Stappen maken

Huizen kan vandaag stappen maken. Urk bevindt zich in zwaar weer en kijkend naar de ranglijst zou een overwinning ons maar zo het linker rijtje in kunnen stuwen. De Urkers kregen de laatste twee wedstrijden maar liefst twaalf goals om de oren en kijkend naar het doelsaldo van D.O.V.O. (dat vandaag tegen het sterke Sparta Nijkerk aan moet treden) is een achtste plek bij een leuke score tegen de Urkers zeker denkbaar. Een luxe waar we sinds tijden niet meer van hebben durven dromen.
Aan de bestuurstafel wordt me uitgelegd dat het vertrek van vier basisspelers een forse aderlating voor het team heeft betekend, waarmee de lage klassering van het moment eigenlijk wel verklaard is.
Nog steeds is het beleid op Urk er op gericht om bij voorkeur spelers uit de eigen gelederen op te stellen. Een ware prestatie op dit niveau. Ook de nieuw van Harkema aangetrokken doelman Richard Strijker woont al weer drie jaar op Urk.
Flinke consternatie als een medisch noodgeval in de sporthal naast ons de landing van een traumahelikopter noodzakelijk maakt. Uiteraard moet daar de wedstrijdvoorbereiding maar even voor wijken. Vanaf deze plek spreek ik uiteraard ook de wens uit dat de hulp op tijd is gekomen en het weer goed gaat met het slachtoffer in kwestie.
De opstelling krijg ik net als vorige week niet zonder hoofdbrekens rond. Opnieuw zie ik zowel Tim Vrakking als Daley Groenewegen in de basisopstelling staan. 5-2-3 lijkt me een uitermate merkwaardige opstelling, dus ik verwacht dat één van deze twee opnieuw naar het middenveld doorschuift.
Als de traumaheli weer is vertrokken en de spelers hun voorbereiding hebben gehad, mag pupil van de week Frank Hooischuur zijn kunsten laten zien tegen doelman Richard Strijker. Met een fraaie schijnbeweging zet hij Strijker op het verkeerde been, maar ziet zijn inzet naast het doel gaan. Grootmoedig geeft Strijker hem een tweede kans die hij vlekkeloos benut. En dan kunnen we dan toch van start.

Gedreven

Meteen na het eerste fluitsignaal van arbiter Eric van der Vaart gaat het los op het veld. Beide ploegen kletsen er lekker op. Het heeft al in de eerste minuut een corner voor onze mannen tot gevolg die Iede den Dulk wat paniekerig weggeeft. De bal komt voor en wordt met moeite van de Urker doellijn geruimd.
Urk is hier echter niet heen gekomen om zich andermaal te laten slachten: Lucas Schraal trekt er sterk tussenuit en steekt Pieter de Boer weg die echter ruzie met de wat hard aangespeelde bal krijgt en daarmee Huizen de kans geeft het gevaar te bezweren. Meteen daarna een herkansing als de snelle Jarno Westerman zichzelf lanceert en Olivier Pabon attent zijn doel uit moet om erger te voorkomen.
Het spel golft snel maar wat slordig heen en weer. Huizen pikt veel ‘tweede ballen’ op en wint veel persoonlijke duels. Het zelfvertrouwen bij de Urkers is na twee zware nederlagen akelig gehavend en daar zou Huizen toch gebruik van moeten kunnen maken.

