https://www.svhuizen.nl/zorgelijk-huizen-zwaluwen-1-2/n4214c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Zorgelijk: Huizen - Zwaluwen 1-2
    16 feb 2019
    Ron Tuijnman
    Bungelend tussen hoop en vrees startte Huizen aan de wedstrijd tegen Zwaluwen `30 uit Hoorn. Een verslag...
    zorgelijk-huizen-zwaluwen-1-2

    Kantelpunt
    Zolang in Huizen intensief volg heb ik nog nooit een competitie meegemaakt waarin de ploegen halverwege allemaal nog zó kort op elkaar staan. Vorige week memoreerde ik al dat Huizen even ver van promotie als mogelijke degradatie (PD) staat: vijf punten. En we weten allemaal dat dat dus slechts een kwestie van twee wedstrijden kan zijn. Vandaag komt dan Zwaluwen op bezoek en dus gaat dit resultaat op welke wijze dan ook een soort ‘kantelpunt’ worden. Haken we aan of af voor de titelstrijd (al is er uiteraard altijd nog die derde periode) of moeten we ons angstig op gaan maken voor degradatievoetbal? In deze competitie is er één rechtstreekse degradant – momenteel Victoria dat objectief gezien redelijk kansloos met vier puntjes onderaan bungelt – en twee ploegen die middels PD wedstrijden met periodewinnaars uit de tweede klassen uit mogen gaan maken wie er volgend seizoen in de eerste klasse uit mag komen en wie niet – momenteel Aalsmeer en WV-HEDW. En met die weinig benijdenswaardige clubs schelen we dus welgeteld ook vijf schamele puntjes, waarbij moet worden aangetekend dat WV-HEDW haar inhaalwedstrijd moet winnen om ook aan zeventien punten te komen. Daarboven staat op doelsaldo(!) Zuidvogels ook met zeventien punten en dat trekt ook visueel die degradatiestreep akelig dicht onder ons aller Huizen!
    De uitslag uit de heenwedstrijd zou voor het nodige zelfvertrouwen moeten zorgen onder de mannen. De 1-6 daar in Hoorn was niet eens echt geflatteerd. Daarentegen zal het iedereen zijn opgevallen dat die Hoornse Zwaluwen na die dramatische nederlaag toch aan een wederopstanding zijn begonnen en zich nu zelfs boven Huizen op de ranglijst geposteerd hebben. Weliswaar met slechts één puntje meer, maar toch: in deze competitie zijn dat dure, om niet te zeggen beslissende puntjes. Het is dus zaak om de Zwaluwen met lege handen naar hun nestjes terug te sturen en haasje over te springen op de ranglijst.
    Aan het weer zal het niet liggen: zonnig, de orkaan van vorige week heeft plaatsgemaakt voor een lekker briesje en de omstandigheden om te voetballen zijn ideaal. Arbiter vandaag is de ervaren Roelof Luinge die met twee onafhankelijke secondanten de wedstrijd in goede banen zal proberen te leiden. Geen clubgrensrechters, dus en – de goeden niet te na gesproken – vind ik dat toch wel een prettige gedachte voor zo’n belangrijke wedstrijd.
    Na de tegenvallende resultaten van de laatste weken heeft Arnold Klein de bakens toch wat verzet in de selectie. En dat kost Wouter Vente zijn basisplek. En dan neem ik zomaar aan dat Renee Troost weer naar achteren gehaald wordt om centraal in de defensie te gaan spelen. Ook Lucas van Esterik mag weer eens in de basis beginnen. Dat is volgens mij ook weer voor het eerst sinds zijn blessure dat hij er vanaf de aftrap bij mag zijn. Ik vermoed voor hem een plek op het middenveld. Verder laten de posities zich traditioneel invullen, al twijfel ik even bij de opengevallen spitspositie: El Biyar of Van Kammen? Zakaria is wel ‘een lekkere rommelaar in de zestien’, maar ik zie er toch niet echt een ‘brekende spits’ in. In Sebastian eigenlijk ook niet, maar die heeft dan toch net even meer ‘body’ en dus verwacht ik Van Kammen daar in de punt voorin, met El Biyar daar kort omheen. Dat bevreemdt me toch wel wat, aangezien we een ‘echte’ spits op de bank houden: Thomas Müller. Maar goed: ik ben ‘buitenstaander’ en laat mijn neus eigenlijk alleen op zaterdag op de Wolfskamer zien. Klein en zijn staf zien de jongens drie keer per week en hebben daardoor uiteraard meer recht van spreken.
    Bij onze gasten vallen uiteraard de namen op van Joey Papamelodias en de geroutineerde Ivo Rottine en uiteraard de door de wol geverfde coach Ron van der Gracht.
    Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst en ik kan dan ook niet stellen dat ik helemaal vol vertrouwen de tribune bestijg naar mijn stekje. De jeugd maakt weer bereidwillig plaats en bestuurslid Kirchner zal mij even later aangeven eens te kijken over wat ‘Gereserveerd Pers’ bordjes kunnen worden gemonteerd. De sokkel met de bal staat prominent in het zonnetje te stralen, opzwepende muziek en voorafgegaan door Kayla en Veerle – de pupilstertjes van de week komen de gladiatoren dan het veld op. Ook het zonnige weer heeft echter amper toeschouwers naar de Wolfskamer weten te lokken en dat is een zorgelijke trend die ik constateer. De twee fans van Lieke Martens passeren geroutineerd doelman Elmers van Zwaluwen en dan kunnen we van start…

