Schokeffect

Het is een bekende wet in het voetbal: als de resultaten tegenvallen vliegt de trainer de laan uit. Terecht of niet, ‘de waarheid ligt op het veld’ merkte een tafelgenoot in de bestuurskamer terecht op.
Ik ontving het nieuws met gemengde gevoelens. Wie deze verslagen leest weet dat mij de resultaten ook bitter tegen zijn gevallen dit seizoen en ook de degradatie viel me rauw op mijn dak. Dat maakte dat ik niet verwonderd was dat dit besluit genomen werd. Ik vond het wel jammer vanwege de hele fijne samenwerking die ik met Rob de Groot had. Een aimabel mens die ik dit lot graag bespaard had zien worden. Maar zoals ik al aangaf: het rechter rijtje valt voor een club met ambitie toch echt onder in de categorie bittere teleurstellingen. En dus moest ‘barbertje hangen’ zoals de uitdrukking luidt.
De nieuwe opstelling onder Maurice de Wilt laat wel wat nuanceverschillen zien. ‘De punt gaat naar voren’ maar grote verrassingen kom ik niet tegen. Geen Daimyo Grep bijvoorbeeld in de wedstrijdselectie. De laatste lijn voor doelman Brent van Bockel bestaat gewoon weer uit Zutterman, Truyers, Groenewegen en Dakriet die de voorkeur kreeg boven Kruize.
Het middenveld is wel wat aangepast: Bakker en Van Dieren lijken mij de wat defensievere krachten, met Fransberg als die punt naar voren.
Voorop een aanvalslinie waarin Moi Thuk Shung, Kozjak en Ohm Van der Wilts eerste keuzes zijn.
Als ik op de tribune mijn plekje inricht, geloof ik mijn oren niet: er wordt een harde rap gespeeld waarin in nadrukkelijk meermaals een akelige ziekte meen terug te horen komen. Nou begint mijn gehoor aardig af te nemen tot groot ongenoegen van mijn lieftallige echtgenote, dus ik twijfel in eerste instantie gewoon aan mijn eigen waarneming. Dit kan toch niet wáár zijn?! Dan zie ik Robbie Schipper naar de geluidscabine snellen om vlug wat anders op te zetten. Ook Robbie was geschokt door wat het muziekprogramma ons voorschotelde en koos snel een andere ‘playlist’. Gelukkig geen bewuste keuze van deze of gene, maar toch wel even een aandachtspuntje wat mij betreft om die lijsten toch even te screenen voor we dat op ons publiek loslaten. Over smaak valt niet te twisten, over goed fatsoen wel.
Met een subtiele voetbeweging scoort Jongens Onder11-6 speler Owen Wolfswinkel de ‘openingstreffer’, trots gadegeslagen door moeder Wolfswinkel. En dan kunnen we van start…

Initiatief

De ploeg van coach Ozkan Ozmen geldt als een laagvlieger, maar toch komt het eerste wapenfeit van onze bezoekers als Daan van den Booren Thijn Ursem weet te bereiken, die op zijn beurt aanvoerder Rens Brouwer bereikt die de bal voorlangs jaagt. Het wordt een uitbal slechts, maar dat Uitgeest geen katje is om zonder handschenen aan te pakken is al wel duidelijk. Zeker die Van der Booren zou een ware plaag blijken en uitgroeien tot beste man van het veld in mijn ogen.
Het fraaie LED-bord aan de kantine blijkt niet parallel met ons ouwe getrouwe scorebord van de firma Verwelius te zijn gestart. De tijd blijft op ‘nul’ staan. Jammer.
Een goede loopactie na vier minuten van Sergio Kozjak die diep trekt en helaas zijn poging tot een voorzet geblokt ziet worden.
De eerste corner voor Huizen is na zes minuten een feit: Kozjak speelt kort op Kevin van Dieren die de bal uitstekend voor zwiept. Bij de tweede paal is het Elias Truyers die maar net naast kopt.
Langzaam maar zeker pakt Huizen toch het initiatief in de wedstrijd op…

Bingo!

