
2 – 1

Kompaswedstrijd
Eén gewonnen, één gelijkspel tot dusver. Beide weinig overtuigend en dus moet Aalsmeer een beetje ons kompas worden voor de koers die we dit seizoen gaan varen. Natuurlijk zijn we amper op weg in dit nieuwe seizoen, maar nu al opnieuw tegen puntverlies op lopen haalt toch wel een streepje door een aantal voorzichtig gekoesterde doelstellingen.
Het is niet alleen dáárdoor dat ik toch wat gespannen naar deze wedstrijd toeleef, vandaag heb ik ook de eerste aflevering van de nieuwe serie ‘Medewerker op de troon’ gepland. Het verzoek om suggesties heeft exact nul reacties opgeleverd en dus ben ik zelf maar op jacht gegaan naar die anonieme vrijwilligers die in alle bescheidenheid en stilte hun taken verrichten. De kurken waar een vereniging op drijft. Maar ook ligt de presentatiegids vers van de pers op ons te wachten. Een hele bevalling en je moet toch altijd maar even afwachten of hij bij een ieder in goede aarde valt.
Geen Dion van Burik, geen Tim Vrakking, geen Jason Sumter vandaag die allen met diverse blessures de sporttas thuis konden laten. De brede bank komt nu al goed van pas: Sergio Kozjak teken ik in op de spitspositie, José Barbosa gaat naar de laatste lijn en Tijmen Bakker die prominent de cover van onze presentatiegids siert vul ik in als de defensieve kracht op het middenveld achter Stefano Fransberg en Kevin van Dieren.
Onze tegenstander heeft te maken met een gevalletje van ‘A naar Beter’ waarbij dat ‘beter’ maar heel betrekkelijk is. Daarom beginnen we een kwartiertje later. Met tevredenheid bekijk ik de vele gidsen die gretig aftrek hebben gevonden onder het publiek. Lars van Huisstede springt als een hinde over de boarding en klimt helemaal omhoog naar mijn schrijftafeltje op de tribune om me even te complimenteren met de gids. Kijk, dáár doe je het allemaal voor!
Onze pupil Ole den Blaauwen vindt de overtocht maar een beetje griezelig en lijkt zelfs onder aansporing van scheidsrechter Demir Guberinic en spits Kozjak niet te bewegen richting het doel van doelman Edwin Danquah. Samen met Sergio gaat hij dan toch van kiet en weet uiteindelijk de laatste meters op eigen kracht te voltooien en de bal keurig in het net te planten. Je hart smelt toch ter plekke van zo’n kereltje…
Lastig
Huizen gaat een lastige middag tegemoet, zoveel wordt in de eerste minuten al duidelijk. Aalsmeer voelt niets voor de rol van underdog en trekt brutaal richting Brent van Bockel. Broos Krijger stoot sterk door over de flank en zijn voorzet wordt door spits Luke Vahle achterwaarts naast gekopt. Drie minuten later opnieuw een gevaarlijke doorbraak waarbij ons strafschopgebied in de breedte wordt doorkruist op zoek naar een schotpoging. Die weten we nog te voorkomen, maar als de aanval dan via een omweg opnieuw kan worden ingezet moet Brent van Bockel zich voor de aanvaller storten, de bal raakt los en in een kluwen van maaiende benen begeeft het leer zich richting onze gapende doelmond. Met meer geluk dan wijsheid weet Huizen de openingstreffer te voorkomen en blijft Artuur Zutterman na alle krijgsgeweld geblesseerd achter. Geen overtreding geconstateerd en dus betekent de komst van fysio Özkan Adiküzel dat we een minuut met tien man verder zullen moeten. Een nieuwe regel van het UEFA spelregelmannetje…
Een halve hartverzakking als er even ruis op de lijn zit tussen Van Bockel en Barbosa. Van een Vincent Noordam halve meter kopt Barbosa de bal hard terug op de uitkomende Van Bockel die geen tijd heeft om adequaat te reageren. De bal spat het veld weer in en Vincent Noordam tracht van de situatie gebruik te maken met een boogbal. Gelukkig komt ook die poging niet helemaal uit de verf en vormt zo een makkelijke prooi voor Van Bockel. Nee, deze openingsfase hadden we ons graag iets anders voorgesteld…
Tegensputteren
Huizen begint dan toch ook wat tegen te sputteren: een diagonale inzet wordt nog door doelman Danquah over de lat gewerkt als een eerste schietkans verloren gaat in de drukte en de bal van ver wordt ingezet. Eindelijk acteert Huizen voor het eerst serieus op de helft van Aalsmeer. Een vrije trap leidt een inzet van Lars van Huisstede in die echter met gevaar voor lijf en leden door de Aalsmeer-defensie geblokt wordt. Langzaam hervindt de wedstrijd haar evenwicht.