Voorsprong

Na tien minuten van druistig voetbal verovert Dailey Groenewegen Huizen de bal op het middenveld. De bal spat vanaf de grond weliswaar tegen zijn arm, maar volgens de nieuwe regels rond het handsspel is dat geen strafbaar hands. Terecht, maar zeer tegen de zin van de Urker bank laat arbiter Van der Vaart dan ook doorvoetballen. De bal komt bij Jaylon Moi Thuk Shung die in eerste instantie gestuit lijkt te gaan worden. Maar zoals al vaker krijgt hij de bal toch mee en maakt dan een actie naar binnen, haalt uit en met meetkundige precisie vindt Jaylon het gaatje door het woud van benen en de bal kletst heerlijk naast de verre paal binnen! 1 – 0 en dat is een goed begin! Op de tribune gaan we er maar eens goed voor zitten: wordt dit een tweede Hercules?
Het heeft er alle schijn van, want Huizen blijft de beter ploeg, het domineert en voetbalt bij vlagen onze bezoekers helemaal zoek. In de eenentwintigste minuut stuurt Jaylon dan Tijmen Bakker met een heerlijke voetbeweging weg. Als de buitenspelval niet goed dichtklapt bij de Urkers, heeft Bakker vrije doortocht richting doelman Strijker. Maar teveel tijd is in dat soort situaties ook weer niet goed en hoewel er meerdere opties waren om de 2 – 0 al aan te laten tekenen – keeper passeren, balletje breed, misschien zelfs ’n lob in uiterste nood – kiest Tijmen voor de enige optie die niet succesvol oogde: een schuiver richting eerste paal… Maar ja, juist dát gaatje was was aan de krappe kant en hoewel de bal keurig langs doelman Strijker vliegt, vliegt hij dus ook langs de verkeerde kant van de paal! Veel beter ga je je kansen toch echt niet krijgen!

Kansen

Hoewel… Nadat Sergio Kozjak met een felle sliding en dito sprint een gevaarlijke terugspeelbal van alle gevaar ontdaan had, stuurt Jostein Ohm de bal diagonaal naar Saber Charif. Diens inzet wordt met de voet gered door Strijker. De aanval loopt door via een inworp en Jaylon lijkt op ‘herhaling’ te gaan in de Urker zestien. Deze keer loopt het echter in het zicht van de haven spaak.
Ook de mannen van Urk-coach Mark Looms laten zich niet onbetuigd. Met een half uur op de klok wipt de snel doorgestoten Jarno Westerman de bal fraai over de uitgekomen Olivier Pabon. De bal lijkt maar zo binnen te gaan vallen als daar dan toch Artuur Zutterman opduikt om de bal voor de doellijn weg te rossen.
Fraai Huizer combinatiespel wordt dan afgesloten met een schot van Ahmed al Mahdi. Het levert Huizen opnieuw een corner op die door Kozjak wat ver voor de goal langs gespeeld wordt. ‘De dood of de gladiolen!’ denkt Tim Vrakking en hij pegelt de bal spijkerhard op doel. Het doelvlak zou de inzet helaas nooit halen, want met ware doodsverachting weet een Urker lijf en leden in de waagschaal te stellen om het schot te blokkeren. Die heeft de afdruk van het ventieltje ergens op een vervelende plek zitten, denk ik…
Dan denken Strijker en een verdediger de bal zo ongeveer op de achterlijn met een 1-2’tje onder de druk van de jagende Saber Charif uit te gaan spelen. De tweede bal op Strijker is echter niet lekker op maat en tot overmaat van ramp glijdt Strijker dan ook nog eens uit en heeft Saber Charif ineens de bal vrij aan de voet. Probleem is wel dat Saber zo ongeveer óp de achterlijn staat en wellicht wat te gehaast besluit Saber de poging maar te wagen. Je moet wel een balkunstenaar zijn wil je in die situatie het gaatje weten te vinden en dat lukte dan ook niet: de bal vindt in het zijnet helaas een roemloos einde…
We gaan al flink richting rust als de lastige Lucas Schraal een goede voorzet loslaat die maar rakelings voor de voeten van twee aanstormende Urker spitsen langs glijdt. Ook Urk springt dus wat slordig met de kansen om!

