Finale

Vandaag finaledag van de Harry Hamstra Cup. Huizen maakt met twee gewonnen wedstrijden uiteraard een goede kans op die titel. Als je meespeelt wil je winnen, dus waarom niet voor die titel gáán? Laatste klip die dan omzeild moet worden is tweede divisionist GVVV uit Veenendaal. Dat scheelt dus twee volle divisies met Huizen en daarmee wordt het niet alleen een ‘klip’, maar zeker ook een lastige klip om te omzeilen.
De omgeving van De Ebbenhorst wordt stevig onder handen genomen door de gemeente Nijkerk. Ik besluit de auto dan ook maar op het eerste de beste plekje neer te zetten dat ik zie. Blijkbaar was Kevin van Dieren ook op dat idee gekomen want ik parkeer vlak naast hem.
Ook nu eerst weer op jacht naar de namen en de rugnummers. Gelukkig krijg ik meteen alle medewerking en staan de spelerslijsten binnen no-time in mijn telefoon. Nog geen Lars van Huisstede, nog geen Artuur Zutterman, nog geen Sergio Kozjak, geen Jostein Ohm, geen Jason Sumter… Huizen is nog steeds niet op volle oorlogssterkte. Wel sluit Tristen Kroeze weer aan bij de wedstrijdselectie. Op de bank nog wel, maar na een seizoen vol blessureleed is dat toch bemoedigend.
De Ebbenhorst baadt in de zon en het is best warm voor de mannen op het veld. Ferme waterstralen uit de sproeiers bevochtigen het veld, maar of dat lang stand zal houden waag ik te betwijfelen.
Al meteen één wijziging in de opstelling: Damian Stiemer begint onder de lat waar Brent van Bockel aanvankelijk vermeld stond.

Goeiemiddag…

Met de aanvangstijd van half een had blijkbaar niet iedereen voldoende slaap weten te pakken, want na één minuut moest die arme Stiemer al naar het net: een goede snelle combinatie over de flank, de voorzet van Arwin van Soest is strak en de ‘veeg’ van Anis Yadir onhoudbaar in de hoek. 1 – 0… Na amper een minuut…
Matig ingrijpen van onze defensie die het maar liet gebeuren. En dat herhaalde zich enkele minuten later als aanvoerder Mitch Willems de rappe Justin Spies op avontuur stuurt. Getergd zet Eja Dakriet nu een gedurfd felle sliding in, gelukkig óp de bal, en weet hij zo erger nog even te voorkomen.
Een knappe aanname op de borst van diezelfde Justin Spies, die zo een onmogelijke bal binnen wist te houden was typerend voor de inzet waarmee GVVV deze openingsfase de wedstrijd dicteerde.
De vijfde minuut moet Damian Stiemer opnieuw ‘vissen’. Bijna een herhaling van de eerste goal: opnieuw een fraaie harde voorzet van Spies die Quincy Veenhof bereikt die vervolgens weinig moeite heeft de bal opnieuw achter Stiemer te planten. 2 – 0 na vijf minuten… Dat voorspelt weinig goeds voor die volgende vijfentachtig. Goeiemiddag, zeg… Dat is even slikken…!

