https://www.svhuizen.nl/wilskracht-gaf-de-doorslag-huizen-odin-59-2-1/n3119c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen speelde niet haar beste wedstrijd van het seizoen. Op pure wilskracht trok Huizen een 2-1 overwinning over de streep, met een heldenrol voor onze doelman...
    wilskracht-gaf-de-doorslag-huizen-odin-59-2-1

    Mistig
    Als ik na het vervullen van mijn huiselijke verplichtingen in de vorm van het uitzoeken van een kerstboompje, door mijn lieftallig echtgenote op de Wolfskamer word afgeleverd, miezert het wat. Een mistroostig aandoende Wolfskamer vormt dan ook het decor voor de wedstrijd tegen O.D.I.N. en heeft onze onvolprezen terreinbeheerders doen besluiten de terreinverlichting alvast aan te doen.
    Mistig is ook de opstelling die ik in de bestuurskamer onder ogen krijg: met de hand zijn wat pijlen getrokken en het is mij niet helemaal duidelijk of dit nu één wisseling of dat het er nu twee betreft.
    Gelukkig geeft Erwin Hautmann me tekst en uitleg: alleen Aron Klaassen begint op de bank ten faveure van Arnoud van Toor, voor de rest is het de bekende opstelling met vandaag wederom een voorkeur voor Rudy Etwi op de rechtsbackpositie, hetgeen een bankplek inhoudt voor Danny Benning. Een middenveld dus met captain Sam Doeve, Arnoud van Toor en Guido de Graaf. Voorin ook weer de vertrouwde namen: Iry Etwi, Denny van Loen en Zakaria el Biyar.
    Op de bank ook weer Hidde van der Veldt, een talent waar ik veel van verwacht, maar ook routinier Bilal Laoikili. Reservedoelman Wilco Mackaay – die ik midweeks nog zag uitblinken bij de beloften – completeert de bank voor vandaag. Geen Siemen Eijkemans die we een tijd zullen gaan missen: hij ondergaat binnenkort een operatie, net als de al lang afwezige Garrett Jones die maandag al onder het mes gaat. Ik wens beide heren vanaf hier uiteraard een spoedig herstel en revalidatie en spreek de hoop uit ze snel weer in onze hoofdmacht te zien schitteren.
    Resultaten uit het verleden geven geen garantie, etcetera, etcetera… Toch blijf ik me vastklampen aan onze voorgaande resultaten tegen de Heemskerkers, al realiseer ik me dat we thuis over het algemeen toch meer moeite met onze gasten hebben gehad dan daar in Heemskerk. Maar vandaag is het wéér een finale. Onverlet mijn wat sombere bespiegelingen van de ranglijst van vorige week, wordt de noodzaak van een driepunter zo langzamerhand nijpend en O.D.I.N. lijkt dan op voorhand toch een tegenstander waar die tegen te behalen zou moeten zijn.
    We beginnen een kwartiertje later omdat onze tegenstanders het Beter-gedeelte vanaf A niet helemaal zo hebben kunnen ervaren en dus met enige vertraging in Huizen arriveerden.
    Nadat een pupil van de week zijn plekje in de eerste selectie trachtte veilig te stellen door de bal náást de goal te schieten – een slecht voorteken? - gaan we dan van start

