https://www.svhuizen.nl/zuur-puntje-huizen-ons-1-1/n3348c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Zuur puntje: Huizen - ONS 1-1
    1 apr 2017
    Ron Tuijnman
    Met een enkel puntje deed Huizen zichzelf toch iets tekort: ondanks een aantal goede kansen bleef het op de Wolfskamer tegen ONS steken op 1-1...
    zuur-puntje-huizen-ons-1-1

    ONS BOSO Sneek
    Geen wedstrijd waar ik me op voorhand op verheug: ik herinner me van de vorige ontmoeting in Friesland vooral dat ik me op de terugweg van die ruim drie uur durende rit heen en weer vertwijfeld afvroeg wat me bezield had die rit te maken voor zo’n bedroevend slechte wedstrijd. Daarbij is dit een wedstrijd waarbij Huizen zo ongeveer moét winnen om het dreigende degradatiespook van zich af te schudden en dat worden vaak niet de fraaiste wedstrijden voor die fictieve objectieve toeschouwer.
    ONS kent die zorgen niet: met tien punten voorsprong op de degradatieplekken en geen uitzicht meer op de titel, spelen onze gasten louter nog voor de punten en de sportieve eer. Dat verschil in insteek kán een voordeel voor Huizen zijn, maar het kan ook maar zo verlammend werken.
    Spits Van Loen zit zijn laatste wedstrijd schorsing uit. Ik hoop dat dat ook meteen zijn laatste schorsing zal zijn in Huizer dienst, want we zullen onze spits nog hard nodig hebben in die slotfase van de competitie.
    Van een spitsenprobleem is bij ONS BOSO Sneek ook geen sprake: daar loopt in de punt ene Yumé Ramos die er al achttien in heeft liggen en die daarmee de topscorersranglijst in deze divisie aanvoert. Dat doet mij denken aan het seizoen dat wij Lorenzo Netteb in de spits hadden. Een seizoen waarin we onder Leo Ruiters netjes in de middenmoot eindigden en waarna Lorenzo de zilveren schoen mocht ophalen in Amsterdam.
    De opstelling van Van de Pol is weinig verrassend: Benning, Vente, Papamelodias en Oehlers vormen de laatste lijn voor Verkerk, op het middenveld posteer ik al puzzelend aanvankelijk Doeve, Laoikili en routinier Van Toor en dan als voorste lijn Van Ruiswijk, De Graaf en El Biyar. Dat betekent dat Mensen, Klaassen, Etwi en Jones naast Mackaay in de dug-out mogen plaatsnemen. Mackaay wiens rol momenteel voor 100% reservedoelman is geworden. Grote klasse om je eigen wedstrijden op te offeren voor het clubbelang!
    Wederom moet ik mijn schrijfplekje ontdoen van chips en limonade consumerende jeugd. Het tafeltje aan de andere kant van het omroephokje is ook in beslag genomen door jeugd en de radioreporter - voor wie het een en ander dus eigenlijk bestemd is - neemt gelaten elders op de tribune plaats. Gelukkig grijpt Roelie Visser even in en kan de pers alsnog het schrijftafeltje gebruiken waarvoor het bedoeld is. Een paar bordjes ‘Gereserveerd Pers’ zouden dan ook geen overbodige luxe zijn.

    Moeizame opening
    Huizen opent de wedstrijd moeizaam en van enige terughoudendheid bij onze gasten is geen sprake. In de eerste minuut komt die gevreesde Ramos al een teenlengte tekort om wat met een goede diepe steekpass aan te kunnen vangen. Verkerk is attent en is hem net te vlug af. Kort daarop mag Renco van Eeken toch een koppoging wagen, ondanks de dekking. Het hindert hem dusdanig dat de poging geen gevaar zal vormen. Maar de druk komt in deze openingsfase van onze gasten en Huizen voetbalt zich daar maar moeizaam onderuit.
    En die druk houdt de eerste tien minuten aan. Ale de Boer mag uit vrije positie aanleggen voor een schot. Hij schrikt daar zo echter zo van dat hij slechts een rollertje produceert waar Verkerk nauwelijks voor hoeft te bukken.
    Pas na een klein kwartier zien we voor het eerst dat er iets vloeiends in de aanvalsopzet van Huizen zit en Bilal Laoikili probeert met een afstandsschot doelman Bas van Wegen te verschalken. De bal gaat echter ruim naast en ons eerste wapenfeit loopt dus met een sisser af.
    Dan kijken we weer even met ingehouden adem naar Ale de Boer die tussen twee man in dreigend bezig is. Gelukkig weet onze defensie zijn schotpoging te kraken en lijkt het gevaar weer even geweken.