Gelijk…

Jostein Ohm gaat goed door als er wat duelletjes op het middenveld door Huizers met de teenpunten worden gewonnen. Ohm haalt goed uit en bij de eerste paal ziet doelman Strijker de bal via zijn hak onder zich door spatten. Maar wéér vliegt de bal dus niet tegen de touwen: miraculeus vliegt de bal voor de goal langs en daarmee ontkomt Urk opnieuw aan de 2 – 0.
Wéér Ohm die zich aan zijn man onttrekt. Schuin voor de goal heeft hij twee opties: schieten of een voorzet. Helaas kiest hij het laatste en opnieuw gaat er een goede mogelijkheid verloren als de bal daarmee een simpele prooi voor het centrale duo van Urk wordt.
Het wachten is eigenlijk alleen nog op het rustsignaal van arbiter Van der Vaart. Een corner dan voor Urk die een tweede corner inleidt voor Urk. De bal komt voor en lijkt met wat kunst– en vliegwerk te worden geruimd. Maar dan is daar ineens die inzet van buiten het strafschopgebied die voor de voeten van Harmen de Boer belandt die van dichtbij Pabon onder vuur neemt. Pabon lijkt een wereldredding te verrichten, maar wat er precies gebeurt kan ik door die menigte die er omheen staat niet goed zien, maar het lijkt me dat Olivier de bal niet onder controle krijgt en hij uiteindelijk toch over de doellijn glibbert. Hoopvol kijken we nog even naar de grensrechter aan de overkant, maar de vlag blijft naar beneden en de 1 – 1 gaat de boeken in, Huizen gaat verbijsterd de kleedkamer in waar Urk met herleefde hoop die andere kleedkamer in gaat… En dat is een fikse domper!

Rust

Rust met een even ontluisterende als onnodige 1 – 1. ‘n Veel beter Huizen dat de nodige kansen en mogelijkheden onbenut liet, krijgt gewoon het deksel op de neus. Het was weer zo’n typisch gevalletje ‘eerste voetbalwet’: als je zelf niet scoort, dan doet je tegenstander dat wel…
Als je zoveel sterker oogt dan je tegenstander, dan moet je dat ook in de score tot uitdrukking brengen en dat is een verzuim dat Huizen zichzelf mag aanrekenen!
Natuurlijk hebben we nog een complete helft om dit recht te zetten, maar we sturen nu Urk vol hoop de kleedkamer in waar we ze eigenlijk met de staart tussen de benen in hadden moeten sturen. Urk was een aangeslagen ploeg die wij wat lichtzinnig hebben gereanimeerd!

Ongewijzigd

Beide ploegen beginnen ongewijzigd aan de tweede helft. Logisch: Rob de Groot zal zich ongetwijfeld gesterkt voelen door het dominante spel van Huizen, terwijl Mark Looms zich vergenoegd in de handen zal wrijven met die late 1 – 1 die ineens weer alle perspectief voor zijn ploeg biedt.
De lampen op De Wolfskamer zijn inmiddels aangegaan en Urk neemt het initiatief. Tim Vrakking moet een hoekschop toestaan als Riekelt Nentjes en Lucas Schraal snode plannen richting ons doel hebben. Het gevaar wordt gekeerd, maar het is uitstel van executie, want kort daarop mag Jarno Westerman doorbreken als er achterin niet adequaat wordt ingegrepen. Het is randje buitenspel, maar aangezien er geen vlag omhoog gaat, gaat het spel gewoon door. Westerman komt oog-in-oog met Pabon te staan en waar onze voorwaartsen de eerste helft slordig met dit soort mogelijkheden omsprongen, is Westerman koel en effectief: met een bekeken schuiver laat hij onze doelman kansloos: 1 – 2! En Huizen kijkt verbijsterd toe hoe het deze wedstrijd zo simpeltjes door de vingers laat glippen! De bank van Urk viert een partij feest alsof er zojuist een titel werd behaald. De opluchting en blijdschap is na twee keer 6 – 0 verlies even begrijpelijk als groot!
Huizen moet nu achter de feiten aan en zien dat overwicht van de eerste helft weer te hervinden.
Twee minuten later mag Jostein Ohm in een bijna identieke situatie een duel aangaan richting doelman Strijker. Maar waar Westerman met een felle verbetenheid de verdedigers van zich af wist te schudden, laat Jostein zich helaas wat makkelijk van de bal lopen. Ik denk dat dat moment eigenlijk wat illustratief was voor wat we vanmiddag moesten aanschouwen: bij Urk werd de verbetenheid, de wil om te winnen gewoon steeds sterker, waar het bij Huizen langzaam wegsijpelde. Jostein Ohm leverde wel veel arbeid, maar veel te weinig echte strijd in zijn duel.

