Om te beginnen mijn excuses voor het late verschijnen van dit korte verslag! Soms roept de plicht, maar soms roepen vier aantrekkelijke dames harder. Ik kon de verleiding niet weerstaan…
Ik was ook hard toe aan een beetje troost na de teleurstellende 3 – 3 waarmee we vanmiddag de bus in moesten stappen.
Als je een wedstrijd moet winnen en je weet die driepunter niet over het eindsignaal heen te tillen, dan overheerst per definitie de teleurstelling.
Als je die driepunter dan in de vierennegentigste minuut nog door de vingers ziet glippen, dan is de teleurstelling niet te harden!
Het was echter teleurstelling alom. Beide ploegen moesten immers winnen om goede zaken te kunnen doen. En dus was niet alleen Huizen teleurgesteld met de puntendeling, ook Urk knarsetandde dat het tot ver buiten Urk hoorbaar was…
Huizen was weliswaar grote delen van de wedstrijd de beter voetballende ploeg, maar het met de moed der wanhoop knokkende Urk had zeker in de slotfase nog hoop op meer.
Huizen begon echter dra-ma-tisch! Nog geen minuut gespeeld en bij de eerste de beste hoekschop werd al meteen de 1 – 0 aangetekend. Een tik van jewelste voor de mannen van De Groot.
Huizen herstelde zich echter wonderwel van deze opdoffer en wist nog voor rust de stand op 1 – 2 te brengen, met hoop op méér…
Ook na rust leek er weinig aan de hand voor onze mannen, tót die klunzig ogende 2 – 2 viel. Een klunzige stuiterbal die simpel binnen gelift kon worden.
Huizen leek zich al te moeten verzoenen met een puntendeling, maar weigerde zich daar op voorhand al bij neer te leggen. En inderdaad: in de achtentachtigste(!!!) minuut wist het alsnog de 2 – 3 op het scorebord te zetten. Daarmee leek de strijd beslist, de slotminuten nog even de boel ‘droog’ houden en de punten mee de bus in…
Maar zoals zo vaak liet Huizen zich volstrekt onnodig de punten van het brood snoepen. In de vierennegentigste minuut opnieuw een doelpunt waar een paard de hik van krijgt en twee punten verdampten in het zicht van de haven.
Teleurstelling alom, bij Urk, bij Huizen, bij het publiek, bij uw Apenstaartje. Vloeken hielp niet echt, het luchtte hooguit een beetje op. Maar opnieuw verspeelt Huizen onnodig dure punten in de strijd om divisiebehoud!

Apenstaartjes kijk op de zaak

Morgen, zondag 19 april hoop ik u de uitgebreide versie van dit verslag te kunnen presenteren. Wat later dan gewoonlijk (ik schat zo rond 16.00 uur). Niet vanwege mijn late escapade van vanavond, maar vooral vanwege het feit dat ik niet alleen interviews uit heb te werken met onze topscorende spits, een noest werker op het middenveld die opnieuw zijn stempel op de wedstrijd wist te drukken, maar ook met een kersverse vader, de scheidsrechter van dienst, en zelfs BEIDE trainers…
Even geduld dus!