Ezeltje prik in Heemskerk?

De Heemskerkers worden de ‘Ezels’ genoemd. Schijnt iets te maken te hebben met het feit dat de Heemskerkers in vroeger tijden hun handelswaar per ezel naar Beverwijk vervoerden. Dan is de geuzennaam ‘Superezels’ niet zo heel gek meer voor ADO’20, dat de roots stevig verankerd in de Heemskerker klei heeft.
Ik was uiteraard met de bus, maar ik voelde wel degelijk wat lood in mijn schoenen. Na de toch wel ontluisterende nederlaag tegen Genemuiden opnieuw tegen een hele pittige tegenstander. Weliswaar reizen we af met een zege in de thuiswedstrijd op zak, maar ook met de herinnering dat dit een overwinning was die op zijn minst ‘zwaar bevochten’ genoemd mocht worden. Jostein Ohm scoorde de enige treffer in dat duel, dus ik hoop op een herhaling van zetten. Zou ook lekker zijn voor Ohm die zijn laatste score op 8 november van het vorige jaar mocht noteren.
In de ruime bestuurskamer annex businessruimte van de Heemskerkers wordt me vriendelijk gevraagd of ik koffie wilde. Na een busrit van vijf kwartier mag je dat ‘misschien’ wel weglaten. Prima bakkie!

De opstelling van Huizen verwondert me: zowel Jostein Ohm als Lars van Huisstede hebben een plek in de basis gekregen van Rob de Groot. Ook Jaylon Moi Thuk Shung en Ahmed al Mahdi staan in de basis en dat doet mij de wenkbrauwen fronsen: hoe gaat De Groot dat dan neerzetten? Lo-Asioe, Dennis Lamme, Elijah Kruize en Robbie Schipper beginnen op de bank. Ik mag toch aannemen dat hij niet met een viermans voorhoede tegen ADO’20 aan zal willen gaan treden? Dat lijkt me een sportieve kamikaze! Ik verwacht dus één van die vier aanvallers op het middenveld en met die vier middenvelders nog op de bank start De Groot dus met alleen Tijmen Bakker als ‘gekend’ middenvelder. Dailey Groenewegen is in mijn ogen nog steeds centraal achterin op zijn beste plek en wie hij van die vier aanvallers op dat middenveld neer gaat zetten, dat zal óók een experiment zijn…
Huizen moet vandaag toch opnieuw punten zien te pakken tegen deze stugge tegenstander. Een van de minst scorende ploegen, maar tevens ook een van de ploegen waartegen het lastig scoren is. Vandaar die vier aanvallers?

Concurrenten Hercules, Urk en Excelsior moeten het vandaag gelukkig ook opnemen tegen zware tegenstanders. Ieder puntje vandaag zou dan ook zomaar een bonuspunt kunnen zijn. Inmiddels begint het competitieverloop vreemde afwijkingen te vertonen: in de staartgroep loopt het aantal gespeelde wedstrijden al uiteen van achttien (D.O.V.O.) tot de twintig die Huizen er inmiddels achter de rug heeft. Dat zijn zes punten die op deze krappe ranglijst stevige sprongen kunnen betekenen of een vrije val als het een beetje tegen zit.

De tribune bij ADO is er een van het open soort. Als je wat laat vallen, ben je het kwijt. Met mijn stramme 71-jarige lijf zie ik mezelf niet onder die banken door over de grond kruipen om een gevallen pennetje van de grond te gaan rapen en aangezien ik nogal gehecht ben aan mijn trouwe vulpennetje besluit ik maar met een wegwerpbalpen mijn werkzaamheden te gaan verrichten. Werkzaamheden die ook door een woud van palen voor mijn neus (steunbalken, camerapalen) wat worden bemoeilijkt. Het is even zoeken voor ik een stekkie heb gevonden waar ik redelijk zicht heb, maar dan zit ik toch en als pupil van de week Jesse Hoek zijn taak onberispelijk heeft volbracht, gaan we dan beginnen…