    Overtuiging
    Huizen start overtuigend: meteen in de eerste seconden gaat een voorzet maar ternauwernood aan Iry Etwi voorbij, maar levert ons wel meteen een corner op die echter verder niets oplevert. Zo kent de voetballerij een aantal ongeschreven wetten: als je zelf niet scoort, doet je tegenstander dat wel, wie de eerste corner forceert is de bovenliggende ploeg en wie de meeste tweede ballen verovert wint de wedstrijd. Die eerste corner is dan voorlopig toch maar even ‘in the pocket’.
    Maar dan komt O.D.I.N. sterk terug: Joey Papamelodias glijdt weg in een duel met de beweeglijke Nigel Hardenberg en moet een corner prijsgeven om erger te voorkomen. De bal komt op het hoofd van Denzel Meijer die goed terugkopt op spits Eelke de Graaf. Diens omhaal belandt tot onze opluchting naast de goal van Verkerk. Ook Rudy Etwi moet stevig aan de bak en doet dat met verve als Stefan Seijs door tracht te breken. Etwi blijft goed kijken en hapt niet tegen het luidkeels advies vanaf de tribune in. Dat geeft hem dan de gelegenheid om de inzet van Seijs te blokken zonder dat deze enige schade kan aanrichten.
    Dan zijn we in de negende minuut beland waar Leroy Oehlers de bal goed doorsteekt op de immer op snelheid liggende Van Loen die zijn man opzoekt, passeert en op volle snelheid oog in oog met O.D.I.N.-doelman Barry van Dijk komt te staan. Zoals het een ware spits betaamt blijft Van Loen een ijskonijn en laat de uitkomende doelman volstrekt kansloos met een bekeken schuiver in de verre hoek: 1-0! 
    Heerlijk!
    Zou het dan eindelijk?
    We realiseren ons op de tribune dat we nog een lange weg te gaan hebben tot de felbegeerde en hoogst noodzakelijke driepunter, maar de teerling is geworpen!

    Donders!
    Gesterkt door de voorsprong denken we aan méér en we zien hoe Etwi goed voorzet en Van Loen bij de eerste paal weer een corner forceert die echter ook deze keer weer niets oplevert en geruimd wordt door de O.D.I.N. defensie. Huizen behoudt het overwicht en er lijkt voor onze mannen geen vuiltje aan de lucht. Dan schrijven we de vierentwintigste minuut en zien hoe O.D.I.N. een corner forceert. Oehler is in eerste instantie Milo Cremers nog te snel af en moet daarbij wel een tweede corner aan de andere kant prijsgeven. Deze wordt goed voorgebracht en dan komt de nagenoeg ongedekt staande Eelke de Graaf als een Titanraket omhoog en de bal spat als een granaat in de hoek achter Verkerk die tegen zoveel geweld volstrekt kansloos was: 1-1.
    Wat een domper weer!
    Huizen laat het er echter niet bij zitten en gaat naarstig op zoek naar een volgende voorsprong. Dat wordt gesymboliseerd door de hardwerkende en gedreven voetballende Zakaria el Biyar die aan de zijlijn door lijkt te breken. Hij heeft een vrij veld voor zich als hij onreglementair gestuit wordt. Nu was de afstand tot de goal nog lang en van een directe scoringskans was dan ook geen sprake in de ogen van arbiter Koekoek die een keurige wedstrijd zou fluiten. Hij werd daarbij een aantal keren bepaald niet geholpen door de lieftallige dame die met de vlag de zijlijn bevrouwde. De dame in kwestie zat er een aantal malen stevig naast waar het uitballen betrof: die bal moet toch echt ‘geheel en al de lijn zijn gepasseerd’, maar haar vlag wapperde al als het ventiel de zijlijn ook maar ‘rook’!
    Overigens moet gesteld dat ze er verder wel goed het oog in had en prima vlagde. Maar die uitballen… Oei!

    Rommelig
    Het zou vandaag niet Huizens beste wedstrijd worden en ook O.D.I.N. liet weinig oogstrelends zien. De stand en de daarmee samenhangende spanning vergoedde echter veel. Seijs zet de bal goed door naar Hardenberg die maar net mist. Een hartverzakking voor de supporters op de tribune als achterin een diepe bal volkomen verkeerd wordt aangenomen en zo uitmondt een prachtige dieptepass voor O.D.I.N. Drie man komen nagenoeg vrij voor Verkerk te staan door deze misser. Maar dan is daar Joey Papamelodias die door goed positie kiezen en kordaat ingrijpen erger weet te voorkomen – het was weer een actie van onze noeste verdediger die de wilskracht van onze Huizer elite demonstreerde.
    Het is diezelfde Papamelodias die grossierde in prachtige passes, waaronder in de veertigste minuut een pass over zeker tachtig tot honderd meter diagonaal over het veld, tot op de millimeter precies ‘op de stropdas’ van Leroy Oehlers die er vervolgens na een goede passeeractie een corner uit weet te peuren.

