Gladiolen?

Na het dramatische verloop in Hoorn van afgelopen woensdag, komt het nu dan aan op deze thuiswedstrijd tegen Hollandia. Het wachten thuis duurt weer pijnlijk lang. De zenuwen maken me geen aangenaam echtgenoot vrees ik. Drie , vier keer controleren of de rugzak goed is ingepakt, voor de zekerheid ook maar een vestje mee (woensdagavond was het toch wel frisjes op die tribune in Hoorn) en dan eindelijk naar De Wolfskamer.
Daar tref ik Hollandia teammanager Peter Manshanden die me zijn familie– en voetbalhistorie uitlegt. Blijkt toch dat opa Manshanden en mijn vader niet samen gevoetbald hebben. Er blijken meer takken van de familie Manshanden te bestaan.
Opnieuw lijk ik van start te moeten gaan zonder wedstrijdformulier. Deze keer is het het KNVB Sportlink programma dat niet wil werken. Gelukkig krijg ik op de valreep van onze ladyspeaker Ellen alsnog de formulieren aangereikt.
Ook op die tribune: Theo Visser die met een gebroken middenvoetsbeentje ongetwijfeld met wat gemengde gevoelens op zijn wedstrijd tegen Huizen terug zal kijken, maar nu toch de mannen komt aanmoedigen. Vervelender vind ik de aanwezigheid van Joshua Lo-Asioe die ook deze wedstrijd geblesseerd aan zich voorbij moet laten gaan. Toch wel een speler die ik persoonlijk te weinig aan het werk heb gezien dit seizoen en in wie ik de kwaliteiten zie om ‘het verschil’ te maken als dat nodig mocht zijn.
Het formulier leert me dat Ahmed al Mahdi weer in de spits mag beginnen en daarmee Jostein Ohm op de bank houdt. Ook Jeroen Lamme is weer terug van zijn schoolkamp en begint ook weer op de bank.
Ondanks de Championsleague finale zijn er toch behoorlijk wat bezoekers op deze beslissingswedstrijd afgekomen. Zelfs een duif op haar nest in de nok van onze tribune zal vanaf haar hoge positie onze verrichtingen volgen aandachtig volgen… Het stoeltje eronder blijft uiteraard onder algemene hilariteit leeg…

Ander vaatje

Meteen bij aanvang wordt al duidelijk dat Hollandia lering heeft getrokken uit het eerste uur daar in Hoorn en tevens de nodige moed heeft geput uit dat laatste kwartier. Het trekt meteen vanaf de aftrap onvervaard ten aanval en in de eerste minuut al een kansrijke situatie als een crosspass op Freek Vrenegoor goed aankomt en Vrenegoor vanaf de achterlijn de bal voor wilt trekken. De bal belandt precies op de brede borst van Olivier Pabon die het kleinood dankbaar in ontvangst neemt. Het is een schot voor de Huizer boeg en geeft aan dat Hollandia hier niet bepaald met ‘een broek vol’ naartoe is gekomen…
In de vijfde minuut dan toch Huizen dat van zich doet spreken als Tim Vrakking met een goede lange pass Lars van Huisstede diep stuurt. Het levert Huizen de eerste corner van de wedstrijd op. Die corner wordt slecht uitverdedigd door de Hollandia defensie en Huizen kan de aanval doorzetten. Nu is het Jaylon Moi Thuk Shung die naar binnen komt, ,maar net één beweging teveel nodig heeft en één man teveel wil passeren. Het schot komt daardoor te laat en ketst voor de voeten van Van Huisstede die zijn inzet echter ruimschoot het doel van doelman Eendragt ziet missen…
Huizen is echter niet de sprankelend voetballende ploeg die we dat eerste uur in Hoorn hebben mogen aanschouwen… En dat baart me inmiddels toch wel wat zorgen…