Middenveld

Uiteraard gaat mijn oog meteen naar het middenveld om te zien hoe De Groot dat heeft ingevuld. Het blijkt Lars van Huisstede te zijn die daar voor extra aanvallende impulsen moet gaan zorgen. En Lars laat meteen zien dat hem die taak wel toevertrouwd is. In de derde minuut jaagt hij na goede balverovering en een lange schier onstuitbare rush de bal hard voorlangs. Een schot voor de boeg zullen we maar zeggen.
ADO’20 mag echter in diezelfde minuut een vrije trap nemen, een meter of twee buiten onze zestien. Dat wordt meteen billenknijpen daar in Heemskerk. Wesley Hof haalt de trekker over en krult de bal perfect om de muur heen. Gelukkig was dat wel de plek waar Olivier Pabon op geanticipeerd had en onze doelman kan de bal redelijk simpel onschadelijk maken.
Jostein Ohm kan het leveren van noeste arbeid niet ontzegd worden en hij jaagt doelman Virgil Deen dermate fanatiek af dat de ADO’20-doelman de bal pardoes over de zijlijn pegelt. De inworp gaat snel naar Sergio Kozjak die goed voorgeeft. Bij de eerste paal duikt Ahmed al Mahdi op die echter een schoenmaatje tekort komt om de bal dat laatste zetje achter Deen te kunnen geven.

Schiettent

We zijn twaalf minuten onderweg als we stevig druk weten te zetten op de ADO-defensie. Schoten van Ohm, Jaylon en Al Mahdi ketsen af en doen doelman Deen als de schietspoel in een weefgetouw heen en weer spatten. Na de derde inzet in deze schiettent moet Deen dan toch handelend optreden bij zijn linker paal en met een geweldige reflex weet hij ook de laatste rebound te pareren. Nee, Deen staat er zeker niet alleen voor de show vandaag! De corner komt goed voor en dan krult Ohm de bal gevaarlijk richting rechter bovenhoek. De bal lijkt op weg naar een gapend gat, tot er een Heemskerker kuif omhoog stijgt en de bal weg kopt. Huizen dicht bij de openingstreffer!
Huizen speelt überhaupt niet verkeerd! Voetballend gezien kan het goed meekomen met nummer vijf van de ranglijst en lijkt zelfs voor het meeste gevaar te zorgen.
Zo weet Jaylon een corner te forceren na goed doorzetten. De kopbal van Dailey Groenewegen die daar uit voortvloeit is helaas een simpele vangbal voor doelman Deen, maar we kloppen nadrukkelijk op die Heemskerker deur! Dat maakt het een aantrekkelijke wedstrijd met twee ploegen die vol voor de winst gaan. Het experiment met Van Huisstede op het middenveld bevalt me eerlijk gezegd wel: er gaat een flinke ‘drive’ van onze grillige aanvaller uit en dat zorgt voor de nodige dreiging richting doelman Deen.

Evenwicht

Zo ontstaat er een wankel evenwicht op het veld. Een evenwicht dat maar zo naar de ene of de andere kant uit kan gaan vallen en dat maakt het een enerverend gebeuren daar in Heemskerk. Onder toeziend oog van vader Glenn staat Jilani Helder ineens akelig vrij aan onze linkerflank. Zijn voorzet belandt bij de tweede paal waar Huizen nogal rommelig het hoofd boven water weet te houden als Tim Vrakking de bal uit de doelmond weet te koppen. Het leek wel wat op de inzet van Ohm zojuist aan de andere kant: bekeken inzet, goede verdedigende actie… Opnieuw een corner voor ADO’20. Deze keer brengt een dappere vangbal van Olivier Pabon uitkomst en redding.
Goed storend werk van de als altijd weer voorop in de strijd gaande Al Mahdi brengt de bal via Van Huisstede bij Jostein Ohm die weliswaar oog-in-oog komt met doelman Deen, maar gewoon te weinig ruimte heeft om ook maar iets te kunnen uitrichten met deze splijtende pass. Opnieuw een corner die vervolgens naast gekopt wordt. Jilani Helder troeft heel slim Sergio Kozjak af en Pabon moet vervolgens handelend optreden bij de inzet. Hij doet het met verve. ‘Never a dull moment’ deze eerste helft! Geel voor Sergio Kozjak die bij een volgende actie van Helder iets te fors ingrijpt. Maar ja, soms moeten de mouwen ook wel eens een beetje opgestroopt worden. Helder kan gelukkig verder en de ingreep leek me ook wel wat mee te vallen. Arbiter Sam Dröge nam echter de frêle aanvaller in bescherming en daar viel ook wel wat voor te zeggen.
We zitten al een dik half uur naar een aantrekkelijke pot voetbal te kijken als een vrije trap van ADO’20 in eerste instantie verwerkt lijkt te worden. Met een vlammend schot dat door een woud van benen doel treft lijkt ADO’20 dan toch een vonnis te voltrekken over onze mannen. Gelukkig is daar de grensrechter die aangeeft dat er iets onreglementairs aan de goal vooraf is gegaan en de goal wordt tot onze grote opluchting afgekeurd. Daar komt Huizen goed mee weg…
Opnieuw een schuiver voorlangs als Van Huisstede Artuur Zutterman aanspeelt. Onze nijver Belg zet goed door en ziet zijn uithaal dus rakelings voor doelman Deen langs schichten. Doelman Virgil Deen (ex Ajax Zaterdag) moet weer volop aan de bak als Jostein Ohm goed naar binnen trekt en uithaalt. Een goede poging waar Deen zich volledig voor moet strekken om de openingstreffer te voorkomen. Het zit die arme Ohm ook niet echt mee, moet ik zeggen…