    Rust
    En zo breekt de rust aan met een toch wat teleurstellende 1-1 en de teleurstelling bestaat vooral uit het feit dat we er niet in zijn geslaagd die vroege voorsprong de rust in te tillen. Het spel is rommelig, maar hoopvol, maar dat er weer een tegentreffer uit het ‘niets’ kon vallen baart ons op de tribune toch wel wat zorgen.
    Huizen heeft een overwicht, maar als we heel eerlijk zijn, heeft O.D.I.N. doelman Barry van Dijk behoudens die tegengoal weinig aan de wedstrijd hoeven bijdragen.
    Op de bank heeft Van de Pol dus nog Van der Veldt als extra aanvallende impuls zitten. Want er zal toch echt meer gevaar voor die goal van Van Dijk gesticht moeten worden. Het spel van Huizen oogt vooralsnog voorin toch wat te steriel om met een onbegrensd vertrouwen aan die tweede helft te gaan beginnen.

    Doorgaan
    Trainer Richard Plug van de Heemskerkers grijpt meteen na de rust in en brengt de gevaarlijke Jim Hulleman binnen de lijnen. Dat gaat ten koste van Seijs.
    Zoals te doen gebruikelijk begint Van de Pol weer met dezelfde basiself, al beginnen Aron Klaassen en Danny Benning wel meteen aan hun warming-up. Huizen begint net als de eerste helft ook weer met het forceren van een corner die ook weer haast gewoontegetrouw een simpele plukbal vormt voor Barry van Dijk. Corners zijn niet echt aan Huizen besteed: we zijn al blij als we er niet meteen een tegentreffer uit incasseren. Daar moeten we toch eens wat creatiefs op verzinnen, want zoals het nu gaat is een corner veeleer een straf dan een zegen.
    Kort daarop moet Van Dijk zich echter wel nadrukkelijk inspannen als Papamelodias een van zijn vervaarlijke afstandsschoten loslaat. Van Dijk kan niet klemmen, maar is bijtijds weer op de been voordat er een Huizer bij de bal kan komen.
    Vente passt dan na goed ingrijpen op Oehlers die wederom een corner uit het vuur sleept. De hard werkende Van Toor kopt de bal goed door, maar er is niemand bij de tweede paal om er een doeltreffend vervolg aan te geven.
    Een fraaie actie van Zakaria el Biyar die de bal op eigen helft oppikt en nagenoeg onstuitbaar op volle snelheid het veld oversteekt, drie, vier Heemskerkers vertwijfeld achterlatend. Weliswaar is de vijfde dan een brug te ver, maar het deed even denken aan de Zakaria waar we vorig seizoen zo van konden genieten. Twee minuten later excelleert Zakaria opnieuw, maar als hij de bal in die combinatie terug moet krijgen is het weer zo’n ongecontroleerde kanonskogel die hij te verwerken krijgt en de actie loopt daardoor op niets uit.