    Kentering
    Toch komt Huizen meer en meer in haar spel en schudt het de nervositeit die het spel dat eerste kwartier kenmerkte wat van zich af en komt het zelfs tot een klein offensiefje. Eerst is het Guido de Graaf die in de drukte voor Van Wegen niet tot een voldragen schotpoging komt. Sneek komt dan nu niet onder de druk van Huizen uit en via de opgedrongen Van Ruiswijk wordt de bal opnieuw ingezet. Dan is het echter uit met de pret want Van Wegen kan de voorzet met kinderlijk gemak wegvangen. Maar we komen dus meer en meer in de wedstrijd.
    Zakaria en Bilal jagen fanatiek af op Angelo Zimmerman die dan in arren moede een corner moet weggeven. De bal komt voor en Van Wegen bokst de bal moeizaam weg. De afvallende bal belandt dan voor de voeten van Joey Papamelodias die uit wil halen voor een van zijn vernietigende schoten en de bal daartoe eerst wil controleren in plaats van de riskante volley te proberen. Als de aanval doorloopt krijgt Zakaria de bal voor de voeten in de zestien. Zijn bewegingen zijn perfect en met een ‘Robben-actie’ draait hij naar binnen. Zijn schot lijkt onhoudbaar in de verre hoek te zullen verdwijnen, maar ik heb in deze divisie nog geen zwakke keepers gezien en ook Van Wegen staat dus zijn mannetje: stijlvol zweeft hij de bal buiten zijn heiligdom. De corner levert verder niets op, maar Huizen laat toch even haar tanden zien.
    De beste kans voor Huizen dient zich vlak voor het halve uur spelen aan: Wouter Vente grijpt geweldig in en zet meteen de aanval in via Zakaria el Biyar. Deze geeft een prachtige steekpass op Guido de Graaf die daarmee meteen oog in oog met Van Wegen komt te staan. De doelman blijft echter goed op de benen en de hoek wordt daarmee toch wel lastig, waardoor Guido zijn inzet dan ook met de voeten gestopt ziet door Van Wegen. Een 100% kans waar je er normaliter toch niet echt veel van krijgt in een wedstrijd als dit. Scoren blijkt echter toch ook nu weer de Achilleshiel van Huizen dit seizoen…

    Evenwicht
    En zo bereikt de wedstrijd een zeker evenwicht, waarbij Huizen toch langzaam maar zeker het betere van het spel lijkt te krijgen. Maar met een Yumé Ramos in de gelederen van je tegenstander kan je nimmer verslappen. Achterin houdt Huizen dan ook gedisciplineerd de boel dicht en Ramos ziet zich altijd met een dubbele dekking geconfronteerd.
    Het laatste kwartier naar de rust verhardt de strijd zich wat. De goed fluitende scheidsrechter Kloet houdt het voorlopig bij vermaningen als Danny Benning bijvoorbeeld stevig getorpedeerd wordt. Ook Wouter Vente wordt bijna letterlijk onder ons Heugaveld-grastapijtje gefrommeld door de fysiek sterke Friezen. Uit voorzorg laat Van de Pol Desmond Mensen alvast warm lopen.
    Twee kansen nog voor de rust, eerlijk verdeeld over beide ploegen. Eerst is daar Jorik van Ruiswijk – waar onze buren volgend seizoen veel plezier aan zullen gaan beleven – die in de drukte voor Van Wegen ineens een omhaal produceert die echter recht op de Sneker doelman afvliegt en Yumé Ramos die een poging waagt als Huizen de bal maar steeds niet weg krijgt en hij zijn poging gekraakt ziet door zijn bewakers.

