Angstgegner

Het blijft ‘leuk’ als een club je als ‘angstgegner’ betitelt. Het Veenendaalse D.O.V.O. dat dit seizoen onder leiding staat van Dennis van der Steen — ooit begenadigd vleugelspits in groen-geel — plakt ons deze eretitel op. En dat na een dramatisch verlopen seizoen.
Vandaag treffen we elkaar weer, deze keer voor de Harry Hamstra Cup. Hamstra was een iconisch lid van Sparta Nijkerk en initiator van de Salenteincup die na zijn overlijden dan ook meteen werd omgedoopt naar Harry Hamstra Cup.
De opbrengst van de Harry Hamstra Cup gaat naar de Stichting Vrienden van het Meander Medisch Centrum, met een speciale focus op de oncologieafdeling en wetenschappelijk onderzoek. Een goed doel, maar helaas loopt de Huizer gemeenschap daar niet echt warm voor, want de dranghekken hoefden niet echt uit het vet gehaald te worden voor deze openingswedstrijd van het nieuwe seizoen. Hoewel er slechts een symbolisch bedrag wordt gevraagd, waar men dan ook nog eens een lotnummer voor een loterij voor krijgt, snap ik dat ergens ook wel: mensen zijn niet happig te betalen voor een wedstrijd waarin beide trainers nog volop aan het experimenteren zijn, waarin de speelminuten voorop staan en er dus twee fantasie-elftallen in het strijdperk treden.
Dat geldt zeker voor Huizen waar nog diverse spelers ontbreken en Rob de Groot een beroep heeft gedaan op een drietal Onder23-spelers en zelf één talentje uit Onder19.
Veel nieuwe gezichten bij Huizen. Dat is voor uw Apenstaartje wel even wennen. Bij voorbaat excuses als ik hier en daar nog even de plank missla; over een paar weken herken ik de mannen aan hun loopje!
Bij D.O.V.O. nog geen Theo Visser die zich vandaag zou beperken tot het lopen van rondjes rond het veld. Nog niet helemaal hersteld van zijn gebroken middenvoetsbeentje in de wedstrijd tegen Huizen.
Het is nazomers warm en een straf windje schuin over het veld moet voor iets van verkoeling zorgen.

Startblokken

Het is D.O.V.O. dat in de openingsfase het meest voortvarend uit de startblokken schiet. Toch is de eerste corner voor Huizen als Dion van Burik goed diep gaat en de Veenendalers alleen ten koste van een hoekschop erger weten te voorkomen. De bal komt hard voor, doelman Niels Daalhuizen zit er naast en ziet de bal door zijn vingertoppen glippen. Helaas ziet Huizen geen kans daar van te profiteren.
Een ander uitglijertje is dan van onze Randy Schiltmeijer die gevaarlijk balverlies inleidt. Het blijft gelukkig bij een ongevaarlijk schot van ver buiten de zestien dat bovendien ruim tegen de reclameborden ketst. Ook een inzet van Milan Gardien weet het doel van Brent van Bockel niet te vinden.
We zijn elf minuten onderweg als Dion van Burik er weer tussenuit trekt en goed voorzet. De bal is scherp en hard en daarmee komt het nét niet tot een koppoging om deze goede actie een passend vervolg te kunnen geven. Kort daarop legt Van Burik goed af op Mick Bakker die in één keer uithaalt maar het doel helaas veel en veel te hoog zoekt.
Het lijkt er toch op dat Huizen de wedstrijd wat in evenwicht aan het trekken is.

Domper

Brent van Bockel moet zich onderscheiden als Matthijs van Nispen ineens doorstoot en gevaarlijk voor onze doelman opdoemt. Met een dappere reactie weet Van Bockel het gevaar te keren en pareert de harde inzet. In dezelfde minuut wordt een inzet van Max den Boer corner gekopt en komt Huizen weer even onder druk te staan. De corner komt voor en lijkt te worden geruimd. De bal valt echter een meter of twee buiten ons strafschopgebied opnieuw voor de voeten van Max den Boer en hij volleert Den Boer de bal gevaarlijk op goal. Opnieuw een hoekschop, nu gevolgd door een lelijke mispeer, waarna het gevaar geweken lijkt. De druk houdt echter aan en voor Max den Boer geldt dat driemaal scheepsrecht is en met een stevige knal neemt hij twee minuten later Van Bockel opnieuw onder vuur. Via de vingertoppen van onze doelman slaat de bal dan toch binnen en kijkt Huizen naar een op dat moment terechte 0 – 1 achterstand aan…