    Held!
    In de 53e minuut zien we dan een pass van Nick Burger op Jim Hulleman. Deze bezorgt de bal bij de opkomende linksback Jordi Tiktak. Op de tribune zien we de bui al hangen als deze naar binnen snijdt en het strafschopgebied binnen stormt. Waar Etwi de eerste helft nog keurig op de benen bleef en beheerst de inzet pareerde, besluit hij nu tot de voorspelbare sliding waarop Tiktak tot de al even voorspelbare duik naar de kunstgrassprieten besluit. Uiteraard kan arbiter Koekoek niet anders dan naar de stip wijzen: Strafschop!
    O.D.I.N. spits Eelke de Graaf zet zich zelfverzekerd achter de bal en we geven op de tribune geen stuiver meer voor onze kansen. De Graaf maakt zijn aanloop, schiet goed in…. EN ZIET HOE VERKERK DE BAL MET EEN SCHITTERENDE REFLEX UIT ZIJN DOEL RANSELT!
    Wat een HELD!
    Euforie op de tribune: we léven nog!
    Het vormt de opmaat tot een herboren Huizen. Papamelodias probeert het nog maar eens met een afstandsschot – Van Dijk ‘kijkt’ de bal naast.
    Van de Pol brengt dan Aron Klaassen voor de leeggespeelde Van Toor - die erg veel goed storend werk had verricht - en Danny Benning komt voor Rudy Etwi die met geel op zak vanwege zijn overtreding ‘op scherp’ staat.
    En met name Benning laat zich meteen even zien door een prachtige pass op de verder wat ‘grijs’ spelende Guido de Graaf die de bal fraai controleert en meteen vanuit de draai schiet. De bal is echter niet hard en zuiver genoeg om Van Dijk te verontrusten en wordt dan ook een eenvoudige prooi voor de O.D.I.N. doelman.
    Drie minuten later gaat de schier onvermoeibare Denny van Loen een lijf-aan-lijf-gevecht aan op een diepe bal. Het levert het nodige wederzijdse duw- en trekwerk op dat echter wel genade kan vinden in de ogen van arbiter Koekoek. Van Loen komt als winnaar uit de strijd en vanuit de draai tracht hij Van Dijk te verschalken. Ook bij deze inzet ontbreekt het echter aan richting en kracht en Van Dijk kan opnieuw eenvoudig redding brengen.

    Bewussie?
    Dan dreigt O.D.I.N. ineens uit te breken uit de Huizer belegering. Invaller Klaassen maakt dan een ‘nuttige’ overtreding die hem weliswaar geel oplevert, maar O.D.I.N. geen treffer: de vrije schop op een meter of twintig wordt door Verkerk fraai uit de hoek gebokst.
    Nigel Hardenberg schiet dan vervolgens nog een keer uit volkomen vrije positie keihard over als Huizen de bal maar niet uit de eigen zestien gewerkt krijgt en Huizen kruipt weer door het oog van die bekende naald.
    Dan komen we aan de achtenzestigste minuut. Van Loen houdt drie man bezig met zijn sleuren en rommelen, wanneer doelman Barry van Dijk het gevoel heeft een einde te moeten maken aan enerzijds een goede inzet van Huizen en anderszijds aan een verloren middag voor hem. Met gevoel voor show komt hij ver zijn goal uit en bokst met één vuist weg. ‘Ein Glanzparade’ noemen de Duitsers dat… En inderdaad: het zag er indrukwekkend en stijlvol uit. De bal spat het middenveld in en alle gevaar lijkt geweken…
    Maar dan doemt daar Sam Doeve op die de bal in volle ren op de slof neemt en we zien de bal van zeker een meter of vijfentwintig met een fraaie boog onder de lat de verlaten goal in zeilen! 2-1! We weten niet wat ons overkomt – en Sam waarschijnlijk ook niet…
    Na afloop zou ik hem vragen of het een ‘Bewussie’ was, of hij het zo bedoeld had. “Ik bedoelde het wel zo, maar 99 van de 100 pogingen die ik zo doe eindigen gewoon in de ballenvanger…” bekent hij heel eerlijk.
    De website van O.D.I.N. stelt dat de goal tegen de verhouding in was. Mag ik het daar met mijn geel-groene bril lichtelijk mee oneens zijn?
    En Huizen gaat door. De ‘lijn’ is weliswaar uit het spel, maar het opportunisme en de wilskracht spat er vanaf. Zakaria loopt zich de benen uit het lijf en breekt in volle sprint door de opgedrongen O.D.I.N. defensie en gaat alleen op doelman Van Dijk af. De weg is lang en de krachten zijn eigenlijk al lang op, maar onze jonge held gaat, gaat, en stuift door. Oog in oog met Van Dijk controleert hij de bal dan echter één keer verkeerd en springt wat ver van zijn voet (‘n kunstgraspolletje?) en dat geeft de O.D.I.N. doelman de gelegenheid redding te brengen. Maar het was een heroïsche rush die een beter lot verdiend had. Het had een terechte en volledig gegunde bekroning geweest voor een prima wedstrijd van onze jonge flankaanvaller.