Rust

Nadat Van Huisstede weer eens onheus bejegend werd op een metertje buiten het ADO-strafschopgebied en we een vrije trap op een kansrijke plek mochten nemen, gaan we toch met 0 – 0 de rust in. De inzet spat wat fantasieloos uiteen op de billen van een verdediger. Dit was een moment waarop het gemis van een Robbie Schipper of een Theo Visser nadrukkelijk gevoeld werd.
Die 0 – 0 is overigens wel een stand die enigszins recht doet aan het vertoonde spel in deze aantrekkelijke eerste helft. Een 2 – 2 zou overigens ook bepaald niet vreemd zijn geweest, maar beide ploegen staan er toch wel wat om bekend dat ze het net niet makkelijk vinden.
Huizen doet volwaardig mee en op het veld is het verschil tussen nummer zestien en nummer vijf niet te constateren.
Het experiment met Van Huisstede op het middenveld geeft de ploeg inderdaad wat extra creatieve impulsen, zonder dat dat dus vooralsnog een doelpunt wist op te leveren. Maar Van Huisstede speelt gedreven, sterk en levert veel nuttige arbeid en dreiging.
Ik zie geen warmlopers aan Huizer zijde. Daar is eerlijk gezegd op dit moment ook geen enkele aanleiding toe…

Wissels

Bij ADO’20 grijpt Lars Keppel wel degelijk in: Jesper de Vré en Tijn Welgraven komen Oscar Wilffert en Rachad Madi aflossen. Huizen komt zoals verwacht ongewijzigd uit d kleedkamers.
Op karakter worstelt Artuur Zutterman zich door de blocktackles van drie man. Knap, maar de vierde blijkt dan toch iets teveel van het goede. Genoeg inzet, nu het inzicht nog…
We zijn twee minuten onderweg als ADO’20 een corner mag nemen via Jeroen Lamme. Ik heb vanaf mijn tribuneplek sterk de indruk dat de bal nog via het been van een ADO-speler ging, maar arbiter Dröge ziet het blijkbaar anders. De bal komt voor en lijkt dan afgeslagen te worden. Vanuit de hoek van ons strafschopgebied stuurt Daan Rienstra de bal opnieuw met een lepe boog richting verre hoek en als daar dan niemand bij blijkt te kunnen valt die bal dus ‘zomaar’ binnen… Aaaiii! Wat een domper! 1 – 0 en dat doet zeer als je eigenlijk best wel lekker in de wedstrijd zit…
Huizen gaat gelukkig niet bij de pakken neerzitten en zet weer aan. Opnieuw wordt Lars van Huisstede gevloerd en mag Huizen wederom een vrije trap nemen. Deze keer dwingt Jostein Ohm doelman Deen tot een stijlvolle redding. De corner wordt naast gewerkt en levert opnieuw een hoekschop op die helaas veel te krap voor komt en dus simpel geruimd kan worden.

Knak!

Een fel duels vlak voor mijn neus. Zutterman klapt zo ongeveer tegen de reclameborden, maar de aanval van ADO gaat door. De flank ligt nu open en Zutterman ligt aangeslagen buiten de lijnen. De bal komt voor en wordt ingezet. Olivier Pabon lijkt nog redding te kunnen brengen, maar dan rolt de bal toch tergend langzaam over de doellijn… ADO’20 op 2 – 0, en dat is een dreun die onze mannen denk ik niet meer te boven gaan komen. Zó ontzettend jammer, dit!
Een minuut later blijkt pas hoe hard deze klap is aangekomen, want dan mag Jilani Helder met een ferme schuiver de 3 – 0 aantekenen. Over en sluiten voor Huizen…
Hoe nu verder? De Groot brengt Robbie Schipper binnen de lijnen voor Sergio Kozjak. Een keuze voor meer aanvallende potentie? Kozjak is van origine spits… Had een doorschuiven van Kozjak naar de frontlinie niet ook een optie geweest? Groenewegen een linie terug en Kozjak naar voren? Niet dat ik de keuze voor Schipper onlogisch vond of zo, maar met Kozjak heb je toch ook al wat creativiteit in de ploeg rondlopen. Kozjak liep uiteraard wel al met geel op zak tegen die behendige Helder, dus tja: wat is dan wijsheid in zo’n geval? De beste stuurlui stonden vandaag niet aan wal, maar ze zaten op de tribune, denk ik…