Huizen heeft het initiatief en weet dat na elf minuten keurig uit te nutten als de als altijd ijverig voetballende Kozjak een foute pass van onze bezoekers oppikt en er full-speed mee het strafschopgebied in stuift. Daar behoudt hij het overzicht en ziet de mee opgekomen Jostein Ohm vrij voor de goal staan. Doelman Max Walbeek moet rekening houden met een zelfzuchtige poging van Kozjak en verkleint zijn doel. Maar Kozjak is dus niet zelfzuchtig en legt perfect af waarna het voor Ohm een koud kunstje is om die ene verdediger die wanhopig op de doellijn het onvermijdelijke probeert te voorkomen te passeren. 1 – 0 en we gaan er maar eens lekker voor zitten. Dit hernieuwde Huizen smaakt naar méér!
Geweldig werk aan onze kant van het veld van die Van den Booren die zich in een benarde situatie bij de cornervlag geplaatst ziet, omringd door bloeddorstige Huizers die hem het leer maar al te graag willen ontfutselen. Van den Booren is echter een klasbak en draait en dribbelt zich prachtig vrij en weet zo de stukgelopen aanval van Uitgeest te reanimeren. Een kunststukje. Deze aanval loopt overigens uiteindelijk toch stuk op de stug verdedigende laatste lijn van Huizen. Twee minuten later geven ze Van den Booren echter wat veel ruimte en loopt het maar net goed af als zijn schuiver aan het doel van Van Bockel voorbij schiet.
Toch is Huizen de bovenliggende partij en Ohm versiert op de achterlijn een hoekschop. Het mondt uit in een afstandsschot van Eja Dakriet dat echter kansloos over vliegt. Het wachten is op de 2 – 0 en méér…

Pressie

Huizen legt de druk op de Uitgeester defensie. Jaylon Moi Thuk Shung speelt zich fraai vrij en jaagt de bal op doel. Doelman Max Walbeek grabbelt en weet zich maar ternauwernood opnieuw over de bal te ontfermen. Thijn Ursem gaat neer en heeft verzorging nodig. Uitgeest probeert de bal uit te spelen, maar dat heeft Artuur Zutterman even niet in de gaten en onderschept de bal in zijn tocht op weg naar de zijlijn. Gelukkig grijpt arbiter Teun van der Velden dan in en legt het spel gewoon stil.
Als we weer verder kunnen is het Jaylon die de bal maar rakelings voorlangs jaagt na een heerlijke serie combinaties in het Uitgeester strafschopgebied. Waar blijft die tweede treffer?
Dan besluit Huizen Uitgeest wat uit de tent te lokken. Een keer of tien gaat de bal heen en weer tussen Brent van Bockel en zijn verdedigers. Ik heb er altijd een hekel aan: één foute pass, één uitglijertje en je staat weer op de middenstop om een aftrap te nemen! De fout ligt denk ik ook eigenlijk voorin: was er te weinig beweging, te weinig diepgang voor een pass?
Opnieuw een kopbal van Elias Truyers die maar rakelings het doelvlak van Uitgeest mist.
Dan lijkt het noodlot toe te slaan als spits Rens Brouwer goed werk levert en de bal bij Thijn Ursem bezorgt. Ursem zet Daan van den Booren vrij voor Brent van Bockel! Met een heerlijke reflex met de voet weet Brent de inzet te pareren en zo Huizen voor de gelijkmaker te behoeden. De corner die dat oplevert voor Uitgeest komt goed voor en opnieuw moet Brent erger voorkomen door de bal bij de eerste paal boven het hoofd van een tegenstander weg te boksen.

Rood!