Aansluiting

Dion van Burik worstelt zich dan richting achterlijn bij GVVV. De voorzet is lastig en doelman Mykola Yaroshevych kan de bal dan ook simpel onderscheppen. Weinig mensen ook voor de goal van Yaroshevych te vinden, want Huizen kwam amper over de middenlijn.
Toch weet Huizen zich in de achtste minuut een hoekschop te bezorgen. De bal komt goed voor en dan is daar die lange Tim Vrakking die de bal bij de eerste paal binnen kan knikken (zie foto 4) . 2 – 1 En daarmee lijkt Huizen zowaar een aansluitingstreffer te hebben gegenereerd uit het niets…
Even meent GVVV zich nog wat ‘gallery-play’ te mogen permitteren als de bal in onze zestien blijft hangen. Het resulteert slechts in een bal achter het standbeen langs die – gelukkig voor ons – ruim naast vliegt.
Dan gaat Huizen ineens ‘voetballen’. Men is wakker geworden, lijkt het wel. De bal gaat soepel van voet naar voet en die middenlijn is niet langer meer een onneembare barrière. Soepel begint de Huizer aanvalsmachine op stoom te komen en dat blijft niet zonder gevolgen: na een kwartier begint Eja Dakriet weer aan een avontuurtje over de flank. De bal gaat naar Dion van Burik die alom aanspeelbaar is en dan komt de bal spijkerhard voor. Het even onduidelijk wie nou die voorzet keihard achter Yaroshevych pegelt: verdediger Joeri Potjes of Daymio Grep? De speaker meldt een eigen doelpunt, maar de verslaggever van GVVV houdt het op Grep. Laat ik dat dan ook maar doen… 2 – 2 dus en een ontketend Huizen dat op jacht gaat naar meer…

Commentaar

GVVV beseft dat het toch niet echt de kat is die met de muis speelt. Een verbeten sprintduel tussen onze Dakriet en de uitblinkende Spies eindigt een meter voor de achterlijn in een felle sliding en een corner. Stiemer zet er dapper de vuisten onder in de menigte. Die dekselse Anis Yadir blijkt verdraaid lastig van de bal te krijgen als hij aan een actie begint in de hoek van ons strafschopgebied. Drie, vier man legt hij in de luren voor hem dan toch een halt kan worden toegeroepen.
Aan de andere kant komt GVVV goed weg als een voorzet van Dakriet bij de tweede paal het hoofd van Dion van Burik bereikt. De kopbal scheert de kruising!
Na de drinkpauze moet Stiemer weer aan de bak: hij verricht een moeizame redding op een lange voorzet die er maar zo in één keer in had kunnen glijden bij de verre paal. Het levert GVVV een hoekschop op die opnieuw tot een gevaarlijke inzet leidt, maar opnieuw staat Stiemer zijn mannetje.
GVVV is levensgevaarlijk met de snelle combinaties over de flanken. Ook Huizen schuwt inmiddels de aanval niet en zo ontstaat er een heerlijke wedstrijd waarin het smullen is voor de toeschouwers.
Nou ja: schuin voor me zit een GVVV supporter die de verrichtingen van zijn ploeg maar matig weet te waarderen en continue zijn ergernis waarom die speler niet ‘dit’ of ‘dat’ heeft gedaan maar niet onder stoelen of banken weet te steken. Hij kijkt vragend om zich heen op zoek naar bijval. Als hij die niet krijgt kijkt hij weer nijdig voor zich uit om kort daarop de volgende actie van zijn ‘deskundig’ commentaar te voorzien… Soms is de tribune interessanter dan de wedstrijd, maar vandaag kon dat zeker niet gezegd worden, want het was gewoon een zeer aantrekkelijke wedstrijd. Wat die GVVV’er ook van meende te moeten spuien…

Méér!

Een schot van de sterke Daymio Grep dwingt doelman Yaroshevych tot een moeizame redding voor de eerste paal. Een hoekschop is het gevolg. Die komt keurig voor (de mannen hadden er donderdag op getraind!) en valt dan even buiten de zestien voor de voeten van Ra’sean Bediako die zich niet bedenkt en lekker uithaalt. Door een woud van benen slaat de bal keurig binnen naar de voorsprong voor Huizen: 2 – 3! En dat is bepaald een onverwachte opsteker na die dramatische openingsfase waarin Huizen volledig werd overrompeld!
Opnieuw een heerlijke aanvalsopzet over onze linkerflank. Randy Schiltmeijer zet een en ander op met Eja Dakriet (toch ook weer heerlijk van genoten!) en de bal komt voor via Grep. De bal is hard en dan krijgt Anis Yadir de spijkerharde bal recht in het gelaat. Yadir neer en had meer dan die beroemde tien tellen van de scheidsrechter nodig voor hij weer overeind kon komen (Zie foto 9). Het is einde wedstrijd voor de onfortuinlijke Yadir en hij moet zich laten vervangen door Mart de Jong. Vanaf deze plek een spoedig herstel gewenst voor deze dappere strijder…
We gaan richting rust als Damian Stiemer zijn specialiteit laat zien: de 1-op-1-situatie. Die doet zich voor als Giel Slijkhuis ineens via een simpele 1-2 door het midden door mag stoten en recht op Stiemer af gaan. Met een katachtige reactie weet Stiemer de inzet van Slijkhuis te pareren en houdt daarmee Huizen op die heerlijke voorsprong.

