Valse start

Na de valse start onder nieuw bewind staat Huizen na de 1 – 3 tegen Uitgeest op de elfde plaats van de ranglijst. Met slechts twee of drie punten tot de achtervolgers moeten we in alle redelijkheid de focus verzetten naar direct lijfsbehoud. Wie nu nog serieus gelooft in promotie die is kandidaat voor de oudejaarsconference.
Eerste prioriteit zal moeten liggen op directe handhaving en dat gaat nog lastig genoeg worden. Waar we eerst nog konden hopen op ‘laagvliegers’ is de bittere constatering dat er slechts vijf ploegen slechter presteerden in de zojuist afgeronde eerste periode dan Huizen.
Ons past als vereniging geen hovaardigheid of neerbuigendheid meer: het is nu een bittere strijd geworden om een tweede degradatie op rij te vermijden. Een droevig lot dat de Ajax amateurs vorig seizoen al overkwam en dat wij in de seizoenen 2016/2017 en 2017/2018 zelf ook meemaakten: degradatie uit de Derde Divisie naar de Hoofdklasse en vervolgens rechtstreeks door naar de Eerste Klasse.

Koude start

De rode kaart van afgelopen zaterdag gooide nadrukkelijk zand in de motor. Toch mogen we ons daar niet op blind staren: de fouten die onze tegendoelpunten inleidden waren van een ongekende knulligheid, een knulligheid die niets te maken heeft met een man minder op het veld, maar wel met onachtzaamheid en slordigheid. Al heb je er vijftien op het veld staan: als je zulke knoeperds van fouten maakt, dan scoort een tegenstander er gewoon lustig op los; daar helpt dan zelfs een kanjer als Brent van Bockel dan niet meer aan.
De feiten geven aan dat we waarschijnlijk toch wat minder goed zijn dan we zelf wellicht denken. Onze positie vereist een mes tussen de tanden, opgestroopte mouwen en een over mijn lijk mentaliteit. Degradatievoetbal kent geen plek voor hakballetjes en panna’s: kille koude zakelijkheid is wat er vereist wordt om boven die rode streep te blijven.

Herstart

Dit gezegd hebbende, gaan we toch met opgeheven hoofd naar Alkmaar, luidt het gezegde immers niet ‘Bij Alkmaar begint de Victorie’? Uit de canon van Nederland:…[…Op 18 september 1573 probeerden de Spanjaarden door middel van een stormloop de stad te veroveren. De aanval was gericht op de zwakke noordkant van de stad. Na een langdurig bombardement staken de Spaanse troepen de stadsgracht over met stormbruggen, gebouwd op wijnvaten en pramen. Via bressen bij onder meer de Friese poort probeerden ze de stad binnen te komen. De verdedigers verweerden zich met alle middelen, waaronder kiezelstenen en brandende teerhoepen. Ook de burgerbevolking, inclusief vrouwen en kinderen, deed mee aan de strijd…]
Kiezelstenen en brandende teerhoepen lijken me wat overdreven, maar dat we met vrouwen en kinderen onze mannen moeten steunen in de strijd om lijfsbehoud, dat lijkt me duidelijk.

AFC’34

De Alkmaarders vinden we terug op de zesde plaats van de ranglijst met vijftien punten. Dat moet Huizen dus terug zien te brengen naar één enkel puntje en dat gaat een helse klus worden want met slechts drie nederlagen blijkt AFC’34 een lastig te kloppen ploeg. Het is vooral in Alkmaar waar de ploeg van coach Thomas Bart lastig te kloppen valt: slechts twee(!) verliespunten moesten de Alkmaarders op het eigen Jan Ory Complex incasseren. Daarentegen dateert de laatste overwinning van de Alkmaarders alweer van vier weken geleden toen hekkensluiter Kolping Boys met 3 – 0 de bus in werd gestuurd.