https://www.svhuizen.nl/zakelijk-de-meern-huizen-0-2/n4657c176
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Zakelijk: De Meern - Huizen: 0-2
    12 sep 2020
    Ron Tuijnman
    De Meern vormde het laatste obstakel richting eerste plek in de poulefase van de districtsbeker. Een klip die Huizen geroutineerd wist te nemen. Een verslag…
    zakelijk-de-meern-huizen-0-2

    Alles of niets in De Meern
    De stand voor aanvang van deze laatste poulewedstrijd is intrigerend: Waterwijk en Huizen staan met vier punten aan kop, De Meern volgt op de voet met drie punten. Daaronder bungelt VVIJ dat nog met lege handen staat. En dat maakt het treffen tussen Huizen en De Meern cruciaal: wint Huizen, dan is het normaliter koploper, maar in ieder geval één van de twee ploegen die doorgaan. Verliest Huizen echter, dan streeft De Meern ons in puntenaantal voorbij. Het is voor Huizen dus zaak hier met minimaal een punt te vertrekken wil het een vervolg geven aan dit bekeravontuur.
    Op het schitterende complex van vv De Meern heerst de angst voor Corona. Of is het de angst voor de BOA’s die de maatregelen kunnen komen controleren? Hulptrainer Bert Brons en materiaalman Hans Hogenboom zitten mokkend op de treden van de tribune die de opgang naar de kantine vormt. Er mochten slechts twee(!) begeleiders mee de kleedkamers in anders werd er geen sleutel verstrekt. Wellicht dat men in de tweede klasse daarmee kan volstaan, maar met acht man begeleiding op de rol betekent dat voor Huizen moeilijke keuzes. Morrend leggen de twee ‘slachtoffers’ zich maar neer bij dat besluit.
    Ook als ik me in de bestuurskamer vervoeg voor de namen en de rugnummers wordt me meteen medegedeeld dat er maar drie mensen van Huizen zullen worden toegelaten. Nadat men mij heeft verzekerd dat ik nog vóór aanvang van de wedstrijd die fel begeerde namenlijst aangereikt zal krijgen, maak ik dan ook maar meteen weer rechtsomkeert om mijn plek weer voor het bestuur vrij te maken.
    En men hield woord: even later wordt mij door teammanager Henk de Groot niet alleen de eigen spelerslijst, maar ook die van De Meern aangereikt.
    De Huizer lijst doet me wel even de wenkbrauwen fronsen: met name op het middenveld lijkt Arnold Klein de bezem door de samenstelling te hebben gehaald: Van Kammen en Dennis Lamme beginnen op de bank, waarbij ik dan maar Helms en Dubbeldam op dat middenveld fantaseer in het opstellinkje dat ik altijd voor de wedstrijd in elkaar sleutel.
    De corona-opstelling op het terras voorziet in tafeltjes die de stoeltjes op anderhalve meter moeten houden. Ik promoveer er snel eentje tot schrijftafeltje en heb zo een uitstekende plek. De harde kern verzamelt zich weer om me heen, waaronder vader Lamme waarvan ik al eerder dankbaar gebruik mocht maken bij het invullen van de doelpuntenmakers en de assists. Waarvan akte!
    De speaker van dienst heeft wat te laat in de gaten waar die kruisjes achter de namen voor dienen en begint de lijst van boven af aan voor te lezen als ware het de basisopstelling. Het leidt even tot wat hilariteit op de tribune en na wat pogingen een en ander te corrigeren leest hij de hele lijst dan maar voor.

    Spijkers en koppen
    Huizen opent wat bedachtzaam en voorzichtig: de bal gaat veel breed en achteruit in die openingsminuten. Het is de thuisclub die de meeste aanvallende aspiraties toont. Zonder dat het doelman Hensen grijze haren bezorgd zal hebben, overigens, want het was vooral veel wilskracht en weinig overleg waarmee De Meern de weg naar onze doelman zocht. Als een kat die met de muis speelt laat Huizen De Meern even begaan en bij een van de eerste serieuze aanvalspogingen van Huizen is het al meteen raak als Theo Visser strak voorzet en Hidde van der Veldt de bal in één keer op de pantoffel neemt. Doelman Martijn Smorenburg is kansloos op de inzet en we kunnen de eerste treffer noteren.
    En dat is uiteraard een lekker begin tegen een tegenstander die daarnet nog enthousiast op zoek was naar die openingstreffer.