Gelijk!

Een voorzet op Pieter de Boer die er goed het hoofd tegenaan weet te krijgen. Ook hier weer gewoon net dat streepje meer verbetenheid in het duel tussen De Boer en Jeroen Lamme waardoor de aanvaller er een kopbal weet uit te persen. Gelukkig was de weerstand van Lamme wel voldoende om hem te beletten een dodelijke richting aan zijn koppoging mee te geven, waardoor Olivier Pabon de bal vrij eenvoudig weg kon vangen.
Huizen moet in de achtervolging en met net geen uur gespeeld, steekt Tim Vrakking met een gouden pass Jostein Ohm weg. Ohm is snel, zet aan en komt schuin voor de goal uit. Dan is zijn pass op de mee opkomende Tijmen Bakker perfect op maat en waar een dergelijke kans voor rust nog roemloos eindigde in de Urker defensie is het nu onze jonge middenvelder die met veel inzet en overtuiging de bal tegen de touwen achter Richard Strijker werkt! 2 – 2 En opnieuw lijkt het nu een kwestie van doordrukken om de punten op de Wolfskamer te houden!

Wissels

Rob de Groot brengt dan Elijah Kruize voor Saber Charif, Looms brengt Pieter Brands voor Pieter de Boer. Huizen lijkt de draad weer wat opgepakt te hebben en zet aan. Een fraaie gekromde voorzet van Jostein Ohm draait helaas net een half metertje voor de inglijdende Ahmed al Mahdi langs. Aan de andere kant jaagt invaller Pieter Brands de bal recht en hard op Olivier Pabon. Urk ligt bepaald nog niet op haar gat! Ook Ohm probeert het maar eens van afstand: een daverende knal van een meter of achttien die helaas zijn weg naar het doel van Strijker niet vindt.
Dan gaat in de zevenenzestigste minuut Sergio Kozjak naar het gras en grijpt naar de knie. Ik word daar altijd wat nerveus van als ik mannen met een dergelijke knie-historie naar hun knie zie grijpen. Sergio kan gelukkig op eigen kracht naar de dug-out, maar moet wel vervangen worden door Joshua Lo-Asioe. Daarmee wordt Dailey Groenwegen nu weer een linie terug gehaald en komt Joshua er op het middenveld bij. Een logische zet gezien de situatie.
Huizen dendert door. Jaylon levert een voorzet af die door Tijmen Bakker goed terug wordt gekopt op Jostein Ohm. Deze laatste heeft een heerlijke volley in gedachten, maar maait volledig langs de bal! Een voorzet van Zutterman – die gaande de tweede helft steeds sterker in zijn spel kwam – bereikt Jaylon Moi Thuk Shung die ook uithaalt. Hij raakt de bal wél, maar helaas ook een verdediger die zo de inzet weet te blokken voor er een treffer uit geboren kon worden.