    Slotfase
    De minuten verstrijken en de tijd wordt meer en meer een bondgenoot. O.D.I.N. moet komen en dat geeft spitsen als Van Loen en El Biyar de ruimtes waar ze zich lekker in voelen.
    Jurjen Dikker komt er dan nog in voor Ron Scheffer waarmee Richard Plug de bakens alsnog in O.D.I.N.’s voordeel tracht te verzetten. Verkerk komt er nog een keer goed uit als een doorkopbal gevaarlijk richting diezelfde invaller dreigt te gaan. Verkerk voorkomt daarmee een gouden wissel van Plug.
    En ineens is daar die gevaarlijke Hardenberg weer helemaal vrij aan de flank. Oehlers en Papamelodias stuiven als reddingswerkers naderbij en blijven goed kijken. Samen schermen ze de weg naar Verkerk af en weten zo zelfs zonder een corner prijs te geven dit gevaar te bezweren. Leroy Oehlers moet even later wel een corner weggeven als hij een harde inzet ter hoogte van de penaltystip wegkopt en Verkerk pakt een afstandsschot van Milo Cremers in het slotoffensief dat O.D.I.N. er in deze slotfase uit perst.
    De beste kansen zijn echter voor Huizen in deze fase. Met inmiddels Van der Veldt in de ploeg voor de leeg gespeelde Etwi, zet Joey Papamelodias een aanval op die via Zakaria en weer Joey tot een inzet leidt die via de vingertoppen van Van Dijk én de lat maar ternauwernood over gaat.
    En langzaam ebt het slotoffensief gelijk met de minuten weg en als Koekoek dan de overwinning in de boeken fluit ‘davre een juichtoon langs de velden van de Wolfskamer!’ De buit is binnen en Huizen pakt drie heel belangrijke punten in de jacht op lijfsbehoud.