Het eerste geel van de uitstekend leidende jonge arbiter Guberinic is voor Yamiro Macrander die Lars van Huisstede wat al te drastisch de doorgang over het middenveld tracht te beletten. De vrije trap wordt dan volkomen zinloos vooruit gespeeld in het niemandsland. Wat dáár nou voor diepere bedoeling achter steekt…
Aan de andere kant lepelt Ilias Ahamout de bal maar weer eens rakelings over de kruising. Een decimeter lager en Brent van Bockel was kansloos geweest.
Het spel vliegt heen en weer gevoed door wederzijdse slordigheden. Nu is het doelman Danquah die de bal centimeters voor de aanstormende Stefano Fransberg afsnoept.
Noordam passeert dan aan de andere kant twee man op de doellijn en trekt gevaarlijk voor. De bal wordt maar rakelings naast gejaagd.
Slordigheid troef
Beide ploegen wekken niet de indruk iets aan combinaties te hebben ingestudeerd. Het is hotseknots begonia voetbal dat we hier voorgeschoteld krijgen. Pas na een dikke twintig minuten presenteert Huizen een staaltje hogeschoolvoetbal als de bal soepeltjes van man tot man gaat. Barbosa, Zutterman, Van Huisstede, Bakker… Heel even lijkt het op voetbal, maar het is een kaarsvlammetje in een stormachtige winternacht. En ook deze aanval loopt daarmee op niets uit als er buitenspel wordt geconstateerd.
Een voorbeeld is de ziekenhuisbal die Zutterman afgeeft: breed voor het eigen strafschopgebied langs met tal van Aalsmeerder withemden die gretig op de loer liggen. Het loopt maar ternauwernood goed af… Het is het soort voetbal dat je normaliter in de Wolvenbak ziet.
De weer ijverig spelende Lars van Huisstede weet dan goed het hoofd tegen een voorzet van Jaylon Moi Thuk Shung te zetten. De bal vliegt maar centimeters over de goal van Danquah. We snakken op de tribune naar een treffer. Ook Sergio Kozjak jaagt de bal nog een keer over als Danquah een schot van Stefano Fransberg moeizaam uit de benedenhoek bokst. Sergio staat ook nog eens buitenspel, dus de mogelijke treffer zou toch geannuleerd zijn. Nee, we worden niet echt verwend vanmiddag.
Ook Aalsmeer weet het net maar niet aan de juiste kant te vinden. Een prachtpass op Broos Krijger wordt bij de tweede paal maar rakelings naast geschoten. Brent van Bockel lag wel in de goede hoek, maar toch… Nee, van een dominant spelend Huizen is echt geen sprake…
Opluchting
We zitten op slag van rust als het noodlot dan toch toe lijkt te slaan. Een hoekschop wordt kort door Noordam genomen en we lijken ongeschonden richting rust te gaan als de eerste poging strandt. Maar dan een ferme uithaal die door een vol strafschopgebied alsnog binnen slaat. Vertwijfeld accepteren we de treffer, maar dan gaat scheidsrechter Guberinic in conclaaf met zijn assistent Mathijs Buitenhuis die constateerde dat spits Vahle hinderlijk in buitenspelpositie voor de neus van Brent van Bockel stond en ook nog een duidelijke beweging maakte waardoor hij ook nog eens aan het spel deelnam. Afgekeurd, dus…
Rust
De 0 – 0 is de enige stand die recht doet aan de zwakke vertoning die beide ploegen hier op het kunstgras ten tonele weten te voeren. De beide ploegen zijn ‘op zoek’, maar weten niets te ‘vinden’. ‘Meer transpiratie dan inspiratie’ merkte een cabaretier ooit op en dat gezegde doet hier zeker opgeld: beide ploegen werken zich het snot voor de ogen, maar het ontbreekt aan beide kanten aan slimheid en precisie. Huizen mag daarbij de arbitrage dankbaar zijn voor die afgekeurde Aalsmeergoal, want ik heb ze ook wel goed zien keuren in soortgelijke situaties. Ik zag de beelden terug en het afkeuren was ronduit terecht, een complimentje voor de scherpte van de heren Guberinic en Buitenhuis!
