https://www.svhuizen.nl/zeperd-in-waterwijk/n4647c176
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Zeperd in Waterwijk...
    30 aug 2020
    Ron Tuijnman
    Eindelijk dan weer een wedstrijd die ergens om gaat. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar zou Huizen die verwachtingen ook waar weten te maken daar voor de districtsbeker in de Almeerse Waterwijk? Een verslag…
    zeperd-in-waterwijk

    It giet oân!
    Het is zover! Na een toch in meerdere opzichten geslaagde voorbereiding waarin we alleen op Urk onszelf tegenkwamen, gaat het nu dan eindelijk om méér dan louter ‘minuten maken’. Ik kijk er gespannen en vol verwachtingen naar uit en dat maakt dat ik vroeg in de auto zit richting Almere waar tweedeklasser Waterwijk de tegenstander zal zijn van deze eerste officiële post-corona match.
    Dat ik op tijd ben vertrokken komt goed van pas, want de creativiteit van de polderplanologen is mijn ingebouwde navigatieassistente te gortig: ze stuurt me twee keer de verkeerde kant op. Wat dat betreft is google maps toch handiger: dat is tenminste meteen bijgewerkt als de wegenbouwers hun noeste arbeid hebben verricht. Als ik dan ook nog slordig lezend het adres van de secretaris van Waterwijk blijk te hebben ingetoetst in plaats van die van het Sportpark Rie Mastenbroek, arriveer ik dus in eerste instantie bij het complex van LTV Waterwijk, waar men mij meewarig uitlegt dat ik dan toch echt bij de verkeerde sport ben aangeland. Gelukkig weet mijn telefoon me dan uiteindelijk toch de route naar het voetballende gedeelte van Waterwijk te wijzen… Als verdwalen een sport was, dan was ik absoluut titelkandidaat nummer één…
    In de basisopstelling van vanmiddag ontbreken Tim Krux en Jeroen Lamme. De laatste heeft last van verkoudheidsverschijnselen en is uit voorzorg thuisgebleven. Wie had er ooit gedacht dat een simpele snotneus je meteen arbeidsongeschikt zou maken? Het zijn vreemde tijden.
    Van Krux hoor ik dat hij ’s ochtends al met Onder23 heeft meegedaan, en dat is iets dat ik niet helemaal kan rijmen. Dat moet ik straks eens even met trainer Klein doornemen!
    Ook hier in Almere strenge COVID maatregelen. Het inmiddels bekende alcoholpompje ook her bij de ingang waar je met dat stinkende spul je handen moet ontsmetten. Ik weet: het is verplicht en we ontkomen er niet aan, maar als je vandaag de dag een middagje gaat winkelen, dan kom je thuis als alcoholist…
    De bestuurskamer afgesloten en nu doet de stamtafel maar dienst als geïmproviseerd wedstrijdsecretariaat. Een lijst met namen heeft men daar niet, maar als straks het wedstrijdformulier naar Sportlink (de online database waar de wedstrijdgegevens in worden vastgelegd) is gezonden zal men even een uitdraai voor me maken.
    Teammanager Bernard Kooij bezorgt me wel een lijstje met de eerste officiële basis van Huizen en vanwege het ontbreken van Krux en Lamme achterin is het dan even puzzelen hoe Klein het centrum zal gaan invullen. Ik vermoed dat Helms en Kroeze samen de opengevallen plekken mogen innemen. Dan blijft Kogeldans op zijn vertrouwde stek links op de flank en zal Tim Boterenbrood de rechterflank innemen. De breedte van de selectie blijkt nu al meteen noodzakelijk om ons van voldoende alternatieven te voorzien. Alternatieven die dus weinig tot niets onderdoen voor het oorspronkelijke concept.
    Het middenrif wordt gevormd door Lo-Asioe, Van Kammen en die niet snotterende Lamme, waarmee Maachi, Visser en Zinga voorin voor stootkracht moeten zorgen.
    Het betekent dat Van der Veldt, Kooij, Dubbeldam, Van Mill reservedoelman Van Nuenen op de bank gezelschap gaan houden. Dat laatste is dan ook wel weer opmerkelijk, aangezien we daar normaliter Brian Willemse zouden verwachten. Brian kampt echter met een lastige handblessure en is daardoor nog niet inzetbaar.