    (foto's: Henk Heijnen Fotografie)

    Knak!
    Huizen opent fris en voetbalt vrij en onverveerd richting Tim Elmers, zonder overigens serieus bij de Hoornse doelman in de buurt te komen. Zwaluwen countert slim en snel via de al meteen opvallende nummer 20: Mukthar Suleiman, waar Jordey Buitenhuis alleen al op snelheid een stevige kluif aan had in deze openingsfase. Eerst onderbreekt de inderdaad achterin geposteerde Renee Troost de met rugnummer 5(!) spelende spits Joep Rive - die daarmee doet vermoeden dat ook Van der Gracht een noodgreep in aanvallend opzicht heeft moeten doen. Troost stuurt op zijn beurt dan Quincy van Waveren weg waarna de bal goed wordt voorgegeven. Zwaar gedekt weet Aron Klaassen er toch het hoofd tegenaan te zetten. Er voldoende richting aan geven was echter net een bruggetje te ver voor onze nijvere middenvelder en de bal gaat maar net over.
    Weer zo’n scherpe counter: Buitenhuis timet niet lekker en komt niet uit met zijn passen als hij de bal wil onderscheppen. Dat biedt Suleiman de ruimte om alleen op Willemse af te gaan. Brian kijkt goed en weet de inzet dan met de voet te keren en behoedt ons voor een vroege achterstand. Het is een waarschuwingsschot voor Huizen! Huizen domineert dan wel voetballend en qua veldoverwicht, maar dit is sowieso al de beste kans van de wedstrijd en die is dus gewoon voor het counterende Zwaluwen. Huizen moet goed op haar hoede blijven.
    En in de achtste minuut is Huizen dat dus niet…
    Of het nou buitenspel was of niet, of vlaggenist Richi Franken nou stond te slapen of niet, het doet er allemaal niet toe, die dekselse Joep Rive gaat wél gewoon door waar heel de Huizer defensie apathisch blijft staan staren naar de dingen die komen gaan. Als dan ook de verblufte Willemse even aarzelt is hij halverwege kansloos op de inzet van die lepe spits die vanuit de hoek van het strafschopgebied de bal keurig binnen krult. Die vijf op zijn rug is denk ik een afleidingsmanoeuvre van Van der Gracht, want dit was een echte spitsengoal…

    Tandeloos
    Het scorebord vermeldt ineens 9-1 voor Huizen en dat laat zich blijkbaar niet simpel corrigeren. Ten einde raad wordt het bord dan maar herstart en blijft de tijdwaarneming op ‘nullen’ staan. En dan is het lastig de minuten te bepalen waarop de gebeurtenissen zich afspelen.
    Weer breekt Suleiman goed door over de flank. De voorzet is scherp en bij de eerste paal komt Rive dan weer net tekort om Huizen nog meer pijn te doen. Huizen dat voetballend nog steeds het beste van het spel had komt maar niet tot een gevaarlijke actie, een schot of zelfs een poging daartoe. De kopbal van Klaassen is nog het meest aansprekende wapenfeit in deze, maar tot op heden heeft doelman Elmers een makkelijke middag met wat opraap- en vangballetjes. Weer is het Klaassen die dan een tweede doelpoging waagt als hij een vrije trap van Quincy van Waveren keurig in één keer volleert. Je moet een beetje geluk hebben bij dat soort ballen en dat had Aron dus niet. De bal verdween dan ook hoog over de goal van Elmers.
    Het aandringende Huizen krijgt corners bij de vleet. Telkens komt de bal in diverse varianten voor of bij de goal, maar geen moment is er een iemand die er ‘chocola’ van kan maken. Gedisciplineerd houdt Zwaluwen de rijen gesloten en het tandeloos aanvallende Huizen weet geen gaatje te vinden in die Hoornse vesting.