    Vier minuten later is het opnieuw raak als Visser wederom aan de basis staat van deze treffer. Zijn voorzet wordt in eerste instantie op doel gewerkt en noopt doelman Smorenburg tot een knappe redding. De rebound valt dan in de drukte op de rug van Jeroen Lamme die de bal daarmee tot onze tweede treffer verheft. Nog geen tien minuten op mijn stopwatch en de 0-2 floept al op het scorebord en ergens roept er iemand om een telraam…
    Visser bleef strooien met goede voorzetten: twee minuten later gaat hij goed door richting achterlijn. Zijn voorzet komt goed uit op de rand van de zestien. Daar wordt de bal echter huizenhoog over geschoten in een wat ongecontroleerde doelpoging. Jammer: de aanvalsopzet was prachtig en had zeker een betere afronding verdiend.

    Buitje, buit, binnen…
    Dan blijkt het dakje boven onze zitplaatsen toch niet helemaal te beschermen tegen het buitje dat sportpark De Meern met een bezoekje vereert. Even moet het schrijfblok onder de jas en de handdoek over mijn schrijftafeltje. Het is gelukkig maar van korte duur, maar het levert wel een komen en gaan van het gros der toeschouwers daar op.
    Inmiddels is de oprukkende Tim Krux neer gegaan op de rand van het strafschopgebied voor Smorenburg. Geen Van Kammen nu en dus zetten Sergae Kogeldans en Theo Visser zich achter de bal. Het is Kogeldans die de trekker dan mag overhalen. Zijn bal gaat spijkerhard door of langs de muur, maar recht op doelman Smorenburg af die nog alle moeite heeft op dit gladde veld om het kunstleer in bedwang te krijgen. Het is de schrik van iedere doelman dat zo’n bal alsnog via jou binnen zal weten te glippen. Smorenburg komt echter met de schrik vrij.
    Het ‘geloof’ is er bij De Meern wel een beetje uit. Ondanks het luidkeels coachen van spits Lorenzo Lassooij en het blijven gaan van Bart Scholts - die zeer veel ‘vuile meters’ maakte - blijven het speldenprikjes die De Meern uitdeelt. Steeds weer is de Huizer defensie paraat als de Utrechters met snode plannen richting Hensen trekken. Zo ook in de tweeëndertigste minuut als Krux het gat voor Scholts dichtloopt en Hensen simpel op kan rapen. Er zat gewoon te weinig vernuft in de aanvalspogingen van De Meern en langzaam maar zeker daalt ook bij Huizen het besef in dat deze buit eigenlijk wel binnen is. Tristen Kroeze jaagt de bal nog maar eens gevaarlijk scherend over het natte veld richting Smorenburg, maar opnieuw blijkt de Utrechter doelman zijn mannetje te staan.
    De aanvalsopzetten van Huizen hielden nadrukkelijk meer raffinement in: Visser (weer hij) stuurt Van der Veldt op avontuur. Via Kogeldans pikt Van der Veldt de bal weer op en de bal komt voor de tweede paal. Het levert slechts een corner op die echter slecht wordt genomen en makkelijk verwerkt lijkt te gaan worden door de De Meern defensie. De afvallende bal wordt door Kogeldans dan op het middenveld heroverd en met een ferme uithaal weer ingebracht. Opnieuw moeten de mannen van trainer Alain Hijman een corner toestaan. Deze wordt beter genomen en moet dan bij de verre paal door Ruben Baas van de doellijn worden gekopt. Van of ‘vanachter’? Het is vanaf mijn positie onmogelijk te zien of de bal geheel en al de doellijn was gepasseerd, zoals dat zo plechtig in de spelregels is verwoord, maar de verder onopvallend - en dus uitstekend - fluitende arbiter van dienst kreeg van de clubgrensrechter uiteraard geen groen licht de treffer toe te kennen.
    De ijverig spelende Laurens Kooij steekt dan met een schitterende beweging Van der Veldt nog maar eens op weg richting Smorenburg. Hidde wacht net een pas te lang en komt daardoor in een wat te moeilijke hoek en geeft bovendien een verdediger de kans hem de voet dwars te zetten. De corner die daar het gevolg van werd leverde helaas niets op.

