Competitiegenoot Hoogland

Na de brand die een deel van het clubgebouw van VV Hoogland in de as legde, verrees er een fraaie noodaccomodatie in Hoogland. Ik moet zeggen dat de vrijwilligers die een en ander met bloed, zweet en tranen hebben neergezet een puike prestatie hebben geleverd, want het is een sfeervol clubgebouw geworden dat aan onze voormalige voorzitter Klaas Vos de uitspraak ontlokte ‘dat hij ‘m lekker zou laten staan…’ De vrijwilligers die een en ander hebben herbouwd kregen destijds deel 1 van mijn Apenstaartjes boekje met voetbalcolumns cadeau, het werd mijn grootste boekverkoop ooit! 😊 Inmiddels is deel vier halverwege en ik kan alleen maar hopen dat het ook die verkoop zal benaderen. Ook de nodige trouwe lezers daar in Hoogland van deze verslagen, begreep ik. Ik vind het altijd opmerkelijk dat ook mensen die niet aan Huizen verbonden zijn de moeite nemen deze lappen tekst door te nemen. Maar het streelt mijn ego wel, moet ik eerlijk bekennen…
Na derde divisionist D.O.V.O. nu dan competitiegenoot VV Hoogland. Hoogland met Timo Vos en Thomas Kamstra in de gelederen. Een prima krachtmeting al zeggen oefenwedstrijden uiteraard nog steeds helemaal niets. 28 November kan dit duel pas de knikkers opleveren waar we op uit zijn.
Bij Hoogland best wat jongelingen die de selectie moeten aanvullen. Ook bij Huizen weer wat Onder23 spelers, al blijft hun aandeel vandaag beperkt tot slechts twee stuks: Daymio Grep en Morgan Assenberg. De selectie begint langzaamaan weer naar volle sterkte te druppelen, al heb ik nog geen balcontacten gezien van bijvoorbeeld Artuur Zutterman, Sergio Kozjak, Tristen Kroeze, Adil Haian, Elias Truyers en zo nog een paar…
Weerzien ook met Joshua Lo-Asioe en Tim Boterenbrood die de gelegenheid te baat namen om nog even naar hun voormalige ploegmaten te komen kijken. Mannen waar ik nog steeds met bloedend hart aan terugdenk.

Zoeken

Hoewel Huizen voortvarend opent (Daymio Grep is maar net een fractie te laat om dralend uitverdedigen van doelman Bruins af te straffen) loopt het wat ‘stroefjes’ bij Huizen. Het is drukkend warm na een nazomerse dag en de wedstrijd tegen D.O.V.O. van afgelopen zaterdag zit nog wat vers in de benen. Toch probeert Huizen de druk erop te houden. Dat lukt de weer sterk op dreef zijnde Eja Dakriet die met een heerlijke pass Stefano Fransberg (ook weer goed op dreef!) op avontuur stuurt in de zestien van Hoogland. Stefano aarzelt tussen de bal met het hoofd of op de borst meenemen en zoveel tijd heb je niet in volle ren. Stefano weet er wel een hoekschop uit te peuren die echter simpel door doelman Bruins wordt weggevangen.
Aan de andere kant is daar ineens de snelle Thomas Kamstra die recht op Brent van Bockel (keepte de eerste helft) af mag stevenen. De inzet van Kamstra vliegt echter recht op Van Bockel af en vormt zo geen enkel probleem voor onze jonge doelman.
Vijf minuten later opnieuw onzorgvuldigheid in onze laatste lijn: Nick Plug mag nu zomaar doorstomen, maar ook zijn inzet vormt geen probleem voor Van Bockel al moet hij er nu wel even voor naar de grond.