    Geel?
    Dan dreigt Quincy door te breken en speelt een verdediger van Zwaluwen de bal terug op doelman Elmers die de bal met de handen vangt. Een terugspeelbal dus. Tot onze verbijstering laat de geroutineerde arbiter dit gewoon passeren en beoordeelt het blijkbaar niet als een opzettelijke terugspeelbal… Feit is wel dat hiermee de scoringskans voor Van Waveren teniet werd gedaan en er dus wel degelijk sprake was van een bewuste actie van de verdediger en de doelman. Als dan aanvoerder(!) Wouter Bonke kort daarop Luinge op dit soort zaken wil wijzen, dan krijgt hij voor hij ook maar zijn verhaal heeft kunnen doen al geel van de leidsman die zich blijkbaar boven alle kritiek verheven achtte. Bonke kwam bepaald niet agressief op de arbiter aanstuiven of zo. De gele kaart verscheen dan ook als een donderslag bij deze heldere Huizer hemel.
    Klaassen levert dan op slag van rust een prachtpass op Olivier Blaauw. Deze weet de bal echter niet te controleren en symboliseert daarmee het tegen zichzelf knokkende Huizen. Ook een vrije trap van Zakaria el Biyar draait goed in de doelmond waar twee, drie man er net naast zitten en ook de schietkans uit de daaruit voortvloeiende corner wordt al dralend om zeep geholpen.

    Rust
    Als Luinge de spelers dan eindelijk naar de theepot blaast, blijft een handjevol Huizer supporter op de tribune hoofdschuddend achter om deze dramatisch verlopende eerste helft te analyseren. Huizen speelt op zich nog niet eens slecht: het combineert goed, heeft veel balbezit, maar in het zicht van de haven slaat er een soort verlamming toe die Zwaluwendoelman Tim Elmers tot op heden dus zo’n makkelijke middag bezorgde. En dat lijkt dus een steeds groter wordend probleem voor onze mannen te worden: tegen ARC ook een goede wedstrijd, maar dus niet scoren, tegen staartploeg Victoria maar moeizaam twee keer scoren, tegen laagvlieger WV-HEDW slechts één goaltje en lege knuistjes, ARGON slechts twee goaltjes en dus met lege handen de bus in… En ook nu lijkt een doelpunt nog mijlenver weg. We zien dan tegen het einde van de eerste helft Thomas Müller al aanstalten maken om warm te lopen en we nemen dan ook maar aan dat hij de tweede helft in het veld zal komen. De vraag is echter voor wie?
    Ook Dennis Lamme is in deze rust serieus aan een warming-up bezig. Ook hij in het veld? Zou Klein dan nu toch iets van een ‘botte bijl’ gaan hanteren om te proberen een schokeffect teweeg te brengen?
    Afgaande op het veldspel ben ik toch niet helemaal zonder vertrouwen dat Huizen dit nog recht zal weten te breien. Daarbij denk ik dat het inbrengen van Müller best wel eens de impuls zou kunnen geven waar we op zitten te wachten.

    Wissels
    En inderdaad staat Müller aan de zijlijn klaar om in het veld te komen. Het is even puzzelen wie er voor hem plaats heeft gemaakt, maar na rijp beraad concluderen we dat het Lucas van Esterik is die in de kleedkamer is achtergebleven.
    Dennis Lamme gaat voorlopig nog even voort met zijn warming-up, dus van een ’botte bijl’ is vooralsnog geen sprake.
    Veel lijkt het echter niet uit te maken, want ook deze tweede helft is de eerste serieuze kans weer voor onze gasten: Dani Mes zet een fraaie combinatie op met Gani Meholli die aan een indrukwekkende solo begint. Dan gaat de bal naar Joep Rive die doorspeelt op Thomas Schaap die de bal dan net naast de goal van Willemse tikt. Ze kunnen dus ook heel best voetballen die Zwaluwen!
    Een minuut later laat Müller zich dan even zien als hij zwoegende en sleurend ruimte maakt voor een schot. Zijn schuiver gaat echter net naast de goal, maar er sprak in ieder geval iets van een ‘spitsendrive’ uit.
    Klaassen stuurt Benning weg, de voorzet wordt geblokt en Benning mag opnieuw voorzetten. Opnieuw blijft de Zwaluwen-defensie de situatie echter meester en keept Elmers zich fluitend de middag door.