    Wat ook ontbreekt is een tribune. Vulpeninkt en regenwater vormen geen gelukkig huwelijk en ik probeer ergens een beschut plekje te vinden dat me uitzicht op het veld biedt. Helaas! Of het is me te ver van het veld, en droog is het al helemaal nergens met enig uitzicht op het veld. En dus posteer ik me naast een vuilcontainer die ik dan maar als lessenaar zal gebruiken zolang het nog redelijk droog is, waarbij de vulpen is ingewisseld voor de wat waterbestendiger balpen.
    De entourage tijdens de minuut stilte voor onze erevoorzitter Henk de Lange doet geen recht aan vijfentwintig jaar markant voorzitterschap. Geen enkele entourage zou da voor elkaar krijgen, overigens: dit soort voorzitters vormt - zonder iemand tekort te willen doen - een uniek ras. ‘Zo worden ze vandaag de dag niet meer gemaakt,’ merkte iemand van de week op. Ik ben geneigd hierin mee te gaan.
    Bij de eerstvolgende thuiswedstrijd zullen we Henk samen nogmaals gedenken, naar ik aanneem op passender wijze dan in Almere, waar de dames op het bankje achter me gewoon door meenden te moeten kakelen en het feestgedruis uit de kantine onverminderd aanhield. Bij gebrek aan een speaker zal men niet eens in de gaten hebben gehad dat er een minuut stilte gehouden werd…

    Oude bekenden
    Als de Waterwijkers het veld op komen, onderscheid ik verschillende oude bekenden in de Almeerder selectie: Desmond Mensen. Gianni Hermans, Peter van Dongen en Lesley Vlieger. Later zou blijken dat nummer 22 ook bij ons gevoetbald heeft en dat onze voormalige doelman Gijs Roelofsen vandaag als reservedoelman voor de Waterwijkers fungeert.
    Huizen opent voortvarend tegen deze tweede klasser. Adel verplicht, zullen we maar zeggen. In de derde minuut resulteert dat in de eerste corner voor Huizen als nummer 12 van Waterwijk geen andere oplossing ziet dan de bal over de eigen achterlijn te spelen. De hoekschop wordt echter vrij simpel geruimd, maar het beeld van de wedstrijd is nu al duidelijk: Huizen drukt, Waterwijk countert.
    En dat stelt de Huizer aanvalslinie toch voor een probleem: hoe breken we door die fysiek sterke laatste lijn van Waterwijk heen? Veel ruimtes worden er niet weggegeven en het moet dus nu van creativiteit en een hoog baltempo komen. En dat lukt nog niet zo heel best bij Huizen. Of het de spanning van die eerste officiële wedstrijd is of de gedrevenheid, maar veel passes zijn niet op maat en dat maakt de aanvalsopzetten stroperig en voorspelbaar. Geen echte hoofdbrekens voor Gianni Hermans. En dat is ook hoorbaar op het veld: veel onderlinge communicatie, maar ook al de eerste spoortjes van irritatie. We zijn twaalf minuten onderweg als Maachi na een van de spaarzame vlot lopende aanvalsopzetten het vanaf de rand van het strafschopgebied dan maar eens met een pegel probeert. De bal vliegt echter ruim richting Lelystad. De combinatie liep vlotjes via Kogeldans en Zinga en dat leek het directe gevolg van een kort coaching momentje van even daarvoor.
    Ook Theo Visser krijgt een mogelijkheid als hij goed doorzet. Hij wacht echter net weer een fractie te lang met de afronding, zodat de Almeerders hem alsnog de voet dwars konden zetten. Hermans vangt de corner weg en dat is dan de inleiding tot een scherpe counter waarbij Remco Helms even alles uit de kast moet halen om erger te voorkomen.

    Shirts
    De shirts van Waterwijk hebben zwarte rugnummers op een shirt dat half wit, maar ook half donkerblauw is. Op het witte deel is dat rugnummer dus prima zichtbaar, maar zeker als de shirts gaan glimmen van de nattigheid, dan is het zelf van redelijk dichtbij nog amper te onderscheiden. Jammer dus van die ontbrekende namenlijst, maar ik vrees dat ik er toch niet bijster veel aan gehad zou hebben.
    Huizen blijft de aanval zoeken. Weer een voorzet in de drukte voor de goal van Hermans. Nu is het Dennis Lamme die een schietpoging waagt. Hij raakt de bal echter slecht en de bal hobbelt via een verdediger naast. Ook nu wordt de corner weer vrij simpel door de Almeerders geruimd.
