https://www.svhuizen.nl/voetbalvrienden/n4708c177
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Voetbalvrienden
    12 nov 2020
    Ron Bunschoten - Breedteteams 2020-2021
    voetbalvrienden

    Voetbal op de derde plaats.
    Zo werd het bij de toelichting op de aanpak bij de breedteteams gepresenteerd. Of de aanwezigen wisten wat er op plaats 2 en 1 zouden staan, werd er vervolgens gevraagd.
    Daar kwamen best een hoop antwoorden op, zoals plezier, gezin, liefde en ook goed ontbijten werd een keertje geopperd. De werkelijke antwoorden, althans zoals ze in het plan staan vermeld, waren ‘school’ op plaats 2 en ‘gezondheid’ op de eerste plek. Ben je niet in een goede gezondheid, fysiek en/of mentaal, dan kun je de andere twee waarschijnlijk minder goed of misschien zelfs wel helemaal niet doen. Opgetekend in het tijdperk voor Corona, wat zich in de tegenwoordige tijd wel heeft bewezen. Helaas.

    Veel spelers keken toch enigszins verwijtend bij die uitleg. Temeer omdat ook veel ouders bij de toelichting aanwezig waren en deze trainer, een voetbaltrainer nota bene, stond te verkondigen dat hij school belangrijker vindt dan voetbal. Nu, medio november, is bedacht dat er nog een woord bij moet komen dat voetbal zelfs naar plaats 4 laat opschuiven: voetbalvrienden. Immers, het is belangrijk dat je het uitoefenen van je hobby met vrienden kan doen. Dan hoeft dat niet perse te zijn met de vrienden van school of bij je in de buurt, waar je samen mee in een voetbalteam zit. Integendeel, het is toch fantastisch als je vrienden in de straat, vrienden op school én vrienden op voetbal hebt! Wat een rijkdom….

    Na dinsdag 10 november werd het ineens overduidelijk: voetbalvrienden moet er als woord bij komen. De aanleiding was weliswaar pijnlijk (letterlijk). Op de training van de JO17-4 was de laatste partijvorm bezig. Bijna half 10, de training nadere het einde en ineens was daar het schreeuwen. Van de pijn.

    Een speler zat op de grond en de meeste andere spelers hadden geen idee waarom. Er was geen snoeihard duel of iets dergelijks en een ogenblik werd zelfs even gedacht dat het een geintje was. Om een penalty te versieren. Totdat de spelers die er dichtbij stonden ineens verschrikt reageerden, omdat ze zagen wat er echt aan de hand was. De knieschijf was eruit geklapt. We zagen een knie met de bobbel niet op de plek waar het hoort, maar er naast. Foute boel.

    Na de eerste schrik werd er snel actie ondernomen. Spelers renden naar het hoofdveld om te vragen of er een fysio aanwezig was. Daarop kwam de trainer van het 1e bij de situatie kijken die vrij duidelijk was in wat er aan de hand was en ook wat er moest gebeuren. Die knieschijf moest rechtgezet worden. Nou niet bepaald een handigheidje die je zo even doet, als je dat überhaupt al eens eerder hebt gedaan.

    De teamgenoten kwamen weer in actie. Er werd met 112 gebeld om een ambulance te laten komen. De speler kreeg een jas over zich heen en een teammaatje ging rug aan rug met hem zitten om te steunen. Wat je noemt een steuntje in de rug. Google het maar, dan staat er een foto van deze kanjer.
    Er werden bidons met water gebracht, de ouders van de speler werden gebeld, het hek bij de ingang werd open gemaakt en de dranghekken die daar stonden aan de kant gezet om de ambulance vrij baan naar het veld te geven. Er bleef een voetbalvriend bij de ingang staan om de ambulance op te wachten. Het golfkarretje van veldbeheer was inmiddels het veld op gereden om te proberen de speler naar de ingang te verplaatsen. Vrij snel bleek dat niet een heel goed plan, alle goede bedoelingen ten spijt. Te pijnlijk.

    De materialen voor de training werden opgeruimd. Alle pionnen, hesjes en ballen konden weer het ballenhok in, zoveel was ook wel weer duidelijk.

    De ambulance was er vrij snel en reed het veld op. Daar werden de omstanders verzocht om afstand te bewaren en stond het team even later een eindje verderop bij elkaar. Het schreeuwen van de pijn werd ineens een lange krijs. Dit moest wel het recht zetten zijn. Een handeling die zo voorbij was, al zal bij menigeen die krijsende uithaal nog wel even zijn blijven hangen. Ook op afstand was daarna wel te zien dat de knie er weer normaal uitzag. Althans, aan de buitenkant. Er werden voorbereidingen getroffen om de speler in de ambulance mee te gaan nemen en voorzichtig werd er gevraagd door de teammaatjes of ze hem nog even gedag mochten zeggen.

    De ambulance reed rustig naar de uitgang. De spelers liepen er achteraan naar hun fiets, vol van de opgedane indrukken.

    Later hoorden we dat de pijn snel weggezakt was nadat het was recht gezet en dat er op de röntgenfoto geen botbeschadiging te zien was. Wel zes weken met een brace lopen om de kniebanden te laten herstellen. Balen natuurlijk en dat verdiende een hart onder de riem. Een delegatie van het team is bij de speler langs geweest om die steun te laten blijken en niet met lege handen. Dat is toch echt geweldig…. Zeker in een tijd die voor veel mensen moeilijk is was dit zo waardevol.

    Als je als team zo in elkaar steekt, dan haal je de schouders op als een ander team kampioen wordt of van jouw team wint. Als dat al zou lukken trouwens, dit team is qua voetbal veel te leuk om naar te kijken. Het 1e zullen ze waarschijnlijk niet halen, al had deze speler ook niet durven denken dat hij als JO17-4 speler op deze avond nadrukkelijke aandacht van de hoofdtrainer zou krijgen, haha!
    Dit team heeft wel iets wat zo belangrijk is en zo onwaarschijnlijk krachtig. Teamgeest, elkaar steunen en helpen, plezier beleven met elkaar, met elkaar willen presteren waarbij iedereen gelijk en belangrijk is.

    We noemen dat voetbalvrienden!