    Doodsteek
    Dan wordt het dan toch nog even hachelijk voor Elmers als er zich in een hele serie half afgeslagen aanvallen een ware schiettent ontspint. Uiteindelijk smoort een prachtige volley van Van Kammen in een woud van witte kousen en gaat de Huizer storm weer liggen. Maar het léék er tenminste even op!
    Ron van der Gracht brengt dan Perry Vlasman voor Dani Mes. De nummers vertrouw ik niet meer bij deze geslepen vos en ik durf dan ook niet te zeggen of dit een aanvallende dan wel een defensieve wissel betrof. Als het spel verder gaat is daar dan ineens die geweldige vleugelspits Mukthar Suleiman (men fluisterde dat deze door Zwaluwen bij een vierde(!!) klasser werd opgepikt…) die zomaar ongehinderd op mag stomen en uit mag halen. Van buiten het strafschopgebied snort de bal feilloos in de verre hoek: 0-2 en het doek lijkt daarmee voor Huizen te zijn gevallen. Discussies achteraf of deze bal houdbaar was of niet, maar ik weet als voormalig keeper dat als een speler van die afstand ongehinderd, ongedekt, lekker in de loop en in alle rust uit mag halen voor een pegel, dat je dan als keeper verrekte weinig kans maakt die bal nog te pakken.
    Nog blijft Huizen zoeken naar de aansluitingstreffer. Gefrustreerd door de krachteloosheid voorin jaagt Benning een afvallende bal spijkerhard nog maar eens naast.

    De moed der wanhoop
    Klein brengt dan een dubbele wissel: Zakaria el Biyar en Jordey Buitenhuis mogen gaan douchen en Dennis Lamme en Hidde van der Veldt komen voor hen in het veld. Zeker het inbrengen van Van der Veldt kon ik goed begrijpen: Buitenhuis was de hele week grieperig geweest en had duidelijk moeite met de snelheid van Suleiman. Daar kon Van der Veldt zich denk ik beter mee meten. Daarbij zou Van der Veldt ook wel weer voor wat meer aanvallende impulsen van achteruit kunnen zorgen.
    Maar eerst is het weer Zwaluwen dat van zich doet spreken: die ongrijpbare Rive jaagt de bal net naast nadat Thomas Schaap en hij zich in ons strafschopgebied haast ongehinderd hadden mogen uitleven. Huizen neemt begrijpelijker wijze wat risico’s achterin en het sluw counterende Zwaluwen probeert daar dankbaar van te profiteren en Willemse is kort daarop attent en op tijd zijn goal uit als een dieptebal Joep Rive in scoringspositie dreigt te brengen.
    Geel nu voor Vlasman als hij de doorbrekende Quincy van Waveren neerlegt. De vrije trap wordt in de doelmond gebracht en dan geeft Luinge aan een duwfout te hebben geconstateerd. Met alle respect voor deze ervaren leidsman: het kwam op mij over als een wat ‘makkelijke’ beslissing: fluit maar af want het oogt allemaal wat rommelig daar in die doelmond.
    Kort daarop opnieuw een voorzet van de inderdaad voor wat meer diepgang zorgende Van der Veldt. De bal komt goed voor en de trotse bezitter van die laatste gele prent is er dan opnieuw bij om de bal net voor de inkomende Troost bij de tweede paal weg te halen.
    Yannick Kuijpers komt dan in het veld voor Thomas Schaap en Gani Meholli gaat er dan soepeltjes langs als Hidde van der Veldt zich in de nesten heeft gedraaid. De bal gaat opzij en komt voor en wordt dan vervolgens uit de doelmond gekopt. Weer was Zwaluwen dichter bij een goal dan Huizen eigenlijk ooit in deze hele wedstrijd geweest was. Een minuut later echter is Huizen wel degelijk heel dicht bij de aansluitingstreffer als een voorzet over de lat rolt en het veld weer in valt. Müller komt dan net een teennagel tekort om de bal tot doelpunt te promoveren.