Doorwisselen

Het is voorbereiding en het draait nu allemaal puur om conditie opbouwen en minuutjes maken. Dat is ook het motto van Hoogland coach Mark Bakker die na een kwartier zijn eerste wissel pleegt en nummer 2 naar de kant haalt.
Een fraai stukje voetbal van Huizen in de zestien van Hoogland als Kevin van Dieren (ook weer indrukwekkend!) met Robbie Schipper snode plannen ten uitvoer legt. Het hakje waarmee Robbie Schipper de bal doorkaatst naar de gretig inlopende Stefano Fransberg getuigt van grote klasse. Helaas is er toch een verdediger zo alert om Fransberg op het moment suprême de voet nog dwars te zetten, maar het zijn dit soort ‘pareltjes’ waar ik als voetballiefhebber intens van kan genieten.
Een kopbal van Hoogland gaat maar rakelings naast. Ra’sean (spreek uit: ‘Rasjon’, ik hoor nog de vreemdste namen voorbijkomen…) Bediako onderschept een gedurfde breedtepass en levert de bal keurig voor de voeten van Kevin van Dieren die meteen uithaalt. De inzet klimt bedrieglijk dicht over de kruising. Zo gaat de wedstrijd alleraardigst heen en weer.
Een sterk staaltje voetbal van Eja Dakriet die afgejaagd door meerdere Hooglanders de rust bewaart en gewoonweg niet van die bal af te krijgen is. Kappend en draaiend weet hij zich vrij te spelen en het spel naar de ander kant te verleggen. Ik kan daar zó van genieten!
E. Clark en I. Raissouni mogen dan een vrije trap nemen. Klein foutje van de verder onberispelijk fluitende André Willems: de bal werd eerst keurig gespeeld. Dat de speler er dan alsnog overheen gaat is dan jammer, maar helaas. Het is hem vergeven. Eigenlijk ook wel lekker dat de arbitrage zo’n wedstrijd wat voorzichtig benadert. Op blessures zit immers geen ploeg te wachten.
Ook heel verstandig wordt er door scheidsrechter Willems een drinkpauze ingelast. De mannen zijn immers nog volop in voorbereiding en het is er warm zat voor. Meteen gelegenheid voor beide coaches om door te wisselen en hun laatste tactische aanwijzingen aan de mannen door te geven. Het is en blijft immers toch gewoon een oefenwedstrijd, ook al hangt er dan een toernooi-etiketje aan…

Evenwicht

Inmiddels is de wedstrijd in een soort wankel evenwicht beland met kansen en mogelijkheden voor beide doelen. Zo’n mogelijkheid schept de zojuist ingevallen Van Burik zich met een fraaie beweging. Zijn inzet levert echter niet meer dan een hoekschop op, die door de eveneens ingevallen Tim Vrakking in handen van doelman Bruins wordt gekopt. ‘Mogelijkheid tot een kans’ noemt Louis van Gaal dit soort momenten.
Dichter bij de openingstreffer is Robbie Schipper als hij net buiten de zestien van Hoogland aan mag leggen voor een vrije trap. Robbie heeft een ‘gouden beentje’ in standaardsituaties en ook nu krult hij de bal feilloos over de muur en raakt buiten bereik van doelman Bruins de kruising. Er zijn mensen die het geluid van zo’n bal op het metaal van de doelpaal mooier vinden dan een goal. Daar is wat voor te zeggen, maar ik had toch liever het ratelen van zo’n bal tegen het net willen horen…
Ook een kopbal van Dion van Burik lijkt even later ongenadig koers te zetten naar de uiterste hoek. Doelman Bruins laat zich echter met al zijn ervaring niet verleiden tot een kansloze snoekduik, blijft op de benen en weet de inzet rustig weg te vangen.
We zijn al hard op weg naar het rustsignaal als de ban dan toch gebroken wordt: met een heerlijke steekbal wordt de goed inlopende Stefano Fransberg vrij voor Bruins gezet die met een subtiele ‘aai’ de bal de hoek in stuurt. Nuchter, slim, bekeken, elegant, laat er maar wat superlatieven op los, maar de openingstreffer is een feit.
Nadat Tim Vrakking als rechtsback opererend een uitbraak van L. Rodriques tot staan heeft gebracht, is het dan Ra’sean Bediako die met een al even nuchtere kopbal na een heerlijke actie en schitterende voorzet van Eja Dakriet de bal de kruising in knikt: 0 – 2 en dat is op dat moment eigenlijk wel lichtelijk geflatteerd…

Rust

Ietsje geflatteerd, dus. Huizen speelt na de moeizame openingsfase best aardig en het springt dus net iets beter met de kansen om dan Hoogland. Maar beide ploegen zijn toch wel wat aan elkaar gewaagd. De kansen en mogelijkheden die Hoogland zich weet te creëren baren me best wel wat zorgen. Hier is voor Rob de Groot en zijn staf zeker nog wat werk aan de defensieve winkel.
Qua kaliber bekoort deze wedstrijd me toch iets minder dan afgelopen zaterdag. Het oogt wat slordiger, al ben ik ook nu weer gecharmeerd van het optreden van enkele spelers waarmee er heerlijk voetbalfragmentjes op de grasmat worden getoverd. Het is voorbereiding, ik weet het, en ik denk ook dat we best op de goede weg zijn. De 0 – 2 vergoedt uiteraard veel…