Schrikken

Hollandia voetbalt er lekker op los. Ineens breekt daar Joey Lieshout door onze defensie en komt oog in oog met Olivier Pabon te staan. Lieshout denkt Pabon met een fraaie sleep te kunnen passeren, maar onze doelman heeft het door en werpt zich er goed voor. Lieshout valt en claimt een strafschop, maar arbiter Martijn Kieft ziet er niets in. Ook geen geel voor wat toch wel verdacht veel op ‘Schwalbe’ lijkt…
Een verre poging van Huizen dan om aan de andere kant Eendragt te verrassen met een afstandsschot eindigt rakelings naast de kruising. En zo weten beide ploegen de andere kant op scherp te houden.
Een voorzet van Stefano Fransberg wordt door doelman Eendragt ternauwernood voor het hoofd van de inlopende Lars van Huisstede weggevangen. Het scheelde ‘niks’ of Lars had er met het hoofd dat beslissende knikje aan kunnen geven waarmee de doelman kansloos geweest zou zijn. Dat was schrikken aan de andere kant. Maar vooralsnog houden beide ploegen elkaar aardig in evenwicht.
Hollandia schuwt de overtreding niet. Dat merkt Jaylon als hij bruut neergesabeld wordt in de middencirkel en zo een uitval van Huizen voorkomen wordt. Opnieuw geen geel door arbiter Kieft die dit duel opmerkelijk lankmoedig tracht te leiden, zulks tot ongenoegen van beide banken als het publiek en de spelers…
De vrije trap wordt door Vrenegoor tot corner gewerkt. De hoekschop wordt door Lars van Huisstede goed voor gebracht en als doelman Eendragt dan akelig mis zit ontbreekt weer dat ene laatste tikje om de bal achter de Hollandia doelman te werken…

Knokken

De onverzettelijke Artuur Zutterman weet van geen opgeven in zijn duel op de Hollandia achterlijn. Ook dit levert Huizen via wat omwegen weer een hoekschop op. Waar Huizen tijden lang de hoekschoppen amper bij de eerste paal wist te krijgen lijkt het wel of men er op geoefend heeft, want ook deze corner komt weer goed voor. Met dat verschil dat doelman Eendragt nu wel adequaat weet in te grijpen.
Hoewel de ergste hitte van de dag al voorbij is, is er toch besloten tot drinkpauzes. Op de een of andere manier werkt ons ‘veld’ als een warmteaccu. Die warmte kruipt je langzaam via je voetzolen en je kuiten omhoog. Geen overbodige luxe dus, die drinkpauzes. Natte lappen worden in de nekken van de spelers gelegd en de coaches krijgen even de gelegenheid nog wat laatste aanwijzingen aan de mannen mee te geven.
We hervatten met een stevige schuiver richting verre hoek van Artuur Zutterman. Eendragt is echter op zijn post en pakt de bal voor hij in die hoek weet te verdwijnen.
Onvriendelijkheden dan tussen Tim Vrakking en Joey Lieshout die zijn frustraties niet echt de baas was. Wederom houdt arbiter Kieft na een reprimande het geel nog op zak… Opnieuw een beslissing die hem niet in dank wordt afgenomen. Het zou niet het laatste brandje zijn dat Kieft moest blussen…