    Rust
    Het rustsignaal nadert met rasse schreden als Huizen nog een keer aanzet. Krux kopt bij de tweede paal fraai terug en Jeroen Lamme is wederom paraat om in te koppen. Doelman Smorenburg is opnieuw een sta-in-de-weg en weet ook de rebound van Joshua Lo-Asioe te keren. Nadat Kroeze nog een keer een combinatie tussen Scholts, Van Wiggen en Tim Bijl om zeep hielp door Bijl simpelweg van de bal te lopen en Kogeldans nog een keer de vuisten van Smorenburg had geteisterd, gaan we dan met een keurige 0-2 rusten. Huizen pakte zakelijk de voorsprong, gaf De Meern niet of nauwelijks mogelijkheden om weer in de wedstrijd te komen en lijkt met speels gemak op weg naar de volgende ronde van het toernooi om de districtsbeker.
    Het voetbal is allerminst hoogstaand: Huizen hoéft niet meer zo nodig en De Meern kán gewoon niet beter. Huizen gaat nonchalant om met de mogelijkheden die deze wedstrijd zou kunnen bieden. Zo wordt spits Laurens Kooij veel te vaak naar mijn smaak in de voeten aangespeeld waar zijn kwaliteiten voor mijn gevoel veel meer in de diepte liggen. Nu moet gesteld dat De Meern weinig ruimte achter de defensie liet voor dieptepasses, maar ook de spaarzame momenten dat het wél had gekund laat Huizen onbenut.
    Op het veld zie ik geen spelers aanstalten maken om direct na rust het strijdperk te gaan betreden en wat mij betreft is er tactisch gezien ook geen enkele reden om wijzigingen aan te brengen.

    Ongewijzigd
    En inderdaad betreedt Huizen ongewijzigd het speelveld voor de tweede helft.
    Laurens Kooij vult dan de eerste regel van mijn blocnote voor de tweede helft als hij niet te beroerd is ook verdedigend zijn mannetje te staan. Met een even gewaagde als fraaie beweging ‘poort’ hij zijn tegenstander en is even later op de penaltystip voor Smorenburg paraat om een voorzet van Hidde van der Veldt in één keer op de slof te nemen. Zijn appèl voor hands wordt echter niet gehonoreerd door de arbitrage. Het was echter een fraai staaltje totaalvoetbal dat onze jonge spits aan de dag legde.
    Dubbeldam laat even later zien hoe je een snelle aanval opzet: in één keer tikt hij een bal uit de lucht door op de sprintende Visser. Die zet goed door op de flank en dan is de voorzet echter nét iets te scherp waardoor Smorenburg de bal weet te onderscheppen voor Huizen de derde treffer kan laten aantekenen. En een treffer is wel wat deze wedstrijd met de minuut meer nodig lijkt te gaan hebben: gezapigheid en zakelijkheid knokken om de overhand. Huizen dringt wel aan, maar de scherpte die gepaard gaat met een resultaat dat nog niet binnen is, lijkt node te ontbreken.

    Een lintje voor Jaime Hensen
    En dan ligt nonchalance en concentratieverlies op de loer. Met een klein uur op de klok wordt de bal na een goede combinatie van De Meern op karakter binnen gehouden en voorgezet. Tim Bijl krijgt een uitgelezen kans op de aansluitingstreffer en om daarmee de hoop in de harten van De Meern terug te brengen. Zijn inzet is prima, maar de reactie van onze onvolprezen doelman Hensen beter: met de voet weet hij de bal rakelings langs de goede kant van de paal te dirigeren! Een wereldredding waarmee hij Huizen een lastige slotfase lijkt te besparen.
    Kort daarop hoopt spits Lorenzo Lassooij Hensen te verrassen door een vrije trap van een meter of twintig direct op de open hoek af te vuren. Maar dan had hij toch echt buiten onze keepende spinneman gerekend en soepeltjes ligt Hensen bijtijds bij de paal om de bal in ontvangst te nemen.
    Een minuut later moet Hensen echter wél vol aan de bak als de bal onverwachts en spijkerhard in die zelfde hoek wordt geschoten door Tim Bijl – de gevaarlijkste aanvaller van De Meern. En opnieuw ligt Hensen bijtijds bij de paal om ook dit gevaar te verijdelen.
