten doen wegvloeien bij beide ploegen en het is ploeteren naar het eindsignaal geworden.
“Waar blijven die wissels?” vraagt men zich om mij heen af. Met name de naam van Lars van Huisstede gonst over de bankjes.
En dan slaat het noodlot toe. Die eerste voetbalwet waar de ploeg die maar niet weet te scoren mee om de oren wordt geslagen komt in alle heftigheid tot uitdrukking als Stokkers een eerste inzet geblokkeerd ziet en hij de bal wat gelukkig opnieuw voor de voeten krijgt. Deze keer slaat zijn wanhoopspoging in de verre hoek achter de kansloze Pabon. Een ‘zondagsschot’, maar ook die tellen gewoon: 1 – 0 en nog amper de tijd om daar nog iets aan te kunnen doen. Maar welke verwachtingen heb je nog als je drie, vier opgelegde kansen al verloren hebt zien gaan in de vierentachtig voorgaande minuten? De pijp is leeg…
Thomas Kamstra moet dan vijf minuten voor tijd zien te doen wat Tijmen Bakker al een paar keer had nagelaten. Coach Twisker proeft de zege al en gooit er drie wissels tegenaan: Olivier van Eldik vervangt Marciano van Leijenhorst, Yassine Talih vervangt Koen Vos en Valentijn Beck mag de plek van Aimane Lemrini innemen.
Twee minuten voor tijd mag dan toch ook Stefano Fransberg zijn eerste opwachting maken in onze hoofdmacht. Het is ‘too little, too late’ en als arbiter Nicholas Henon dan na vier minuten blessuretijd afblaast, gaat Huizen met een fikse kater richting kleedkamers. Een zeperd! Een uitglijer… Eentje met gevolgen zoals we snel zouden ontdekken bij het zien van de uitslagen op de andere velden…