Evenwicht

De wedstrijd lijkt maar niet naar een van beide kanten uit te vallen. Huizen oogt wat aanvallender, maar doelman Eendragt is net als in Hoorn eigenlijk nog amper in gevaar gekomen op wat doorschietende ballen na.
Doelman Pabon grijpt dapper in op een voorzet en bokst dwars door de menigte de bal met twee vuisten naar veiliger oorden. Saro Bulterman bereikt Lieshout en diens voorzet resulteert in een kopbal van Sem Biezen die gelukkig geen enkel probleem vormt voor Olivier Pabon.
Nadat een vrije trap van Vrenegoor uit onze zestien is weggekopt, lijkt het veld opnieuw een slachtoffer te hebben gemaakt in de persoon van Mees Manshanden. Hij gaat neer zonder dat er een tegenstander in de buurt is en heeft verzorging nodig. Gelukkig kan de rosse verdediger verder. Goeie speler!
Van Huisstede wint dan na een minuut of veertig van wederzijdse schermutselingen een sprintduel van Douwe Leenders. Dan weer zo’n ongelukkig momentje waardoor de bal wegspringt en verloren lijkt te gaan aan Bart Spil. In zijn ijver en frustratie loopt Van Huisstede Spil omver. Weer even wat irritaties over en weer en weer géén geel van Kieft…
We naderen de rust al als Jaylon goed naar binnen trekt en nu wél bijtijds zijn projectiel afvuurt. Helaas ook nu halverwege een Hoorns hoofd dat de bal tot hoekschop af weet te buigen. Weer komt de corner goed voor en zien we hoe Dennis Lamme er net een centimetertje tekort komt om er lekker het voorhoofd tegenaan te kunnen zetten. Weer een mogelijkheid die vrouwe Fortuna ons maar niet wilde gunnen… Het levert wel opnieuw een hoekschop op, nu vanaf de andere kant. De bal komt opnieuw weer goed voor en veroorzaakt paniek in het Hoorns doelgebied. Opnieuw een corner, nu de paniek bij de tweede paal en wéér een corner. Dan is deze corner uiteindelijk wat te ruim bemeten en vliegt doel en spelers voorbij om een roemloos einde over de achterlijn te vinden.
Opnieuw een opstootje voor de Hollandia dug-out. Kieft komt spoorslags aangesneld om de kemphanen uit elkaar te halen. Een standaardsituatie waar met geel gezwaaid hoort te worden. Maar ook nu lijkt het erop dat Kieft zijn kaarten in de kleedkamer heeft laten liggen…

Rust

Die kaarten kan hij dan nu op zijn gemak uit zijn tas halen, want opnieuw gaan beide ploegen zonder score aan de thee. Deze keer wel na een aanzienlijk meer gelijk opgaande strijd dan afgelopen woensdag. Is Hollandia nou beter of speelt Huizen minder? Natuurlijk heeft Hollandia het gevoel dat het min of meer gewonnen heeft met dat gelijke spel in Hoorn omdat het die 0 – 2 achterstand had weten weg te werken. Huizen hield een stevige kater aan die ontmoeting over die voor onze mannen dus als een nederlaag voelde. Ik vermoed dat beide ploegen die gevoelens naar deze ontmoeting hebben meegedragen en dat is zichtbaar op het veld.
Huizen is weliswaar iets meer de bovenliggende partij, maar weet toch niet tot opmerkelijk veel serieuze wapenfeiten te komen, waardoor het gevaar van een ongelukkige tegentreffer nadrukkelijk op de loer blijft liggen.

Ongewijzigd

Beide ploegen starten ongewijzigd aan de tweede helft. Meteen de eerste minuut al een doorbraak van Ahmed Al Mahdi die weliswaar licht gehinderd toch de hoek maar voor het uitkiezen heeft. Hij kiest echter geen hoek en ziet zijn inzet recht op de opgeluchte doelman Eendragt afvliegen. Dit zijn toch echt de kansen die erin moeten wil je vandaag tot een resultaat kunnen komen!
Aan de andere kant bereikt Niels Koster die sterke Manshanden die op zijn beurt de bal goed voor geeft. Vrenegoor bedenkt zich niet en haalt verwoestend uit. Gelukkig wel meters en meters te hoog. Maar als hij die bal lekker op de voet had weten te krijgen, dan zou Huizen nu toch echt tegen een achterstand aan hebben gekeken. Opnieuw een schot voor de boeg… Een goede voorzet dan die door Jaylon prima wordt voorgetrokken. De inzet smoort echter opnieuw in het woud van blauwhemden dat zich met de minuut met meer overtuiging voor alle inzetten van Huizen werpt.
Twee minuten later opnieuw een uitbraak, nu via Stefano Fransberg die Jaylon naast zich ziet en daar voor kiest. Jaylon ziet zijn inzet echter rakelings langs de kruising scheren. Een beetje meer mazzel, een beetje minder pech, en… Tja… Als… als…als…