    En zo hobbelen we langzaamaan naar het halve uur en staan die hatelijke nullen nog steeds op dat scorebord. En als je zelf niet scoort…
    Tja, dat beleven we bijna als nummer 4 opnieuw een corner weg moet geven na een snelle aanvalsopzet via Kogeldans en Lo-Asioe. De bal wordt weer simpel verdedigd en dan gaat de bal helemaal terug naar Jaime Hensen die wat al te flegmatiek denkt te kunnen uitverdedigen met nummer 22 in de buurt. 22 Is een rappe kleine aanvaller die ook zijn historie bij Huizen heeft gehad. Hensen draalt en treuzelt en als hij dan de bal weer tracht door te spelen ziet 22 kans om zijn voet er tussen te steken. Tergend langzaam hobbelt de bal helemaal terug richting paal en we houden onze adem in. Het zál toch niet?! Opgelucht zien we hoe de bal rakelings naast de paal en naast het doel van de verbijsterd toekijkende Hensen verdwijnt.

    Ploeteren
    Inmiddels maakt overvloedige regenval dat ik mijn schrijfblok moet opbergen en mijn toevlucht moet nemen tot mijn memorecordertje. Lichtelijk gegeneerd sta ik als een soort radio commentator langs de lijn de verrichtingen te verslaan. Schrijven doe je anoniem en in stilte, maar hier staan de dapperen die het noodweer trotseren toch wat vreemd te kijken naar die in zichzelf murmelende halve gare daar achter die prullenbak.
    En die halve gare ziet dan hoe Kogeldans met zijn weer ongeëvenaarde energie zich met de aanval bemoeit en een schuiver loslaat die kansrijk richting verre hoek schiet. Hermansis echter een uitstekende doelman en weet zich bijtijds te strekken om het gevaar te bezweren.
    We beginnen inmiddels het rustsignaal van arbiter Hemkes te naderen en Huizen wil eigenlijk nog voor rust een gaatje slaan in die hechte Almeerder defensie. Veel meer dan wat corners gaat het echter niet opleveren, de precisie, de eindpass, de overtuiging, het ontbreekt allemaal en het is al meer ploeteren dan dat we van georganiseerd aanvallen kunnen spreken.
    En dan gáát het ineens soepeltjes en van een leien dakje! Zinga geeft een pass binnendoor op Kogeldans die de bal keurig voor de goal krult. Daar komt Van Kammen ingegleden en de bal valt binnen!
    Eindelijk!
    Maar helaas…
    Arbiter Hemkes heeft hands geconstateerd en keurt de treffer af. Na de wedstrijd zou Sebastian me bekennen dat de bal inderdaad zijn arm geraakt had bij het inglijden. En de nieuwe regels stellen nu eenmaal dat aanvallend hands altijd wordt bestraft. Een terechte beslissing derhalve van de arbiter van dienst.

    Rust
    En dus gaan we de rust in met die toch uitermate teleurstellende 0-0. Die 0-0 daar kan ik nog wel mee leven, maar ik ben nog het meest gedesillusioneerd door het vertoonde spel. Ik herinner me de eerste wedstrijd van vorig seizoen toen we tegen Roda ’46 ook met 0-0 van het veld stapten, maar waar we toen wel de kansen aaneen hadden geregen. Behoudens de schuiver van Kogeldans en de afgekeurde goal van Van Kammen zal Waterwijkdoelman Hermans aan deze eerste helft bepaald geen hartkloppingen overgehouden hebben met dat tandeloze voetbal dat Huizen hier op de mat legde.
    Huizen weet haar stempel maar niet op deze wedstrijd te drukken en we mogen zelfs van geluk spreken dat het bloopertje van Hensen zonder gevolgen bleef.
    Nog even gevraagd of er inmiddels een namenlijst verkrijgbaar is, maar ‘de printers zijn stuk,’ legt men mij uit. Jammer dan. Ik kan die nummers toch niet ontwaren op die shirts, dan maar geen namen van Waterwijkers. Daarbij herken ik de helft toch wel vanwege hun Huizer verleden…

    Tweede helft
    Ik had wissels in de rust zeker niet uitgesloten om de boel wat open te breken met bijvoorbeeld Dubbeldam, vd Veldt of Kooij. Arnold Klein kiest echter op het oog voor dezelfde elf om aan de tweede helft te beginnen. Ergens wel logisch ook: je moet de mannen toch even de kans geven om de wijze woorden vanuit de rust in de praktijk te kunnen brengen. Of Waterwijk gewisseld heeft is mij ook niet duidelijk.