    Het zit ook voor geen meter mee ook…
    Ook een snelle combinatie waarna Blaauw uithaalt voor een schot ontbeert dat geluk. Opnieuw weet men het schot te kraken. Maar wat heet geluk? Gisteravond zag ik PSV in de 95e minuut nog op gelijke hoogte komen met Heerenveen. Ik denk dat als je er de statistieken op naslaat, dat PSV de ploeg is die het vaakst in blessuretijd nog punten pakt. En als je de structureel weet te doen, dan is het geen geluk, dan is het een kwaliteit! Zo ook met dat ‘net-niet’ verhaal van Huizen: als dat structureel wordt, dan is dat geen pech, maar gewoon gebrek aan kwaliteit! Waar de zelfverzekerde spits zonder te denken uithaalt, leggen wij ‘m nog even goed, waar wij aarzelen drukt de killer af.
    De corner die uit dat gekraakte schot voortvloeide werd overigens kansloos in handen van doelman Elmers gekopt. Het ontbrak Huizen vandaag aan ‘power’, ‘agressie’ en ‘bloeddorst’ voorin.
    Willemse blijft dan koeltjes overeind samen met Van der Veldt als ze rustig combinerend Suleiman het bos in sturen. D’r gaat af en toe toch ook wel eens wat goed… Huizen drukt met de moed der wanhoop, neemt risico’s, Troost gaat weer mee naar voren. Een corner, en met een donderende volley jaagt Quincy van Waveren de bal op de goal. Recht op Elmers af… Het zit niet mee en als die klad er eenmaal in zit…
    Van der Gracht brengt dan een kwartiertje voor tijd ook nog Thomas Hand voor Meholli en we maken ons op voor de slotfase. Dan een onschuldig botsinkje en Blaauw ontvangt ook geel van de toch wel wat nadrukkelijk aanwezige Luinge. Als ervaren rot had hij toch ook moeten weten dat de beste arbitrage de onopvallende arbitrage is. En Luinge ging vandaag bepaald niet onopgemerkt aan ons voorbij.

    Hoop
    Dan zet Danny Benning de bal nog maar eens in. Müller doet een poging even voor de eerste paal nog bij de bal te komen en sticht daarmee de verwarring die Jouke Huitema de bal zo achter zijn eigen doelman doet dwarrelen: 1-2 en een puntje lijkt ineens weer mogelijk met nog een klein kwartiertje te gaan!
    Met dat drukken krijgt Zwaluwen echter ook de nodige ruimte en Brian Willemse moet zich opnieuw onderscheiden als Suleiman de bal vernietigend uit een corner op de slof neemt. Hier hield Brain Huizen nadrukkelijk in leven.
    Dan neemt de hectiek ook een loopje met Luinge: een aantal merkwaardige beslissingen waar uiteraard op gereageerd wordt door de spelers. Luinge wappert met geel voor Troost als een vrije trap voor ons gevoel mee gegeven had moeten worden, maar we hem glashard tegen krijgen. Ook Papamelodias pakt nog geel – deze keer terecht – als hij de bal demonstratief wegtrapt om tijd te rekken. Dan maakt Luinge er een eind aan en de gemoederen dreigen even wat op te laaien rond de leidsman. Het levert aanvoerder Bonke zijn tweede geel en dus rood op. Jammer Roelof, dit kaartenfestival heb jij toch niet nodig?…