We hebben er inmiddels een half uur leuk voetbal op zitten als Jaylon het strafschopgebied van Uitgeest binnen stuift. Hij wordt daar in een soort houdgreep genomen door een verdediger. Bij judo een ‘ippon’, maar Arbiter Van der Velden ziet er geen kwaad in en laat door voetballen, zulks tot frustratie van Jaylon die meteen in de achtervolging gaat en een onbesuisde tackle van achteren inzet op Teun de Groot… En dát kon dus niet door de beugel van arbiter Van der Velden en hij grijpt het rood uit de zak. Verbijstering alom, een kaart hadden de meeste toeschouwers wel verwacht, maar rood?
Maar ja: daar hebben ze dus een spelregelboekje voor uitgevonden… Van der Velden had gewoon gelijk… Wel kan hem worden verweten dat hij die houdgreep onbestraft liet passeren. Was hij wellicht van oordeel dat het niet kansrijk genoeg was voor een strafschop? Ik weet het niet, maar ik heb ze wel voor minder zien geven…
Huizen moet dus een uur lang met tien man verder…

Sportief

Kevin van Dieren krijgt de bal hard in de maagstreek en gaat neer. Sportief speelt Uitgeest de bal uit. Nu geen Zutterman die er mee vandoor wil gaan en sportief wordt de bal nadat Kevin weer op de been is geholpen aan de Uitgeesters terug gegeven.
Uitgeest voelt dat er wellicht toch wel wat te halen valt nu Huizen gereduceerd is tot tien man. Tijmen Bakker moet met een gewaagde maar perfect uitgevoerde sliding op de achterlijn redding brengen als Uitgeest doorbreekt over de flank. De bal spat het middenveld in en hoe ‘Bakkie’ het voor elkaar krijgt krijgt hij het, maar hij is er op tijd bij om zich opnieuw met gevaar voor lijf en leden voor de voeten van de Uitgeester op het middenveld te gooien. De bal spat in een venijnige carambole richting Van Bockel die daar gelukkig verder geen moeite mee heeft.
Een blessure voor Teun de Groot. Hij heeft niet alleen verzorging nodig, maar moet zich ook kort daarop laten vervangen door Thomas Huijtink.
De sportiviteit is luttele minuten voor de rust ineens wel nadrukkelijk zoek bij Valentijn van Dongen die met een grove charge het scheenbeen van Eja Dakriet van onder tot boven open schopt. Het publiek gilt om rood ter compensatie van de rode kaart voor Jaylon. Maar deze charge mag dan wel minstens zo pittig zijn als die van Jaylon, hij is wel van voren ingezet en dus is het geel van Van der Velden opnieuw geheel in lijn met wat de KNVB-regels hier voorschrijven. In alle consternatie krijgt ook Brent van Bockel geel. Ik neem aan vanwege commentaar op de leiding. En dan is dát geel toch echt in geen verhouding met het geel voor Van Dongen… Maar meer kleuren kaarten dan geel en rood heeft een arbiter niet… Iets meer begrip voor de situatie wel…
Door alle commotie spelen we deze eerste helft wat lang door. Fransberg kopt een voorzet van Zutterman nog naast, een schot van Brouwer krult nog rakelings over, Bakker onderscheidt zich defensief nog tot drie keer aan toe met zijn onverzettelijkheid. ‘n Toppertje!

Rust

Ondanks de tien man waarover we nog beschikken, weet Huizen zich toch redelijk eenvoudig staande te houden. Er is weliswaar een kentering in het spelbeeld waarneembaar, maar Brent van Bockel hoeft zich niet echt het zweet van het voorhoofd te vegen.
De vraag is wat Ozkan Ozmen met zijn man meer situatie gaat aanpassen in de rust. En wat gaat Maurice van der Wilt doen om dat hoofd ook een hele tweede helft nog boven water te houden?
Die nummer acht van Uitgeest (Daan van den Booren) is levensgevaarlijk. Een man die je zeker geen ruimte moet bieden. Hoe je het wendt of keert: met tien man moét je hier of daar gewoon toch ruimtes prijsgeven. Je komt altijd een mandekker tekort bij balbezit tegenpartij…
Al met al heeft Uitgeest behoudens Van den Booren weinig laten zien waar het ons dun van door de broek zou kunnen laten lopen.
Triest voor Maurice van der Wilt die nu toch met samengeknepen billen die tweede helft in moet. Dat zal hij zich toch echt wel anders hebben voorgesteld in de aanloop naar deze wedstrijd. Ik voorzie helaas toch weer een mager gelijkspelletje voor Huizen vanmiddag…