Rob de Groot

Ik heb de nodige vraagtekens bij het wisselbeleid van onze coach. Nadat ik eerste een blik in een terneergeslagen kleedkamer heb geworpen, spreekt hij eerst z’n mannen toe. De deur gaat dicht, maar ik hoor geen stemverheffing. Wel duidelijke taal, naar ik aanneem. Kan me niet voorstellen dat hij tevreden kan zijn met het behaalde resultaat.
“Als ik je vertel dat het trefwoord voor vandaag ‘zeperd!’ gaat worden, snap je dan waar ik op doel?”
“Ja, dan vraag ik me af waar doelt ie op? Maar goed: het is natuurlijk een zeperd als je kijkt hoeveel mogelijkheden je hier krijgt…”
En met “Je bent eigenlijk geen moment in de problemen geweest!” geef ik lucht aan mijn teleurstelling en verbijstering.
“Eh… Ja behalve de tweede helft, toen het langzaam een beetje eruit liep, dat we wel wat onzorgvuldig werden en wat te passief werden…”
“Maar wat wist Hercules daar nou helemaal uit te creëren? Eén zondagsschot!”
“Nee, ja, precies… Dat klopt ook, ze hebben weinig kansen gehad in die zin doen we het allemaal goed. Het verschil met de eerste helft vind ik echter dat we daar in de omschakeling betere keuzes maakten waardoor het meteen gevaarlijke momenten voor ons werden. De tweede helft werden er teveel ballen naar voren geschoten terwijl daar eigenlijk niemand meer stond en dus ook niet meer in de duels kwamen. Daardoor voelde je dat Hercules steeds meer balbezit kreeg terwijl dat eigenlijk niet hoeft…”
“Dat gold ook voor Hercules, want ook daar zag ik de ballen zo over de zij– en achterlijn gespeeld worden… Dat maakte die tweede helft een krachteloze vertoning. Ik denk deels door veld en weersomstandigheden…”
“Ja, dat klopt ook en dat maakt het des te pijnlijker als je zelf vijf of zes hele goede kansen krijgt en nu dan uiteindelijk toch met lege handen staat. Het gaat er uiteindelijk toch om dat je goals maakt! Tja, als ik daar aan denk, dan snap ik die ‘zeperd’…”
“Zonde, want je maakt nu onnodig een einde aan een knappe reeks…”
“Ja, zeker! We wisten van tevoren dat het negen finales zouden worden, de concurrentie onderin is natuurlijk enorm, dus elke concurrent die je kunt ‘lossen’ dan moet je dat doen… Ondanks dat je het vandaag optisch aardig hebt gedaan, lopen ze dus toch drie punten op ons in en komen ze over ons heen. Als je dan toch positief wilt blijven, dan moet je wel constateren dat het spel met name in de eerste helft aanleiding geeft tot tevredenheid en vertrouwen naar de toekomst. Maar als je vindt dat je hier in deze divisie thuishoort, dan dien je dit soort wedstrijden gewoon te winnen!”
“Je wachtte erg lang met wisselen. Om me heen hoorde ik stemmen die om Lars van Huisstede vroegen…”
“Nee, we hebben de hele week veel uitvallers gehad, dus het was vandaag een puzzel om er elf op papier te kunnen zetten. Ook Tim Vrakking was eigenlijk niet fit, maar gelukkig konden we toch met hem starten. Sergio Kozjak viel daarentegen weer af. Lars heeft als sinds Excelsior last en daar wist ik van dat het héél erg twijfelachtig was of hij inzetbaar zou zijn. Ik heb ‘m nog wel warm latenlopen, maar toen gaf hij al aan dat het niet ging. Ik had nog stille hoop dat ik hem het laatste kwartier nog kon gebruiken, maar ook dat ging gewoon niet lukken. Helaas viel Ahmed ook nog licht geblesseerd uit en die kunnen we eigenlijk niet goed missen…”
“Dan breng je Kamstra pas in de achtentachtigste minuut in. Wat verwacht je daar dan nog van?”
“Nou ja, daar verwacht ik van dat we dan met drie voorop gaan spelen. We staan dan 1 – 0 achter, dus we moesten wat extra’s doen. Als het 0 – 0  was gebleven, dan had ik hem misschien niet gebracht. Ik bracht hem in in de hoop dat er ergens nog één of twee momenten komen waaruit hij kan scoren. We hebben recentelijk genoeg voorbeelden gehad waaruit blijkt dat dat kan. Alleen nu kwamen we eigenlijk niet meer tot een fatsoenlijke bal…”
“De sfeer die ik uit de kleedkamer heel even mee kreeg was er een van gelatenheid… Wat heb je de mannen nog mee gegeven, wat heb je gezegd?”
“Ik heb het er met name over gehad dat ik vind dat we de tweede helft veel teveel duels verloren hebben. Als je duels verliest geef je een tegenstander het gevoel dat er wat te halen valt. Als je duels niet meer wint, dan ga je steeds meer teruglopen en als je dan in de omschakelmomenten óók niet meer gevaarlijk wordt, dan is het niet gek dat je een moment tegen een treffer aanloopt. Of dat nou uit een corner, een vrije trap of hoe die bal er ook maar ingaat is, het wordt dan gewoon lastiger om die momenten te voorkomen. En verder heb ik ze meegegeven dat we vandaag weer gewoon téveel kansen nodig hebben gehad. Als je deze wedstrijd met 1 – 3 wint dan is het niet erg dat zij er óók eentje maken, nu is zo’n treffer meteen dodelijk…”
“Nou waren het wel goede, maar geen ‘makkelijke’ kansen…”
“Nou, er zaten ook een paar rebounds in. Dan is het een kwestie van kiezen of je meteen schiet of eerst aanneemt en je hoek uit kiest. Die hadden gewoon moeten zitten…”

Stefano Fransberg

Na lang blessureleed vandaag dan toch een plek in de wedstrijdselectie. Een kort optreden, maar de teerling lijkt geworpen.
“Ja, ik had mijn eerste minuten wel een beetje ander voorgesteld,” sombert Stefano. “Maar ik ben wel blij dat ik weer mag voetballen. Maar we hadden hier natuurlijk wel drie punten moeten pakken. We hebben wel genoeg kansen gehad. Doodzonde dat we hier niet weggaan met drie punten!”
“Jij hebt in ieder geval je eerste minuten gemaakt. Hoe gaat het nu?”
“Ik train al weer twee weken voluit met de groep mee. Vorige week heb ik al wat minuten gemaakt in Onder23 en het gaat gewoon goed. Geen last, dus ik hoop dat ik dat hoofdstuk kan afsluiten en weer lekker kan gaan voetballen. Maar nu overheerst de teleurstelling dat we hier verliezen…”
“Je liep wel een kwartier warm en kwam er pas erg laat in. Had je op een gegeven moment niet de hoop verloren dát je er nog in zou komen?”
“Nou, dat niet per se. Je hoopt natuurlijk dat je zo lang mogelijk mag spelen, maar die keuze is aan de trainer. Ik ben al blij dat ik er weer bij ben!”
“Heel eerlijk gezegd had ik niet zozeer aan een middenvelder gedacht op dat moment…”
“Ik was de meest aanvallende speler op dat moment die er nog in kon komen. De trainer kon alleen nog kiezen uit Sydney Schouwstra van Onder23 en mij. Sydney is een verdediger. Lars van Huisstede was uiteindelijk toch niet inzetbaar, dus er waren geen aanvallers meer beschikbaar…”