Consolideren!

Met het rustsignaal van arbiter Bram Leeflang in zicht lijkt het zaak om de voorsprong te consolideren. Je gaat toch lekkerder de rust in met een voorsprong, ook al is die o zo broos.
Schiltmeijer etaleert zijn klasse op het middenveld (Foto 12) en goed werk van Dion van Burik die GVVV captain Mitch Willems op pure inzet van de bal weet te lopen. Fijne speler die Van Burik: niet te beroerd om ook vuil loopwerk te verrichten, snel, veel inzet, een speler naar mijn hart!
Consolideren dus… Maar Huizen is overmoedig geworden en gaat voor de 2 – 4! Tim Vrakking gaat mee in de combinatie naar voren, de bal gaat soepeltjes van voet tot voet, maar het onvermijdelijke gebeurt dan toch: balverlies! En dan moet Vrakking in volle ren terug zien te komen. Maar dan loop je dus tegen de klasse van een tweede divisionist aan die wel raad weet met dit soort buitenkansjes. Zelfs met zijn lange passen is Vrakking niet meer in staat op tijd ter plaatse te zijn en snijdt GVVV als een warm mes door de Huizer boter. Met een heerlijke geplaatste bal in de uiterste hoek trekt Shi-Jon Martina de stand weer gelijk: 3 – 3. Onnodig en een domper voor onze mannen die seconden later arbiter Bram Leeflang voor de rust hoorden fluiten.

Rust

Een opmerkelijke stand na een heerlijke eerste helft. Nadat Huizen zich een minuut of tien volledig had laten overrompelen door GVVV werd het na de 2 – 1 toch echt een wedstrijd. Mooi voetbal, snel en opportunistisch, avontuurlijk en gewaagd. Huizen herpakte zich geweldig en had dus eigenlijk gewoon met een voorsprong de kleedkamers in moeten gaan. Overmoed deed ze de das om. Overmoed is ook voor mijn gevoel één van de valkuilen voor dit team voor de komende competitie. Er lopen veel voetballers bij ons die de bal graag bij zich houden en vooral ‘lekker’ willen voetballen. Daarbij wordt het sobere voetballen en de professionaliteit nog wel eens uit het oog verloren. Met een ‘pleintjesvoetballersmentaliteit’ (drie keer woordwaarde!) ga je er straks niet komen in die vierde divisie. Da’s geen speeltuin!
GVVV combineert flitsend vanuit de omschakeling over de flanken. Die Spies is levensgevaarlijk en Dakriet heeft er de handen (en voeten) vol aan.
De tweede helft zal ongetwijfeld weer een tal van wissels in het veld brengen, dus dat wordt gewoon weer afwachten hoe dat zal gaan lopen…