    Van de Pol
    “Ja, gelukkig wel,” beaamt Henk als ik hem feliciteer met ‘Heerlijk: eindelijk weer eens een overwinning!’. “We hebben er vaak heel dichtbij gezeten en nu valt ie dan eindelijk weer eens onze kant op.
    Vind je die goal van Doeve geluk? Ik vind dat helemaal geen geluk! Hij ziet dat die keeper te ver voor zijn goal staat en raakt hem gewoon goed, dat is toch geen geluk?! Geluk is als je schiet en de bal wordt van richting veranderd en gaat er dan in, dat is geluk, maar hij lobt hem bewust, dan is het toch geen geluk?”
    Met alle respect: ik zie dit soort pogingen van deze afstand veelal toch over en naast gaan…
    “Dat is gewoon ’kwaliteit’, dat heeft niets met geluk of pech te maken. Dat hij hem nu goed raakt is gewoon kwaliteit. We moeten gewoon niet over ‘geluk’ en ‘pech’ praten, we moeten over overtuiging en winst praten. Als we dáár over gaan praten, dan hebben we een alibi. We hebben geen alibi, we hebben geen keus. Dat we niet onze beste wedstrijd speelden is precies wat ik net bedoel. We speelden niet onze beste wedstrijd, maar er was wel ‘overtuiging’! En overtuiging is vaak veel belangrijker dan goed spelen. We zaten constant goed in de duels, constant volle bak erop, dan kun je wel eens wat minder voetballen, maar daar kun je ook gewoon mee winnen. Daar moeten we zeker niet vies van zijn.
    Natuurlijk heb ik er vertrouwen in. Anders zou ik hier toch niet staan, of wel? Als we iedere week met vier, vijf-één pak krijgen en we worden constant alle kanten op gespeeld, dan is dat een ander verhaal. Maar ook vorige week is er eigenlijk niks aan de hand en krijg je uit de omschakeling toch weer een goal tegen en die tweede goal was dan een gevolg van de eerste omdat je dan moést aanvallen. Dat kan gebeuren.
    Vandaag begonnen we goed en maken we die kans nou wel meteen een keer af. We hadden in de eerste minuut al een kans. We wisten dat zij met cornerballen gevaarlijk zijn. En dan gaat het er om dat je je allemaal goed aan de afspraken houdt. Iedereen moet zijn mensen goed neerzetten en vandaar uit voetballen. We stonden inderdaad niet echt onder druk, maar je weet dat het een kwaliteit van O.D.I.N. is, die vrije trappen en corners.
    Maar goed: je ziet dat overtuiging op dit moment belangrijker is dan kwaliteit.”
    Overtuiging, ik zou het eerder wilskracht willen noemen…”
    “Wilskracht IS overtuiging. Als je niet wilskrachtig bent dan heb je ook geen overtuiging. Je zag dat als er een bal verkeerd ging dat we dan elkaar hielpen en snel omschakelden, dat is overtuiging! De meeste ballen gaan immers verkeerd in een wedstrijd… Je moet dus meestal gewoon goed omschakelen en weer goed gaan staan. Dat is overigens vorig jaar ook onze kwaliteit geweest, hoor…
    Nee, die ‘last-minute’ wissel is gewoon een foutje geweest. Ik had dat goed doorgegeven, maar het is toch verkeerd op de opstellingslijst terecht gekomen. Ik heb dat meteen laten corrigeren toen ik dat constateerde. Ik wou met Arnoud van Toor wat meer ‘power’ en ervaring in de wedstrijd brengen. Aron Klaassen heeft nu van de zeventien wedstrijden er vijftien in de basis gestaan en twee keer in de wissel begonnen en kan terugkijken op een prima eerste seizoenshelft. Maar ik moest vandaag een keuze maken op dat middenveld en ook in de spits kies ik nu voor Van Loen.
    Maar dat werken is toch normáál?!” valt Henk even uit, als ik het harde werken van Van Loen roem.
    “Dat is gewoon zijn kwaliteit! Ja, er zijn inderdaad wellicht spitsen die minder lopen, maar die zullen dan weer andere kwaliteiten hebben. Ik vind het normaal als die gasten ‘de ballen uit de broek rennen’, klaar! Alle drie voorin! Daar moeten ze gewoon het werk doen dat van ze geëist wordt. Ze moeten gewoon negentig minuten volle bak kunnen gaan. Punt. We moeten alleen de drie of vier één maken, dat is het enige dat er vandaag nog aan ontbrak.”