Drink– en adempauze

Arbiter Remon Tulen – zoon van voormalig Huizen2 trainer Tulen! — blaast dan af voor een ‘hydration break’. Het is voor Huizen meteen even een adempauze om even wat puntjes bijeen te grabbelen om op de diverse ‘i’tjes te kunnen zetten. Het is onbeperkt wisselen, maar ik mis nog de bekendheid met de spelers om te kunnen constateren óf en wié er precies gewisseld worden. Zeker aan D.O.V.O. zijde waar zo ongeveer de volledige selectie acte de présence geeft zie ik niet welke nieuwe gezichten Van der Steen binnen de lijnen heeft gebracht.
Na de hervatting zien we hoe Eja Dakriet (sterk!) van Burik inspeelt. Kevin van Dieren is het eindstation, maar het blijft vooralsnog zonder gevolgen. Maar Huizen zit nu wel wat beter in de wedstrijd en dat betaalt zich uit als een diepe bal op Van Burik onze spits vrij voor doelman Daalhuizen dreigt te zetten. Ook in vriendschappelijke wedstrijden wordt de drastische ingreep niet geschuwd en Van Burik wordt gevloerd binnen de beruchte lijnen. Arbiter Tulen is gedecideerd en wijst naar de stip. Het is Van Burik die een van de bekende voetbalwetten tart en als ‘slachtoffer’ zelf het vonnis wil gaan voltrekken. En dat had ie dus beter niet kunnen doen… Doelman Daalhuizen heeft goed het oog op de zwak ingeschoten strafschop en keert hem met een katachtige reactie. De bal spat terug het veld in en dan zijn daar zowel Van Burik als Daymio Grep er als de kippen bij om de bal alsnog achter de zich dapper werende Daalhuizen te planten. 1 – 1 en dat geeft de burger weer wat moed.

Rust

Door het wat gekantelde spelbeeld mag de 1 – 1 rustig als ‘terecht’ worden bestempeld. Beide ploegen hebben nog wat moeite de vaste patronen te hervinden. Zeker bij Huizen waar veel nieuwe gezichten hun opwachting maakten, was het vaak nog wat zoeken. Toch zagen we wel al fraaie stukjes voetbal op de mat gelegd worden. Ik kon persoonlijk wel genieten van Dakriet, Van Dieren en Van Burik.
Ongetwijfeld zullen beide coaches de tweede helft nog de nodige wisselingen in hun team aanbrengen, dus het is maar afwachten wat ons de tweede helft wort voorgeschoteld. Bij D.O.V.O. is een compleet elftal bezig met een warming-up, bij Huizen tikken vier spelers een balletje rond op dat zinderende veld: Fledderus, Ohm, Assenberg en Nick Bakker.

Kortstondig

Na rust inderdaad Jostein Ohm binnen de Huizer gelederen. Ook Dennis van der Steen heeft zijn team op meerdere plaatsen gewijzigd. Voor D.O.V.O. begint Kelly Joáo aan een speels avontuurtje in de hoek van ons strafschopgebied en legt wat defensieve krachten in de luren voor hij dan toch balverlies lijdt. De uitval gaat dan via Jostein Ohm langs de zijlijn op weg naar Daalhuizen, maar zo ver zal Ohm helaas niet komen. Ook hij wordt met de botte bijl gestopt en heeft even verzorging nodig. De vrije trap wordt nog genomen, maar dan gaat Jostein al vlot zitten. Zijn optreden zal vandaag van korte duur zijn: met een blessure moet hij na drie minuten het veld al weer verlaten. De Groot brengt Van Burik weer binnen de lijnen als de onfortuinlijk Ohm terug naar de dug-out strompelt.
Van Burik doet zich meteen weer gelden en dwingt doelman Daalhuizen bij de eerste paal tot een goede redding.
Goed werk van de sterk spelende Kevin van Dieren leidt tot een goed schot dat via een verdediger in handen van Daalhuizen ketst. Huizen is duidelijk sterker uit de kleedkamers gekomen.