De beruchte minuut van Huizen

Vorig seizoen was het een met enige regelmaat terugkerend fenomeen: het hoofd in de kleedkamer achterlaten in de rust. Tot mijn afgrijzen zie ik het gewoon weer opnieuw gebeuren: een slaapwandelend Huizen kijkt sukkelend toe hoe Hooglands Onder23 talentje Aymon Rabhi over de flank mag opstomen. De voorzet is op maat en Pim Wiggers (ook Onder23) had gewoon nog een broodje kroket kunnen verorberen voor hij de hoek uit kiest. Links, rechts, het lag volkomen open daar achterin bij Huizen en ja: ook Hoogland blijft ze niet missen natuurlijk… Zeker dit soort opgelegde kansen niet! Droog schuift Wiggers de bal in de verre hoek achter de kansloze Damian Stiemer (keepte de tweede helft) en zet zo Hoogland op de dik verdiende aansluitingstreffer: 1 – 2…
De vraag is nu natuurlijk hoe Huizen met deze tegenvaller om zal gaan.
Anders dan in voorgaand seizoen laat Huizen deze tegenslag echter niet onder de huid kruipen. Het blijft voetballen en Van Burik jaagt de wat aarzelend uitverdedigende doelman Bruins dermate af dat hij er een hoekschop aan overhoudt. Na een eerste inzet komt de bal via wat omzwervingen weer voor en dwingt Tim Vrakking de Hoogland doelman tot een knappe reflex om de bal onder de lat weg te halen. Weer een corner, en Huizen zet wat meer aan.

Consolideren

Huizen controleert de wedstrijd. Maar je kunt controleren tot je een ons weegt: uiteindelijk blijven er altijd momentjes waarop het dan toch fout lijkt te kunnen gaan. Zo’n momentje zien we als doelman Stiemer ver zijn goal uit komt om een diepe pass weg te werken. Hij raakt de bal echter niet lekker en dat biedt Hooglands nummer 12 de mogelijkheid om met een verre lob onze doelman te verschalken. Nummer 12 schrikt echter wat van deze onverwachte gelegenheid en besluit nog een paar passen te doen voor hij uithaalt. Gehaast raakt hij de bal dan verre van perfect en de bal gaat hopeloos naast.
Ik denk echter wel dat dit in de competitie de gelijkmaker had betekend…
Aan de andere kant is het Elijah Kruize die dan rakelings over kopt uit een hoekschop. Ook een andere kans wordt er nog gemist. Niet alleen door de speler, maar ook door mij, omdat ik nog druk bezig ben met schrijven… Excuus…
Mark Bakker wisselt dan ook zijn doelman. De beoogde eerste doelman is nog met vakantie en daarom werd er een beroep gedaan op oudgediende Bruins. Nu komt er dan toch een jeugddoelman in de goal: nummer 26… Helaas zijn mij geen rugnummers van de reserves bekend, maar wellicht houdt u die nog van mij tegoed…
De nieuwe doelman mag meteen de gang naar het net maken, want opnieuw is het Stefano Fransberg die zijn uitstekende vorm etaleert door een heerlijke combinatie onberispelijk af te ronden. Een goal zoals ik ze graag zie! 1 – 3 met nog een half uurtje te gaan. Natuurlijk is er nog van alles mogelijk, maar de wedstrijd oogt er momenteel niet meer naar dat Huizen dit nog uit handen zal gaan geven.