Ongewijzigd

Uiteraard heeft Ozmen zijn mannen in de rust opgezweept en ze gewezen op de uitgelezen mogelijkheid die er ligt om Huizen nu pijn te doen. Geen wissels aan beide kanten. Beide coaches willen de gang van zaken nog even met dezelfde spelers aanzien. Logisch, ook van Van der Wilt: als je nog tien minuten te gaan hebt, dan kan je de boel op slot gooien en ‘weg-is-weg’ spelend de eindstreep zien te halen. Maar met nog een volledige helft te gaan is dat gewoon vragen om problemen. Daarbij kwam Uitgeest wel wat opzetten, maar leek Huizen toch ook met tien man nog best het hoofd boven wat er te kunnen houden en was het zelfs bij vlagen best wel kansrijk.
Uitgeest start zoals verwacht voortvarend. Huizen houdt geroutineerd tegen en hoeft aanvankelijk slechts een hard schot van Van der Booren toe te staan dat over vliegt. Ook een scherpe diagonale inzet is daarna een prooi voor Brent van Bockel. Het ziet er allemaal wel wat dreigend uit, maar aan de andere kant levert een corner een kopkans voor Tijmen Bakker op. Helaas vliegt de bal hem rakelings óver de kuif.
De grootste kans is echter voor Stefano Fransberg die goed doorgaat als Jens Krom in het duel mistast. Stefano doet alles goed, tót het moment van afdrukken. Helemaal doorgestoten tot voor doelman Walbeek ziet Stefano geen kans een hoek uit te kiezen en gaat zijn matige inzet recht op de Uitgeester doelman af.
Een poging aan de andere kant van diezelfde Jens Krom is beter, maar wordt goed weggevangen door Brent van Bockel die met de week meer zekerheid uitstraalt.

Aaarghhhh!

We hebben precies een uur de illusie gehad dat we met tien man die felbegeerde driepunter wel over de streep zouden moeten kunnen trekken. Maar dan gaat het op het afschuwelijk mis op het middenveld. Zonder rugdekking wordt er open gedraaid en dan zit Daan van den Booren er ineens met de voet tussen en heeft vrij veld richting Van Bockel. Beheerst laat hij onze doelman kansloos en schuift de bal rustig in het verlaten doel… Huizen kijkt beteuterd tegen een volstrekt onnodige gelijkmaker aan! Als je eenmaal in die hoek zit waar de klappen vallen, dan krijg je die klappen ook – méér dan je lief is…
Huizen lijkt een minuut later alweer dicht bij een hernieuwde voorsprong als Jostein Ohm een diagonale voorzet loslaat waar Sergio Kozjak net een inglijdend bij de tweede paal een schoenmaatje tekort komt om de bal dat laatste zetje naar de 2 – 1 te kunnen geven.
Van der Wilt brengt twee verse krachten in de persoon van Lars van Huisstede en Dion van Burik. Ohm en Kozjak (een voortreffelijke wedstrijd gespeeld!) worden bedankt voor bewezen diensten.
Van Burik en Van Huisstede staan koud in het veld als de bal ineens in een onoverzichtelijke situatie voor de voeten van spits Rens Brouwer valt. Op een meter of drie van de eerste paal ziet en vindt hij het gaatje door dat woud van benen en prikt tot onze ontzetting de 1 – 2 binnen. Het zal toch niet? Maar helaas… De overwinning dreigt ons opnieuw zomaar door de vingers te glippen. We kunnen nu alleen nog maar hopen op een gelijkmaker zodat we tenminste weer een puntje overhouden aan dit duel…