Moed der wanhoop

Met de moed der wanhoop ploetert Huizen verder. Een voorzet van Van Huisstede wordt bij de tweede paal maar net gemist door Dailey Groenewegen en drie minuten na zijn inbrengen staat Robbie Schipper dan op de juiste plek om een rebound keurig in de verre hoek te prikken! 3 – 1 en dat klinkt met een goed half uur te gaan ineens weer heel anders. Maar is die hoop reëel? De tijd zal het leren!
Geel voor invaller Welgraven die een ferme trap uitdeelt en Huizen dat zwoegt om de bakens nog te verzetten. Enige bewondering voor het doorzettingsvermogen van onze mannen kan ze niet ontzegd worden.
Pabon moet nog sterk ingrijpen op een corner om erger te voorkomen en ook die andere invaller De Vré gaat op de bon omdat hij Huizen niet met reguliere middelen tot staan weet te brengen. Opnieuw stuurt Keppel een invaller de wei in: Denzel Prijor neemt de plek van Mikaël Schilling over. Keppel is er toch nog niet helemaal gerust op. Opnieuw een aanslag op Lars van Huisstede. De kreet verraadt pijn, woede en frustratie, maar deze keer houdt Dröge de kaarten op zak. Gelukkig kan Van Huisstede verder. Ivan Temme wordt door Keppel gebracht voor Storm Holtkamp en De Groot stuurt Dennis Lamme en Justen Kuiper naar het front voor Van Huisstede en Bakker. Alles of niets?

Slotfase

Een bal komt voor en dan wil Artuur Zutterman afdrukken. Een ferme schouderduw kan er mee door volgens arbiter Dröge en daarmee moet Zutterman zijn doelpoging achterwege laten. Professioneel heet dat. Welkom in de derde divisie…
De minuten beginnen weg te tikken. Eon Herman komt nog voor Wesley Hof en Lars Keppel maakt daarmee zijn vijf wissels vol. Een inzet van Robbie Schipper vormt geen probleem voor doelman Deen die zich ook vandaag weer een uitermate betrouwbaar sluitpost betoonde.
Huizen moet met nog een minuut of tien reguliere speeltijd ruimtes weggeven en risico nemen. Goed werk van Dennis Lamme die op karakter invaller Welgraven de doorgang weet te beletten. Het kost ons nog wel een corner waar Ivan Temme er bij de tweede paal net onderdoor gaat.
Nog drie minuten voor de extra tijd aanbreekt en dan komen Elijah Kruizen en Thomas Kamstra nog binnen de lijnen voor Artuur Zutterman en Jostein Ohm…
Het ‘net niet’ speelt door de tijdsdruk sterk op in de combinaties van Huizen er gaat veel mis en de mannen rennen zich het apenzuur. We zitten al dik in blessuretijd als invaller Eon Herman nog een keer alleen voor Pabon verschijnt. Onze dappere doelman weet met de rechtervoet redding te brengen. De hoop op iets van een resultaat of zelfs maar een aansluitingstreffer is inmiddels al lang en breed vervlogen en het is zaak om het niet erger te laten worden dan het al is. Nog een doelpoging van Elijah Kruize die geblokt wordt en dan besluit arbiter Dröge dat het genoeg is geweest. Huizen gaat de wonden likken en zich opmaken voor de volgende titanenklus, ADO’20 wint weer eens na drie gelijke spelen op rij…