    Het is vooral onze doelman die in deze fase van zich doet spreken, want nadat Kooij Visser weer fraai weg had gestuurd, wordt Vissers inzet gekraakt. De corner wordt slecht genomen en leidt meteen tot een uitval van De Meern. Kroeze zet in een uiterste poging een sliding in, maar ziet Bijl soepeltjes langs zich glijden, waardoor Bijl nu oog in oog met Hensen komt te staan. Opnieuw is de poging uitstekend, maar onze doelman onnavolgbaar: weer is het het uitschuifbeen van Hensen dat Bijl tot wanhoop drijft…

    Wissels
    Bij De Meern verlaat Jordy Martens dan het veld voor Remco de Smit en bij Huizen komt Tim Boterenbrood in het veld voor Sergae Kogeldans. Nadat Kooij niet de bal maar de hak van een tegenstander raakte, komen dan Mauro Abbingh en Kai de Bruin De Meern versterken ten koste van Bijl en Sven Jansen. Arnold Klein brengt dan op zijn beurt Ritchie Zinga voor Helms, maar het voetbal wordt er niet beter op. Het oogt alsof beide ploegen wel klaar zijn met deze wedstrijd en louter nog wat rondhollen omdat de scheidsrechter er nou eenmaal nog geen eind aan heeft gemaakt.
    Het laatste wapenfeit richt de schijnwerpers weer even op onze doelman die met een stijlvolle duik een inzet van een andere invaller – Bob Prins - onschadelijk maakt nadat de verder prima fluitende scheidsrechter een vlagsignaal voor buitenspel van grensrechter Boot negeerde. De 0-2 overwinning vlug in de tas en maar gauw op naar de eerste competitiewedstrijd…

    Arnold Klein
    Het kost me al enige overredingskracht om de catacomben te mogen betreden, maar de vriendelijke medewerker van De Meern laat me dan toch binnen voor de interviews. Kleedkamer dertien. Zou dat een soort psychologische oorlogsvoering zijn?
    De overwinning wordt uiteraard gevierd met de nodige ‘muzikale’ omlijsting en we besluiten het interview maar buiten te houden.
    Je noemde eerder al een overwinning ‘zakelijk’, maar als er één wedstrijd dat etiket verdiende dan was het deze wel…
    “Tja, voorafgaande aan deze wedstrijd hadden we wat personele problemen waardoor we de hele week wat anders hebben moeten trainen. Daardoor heb ik wat spelers op de bank gelaten. Vooraf hadden we aangegeven dat we het eerste half uur furieus wilden beginnen om meteen het verschil te gaan maken. Eigenlijk sta je dan ook met 0-3 voor aangezien die bal die van de lijn gehaald werd eigenlijk daar achter vandaan kwam, maar dat terzijde, dus de eerste twintig minuten waren gewoon goed van onze kant. Daarna kwam er een fase waarin we veel te gretig de diepte gingen zoeken om het laatste kwartier weer simpel grip op de wedstrijd te krijgen. We konden toen weer makkelijk balbezit spelen en hadden moeten eigenlijk de 0-3 moeten maken. En dat hebben we dus nagelaten.”
    Je opende toch redelijk zakelijk: veel achterin rond spelen, balletjes terug…
    “In mijn beleving hebben wij gewoon de eerste helft bepaald wat er ging gebeuren. Dat we in balbezit wat anders speelden dan anders, maar dat had wel een bepaalde reden. Een reden die ook bepaald werd door de manier waarop De Meern ons wilde gaan bespelen, waardoor we gewoon geduldig op balbezit wilden spelen. Dat we toen in die beginfase maar niet hoog druk wisten te zetten dat stemde mij ook tot ontevredenheid. Vooraf hadden we de groep ook aangegeven dat als De Meern anders zou spelen dan we hadden vermoed, dat de druk dan óók anders moest zijn. En die druk was op dat moment gewoon niet goed. Daarna pakten we dat wél goed op en hebben we dit resultaat ook afgedwongen.”
    Waar kwamen die personele problemen vandaan?
    “Het hoofdveld bij Huizen wordt wat hard en is wat verouderd. Wellicht dat dat een rol speelt bij de pijntjes die sommige spelers ervaren. Ook hebben we een aantal spelers ‘van buiten’ dat onze trainingsintensiteit nog niet helemaal gewend is. We trainen momenteel drie keer in de week en sommige nieuwe spelers geven ook wel aan dat we hier best wel pittig trainen. En dus moet je dan als trainer soms wat water bij de wijn doen. Het gaat er tenslotte om dat je op zaterdag fitte spelers hebt en niet zozeer op de donderdagavond…”
    Zaterdag wacht dan nu Sliedrecht. Ben je er klaar voor?