    Arnold Klein
    Lege handen, toch een trieste balans van de laatste weken…
    “Nou, laatste weken, dat vind ik een beetje onzin. Tegen Victoria en ARC hebben we gewoon punten gepakt, alleen vorige week gaven we in zeven minuten de wedstrijd weg en deze week was het na acht minuten meteen weer die 0-1 achter. Zij kwamen er inderdaad vreselijk scherp uit en dan eigenlijk ook nog maar met één speler die 20 – Suleiman. Ze maakten die 0-1 en dat was het voor hen ook. Na rust nog één kans en dan maken ze de 0-2 en waas het over en sluiten. Ondanks ons veldoverwicht had ik nou niet het idee dat we nog een goal zouden gaan maken. Ondanks de roep om Müller die toch ook het verschil nog niet wist te maken en Sebastian van Kammen die het ook nog niet bracht in de spits. Het maakt duidelijk dat we voorin een probleem hebben. Ook in de opbouw wisten we voor de goal de juiste man niet te vinden.”
    Hebben we Murat Önal dan misschien toch wat te vroeg laten vertrekken?
    “Mwoah…” Klein denkt even na en zoekt naar zijn conclusie. “Daar kan ik eigenlijk niet goed over oordelen, ik heb hem zelden in een wedstrijd zo gezien dat hij een wedstrijd als deze over de streep kon brengen.
    Het is ook een mentaal probleem binnen de selectie. Je zag dat vorige week ook. Als je een mentaal-sterke ploeg hebt, dan verlies je die wedstrijd daar niet en gaan de schouders er vandaag ook onder en ga je ook vandaag niet onderuit.”
    Je moet nu zelfs naar beneden gaan kijken,” stelt Gijs Moerman van de Gooi & Eemlander terecht.
    “ Ja, we zijn van meet af aan door de media in een bepaalde favorietenrol gedrukt dat we bij de bovenste drie moesten eindigen en misschien zelfs wel kampioen moesten gaan worden. Maar om kampioen te worden heb je niet alleen voetbal nodig, dan heb je ook ander zaken in een elftal nodig. En die balans is er gewoon niet in dit elftal. Een aantal spelers is gewoon twee keer op rij gedegradeerd en dat maakt niet dat ze mentaal erg weerbaar zijn.
    We hebben vandaag voor wat meer ‘coaching’ achterin gekozen, vandaar dat Wouter Vente er vandaag naast stond. Vorige week kreeg Renee Troost veel kritiek als spits. Ik vond dat niet helemaal terecht omdat hij de bal heel goed wist vast te houden. Nu kozen we er ook voor om wat meer beweeglijkheid voorin te krijgen, maar ook dat bracht niet hetgeen waar we op hadden gehoopt… Natuurlijk lijkt het allemaal wel leuk gevoetbald, maar als we een bal op het middenveld vrij krijgen, dan moeten we ook kunnen zien wat de loopacties van de voorwaartsen zijn. Nu zagen we vaak dat ze naar de bal toe kwamen terwijl ze eigenlijk diep hadden moeten gaan en omgekeerd. Ook verzuimden we voldoende bij te sluiten, daardoor werd het veld te groot om voldoende druk te kunnen zetten en misten we ook de slimheid om de ruimtes te zoeken áls ze dan eens een keer uit formatie stonden. De aanvallen van Zwaluwen waren gevaarlijk omdat ze gewoon de lange bal hanteerden en die nummer 20 van hen maakte er dan wel wat van…
    Volgende week DHSC kan natuurlijk maar weer zo een heel andere wedstrijd zijn. Dan moeten we gewoon even opzij zetten wat er hier is gebeurd en er gewoon de schouders onder zetten.”
    We hebben de laatste weken gewoon erg veel moeite met scoren. Wat kan je als trainer nou nog uit de hoge hoed toveren om daar een kentering in aan te brengen?
    “Dat kan óf een systeemverandering zijn, of vast houden aan je concept en met drie snelle spitsen voorin moet gaan lopen – wie dat ook mogen zijn… Het gaat er gewoon om dat er eens iemand de trekker overhaalt. Vandaag had ik het gevoel dat we die trekker niet zozeer wilden overhalen als meer de bal over de doellijn wilden dribbelen. Ook Zwaluwen wist vandaag geen druk te zetten door de grote ruimtes op het veld, maar zij stonden met 0-1 voor en konden wachten tot wij iets verzonnen. En wij verzonnen het vandaag dus gewoon niet… En ja, dat is een vorm van berusting die ik altijd heb na de wedstrijd, maar we zullen de komende week toch iets moeten zien te vinden om uit deze impasse te komen…”