Keepers

Ook bij GVVV een keeperswissel: Yaroshevych is vervangen door … Ja door wie? Ook deze keeper speelt met rugnummer 31… Of zou Yaroshevych dan gewoon een ander tenue aan hebben gedaan?
Bij ons is Brent van Bockel onder de lat verschenen en die moet zich meteen doen gelden als een bal voorlangs doorschiet en Arwin van Soest een uitgelezen schietkans krijgt. Brent is gelukkig op zijn post en redt bij de tweede paal.
Na vier minuten een tegenvaller: arbiter Leeflang wijst naar de stip als Tariq Dilrosun wat makkelijk naar de grond gaat. Dit moment werd door onze fotograaf Dirk Westland perfect op de gevoelige plaat (nou ja: geheugenstick) vastgelegd en de gelaatsuitdrukking van de vallende Dilrosun doet bij mij ernstige twijfels opwellen over de ernst van de ‘overtreding’ (Foto 14). Maar Leeflang kon dat gezicht uiteraard niet zien en dan is de beslissing goed te begrijpen… Foto 13 toont dat de scheidsrechter Leeflang het hier volkomen bij het rechte eind had…
Het is die sterke nummer tien (Quincy Veenhof) die zich achter de bal zet. Het is maar goed dat Brent van Bockel de verkeerde hoek koos, anders had hij het projectiel genadeloos tegen zich aan gekregen! Spijkerhard slaat de bal binnen en zet zo GVVV op een voorsprong (foto 15).

Het doek valt

GVVV heeft er in de kleedkamer van langs gekregen en speelt nu met meer overtuiging en gedrevenheid. Huizen heeft daar eerlijk gezegd geen antwoord op. De oplossingen naar voren worden amper nog gevonden. Ra’sean Bediako ondervindt dat als er een genadeloze tackle op hem wordt ingezet. Sportief gaat de bal wel uit via GVVV, maar er lijkt toch wel iets van een mes tussen de tanden van de Venendalers te zijn verschenen na rust.
Bediako gaat dan even later akelig in de fout als hij speels denkt weg te kunnen soleren richting middenveld. Hij lijdt het balverlies dat in dit soort acties zit opgesloten en dat wordt genadeloos afgestraft: Veenhof steekt het strafschopgebied binnen en jaagt diagonaal de bal rakelings langs de benen van Brent van Bockel. Ook deze bal was zo ongenadig hard ingeschoten dat er voor Brent geen houden meer aan is: 5 – 3 en dat is wel de doodsteek voor ons dapper voetballende Huizen. Het balverlies was een beetje typerend voor hetgeen ik in de rust opmerkte over het speelse dat sommige spelers van Huizen in hun spel hebben. Spel, speels: het lijkt verband met elkaar te houden, maar hier moet toch echt wat meer discipline in doorgevoerd worden.

Afzien

Na de drinkpauze zien we Bediako niet meer terug. Hij was net voor de drinkpauze al even gaan zitten en leek al aan vervanging toe. Zo op het oog tel ik drie invallers na de drinkpauze: Tijmen Bakker, Elijah Kruize en Morgan Assenberg zijn in het veld gekomen en even later maakt dan ook Tristen Kroeze na lange tijd weer zijn opwachting in onze laatste lijn (Foto 19). Goed om te zien hoe Tristen zich na alle blessureleed weer terug heeft geknokt. Toch een van de positieve zaken die ik voor vandaag kan noteren!
Veel meer positiefs valt er niet te melden over deze slotfase. Het is afzien voor Huizen: GVVV is heer en meester en Huizen moet zich beperken tot ‘damage control’. Slechts sporadisch wordt de oplossing naar voren nog gevonden en veelal gaat de bal achteruit of angstig breed. Een enkeling probeert zich toch met een individuele actie nog wat in de kijker te spelen, maar krijgt dan subiet het deksel op de neus. Het verschil in trainingsopbouw (GVVV is al twee weken eerder aan de voorbereiding begonnen) doet zich meer en meer gelden. Dat gevoegd bij de onmiskenbare kwaliteiten die de Veenendalers op het veld weten te brengen is duidelijk dat Huizen inmiddels aan een kansloze missie bezig is.
Voor de statistieken dient nog vermeld te worden dat die sterke Veenhof nu eens als aangever functioneert en zo Giel Slijkhuis in staat stelt de 6 – 3 op het scorebord te schieten.