    Rust
    Rust dus met een 0-0 waarmee vooral Huizen zich wat bekocht zal voelen. Vooral de kans die Guido de Graaf liet liggen was een pijnlijke misser die Huizen eigenlijk op een op dat moment gewoon verdiende voorsprong had moeten zetten. Gedane zaken nemen echter geen keer en we kijken met angst en beven naar de ruststanden op de andere velden: die geven eigenlijk aan dat als er niets verandert Huizen vandaag toch echt met een driepunter van het veld zal moeten stappen.
    De vraag is nu of en hoe de aangeslagen Benning en Vente uit de kleedkamer terug zullen komen. Mensen doet in ieder geval een serieuze warming-up terwijl Mackaay opnieuw de pupillen van de week entertaint met zijn kunsten en grollen – daar kan geen cliniclown tegenop!

    Zeperd
    Zowel Vente als Benning verschijnen weer aan de aftrap en voorlopig dus geen entree van Desmond Mensen.
    Na een minuut of vier geeft Joey Papamelodias goed rugdekking als Ramos er weer vandoor dreigt te gaan. Het zal echter een speldenprikje blijken in deze tweede helft waarin Huizen nadrukkelijk op zoek gaat naar de openingstreffer. Achterin bij Sneek een uitglijer van Zimmerman, maar Huizen weet er niet van te profiteren, De Graaf heeft een kanonskogel in gedachten, maar voor de vallende bal zijn voet bereikt heeft zit er al een BOSO-verdediger tussen, Leroy Oehlers zet weer aan voor een imposante rush en wordt grof getorpedeerd door Gustavo van der Veen. Dan is de maat vol bij Kloet en Van der Veen moet deze onbesuisde actie met geel bekopen.
    En dan - als donderslag bij heldere hemel - een hoge kansloze bal op Ramos die er voor de vorm nog achteraan gaat, maar eigenlijk de hoop al opgegeven heeft. In plaats van de bal met een ferme peer linea-recta te retourneren laat men de bal dan stuiteren. En dat is nou net het enige dat je je niet kunt permitteren met een spits als Ramos in de buurt. In een fractie van een seconde heeft hij zijn kansloos uitziende positie omgezet in een superieure – als een haai die toeslaat neemt hij onverbiddelijk bezit van de bal, legt af op de aanstormende Ale de Boer die op zijn beurt ongenadig uithaalt en de bal in de verre hoek achter Verkerk plaatst: 0-1 en wat een zeperd! Volkomen uit het niets komen onze gasten uit Sneek op een voorsprong die ze bijna letterlijk als manna uit de hemel hebben zien neerdalen. Wat eens slechte 1 April grap, wat een opdoffer voor Huizen dat juist zó goed bezig leek te zijn.
    En we zijn nog maar nauwelijks van de schrik bekomen of verdwaasd kijken onze verdedigers weer naar diezelfde Ramos die nu uit een vrije trap zomaar volledig vrij voor Verkerk mag opduiken. Ik tel de 0-2 al, maar weer is het die superheld Johan Verkerk die als een cobra naar de lage schuiver spat en de bal onschadelijk weet te maken. Het zou wederom een cruciale redding betekenen want die 0-2 zou Huizen niet meer te boven zijn gekomen.