Zwoegen

Huizen zwoegt om dan toch dat verschil te gaan maken dat er eigenlijk wel moet komen. Sergio Kozjak blokkeert een inzet van Koster als die door Manshanden perfect wordt aangestuurd. Het wordt een corner die door Vrenegoor genomen wordt. Tim Vrakking onderschept dan slim de kort genomen corner en stuurt meteen Jaylon op avontuur. Onze nijver dribbelaar zorgde voor veel dreiging, maar helaas weinig gevaar. Ook nu loopt hij zich eigenlijk kansloos vast in de Hollandia defensie. De aanval loopt nog wel even door, maar wordt uiteindelijk toch probleemloos geruimd. De vergelijking met de nachtkaars ging ook hier weer op… We blaffen wel, maar bijten, ho maar…
Na een klein uur voetbal dan toch eindelijk een gele kaart. Blijkbaar had Kieft ze teruggevonden in de rust. Het is Lieshout die de prent in ontvangst mag nemen. Hij was de hele wedstrijd al aan het provoceren en agiteren, wellicht nog steeds de naweeën van die niet gekregen strafschop?
Voor Stefano Fransberg zit de wedstrijd er dan op. Hij wordt gewisseld voor Jostein Ohm. Een aanvallende wissel om door deze impasse heen te kunnen breken.
Dan gaat Olivier Pabon even in de fout als hij een terugspeelbal krijgt en abusievelijk Lieshout voor een medespeler aanziet. Het loopt gelukkig met een sisser af, maar een dergelijk foutje zou ons maar zo fataal kunnen worden.
Bij Hollandia komt Luke Abelskamp Freek Vrenegoor vervangen. Eenzelfde soort wissel als die ons in Hoorn fataal werd…

Fataal?

Op precies een uur officiële speeltijd slaat die eerste voetbalwet dan toch toe: als je zelf niet scoort, dan doet je tegenstander dat wel…
Een aanval over de flank waar onnodig balverlies balbezit voor Hollandia opleverde met teveel spelers uit positie. Met een verwoestende uithaal jaagt Niels Koster de bal spijkerhard diagonaal in de verre hoek… Met afgrijzen zien we het gebeuren. Het is niet eens meer onverwachts, we voelden het op de tribune al aankomen. Met de schrik om het hart zakken we terug in een soort van berusting: we voelden dit eigenlijk al de hele wedstrijd een keertje aankomen…
Huizen heeft een uur lang geploeterd, maar kijkt nu dus toch tegen een achterstand aan die tegen deze stugge en vastberaden ploeg maar niet zo 1-2-3 goedgemaakt zal kunnen worden.
Fataal? Daarvoor is het nog te vroeg met nog zeker een half uur te spelen op de klok. Maar we lopen nu wel achter die akelige feiten aan die we het liefst hadden vermeden…
Pabon voorkomt erger door een hard schot van Bart Spil onschadelijk te maken, Huizen recht de rug en Jostein Ohm legt de bal fraai klaar voor Ahmed al Mahdi die zijn inzet hard tegen de reclameborden ziet spatten. We geven nog niet op, dit mág niet en dit kán toch niet…?
Maar de twijfel slaat toch wel wat toe in de Huizer harten…