Op jacht

Het moet gezegd: ons tiental werkt zich het snot voor de ogen. Maar ‘haast’ en ‘verzorgd voetbal’ gaan eigenlijk nooit samen. Je moet dan geluk hebben dat er eens een bal goed ‘valt’, maar zoals ik eerder al aangaf: Huizen zit in de hoek met die klappen en heeft vrouwe Fortuna helaas al maanden niet meer op bezoek gehad.
Van Bockel pakt nog een slap schot van Ursem, een pass van Eja Dakriet komt net niet bij Dion van Burik uit en Elijah Kruize wordt nog ingebracht voor Stefano Fransberg.
Nogmaals moet Van der Velden naar geel grijpen, deze keer voor invaller Joep Kok van Uitgeest bij een harde tackle net over de middenlijn. Huizen zet alles op alles, maar het is vechten tegen de bierkaai en vooral tegen zichzelf: het beleid is uit het spel, alles gaat lang en hoog en daar heeft de verbeten samengebalde defensie van Uitgeest geen enkele moeite mee om die te onderscheppen voordat de passes onze voorwaartsen kunnen bereiken.
Luke de Wit komt er bij Uitgeest nog bij voor David de Meij. De minuten tikken weg. Randy Schiltmeijer vervangt de volkomen leeg gespeelde Tijmen Bakker in de hoop nog wat van de creativiteit van deze technische middenvelder mee te kunnen pikken.
De absolute doodsteek volgt in de blessuretijd als Daan van den Booren ineens opnieuw vrij baan richting Van Bockel krijgt. En als je het één speler vooral niet moest geven, dan was het wel die uitblinkende Van der Booren. In de drieënnegentigste minuut legt hij de bal keurig af op de eenzaam en alleen vrij staande Thijn Ursem die het open en verlaten doel niet meer kan missen. 1 – 3 voor de statistieken van een wedstrijd die eigenlijk al na een half uur gelopen was…

Maurice van der Wilt

“Wat moet dit voor jou een teleurstelling zijn geweest,” stel ik vast als onze interim coach me te woord kan staan.
“Uiteraard! Natuurlijk is dit een teleurstelling. Zeker als je ziet hoe we deze week op het veld hebben gestaan, als je ziet hoe we de eerste helft starten, met welk een power en energie we konden leveren. Daarin belonen we onszelf zelfs nog door met 1 – 0 voor te komen, het liep allemaal heel voortvarend. Eigenlijk hadden we tot aan de rode kaart volledige controle. Ook zelfs ná de rode kaart denk ik dat je eigenlijk de betere ploeg nog bent. Het verschil was inderdaad wel zichtbaar, maar ik denk dat de momenten dat we bleven voetballen en de bal laag hielden, dan konden we er alsnog eenvoudig onderuit spelen. Ik denk dat we in fases te snel voor de lange bal hebben gekozen.”
“Ik zag dat met name gebeuren toen we achter kwamen te staan…”
“Ja, als we het geduld hadden kunnen houden, maar dat was in deze fase wel even te lastig.”
“Jouw aanstelling als interim zal ook voor jou als een verrassing zijn gekomen…”
“Ja, natuurlijk. Ik ben nog met de opleiding bezig. Dit is iets waar ik naar toe wilde werken. Uiteindelijk wil je bezig zijn met het halen van je diploma en komt me dit dus niet slecht uit.”
“Dan mag je dus je eigen opstelling het veld in sturen. Wat heb je veranderd?”
“Ik heb wel degelijk het een en ander veranderd. Lars van Huisstede speelde niet, Elijah Kruize speelde niet, vorige week speelde Jaylon niet, dus dat waren toch wel wat verschillen. Qua spelintenties ben ik het ook ietsjes anders gaan doen: het middenveld dat net iets anders staat waardoor je net een andere dynamiek op het middenveld krijgt met veel energie in de diepte. En dat hebben we ook vandaag terug gezien.”
“Een valse start voor jou met die rode kaart die denk ik toch cruciaal is geweest vandaag…”
“Ik heb ‘m nog niet terug gezien, maar als je dan kijkt naar de charge die op Eja Dakriet wordt gegeven, met een recht been naar voren op het scheenbeen van Eja, dan is dat óók een rode kaart! Maar goed, daar is nu niks meer aan te doen. Nee, het waren twee persoonlijke fouten waardoor deze wedstrijd kantelde. Voetbal bestaat natuurlijk uit fouten, maar zulke fouten daar valt niet tegen aan te verdedigen of the coachen…”

