De teleurstelling achteraf was groot. Het werd uiteindelijk een afgetekende 0 – 3 tegen titelkandidaat Sparta Nijkerk. Een persoonlijke fout leidde de ondergang van Huizen op dramatische wijze in en vormde zo het spreekwoordelijke vingertje dat uit die al even spreekwoordelijke Huizer dijk werd getrokken.
Huizen kon zich echter voetballend prima meten met de de nummer twee van de ranglijst. Het speelde bij vlagen oogstrelend voetbal en het wist zich zelfs enkele uitstekende kansen en mogelijkheden te verschaffen. Maar op dit niveau kun je die niet ongestraft laten liggen, en dat deed Huizen dus wel… Kort voor rust een zwakke pass na een goedlopende aanval, een counter, een passeerbeweging en een schuiver die via de binnenkant van de paal doel trof en Huizen moest de rust in met een op het oog al kansloos ogende 0 – 2 achterstand…
Na rust een Sparta Nijkerk dat de deur nadrukkelijk op slot wilde gooien. Een wat discutabele strafschop velde het definitieve vonnis over onze dapper voetballende mannen en met de 0 – 3 kwam er een uitslag op het scorebord die eigenlijk geen recht deed aan hetgeen we aan voetbal hadden mogen aanschouwen. Het laatste kwartier werd plichtmatig uitgespeeld en Huizen kan zich gaan opmaken voor het cruciale treffen tegen een ontwaakt HSC’21. Dan moet het toch écht gaan gebeuren. Punten tegen tegenstanders als Sparta Nijkerk gelden als ‘bonuspunten’ en die liet Huizen zich dus helaas uiteindelijk toch wel wat geflatteerd door de neus boren vanmiddag…

Apenstaartjes kijk op de zaak

Morgen, zondag 15 februari, zo rond een uur of drie, hoop ik u het uitgebreide verslag van deze toch wat teleurstellende voetbalmiddag te mogen presenteren. Commentaren van een speler die op een voor hem bekende, maar voor ons onbekende positie aan de slag moest en dat bepaald niet onverdienstelijk invulde, onze captain en onze hoofdcoach. Verder hoop ik nog commentaar te krijgen van de arbiter van dienst die met een blessure de wedstrijd bewonderenswaardig tot een goed einde wist te brengen.