Zorgvuldigheid

Haast en zorgvuldigheid gaan zelden samen. Niet voor niets heeft men het spreekwoord ‘Haastige spoed is zelden goed!’ uitgevonden. Veel aanvalspogingen stranden in goede bedoelingen maar onzorgvuldige uitvoering. Passjes net te kort, in de voeten van een tegenstander, te hard, niet goed aangenomen, we zien alle varianten voorbij komen bij een Huizen dat naarstig op zoek gaat naar de gelijkmaker.
De bal valt opnieuw in de doelmond. Maaiende benen, maar geen Huizer schoen die het laatste tikje achter Eendragt weet te geven. De bal komt uit de mêlee, maar Jostein Ohm jaagt de rebound hard naast. Het is om wanhopig van te worden.
Sergio Kozjak forceert opnieuw een corner en nu zit Eendragt er met één vuist goed bij.
Opnieuw een drinkpauze. Zal Rob de Groot iets uit de hoge hoed weten te toveren dat Huizen wél weer op het goede spoor zal weten te zetten?
Na de drinkpauze lijdt Huizen balverlies en een uitbraak van Hollandia dreigt. Tijmen Bakker jaagt met de hem karakteristieke rode kop achter de uitval aan en wordt onderweg neergehaald zonder dat er een bal in de buurt is. Arbiter Kieft hoort het geloei van de tribune, ziet uit zijn ooghoeken iets gebeuren en fluit af. Uiteraard tot ongenoegen van de Hollandia-bank die hem dit in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk maakt. Opnieuw geen geel en dat is dan weer tegen het zere been van de Huizer bank… Nee, ik vrees dat Kieft geen plusje aan mijn database toe zal gaan voegen…

Niet opgeven!

Huizen weigert de handdoek te gooien. De minuten sijpelen weg en de druk neemt toe. Tijmen Bakker laat een voorzet los die maar zo de bovenhoek in had kunnen dwarrelen. Maar zoals gesteld: Vrouwe Fortuna had vandaag met dat mooie weer denk ik ook een vrije dag genomen en dus zeilt de inzet de kruising rakelings voorbij zonder tot een treffer te komen.
Souvian Nelson en Jim Broers komen dan bij Hollandia Joey Lieshout en Bart Spil aflossen. Lieshout bracht veel ‘strijd’ in de meest letterlijke zin des woords en een tweede geel hing dan ook een beetje in de lucht. Verstandige zet van coach Van der Werff…
Opnieuw een hartverzakking als Koster ineens alleen door mag en vrij kan opdoemen voor Pabon. Gelukkig jaagt Koster de bal slordig en hoog over en staat grensrechter Chieljan Veen met zijn vlag omhoog. Buitenspel en Huizen komt dus met de schrik vrij…
De 0 – 2 lijkt momenteel met een aandringend Huizen dat met de minuut meer risico moet nemen eerder in het vat te zitten dan de gelijkmaker…

Gelijk!!

Dan tóch! Een goede voorzet wordt in de menigte die zich bij de tweede paal heeft verzameld keurig binnengekopt. In de drukte is me ontgaan wie er daadwerkelijk het hoofd tegenaan heeft gezet, maar het blijkt de rosse kuif van opnieuw Dennis Lamme te zijn die wederom zijn waarde voor ploeg en vereniging bewijst.
1 – 1 En dan vlamt de hoop op een resultaat weer op in de harten van de Huizer aanhang. Ook de spelers geloven er weer in en maken zich op voor een slotoffensief met nog een minuut of twintig te gaan… Het kán, het moét!
Jaylon opnieuw sterk en dreigend naar binnen trekkend produceert helaas opnieuw een afzwaaier, een foute pass brengt Koster plotseling in een uitstekende schietpositie, maar gelukkig heeft ook Koster het vizier niet op scherp: hij heeft de hoek voor het uitkiezen en schuift de bal naast de goal van Pabon… Nee, het is bepaald geen technisch hoogstaand potje voetbal dat we hier op de Wolfskamer voorgeschoteld krijgen. Spannend is het wél…