Rob de Groot

“Na een minuut of twaalf begon Huizen pas te voetballen,” leg ik De Groot voor.
“Nou, toen begonnen we in ieder geval pas aan de wedstrijd,” klinkt het wat cynisch. “Die eerste tien minuten weet ik niet wat we aan het doen waren, maar in ieder geval helemaal niets van hetgeen we hadden afgesproken… Het was pure passiviteit!”
“Nou is het wel een kwaliteit van GVVV om vanuit de omschakeling snelle combinaties over de flanken op te zetten…”
“Nou, die eerste tien minuten was er niks ‘om te schakelen’, want ze hadden gewoon de bal! Wij verdedigden op een manier die niets te maken heeft met verdedigen op dit niveau, dus laat staan: één of twee niveaus hoger!”
“Dat had je toch niet verwacht, ondanks dat GVVV een tegenstander is waartegen je vol aan de bak moet...”
“Nou ja, tegen een ploeg als GVVV kan het best zo zijn dat je met tien minuten met 2 – 0 achter staat. Maar het gaat er meer om de manier waarop wij verdedigden, agressief verdedigen moet de basis zijn. En wáár je dat dan doet, laag op het veld tegen een goede ploeg als GVVV of straks in de competitie wat hoger, dan moet daar gewoon agressiviteit in zitten. En zit dat er niet in, dan wordt het tegen elke ploeg gewoon lastig.”
“Na die tien minuten maakten we er toch wel gewoon een echte wedstrijd van…We gingen zelfs wat overmoedig spelen waaruit dan die derde goal vlak voor rust valt…”
“Ja, mee eens! Ik denk dat we het goed oppakken met wat meer beweging en agressiviteit bij het verdedigen. In de omschakeling krijg je dan ook een aantal keren de bal. Dan zie je dat je ook tegen een goede ploeg als die dat iets minder gaat doen, dat het gewoon maar elf spelers zijn die je wel degelijk een keer uit kunt spelen. En als dat lukt, dan ligt er veertig, vijftig meter. Dan wordt het sprinten of één-tegen-één en ja dan doen we het prima dat we dan uit de corner die daar uit ontstaat weten te scoren.”
“De tweede helft viel het doek. Da’s op zich niet onlogisch gelet op de trainingsvoorsprong die GVVV op ons heeft…”
“Ja, ook dat weer. Als dan de pijp op een gegeven moment leeg is, dan is dat geen enkel probleem. We hebben nog vier werken tot de competitie, we zijn pas twee weekjes bezig en dus komt deze wedstrijd eigenlijk iets te vroeg en hebben we het eigenlijk toch best prima gedaan. Alleen baal je als coach dan niet dat je het conditioneel niet trekt, maar zoals je zegt dat je drie minuten voor rust nog met 2 – 3 voor staat, we zijn in balbezit en zij geven eigenlijk geen enkele druk, wij worden wat passief in balbezit en laten ons alsnog onder druk zetten wat helemaal niet nodig is, een omschakelmoment en hij ligt er in! Dan na rust na vijf minuten weer idem dito, je raakt de bal kwijt en dan is het kassa! Dat kan niet!”
“Ik had ook de indruk dat er wat lagere nummers de tweede helft in het veld kwamen. Dat duidt toch wel vaak op spelers die dichter tegen de basis aan zitten… Nummer één tot en met elf vallen toch vaak te beurt aan de beoogde basisspelers…”
“Ach, je weet hoe ik over die rugnummers denk (Rob hecht hier totaal geen waarde aan, Red.) Ik denk dat heel veel clubs daar niet aan doen. Dus ik zou daar niet op rekenen. Als ik zelf naar de spelers kijk die ik de eerste helft zag staan, dan denk ik wel dat het maar zo de eerste basis zou kunnen zijn.
Nee, breekpunten voor mij vandaag wat beter moet zijn die eerste tien minuten en net voor en na de rust. Dat zijn de leermomenten voor de komende weken…”
“Al met al: tevreden of ontevreden?”
“O, over het algemeen ben ik wel tevreden, want nogmaals: we zitten pas in week twee van de voorbereiding. Bij GVVV waren ze best wel ontevreden in de rust. We hebben alleen maar geluisterd en ik heb aangegeven dat ik hetzelfde had kunnen zeggen van onze eerste tien minuten. Ik denk dat ze bij GVVV best nog aan de bak zullen moeten in die tweede divisie en dus was het voor ons een prima oefenpotje!”