Mokerslagen

We zitten in de vierenzeventigste minuut als Huizen de bal achterin niet lekker weg krijgt. De bal had (maar achteraf is het altijd makkelijk praten) gewoon zonder pardon weggerost moeten worden. Nu belandt de bal voor de voeten van Lucas Schraal die zich niet bedenkt en uithaalt. Via het dijbeen van Tim Vrakking spat de bal vlak naast de paal binnen achter de kansloze Olivier Pabon… 2 – 3 En dat is een ongekende dreun voor het tegen zichzelf knokkende Huizen. De beter ploeg zijn, maar telkens het deksel op de neus krijgen… Diep van binnen weten we dat het nu eigenlijk over en sluiten is voor Huizen dat zich nu ongetwijfeld geconfronteerd zal zien met een consoliderend Urk dat haar lol niet op kan en een heerlijke driepunter aan voelt komen. het zal de mannen van Looms ongetwijfeld extra motivatie en energie geven in dat laatste kwartier…
Huizen probeert het nog wel. Een kopbal van Groenwegen gaat vanuit redelijk vrije positie toch naast, een vlammend diagonaal schot van Zutterman wordt knap gepakt door doelman Strijker. En dan, ineens een fraaie draaiende voorzet die ons doelgebied binnen draait. De bal gaat recht voor de goal aan een Urker voorbij, maar bij de tweede paal staat daar dan Jarno Westerman volkomen vrij om de bal voor Westermans tweede keer achter Pabon te jagen. Huizen hangt geslagen en verbijsterd in de touwen, zich realiserend dat men hier drie punten aan het weggeven is geweest.
Dani Vivié en Thomas Kamstra staan op het punt hun opwachting te maken. Ik had me voor kunnen stellen dat De Groot ze deemoedig hoofdschuddend had gezegd maar weer te gaan zitten, maar hij brengt ze toch. Ohm en Bakker staan hun plaats voor ze af. Bij Urk komt Maarten Verbaan in het veld voor die gevaarlijke topschutter Westerman.
De gifbeker is nog niet leeg voor Huizen. De negentig staat al op de klok als Jeroen Lamme zich laat verrassen door die invaller Verbaan en opnieuw moet Pabon de trieste gang naar het net maken: 2 – 5, tegen nummer voorlaatst… Ik kan het nauwelijks uit mijn toetsenbord persen…
Een opstootje nog helemaal aan de andere kant van het veld en een rode kaart voor Pieter Brands. Een speler van Huizen ligt op de grond, maar ik kan zo een twee drie in de invallende schemering niet goed onderscheiden wie. Straks maar even bij scheidsrechter van der Vaart (prima gefloten!) navragen wat er precies aan de hand was… Nu: uithuilen en nog eens uithuilen… Wat een deceptie!