Sergio Kozjak

De titel Man-Of-The-Match ging aan zijn neus voorbij. Nou gun ik het iedereen en zeker aan Dion van Burik, die zelf ook heel bescheiden aangaf dat hij de eer wat veel vond voor zijn half uurtje invallen. Mijn persoonlijke voorkeur zou zijn gegaan naar Tijmen Bakker of Sergio Kozjak, waarbij de laatste het gewonnen zou hebben vanwege zijn aandeel aan onze goal…
“We kopen er geen moer voor, maar ik vond je geweldig spelen vandaag!”
“Dank je wel, maar inderdaad we kopen er helemaal niets voor… Dit is zeker een bittere teleurstelling. We komen heel goed 1 – 0 voor, we waren dominant, echt de betere partij. Zelfs met een man minder – hoe slecht dat ook uitkwam — kon ik eigenlijk niet merken dat we met een mannetje minder stonden…”
“Wat veranderde er dan in de rust? Want ná rust leken de rollen toch wat omgedraaid…”
“Wij wilden eigenlijk verdedigen wat we hadden. We wilden eerst aankijken of zij iets zouden hebben veranderd, maar dat was eigenlijk niet zo. We lieten weer zien dat er eigenlijk geen verschil zat tussen hen en ons en we konden ook wel weer wat mogelijkheden creëren. Maar zij moesten ook wel komen met die achterstand. Ze hadden niks te verliezen. Je hoorde dat zij het echter toch niet aandurfden om met drie achterop te gaan spelen, dat zegt ook wel weer wat over ons.”
“Het schokeffect van de trainerswissel is toch een beetje uitgebleven. Hoe is het in de groep aangekomen?”

“Ja, het is nooit ‘leuk’. Ik heb dit helaas vaker meegemaakt. Maar als spelers moeten we ons gewoon focussen op het voetbal en het resultaat. Helaas is dat vandaag opnieuw niet gelukt, maar we doen ons stinkende best om daar wél verandering in te brengen.”
“Je kiepert nu weer verder naar beneden. Beseffen jullie als groep dat ‘directe handhaving’ momenteel eigenlijk de voornaamste doelstelling is geworden?”
“Ja, dat kan kloppen, op dit moment hangt het ook wat af van de overige resultaten van de concurrentie. Ik denk dat we gewoon uit moeten gaan van onze eigen kwaliteiten. Ongeacht wat de anderen doen, moeten we onszelf in de spiegel aankijken als die resultaten uitblijven. Maar daar zijn we zeker mee bezig! We voelen de urgentie en willen absoluut winnen…”
“Ik moet zeggen dat ik die urgentie ook wel in het veld terug zag, jullie hebben echt je stinkende best gedaan…”
“Ja, we hebben met ons allen zeker ons uiterste best gedaan om hier met een resultaat van het veld te kunnen stappen, dus het is dubbel triest dat het vandaag niet is gelukt. Er hing ook een zwaar teleurgestelde stemming in de kleedkamer. Volgende week gaan we weer volop op weg naar de volgende wedstrijd. Het heeft geen zin om te blijven somberen. Volgende training gaan neus en borst gewoon weer vooruit!”