    Opluchting
    Met die onverwachte voorsprong op zak wisselt ONS coach Karrenbelt en brengt Steven Fabian met nummer vier op de rug binnen de lijnen voor Curtrick Gonzalez. Getuige het rugnummer lijkt me dat een defensieve wissel om ‘het slot op de deur’ en de wedstrijd in dat slot te gooien.
    Huizen recht de rug en gaat op zoek naar de gelijkmaker. Eerst is daar Zakaria die goed doorgaat en oog in oog met Van Wegen komt te staan. De hoek is echter te moeilijk en de bal slaat hard aan de verkeerde kant tegen het zijnet.
    De Graaf gaat net buiten de zestien neer. Guido zet zich zelf achter de bal en jaagt hem hard in de Sneker muur. De rebound wordt verkeerd geraakt en gaat met een grote boog omhoog en valt op het dak van het doel. Huizen legt zich niet neer bij een nederlaag en knokt voor wat het waard is .
    We hebben nog wel wat geluk als Ramos een diepe bal net niet onder controle weet te krijgen. De lange spits bleef echter een voortdurende dreiging voor onze defensie.
    Ook Rein Werumeus-Buning mag nog zijn entree maken ten koste van Danny Kampstra. Ik vermoed dat ook hier defensieve bedoelingen aan ten grondslag lagen bij coach Karrenbelt.
    Maar het is tevergeefs: Beestmens Leroy Oehlers dringt weer onverwoestbaar op en zwiept de bal nog maar eens voor. Bilal Laoikili legt in de doelmond de bal terug op Guido de Graaf die deze keer al vallend de bal keurig achter Van Wegen kopt: 1-1! Zonder meer een terechte gelijkmaker en die smaakt naar meer! Huizen is sterker, voetbalt beter en verdient de driepunter die blijkens de teletext pagina’s met de minuut noodzakelijker wordt.
    Huizen zet dan ook aan en Joey Papamelodias pegelt nog een keer snoeihard op de hakken van een Sneker verdediger.
    Henk van de Pol wil dan die driepunter forceren door Garrett Jones in te brengen voor de leeggespeelde Jorik van Ruiswijk. Sam Doeve jaagt dan de bal van flinke afstand rakelings langs de goal van Van Wegen. Je kunt de overwinning bijna ruiken!
    De Huizer onverzettelijkheid wordt nog maar eens gesymboliseerd door de uitblinkende Joey Papamelodias die de oprukkende Lloba Achuna afstopt. Als een tank denderde deze forse verdediger door onze defensie, tot hij Joey tegenkwam. Met een ferme ingreep zet Joey hem de voet dwars en liggend op de grond weet hij de bal alsnog bij een Huizer te krijgen. Onverzettelijkheid in optima forma!
    Ook Iry Etwi wordt dan langs de kant haastig klaargestoomd om in te vallen en mag dan tien minuten voor tijd in het veld komen voor de eveneens volkomen leeg gespeelde Zakaria el Biyar die onder luid applaus de dug-out opzoekt.
    Nog een schuiver van Fabian Stevens waarop Verkerk zich nog even moet strekken en we zien toch iets van twijfel in de ploeg sluipen: de 1-1 vasthouden of door proberen te drukken. Als je een wedstrijd niet kan winnen, dan moet je in ieder geval zorgen dat je ‘m niet verliest. En dat laatste lijkt in de slotfase toch de beste tactiek, want Ramos heeft het voetballende hoogtepunt van deze middag voor het dat slot bewaard: op een meter of twintig voor de goal van Verkerk ontvangt hij de bal, draait onverwachts om zijn as en laat een verwoestende uithaal los die tot onze ontzetting vlak naast de paal doel lijkt te gaan treffen. Dan is daar gelukkig opnieuw onze reddende engel Johan Verkerk die wederom een punt voor Huizen veilig stelt. Wat zullen we je ontzettend gaan missen, Johan!
    Als ONS dan verzuimt de laatste corner hoog voor te brengen met al die lange mensen, dan eindigt de wedstrijd toch teleurstellend in die 1-1 die voor die objectieve toeschouwer wellicht terecht zal zijn geweest, maar voor Huizen toch een zuur smaakje heeft.