    Het spel van Huizen krijgt nu echter toch wel iets ‘gejaagds’. Men wil heel enthousiast de openingen gaan forceren en de wil om te winnen is er zeer zeker. Ook Tristen Kroeze is meer en meer in de frontlinie te vinden, zonder dat hij echt in het spel betrokken wordt overigens en wederom dringt Huizen wel aan, maar komt het maar niet tot kansen die Gianni Hermans wit om de neus maken. En als we al in de buurt van hermansopdoken, dan was het óf buitenspel of was de laatste pass onzuiver.
    Sterker nog: het is Hensen die redding moet brengen als er op het middenveld slordig wordt gecombineerd en Lo-Asioe de bal ongelukkig aangespeld krijgt. Waar safety-first de enige optie was, wil Joshua het toch voetballend oplossen en dan verspeelt hij de bal. Waterwijks nummer 22 mag ineens richting Hensen spurten. Onze doelman blijft goed kijken en weet met het linkerbeen verder onheil te voorkomen. Huizen dringt aan, maar eerlijk is eerlijk: Waterwijk was het dichtst bij de openingstreffer… En dat is zondermeer zorgelijk te noemen…
    Ook Maachi weet het doel van Hermans niet te vinden als er in de 49e minuut dan weer eens een aanval soepel lijkt te verlopen. Zijn schot gaat helaas weer over.
    Aan de andere kant opnieuw die 22 die er vandoor gaat als de buitenspelval niet helemaal lekker dichtklapt en onze onvolprezen linesman Gert van der Roest geen buitenspel constateert. Het leidt tot een corner voor Waterwijk die echter ook voor onze defensie geen probleem oplevert.

    Wissels
    En het klokje tikt maar door en de nullen op het scorebord beginnen me steeds hatelijker aan te grijnzen. Steeds is er weer Gianni Hermans of die menigte voor hem waarin onze aanvalsopzetten een even roemloos als frustrerend einde vinden. Het spel van Huizen wordt er ook niet beter op: het laat zich aanzien dat de mannen er zelf ook niet echt meer in geloven. De irritaties over en weer spreken boekdelen. Normaliter zit ik op de tribunes wat verder van het gebeuren op het veld, maar hier zo dicht op de zijlijn kan ik de onderlinge commentaren goed volgen. En daar spreekt dus de nodige frustratie uit.
    In vierdaagse-tempo neemt Waterwijk een hoekschop. Logisch: de Almeerders zullen deze 0-0 zeker als een overwinning binnenboord halen mocht het zo blijven. Tandenknarsend moet Huizen het aanzien. Als de corner dan gevaarloos voorlangs is geschoten mag Huizen opnieuw proberen een aanval op te zetten.
    Hermans onderschept stijlvol de voorzet van de ijverig voetballende Theo Visser en weer zien we onze pogingen dus stranden.
    Lesley Vlieger krijgt geel van arbiter Hemkes als hij luidkeels zijn ongenoegen kenbaar maakt over het trek- en duwwerk van Tristen Kroeze. Hij had gelijk, alleen was het in woord en gebaar protesteren van Vlieger voor arbiter Hemkes net een bruggetje te ver. Veel meer opties had Kroeze overigens niet: Vlieger was al vlot anderhalve kop groter en anderhalf keer het gewicht van onze jonge centrale verdediger. Kroeze had alle middelen nodig om zich staande te houden tegen zoveel fysieke overmacht. Het tekent de professionele mentaliteit van Kroeze dat hij zich tegen deze gigant desondanks keurig staande wist te houden.
    Met een uur op de klok grijpt Klein dan toch in en brengt Van der Veldt en Kooij. Zinga mis ik dan, maar ik kan niet goed uitvogelen wie er nog meer uit is gegaan. Twee aanvallend ingestelde spelers erin, dat houdt dus in dat Klein toch nog wat denkt te kunnen forceren.