Dailey Groenewegen

Onze aanvoerder moet ik natuurlijk ook even bevragen over de gang van zaken.
“Jullie zagen het ook niet aankomen?”
“Nou, aankomen vind ik hier een groot woord. We hebben natuurlijk wel gesprekken gehad. Met de selectie, de staf en de spelersraad. Daarin zijn de punten aangekaart die we graag wilden verbeteren. Ik kan niet echt één specifiek moment aangeven dat de doorslag heeft gegeven, het zat er een beetje aan te komen de laatste weken.”
“Hoe was Rob de Groot er onder?”
“Heel professioneel. Hij kwam afgelopen dinsdag voor de training en pakte even een moment om het gesprek nog even met ons aan te gaan hoe zijn gesprek met het bestuur en de Technische Commissie is verlopen. Hij had het net voor de training te horen gekregen, want hij had zijn trainingskleding nog aan. Dus ik denk dat hij had verwacht nog gewoon de training te gaan geven…”
“Hoe reageerde de groep er op? Gelaten, opgelucht… Hoe zou je het willen omschrijven?”
“Het was vrij rustig. Je krijgt natuurlijk pas vijf minuten voor de training te horen dat hij op non-actief was gezet. Dan probeer je toch dat trainingsmoment volle bak aan te pakken en te doen waarvoor je hier naartoe bent gekomen. Na de training hebben we het er natuurlijk nog wel even over gehad, maar je moet verder, dus je pakt de draad meteen weer op.”
“Je voelt dat het er aan zit te komen, maar aan de andere kant: slechts twee nederlagen tegen koplopers, dan denk ik toch ook: ‘zó slecht ging het nou ook weer niet!’”
“Nou ja, kijk… We zijn natuurlijk met bepaalde verwachtingen dit seizoen ingegaan en dat hebben we ook gewoon zo uitgesproken, en word je uiteindelijk bekeken op de punten die je hebt gehaald. Dáár wordt naar gekeken, of het spel nou goed is of niet.”
“Dan zal dit toch ook een hard gelag zijn dat er vandaag met 1 – 3 af gaat…”
“Tja, ik denk dat we heel goed aan de wedstrijd beginnen. Je kon zien op welke manier we willen gaan spelen en dat kwam goed uit de verf. We hielen ze goed onder druk en konden het spel ‘maken’. Tja, dan krijg je die rode kaart en verandert het spel…”
“Zat het ‘m nou echt helemaal in die rode kaart?” vraag ik. Het blijft even stil als Dailey even diep nadenkt.
“Ik denk wel dat het wedstrijdbeeld daardoor veranderde,” klinkt het bedachtzaam. “Daardoor speel je ineens een heel andere wedstrijd dan dat je gehoopt had. Maar uiteindelijk maak je zelf de fouten en schiet je jezelf in de voet met die goals die je tegen krijgt… Ik kreeg die bal van Sergio Kozjak aangespeeld, ik probeer open te draaien in de verwachting dat ik ‘m gewoon door kan spelen, maar toen werd ie geblokt door die speler die meteen vrij kon doorlopen… Dan hebben we mazzel dat Brent van Bockel zich niet aan hem vergrijpt, anders kon die ook nog met rood vertrekken… Dat zal je ook maar net zien, want zo’n wedstrijd is het dan…”

Technische commissie

Uiteraard wil ik ook graag even het commentaar van onze TC horen over het besluit om de samenwerking met Rob de Groot te beëindigen. Het gaat niet van harte, er zijn namelijk afspraken gemaakt zo min mogelijk naar buiten te treden voor de zaak helemaal afgerond is. Ook toen ik Rob zelf nog even contacteerde na zijn ontslag, wilde hij (nog) niets kwijt en liet het bij een bedankje voor de prettige samenwerking. Toch kon ik wel wat vragen stellen over onze tijdelijke hoofdtrainer:
“Maurice van der Wilt gaat de honneurs zolang waarnemen. Hoe ver zijn jullie al met een inventarisatie van een mogelijke opvolger?”
“Momenteel mogen we met dispensatie Maurice nog zeven weken voor de groep hebben. We denken dat hij dat uitstekend kan. Hij heeft nu twee trainingen gedaan. De groep was gemotiveerd, dus dat was prettig. Nieuwe trainer, nieuwe kansen voor sommige spelers. We hopen zo een nieuw elan, een nieuw gevoel in de groep te krijgen. Maurice kan het seizoen niet zelfstandig afmaken, maar we kunnen er wel eventueel een gediplomeerde assistent naast zetten. Dat kan eventueel ook de nieuwe hoofdtrainer worden. Maar voorlopig heeft Maurice zeven weken dispensatie. Dat geeft ons de tijd om ons te oriënteren voor wat betreft een trainer die niet alleen bij de club, maar ook bij de groep past. We moeten dan ook kijken naar volgend seizoen, naar nieuwe spelers. De huidige spelers hebben nu dan de kans zich te bewijzen. We hebben de contractgesprekken bewust even uitgesteld. Momenteel is Tarik Divarci ook iedereen aan het bekijken. We hebben niet al te veel mogelijkheden als club, maar we kijken wel naar talentvolle spelers.”