Rob de Groot

“Ik ben verbaasd,” stel ik als De groot uit de kleedkamer tevoorschijn komt. “Ik zie een eerste helft waarin we beslist niet de mindere zijn, maar zeker gelijkwaardig… En dan geef je het verdikkeme zo in tien minuten tijd helemaal weg!”
“Ja, gelijkwaardig, ja. Ik heb net wel iets andere woorden gebruikt, maar dit is net waar het over gaat, toch? Je kunt wel lekker meevoetballen, maar als je met elkaar afspreekt die lijn de tweede helft door te trekken en je krijgt een inworp en het duurt dan een dikke twintig seconden voor we klaar staan, we kregen een corner tegen die er dan in gaat en dan gaan we een rouwperiode van acht minuten in, ja, dat kán niet op dit niveau! Dan kan je daarna wel weer leuk in de wedstrijd komen en op drie-één komen, maar die tien minuten niet thuis geven, dat mag gewoon niet…”
“Ik was ook verbaasd over je opstelling. Je hebt met Joshua Lo-Asioe, Robbie schipper, Elijah Kruize en Dennis Lamme vier volwaardige middenvelders tot je beschikking. Dan kies je er toch voor om met Lars van Huisstede op het middenveld te beginnen… Ik moet zeggen dat me dat niet tegenviel. Maar leg eens uit wat je gedachten bij deze keuze waren…”
“Ik begrijp je vraag, ik wilde wat meer aanvallende kwaliteiten en impulsen te brengen. Ik heb ADO’20 bekeken, hoe zij spelen. Even los van het resultaat vond ik ons vorige week veel te statisch. We hebben Daily Groenewegen als verdedigende middenvelder en daar kwam Dennis Lamme na zijn blessures ook weer bij. Dat maakte dat ik vond dat daar wat weinig dynamiek in zat. Daarbij had Dennis deze week een griepje gehad en was niet helemaal fit. Daardoor besloot ik Tijmen Bakker een linie terug te halen. Tijmen en Dailey samen hebben dat vaker goed gedaan. Lars traint heel goed en heeft lang moeten wachten op zijn basisplek. Ook op de training vond ik hem goed spelen als verbindingsspeler, rust aan de bal, kan het spel verplaatsen. Zo had ik dus één controleur, één box-to-box middenvelder en één aanvallende tien, zeg maar…”
“Ik was wéér verbaasd dat je je laatste wissels zo laat bracht…”
“Ja, die laatste twee. Tja, die wedstrijd was gespeeld. Daarmee had ik weinig reden meer om te wisselen, maar ik ik was bezorgd hoe lang Artuur Zutterman nog door kon, en wat gebeurt er met Jaylon… Lars kreeg last van kramp, dus die moest eruit. Ik had hem in principe willen laten staan, hij speelde een goede wedstrijd…
De wedstrijd was gespeeld, die 3 – 2 valt niet en dan probeer je nog wel iets te doen, maar ik wisselde gewoon om wat ik dacht dat de wedstrijd nodig had. Dat dus…”
“Ik was toch óók verbaasd dat we zo goed mee konden komen die eerste helft. Ik had vooraf een grote overwicht voor ADO’20 ingeschat op basis van onze optreden van vorige week en de kracht van een ADO’20, zeker ook met de thuiswedstijd in gedachten…”
“Die eerste wedstrijd waren zij ook sterk in balbezit, een goed voetballende ploeg. Maar ook een ploeg die graag wat verder van de eigen goal af speelt. Dat betekent dat als ze die duels niet winnen in die zone, dat we dan ook automatisch gevaarlijk kunnen worden. Dus het verbaast mij in die zin dus niet, want ik vond dat we het heel goed deden die eerste helft. Maar de moeilijkheid zit ‘m met name in het volhouden van die goede speelwijze. Als je ook maar even verzwakt – en dat hebben we tien minuten gedaan — dan krijg je daar de rekening voor gepresenteerd. Als je gewoon je duels wint, dan liggen er tegen elke ploeg, en dus ook tegen ADO’20, mogelijkheden. Ik was daar dus niet zo heel verbaasd over…”
“Ik stond net even buiten de kleedkamer en het ‘donderde’ aardig… Ook dát verbaasde me, meestal ben je de rust zelve…”
“Ja, nou ja… Ik probeer de momenten te gebruiken. Als ik vind dat er écht iets niet kan — en dat vind ik dus van die tien minuten na de rust — dan weet je dat als je dan je stempel niet weet te drukken, dat het 1 – 0, 2 – 0 ‘wedstrijd gespeeld’ wordt… De manier waarop dat gebeurde, dat vind ik écht niet kunnen. Dan speel je tachtig minuten leuk mee, maar sta je toch uiteindelijk met lege handen. Dan kan je wel zeggen dat het tachtig leuke minuten waren, maar dat boeit me dan niet, daar koop je dus niks voor!”
“Dan krijgen we aanstaande zaterdag nummer twee van de ranglijst, Sparta Nijkerk. Daar verwacht ik eerlijk gezegd nou ook niet direct drie punten uit…”
“Tja, laten we hopen dat Sparta daar ook zo over denkt. Dan verwacht ik er juist wel weer wél wat van. Maar laten we wel wezen: dit zijn gewoon hele zware potjes. Maar het perspectief haal ik vandaag uit die tachtig minuten! Maar dat we wedstrijden weggeven op momenten dat dat eigenlijk helemaal niet nodig is, dat is wel iets waarin we nog een stap moeten zetten. Na Sparta Nijkerk krijgen we ook gewoon weer andere ploegen waartegen we in de eerste seizoenshelft best wel aardig tegen hebben gespeeld. Niet altijd met een resultaat, dus daar valt zeker nog wel het een en ander aan punten te halen…”
“Uit die woorden proef ik toch nog een hoop vertrouwen en optimisme…”
“Zeker! Wat mij betreft vond ik het vorige week gewoon collectief niet goed. Maar we hebben heel weinig wedstrijden gespeeld waarin we dat hebben gehad, hebben veel wedstrijden gewoon in de wedstrijd gezeten. Het lijkt wel een beetje op atletiek: als je een persoonlijk record moet lopen dan hik je daar lang tegenaan en heb je ’t eenmaal gelopen, dan doe je het zo weer een paar keer…”
“De ‘ketchup’ theorie… Als de eerste klodder uit de fles is, dan vloeit de rest vanzelf…”
“Ja, ik denk dat het er in zit. Maar die stap moeten we nog wel zetten… Dat is een kwestie van vasthouden aan wat we gezien hebben. Je wist van tevoren dat we een zwaar seizoen tegemoet zouden gaan en daar hoort dit soort wedstrijden gewoon bij…”
“Ik had zelf alleen het gevoel dat we na ons eerste jaar derde divisie inmiddels wat verder zouden moeten zijn. Maar we knokken nu nóg steeds tegen degradatie… Ik had gehoopt dat we stappen gemaakt zouden hebben en die zie ik toch nog niet echt…”
“O, maar dat ben ik dan niet met je eens!” klinkt het strijdbaar. “Ik denk dat we die stappen wel degelijk gemaakt hebben als ik de wedstrijden van vorig seizoen bekijk. Maar je doet het wel voor een deel met andere spelers. Als je die vergelijking wilt maken, dan is het wel belangrijk dat je dat met dezelfde spelers doet. In dit team zijn er spelers ingestapt die van een lager niveau kwamen en die merken nu dat er op dit niveau veel meer bij komt kijken…”