Evenwicht

De wedstrijd is nu wel in evenwicht en onze nieuwe doelman Damian Stiemer (goed coachend) moet aan de bak om Fereboury Kourouma te stuiten. Hij doet het met verve.
Ook Mick Bakker zal de wedstrijd niet vol weten te maken, ook hij valt uit met een spierblessure.
Ra’sean (spreek uit: “Rasjon”!) Bediako weet samen met Elijah Kruize (ook weer lekker op dreef!) een soepele combinatie op te zetten die uitmondt in een scherpe voorzet waar in de menigte de Huizer voetjes net een schoenmaatje tekort kwamen om de bal achter Daalhuizen te kunnen tikken.
Ook Bediako en Stefano Fransberg weten het de D.O.V.O. defensie lastig te maken. Via een carambole levert het Huizen opnieuw een hoekschop op. Daar moet echter nog even wat op getraind worden en de bal wordt geruimd voor Daalhuizen moet capituleren.
Een foute terugspeelbal van José Barbosa zet Joáo ineens voor doelman Stiemer. Opnieuw laat Stiemer zijn klasse zien en weet het gevaar dapper te keren.
Een schot van Stijn Fledderus vliegt helaas recht op D.O.V.O. doelman Daalhuizen af en daar heeft deze jonge doelman geen enkele moeite mee. Maar Huizen blaast in de bus en heeft nu het beste van het spel tot zich getrokken.

Yes!

Opnieuw is het Dion van Burik die een gevaarlijke loopactie start die goed wordt opgevolgd door Stefano Fransberg die met een fraaie pass Van Burik wat schuin maar vrij voor Daalhuizen zet. Dan laat onze kersverse spits zijn klasse zien en met een geplaatste bal jaagt hij de 2 – 1 in de verre hoek!
Beide coaches mogen doorwisselen en daar maakt De groot goed gebruik van. Ra’sean Bediako komt Van Burik vervangen. Van Burik was immers al gewisseld voor Ohm en moest na drie minuten toch weer het veld in. Dion is echter wel een spits waar we verdomd zuinig op moeten zijn…
Voor D.O.V.O. tikken Nourdin Bergwerff en Timo Pluk frivool door onze defensie. We houden de adem in, maar dan gaat de vlag van grensrechter Andrew Habib de lucht in en kunnen we opgelucht uitademen: buitenspel… Natuurlijk: het gaat vandaag om het spel en niet om de knikkers. Maar ik ben een hebberd en ik wil én spel én knikkers zien!
Ook Ra’sean Bediako stuit dan nog op Daalhuizen en Kruize, Van Dieren en Fransberg laten even zien hoe mooi voetbal kan zijn. Zonder bekroning helaas, maar dat na drie trainingen dit al op de mat gelegd wordt is zonder meer hoopvol.
José Barbosa ruimt met een doffe dreun de bal uit de eigen zestien als D.O.V.O. nog even aan wil dringen. De bal verdwijnt op het dak van de sporthal. Hilariteit als Barbosa vertwijfeld naar het hoofd grijpt. Maar je hoeft ‘m niet zelf te gaan halen, hoor José…

