Niet bij de les

Natuurlijk weet je dat je lastig gaat krijgen als je tegenstander twee divisies hoger speelt. Natuurlijk ben je gewaarschuwd als ze al twee weken eerder met de voorbereiding zijn begonnen. Natuurlijk weet je dat je dan vol aan de bak moet om tot een resultaat te kunnen komen. Natuurlijk, stroop je dan de mouwen op als je de kleedkamer uitkomt, natuurlijk stop je dat mes tussen je tanden en zet je je blik op oneindig…
Nou die blik ging de eerste vijf minuten inderdaad wel op oneindig, maar voor de rest gaf Huizen totaal niet thuis in de openingsfase tegen de Veenendalers. Binnen vijf minuten had de ‘omrooper’ van dienst al twee keer een score voor GVVV moeten omroepen. Een oorwassing dreigde.

Wake-up!

Bijna ‘apathisch’ keek Huizen toe hoe de ene GVVV aanval na de andere over de flanken denderde en liet zich volkomen overrompelen. Pas nadat de aansluitingstreffer uit een spaarzame corner binnen werd gewerkt, leek Huizen zich iets te hervinden en begon het fris van de lever van zich af te voetballen. En zie daar: de gelijkmaker en zelfs de 2 – 3 voor Huizen werden een feit!
Huizen leek die heerlijke voorsprong zomaar de kleedkamers in te gaan tillen, maar overmoed gooide roet in dat verrukkelijke maaltje: balverlies met centrale mensen uit positie en op slag van rust kon GVVV een aanstaande blamage afwentelen met de 3 – 3.

Verschil moet er zijn…

Een domper waar Huizen na rust niet van te boven wist te komen. Duidelijke taal in de Veenendaler kleedkamer zorgde voor een aandringend GVVV dat vervolgens regelmatig uit wist te lopen naar een 6 – 3 overwinning. Huizen wist de oplossing vooruit niet meer te vinden en het verschil in trainingsopbouw en kwaliteit werd schrijnend zichtbaar. Wel een leerzaam middagje voor onze mannen…