Justen Kuiper

Na lang blessureleed verscheen hij dan toch weer in de wedstrijdselectie. Een beetje een publiekslieveling en dus alle reden om even met hem bij te praten…
“Een van de positieve dingen die ik aan vandaag overhoud, is het feit dat jij er weer bij bent…”
“Ja, prachtig dat ik weer op de weg terug ben! Het heeft lang geduurd!”
“Ja, veel te lang wat mij betreft. Vertel, wat heeft er allemaal aan geschort?”
“Ja, veel blessures. Dan kwam ik terug van blessures en was weer te gretig. Daardoor viel ik weer in dezelfde blessure terug en dat tot drie keer aan toe. Nu voel ik me dan gelukkig weer tópfit! Ik denk dat ik vandaag ook weer energie kon brengen binnen het team, al mocht het helaas niet baten…”
“Daarvoor kwam je er denk ik eigenlijk wat te laat in…”
“Zeker! Ik had ook gehoopt dat de trainer iets eerder zou wisselen. Maar de trainer maakt zijn keuzes…”
“Terugkomen na een lange tijd van blessures. Dan moet je je toch maar weer in het team zien te knokken…”
“Ik heb in Onder23 gespeeld op weg hiernaartoe. Dat ging elke wedstrijd weer wat beter, vooral conditioneel en het opbouwen van wedstijdritme. Ik denk dat ik er nu weer klaar voor ben!”
“Heb je al met de trainer gesproken over hoe je zelf je toekomst hier ziet?”
“Nee, maar ik heb het erg goed naar mijn zin dus we gaan het gewoon meemaken in de loop van de tijd. Ik hoop dit seizoen nog veel minuten te mogen maken en zo snel mogelijk een basisplek af te kunnen dwingen….”
“D’r staan wel wat ‘gevestigde’ namen voor je…”
“Concurrentie is alleen maar goed. Ik ben jong en gretig. Ik denk ook dat ik iets in mijn spel heb wat een toevoeging aan het team kan zijn. Dus als de trainer me opstelt, dan hoop ik dat ook te kunnen laten zien.”
“Vorig jaar stelde ik je ongeveer dezelfde vraag en antwoordde je met veel zelfvertrouwen dat je je zelf beter vond…”
“Haha, tja, ze doen het voorin gewoon goed, maar ik hoop gewoon dat ik snel kan gaan spelen. Maar eerst maar gewoon eens minuten gaan maken! Fit worden en fit blijven! En dan is het gewoon aan de trainer wat hij met me wil!”