    De onzuiverheden blijven echter in het spel van onze groen-gele helden besloten liggen. Kooij wordt tot een vruchteloze sprint gedwongen als de bal diep wordt gestuurd langs de zijlijn. De vlaggenist van Waterwijk – die verder niet echt op foutjes te betrappen was geweest – vlagt de bal dan toch wat opportunistisch uit waar de bal nadrukkelijk de lijn nog niet ‘geheel-en-al’ gepasseerd was.

    Slotfase
    Met een goed kwartier nog te gaan lijkt Waterwijk dan te beseffen dat de 0-0 weliswaar een stuntje is, maar dat de stunt nog veel groter zou zijn als het machtige Huizen met een nederlaag naar huis gestuurd zou kunnen worden. Het zet dan weer wat meer aan richting Hensen en de duels op het veld worden wat grimmiger. Benen worden van beide kanten niet teruggetrokken in de persoonlijke duels en arbiter Hemkes moet er goed bovenop zitten om de zaak niet te laten ontsporen.
    Hensen loopt zoekend door zijn eigen strafschopgebied op zoek naar een afspeelmogelijkheid, maar heel typerend lijkt niemand die bal echt te willen hebben. Er gaan zo dus weer kostbare seconden verloren. Dan besluit hij maar voor de lange bal en we zien de bal zo over de achterlijn bij Waterwijk rollen. Het is nu echt hotseknots-begonia-voetbal geworden.
    Eerlijk gezegd maakt die nummer 22 van de Waterwijkers deze wedstrijd nog een beetje verteerbaar met zijn enthousiasme. Geen grootse voetballer, maar door zijn enthousiasme en werklust ging ik hem gaandeweg steeds meer waarderen. Hij is voor mij een van de weinige lichtpuntjes van deze troosteloze wedstrijd. Rand zestien gaat hij dan in de zesenzestigste minuut neer en verdient zo een vrije trap aan de zijkant van het strafschopgebied. De bal gaat dan hard en hoog over alles en iedereen heen. Dan zie je toch wel weer dat je met een tweede klasser te maken hebt…
    Ook Waterwijk wisselt dan en het zijn twee spelers met een rugnummer in de twintig die in het veld komen.
    Met nog een kwartiertje te gaan grijpt Klein opnieuw in: Visser gaat naar de kant en Van Mill maakt zijn entree. Al met al kan ik bepaald niet zeggen dat Huizen er de tweede helft beter op is gaan voetballen. Het zijn vooral veel opportunistische lange halen naar voren dat men speelt en van enige opbouw lijkt amper nog sprake. Ook bij Huizen valt dan geel als 22 hard wordt aangepakt. En hoewel er weinig op de beslissing valt af te dingen, lijkt het toch ook wel een logisch gevolg van het Waterwijkse gemekker richting arbiter Hemkes. Lesley Vlieger zet zich achter de bal en dirigeert de bal naar de weer opgekrabbelde 22, die dan weliswaar weer overeind stond, maar blijkbaar nog niet geheel okselfris was, want hij behandelt de bal matig waardoor zijn voorzet niet uit de verf komt. Het levert Waterwijk wel een corner op die recht op doelman Hensen gekopt wordt.
    Huizen knokt tegen de klok en tegen zichzelf: Nassir Maachi wil Hidde van der Veldt de hoek in sturen, maar dat heeft Hidde net wat te laat door. De bal schiet door en ondanks het sprintje om er dan maar een uitbal van te maken eindigt dit misverstand alsnog in een doelschop voor doelman Hermans.
    Als Maachi in de slotfase nog even aanzet schiet het ‘erin’ en ik houd mijn hart vast. Ik zou hem persoonlijk uit voorzorg dan toch maar naar de kant hebben gehaald en desnoods maar met tien man deze wedstrijd uit hebben gespeeld. Nu moet hij zelfs nog een persoonlijk duel uitvechten.
    Ook Laurens Kooij ontsnapt aan een blessure als hij een doodschop ontwijkt van nummer 24 en mijn verlangen naar het eindsignaal wordt heftiger en heftiger. Ik had me onze openingswedstrijd toch wat anders voorgesteld.