Jaylon Moi Thuk Shung

“Een bedroevend resultaat,” constateer ik, “want eigenlijk zijn we geen moment echt in de problemen geweest!”
“Ja, ik kan niets anders zeggen,” klinkt het wat terneergeslagen. “Achterin stond het eigenlijk wel goed. De eerste helft waren we dominanter dan de tegenstander, maar maakten we de kansen alleen niet af. Maar voor de rest stond het gewoon goed eigenlijk!”
“Zeker! Ook jij stond weer goed! Jij bent echt wel breed inzetbaar!”
“Ah, gelukkig dat je dat ziet, ja. Ik speelde voor mijn gevoel wel een sterke wedstrijd. Ik wist wel het overzicht te bewaren, speelde de bal naar de juiste kleur, alles klopte eigenlijk….”
“Daarmee is het des te dramatischer dat we hier verliezen, zeker als ik ook kijk naar de uitslagen op de andere velden…”
“Op die andere velden hebben we natuurlijk geen invloed. Wij hadden deze wedstrijd gewoon moeten winnen. De eerste helft speelden we gewoon supergoed. Dan ga je er vanuit dat je dat de tweede helft gewoon weet door te trekken. Maar dat lukte niet: we hadden geen grip meer op de wedstrijd. Achterin stond het wel goed, maar we hadden geen dreiging meer, geen creativiteit om iets te creëren, het was gewoon maar  hopen dat we die tweede bal zouden winnen.”
“Ik vond het een hele ‘open’ wedstrijd. Met name die eerste helft, met veel situaties die bol stonden van de mogelijkheden. Dan open je de tweede helft zelfs nog met die kans voor Tijmen Bakker die die bal van dichtbij recht op die keeper pegelt…”
“Ja, dat is een momentopname, een beetje ongelukkig misschien. Die jongen stond gewoon op de goed plek, Tijmen moest ‘m gewoon in één keer nemen, dus… Maar we hebben de mogelijkheden zeker wel gehad deze wedstrijd naar ons toe te trekken. In deze divisie wordt het gewoon afgestraft als je nalaat te scoren. Simpel!”

Jostein Ohm

Er ging heel veel dreiging van Jostein Ohm uit. Met name op snelheid was hij niet door de Herculianen bij te benen. Maar hij liet toch ook wel wat mogelijkheden onbenut. Vandaar dat ik open met: “Ik heb een heel dubbel gevoel over jouw optreden vandaag…”
Jostein kijkt me vragend aan. “Omdat?…” vraagt hij.
“Ik vond dat vandaag het meeste gevaar bij jou vandaan kwam…”
“Ja, ik werd vaak in de omschakeling wel gezocht. Maar het werd op een gegeven moment alleen maar heen en weer rennen. Het oogde dan wellicht gevaarlijk, maar ik stond dan wel vaak aan de zijkant drie tegen één. De eerste helft kreeg ik wel twee goede diepteballen, maar kwam ik niet goed uit. Bij die bal die ik in één keer nam zat die keeper er best al wel kort op. Het was daardoor geen makkelijke bal, maar inderdaad: die moet er eigenlijk wel in… Maar die andere kant waar je het over had?”
“Ik zie je in de tweede helft hele vreemde beslissingen nemen op het moment dat je door bent gebroken. Je schiet een moment dat je doorgebroken bent al vanaf halverwege hun helft zo ongeveer op goal… Wat had je in gedachten op dat moment?”
“Ja, ik keek naar links en zag dat ik alleen tegen drie stond. Die keeper stond wat voor zijn goal en daardoor dacht ik dat die poging op dat moment en in die situatie de beste optie was. De uitvoering was dat in ieder geval niet… Maar het was wel een voorbeeld van wat ik net ook al aangaf: we zochten diepte en dan kwam ik eruit. Misschien moet ik voortaan die bal langer bij me houden als er geen aansluiting is. Voor mijn gevoel stond ik er echter te vaak alleen voor en ook nog eens aan de zijkant. Krijg je zo’n bal door de ‘as’ dan kan je een stuk gevaarlijker worden. Nu leverde het aan die zijkant niet zoveel gevaar op. Maar dat die keuzes niet altijd even gelukkig waren, daar moet ik je wel gelijk in geven…”
“De beste stuurlui zitten ook met een vulpennetje in de hand op de tribune…”
“Ja, maar dat geeft niet. Als het goed gaat wordt het benoemd, en als het slecht gaat ook. Eerste helft vond ik beter gaan, de tweede helft was gewoon minder. Weer een leermoment…
Nu is het even uithuilen en weer doorgaan. Ik denk dat deze competitie pas in speelronde vierendertig beslist wordt…”