Lars van Huisstede

Vandaag verrassend op het middenveld. Reden om hem maar eens te vragen hoe hem deze nieuwe rol bevallen is…
“Ja, Lars! Vandaag weer in een nieuwe rol!”
“Ja, klopt, middenvelder…”
“Zeker de eerste helft vond ik je daar een openbaring!”
“Ja, ik vond het zelf ook wel goed gaan! Ik baal er alleen van dat we onszelf niet belonen en scoren! Daar hebben we echt wel de kansen voor gehad. Met name het eerste kwartier kwamen we er een paar keer goed uit en had ADO’20 niet veel te vertellen op het veld. Dan moet je er gewoon eentje inschieten…”
“De eerste helft denk ik dat ik gewoon twee gelijkwaardige ploegen gezien heb. Ik heb het verschil op de ranglijst die eerste helft niet teruggezien op het veld! Mede door een zeer gedreven spelende Lars van Huisstede…”
“Denk je! Tja, ik had het ook niet echt zien aankomen dat de trainer dit zou gaan doen. Maar als ik opgesteld word dan wil ik er ook volle bak voor gaan, natuurlijk!. We hadden met z’n allen afgesproken dat we er vanaf minuut één gewoon moesten staan! Dat was vorige week gewoon ver te zoeken. Blijkbaar kunnen we dat dan bij de start van de tweede helft ineens niet meer opbrengen en verlies je deze wedstrijd in acht minuten tijds…
Daarna werd het wel wat hol-en-vliegwerk, maar waren we toch ook weer gelijkwaardig…”
“Mwoah, toen had ADO’20 inmiddels wel iets over zich gekregen dat die wedstrijd wel in de tas zat…”
“Ja, dat waren die drie momentjes en ‘klaar’!”
“Dat overkomt ons toch wel met enige regelmaat…”
“Ja, ik ben hier pas weer drie wedstrijden, maar het lijkt wel op iets van vorig seizoen dat er weer terugkomt…”
“Is het wat jou betreft voor herhaling vatbaar, dit middenveld-experiment?”
“Ja, ik zeg van wel. Helemaal omdat we voorin gewoon toppers hebben rondlopen. Ook op het middenveld is er meer dan genoeg concurrentie, maar ik zie mezelf zeker als een optie voor de nummer tien positie.”
Lars’ wenkbrauw en oogkas vertonen nog wat sporen van de hoofdwond die hij vorige week opliep. “Je bent al weer aardig opgeknapt, zie ik. Gehecht volgens mij?”
“Ja, er zitten drie mooie hechtingen in. Die mogen er maandag weer uit, het heelt gelukkig goed. Het zit gelukkig onder de haartjes van mijn wenkbrauw dus je gaat er niet veel van zien…”
“Ach, zo’n littekentje doet het wel leuk bij de dames, hoor…”
“Haha, ja wie weet kan ik er nog een mooi verhaal aan vastplakken als ik vanavond de stad in ga… Haha!”