Damian Stiemer

Een nieuw gezicht onder de lat bij Huizen. Nieuwkomer Damian Stiemer onderging vandaag wat je noemt een ‘vuurdoop’…
“Ik wist donderdag al dat ik zou gaan starten. Onze namen stonden gewoon verkeerd om op het formulier. Best wel lekker: ik heb twee wedstrijden hiervoor steeds de tweede helft gekeept, nu mocht ik dan starten.”
“Dan krijg je binnen vijf minuten twee verschrikkelijke goals om je oren… Schrok je daar niet van?”
“Die eerste werd van richting veranderd en die tweede was gewoon een fantastische voorzet die er bij de tweede paal werd binnen gewerkt. Maar goed: je weet van tevoren dat GVVV een goede ploeg is vanuit de tweede divisie, maar dan schrik je toch wel wat en hoop je dat de rest van de middag iets anders zal gaan verlopen… Nee, het was niet een ideale start…”
“Jullie herpakten jullie wel, maar dan krijg je toch die teleurstellende derde nog om je oren als jouw wedstrijd er bijna op zit…”
“Ja, dat was wel heel erg balen. Bij de voorgaande wedstrijden werd er meteen na de vijfenveertigste minuut afgefloten dus ik dacht al dat we met een voorsprong de rust in zouden gaan. Maar dat liep dus iets anders. We hadden de bal gewoon in de ploeg moeten houden, maar dat ging niet helemaal goed en kregen we die ***goal nog in die laatste seconden tegen…”
“Hoe is je start bij Huizen je bevallen tot dusver?”
“Ik voel me redelijk. Ik heb pas drie trainingen gehad en drie halve wedstrijden. Ik merk wel dat het per training beter gaat en dat dit nog niet mijn niveau is en dat er nog wel een schepje bovenop zal moeten. Maar de club bevalt me zeker, het voelt alsof ik in een warm bad terecht ben gekomen!”

Daymio Grep

“Je maakt nogal wat minuten bij Huizen 1 voor een Onder23 speler…”
“Tja, ik moet zeggen dat ik dat ook niet had verwacht. Er is een aantal spelers nog op vakantie, dus is het voor mij een mooie gelegenheid om me te bewijzen. Ik denk dat dat ook wel lekker is gegaan…”
“Als je er in komt, dan stá je er wel! Je laat het inderdaad wel zien…”
“Ja, ik probeer gewoon voor alle ballen scherp te zijn…”
“Je bent dan Onder23, maar dat zie ik niet aan je postuur en fysiek af… Je oogt erg volwassen!”
“Dat zie ik als een compliment!”
“Zo is dat ook zeker bedoeld!”
“Ik speel sinds de winterstop bij Huizen Onder23. Daarvoor speelde ik bij Spakenburg Onder23. Ik hoop hier sneller aansluiting te vinden bij het eerste team en vooral meer uitdaging. Dat miste ik een beetje bij Spakenburg. Daar gaat men wat om anders om met de jeugd dan hier. Ik heb het hier ook heel erg naar mijn zin, een leuke groep en de jongens vangen met goed op en ik kan hier vrijuit voetballen voor mijn gevoel. Nee, ik heb zeker een goede indruk van Huizen…”
“Nou, ik hoop nog heel veel plezier aan je te gaan beleven!”
“Haha, dat hoop ik ook, dank u wel!”