Het is puur middenmootvoetbal dat we hier voorgeschoteld hebben gekregen deze eerste helft, geen moment zou een objectieve tegenstander hier in een van beide ploegen een ploeg hebben herkend met aspiraties voor een stapje hoger…
Ongewijzigd
Beide ploegen hervatten de strijd ongewijzigd. Ook het spelbeeld wijzigt niet wezenlijk: het is nu alleen Huizen dat de eerste plaagstoot uitdeelt als een goed lopende aanval strandt voor het tot een serieuze doelpoging komt. Twee minuten later volgt het antwoord van Aalsmeer als Sureyo Macrander een gevaarlijk ogende voorzet verzendt die maar net over het hoofd van Broos Krijger vliegt bij de tweede paal. Weer twee minuten later krult Eja Dakriet de bal gevaarlijk voor Edwin Danquah langs. Zo golft het spel heen en weer. Twee ploegen watertrappend om het hoofd boven water te houden. Een lichtpuntje is echter wel het spel van Kevin van Dieren die zich aan de voetballende malaise weet te onttrekken. Ook nu draait en kapt hij zich vrij op het middenveld om me een heerlijke steekpass tussen de Aalsmeerverdedigers door Jaylon weg te sturen. Jaylon tracht de schoonheid in deze actie al even fraai te bekronen, maar helaas: zijn poging sterft in diezelfde schoonheid…
Dreun
De tweeënvijftigste minuut is het dan toch kassa voor Aalsmeer: op volle snelheid stuift Vincent Noordam ons strafschopgebied binnen. Dailey Groenwegen onderkent het gevaar en komt aangestormd. Op het moment dat Dailey zijn sliding in wil zetten merkt hij dat die te laat gaat komen en die aarzeling is genoeg voor Noordam om door te stoten en beheerst af te ronden: 0 – 1 en dat is een bittere pil voor alles met een Huizer hart…
Nog een dik half uur om de bakens weer wat te verzetten, maar is Huizen daar toe in staat? Het geploeter waarmee men Aalsmeer tot op heden het hoofd bood geeft nou niet direct veel hoop op een spoedige ommekeer.
Uiteraard probeert Huizen het wel. Kevin van Dieren probeert het maar eens van afstand, zijn inzet mist richting, een voorzet van Jaylon vliegt maar rakelings over de kuif van Lars van Huisstede.
De hulp komt echter vanuit onverwachte hoek: het is Yamiro Macrander die rand zestien een overtreding maakt en even vergeten was dat hij al met geel op zak liep… Opnieuw geel en dan volgt het onvermijdelijke rood uit de borstzak van scheidsrechter Guberinic. Opnieuw een beslissing waar weinig op af te dingen viel: beide overtredingen waren duidelijk geelwaardig. Niet slim van Yamiro die de kleedkamers op mag gaan zoeken. Nu dus ook een dreun voor de Aalsmeerders…
Tactisch schaakspel
Meteen beginnen beide coaches te wisselen. Bij Huizen komt Tristen Kroeze voor Stefano Fransberg, Aalsmeercoach Erwin Tump gooit er zelfs een dubbele wissel tegenaan om zijn ploeg voor te bereiden op de gewijzigde situatie. Nick Koster en Vadym Olkhovych nemen de plekken in van Ilias Ahamout en Luke Vahle. De wissel van een verdediger voor een middenvelder wekt wat verwondering om me heen. En ook ik zie de logica van deze wissel niet direct. Maar dan gaat Kroeze centraal achterin staan en schuift de sterke Barbosa door naar het middenveld. Een gouden greep naar later zou blijken…
Ook Bryan Anthonie Iliohan wordt nog gebracht door Tump en dat kost Gilliano Eijken zijn plekje.
Dat Aalsmeer met tienman de strijd voort moet zetten weerhoudt ze niet om brutaal ten aanval te trekken: Noordam trekt er weer schier onstuitbaar tussenuit. Deze keer stijgt zijn uithaal over de kruising en komt Huizen met de schrik vrij… Prima speler die Noordam!
