https://www.svhuizen.nl/voetbalhumor/n4602c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Voetbalhumor
    19 jun 2020
    Ron Tuijnman
    Een teamsport vormt een mens. Een belangrijke factor daarbij is de kleedkamerhumor - de lol die je met je maten (m/v) hebt....
    voetbalhumor

    Kleedkamerhumor
    Wat ik misschien nog wel het meest mis van het voetbal nu ik daar zelf helaas niet meer actief mee bezig kan zijn, is dat ‘teamgevoel’ en de daarmee samenhangende lol die je met je maten hebt. De onderbroekenlol, de ‘kleedkamerhumor’. Helaas behoorde ik weliswaar tot de categorie die de humor vaker overkwam dan hem ten uitvoer wist te leggen, maar toch. Zelfs dat indachtig verlang ik met de regelmaat van die bekende klok terug naar de ongein van toen. Helaas, voor mij zullen het slechts herinneringen blijven die we met de jongens van toen op verjaardagen nog graag even de revue laten passeren. Herinneringen waarbij per keer de verhalen sterker en uitbundiger worden.
    Een bekende grap was natuurlijk de slagroom in de schoenpunt van een medespeler spuiten. Ook was het een bekende om de veters uit de schoenen van het slachtoffer halen. De vertwijfelde blik en het zich niet willen laten kennen van het slachtoffer: onbetaalbaar!
    Een betere variant daarvan is het doorknippen van de veters. Drie kleine knipjes en het slachtoffer zit met drie onbruikbare restjes veter vertwijfeld die gierende kring rond te kijken wie hij nu weer verantwoordelijk kan houden voor deze wandaad. Want zoete wraak maakte uiteraard een onlosmakelijk onderdeel uit van deze groepshumor.
    En dus werd er dan de volgende training Midalgan (’n soort Tijgerbalsem) in de onderbroek van de vermeende dader gesmeerd. Uitermate onaangenaam, maar de wraak moest er uiteraard een van de overtreffende trap zijn.
    Bij het rondootje-hooghouden, is het een bekende ‘straf’ voor degene die de bal toch laat stuiteren een oortje-tik: de andere deelnemers aan het spel mogen dan het oor van het slachtoffer ‘tikken’ met de middelvinger alsof men een propje wegschiet. Eén keertje is al niet aangenaam, maar ’s winters met een mannetje of zes…
    Het is een heerlijk dollen met de mannen onderling. Voor een wedstijd tegen een artiestenelftal had men mij wijsgemaakt dat we ‘verkleed’ zouden gaan voetballen. U raadt het al: de enige die verkleedkleren bij zich had was dat goedgelovige keepertje. Gelukkig had ik altijd standaard wat reserveonderdelen in mijn voetbalkoffer, dus de vernedering van die rode avondjurk van mijn moeder bleef me gelukkig bespaard…
    Kleedkamerhumor wordt zelden minutieus voorbereid, het meeste ontstaat spontaan. Ik herinner me een voorval uit de jaren zeventig van de vorige eeuw. Streaken was toen een rage: om de haverklap liep er iemand in zijn blote tokus over het veld te rennen, meestal de aanstaande winnaar of juist de recente verliezer van een weddenschap. En ieder team heeft er wel eentje: de speler met de grote mond. Die van ons hadden we gek gemaakt dat ie voor een krat bier een rondje om het doel moest streaken. Ik memoreerde al dat het de jaren zeventig waren en van accommodaties zoals die Huizen momenteel heeft staan, was toen nog geen sprake. Onze toenmalige kantine stond haaks op de houten keet waarin de kleedkamers zich bevonden. Overlopend van bravoure nam onze Rinus de weddenschap aan en stormde splinternaakt naar buiten, rondje om het eerste doel en weer terug… Om vervolgens de deur naar de kleedkamers hermetisch gesloten te vinden.
    Joelende dames voor de kantine, Rinus wanhopig scheldend en bonkend op de deur, wij gierend erachter, eendrachtig de schuifdeur dicht drukkend. En die teamgeest was wel nodig ook, want Rinus was op zich al sterk als een beer, maar de paniek gaf hem ook nog eens extra kracht, terwijl wij slappe knieën van het lachen hadden.
    Uiteraard werd Rinus na enkele penibele minuten weer in genade aangenomen en ook het kratje bier zat wel snor. En ach: Rinus hield er uiteindelijk zelfs een vriendin aan over. Hij had blijkbaar toch wel indruk gemaakt…
    Een gevaarlijk moment was uiteraard het moment dat je met een schuimende shampookop onder de douche stond. Ik blééf schuim spoelen – onbekend luchtje ook… Tot ik er achter kwam dat op het moment dat ik mijn hoofd in de nek legde om mijn toen nog weelderige bos krullen uit te spoelen een van mijn maten stiekem een scheut van zijn eigen shampoo toevoegde. Een variant van dweilen met de kraan open… Ook een ‘ander luchtje’ viel gelukkig een van mijn kameraden ten deel. Zijn fles bleek aangevuld met wat urine van een van de andere spelers. Dat vond ik uiteraard wat minder ‘smaakvol’ - al geef ik ruiterlijk toe dat ik wel heb staan gieren van het lachen.
    Nee, het is helaas niet altijd even verfijnd, die kleedkamerhumor. Verhalen waar je altijd aan toevoegt: ‘Je had er bij moeten zijn’. Maar geen speler die niet met al dan niet ingehouden pretlichtjes in de ogen van soortgelijke ervaringen kan verhalen… ‘De humor legt op straat, meneer Sonneberg…’ verzuchtte Wim Sonneveld ooit in zijn beroemde conference. Hier ligt de humor dus niet op straat, maar op de kleedkamervloer. Geniet er maar van met volle teugen – zeker als je nog actief voetbalt. Het is immers voorbij voor je het weet…

    Voor wie er niet genoeg van kan krijgen…

    https://twitter.com/i/status/1086235908876222470

    https://www.dumpert.nl/item/719131_1bc0156e

    En zelfs eentje met ex-Huizenspits Mitch van der Vlist!...
    https://www.facebook.com/sportlust46/videos/1749446851808980

    En de shampootruc, alleen niet in de kleedkamer…

    https://www.facebook.com/imgeorgejanko/videos/669756906912210

    https://youtu.be/RHBcRSOwYYk?t=231

    https://www.dumpert.nl/item/7472045_195a2a4a