Uitspelen

Het is nu zaak dat Huizen dit verder zonder kleerscheuren gaat uitspelen en waar mogelijk de score nog iets verder op zal voeren. Het is Elijah Kruize die goed uithaalt en de nieuwe doelman tot een grabbelpartij op de doellijn dwingt. De bal dreigt over de doelman heen te caramboleren, maar al grabbelend krijgt hij de bal te pakken voor het noodlot zich over hem kan voltrekken. Als voormalig doelman was ik toch wel blij dat die arme knul dát bespaard bleef…
Beter ziet de doelman eruit als hij er uitkomt op een afzwaaiende voorzet van Randy Schiltmeijer. Dapper bokst hij de bal boven het hoofd weg voor de knik nummer vier had kunnen gaan betekenen. Ook na een goede combinatie tussen Dakriet en Schiltmeijer plukt de doelman de daaruit voortvloeiende hoekschop keurig weg.
Het levert toch wat frustratie op bij de thuisploeg. Eerst moet arbiter Willems de wat geagiteerde Rodriques tot de orde roepen en nu gaat verdediger C. Meuleman lichtelijk over de schreef als Dakriet eerst met een heerlijke actie met de hak in één beweging de bal controleert én zijn man passeert. De bal gaat dan wat ver voor de ingevallen Tijmen Bakker (nog zonder een minuut training in de benen!) die zijn been niet terugtrekt en zo het duel wint. Dakriet er weer overheen en dan het scheermes van Meuleman. Even verzorging voor onze vleugelverdediger die gelukkig niets aan dit duel overhoudt.
Nummers 10 en 12 beginnen dan aan iets fraais dat er dreigend uit lijkt te gaan zien. Gelukkig is er dan grensrechter Richard Teunissen die daar een vlaggenstokje voor steekt. Buitenspel. Heel stiekem had ik de actie wel afgemaakt willen zien worden. Ik blijf toch gewoon ook een ‘liefhebber’…
Ondanks drinkpauzes en blessurebehandelingen vindt arbiter Willems het na exact negentig minuten welletjes. Huizen stapt met een uiteindelijk verdiende overwinning het veld af en lijkt daarmee al wat verder dan Hoogland dat we dus 28 november opnieuw zullen gaan treffen, maar dan voor de competitie…

Rob de Groot

“Daar is onze succescoach,” grap ik als Rob de kleedkamer uit komt voor het gebruikelijke interview na afloop.
“Ja, haha, het kan hard gaan, hè?” lacht hij met veel gevoel voor zelfspot.
“Maar: een lekkere overwinning, gewoon…” ga ik verder.
“Ja, precies. Als je kunt winnen, dan moet je er ook gewoon voor gaan. Zeker als je kijkt naar de selectie waar Hoogland vandaag mee aantrad, veel jeugd, maar dat neemt niet weg dat je dan ook nog wel gewoon je dingetje moet doen. Voor ons was het zeker ook een conditionele prikkel, want we hadden vandaag niet zo heel veel spelers tot onze beschikking. Daardoor moest ik veel spelers meer minuten laten maken dan ik vooraf voor ze gepland zou hebben.”
“Een Tijmen Bakker, bijvoorbeeld, heeft nog geen minuut training in de benen…”
“Tijmen zou eigenlijk gisteren al meetrainen, maar was door zijn werk verhinderd. Nou is Tijmen wel een uniek geval qua fitheid, maar nomaliter had ik hem niet ingezet vandaag. Doordat er toch wel wat pijntjes en blaren zijn, was het nu voor Stefano (Fransberg,Red.) in ieder geval een welkome verademing dat hij er even af kon.
Stefano speelde sterk en maakte twee goede goals ook, met rust voor de goal, bekeken schuivers… Ik ben heel blij voor Stefano, want die heeft vorig seizoen natuurlijk een moeilijke periode gehad met veel blessures. Dat hij dus zich dus nu op deze manier laat zien is hoopvol… Potentieel een talentvolle speler! Een fijne speler om in de groep te hebben – een wat introverte jongen. Ik hoop dat hij fit blijft!”
“Een nette overwinning en met name de tweede helft bovenliggende partij. Maar de eerste helft telde ik toch wel de nodige kansen en mogelijkheden voor Hoogland… En dan die eerste minuut na rust weer… Het minuutje van Huizen…”
“Ja, dat was wel een goede treffer…”
“Nou, hij kreeg wel héél veel tijd en ruimte. Hij had nog koffie kunnen gaan drinken!”
“Ja, maar de opzet was goed via de zijkanten en een goede voorzet en nee, dat was natuurlijk van ons niet goed verdedigd. Ik vond zelf met name het eerste kwart heel erg matig. Maar ja: het was benauwd, het was drukkend warm, we hebben natuurlijk de vermoeidheid van die eerste wedstrijd nog in de benen. Dan begrijp ik uiteraard dat de spelers dan de neiging hebben om het wat relaxter te benaderen. We hadden afgesproken dat we ze eerst in ‘het lage blok’ zouden opvangen en dan in de omschakeling die relaxtheid weg te spelen en agressief te verdedigen. Maar dat was er niet. We hebben twintig minuten een beetje heen en weer gelopen en dan kan je dus inderdaad een paar kansen tegen krijgen.
Verder ben ik wel tevreden. Het belangrijkste is dat je je minuten maakt en de spelers elkaar leren kennen. Dat zie je nu langzaamaan groeien, maar daar moeten we zeker nog stappen gaan maken.”
“Ik zie zeker veel spelers waar ik met heel veel plezier naar zit te kijken…”
“Ja, zeker in deze fase ziet het er aan de bal met die technisch vaardige spelers gewoon prima uit, alleen moet het tempo voor de competitie nog wel een flink stuk omhoog. Zeker als je kijkt naar de conditionele uitslagen die ze nu nog hebben, de sprintsnelheid, het schieten – dat zijn allemaal nog schoten waar te weinig kracht achter zit – maar dat moet allemaal op de training nog terugkomen.”
“Zaterdag GVVV…”
“Ja, dat wordt een andere dimensie. Vorig seizoen speelden ze het eerste blok gewoon met de volledige basis en als ze dat zaterdag ook doen, dan heb je een mooie uitdaging, zullen we maar zeggen… Conditioneel, maar ook qua tempo aan de bal…”