Rob de Groot

“Ik had vandaag eigenlijk op drie punten gerekend…” vraag ik nog lichtelijk verbijsterd aan onze hoofdcoach…
“Eeeehhhh… Ja, ik denk dat wij daar ook wel vanuit gingen dat die punten vandaag te pakken moesten zijn. ‘Gerekend’ dan misschien niet, maar…”
“Ik rekende er eigenlijk tot en met de veertigste minuut wel op, eigenlijk…” weiger ik die verwachting prijs te geven.
“Nou, ik moet zeggen dat ik in de veertigste minuut al wel dacht van ‘Ok! Als we zoveel kansen nodig hebben, en daar tussendoor ook een aantal onnodige kansen weggeven, dan moet er wel het een en ander gebeuren in de tweede helft om dit tot een goed einde te brengen… De eerste helft was dan wel de kansenverhouding aan onze kant. De tweede helft werden de ruimtes wel wat groter en daarmee ook wat onsamenhangender. Maar de eerste helft denk ik dat we gewoon vier, vijf hele goede kansen laten liggen. Dan neem je geen afstand en doe je bij momenten heel onnodige dingen, crossballen die niet nodig zijn, balverlies in de as van het veld, en dan is het natuurlijk superzuur dat je met 1 – 1 die rust in gaat. Die 1 – 1 vond ik volstrekt overbodig en zoals ik al zeg, als je tegen een ploeg speelt waartegen je zoveel kansen krijgt, dan moet je er gewoon voor blijven gaan. Ik kreeg in de rust een beetje het gevoel dat er bij ons het idee leefde ‘het komt wel goed!’…”
“Je verzuimt om met rust met drie, vier goals verschil te gaan rusten…”
“Ja, daar ben ik het volledig mee eens!”
“Dan kies ik als trefwoord voor het verslag dus toch voor ‘Blamage’ of ‘Vernedering’…”
“Het blijft even stil. “Ja, ik denk dan als je zo’n eerste helft speelt waarbij je zoveel kansen creëert dat het wel vijf of zes twee had kunnen staan als ze allemaal gehonoreerd zouden zijn. Maar ik vind dat we begin tweede helft weer aangeven dat er hier wat te halen valt….”
“Met alle respect: zij scoren binnen vier minuten de 1 – 2!”
“Ja, precies, maar ook in de minuten daarvoor zie ik mensen bij balverlies schakelen, maar niet op de juiste manier, zo van: ik kom er zo wel aan… En dát mag ons niet gebeuren! Zeker niet in de fase waarin we nu zitten.
We hebben het er met zijn allen over gehad dat als je deze periode een beetje goed af kan sluiten met voor je gevoel een beetje middenmoot, dan moet je in die eerste twaalf wedstrijden ook wel gezien hebben dat het allemaal zó dicht bij elkaar staat, dat je iedere minuut die je speelt tegen wie dan ook, gewoon kneiterhard je best moet doen…”
“Ja, en dát vind ik dus de blamage!”
“Als je inderdaad vier goals die tweede helft nog tegen krijgt, dan begrijp ik dat je dat woord gebruikt, maar in de eerste helft moet je gewoon met drie goals verschil de rust in gaan… Dan is er niet zoveel aan de hand en moet je alleen wel zorgen dat je het die tweede vijftig minuten óók brengt! Met name dáár ben ik echt wel teleurgesteld over… Het mag gewoon niet zo zijn dat wij tegen dit Urk vijf goals tegen krijgen… En vooral ook over de manier waarop: het was steeds een beetje half-half…
Vandaag bleek ook wel weer dat je gewoon nederig moet zijn in je eigen prestaties en niet moet denken dat je al drie slagen beter bent. De eerste helft heb je de mogelijkheden gehad en die heb je niet weten te benutten en de tweede helft kwam je er dus eigenlijk niet meer aan te pas in die zin…”
“Je koos voor Dailey Groenwegen op het middenveld en Tim Vrakking achterin. Dat verbaasde me, want ik heb het gevoel dat de kwaliteiten van Tim Vrakking beter op een middenveldpositie aansluiten dan die van Dailey. Niet dat ik denk dat we daar de slag op verloren hebben, overigens… Wat waren bij die keuze je overwegingen?”
“Met die twee heb ik gewoon twee uitstekende centrale verdedigers tot mijn beschikking, waarbij Dailey gewoon vorig seizoen alles gespeeld heeft. Dit seizoen is Tim daar bij gekomen en heeft het gewoon uitstekend gedaan. Na zijn blessure is Dailey nu weer een week of vijf op de weg terug en is nu ook gewoon weer fit en ik vond dat hij toe was aan een basisplaats. Vorige week heb ik hem in laten vallen in de positie van controlerende middenvelder, waarbij het wel zo is dat hij in balbezit ertussen komt te staan. Ik vond toen dat het beter stond dan die eerste helft tegen Staphorst, dus dat was de overweging dat ik voor Dailey op het middenveld koos….”
“Ik heb het gevoel dat Vrakking met zijn voetballend vermogen van de twee het beste op het middenveld uit de voeten zou kunnen. Tim legt vaak toch wel wat risico in zijn spel…”
“Op het middenveld zijn de ruimtes wellicht nog kleiner waarmee het voor een centrale verdediger die het voetballend wil oplossen niet per definitie makkelijker wordt…”
“Nee, maar gáát het dan een keer mis, dan staat er nog wel een linie achter…”
“Ja, sorry, maar daar kijk ik zelf net iets anders tegenaan… Maar het kan allebei. Ik zie niet echt een groot verschil wie ik waar neerzet.”
“Tim dicht ik wat meer voetballend vermogen en inzicht toe en Dailey vormde vorig seizoen met Jeroen toch wel een heel degelijk centraal blok…” houd ik vol. Ik ben nou eenmaal een eigenwijze betweter…
“Ja, dat klopt, maar we zijn inmiddels al weer een half jaar verder. Dailey heeft gewoon de pech gehad dat hij geruime tijd geblesseerd is geweest, waardoor op dit moment Tim en Jeroen het centrale duo vormen. Ik ben in ieder geval blij dat Dailey weer terug en fit is. Daarbij vond ik hem vandaag prima spelen ook… Beiden willen het liefst gewoon centraal achterin spelen.”
“Zeker! Zoals ik al aangaf lag het daar echt niet aan, maar het verwonderde me gewoon en ik was benieuwd wat jouw overwegingen bij die keuze waren…
Uithuilen en opnieuw beginnen… Maar je bent zo goed als je laatste wedstrijd… Dan heb ik weinig hoop, want dan zijn we wel verrot slecht…”
“Ik denk dat dat ook wel het besef bij iedereen moet zijn. Dit kan je gewoon ‘overkomen’ als je er in mijn optiek niet alles voor doet en dat is wel iets dat ik de ploeg verwijt. En dan heb ik het niet over die kansen die gemist werden, want dat doet niemand expres, maar ik heb wel momenten gezien dat we balverlies leden en niet volle bak schakelden. Dat verwijt ik ons wel, ja! Als je dat niet doet, dan krijg je er geen vijf tegen!”
“Je wilde net gaan wisselen toen die vierde erin ging. Toen had ik zoiets van ‘Laat maar zitten, jongens…’…”
“Ja, dat is misschien wel een goed punt. Maar ook dáár vind ik van dat je je er overheen moet zetten. Natuurlijk wordt op zo’n moment die wedstrijd een stuk lastiger. Maar mooi dat je het zo zegt, eigenlijk moet je als voetballer dit soort gevoelens ook meteen weer van je af kunnen zetten. Maak je dan de aansluitingstreffer nog, dan moet je het nog maar zien! Ook als je er wellicht niet meer zoveel fiducie in hebt, moet je ook dán gewoon je stinkende best blijven doen!…”
“Nou, sterkte met de verwerking…”
“Tja, hier heb ik wel even een weekendje voor nodig, inderdaad…”