    Henk van de Pol
    Henk, ik denk dat we vandaag twee kostbare punten hebben laten liggen…”
    “Ja, nou goed, ik kan die jongens niks verwijten,” sputtert Henk wat tegen. “We hebben een goede wedstijd gespeeld, we hebben de kansen gehad, zowel voor als na rust en het eerste de beste zondagsschot van hun zit er gewoon in… Hij had ‘m natuurlijk nooit mogen laten stuiteren, maar dan nog: van twintig, vijfentwintig meter spat die bal er strak in. Tja, hij schiet hem er gewoon fantastisch in, maar op dat stuiteren na deden we verdedigend alles goed. En daarna mogen we blij wezen dat het niet gelijk 0-2 wordt! Toen waren we het weer tien minuten gewoon helemaal ‘kwijt’! Ik kan me verder eigenlijk niet echt veel kansen van ONS herinneren – ik heb er ook niet echt goed op gelet moet ik je zeggen. Maar ik heb toch wel aardig wat kansen van Huizen gezien vanmiddag. Maar goed, die maak je dan niet en als je zelf voorkomt, dan ga je die wedstrijd heel anders spelen: dan moet ONS komen en wordt het een heel andere wedstrijd. Die kans van Guido de Graaf voor rust, Zakaria die goed uithaalt, de omhaal van Jorik van Ruiswijk, dan heb je al drie grote kansen te pakken voor rust.”
    Als er een ploeg had mogen winnen vandaag, dan was dat Huizen geweest…
    “Natuurlijk! Dat denk ik ook en dat is ook zo. Ik denk dat je dat juist zegt. Maar goed op zich kopen we daar niet zoveel voor, al staan we er nog prima bij volgens mij.”
    Ik vind dat we als ploeg behoorlijk gegroeid zijn. We speelden vandaag ook weer zeer gedisciplineerd…
    “Ja, dat vind ik ook. We zijn al maanden beter aan het voetballen, na de winterstop al. We zijn daar alleen een paar keer niet echt voor beloond en ook vandaag krijgen we weer te weinig vind ik zelf… Maar dat heeft ook te maken met die schamele 31 goals die we gemaakt hebben. We scoren gewoon te weinig. Hoe minder goals je maakt, des te meer druk komt er op je verdediging te staan. Nou hebben we onlangs nog vijf goals in een wedstrijd gemaakt, dus het is niet zo dat het helemaal slecht is, maar dat zou dus wel wat beter mogen. Die ballen zouden er wat meer in mogen vliegen. Da’s het enigste eigenlijk, voor de rest kan ik ze niet veel verwijten: de inzet was goed, de discipline was goed, de power was goed, ze waren fris, fit, we hebben aanvallend gewisseld met twee verse aanvallers erin….”
    Nu je het over wisselen hebt: je wachtte erg lang met het inbrengen van Aron Klaassen…
    “Ja, het middenveld stond gewoon goed, dus ik zag geen reden om daar in te grijpen. Ik wilde vooral aanvallers brengen, want we speelden om te winnen. Pas toen Arnoud van Toor aangaf dat de pijp leeg was besloot ik Aron in te brengen. Tja, dat zijn keuzes die je als trainer moet maken. Het moment waarop dat ligt dus aan Arnoud van Toor, wanneer die aangeeft dat hij er doorheen zit. Ook Jorik van Ruiswijk en Zakaria hebben heel erg veel meters gemaakt en dus kwamen die ook voor een wissel in aanmerking. Je hoopt dan als trainer ook op een bevlieging van Iry Etwi of Garrett Jones.
    Tja, dat de overige uitslagen niet gunstig uitpakken, dat zal me toch even worst wezen. Het gaat me erom dat we die PD halen en that’s it! Ze kunnen ons nooit al ingehaald hebben. Het zal tot de laatste wedstrijd spannend blijven, dat verandert niet. Het is al een tijdje zo dat we louter finales spelen…”