Eja Dakriet

Ik had hem graag zaterdag al even willen interviewen, maar Eja moest snel na de wedstrijd weg. Nu hij opnieuw weer tot één van de mij opvallende spelers behoorde, blijkt er toch wel degelijk een tweede kans voor een eerste indruk te bestaan…
“Ik had je willen vragen of je vandaag ook maar één keer balverlies had geleden,” open ik ons gesprekje. “Maar toen verloor je inderdaad twee keer achter elkaar de bal en ging mijn vraag dus de mist in…”
“Haha! Ja, ik houd ervan om aan de bal te zijn, dat is een van mijn kwaliteiten. Ik heb de bal graag in de voet aangespeeld of in de diepte, daar heb ik ook geen problemen mee. Ik ben sterk in de één-op-één, de kleine combinaties.”
“Je behoudt ook je rust aan de bal…”
“Ja, het kan af en toe wel gevaarlijk zijn, maar meestal kom ik er wel mee weg. Het heeft vaak geen zin om in paniek te raken en die bal blind weg te poeieren, al doe ik dat natuurlijk ook wel als het noodzakelijk is…”
“Ik vraag me alleen wel af hoe je zo spelend heel blijft… Dit was vriendschappelijk, maar straks in de competitie ben je ‘aan de beurt’ na twee van dit soort acties…”
“Haha, ja dat is wel mijn eigen risico inderdaad. Maar je hebt wel gelijk…”
“Ja, want ik wil je beslist nog niet kwijt!”
“Ja, misschien moet ik eerder de bal afspelen. Ik ga daar zeker op letten!”

Stefano Fransberg

Met twee heerlijke goals ongetwijfeld de Man of the Match.
“Wordt dit het seizoen van Stefano?” vraag ik hem.
“Haha, laten we het hopen! Het is in ieder geval een goed begin.”
“Ik vond je zaterdag al sterk spelen, maar dat was zoals we eigenlijk wel van je gewend waren van het einde van vorig seizoen, maar vandaag ineens ook nog eens twee goals…”
“Ja, daar ben ik echt heel blij mee. Ik heb het vorig seizoen lastig gehad met veel blessures, maar aan het eind van het seizoen toch lekker erin gekomen. Ik hoop die lijn dit seizoen door te kunnen trekken.”
“Ik heb het idee dat je ‘sneller’ bent geworden dan vorig seizoen…”
“Nou, sneller niet per se, denk ik. Maar ik ben nu wel fitter omdat ik nu meer wedstrijdminuten heb gemaakt en bezig ben aan een stijgende lijn. Ik heb deze zomer veel gedaan om fit te blijven en dat werpt denk ik nu zijn vruchten af.”
“Je voelt je lekker, maar hoe voel je je in de groep?”
“Ja, dat gaat ook goed. We hebben natuurlijk veel nieuwe jongens, maar het is ook dit seizoen weer een goeie en gezellige groep. We kunnen het binnen en buiten het veld goed met elkaar vinden. Het is eigenlijk wel heel positief!”
“Je speelt op het middenveld en daar is de concurrentie hevig. Ik tel zes of zeven middenvelders in de selectie, hoe kijk jij daar tegenaan?“
“Die concurrentie is alleen maar goed! Het is gewoon lekker dat de trainer de keuze heeft en we elkaar scherp kunnen houden!”
“Zaterdag GVVV. Dat wordt een pittige…”
“Ja, dat wordt zeker een pittige. Zij zijn natuurlijk al wat langer bezig dan wij. Maar we gaan gewoon met z’n allen volle bak en kijken wel wat er te halen is!”