Dailey Groenewegen

“Als ik ergens nu geen zin in heb, dan is het wel muziek,” somber ik tegen Dailey als we het feestgedruis uit de Urker kleedkamer ontwijken. “Wat een blamage, Dailey…” gooi ik hem voor de voeten.
“O, ja, zeker! De tweede helft begonnen we gewoon niet scherp genoeg voor mijn gevoel. Er zat gewoon heel weinig pit meer in,” legt hij uit. ”Eigenlijk alles wat we de eerste helft nog wel hadden, scherp waren, duels wonnen, de linies kort op elkaar. We speelden gewoon vrij aardig, maakt de ruimtes goed groot, maar de tweede helft lijkt het wel of we door die ondergrens heen gaan. Dat mag uiteraard überhaupt niet , maar al helemaal niet tegen een dergelijke tegenstander…”
“Die ondergrens werd op ‘X’ vorige week al genoemd, maar toen vond ik dat we best goed gespeeld hadden tegen een sterke tegenstander. Vandaag vind ik wél dat die ondergrens gepasseerd werd… Met name waar het gaat om het afmaken van kansen…”
“In de rust telden we de kansen die we hadden laten liggen. We telden er al vlug een stuk of vier. Die kansen benut je dan niet. Dan start je ook nog eens niet scherp waardoor zij het gevoel kregen dat er hier wat te halen viel en dat bleek dan ook in die tweede helft. Daarin startten we niet scherp en dat was voor hen alleen maar voer om nog meer energie erin te gooien. Het werd ze eigenlijk min of meer in de schoot geworpen…”
“Ik had de indruk dat Urk het de tweede helft net wat beter georganiseerd hadden staan. De eerste helft waren eigenlijk alle tweede ballen voor ons, wonnen we nagenoeg alle duels, de tweede helft ging dat wat meer gelijk op. Dan maken zij de kansen af waar wij ze met bosjes laten liggen…”
“Dat is het verschil. Het maakt dan niet uit tegen wie je speelt in de derde divisie, dat wordt meteen afgestraft!”
“Na je blessure ben je eigenlijk niet meer op je eigen plek terecht gekomen. Hoe bevalt het je nu op het middenveld?”
“In het verleden heb ik bij SDO in Bussum ook altijd op het middenveld gespeeld. Ik kan daar ook best uit de voeten, maar ik moet zeggen dat het wel even zoeken was. Als je na een blessure de kans krijgt om daar minuten te maken, dan moet je gewoon alles op alles zetten om dáár dan uit de voeten te kunnen…”
“Zolang er maar geen handschoenen in je kastje liggen…”
“Haha! Ja precies! Het is wel even wennen weer. Positioneel moet je meer om je heen kijken, sneller handelen dan centraal achterin…”
“Het lijkt me voetballend ook heel anders…”
“Ja, achterin heb je altijd het overzicht voor je en kan je vrijwel altijd naar voren spelen. Nu is het op de ‘zes’ vooral scannen, scannen, scannen voordat je überhaupt de bal krijgt. De eerste helft vond ik ook dat we hele goede aanvallen wisten op te zetten, dus ik vond het niet heel verkeerd eigenlijk…”
“Hoe gaan jullie deze tik verwerken?”
“Tja, je kunt gewoon van elke tegenstander in de derde divisie verliezen, maar je kunt ‘m ook maar zo weer winnen. Dus ik denk dat we gelijk die knop om moeten zetten. Geen moment om te rouwen, want als je dat wel doet, dan train je niet scherp en ik denk dat we elk trainingsmoment goed kunnen gebruiken om de focus weer op de volgende tegenstander te kunnen zetten. Ook Scherpenzeel volgende week is weer een wedstrijd op zich, dus gewoon volle bak trainen.
Na afloop zijn er niet zo zeer ‘harde woorden’ gevallen, maar meer dat we onszelf gewoon tekort hebben gedaan. Dat we de momenten dat we ‘m om hadden kunnen zetten niet hebben benut. Gewoon in de spiegel kijken, voor jezelf nadenken wat je beter had kunnen en moeten doen!