Rob De Groot

“Een lekkere opsteker om mee te beginnen,” leg ik onze winnende coach voor.
“Ja, zeker! We zijn nu een weekje bezig en dat zijn er eigenlijk maar twee dingen belangrijk: heel houden en conditie opbouwen.”
“Het viel mij op dat er ondanks dat er pas drie keer getraind was toch al af en toe fraaie patronen zichtbaar werden…”
“Nou, ik weet niet of het al echt ‘patronen’ zijn, maar ik denk dat we ietsje meer dan vorig seizoen spelers hebben die wat balvaardiger zijn en graag de bal willen hebben. Als je een goede aanname hebt en je beweegt door met een 1-2’tje, dan ziet het er al snel goed uit.”
“Dion van Burik gaf me net aan hoe hij graag aangespeeld wil worden, en dat zag ik ook al goed terug vandaag…”
“Ja, als is het maar twee of drie trainingen, goede voetballers hebben dan wel door waar de kwaliteiten van Dion liggen. Maar dat is alleen maar positief..”
“Je begon vandaag met vier jeugdspelers. Was dat omdat er nog zoveel spelers van de eerste selectie ontbreken?”
“Ja, precies, er ontbraken vandaag nog zeven spelers uit de eerste selectie. Twee blessures en de rest is nog met vakantie. De komende twee weken kenmerken zich nog wel doordat we nog niet compleet zijn. Vandaar dat ik een aantal jongens van Onder23 erbij heb gehaald…”
“Ook van hen zag ik leuke dingen. Met name Stijn Fledderus en Morgan Assenberg…”
“Morgan is zelfs vanuit Onder19 doorgeschoven…”
“Dan hebben we daar toch wel een groeibriljantje mee in huis…”
“Ik kende Morgan dan ook nog niet, maar hij werd me doorgeschoven en heeft drie keer meegetraind. Daarin heeft hij een gretige indruk achtergelaten en dat is absoluut hoopvol!”
“Dan het veld… Toch weer vier ‘slachtoffers’…”
“Ja, Jostein na drie minuten… Hij zou vandaag maar kort spelen, maar drie minuten was wel héél kort. Hij had alleen donderdag meegetraind, dus we hadden al afgesproken dat hij er alleen in zou komen als het noodzakelijk was. Ik dacht de tweede helft ‘Even kijken of hij twintig minuten kan spelen…’, maar we moeten nu even afwachten hoe de blessure zich ontwikkelt…”
“Maar ook een jonge speler als Mick Bakker…”
“Ja, dat heeft hij vorig seizoen ook wel gehad. Ik denk dat dat ook komt omdat we pas een weekje bezig zijn. Hij gaat dan voor het eerst weer spelen en er zal ongetwijfeld een stukje spanning in het lichaam zitten – je wilt je toch een beetje ‘laten zien’ – zware omstandigheden met die warmte, dus dat het er ergens in schiet is dan begrijpelijk. We hopen dat het niet meer dan een verkramping is…”
“Je mocht gelukkig doorwisselen…”
“Ja, ik had in principe een planning gemaakt waarin iedereen even aan de bak zou gaan komen. Alleen Jostein viel daar nog even wat buiten…”
“Eerste gewin, kattengespin… Het zegt natuurlijk niets. Niet bij verlies en dus ook niet bij winst. Maar heb jij toch nog dingen gezien, spelers die je opvielen positief of negatief…”
“Ja, natuurlijk heb ik wel dingen gezien. Maar als ik dan zo’n eerste trainingsweek moet afsluiten na een lange zomerstop, met veel nieuwe jongens, dan valt me vooral op dat er weer een nieuw elan in de groep is, spelers die graag het komende seizoen willen gaan presteren. Ik denk dat die mix van nieuwe spelers en spelers die hier al speelden een goede mix is. Ik zie moeilijke keuzes binnen die groep niet als een probleem, eerder als een noodzaak…”