    Wouter Bonke
    Met zijn tweede geel en dus rood terwijl de wedstrijd eigenlijk al afgelopen was, tref ik een ziedende aanvoerder in de catacomben. Laat me toe dat ik eerst even de ‘mens’ Wouter Bonke schets. Wouter is een beschaafde en door de wol geverfde speler, die verbaal prima zijn mannetje staat. Zijn mannetje staat in dié zin, dat hij goed uit zijn woorden weet te komen en zich niet te buiten gaat aan krachttermen of banaliteiten. Omgaan met frustraties na een verloren wedstrijd is geen probleem voor hem en ik kan van hem ook altijd verstandige en doordachte teksten verwachten na een wedstrijd. Of we nou gewonnen of verloren hebben: zijn analyses zijn helder en zijn woordkeus weloverwogen. Ik zou haast zeggen: het lijkt wel of hij mediatraining gehad heeft!
    Dit was zijn verhaal na afloop als ik hem nog trillend van ingehouden woede en emoties zijn verhaal hoor doen…
    “Weet je wat het is,” zegt hij tegen Gijs Moerman. “Ik zal je het hele verhaal vertellen… We hebben deze man hier thuis als scheidsrechter tegen Roda ’46. Geen al te bijzondere wedstrijd waarin Jordey Buitenhuis op een gegeven moment een overtreding maakt. Vervolgens voegt Luinge Jordey toe: ‘Wat een domme overtreding! Mongool!’. Dat werd gehoord door twee spelers van ons. Toen ik dat na de wedstrijd hoorde, dacht ik: ’Dit kan niet! Het is een man die als je wat tegen hém zegt meteen de kaarten uit zijn zak trekt en dan vind ik dat je niet op die manier kunt reageren. Daar heb ik toen vervolgens bij de KNVB een klacht ingediend. Ik vond dat ik het als aanvoerder voor mijn teamgenoten op moest nemen. De beide spelers die het betrof hebben beiden een verklaring afgegeven. De KNVB heeft daarop aangegeven dat men het daar serieus op zou gaan nemen, maar verder heb ik daar nog niets over gehoord.
    Toen ik hoorde dat we Luinge vandaag weer als scheidsrechter zouden hebben heb ik hem gewoon begroet met ‘Goedemiddag scheids’, en hij draait zijn gezicht weg. Ik zeg ‘Goeie wedstrijd, scheids,’ hij zegt niets en kijkt weer weg. Ook tijdens de wedstrijd was het alleen maar wegkijken en negeren dat hij deed en ik kwam op een gegeven moment naar hem toe omdat ik vond dat het een beetje ‘uit balans’ was hoe hij floot. Dus ik loop op hem toe en vraag: ‘Scheids heb je even een momentje?’ en daarop kreeg ik meteen mijn eerste gele kaart. Ik had het gevoel dat hij mij en meerdere spelers – Renee Troost kon ook weinig goed bij hem doen – constant liep te zoeken en ja, dan wordt voetbal op een gegeven moment niet meer leuk.
    En helemaal aan het eind – en dat was absoluut niet zo slim van mij en had ik ook zeker niet moeten doen – geef ik de grensrechter een ’hand en bedank hem voor de wedstrijd en bij Luinge zeg ik alleen maar ’Ik vond het schandalig!’ en dat leverde me de tweede gele kaart op. Maar goed: ik kán me nog heel in de verste verte voorstellen dat je dáár een gele kaart voor geeft, maar als aanvoerder mag je toch wel in het veld even naar de scheidsrechter lopen? En iedereen heeft kunnen zien dat ik dat op een hele rustige manier deed. Maar ik kon geen moment met arbiter Luinge communiceren, het was constant wegdraaien en negeren. Ik vind dit écht niet kunnen en hoop dat de KNVB hier wat aan gaat doen…”
    Aldus een geëmotioneerde, maar alleszins redelijke Wouter Bonke die ook in deze emotionele toestand nog in staat bleek een weloverwogen en samenhangend verslag van de gebeurtenissen te doen zonder krachttermen en verwensingen. Ik ben benieuwd welk staartje dit nog gaat krijgen…