    “Ik denk wel dat wij daar klaar voor zijn, ja. Laat duidelijk zijn dat we Sliedrecht zien als een potentiele titelkandidaat, maar die hebben net als wij ook gewoon zo hun zwakheden. Ik denk dan ook dat het een wedstrijd gaat worden die op details beslist gaat worden. En daar hoort soms ook zakelijk spelen bij. Vandaag zag je dat we de tweede helft bij balbezit tegenstander zakelijk kunnen spelen, alleen hebben we bij eigen balbezit niet meer gebracht wat we kunnen brengen.”
    Kwam dat ook door de toch wat geïmproviseerde opstelling?
    “Nee, het lag aan de hele ploeg dat er een stukje instelling en mentaliteit ontbrak. Dat heb ik zojuist in de kleedkamer ook nog even te berde gebracht en gesteld dat we ons dat niet kunnen permitteren tegen Sliedrecht…”
    Wat weten we van Sliedrecht?
    “Ja, dat is wel een probleem op het moment: we hebben geen scouts die tegenstanders voor ons bekijken en analyseren. Dat maakt het wel lastig ons goed voor te bereiden. Sliedrecht heeft die middelen wel en zij weten dan ook meer van ons dan wij van hen. We zullen ons gewoon moeten wapenen met het beetje informatie dat ik heb…
    Ik denk dat we niet veel voor elkaar onder zullen doen en dat het dus een hele boeiende wedstrijd zal kunnen gaan worden. Een openingsduel is vaak niet al te mooi, maar uiteindelijk gaat het gewoon om de overwinning.”

    Jeroen Lamme
    En dan wil ik dus Jeroen Lamme voor mijn microfoontje halen. Maar dat is niet naar de zin van de dame die de ingang bewaakt. Ondanks het feit dat ik dus net uit die zelfde deuropening naar buiten ben gegaan en aangeef dat ik een speler wil interviewen stuurt ze een steward op me af die me met gesteven zeilen aanblaft ‘dat er coronaregels zijn!’ Hij staat me van enkele centimeters afstand af te bekken en als ik hem er op wijs dat ook hij geen anderhalve meter afstand houdt, trekt hij met veel gevoel voor autoriteit zijn hesje opzij om zijn bewakingsembleempje te tonen: ‘Hij mocht dat!’.
    Blijkbaar werkt dat embleempje dus beter dan een mondkapje of zo. Ik ben geen gewelddadig man, maar die scheidslijn smolt daar in die gang dus bijna weg. Je wilt uiteraard je club niet in diskrediet brengen en ik snáp dat er richtlijnen zijn, maar het fanatisme waarmee men daar in De Meern op handhaving uit was, dat smeekte gewoon om een ’Grapperhausje’…
    Buiten vang ik dan alsnog Jeroen Lamme op, met priemende blikken aangestaard door de harpij in de deuropening en haar trouwe knechtje.
    Ik noem je gekscherend al topscorer, maar je legt ze er makkelijk in heb ik de indruk…
    “Nee, ik scoor niet iedere week, want dan zou ik nu bij een profclub spelen. Ik heb er eentje gemaakt in een oefenwedstrijd en nu dan eentje in de beker, en dat is toch wel lekker inderdaad.
    Vorig seizoen heb ik ook een aantal keren gescoord, dus dat is inderdaad wel een wapen, denk ik. Het is ook lekker dat Tim Krux dat opkomen vaak met me afwisselt, waardoor het verrassingseffect blijft en niet alle aandacht op mij gericht is. De corners werden ook heel goed genomen vandaag, ondanks dat Sebastian van Kammen er niet bij was, dus dat maakt het ook makkelijker. Er zat er inderdaad wel een stel corners bij dat wat minder genomen werd, maar als je uit die paar goede dan weet te scoren, dan heb ik dat liever dan allemaal goede, maar voorspelbare corners die dan verdedigd worden. Maar Theo Visser en Remco Helms namen ze lekker vandaag.
    Remco is zeker een toegevoegde waarde binnen het team. Ik ben het met je eens dat we als team kwalitatief breder zijn geworden, nagenoeg alle posities dubbel bezet, waardoor de trainer ook keuzes moet maken. Remco past goed in de groep. Hij kan daarbij op meerdere posities uit de voeten.”
    Sliedrecht. Wat zijn je gevoelens vooraf?
    “Ik heb ze nog nooit gezien of tegen ze gespeeld. Ik ken ze dan ook verder niet. Ik hoor van verschillende kanten dat het toch tot een van de titelkandidaten gerekend moet worden. Dus laten we dan maar meteen goed van start gaan volgende week en ons een beetje revancheren voor vandaag, want behoudens de eerste twintig minuten was het nou niet om over naar huis te schrijven. Laten we hopen dat we volgende week tegen een titelkandidaat meteen goed van start kunnen gaan.”
    Ik noemde deze wedstrijd vandaag al een zakelijke overwinning. Speelde die opening van de competitie mee in die zakelijke instelling van vandaag?
    “Nou, bij mij totaal niet! Ik bekijk het gewoon van wedstrijd tot wedstrijd. We wisten gewoon wat voor resultaat we vandaag moesten halen om door te gaan. Door die snelle openingsgoals kregen we misschien wel iets makkelijks over ons dat we ‘er’ al waren. Maar ik denk niet dat we al met ons hoofd bij Sliedrecht waren vandaag.
    Die wat afwachtende houding in de eerste minuten was wat ons betreft even het uit de boom kijken van die kat. Daarna pakten we gelukkig vrij snel door en speelden we daarna twintig minuten heel dominant. Helaas zakte het daarna in als een kaartenhuis. Nou ja, we hebben wel gewoon met 0-2 gewonnen, dus we moeten er ook weer niet al te dramatisch over doen.”
    Je had natuurlijk wel het geluk dat Hensen tot twee keer toe een tegentreffer weet te voorkomen…
    “Ik heb ‘m net nog even bedankt dat hij ons met die reddingen wel in de wedstrijd houdt. Want of het 0-2 blijft of 1-2 wordt, dan gaan die gasten helemaal aan het pompen om niet te verzuipen, zullen we maar zeggen. We moeten er komende week goed trainen om ook deze foutjes er toch weer uit te kunnen halen. Ik vond dat we vandaag in fasen té snel de bal inleverden waardoor we er we er weer achteraan moesten. Het gevoel overheerste wellicht wat met die 0-2 dat we hier de overwinning zakelijk over de streep konden trekken. Als het 1-2 had geworden, dan hadden we wellicht weer een tandje bijgezet. Je weet het niet, natuurlijk. Het is achteraf altijd makkelijk praten. We zijn klaar en door naar de volgende ronde, daar ging het om. Op naar volgende week, daar heb ik heel veel zin in!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    De voorbereiding zit er op. De resultaten waren prima: alleen Urk en Waterwijk legden wat zwakheden bloot bij de mannen van Klein. De poulefase van de beker werd echter zonder noemenswaardige hoofdbrekens overleefd en een hoofdklasser en een derde divisionist waren toch niet opgewassen tegen de dadendrang van Huizen.
    Het is echter een feit dat resultaten in de voorbereiding geen garantie geven voor resultaten in de competitie. Heerenveen won pas in de competitie zijn eerste wedstrijd – het kan dus verkeren!
    Voorzichtige conclusies mijnerzijds zijn dat we een kwalitatief goede groep hebben, waarbinnen de invallers niet per definitie verzwakkingen voor de basis zijn. En dat is een groot goed in een seizoen waarin schorsingen en blessures nou eenmaal niet te vermijden zijn.
    Ik ken veel van onze toekomstige tegenstanders niet en kan dan ook geen zinnig woord zeggen over de kansen die Huizen maakt in 1C. Ik ben wel héél blij dat we niet naar WV-HEDW en AFC hoeven, daar heb ik gewoon geen beste herinneringen aan qua entourage, maar verder zie ik nog zat clubs waarvan ik geen idee heb hoe het er daar aan toe gaat. Een weerzien met de buren, dat dan weer wel. Dat zijn toch weer speciale wedstrijden die veel publiek zullen trekken. Gouden dagen voor onze toekomstige penningmeester! Nu maar hopen dat dat ellendige virus geen roet in het eten zal gooien.
    Ik hoop u allen zaterdag fanatiek aan de lijn aan te treffen als we de competitie openen tegen het Sliedrecht van Dennis van der Steen. Onze uitermate sympathieke voormalige rechtsbuiten. Ik gun hem het allerbeste, maar zaterdag dus effe niet! Komt allen uw club steunen om van die eerste klap ook daadwerkelijk een daalder te maken!