
3 – 0

Huizen heeft haar ongeslagen status in Noordwijk achtergelaten. Hoewel Huizen grote delen van de wedstrijd zeker niet onderdeed voor koploper SJC, zat het verschil hem vooral in de stootkracht voorin.
Op een stormachtig Gemeentelijk Sportpark SJC in Noordwijk opende de thuisclub tien minuten voor de rust toch de score toen die beruchte Noordwijker topscorer vrijwel ongehinderd binnen mocht koppen. Een cadeautje van de Huizer defensie.
Op slag van rust leek Huizen op gelijke hoogte te gaan komen toen de arbitrage Huizen een strafschop cadeau deed. Waar SJC het cadeautje zojuist gretig had uitgepakt, liet Huizen dit presentje jammerlijk aan zich voorbij gaan: de bal werd bedroevend zwak ingeschoten en ook de rebound – die een open kans vormde – hobbelde tenenkrommend slecht naast de goal de vergetelheid in.
Na rust een aandringend Huizen dat met de wind wat in de rug op jacht ging naar de gelijkmaker. SJC leunde achterover en wachtte haar kansen sluw af. Zo kans ontstond toen tien minuten na de rust een van die snelle uitvallen fraai werd uitgespeeld en de hoek opnieuw té makkelijk kon worden uitgezocht.
Tien minuten voor tijd vormde een misgreep achterin de kans voor SJC om vanaf de doellijn binnen te koppen en dat bracht die lichtelijk geflatteerde 3 – 0 op het scorebord. Huizen is afgeschminkt als titelkandidaat en kan voorlopig in de achtervolging op SJC dat met de volle winst uit vier wedstrijden wél nadrukkelijk haar kandidatuur voor promotie neerzette…
Apenstaartjes kijk op de zaak…
Morgen, zondag 20 september zal dat besef niet alleen in mijn hoofd, maar ook op mijn PC zijn neergedaald. Een bittere pil om zo rond een uur of drie ‘s middags te moeten gaan slikken. Met interviews met twee ‘eigen jongens’ die wél met een voldoende van het veld mochten stappen in mijn niet altijd even bescheiden optiek. Ook hoop ik nog wat flarden van coach De Groot te kunnen ontcijferen in het helse staccato dat uit de SJC-kleedkamer opsteeg…
Misschien deed die feestvreugde nog wel het meeste pijn…