Open mes

Huizen neemt risico, het moét wel! Hollandia countert scherp en sluw. Jaylon is net op tijd om de voorzet van Manshanden te blokkeren, Abelskamp neemt de hoekschop waar Pabon met één vuist tegenaan zit.
Elijah Kruize en Justen Kuiper worden gebracht voor het laatste kwartiertjes. De klok geeft 85 aan, maar met de drinkpauzes en wissels komen daar zeker nog wat minuten bij. Zutterman en Van Huisstede worden naar de kant gehaald voor dit verse bloed dat Huizen over de eindstreep moet tillen.
Een corner van Jostein Ohm vindt geen gelijkgestemde ziel en Tijmen Bakker onderscheidt zich in het duel en weet er weer een corner uit te halen. Opnieuw komt de bal voor, de inzet wordt tot twee keer aan toe van richting veranderd, maar belandt dan toch in handen van doelman Eendragt. Het zit niet mee. Diezelfde Bakker vergrijpt zich dan aan Douwe Leenders. Nu grijpt Kieft wél naar het geel – terecht overigens!
Huizen dringt aan. De negentig verschijnt inmiddels op de klok en een verlenging dreigt. Huizen drukt, zet alles op alles om die winnende binnen te werken. Een hoge voorzet en Encho Margaritha vangt de bal keurig op om hem vervolgens meter over te jagen. We houden bijna de adem in: welke kant zal het uitvallen? Pakt Huizen alsnog die winnende treffer of loopt het in het open mes dat de mannen uit Hoorn inmiddels fanatiek tussen de tanden geklemd hebben?

Alles of niets

Ineens belandt de bal kort voor de goal van Pabon bij die voetballende reus Encho Margaritha. Van dichtbij wordt de inzet nog miraculeus door Pabon van de lijn gered. Maar zonder geluk vaart niemand wel en de bal caramboleert voor het hoofd van Margaritha die met een kordate knik het lot van Huizen bezegelt: met nog slechts minuten – seconden? – te spelen kijkt Huizen ineens tegen een noodlottige 1 – 2 achterstand aan. Huizen moet nu va banque gaan spelen, alles of niets, maar dan zonder olé! Olé!…
Jeroen Lamme wordt ingebracht voor Tijmen Bakker. Jeroen kan met zijn kopkracht wellicht nog iets betekenen nu Huizen de lange bal moet gaan spelen, pompen om niet te verzuipen…
Ook Van der Werff grijpt nog in en brengt Nick Bot en Milan Schipper voor Saro Bulterman en Niels Koster. De tijd werkt nu in hun voordeel, ze ruiken en proeven de (verrassende) zege al op de lippen…
Een corner nog als Huizen massaal opdringt, alles en iedereen naar voren. Geruimd: wanhoop; een zwabberschot van Sergio Kozjak wordt maar ternauwernood bij de eerste paal onschadelijk gemaakt door doelman Eendragt; nóg een corner waarbij de bal in de menigte alsnog de gelijkmaker lijkt te gaan brengen. Maar opnieuw slaat het noodlot toe en de bal wordt kort voor de lijn weggetrapt.
Olivier Pabon is mee in de aanval getrokken, gaat neer, krijgt niets, balverlies en dan een uitval. Ons doel is leeg met Pabon nog in de zestien van Hollandia… De sluwe vos Encho Margaritha drijft langs de lijn op maar het ontbreekt hem aan de snelheid om dit op eigen kracht af te gaan maken. De bal gaat naar voren en lijkt te weinig kracht te hebben om op eigen kracht de doellijn te gaan halen. Maar de bal voorwaarts wordt opgepikt door invaller Nelson die de bal naar de 1 – 3 verlengt… Buitenspel! er was immers geen doelman meer en dus moesten er minimaal twee verdedigers tussen bal en doel staan, maar wie maalt daar nu nog om? Arbiter Kieft fluit na de treffer meteen af en met 1 – 2 zouden we ook aan het kortste eind hebben getrokken… Einde oefening, het boek derde divisie sluit zich…