Burgemeester Serge Ferraro

Onze kersverse burgervader bevond zich vandaag onder de toeschouwers. Naar ik vernam opende hij eerst wat activiteiten rond het 50-jarig bestaan van de wijk bij het Holleblok en gaf acte de precense bij deze wedstrijd. Getooid met een heuse Huizen sjaal om de nek was hij gaarne bereid me voor de wedstrijd even te woord te staan.
“Ja, ik ben nog woonachtig in Beverwijk en dit was dus bij mij in de buurt. Een mooie gelegenheid om samen met mijn zoon onze SV aan het werk te zien…”
“Bent u al fan, of moet u de keuze Huizen – Zuidvogels – AH’79 nog maken?”
“Haha, nee, ik denk dat je als burgemeester altijd voor alle Huizer ploegen moet zijn. Het is gewoon toevallig dat Huizen hier nu in deze regio speelt, waardoor ik deze wedstrijd kan bijwonen. Ik sta absoluut ook in sportief opzicht boven de partijen!
Ik ben zeker sportminded! Momenteel sport ik niet zo veel meer, maar ik heb vroeger wel op hoog niveau aan judo gedaan.”
“Je maakt als burgemeester uiteraard niet zelf het beleid, maar we hopen hier toch wel op wat meer nadruk op de sportbelangen in de Huizer politiek…”
“Sport is natuurlijk ontiegelijk belangrijk voor iedereen. Het is een mooie manier om te ontladen, goed voor je gezondheid en ik denk dat dat altijd belangrijk is om goede sportfaciliteiten te hebben. Kijkend naar de regio, dan denk ik dat er behoorlijk wat sportfaciliteiten zijn. Ik denk dat dat wel goed is, dat het wellicht altijd beter kan, maar dat we wel een mooie basis hebben staan…”
“Op ons veld zou je ook als judoër wel zorgen dat je op de been bleef…”
“Haha! Dat doe je bij judo altijd! Ik ga ook nog wel een keer kijken op de zaterdag hoe de wedstrijden in Huizen zelf zijn. Maar uiteindelijk gaat de politiek er over wat er moet gebeuren met die velden…”
“Verder ook al een beetje uw draai kunnen vinden in Huizen als gemeente?”
“Ja, ik kreeg een heel warm gevoel en een geweldig welkom. Veel mensen die me meenemen om te laten zien wat Huizen inhoudt, wat ze belangrijk vinden in Huizen. Ik stel dat zeer op prijs en leer zo heel veel nieuwe mensen en organisaties kennen!”
Een enthousiaste en aimabele vent, die Ferraro! Bij deze heet ik hem namens sv Huizen dan ook van ganser harte welkom in en vooral ook bij Huizen!

Apenstaartjes kijk op de zaak

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er op voorhand weinig vertrouwen in had toen we afreisden naar Heemskerk. Je bent zo goed als je laatste wedstrijd en die was gewoon niet best – om het mild uit te drukken.
Ik was dan ook aangenaam verrast door die goede eerste helft waarin Huizen beslist niet onderdeed voor één van de topploegen in deze competitie. De verbijstering over die acht noodlottige minuten in de twee helft kwamen bij mij dan ook binnen als een mokerslag! Even onbegrijpelijk als pijnlijk.
Natuurlijk wierpen opstelling en aanpak wat vraagtekens op. De winnende coach heeft altijd gelijk, maar houdt dat ook in dat de verliezende coach er dan per definitie naast zit? Persoonlijk vond ik het experiment met Van Huisstede op het middenveld zeker niet mislukt, al leidde het dan nog niet tot treffers. Maar zoals we ook een paar miljoen bondscoaches voor de diverse televisie hebben zitten, hebben ook de nodige coaches rondlopen met andere opvattingen qua aanpak voor Huizen. En ja, heel eerlijk gezegd ben ik daar ook één van. En nee: ik ga hier niet uit de doeken doen wat ik zélf gedaan zou hebben. Natuurlijk leest u wel het een en ander tussen de regels in de verslaggeving door, maar ik realiseer me volkomen dat ik niet degene ben die drie, vier keer per week met die jongens aan het werk is. Ik kan nog geen ‘drie-vier-drie’ van een ‘vier-vier-twee’ onderscheiden bij een tegenstander. Ik zit niet uren lang beelden van tegenstanders te analyseren. Ik weet mijn plaats, weet dat ik er de ballen verstand van heb, een goedwillende amateur, een schrijvende leek.
Deze leek heeft ondanks de nederlaag toch het gevoel overgehouden dat deze minder ‘zeer’ doet dan Sportlust uit, of Genemuiden thuis. Deze leek constateert echter wel dat er toch best nog het een en ander moet gebeuren wil Huizen op het juiste spoor komen dat divisiebehoud heet. Concurrent Excelsior’31 verraste met 3 – 2 titelkandidaat Sparta Nijkerk, Urk pakte in de honderdste(!!) minuut nog een punt in Staphorst. Uitslagen waar we als Huizen uiteraard niet echt vrolijk van worden. Aan de andere kant bevestigt het maar weer dat je ook als staartploeg nooit kansloos bent, ook niet tegen de topploegen!
Zaterdag komt er dus een topploeg naar ons toe: Sparta Nijkerk. Door de nederlaag in Rijssen zullen de Nijkerkers er fel op gebrand zijn het verloren terrein te herwinnen. We kunnen onze borst dus nat maken. Maar feit blijft dat elke wedstrijd gewoon met 0 – 0 begint en dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. Wellicht hebben onze mannen lering getrokken uit die acht noodlottige minuten. Ik hoop dat ze me volgende week opnieuw verbazen, maar dan wél met een resultaat!