Eric van der Vaart

Inmiddels is arbiter Van der Vaart een oude bekende aan het worden: vier noteringen trof ik al aan in mijn database en daar komt vandaag een vijfde met een stevige plus bij.
Ik heb niet goed kunnen constateren wat er precies bij die rode kaart gebeurde, dus als Van der Vaart zijn balletje gehakt heeft verorberd neem ik hem even mee naar de gang voor een kort gesprekje en wat uitleg.
“Nou, die nummer veertien van Urk (Pieter Brands, Red.) wordt door zijn tegenstander door de benen gespeeld, gaat in de achtervolging en zet op dat moment eigenlijk een soort wraakactie in. Zo probeert hij met excessief handelen zijn tegenstander te raken. Dat gebeurt dan met de noppen vooruit, vol op de zijkant van het kuitbeen van zijn tegenstander die hij zo ernstig probeert te blesseren. Die tegenstander blijft ook aangeslagen liggen en ondervindt er ook na de wedstrijd nog de nodige hinder van…”
“Vreemd! Sta je 2 – 5 voor en dan doe je zoiets…”
“Ja! Een dat is waarschijnlijk een vlaag van verstandverbijstering bij die speler geweest.”
“Ik vond het überhaupt een wat bizarre wedstrijd…”
“Ja zeker! Een wedstrijd met twee gezichten. Huizen dat de eerste helft veel beter was, waarna Urk de tweede helft ineens begint te voetballen en het net weet te vinden en aan de lopende band gaat scoren…
Wij hebben het als arbitrage als een zeer leuke wedstrijd ervaren. Een plezierige wedstrijd met veel onderling respect. Vandaar ook dat die laatste situatie ons ook verraste in die zin dat het niet in het beeld van de wedstrijd paste. Dat gaf de wedstrijd wel een nare nasmaak. Maar verder was het een plezierige wedstrijd, sportief onderling. Ik heb maar twee gele kaarten hoeven geven. De trainer van Urk kreeg er een na de 1 – 0 van Huizen, wegens aanmerkingen op de leiding. Met name richting mijn assistent. De trainer kwam ook buiten zijn vak en gaf geen gehoor aan het verzoek weer in het vak terug te gaan. Daarvoor heeft hij het geel gekregen.”
“Ik vond de aanleiding daartoe wel een heel sterk moment van jou, die opstuitende bal die dan weliswaar de arm raakt, maar wat volgens de regels momenteel geen strafbaar hands is…”
“Ja, gewoon doorspelen. Zolang de arm strak langs het lichaam is en de speler zich niet dusdanig breder maakt, dan mag het spel gewoon doorgaan….”
Aldus onze arbiter van dienst die in mijn ogen in ieder geval een prima gefloten wedstrijd achter zijn naam krijgt…