Rob de Groot

“Welk gevoel overheerst er nu bij je?” vraag ik onze coach als hij wat mistroostig de kleedkamer uit komt. Geen knallende boombox uit onze kleedkamer, wel uit die van Hollandia dat gierend van de pret dit onverwachte succesje viert alsof de derde divisie al bereikt is. “Teleurstelling? Berusting? Verdriet? Misschien zelfs Opluchting?….” stel ik Rob voor…
“Nou, momenteel voel ik vooral ‘pijn’!” verklaart De Groot stellig. “Ja, dit doet echt wel effe zeer, hoor…”
“Ik had het nog niet verwacht deze uitschakeling. Niet tegen deze ploeg, niet al in deze ronde… Niet na afgelopen woensdag…”
“Ja, je dicht jezelf natuurlijk een goede kans toe als je thuis speelt na een 2 – 2 in Hoorn… In die wedstrijd daar had je natuurlijk je voorsprong al kunnen pakken en dat hebben we nagelaten. Daarmee wordt deze wedstrijd er dan zo een dat als je alles bij elkaar optelt dat het dan dus net niet wordt…
Dat klinkt dan vrij makkelijk, maar als ik kijk hoeveel energie, tijd de ploeg er in heeft gestopte gaande dit seizoen, dan doet het toch wel erg pijn dat je dan met dit resultaat er vanaf stapt… Dus nee, die andere gevoelens die je noemde, die zijn nu bij mij nog niet aan de orde… Misschien komt dat straks nog wel, maar nu voel ik dat niet…”
“Je verliest ‘m niet vandaag…
“Nee, zeker niet!”
“Het was gewoon een aaneenschakeling van wedstrijden waarin we net aan de verkeerde kant van de score bleven…”
“Zeker, het was steeds net niet. Zo heb ik het in de kleedkamer met de mannen ook afgesloten. Dat is de pijn die we allemaal voelen, maar de conclusie blijft dat het gewoon steeds ‘net niet’ was… We gaan het nog evalueren, maar de doelstelling was handhaving. Als je die doelstelling op deze manier niet haalt, dan kan je niet zomaar 1-2-3 denken ‘Prima hoor!’”
“Deze wedstrijd stond een beetje model voor het seizoen dat we gespeeld hebben… Bal van de lijn, mispeer op het beslissende moment, botte pech…”
“Ja, laat ik zeggen dat ik het met je eens ben dat het uiteindelijk gaat om hoeveel goals je tegen krijgt in een seizoen, maar zeker ook hoeveel maak je er zelf! Dit seizoen wisten wel genoeg kansen te creëren alleen gingen ze er te weinig in… En dat is uiteindelijk ook gewoon ‘kwaliteit’! Dat is dan misschien straks de ‘berusting’ waar je het over had. Als het iedere keer niet lukt, dan ja, dan moeten we de volgende stap maken. Maar zover zijn we blijkbaar nu nog niet…”
“Dan kijk ik naar Ajax dat vorig jaar op het nippertje degradeerde en nu wéér degradeert, dan kijk ik terug naar onze voorgaande twee degradaties op rij… Speelt dat ook door jouw hoofd? Moeten wij ook bang zijn voor dat scenario? Of ben ik dan heel pessimistisch?”
“Nou, dan ben je inderdaad wel héél pessimistisch… We willen gewoon heel graag in die derde divisie voetballen, daar hebben we heel hard voor geknokt, maar je moet niet denken dat als we volgend seizoen weer starten op een niveautje lager dat je dan in één keer flierefluitend de punten binnen harkt. Dat geeft een ploeg als Hollandia bikkelhard aan. Het zit allemaal zo dicht bij elkaar…
Maar als we straks de zomer hebben gehad, dan denk ik dat we weer alles hebben om voor te spelen. In de ontwikkeling en groei van de club is het niet gek dat het zo loopt. Je speelt vier jaar eerste klasse, twee jaar vierde divisie en uiteindelijk promoveer je dan naar de derde divisie waar je op het nippertje in blijft. Nu ga je er dan via de PD weer uit. Wat vooral van belang is dat je ook volgend seizoen dit niveau vast weet te houden. Datje zodra je die stap weer kunt gaan maken, dat je als organisatie en als team weer een stukje verder bent…”
“Nou, je levert met Al Mahdi, Pabon, De Lammetjes, Lo-Asioe, toch wel het nodige aan kwaliteit in…”
“Ja, spelers vertrekken, maar er komen er ook weer voor terug. We zullen moeten gaan zien hoe sterk een en ander dan is. Maar ook bij de jongens die blijven zitten veel jonge jongens die dan al een zwaar jaar mee hebben gemaakt. Ook komen er jongens terug die weinig tot niets gepeeld hebben door blessures, dat zijn allemaal van die optelsommetjes waardoor ik hoop volgend seizoen gewoon met een volledige groep te kunnen beginnen. Het is dan zaak om te zorgen dat je in die vierde divisie dan boven komt drijven. Als je een beetje uitzoomt, dan past het wel binnen het profiel, alleen koop je daar op dit moment niet zoveel voor…
Maar goed, ik ben nu echt wel even toe aan vakantie, ja… Ik heb hier echt wel even voor nodig om dit te verwerken…”

Tim Vrakking

“Tim, wat nu overheerst is teleurstelling, denk ik…” leg ik onze boomlange verdediger voor.
“Zeker,“ beaamt Tim somber.
“Je vocht verbitterde duels uit op het veld, bijna letterlijk… De urgentie was in jouw spel wel terug te zien….”
“Ja zeker, ik hoop dat iedereen wel besefte waar we vandaag voor speelden. Ik kijk naar mezelf en denk dat ik er alles aan heb gedaan voor een resultaat. Zulke duels horen er dan bij! Het begint met strijdlust. Misschien ging ik hier en daar wel over de schreef, maar hij (Lieshout, Red.) ook. Je moet dan maar kijken hoever je daarin kunt gaan met de scheidsrechter. Ik wist van de uitwedstijd dat dit ook hun kracht was dus dan moet je er gewoon kort op zitten en je duels winnen.”
“Ik vond het wel een opvallend verschil met afgelopen woensdag waarin we een uur lang domineerden en hen naar een grote nederlaag hadden moeten spelen…. Ik vond het vandaag wat meer in evenwicht qua krachtsverhoudingen…”
“Ik vond het eigenlijk andersom! Ik vond ons uit niet super spelen, mede door het veld. Ja, je domineerden woensdag wel en we hadden ook gewoon 0 – 3 of 0 – 4 moeten maken. Ik denk dat we vandaag het eerste half uur voornamelijk op hun helft zijn geweest! Samen met Daily Groenewegen ging ik voornamelijk op de middenlijn duels aan en konden we daarna weer verder voetballen. Daar moet je je dan uiteindelijk wel voor belonen met een of twee goals! Het is natuurlijk lastig om dat negentig minuten vol te houden om op hun helft druk te zetten. Dus moesten we ook af en toe wat naar achteren en worden zij ook wel een keer gevaarlijk. Ik vond ons vandaag aan de bal echt wel wat beter dan Hollandia, eigenlijk…”
“Dan blijft het dus heel lang 0 – 0, voelen jullie in het veld die tijdsdruk dan ook?”
“We hadden afgesproken dat we de bal snel van voet naar voet zouden laten gaan. Je zag dat ze er aardig doorheen kwamen te zitten. Ik hoorde ze na de wedstrijd alleen maar zeggen dat ze ‘kapot’ waren… Dus op zich deden we dat wel prima. Maar tot hele grote kansen kwam het – zeg ik uit mijn hoofd – maar niet.
Op het einde ga je natuurlijk met zijn allen naar voren om nog wat te forceren…”
“Nou, nu dan maar lekker op vakantie…”
“Nou, ‘lekker’ niet! Dit is echt wel een bittere pil! We wilden gewoon ten koste van alles in die derde divisie blijven. Straks krijgen we in die vierde divisie met alle respect dit soort ploegen tegenover je… Maar ja, als je hier niet van kunt winnen in honderdtachtig minuten, nou ja, dan eh… Ja dan hebben zij gewoon verdiend gewonnen…”
“Ja, we hebben het vreselijk laten liggen…”
“Klopt, maar dat is ook een beetje het verhaal van het gehele seizoen… Als je terugkijkt dan zie je dat wel ook zoveel punten hebben laten liggen… Vandaag ook weer: je domineert de wedstrijd en dan valt die bal één keer goed waar je weet dat zij daar naar op zoek gaan en dat is meteen een goal… Dan die 1 – 1 en denken we érop en erover!’, maar dan valt ie wéér voor hen goed en dan is het klaar…”