    Wilco Mackaay
    Zegt de naam Heintje Davids je nog iets?” plaag ik onze onvolprezen reservedoelman.
    “Haha! Ja die naam heb ik van de week ook al weer een paar keer voorbij horen trekken,“ lacht Wilco. “Het was ook eigenlijk niet de bedoeling, want ik zou gewoon mee trainen. Ik werk momenteel nog in Hilversum. Ik woon in Rijswijk en werk in Hilversum. Doordat Rinaldo O’Niel bij Huizen is gestopt besloot ik mee te gaan trainen en toen ook Risheet Lal er mee stopte ben ik dus zo op de bank beland.
    Het is ook lekker voor mezelf om bezig te blijven, zeker als ik volgens seizoen bij – waarschijnlijk – Voorschoten weer aan de bak ga. Het was dus niet helemaal de planning en ik wilde eigenlijk alleen maar zorgen dat ik een beetje fit bleef.”
    En? Bén je fit?
    “Haha, ja, nu na drie weken trainen wel weer een beetje… Het is gewoon leuk om zo ook de club weer even uit de brand te kunnen helpen,” aldus de immer goedlachse Mackaay…

    Joey Papamelodias
    Altijd een zwak voor die knul gehad en ik kon het dan ook niet laten hem weer even voor de voicerecorder te trekken. ”Dit was een zoete revanche voor de 1-6 neem ik aan…
    “Ja, dat was het zeker!” glundert de Zwaluwen middenvelder van oor tot oor. “Na zo’n oorwassing eerder dit seizoen is dit toch wel lekker als je hier weet te winnen. Voor ons was de manier hoe en waarop niet zo heel belangrijk, als staan we wel bekend om ons leuke voetbal, dat we ook graag leuk willen voetballen, maar vandaag moeten we tegen een op papier, maar ook op het veld, goed Huizen en dus hebben wij het vandaag heel compact gehouden en gegokt op de counters. Onze buitenspeler Mukthar Suleiman die is werelds op die positie en aan de bal en dat weten wij en daar maakten we goed gebruik van. We hadden zelfs nog wel kansen op meer. Dat optische veldoverwicht voor Huizen vonden we prima, achterin mochten ze zoveel ze wilden de bal houden, en Huizen liet zien dat ze moeite hebben met het maken van keuzes. Dat weten we ook, want dat was vorig jaar zo en het jaar daarvoor ook al.
    Ik kon niet goed zien of die eerste goal buitenspel was of niet, maar hij scoort hem goed. Aan de andere kant krijgt Huizen ook wel een mazzeltje mee met die eigen goal. We hebben nog wel wat kansen over en weer laten liggen, maar uiteindelijk is het wel een wat gelukkige overwinning voor ons geworden.”
    Wat heeft bij jullie zo die kentering teweeg gebracht?
    “De week voor jullie naar Hoorn kwamen hadden we al met 1-5 verloren van BOL. We hebben een heel jong, voetballend team, dat alles voetballend wil oplossen en dat eerst over die nederlagen heen moest groeien. Nu verdedigen we beter, zijn een hechter team geworden, werken meer voor elkaar en dat is eigenlijk de basis die we nu gelegd hebben. En dan komt het vanzelf: Roda ’46 die we uit met 1-5 helemaal van de mat hebben gespeeld en eigenlijk zit alleen die 0-3 nederlaag tegen Zuidvogels daar nog als dissonant tussen. Over twee weken moeten we van DHSC zien te winnen in de inhaalwedstrijd en dan hebben we zelfs de tweede periode gewonnen volgens mij…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    “Nou, sterkte morgen…”
    “Wat ga je hier nou over schrijven?”
    “Probeer hier maar eens wat leuks van te maken…”
    “Hou het maar kort morgen…”
    Jij moet nog, maar ik ben blij dat ik het nu achter me kan laten…”
    Zomaar wat uitspraken en bemoedigende woorden die me werden meegegeven na afloop. En ik heb ze nodig, want het valt me niet mee nu dit seizoen stapje voor stapje weer lijkt af te glijden naar een doemscenario. Natuurlijk: we hebben nog een tiental wedstrijden om ons weer op de kaart te zetten, maar het zicht op promotie heeft zich nu wel nadrukkelijk vernauwt tot het spleetje dat derde periode heet.
    Het is niet anders of we moeten met enige angst en het nodige beven naar beneden kijken, waar we onder ons Zuidvogels en CSW zien staat die elkaar volgende week treffen. Huizen mag maar hopen op een gelijk spelletje in dat duel, want als één van beide ploegen wint, dan dienen de problemen zich mogelijk wel heel nadrukkelijk aan. Aalsmeer moet het thuis opnemen tegen Joey Papamelodias en zijn kornuiten, die naar ik mag hopen dezelfde discipline en strijdlust aan de dag zullen leggen als ze vandaag tegen ons gedaan hebben.
    WV-HEDW treft in Amsterdam het Breukelen dat vandaag ARC op een 3-3 gelijk spel hield. Daarmee is de koploper slechts één puntje op ons uitgelopen. Zo opportunistisch kijk ik er dan ook wel weer naar.
    En wij moeten dus naar de virtuele koploper. Met één wedstrijd minder gespeeld en slechts één puntje achter op ARC staan de Utrechters er relatief eigenlijk nog het beste voor. Net als AFC, overigens, maar DHSC heeft een aanzienlijk beter doelsaldo – én ze hebben Mitch van der Vlist…
    Het zal duidelijk zijn dat we voor een loodzware opgave staan om volgende week zonder kleerscheuren uit die Utrechtse hel te ontsnappen. Alle kompassen moeten dezelfde richting aangeven, iedere speler moet er voor de volle 100% voor gaan, niemand mag verzaken zoals er vandaag toch wel een stel deed (en dan denk ik aan de eerste tegengoal, maar zeker ook aan de tweede), vrouwe Fortuna moet ons gunstig gezind zijn en er moet voorin iemand het op zijn heupen krijgen voor die goals waar we met zijn allen naar smachten.
    En bovenal: er moet de steun zijn van ons publiek! De mannen kunnen het niet alleen, wij moeten de 12e man vormen, de Kuipkracht zoals bijvoorbeeld een Feyenoord die ervaart in eigen huis. Vandaar dat ik u allen - ondanks de teleurstellende resultaten - toch oproep om daar in Utrecht achter onze mannen te gaan staan en ze op vijandelijke bodem alle steun te geven die ze nodig hebben voor een goed resultaat. Alle beetjes helpen immers…

    Huizen - Zwaluwen '30 1-2 (0-1)

    08. Joep Rive 0-1
    56. Mukthar Suleiman 0-2
    77. Jouke Huitema (e.d.)  1-2

    Opstelling sv Huizen:
    Brian Willemse, Danny Benning, Wouter Bonke, Renee Troost, Jordey Buitenhuis (60. Hidde van der Veldt), Aron Klaassen, Zakaria el Biyar (60. Dennis Lamme), Sebastian van Kammen, Olivier Blaauw, Lucas van Esterik (45. Thomas Müller), Quincy van Waveren.

    Opstelling Zwaluwen '30:
    Tim Elmers, Joep Rive, Jouke Huitema, Joey Papamelodias, Gani Meholli (73. Thomas Hand), Thomas Schaap (68. Yannick Kuijpers), Dani Mes (54. Perry Vlasman), Mukthar Suleiman, Ivo Rottine, Jelle Huitema, Calvin den Boer