    Joey Papamelodias
    Hij leek een periode genoegen te moeten nemen met een plek op de bank, maar hij knokte zich terug in de ploeg en was vandaag in mijn ogen één van de uitblinkers: Joey Papamelodias.
    “Dank je wel, dat is mooi om te horen,” glimlacht Joey als ik hem een van de uitblinkers van vandaag noem. “We wisten dat we vandaag met een team te maken zouden krijgen waarbij veel, zo niet alles, draait om hun spits. Die jongen kan echt verschrikkelijk goed voetballen. Het was dan ook een hele lastige klus voor Wouter Vente en mij om Ramos uit de wedstrijd te spelen. Behoudens die goal en dat schot van dertig meter hebben we verder weinig aan hem weggegeven, dus dat ging beet wel lekker. Dat mogen we als team en verdediging zijnde best wel als een compliment opvatten.
    Ja, ik sta nu weer de laatste vier wedstrijden achterin en van die vier weet je toch drie keer niet te verliezen, dat is voor mij wel leuk en verder een goed teken, denk ik. Ik probeer ook in d coaching nu meer te betekenen in positieve zin. Ook daar probeer ik meer een rol in te spelen.”
    Ik heb genoten van je wilskracht, zoals je daar op de grond lag en toch nog als winnaar uit de strijd kwam, geweldig!
    “Dat heeft ook te maken met die eerste drie maanden van het jaar toen ik er naast kwam te staan. Ik wil altijd als winnaar uit de strijd komen, en daarvoor ging het me allemaal wat makkelijk af waardoor ik soms wat te makkelijk dacht. Nu denk ik dat ik ieder duel 100% moet geven omdat ik ‘m anders niet win en dat loont zich.
    Het was inderdaad jammer van dat moment bij die tegengoal. Misschien stond hij niet goed of kwam hij niet lekker uit met zijn passen, maar inderdaad had hij ‘m beter niet kunnen laten stuiteren. Dan schiet die vent hem van die afstand ongenadig binnen, dat is dan ook meteen weer een beetje de pech die ons achtervolgt. Maar goed, dat is allemaal achteraf praten. Verder hebben we weinig weg gegeven. Ik denk dat we het de eerste tien minuten lastig hebben gehad, we moesten een beetje zoeken hoe die indribbelende centrale verdedigers af te stoppen. Sam Doeve heeft toen heel goed gecoacht dat Bilal Laoikili wat sneller uit moest komen en vanaf dat moment denk ik dat we gewoon het betere team zijn. En dat zag je ook aan de grote kansen die we nog gekregen hebben. Dus als er inderdaad een winnaar uit had moeten komen, dan zouden wij dat geweest moeten zijn…”