Tristen Kroeze is toch een ervaren speler van wie je iets doms niet direct verwacht. Is het frustratie of wat? Terwijl het spel al lang en breed stil ligt geeft hij een tegenstander een ferme duw. Dat wordt uiteraard door assistent Niels Goossen geconstateerd en dus gaat zijn vlag omhoog en moet Guberinic ook voor Tristen geel tevoorschijn halen. Nu moet Tristen dus ook met de handrem erop spelen en dat is best een handicap voor een verdediger in een ploeg die vol op de aanval moet om een achterstand weg te werken. Dat zou je maar zo eens op kunnen breken als je met een overtreding de scheidsrechter in de verleiding brengt de getalsmatige verhoudingen weer recht te trekken…
De dood of de gladiolen
Het is einde wedstrijd voor Eja Dakriet en Jaylon Moi Thuk Shung en De Groot brengt Elijah Kruize en Jostein Ohm binnen de lijnen. Er moet wat geforceerd worden!
Tijmen Bakker steekt met een heerlijke pass Van Huisstede weg. De uithaal oogt gevaarlijk, maar vliegt over de goal van Danquah. Huizen is op zoek naar een paar duimschroeven!
Ook Tijmen Bakker ontkomt niet aan geel als hij Broos Krijger ‘aanpakt’. Het scherp van de snede begint door te breken bij Huizen.
Een voorzet van Lars van Huisstede lijkt slechts een simpele knik van Sergio Kozjak verwijderd van de gelijkmaker. Helaas glipt de bal van het hoofd van onze spits en gaat ook deze goede mogelijkheid verloren.
Een kwartier voor tijd slingert Jostein Ohm de bal goed voor. Doelman Danquah kiest ervoor om op zijn lijn te blijven en dan lopen Bakker en José Barbosa goed door. Bakker blijft slim van de bal af, iedere handeling van Bakker zou Barbosa alleen maar hinderen. José weet de bal via de grond langs de zich breed makende Danquah te werken en Huizen komt op gelijke hoogte!
Tegen tien man voelt Huizen dat er meer in het vat zit. De Groot gooit zijn laatste troeven op tafel: Van Dieren en Kozjak worden naar de kant gehaald voor Randy Schiltmeijer en Ra’sean Bediako. En opnieuw heeft De Groot een gouden wissel toegepast, want bij zo ongeveer de eerste de beste actie na de wissel wordt een corner goed voor de goal van Danquah gebracht. De bal wordt geruimd en belandt voor de voeten van onze jonge invaller. Met een heerlijke streep in de bovenhoek tilt Ra’sean Bediako Huizen naar de goede kant van de score en de gladiolen: 2 – 1!
En door?
Na een wedstrijd zoals we die vandaag zagen ga je dan toch een beetje op twee gedachten hinken: gaan we door voor de ruime zege met het gevaar dat we in een open mes lopen, of gaan we die broze voorsprong over het eindsignaal tillen?
Coach Tump is nu degene die zijn troeven op tafel gooit: Lindo Pourchez en Tyrell Burleson komen Denzel Prijor en Broos Krijger vervangen.
Opnieuw geel, deze keer voor Michael Mol die zijn tegenstander vastgrijpt. Deze had voor mijn gevoel nou niet echt gehoeven. Ik heb wel ernstiger overtredingen de revue zien passeren. Maar formeel kán je ‘m geven, natuurlijk…
Huizen lijkt toch door te willen gaan op de ingeslagen weg en het is Tijmen Bakker die bijna zijn loon naar werken krijgt als hij de bal op de kruising ziet belanden na goed doorjagen van Jostein Ohm op doelman Danquah. Diens uittrap belandt daardoor op de borst van Elijah Kruize die meteen Ohm bedient die op zijn beurt de bal aan Bakker laat. Het had een beter lot verdiend!
Van Hui9sstede stuit dan nog een keer op diezelfde Danquah en dan vindt arbiter Guberinic het welletjes en fluit de tweede zege voor Huizen in de boeken. Maar wat een benauwde zege!
Rob de Groot
“Met elf Aalsmeerders had je het niet gered,” constateer ik voor een juichende kleedkamer. De opluchting droop zo ongeveer onder de kleedkamerdeur door…
“Die kans was zeker aanwezig,” beaamt Rob de Groot. “Een heel groot gedeelte van de wedstrijd zag het er zeker niet naar uit dat we de wedstrijd nog naar ons toe zouden trekken. Ik zag na rust wel een paar momenten waarop we het initiatief naar ons toe hadden kunnen trekken. Dat lieten we na en dan komen we met 0 – 1 achter. Op dat moment hadden we inderdaad iets nodig zoals een rode kaart, want anders was het een wel heel erg lastig verhaal geworden.”