    Arnold Klein
    Ik denk dat we dit ‘schoolonderzoek’ met een vijf nog redelijk mild beoordelen…
    “We hebben in de voorbereiding eigenlijk alleen ploegen gehad die wat hoger speelden dan wij,” vertelt Klein. “En dat brengt toch een wat andere manier van spelen met zich mee dan tegen een ploeg die lager speelt. Eerlijk gezegd was ik wel een beetje nieuwsgierig vooraf hoe dat vandaag zou gaan. Ik moet eerlijk bekennen dat het wel héél stroef ging vandaag. Ik had wel verwacht dat het iets stroever zou lopen, maar niet zo. Op de een of andere manier wisten we daar de oplossing niet voor te vinden, hoewel we de eerste helft nog wel wat kleine kansjes wisten te creëren. We moesten sneller de diepgang zoeken, waardoor je wél beter voor de keeper uit zou kunnen komen. Ik zag de vastigheden waar we al weken mee bezig zijn vandaag daarin niet terug. Het was rommelig en onverzorgd en dat leidde ook tot een stukje frustratie in de ploeg zelf, waardoor we niet beter, maar juist minder gingen voetballen. Ik had daar nog voor gewaarschuwd: als het niet gaat lopen, dan moeten we bij onszelf en bij ons eigen spel blijven. Wat dat betreft is het wel een heel mooi leermoment, want dit gaan we nog vaker tegenkomen deze competitie.
    De eerste helft hebben we nog wel even goed vanuit onze taken gevoetbald en hebben we niet alles open gegooid door meer dan onze taken te willen doen. Alleen we zijn vergeten om van achteruit voldoende op te bouwen. Vanaf de keeper tot voorin werden er om maar te zeggen ‘aparte keuzes’ gemaakt. In de eerste helft zie ik hoe Nassir Ritchie Zinga wil wegsteken, maar dat Zinga de bal eigenlijk al verwacht. Dat zijn net even die kleine dingetjes qua afstemming die er nog in moeten slijpen. Als dat dan fout gaat, dan wordt elke volgende bal belangrijker en moeten we dáár mentaal sterker in worden.”
    We misten vandaag ons centrum. Lamme had verkoudheidsverschijnselen, maar Krux deed mee bij Onder23.Qua leeftijd kan ik dat al niet rijmen, maar hoe zit dat?
    “Haha, die is gepasseerd! Haha! Nee, Tim is geschorst! De KNVB heeft de schorsingen van vorig seizoen meegenomen naar dit seizoen. Helaas niet de positie voor de KNVB bekercompetitie, maar dus wel de schorsingen. Tim had twee gele kaarten en zou de eerstkomende wedstrijd geschorst zijn. Dat hebben ze nu dus doorgevoerd. Om toch wat minuten nog te kunnen maken heeft Tim gewoon met Onder23 meegespeeld. Petje af voor Tim dat hij er zelf voor koos die minuten ook te gaan maken.
    Het is balen dat we in zo’n wedstrijd als vandaag waarin het helemaal niet loopt, dat we dan ook nog tegen een blessure oplopen. We zullen even af moeten wachten hoe ernstig die blessure is.”
    Die nummer 22 was een fikse plaaggeest voor ons… [red. Ryanique Inge hoor ik na afloop van de speler zelf]
    “Tja, als je ver opgedrongen naar voren speelt, dan weet je dat je ruimte achter je verdediging krijgt. Hij is snel en dan krijgt ie een één-op-één kans door een fout van onszelf en door het treuzelen van onze keeper. De kansen dié hij heeft gekregen hebben we eigenlijk zelf voor hem gecreëerd…
    Het was vandaag gewoon een optelsom van slordigheden en mensen die niet brengen wat ze zouden moeten kúnnen brengen. Maar ook dat zijn goede leermomenten. Vergelijk dat met Urk, waar we op bepaalde momenten niet goed hebben gestaan, dat zag je vandaag dan weer niet, daar hebben we dus al van geleerd. Maar ja, aan de bal hebben we dus vandaag bepaald niet gebracht wat we zouden moeten kunnen brengen.
    Dinsdag gaat de oefenwedstrijd tegen Bennekom niet door. We kunnen de COVID-omstandigheden niet garanderen voor onze spelers.
    Tja, we hebben een goede voorbereiding gehad, dus dit is inderdaad een teleurstellende start. De beker blijft belangrijk voor ons, maar ik ben blij dat dit nú gebeurt en niet in de competitie!”

    Sebastian van Kammen
    Waarom liep het vandaag zo stroef?” leg ik onze creatieve middenvelder voor.