    Denny van Loen
    Onvermoeibaar is het eerste dat in me opkomt als ik de wedstrijd van onze diepste spits zou moeten beschrijven. Bescheiden klinkt het ‘Dank u wel,’ als ik hem feliciteer met niet alleen de overwinning, maar ook met een uitstekende wedstrijd.
    “Nou ja, je doet altijd je best en probeert als je er in staat iedereen te laten zien waaróm je er in staat. Je stinkende best doen is waar ik altijd mee begin, dat is een beetje de Utrechtse mentaliteit. Dat probeer ik toch ook een beetje bij de andere jongens ook over te laten komen. Gewoon vol er voor gaan en al is het dan niet altijd even ‘gepolijst’, je ziet dat je daar dus óók wedstrijden mee gaat winnen.
    Ja, die eerste goal: ik heb altijd hoop op dat soort ballen. Leroy (Oehlers, red.) ook en die slingert de ballen er gewoon in en die rekent er gewoon op dat ik er altijd iets van probeer te maken. Die jongen achterin bij O.D.I.N. maakte ik het gewoon lastig en hij maakte een foutje en ik kon door. Dat hadden we in de voorbespreking al doorgenomen: sleuren en goed breed en diep lopen.”
    Ik vond die verdediger niet het grootste probleem. Ik vond die uitkomende keeper een veel groter probleem…
    “Ja, ik zag hem komen en ik dacht eerst ik ga hem in de verre hoek krullen, maar hij maakte goed zijn doel klein en toen besefte ik dat ik iets door moest lopen om mezelf een betere scoringspositie te verschaffen.
    Ik ben een paar keer als invaller in het veld gekomen en dan sta je ‘koud’ in het veld en dan heb je tien, twintig minuutjes de tijd om je te laten zien. Dan krijg je dotten van kansen en natuurlijk wil je die heel graag benutten, maar dan zit je nog niet in de wedstrijd.
    Nu was ik de hele dag al met die wedstrijd bezig en dan wordt het toch makkelijker om je met volle overtuiging te laten zien. Hij kan natuurlijk ook nog maar net zo goed mis gaan, hoor, maar ik denk dat ik hem goed binnen heb geschoten! Zo’n goaltje had ik ook wel even nodig, hoor! Als je niet elke week speelt en dan weer op de bank, dan weer een keer in de basis mag beginnen, als je je toch een beetje een twijfelgevalletje voelt, dan doet zo’n goal je toch wel erg goed! Dat geeft je toch vertrouwen voor de rest van de wedstrijd, zeker als je zo vroeg al scoort.
    Die inzet en werklust, dat is gewoon het minste dat ik kan doen. Men kan er vanuit gaan dat als ik speel, dat ik me dan altijd voor 100% geef en op elke bal blijf lopen.
    Ja, ik heb zeker een goed gevoel nu. Ondanks die kleine domper van die tegengoal. In het verleden ging het dan toch vaak mis, maar vandaag hebben we heel veel mentale weerbaarheid getoond.
    Met die goal van Sam Doeve zag je dat het geluk van vorig seizoen toch niet helemaal verdwenen is en ook dat geeft weer vertrouwen naar volgende week!”