“Wat hing er toch over de ploeg. Het was niet echt om aan te zien vanaf de tribune. Nou kijk ik wel met de ogen van een leek, natuurlijk…”
“Ja, dat scheelt. Ik kijk daar met andere ogen naar. Voor mijn gevoel is het gewoon een gebrek aan gogme. De tegenstander speelde in dit geval in een blok rond de middenlijn. Dan ligt er een metertje of dertig, vijfendertig achter die verdediging, het zijn fysieke verdedigers en die worden kwetsbaar als je de ruimtes achter ze bespeelt. Maar wij gooiden de eerste helft die bal een keer of twintig in hun blok. Terwijl het toch echt niet zo’n lastige bal was om hem erachter te spelen! Dan doen we dus niet wat we afgesproken hebben en dan krijg je het lastig, lijd je balverlies en kom je niet tot scoringskansen. En dat terwijl die mogelijkheden er wel degelijk lagen. Je kunt dan wel veel de bal hebben, maar dan heb je ook wat gogme nodig om in die scoringszone te komen.”
“Je kwam met een hele sterke tactische wissel die op de tribune totaal niet begrepen werd, mijzelf incluis…”
“Ja, dat pakte gelukkig goed uit. Tim Vrakking is geblesseerd geraakt en dat weegt natuurlijk zwaar door in het team. Daardoor moest José vorige week al terug. Ik vond dat we wat ‘fysiek’ misten op het middenveld. José is natuurlijk een prima voetballer, dus dat was de reden om hem door te schuiven en Tristen op zijn plek achterin te brengen.”
“Ook de andere wissels pakten goed uit, vond ik…”
“Ja, zeker als je kijkt naar de goal die Ra’sean maakt! Hij krijgt nog wat weinig minuten, maar of je nou één , vijf of dertig minuten krijgt, als je een kans krijgt moetje ‘m benutten! Dat deed hij en dat pakte dus goed uit. Ik ben dan ook heel blij voor een jonge speler als Ra’sean!”
“Ook Randy Schiltmeijer vond ik sterk invallen…”
“Ja, we hadden een mannetje meer en Randy is natuurlijk sterk aan de bal dus dan moet hij die bal ook opeisen. Hij zorgde voor momenten van rust en dat is positief.”
“Onze bank redt ons vandaag…”
“Tja, je ziet dat het heel snel kan gaan. We missen met Tim Vrakking, Dion van Burik en Jason Sumter ineen drie spelers die er vorige week nog in stonden. Als het moet, moet je er ook staan en laten zien. Dat houdt ook de spelers die wél mochten starten scherp…”
“Volgende week worden we écht op de proef gesteld: SJC de koploper…”
“Ja, die zijn voor mij de absolute favoriet. Zeker als je ziet wat daar speelt aan spelersmateriaal, daar staat heel wat kwaliteit op het veld. Maar ik heb er zeker zin aan die uitdaging aan te gaan…”
“Ja? Ook als je vandaag in ogenschouw neemt? Het was tot de rode kaart eigenlijk maar een schamele vertoning…”
ÏK begrijp wat je zegt, maar ik kijk daar toch met andere ogen naar. Ik kijk naar de speelwijzen en tactische varianten, het is grotendeels goed, alleen komen we op het middenveld, dan maken we ineens heel verkeerde keuzes. Het verschil zit ‘m puur in of je er een balletje overheen schiet of ‘m tegen een tegenstander aan schiet… Ik denk dat we het potentieel hebben om dat wél goed te gaan doen. Maar we moeten die stap van potentieel naar effectief wel zien te gaan maken…
Tegen WV-HEDW vond ik ons de eerste helft uitstekend spelen. Dan verzuimen we de score uit te breiden en krijgen we het een half uur lastig na de tegentreffer. Maar we kúnnen het dus wel, maar we moeten dat wel negentig minuten zien vol te houden.”