Kevin van Dieren

Een van de spelers die me nadrukkelijk opvielen vanmiddag was die lange middenvelder met die soepele bewegingen en die heerlijke passing. Kevin van Dieren…
“Vind je het gek als ik je vergelijk met Wim Jonk qua speelwijze?”
“Euhhh… Ja, ik snap je wel een beetje,” klinkt het bescheiden. “Ik begon een beetje stroefjes, moest ook toch nog wat aan het veld wennen. We hebben gelukkig al wel de hele week op dit veld kunnen trainen, waardoor ik het na tien minuten goed op kon pakken. We maakte gelukkig snel de 1 – 1 en hebben we uiteindelijk denk ik verdiend gewonnen met 2 – 1.”
“Met name de tweede helft waren we de dominante partij. Ik had wel de indruk dat er bij D.O.V.O. de tweede garnituur aan bod was gekomen…”
“Ja, dat gevoel kreeg ik ook wel. Ze begonnen met de A-selectie en gaandeweg kwamen er nieuwe jongens binnen en ook de B-selectie die zich mochten gaan bewijzen. Dus ja, dat was voor ons wellicht wel gunstig. De tweede helft waren we wel vaak de bovenliggende partij, waar we de eerste helft vaak moesten inzakken. Maar ook dat denk ik dat we dat heel goed oppakten waardoor ze er toch niet echt doorheen wisten te komen…”
“Ik zag voor een ploeg die elkaar maandag voor het eerst hebben gezien, toch al hele leuke combinaties. Vooral van die lange middenvelder Van Dieren, die de bal vaak in één keer op het juiste been en met de juiste snelheid door wist te spelen…”
“Haha, ja, dank je wel. Ja, Huizen is een hele fijne club, leuke teamgenoten, ik werd hier heel goed opgevangen.”
“Je komt van Spakenburg. Wat deed je besluiten om ondanks dat we twee divisies lager spelen toch naar Huizen te komen?”
“Het maken van de minuten. Bij Spakenburg zijn er gewoon heel veel goede spelers die gehaald worden. Ze spelen in de top van de tweede divisie en al doe je het dan als jonge jongen goed, dan krijg je toch amper kans om door te breken. Ik ben dan ook nu al heel blij met mijn keuze en heb er zeker geen spijt van.
Dat ik nu twee divisies lager kom te spelen, daar heb ik totaal geen moeite mee. Ik wil gewoon spelen, belangrijk zijn, onderdeel zijn van het team, zorgen dat we zo snel mogelijk terugkomen in die derde divisie…”
“Ik kijk nu al uit naar je volgende optreden!”
“Haha, dank je wel. Dinsdag weer!” (dan speelt Huizen om 20.00 uur in Hoogland tegen de gelijknamige club, RT)

Dion van Burik

“Een nieuw gezicht dat zich meteen laat zien…” open ik ons gesprekje met onze kersverse spits…
“Het was een beetje een ongelukkige start eigenlijk, die strafschop die ik dan mis. Ik merkte dat het veld heel stroef was met aannames en dat soort dingen. Het was best wel even wennen. Gelukkig ging het de tweede helft wat beter en uiteindelijk ook die goal gemaakt…”
“Er ging gewoon ontzettend veel dreiging van je uit… Elke keer dat jij aan de bal kwam, ging ik rechtop zitten…”
“Tja, ik wilde de bal liever niet in de voeten hebben op dit stroeve veld. Dat hadden mijn medespelers goed door en dus kon ik meer diepte zoeken waar die dreiging uit voortkwam…”
“Het is een beetje jouw handelsmerk: neusje voor de goal, één-op-één afronden, snelheid… Hoe is je eerste week bij Huizen je bevallen?”
“Eigenlijk bijzonder goed. Alles is hier goed geregeld, leuke mensen, leuk team, het enige minpuntje is dat veld, veel jongens lopen met blaren, ik heb ze zelf ook, maar voor de rest is alles hier perfect, de dynamiek en de groep is goed…”
“Het went wel, dat veld,” probeer ik Dion gerust te stellen. Er schijnt wat ontwikkeling te zijn in het streven naar een nieuwe grasmat, maar daarover laat ik verdere mededelingen aan het bestuur. “Ondanks dat veld toch een prima eerste indruk achter gelaten…”
“Dank je wel! Dat is een mooi compliment. Nu de trainer nog, ik hoop dat die er ook zo over denkt, haha! Maar als je als spits blijft scoren, dan komt dat wel goed. Ik maakte er maar ééntje!” werpt Dion tegen als ik hem beide goals toedicht. “We liepen wel alle twee op die rebound af, maar Daymio was er eerder bij dan ik. Maar de winnende heb ik dan weer wél zelf gemaakt, haha! Ik kreeg die bal mooi mee van Stefano Fransberg en hoefde hem eigenlijk alleen nog even goed te plaatsen…”
“Nou ja: dat plaatsen is hier een kunst apart gebleken, hoor…”
“Ja, bij de penalty lukte het minder, haha!” lacht Dion hartelijk om zijn eigen misser. “Dat het slachtoffer hem nooit zelf moet nemen, dat blijkt maar weer… Maar de volgende neem ik ook gewoon weer, hoor!” lacht Dion zelfverzekerd…