    Johan Verkerk
    Natuurlijk kunnen we niet om onze redder des vaderlands, Johan Verkerk heen Zijn gestopte penalty vormde de kunstmest waar onze wilskracht op kon floreren.
    “Hahaha, nee ik wist helemaal niks!” antwoordt Johan op mijn vraag of hij wíst waar de bal heen zou gaan.
    “Leroy Oehlers maakte ze van tevoren een beetje gek door te stellen dat ik zou weten waar hij zou schieten, maar ik wist dus echt helemaal niks! Ik zag dat hij een schijnbeweging naar de ene hoek maakte en dan is mijn ervaring dat ze hem dan meestal toch in de andere hoek plaatsen. Dat was ook de meest voor de hand liggende hoek voor hem.
    Ik denk inderdaad dat we wel weer een knauw hadden gekregen qua wilskracht als we op achterstand zouden zijn gekomen. We hebben al genoeg knauwtjes gehad deze competitie. Maar als je dan gewoon in de wedstrijd blijft, dat helpt dan natuurlijk wel voor het zelfvertrouwen in de ploeg. Maar goed: ik heb al twee jaar lang geen penalty gepakt, en nu pak ik ze dan wel. Het kan gek lopen en het blijft altijd een loterij zo'n strafschop. Het belangrijkste is dat we nu weer drie punten hebben en weer voorzichtig naar boven kunnen gaan kijken. Maar goed: na Volendam hoopten we ook op een goede reeks en verlies je er weer drie op rij. Het is dus geen garantie, maar het helpt wel, qua moreel.
    Die tegengoal was gewoon een prachtig strak aangesneden corner. Ik kon daar niet op ‘komen’ en hij stak hem er prachtig in. Ik kon er alleen maar naar kijken. Het scheelde gelukkig wel dat we zelf al een keer gescoord hadden en dus zaten we nog gewoon in de wedstrijd. En dan moet je gewoon doorgaan, niets meer weggeven en hopen op de kansen die je zelf nog krijgt. En dan zie je dus dat mooie goaltje van Sam Doeve - nee, hahaha! Dat was echt geen ‘bewussie’, hij kan er normaal helemaal niks van!” grapt onze doelman.
    Dat zal ik er maar niet in zetten,”probeer ik nog.
    “Nee, doe dat maar wél,” lacht Johan met een brede smile. “Daar kan Sam wel tegen!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    De smaak van de overwinning is zoet en smaakt naar meer. Weliswaar bungelen we nog afgetekend op de laatste plek, maar ploegen als Capelle, Jong Almere en rijnvogels komen nu wel weer voorzichtig in het vizier. Opmerkelijk genoeg zou onze aanstaande tegenstander ons tot inspiratie moeten dienen: inmiddels staan de Friezen uit Harkema op een keurige negende plek in het linkerrijtje, terwijl ze enkele weken geleden nog gebroederlijk met ons onderaan bungelden. Als het Harkema lukt, waarom Huizen dan niet?
    De race is dus zeker nog niet gelopen en twee overwinningen waar onze concurrenten de punten laten liggen en we staan zelf op een plek die rechtstreekse handhaving inhoudt.
    We hebben er nu exact een halve competitie op zitten, alle tegenstanders hebben we nu een keer gezien en we kunnen de balans opmaken. IJsselmeervogels, Rijnsburgse Boys, ASWH, Lisse, ze waren allemaal een maatje te groot. Maar het gros van de tegenstanders stak toch voetballend niet zoveel boven ons uit. Groningen mocht beide handjes dichtknijpen dat het met een puntje van de Wolfskamer wegreed, DVS kon zijn geluk niet op dat het ondanks een 0-1 in de 90e minuut toch aan het langste eind wist te trekken, ONS was gewoon een volkomen off-day van onze mannen. Als we onszelf nou eens even lekker rijk rekenen en die gemorste punten in overweging zouden nemen, dan stonden we al bijna op die veilige plek! Ik ben het dus met onze trainer eens dat we er nog steeds dichtbij zitten. Maar het moet dan natuurlijk uiteindelijk wél een keer gebeuren, zoals het vandaag gebeurde tegen O.D.I.N. Want ook halverwege liegt de ranglijst toch niet en kunnen we ons geen moment van verslapping, geen onnodig gemorst punt meer veroorloven – te beginnen daar in dat verre Harkema. Publiek kan daarbij het verschil maken en ik hoop dat u met mij de lange rit naar Friesland zult willen maken om onze mannen de steun te geven die ze – zeker na vandaag – weer volledig hebben verdiend!

     

     

     

     

    Huizen - O.D.I.N.
    Scoreverloop
    : 9. Denny van Loen 1-0, 25. Eelke de Graaf 1-1, 69. Sam Doeve 2-1

    Opstelling s.v. Huizen: Johan Verkerk (K), Sam Doeve (c), Rudy Etwi (60. Danny Benning), Joey Papamelodias, Leroy Oehlers, Wouter Vente, Arnoud van Toor (61. Aron Klaassen), Guido de Graaf, Iry Etwi (83. Hidde van der Veldt), Denny van Loen, Zakaria el Biyar

    Opstelling ODIN’59: Barry van Dijk (K), Denzel Meijer, Milo Cremers, Jordi Tiktak (63. Jerrold van den Eeckhout), Ron Scheffer (c) (76. Jurjen Dikker), Nigel Hardenberg, Eelke de Graaf, Stefan Seijs (46. Jim Hulleman), Lars Boekel, Jeffrey Klijbroek, Nick Burger.

    Foto's: Henk Heijnen