Kevin van Dieren
“De wedstrijd zelf was er een zonder echte lichtpunten. Twee spelers sprongen er wat mij betreft bovenuit en ik praat nu met een van die twee…”
“Haha, dank je wel! Ik vond het de eerste helft dramatisch. Ze zetten overal volle bak druk, we hielden geen bal vast en voetballen er niet onderuit. Het was mooi dat het met rust nog 0 – 0 stond, maar de eerste helft hadden we maar zo al achter kunnen staan. We hadden absoluut geluk met die afgekeurde goal. We realiseerden ons wel dat er wel even een tandje bij moest. Maar het was allemaal té onrustig, zomaar ballen wegschieten. Als je de bal hebt, dan wil je ‘m ook even behouden… Maar we wilden té snel diepte zoeken en dan leverden we de bal vaak zo weer in en moesten we weer achter de bal aan.”
“Ik vond het spel echt slecht… Ik had het gevoel dat ik naar degradatievoetbal zat te kijken… En dat terwijl jij het je medespelers de hele wedstrijd zo goed voordeed!”
“Haha, ja, een aantal jongens had vandaag gewoon een mindere dag. Jongens die normaal een hoger niveau halen, maar dat soort dagen zit er gewoon ook wel eens tussen… Maar het moet in ieder geval een stuk beter als we bovenin mee willen gaan draaien. Volgende week krijgen we een absolute topper en kunnen we onze borst goed natmaken, moeten we er vanaf het begin scherp staan en durven!”
“Ja, want met alle respect: tegen elf man had je het vandaag niet gered…”
“Dat ben ik met je eens. Met name de eerste helft was het gewoon niet best wat we lieten zien. Na het rood konden we ineens wél voetballen en vroeg ik me af: waarom kunnen we dat niet de hele wedstrijd?”
“Onze invallers brachten wel datgene waarvoor we ze ook brachten: ze vormden goede impulsen voor het team…”
“Zeker, geweldige goal ook van Ra’sean Bediako. Als je zo weinig minuten krijgt en je maakt zo’n goal, da’s alleen maar mooi voor die jongen!
Volgende week moeten we gewoon zorgen dat we opnieuw die drie punten gaan halen. We willen nog steeds voor het kampioenschap meedraaien, maar dan moet er wel een tandje bij!”
Tristen Kroeze
“Dag meneer Tuijnman!” opent Tristen gekscherend ons gesprekje.
“Dag meneer Kroeze! Een tijd eruit geweest, moeizaam terug van blessures, en er dan toch zo staan als een routinier, een rots in de branding…”
“Ja, ik kon vooral verdedigend wat pit brengen. Ik heb ook geprobeerd niet de moeilijke keuzes te maken, maar het juist simpel te houden. Als je te lang nadenkt, dan gaat het vaak fout en dat moet ik dan ook niet doen…”
“Ik vond je één van de lichtpuntjes vanmiddag. Voor de rest vond ik het eigenlijk een bedroevend slechte wedstrijd…”
“Ja, met nam de eerste helft krijgen we veel kansen tegen. De tweede helft komen we er pas toe om ook veel kansen te creëren, wellicht ook mede door die rode kaart. Als we met die kansen beter omspringen zou je hier met vier of vijf één moeten winnen. Dan ga je overtuigend langs Aalsmeer in plaats van met toegeknepen billen. Ik weet niet of we verloren zouden hebben als ze met z’n elven waren blijven staan, maar het zou wel moeizamer zijn gegaan.”
“Ik vond het een tactische wissel die uitstekend uitpakte…”
“Ik mocht niet langer dan vijfenveertig minuten spelen. De trainer gaf al aan dat Aalsmeer heel fysiek zou spelen een dat ik er dus rekening mee moest houden dat ik er centraal achterin in zou komen.
Volgende week SJC, dat wordt pittig. Maar zolang we het achterin dicht kunnen houden kunnen wij, met de snelheid die wij voorop hebben, denk ik altijd gevaar stichten! Maar dan zullen we wel beter met de kansen om moeten gaan dan vandaag.”
Demir Guberinic
Drieëntwintig is hij pas, onze arbiter van dienst. Hij aarzelt even of hij wel mee wil werken aan een interview, maar als ik hem vertel dat ik zijn collegae regelmatig voor de microfoon weet te krijgen, gaat hij ook overstag. Een liefhebber, dat merk je aan alles: jong, enthousiast en zelfkritisch. Een talent waar we zuinig op moeten zijn.
“Drieëntwintig? Dan vind ik je opmerkelijk goed hebben gefloten vandaag…”
“Dank u wel! Ja, ik was zelf ook wel tevreden, maar je hebt tijdens een wedstrijd altijd ‘ontwikkelpunten’. Die momenten deel ik altijd met mijn coach en dan ga ik daar met hem naar kijken. Maar het ging wel lekker vandaag, denk ik.”