    Yumé Ramos
    Veel draaide er vanmiddag om die imponerende Friese spits. Van de eigen uitblinkers van vandaag had ik de meesten recentelijk nog geïnterviewd en dus vraag ik die Friese spits even voor mijn recordertje. Hij zit net aan een patatje, maar schuift het bakje gewillig naar zijn buurman om mij te woord te staan.
    Ik verwachtte bij de naam Yumé Ramos eigenlijk een heel ander type dan een lange blonde Fries. Waar komt jouw naam vandaan?
    “Ik ben half Argentijn,” vertelt Ramos. “Mijn vader is Argentijn en de naam Yumé is Japans – mijn ouders wilden een aparte naam voor mij en dat is ze dus gelukt.”
    Je had een lastige middag vandaag...
    “Ja, dat klopt. Ik was ook niet helemaal fit. Ik had last van mijn rug. Ik stapte de bus uit en ging bijna door mijn hoeven. Ondanks behandeling en een ibuprofen kon ik niet helemaal optimaal bewegen en liep ook een beetje tegen mezelf te voetballen. Ik ben een spits die het van momenten moet hebben en door die dubbele dekking van die twee verdedigers was dat moeilijk vandaag. Zij kijken natuurlijk ook naar de statistieken en gaan dus ook rekening houden met mij als spits. Ik ga er natuurlijk altijd voor om mijn koppositie als topscorer te versterken, maar we wisten ook wel dat dit een lastige wedstrijd zou gaan worden. Je hebt natuurlijk wel een goede reeks gehad en ook vandaag verliezen we weer niet. Je hoopt dan als spits er nog wat bij te prikken en dat had ook zomaar gekund, maar ja: het wil ook niet altijd lukken om te scoren. Zo’n bal als toen ik alleen voor Verkerk stond, die moet je gewoon afmaken, pijn in je rug of niet.
    De laatste weken voetbalden we veel beter dan we vanmiddag hebben laten zien. We gaven de eerste helft inderdaad wel wat kansjes weg en we kwamen de tweede helft met wat geluk op 0-1, maar ja dan moet je dat dus gewoon vast zien te houden. Ik denk dat een puntje uiteindelijk toch wel terecht was… De wedstrijd ging een beetje op en neer tussen ONS en Huizen. Er werd wel wat weinig’ gevoetbald’: continue lange ballen over en weer. Da’s voor eens pits altijd lastig spelen en dan moet die bal gewoon een keer goed voor je vallen. En dat zag je ook aan de manier waarop we voor kwamen te staan en hoe Huizen weer op gelijke hoogte kwam. Het was van onze kant een ongelukkige wedstrijd en ik denk dat we veel beter kunnen en dat hebben we de laatste weken ook wel laten zien. Huizen speelde het ook slim, die dekten meteen Angelo Zimmerman al af en aangezien ik graag een loopactie over de linkerkant mag maken en vooral naar de rechterkant gedwongen werd, dan wordt het lastig. Huizen speelde dat met veel lef, want als we dat goed uitspelen dan kun je zo’n wedstrijd maar zo naar je toe trekken. Maar goed: dat is typisch ONS. We winnen van de grote ploegen en laten punten liggen tegen de ploegen onder ons. Wij kunnen heel goed tegen onszelf voetballen en dat hebben we vandaag ook weer laten zien…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Na afloop beaamde ONS-coach Karrenbelt Ramos’ woorden dat ONS een slechte middag had beleefd, veel kansen had weggegeven en zelf niets gecreëerd had. Dat kwam mede omdat Huizen het heel erg goed deed. En dat klopte. Het was weliswaar puur voetbaltechnisch geen hoogstaande wedstrijd, maar Huizen dwong de Friezen met gedisciplineerd en geconcentreerd voetbal in een rol die vooral neerkwam op behoudend voetbal.
    De ongelukkige goal was fraai, maar zoals Van de Pol al opmerkte: een zondagsschot en een typerende tegengoal voor Huizen dit seizoen.
    De ranglijst blijft onveranderd al kruipt Jong Almere akelig dichtbij. O.D.I.N. en Harkema kregen een punt in mindering van de KNVB in verband met de regelgeving rond het aantal contractspelers dat in de derde divisie verplicht is. Die discussie daaromtrent is nog volop aan de gang en het zou mij dan ook niet verbazen als het puntje bij het paaltje komt dat de KNVB die puntenmindering weer ongedaan maakt. Dat vertroebelt natuurlijk de blik op de ranglijst wel enigszins.
    De stap naar ‘rechtstreekse’ handhaving lijkt na vanmiddag echter wel een onmogelijke te worden. Hoewel we zowel SteDoco als O.D.I.N. beide nog als uitwedstrijd krijgen is de afstand vijf punten geworden. In die twee wedstrijden zitten natuurlijk wel zes punten opgesloten, maar ‘eventjes’ winnen in Hoornaar en Heemskerk is natuurlijk geen opdracht waar je lichtvaardig aan kunt beginnen, dat zal een immens zware klus worden. Aan de andere kant zie ik met de week een beter en wilskrachtiger Huizen dat eigenlijk voor geen ploeg hoeft te vrezen. De tijd zal het leren.
    Volgende week opnieuw een heftige klus als we tegen het sterker ASWH aantreden in Hendrik-Ido-Ambacht. Met een weinig aan de verbeelding overlatende 0-3 werd Huizen begin dit seizoen de oren gewassen op de eigen Wolfskamer. Maar zoals al gesteld: het Huizen van nu is een heel ander team dan het Huizen van toen. We blijven dan ook hoopvol naar die confrontatie onder de rook van Rotterdam uitkijken. Ook nu spreek ik weer de hoop uit dat u er de rit voor over zult hebben om onze mannen vocaal en met groen-gele attributen een steuntje in de rug te geven!

     

     

     

     

     

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning, Wouter Vente, Joey Papamelodias, Leroy Oehlers, Arnoud van Toor, Sam Doeve, Bilal Laoikili (c), Jorik van Ruiswijk, Guido de Graaf, Zakaria el Biyar.

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie