Zoekende

Nog steeds geen Vrakking, Van Burik en ook Ra’sean Bediako tref ik met fraaie bril aan op de tribune. Prima voetbalweertje op De Wolfskamer waar alles in gereedheid wordt gebracht voor het mosselfeest dat na de wedstrijd los zal barsten.
Bij onze gasten is Boyd Baatje wél present. Oppassen dus!
Onze bezoekers hebben een compleet filmteam meegebracht en dat posteert zich in eerste instantie zo op de tribune dat mijn zicht op eventuele hoekschopnemers volkomen ontnomen wordt. In eerste instantie wordt mijn verzoek een stukje te verkassen nog in de wind geslagen, maar als er later ook diverse toeschouwers hun geëigende plekjes komen opeisen besluit de cameraman dan toch maar het tweede pers bankje in te nemen. Probleem weer opgelost.
Wat mijn verwachtingen zijn, wordt me uiteraard weer enkele malen gevraagd. Ik durf er geen antwoord meer op te geven na mijn akelig precies voorspelling van vorige week. Ik was benieuwd wat anderen voor voorspellingen hebben en dus voorzag ik de voorbeschouwing van een toto-formuliertje. Het enthousiasme was overweldigend! Het maakte de verloting van het boekje uitermate simpel: de enige inzender werd daarmee ook meteen de winnaar. Hij mag zich bij me melden om het boekje in ontvangst te nemen. Het zal geen verbazing wekken dat ik de tot niet zal gaan herhalen… ’t Zal wel aan mijn boekjes liggen…
Als ARC gehuld in fraaie zwarte shirts met rode ‘V’ ten tonele zijn verschenen, mag onze Onder8 pupil van de week (ik zie helaas geen naamsvermelding op de namenlijst) de openingstreffer voor zijn rekening nemen. Het gaat in gezwinde spoed, maar zijn pittige inzet ketst op de paal. Gelukkig weet hij de rebound wel achter ARC-doelman Victor Timmers te werken en kunnen we met een gerust hart van start.

Rolverdeling

Huizen opent agressief. Het laat geen twijfel aan de rolverdeling die het voor vanmiddag voor ogen heeft: Huizen gaat vlammen en ARC gaat op die brandstapel. Toch is het ARC dat de eerste hoekschop afdwingt bij een uitval van Tjerk Ligtvoet die door Tristen Kroeze (die de plek van de geblesseerde Vrakking weer heeft ingenomen) de voet wordt dwars gezet. Brent van Bockel bokst keurig weg, maar de aanval loopt nog even door. Het heeft een tweede hoekschop tot gevolg die door Sem van Aalst op het hoofd van Matt Veerhuis wordt geplant. De kopbal gaat gelukkig over en Huizen trekt weer ten aanval. Het ziet er allemaal heel voortvarend uit, maar al met al blijven de aanvalspogingen beperkt tot speldenprikjes waar doelman Victor Timmers amper aan te pas hoeft te komen. Het is voor het eerst dat de term ‘vruchteloos’ me door het hoofd begint te spoken.
Al met al zou het Huizer offensief een kleine vijf minuten gaan duren. De storm in dat glas water waarmee ARC onze brandstapel bluste…
Het spelpeil daalt zienderogen. Het is een bittere constatering onder de getrouwen die ook vandaag de gang naar De Wolfskamer weer hebben gemaakt. Een kopbal dan uit onze eerste corner. Lars van Huisstede brengt de bal goed voor en dan wordt de bal een meter of vier voor de eerste paal helaas rakelings gemist bij een koppoging.

Eindpass

Waar ik vorige week nog de wind als schuldige voor de slechte eindpasses meende te kunnen aanwijzen, gaat die vlieger vandaag niet op. Maar het is ook deze week weer bedroevend hoe slecht onze voorwaartsen ‘bediend’ worden. Het is te vergelijken met de bediening in een restaurant waar je het eten op je tafeltje gesmeten krijgt. ‘n Uitzondering op die regel is de pass die Artuur Zutterman loslaat en waar Tijmen Bakker het hoofd tegenaan weet te zetten. Met de knallende kopstoot is niks mis, behalve dan een paar centimeter richting en terwijl we al opveren op de tribune zien we tot onze ontzetting de bal rakelings langs de verkeerde kant van de paal vliegen…
Het is het begin van een lange zit, want ook ARC bakt er niet zo heel veel van. Het is echt voetbal voor in de grauwe middenmoot. Een hard schot van Arjan Ouwendijk spat ruim naast als Huizen op een ongelofelijk stuntelige manier aan het uitverdedigen is, deze wedstrijd kan alle kanten op ‘vallen’, want het heeft vaak meer van Comedy Kapers dan van voetbal.
Een volgende hoekschop wordt door Van Huisstede kort op Kevin van Dieren genomen. Diens voorzet wordt geruimd bij de eerste paal en vormt meteen de inleiding tot een counter. Van Dieren gaat onderuit en dat geeft Arjan Ouwendijk ruim baan richting Brent van Bockel. Ouwendijk had goed gekeken naar Ruben van Bommel en probeert een imitatie van diens voorzet buitenkant voet. Helaas… Een dergelijke voorzet is echter niet een ieder gegeven…
De bal gaat na een blessure van Jaylon die op volle snelheid een solo-uitval inzette, sportief terug naar Huizen. Überhaupt geen ‘nare’ wedstrijd waar arbiter Daan Schoemaker bepaald het achterste van zijn tong niet hoefde te laten zien.

Op goed geluk

Dat achterste van die tong van Schoemaker krijgen we dan toch even te zien als Kevin van Dieren meent opmerkingen te mogen maken over het vlagsignaal van Schoemakers assistente Merel Snoei. Met gesteven zeilen stormt onze jonge leidsman op Kevin af om het toe te bijten ‘Dat we dit dus niet meer doen!’
Even voor alle duidelijkheid: Merel vlagde naar behoren, maar zoals alle grensrechters zit ze er wel eens naast. Het vooroordeel dat vrouwen en het fenomeen ‘buitenspel’ niet helemaal onder de knie hebben, werd door Merel helaas niet geheel ontkracht: twee keer had ik op de tribune ernstig mijn twijfels bij een vlagsignaal van dien aard. Maar ook hier geldt: arbitrage krijgt altijd het voordeel van die twijfel en de snelheid van bijvoorbeeld een Jaylon Moi Thuk Shung leidt al snel tot misvattingen op buitenspelgebied. Het is haar vergeven!
Die vergevingsgezindheid komt ook voort uit het feit dat het spel geen enkele clementie verdient. Er was ooit een spelshow ‘Op goed geluk’ waarin Carry Tefsen (wie kent haar nog?) willekeurige koppels probeerde formeren. De titel van die show speelt regelmatig door mijn hoofd als ik de opbouw van Huizen bekijk. Die van ARC is maar weinig beter, maar daar heb ik dan uiteraard weinig moeite mee. Met dat gebroddel van ons des te meer! Want individueel kijkend naar spelers als bijvoorbeeld Elijah Kruize, Kevin van Dieren, Lars van Huisstede, Sergio Kozjak en José Barbosa, dan zit daar véél meer aan voetballend vermogen in dan er vandaag op dat veld uit komt. Niet dat ik deze spelers de zwarte piet wil toespelen, want het is een collectief falen waar we vandaag getuige van zijn. Het hangt gewoon als los zand aan elkaar. Niveautje ‘Grauwe Middenmoot’, hooguit…

Dan toch…

We zitten al halverwege de eerste helft als Brent van Bockel sterk een lage voorzet van Noë Esselink richting Maarten Reyneveld onderschept. Dapper gekeept…
Artuur Zutterman raakt dan een bal helemaal verkeerd waardoor er een inzet volgt waar een pupillenkeeper nog geen moeite mee zou hebben. Loopt er eindelijk eens een aanval goed, dan krijg je dit weer…
Dailey Groenwegen trekt bij tijd en wijle ook mee ten aanval en hij komt in de vijfendertigste minuut een schoenmaatje tekort om een goede voorzet te kunnen bekronen. Het zit ook voor geen drie centen mee voor Huizen. Maar geluk moet je afdwingen, en dat doet de als immer weer met volle inzet spelende Tijmen Bakker die ziet hoe Jaylon zich de benen uit het lijf sprint om een diepe bal binnen te kunnen houden. Dat lukt onze bliksemschicht en de voorzet wordt goed teruggetrokken waar Tijmen Bakker zich niet bedenkt en de bal in één keer binnen jast! 1 – 0, Huizen op voorsprong en gezien het vertoonde spel is dat een ongekende luxe…
Onze ladyspeaker Ellen Kruijmer is er zo van onder de indruk dat ze de score maar meteen verdubbelt. De mosseltent ontneemt helaas het zicht op het fraaie LED-scherm op de kantine en dus zijn we aangewezen op dat ouwe trouwe scorebord. Is het wellicht een idee om een volgende gelegenheid die tent een paar meter meer richting de trap naar het terras te plaatsen?
We naderen de rust. Een fraaie combinatie tussen Tristen Kroeze en Artuur Zutterman eindigt jammerlijk als Artuur zich verslikt in zijn eigen passeerbeweging en zo de bal droevig achter speelt.
Sergio Kozjak blesseert zich bij een defensieve actie en knalt hard op onze parodie op een kunstgrasmat. Opnieuw wordt de bal sportief teruggegeven.
Artuur Zutterman speelt helaas een van zijn minste wedstrijden die ik van onze Belgische mannetjesputter mocht aanschouwen: nu speelt hij op slag van rust een bal volkomen onnodig over de achterlijn. Zelfs het beste paard struikelt wel eens, luidt het gezegde. Maar dat Artuur niet ‘lekker in de wedstrijd zit’ staat inmiddels wel buiten kijf…

Rust

Als de corner van Reyneveld zonder veel problemen is geruimd kunnen we dan gerustgesteld achterover gaan zitten: de rust hebben we gehaald! De 1 – 0 staat wel met meer geluk dan wijsheid wankel overeind. Van de superioriteit die Huizen in de eerste vijf minuten aan de dag legde is geen spaan meer over. Onze voorwaartsen vallen vandaag in de categorie kansarme jongeren, want de behoefte aan een middenvelder die ze met een splijtende pass aan het werk weet te zetten doet zich sterk gevoelen. Kevin van Dieren of José Barbosa acht ik er toe in staat, maar met name Kevin zoekt de oplossingen vandaag teveel achter zich en niet naar voren. En alleen voorin staan dus de potten die gebroken moeten worden voor een resultaat vanmiddag. Kijkend naar de bank dan denk ik dat die creativiteit wellicht te vinden is bij een Randy Schiltmeijer, een Stefano Fransberg of een Robbie Schipper. Maar de enige die ik aan een serieuze warming-up bezig zie is Eja Dakriet. Of zou het Damian Stiemer zijn die zijn technisch kunnen even showt door de bal tig keer hoog te houden? Maar ja, Damian is reservedoelman en daar kom je niet mee voor de dag als het niet strikt noodzakelijk is…

Wissel

Het is Artuur Zutterman die uit zijn lijden verlost wordt door Eja Dakriet. Dakriet gaat naar zijn eigen vertrouwede linkerflank en daarmee verhuist Elijah Kruize naar rechts.
ARC gaat vastbesloten op zoek naar de gelijkmaker en de eerste de beste aanval wordt afgeslagen door de bal met een stevige pegel naar voren te jagen. Daar wordt de bal opgepikt door Lars van Huisstede die echter de kans verloren laat gaan door een schuiver te produceren die doelman Timmers hooguit wat lachrimpeltjes bezorgt.
Iets beter is even later een ver schot van Sem van Aalst, waar Brent van Bockel wel even gestrekt voor moet, maar dat hij rustig onschadelijk kan maken. Ook een inzet van Tijmen Bakker, die een combinatie tussen Dakriet en Jaylon met een afrondt, mag alleen het etiket ‘zwak’ dragen.
Huizen is de regie echter helemaal kwijt. De rollen van de eerste vijf minuten zijn inmiddels omgedraaid en als er al lakens zijn, dan worden die door de ploeg van de gebroeders Niek en Ard Oosterlee uitgedeeld. Ard vertelde me voor de wedstrijd dat hij de knapste van de twee was, maar dat zijn broer hoger had gevoetbald. Ik troost hem: dat voetballen houdt een keer op, maar die schoonheid die blijft…
Die gevaarlijke spits Boyd Baatje hebben we nog niet veel gezien vandaag. Toch is hij dicht bij een treffer als hij de bal hard voorlangs weet te jagen. Niemand in de buurt voor het laatste zetje en de bal was dan ook zeker als doelpoging geboren, maar groeide op tot achterbal… Ook het ARC publiek werd vandaag niet echt ‘verwend’…

Aanmodderen

Beide ploegen moeten het meer hebben van transpiratie dan van inspiratie en dat levert nou niet echt een schouwspel op waar de objectieve toeschouwer van zou hebben kunnen smullen. De gebroeders Oosterlee grijpen ook in: Arjan Ouwendijk en Thomas Dijkman mogen gaan douchen om plaats te maken voor Yannick van Doorn en Evan Schens.
Huizen weet zich niet aan de voetballende malaise te onttrekken: teveel oplossingen worden achterwaarts gezocht en daarmee roept het de aanvalsgolven van ARC over zich af. Huizen ‘bungelt’ en op de tribune vragen we ons af hoelang dit nog ‘goed’ zal gaan…
Sergio Kozjak loopt zich de benen uit het lijf om voorin af te jagen. Als hij dan succes heeft, weet hij de bal bij Jaylon Moi Thuk Shung te bezorgen. Dan volgt er weer een pass die zowel de kant als de wal zal missen; niemandsland is een gewild territorium voor de Huizer aanval…
Tristen Kroeze zit er na een dik uur aanmodderen weer goed tussen als een ARC-combinatie dreigend richting Van Bockel gaat. Een hoekschop is de prijs die Tristen daarvoor moet betalen. Als de bal voor komt haalt Tjerk Ligtvoet hard uit. Als zijn inzet wordt geblokt vormt dat de basis voor een snelle uitval van Huizen. Jason steekt goed door en komt oog in oog met doelman Timmers, maar helaas komt deze laatste als overwinnaar uit dit duel. Een uitstekende kans voor Huizen om de voorspellende gaven van ladyspeaker Ellen waar te maken… Kansen van dit kaliber moeten er gewoon in, want zoveel krijg je daar niet van op dit niveau…

Wissels

Ook Rob de Groot besluit dat het tijd wordt om wat bakens te verzetten. Jostein Ohm en Stefano Fransberg mogen proberen dit brak voetballende Huizen weer op de rit te zetten. Het kost Jaylon en Kruize hun plekje.
De Oosterlees gooien nog een troef op tafel: Sam van der Hoorn wordt in de ploeg gebracht voor Noë Esselink.
Veel verschil maakt het niet op het veld. Brent van Bockel is er attent bij als een diepe bal gevaar dreigt te stichten, een trekbal vanaf de achterlijn, na goed doorzetten door Stefano Fransberg, rolt net áchter Jostein Ohm langs (of was het een overstap?) door een verder nagenoeg leeg strafschopgebied… Het had zomaar een goede kans geweest kunnen zijn…
Nadat een verre inworp van José Barbosa een mislukte halve omhaal van Sergio Kozjak had uitgelokt, moet Eja Dakriet zich helaas met een spierblessure laten vervangen. Het is Jason Sumter die voor hem in het veld komt. Een aanvaller voor een verdediger, wellicht is dát dan de oplossing?
Ook Timon Hopman wordt nog uit het trainingspak gevraagd door de Oosterlees. Sem van Aalst wordt bedankt voor bewezen diensten en mag ook de douches gaan opzoeken.
Hard werken wordt dan bijna beloond als Sergio Kozjak Yannick van Doorn aftroeft bij de opbouw achterin bij ARC. Het schot in de korte hoek wordt echter vakkundig onschadelijk gemaakt door doelman Timmers. Het zal een van de laatste acties van de hardwerkende Kozjak blijken, want kort daarop wordt hij vervangen door Randy Schiltmeijer.

Gelijk…

Terug blijven lopen kan een kwartiertje goed blijven gaan, maar geen drie kwartier. En dat ondervinden we aan den lijve als in de vijfentachtigste(!) minuut ARC een inworp mag nemen. Niek Ossevoort zwiept bal uit alle macht richting eerste paal en dan lijken onze noeste verdedigers toch wat verrast: ze gaan onder de bal door die vervolgens voor de voeten van Maarten Reyneveld valt die met een simpele voetbeweging Brent van Bockel kansloos kan laten… 1 – 1 En dat is opnieuw een bittere pil die Huizen niet alleen moet slikken, maar die die pil ook voor zichzelf heeft klaargelegd…
Huizen dus weer terug bij ‘af’…
Een hartverzakking als Randy Schiltmeijer een bal terug denkt te spelen op doelman Van Bockel, maar deze niet op de plek vindt waar hij hem verwacht had. Het is de perfecte voorzet, maar wel voor de verkeerde ploeg. Dit is niet de creativiteit waar ik Randy voor de wedstrijd nog even om prees. Maarten Reyneveld trekt de bal scherp voor en vindt óp de doellijn(!) Matt Veerhuis die daar met de ogen dicht nog had kunnen scoren, want de bal behoefde maar een laatste zetje naar de winnende treffer. Wat er precies gebeurde daar op die doellijn weet ik niet, maar het is Tristen Kroeze die als winnaar uit de strijd komt… Nee, ook ARC zat het niet mee…
Het is opnieuw Tijmen Bakker die bijna voor een hernieuwde voorsprong zorgt wanneer hij net één balcontact teveel nodig heeft als hij in kansrijke positie aan de bal komt. Daarmee geeft hij de ARC-defensie de gelegenheid zijn inzet te blokkeren. Ook Lars van Huisstede lijkt dichtbij de winnende te komen als hij goed door stuift en uitgerekend door spits Boyd Baatje van een doorbraak wordt weerhouden.
We zitten al in de extra tijd als Tijmen Bakker na een felle sprint een sliding inzet waar Sam van Hoorn doorheen weet te breken. De voorzet is perfect naar de vrijstaande Maarten Reyneveld die alle tijd en vrijheid heeft om de bal te controleren en zijn hoek uit te kiezen. Hijschiet echter gehaast en hoog over. Opnieuw ontsnapt Huizen aan de nederlaag waar het eigenlijk de hele wedstrijd om heeft gevraagd…

Rob de Groot

“Waren wij de lamme of de blinde?” leg ik Rob voor als hij na lange tijd de doodstille kleedkamer verlaat. Uit de kleedkamer van ARC klinkt de boombox luid en duidelijk, zij zijn wél blij met een punt terwijl ze er eigenlijk twee zijn misgelopen, waar Huizen het in al haar arrogantie als een kleine nederlaag beschouwt. De Groot kan de cynische opmerking niet waarderen. En dat kan ik eigenlijk ok wel goed begrijpen ook als je net je mannen over een wanprestatie hebt toegesproken.
“Ja, ik weet het niet,” komt er na lange stilte uit. “Het was een wedstrijd met veel duels en door die duels kwamen beide ploegen vrij moeizaam in hun spel. Beide ploegen hadden moeite er onderuit te voetballen, wij leden veel slordig balverlies, waarmee we het onszelf onnodig moeilijk maakten. Zeker de eerste helft waren er genoeg mogelijkheden om die ruimtes te bespelen, en als we dat deden dan werd het ook direct gevaarlijk. Ook na de 1 – 0 waren er momenten dat we de wedstrijd hadden kunnen beslissen. Dat doen we dan niet en dan wordt het weer een ‘herhaling van’…”
“Uiteindelijk denk ik dat wij onze handjes dicht mogen knijpen dat we hier niet met lege handen staan…”
“Ja, precies, maar dat is met die allerlaatste bal…”
“Ik denk ook aan die bal op de doellijn…”
“Ja, maar dat is voor mij allemaal in het laatste kwartier…”
“Dat laatste kwartier zit ook gewoon aan een wedstrijd vast!”
“Ja ja ja, dat ben ik met je eens. Maar als je gewoon in die eerste vijf kwartier twee of drie nul maakt dan is het klaar… Enerzijds ontbreekt het daarvoor aan voetballend vermogen, maar voor mijn gevoel ook zeker aan gogme, het stukje scorend vermogen om de wedstrijd op slot te gooien, want dan hebben we het nergens meer over…
Als je ook ziet hoe we de goal tegen krijgen, dat is echt ongelofelijk: een inworp die stuitert, valt over twee man heen en hij tikt hem in…”
“Het was bijna pupillenvoetbal zoals die goal er in ging…”
“Het had in ieder geval niets te maken met er álles aan doen om een doelpunt te voorkomen… Het is drie tegen één bij die inworp. Die jongen kan eigenlijk helemaal nooit meer aan die bal komen. Hij komt er dan wél bij, ja, omdat we met zijn drieën één-derde handeling doen…”
“Word je daar als trainer nou niet moedeloos van? Als we alle wedstrijden op een rijtje zetten, dan heb ik nog geen verslag kunnen beginnen met de term ‘ Overtuigend’…”
“Tja, even los van het de emoties die ik vaak in je verslagen terug lees, ik vond de eerste thuiswedstrijd tegen WV-HEDW een uur lang écht een hele goede wedstrijd. Daarna kwamen we wat onder druk te staan en werd het lastig. Maar ook die wedstrijd: als je gewoon 3 – 0 maakt speel je ook een gewonnen wedstrijd…”
“Ja, als… Maar het gebeurt niet…”
“Ja, maar dat is wel waar we nu zitten in het proces. Ik heb het van de week in de businessclub ook geprobeerd uit te leggen, dingen gaan gewoon niet vanzelf. Je noemde het zelf al eerder dit seizoen overmoed en onderschatting, dan denk ik dat dit gewoon een reality check is dat we gewoon nog niet zo goed zijn. En dat heeft tijd nodig, en op basis van die tijd zullen we dan zien hoe goed we uiteindelijk zijn. Maar ook vandaag moeten we concluderen dat het te weinig was om drie punten op te kunnen eisen…”
“Tja, je hebt het over tijd, maar we beginnen nu toch wel een beetje in tijdnood te komen…”
“Nee, wat mij betreft niet. Dat ligt er maar helemaal aan waar je naartoe wilt. Ik zie nog steeds als doelstelling hetzelfde als vijf weken geleden: meedoen voor de bovenste plaatsen en promotie. Dat betekent in dit geval een periodetitel en of dat nou de eerste of de derde is, dáár moet je je op focussen. Op die eerste titel heb je nu een achterstand opgelopen, maar is er dus nog steeds niks aan de hand, tenzij je met de verwachting rondloopt dat je mee doet voor de titel, maar dat heb ik van begin af aan al gezegd: eerst maar eens zien en dan maar kijken waar we staan…
Ik heb net met de groep ook besproken dat we met z’n allen nog héél wat stappen te zetten hebben om daar aanspraak op te kunnen maken!”
“Tja, dit was toch echt wel een tegenstander waartegen ik min of meer op drie punten had gerekend…”
“Ja, dat kan, maar ik reken zelf tegen geen enkele ploeg op voorhand op drie punten. Het zit allemaal heel dicht bij elkaar. Ook een ARC krijgt in iedere wedstrijd genoeg kansen om de wedstrijd naar zich toe te trekken, dus wat dat betreft lijkt het wel wat op Huizen…”

Stefano Fransberg

Stefano begon op de bank, maar zijn inbrengen leverde Huizen meteen een kans op (zijn voorzet vanaf de achterlijn) en verder bracht hij nieuwe energie in de ploeg. Reden genoeg om hem weer eens om commentaar te vragen…
“Ik zag een wedstrijd met héél weinig lichtpuntjes. Maar jouw invalbeurt was er daar wel één van…”
“Dank je wel! Fijn om te horen. Natuurlijk balen dat we hier niet met drie punten vandaan lopen.”
“Ja, maar eigenlijk hadden we deze zelfs moeten verliezen als je naar die gigantische kansen kijkt die zij hebben laten liggen…”
“Mee eens, maar ik denk ook dat we na die 1 – 0 best wel veel kansen hebben gecreëerd, die bal met Jostein en Sergio Kozjak waarbij Jostein die overstap deed, dus tot die 1 – 1 denk ik dat er eigenlijk niets aan de hand is en we gewoon die 2 – 0 moeten maken. Maar ja, het werd een ‘leermoment’ voor ons…”
“Ik vroeg de trainer net of we de lamme of de blinde waren deze wedstrijd…”
“Nee, ik zou echt niet weten wat ik daar op zou moeten zeggen. Ik denk dat we gewoon goed moeten reflecteren op deze wedstrijd en op de afgelopen weken, want we willen natuurlijk gewoon bovenin meedoen, maar zo spelen we op dit moment niet… Ik denk dat het voor ons allemaal zaak is volgende week weer goed te trainen en het zaterdag weer goed te maken…”
“Ik zag hier vandaag geen promotiekandidaat in terug…”
“Nee, dat ben ik met je eens…”
“Ik begin mijn verslagen meestal met een soort trefwoord. Wat zou jouw trefwoord voor vandaag zijn geweest?”
Het blijft lang stil. Stefano piekert zich suf maar het trefwoord komt er niet uit. Vindt hij er geen, of keurt hij de trefwoorden die hem door het hoofd spelen stilletjes af omdat hij daar niet mee voor de dag durft te komen…?

Randy Schiltmeijer

Toeval bestaat niet. Maar ik vind het achteraf wel op vallend dat ik vóór de wedstrijd Randy even aanschiet en aangeef dat ik zijn creativiteit node miste de afgelopen weken en ik na de wedstrijd een persoonlijk berichtje kreeg van iemand die me vroeg wat er met Randy bij Huizen aan de hand was… Een fan blijkbaar. Niks speciaals aan de hand dus, maar gewoon de keuzes van de staf. Of zoals ik Randy voor de wedstrijd al aangaf: spelers stellen zichzelf in wezen op door te zorgen dat een trainer gewoon niet meer om ze heen kan.
“Randy, ik sprak je voor de wedstrijd en zei dat ik je creativiteit miste. Maar dan wel vóór Huizen…” plaag ik onze jonge middenvelder. “Weet je waar ik dan op doel…?”
“Ja, dat begrijp ik,” klinkt het schuldbewust. “Ik probeerde die bal uit te verdedigen, maar ik zag echt iedereen loeren op die bal. Ik ben niet links dus ik draaide terug in de verwachting dat Brent wel naast zijn doel zou staan. Daar stond ie dus helaas niet… Dus dat was echt wel even schrikken… Maar gelukkig is het goed afgelopen…”
“Nou ja, goed afgelopen… We spelen 1 – 1 tegen een tegenstander waar van ik denk dat je gewoon in staat moet zijn om van te winnen…”
“Ja, ik loop me inderdaad heel erg te ergeren als ik zie hoe we spelen. Het is gewoon zonde met zoveel kwaliteit in huis hoe we al naar zo’n wedstrijd toe gaan: het begint op de donderdag al: maandag zijn we top op de training, dinsdag zijn we top op de training en dan komt de donderdag… Tja, ik weet niet. Ik denk dat het een soort arrogantie is of zo…”
“Jij noemt het nu, ik heb af en toe het idee dat een aantal spelers de vierde divisie onder hun niveau vindt en denken dat ze het met twee vingers in de neus wel af zullen kunnen…”
“Nou, dat gevoel heb ik niet echt. Maar ik heb wel het gevoel dat we denken: we komen er wel, we scoren zo wel weer… Het is allemaal een beetje onvolwassen zoals we spelen. We zijn nu twee, drie maanden bezig en we kennen elkaars kwaliteiten nog steeds niet. Daar schrik ik wel en beetje van… We hebben zoveel kwaliteit, hoe is het mogelijk dat we nu staan waar we staan? Dat kán toch niet? Ik heb de keuze voor Huizen gemaakt om heel professioneel te kunnen zijn. Alles is hier top, trainingen, faciliteiten, maar hoe we voetballen is echt ondermaats…”
“Kunnen we niet gewoon niet beter?”
“Jawel! Zeker dat we dat kunnen, maar — en we hebben dat net naar elkaar gezegd — we moeten echt strenger naar elkaar zijn, anders gaat het ‘m niet worden!”