Apenstaartjes kijk op de zaak

Kostbaar verlies. Een nederlaag is niet erg en is goed te accepteren als je achteraf constateert dat je gewoon de mindere was. Maar opnieuw een wedstrijd uit handen geven? Dat doet zeer!
Ik denk aan Genemuiden uit, 2 – 2 met een aandringend Huizen dat in de slotfase op weg leek naar een zege. Ik denk aan Hoogeveen: 0 – 2 met rust voor en in de slotfase met 3 – 2 verliezen. Ik denk aan ROHDA Raalte uit, 0 – 1 voorkomen en ook weer in die slotfase onderuit. Ik denk aan Harkema uit, zes minuten voor tijd nog met 2 – 3 voor en toch met 3 – 3 van het veld stappen. Ik denk aan HSC’21 uit, dat tegen ons hun eerste en enige puntje van de eerste competitiehelft op ons veroverde… Vijftien onnodig ‘verspilde’ punten waarmee we in de kopgroep van het linker rijtje hadden kunnen staan.
Maar hadden komt als hebben te laat is. A(l)s is verbrande turf…
Ook tegen Hercules dus weer een onnodige nederlaag. Kansen bij de vleet waarna de tegenstander aan één slippertje genoeg heeft om de volle winst te kapen. Des te pijnlijker ook omdat het hier een directe concurrent betreft die je gewoon op afstand had kunnen en moeten zetten!
Ik was er eigenlijk al een beetje bang voor. na die drie zeges op rij, de fraaie overwinning op ROHDA Raalte, was dit eigenlijk een lastiger wedstrijd. Vorige week mochten we, nu moesten we.
Huizen duikelt daarmee weer de gevarenzone in. Onnodig en heel eerlijk ook voor mijn gevoel wat onterecht. Ook vandaag liet Huizen met name de eerste helft zien voetballend met willekeurig welke ploeg dan ook in deze afdeling mee te kunnen. En dat maakt dit verlies des te schrijnender.
Huizen dus weer op een vijftiende plek. Aan het einde van het seizoen een PD plek. Ik denk nog steeds dat we daar gewoon niet thuis horen!
Acht lastige finales wachten ons nog. Vierentwintig punten waarvan Huizen er zoveel mogelijk uit die slotfase van de competitie moet zien te plukken. En dat zal nog lastig zat worden met tegenstanders als D.O.V.O. uit, DVS’33 uit en aanstaande zaterdag dat stugge Harkemase Boys. Lastig, maar toch ook weer een ploeg waar we zelden echt ‘kansloos’ tegen bleken.
Wisselvalligheid lijkt gemeengoed in deze competitie. Zie bijvoorbeeld ook titelkandidaten ROHDA Raalte en Sparta Nijkerk die onderaan bungelen in deze derde periode: ROHDA Raalte met slechts twee puntjes, Sparta Nijkerk zelfs helemaal puntloos. Harkemase Boys vinden we in die periodestand op een keurige derde plek terug met zeven uit drie. We zijn gewaarschuwd!
Bij thuiskomst in Huizen zoals verwacht een nagenoeg lege kantine. Een plukje stamgasten en wat spelers uit een van onze recreantenteams. Even een complimentje aan Gerlinde Podt die voor de jongens toch nog even snel iets wist te frituren. Een woord van waardering voor Will Joore die als een gedreven barkeeper tot laat de glazen vult en dan ook de tijd nog neemt om zijn tap weer onberispelijk schoon te schrobben. Hulde ook opnieuw aan Denise Bakker die voor mij persoonlijk nog een broodje bal tevoorschijn wist te toveren. Denise, je bent een schat! Het is dat ik al een beetje verkering heb, maar anders…😉…