    “Ja, het ging heel moeizaam. Tja, vertel het maar… De eerste helft was het bij vlagen nog niet eens zo heel slecht. Dat hebben we in de rust ook doorgesproken. Maar in de tweede helft was er echt helemaal niks meer van over! Niks lukte, we konden elkaar niet vinden, het zat er vandaag gewoon ook echt helemaal niet in.”
    In de voorbereiding heb ik jullie heel aantrekkelijk zien voetballen, maar vandaag had ik het gevoel dat ik op een tennisbal zat te kauwen…
    “Haha, ja, dat idee hadden we allemaal denk wel. Dat was ook erg frustrerend en iedereen was ook zwaar teleurgesteld hoe het liep allemaal. Dit soort wedstrijden zit er dus ook tussen. Ik denk dat we wellicht ook gefrustreerd waren na al die goede wedstrijden en dat we wat teleurgesteld waren in elkaar. En dan komt de frustratie eruit dat het juist tegen een dergelijke tegenstander allemaal maar niet wil lukken.
    Met rust 0-3? Ja, dat had gekund en dat gebeurt dan niet en dan is er de tweede helft helemaal niets meer van over. We moeten her van leren. Beter dat dat nu gebeurt dan straks als het om de punten gaat. Maar goed: ik ben het met je eens dat een ‘vijf’ voor deze wedstrijd nog ruim bemeten is. De intentie was er echt wel, maar dit was een wedstrijd waarin het er gewoon helemaal totaal niet uit kwam…”
    Met alle respect, jij bent toch één van de dragende en ervaren spelers – ook qua creativiteit. Van jou moeten de oplossingen in dit soort wedstrijden komen. Wat ga je ‘anders’ doen?
    “Tja, vandaag was het ook voor mij lastig voetballen. Ik kwam niet echt in mijn spel, kreeg ook weinig ballen waar ik wat mee kon. We verplaatsten het spel niet, voetballend deden we gewoon niet de juiste dingen. We gingen meer en meer mee met hun spel en dat moeten wij gewoon niet doen, bij onszelf blijven, niet gaan beuken en drammen. We hebben vandaag niet laten zien dat we kunnen voetballen en daar moeten we ons op focussen! Dat moet aanstaande zaterdag zeker beter!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    ‘Je bent zo goed als je laatste wedstrijd’ is een voetbalwijsheid. Ik hoop toch echt dat die wijsheid vandaag niet opgaat, want dan gaan we een zwaar seizoen tegemoet. Huizen wist vandaag geen moment haar stempel op de wedstrijd te drukken in aanvallende zin. Een stevig veldoverwicht, dat wel, maar op de keper beschouwd was Waterwijk eigenlijk dichter bij de openingsgoal geweest dan Huizen.
    ‘Ze zitten er tussen, dit soort wedstrijden,’ was de algemene teneur na afloop. Ik denk dat je dan toch wat te makkelijk over het probleem heenstapt dat je vandaag wederom aanvallend geen vuist kon maken. Spits Visser werkte hard, maar kon geen potten breken. Werd ook niet lekker aangespeeld. De dartele Zinga moet zijn draai nog vinden binnen het spel van Huizen en kon vandaag ook zijn stempel niet op de wedstrijd drukken. Van jongelingen als Laurens Kooij en Jurre van Mill mag je niet verwachten dat zij een ploeg wel eens even over het dode punt heen zullen helpen en de wedstrijd zullen doen kantelen. Dat zijn nuttige aanvullingen als de ban al gebroken is en we ‘for the kill’ gaan.
    Vandaag dus geen juichverhaal en fijn langs de lijn was het qua voetbal en weersomstandigheden al helemaal niet. Ik hoop maar dat Arnold Klein en zijn staf inderdaad waardevolle dingen geleerd hebben vandaag. Dan was het achteraf misschien toch geen verloren middag…
    Op de terugweg slechts één keer een verkeerde afslag genomen. IK heb er dus in ieder geval wél van geleerd…

    Opstelling Huizen:
    Jaime Hensen, Tim Boterenbrood, Tristen Kroeze, Remco Helms, Sergae Kogeldans, Nassir maachi, Dennis Lamme, Sebastian van Kammen, Joshua Lo-Asioe, Ritchie Zinga, Theo Visser.
    Invallers: Jurre van Mill, Hidde van der Veldt, Laurens Kooij, Lennart Dubbeldam(?).