“Er zat een waarnemer van de KNVB op de tribune, heb je die nog gesproken?”
“Heel kort maar even. Woensdag bellen we en hoor ik wat hij er van vond.”
“Eén gele kaart voor Aalsmeer – die laatste – vond ik wat zwaar gestraft… Verder heb je heel consequent gefloten, ook bij die tweede gele kaart die rood werd…”
“Ja ik zie een speler die als de bal al weg is nog ‘onbesuisd’ inkomt. Ik liet even doorgaan in de hoop dat er voordeel uit getrokken kon worden, maar dat gebeurde helaas niet. Het was een forse overtreding, dus ik vond geel op zijn plaats.”
“Ik vond je een van de beste mensen op het veld, want Huizen bakte er niet veel van…”
“Nou, die tweede goal was werkelijk prachtig! Daar heb ik persoonlijk wel van genoten! Je bent uiteraard gewoon liefhebber van het spelletje.”
“Even terug naar hun tweede goal. Die werd afgekeurd wegens hinderlijk buitenspel…”
“Ja klopt! De aanvaller van Aalsmeer stond vlak voor de keeper. De assistent is in dit soort situaties gefocust op de laatste verdediger. Ik stond zelf zo ongeveer naast de speler die schoot en kon perfect zien dat de keeper gehinderd werd en een beweging naar de bal maakte. Ik moest alleen even afwachten of mijn assistent Mathijs Buitenhuis buitenspel had geconstateerd. Maar hij ‘piepte me’ dat het buitenspel was. En dus keurde ik de goal af wegens buitenspel… Nee, op dit niveau mogen we van de KNVB geen headsets gebruiken.
Maar ik ben over het algemeen tevreden over hoe het is gegaan vandaag. De fouten die ik maak zie ik als leermomenten… Dat zijn punten waar je later verder op kunt bouwen.”
Apenstaartjes kijk op de zaak…
‘Drie punten en maar beter nergens meer op terugkijken.’ Dat is het advies dat veel supporters me na afloop gaven. Zaterdagavond leerde een blik op teletekst me dat we op een keurige tweede plek stonden. Uiteraard wel nog met de zondag-wedstrijden in het verschiet dus hoe het vanavond zal zijn weet ik nu nog niet.
Ik durf het woord ‘doelstelling’ niet meer uit mijn toetsenbord te persen. Ondanks die tweede plek op een ranglijst die nog niets ‘zegt’ met hooguit een drietal wedstrijden op de teller, kon ik wederom niet warm lopen voor het spel dat onze mannen ons dit weekend voorschotelden. Het is allemaal té pover, te stroef, te veel op de individuele actie gericht. Af en toe heb ik de indruk dat sommige spelers blijer zijn met een applausje dan met drie punten. Wellicht moet dat teambelang nog verder groeien gaandeweg het seizoen. We hebben immers te maken met een fors vernieuwde selectie en dat zal eerst nog wat verder moeten ‘settelen’ denk ik.
Zaterdag volgt de trotse koploper SJC. Veertien voor en drie tegen, volle winst uit drie wedstrijden. Dat gaat een heet middagje voetbal worden daar in Noordwijk. Ondanks de bijgestelde verwachtingen ga ik er toch met goede hoop naartoe. Wellicht dat we ons aan het niveau van SJC kunnen optrekken. Ik blijf geloven in onze mannen!
Verder mijn welgemeende excuses aan die lieve schatten achter de kassa. Bij het knippen en plakken heb ik denk ik per ongeluk een verkeerde toegangsprijs in de voorbeschouwing vermeld. Wat kunnen sommige mensen toch moeilijk doen voor één eurootje… Een blundertje van mijn kant die de dames handenvol discussie opleverde. Aan de andere kant bewijst het wel dat mijn voorbeschouwingen wel goed gelezen worden, dat dan weer wel. Maar nogmaals: Sorry!
Een woordje van sterkte tenslotte voor Jan Baas, over wie mij nare berichten bereikten voor wat betreft Jans gezondheid. Ik hoop dat het hem een hart onder de riem steekt dat we in gedachten bij hem zijn…







































