https://www.svhuizen.nl/tiental-van-huizen-komt-tekort-tegen-excelsior-31/n3505c139
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen komt een vroege rode kaart van Vente niet te boven, maar moet vertrouwen putten uit een prima eerst helft...
    tiental-van-huizen-komt-tekort-tegen-excelsior-31

    Nerveus
    De spanning voor de competitieopening is toch wel goed voelbaar als ik naar de Wolfskamer fiets. Zijn het die zenuwen of was het gewoon slordigheid dat ik halverwege gebeld word door mijn liefhebbende echtgenote met de melding dat ik mijn notitieblok vergeten ben. En of ze het even langs moet komen brengen… Waar vind je ze vandaag de dag nog zo?
    Het is vandaag dus niks spel waar het om draait, het zijn puur de knikkers waar we voor gaan. Huizen moet gewoon een overwinning neerzetten om deze competitie goed te beginnen. Met Excelsior ’31 treft het meteen een tegenstander van formaat: een gedegen hoofdklasser door de jaren heen, met een uitstapje van 2010 tot 2014 naar de topklasse. Geen ploegje om even op te rollen, dus.
    Die driepunter moet dan bijeen gevoetbald worden door Kevin Rijnvis in de goal, daarvoor een laatste lijn van Danny Benning, Wouter Vente, Joey Papamelodias en Nino van Jaarsveld. In het middenrif ontbreekt vandaag echter Rene Troost die door een blessure buiten de ploeg is gelaten en zonder verder iemand tekort te willen doen is dat toch een aderlating. De technische staf heeft nu gekozen voor Aron Klaassen, Lucas Pelgrum en Jordey Buitenhuis met als frontlinie Thomas Malolepszy, Murat Önal en Quincy van Waveren. Op de bank hebben Assink en zijn staf dan nog de beschikking over Bob Brilleman, Lucas van Esterik, Kevin Smit, Hidde vd Veldt en reservedoelman Rinaldo O’Niel.
    Met een heerlijk zonnetje erbij kunnen we dan aan de slag. Helaas heeft het mooie weer velen er toch toe verleid om dat zonnetje ergens anders te genieten, want de opkomst valt me op zijn zachtst gezegd nogal tegen: de tribune vertoont vele lege stoeltjes en dat wordt maar gedeeltelijk gecompenseerd door de menigte die in dat zonnetje voor de clubhuiskant van het veld hebben gekozen.
    Of het moet het muziekje zijn waarmee onze speaker de mensen van de tribune trachtte te jagen: een collectie meezingers over Oranje - waarschijnlijk nog op 78 toeren want zelfs ‘Ruud van Nistelrooij staat bij Oranje in de spits olé olé olé’ schettert ons in de oren. Mijn buurman merkt chagrijnig op dat ie het debacle in Frankrijk net een beetje verwerkt had, maar dat die wonden nu weer worden opengereten.
    De pupilletjes van de week doen prima hun dingetje en ondanks dat de Excelsior keeper het ze niet echt makkelijk trachtte te maken, leggen ze de bal keurig binnen en kan de competitie van start…

    Heerlijk!
    En de opening is voor het Huizer publiek genieten: de groen-gele brigade lanceert de ene na de andere aanval op de goal van Melvin Koetsier. Even is er in de beginfase al wat commotie als Murat Önal wat makkelijk neergaat binnen de zestien. Scheidsrechter Berben ziet er echter geen penalty in en daar kan ik me wat bij voorstellen. Het zou zo ongeveer de laatste beslissing zijn van deze arbiter waar ik enig begrip voor kon opbrengen, maar daarover later meer.
    Na drie minuten pegelt Joey Papamelodias de bal vanaf eigen helft op de goal van Koetsier. De bal lijkt in de uiterste hoek achter de wat ver voor zijn goal staande doelman te verdwijnen, maar met een uiterste krachtsinspanning weet Koetsier de bal alsnog tot corner te werken. Het kost hem echter wel een blessure waarvoor hij geruime tijd verzorging nodig heeft.
    Als het spel dan weer hervat is, wordt Danny Benning in de hoek gedreven. Toch weet hij op het middenveld Murat Önal te bereiken die op zijn beurt weer goed in de diepte doorspeelt op Quincy van Waveren. Hij weet op snelheid door te breken en schuin voor de goal besluit hij tot een schot. Quincy heeft een megapegel in de ferme dijen en we zien hem lekker aanleggen. Dan blijkt de pegel toch wat onbesuisd en de bal vliegt ruim over de goal van Koetsier.
    We gaan er op de tribune maar weer eens lekker voor zitten en wachten op de eerste goal voor Huizen, die op dit moment louter een kwestie van tijd lijkt.

    Ai ai ai ai…
    En dan gaat het vreselijk fout. Wouter Vente denkt de bal even simpel achterlangs te kunnen laten lopen om zich vrij te spelen. Maar zijn tegenstander heeft de truc door en ontfutselt hem de bal. De weg naar de goal is nog lang, maar Wouter trekt het boetekleed aan door de man opzichtig vast te pakken en zo het onvermijdelijke geel als consequentie voor zijn lichtzinnigheid te accepteren. En dan vindt Berben het tijd om de show te gaan stelen. Met veel gevoel voor theater en tot verbijstering van vriend en vijand priemt hij de rode kaart omhoog! Tja, dan voel je de wedstrijd toch echt niet aan, dan heb je zelf waarschijnlijk nooit anders dan tegen een strandbal getrapt. Want wat was Wouters alternatief? Een smerige overtreding van achteren en dan met zijn bruine onschuldige ogen dat bekende bal-gebaar te maken en net te doen of ie voor de bal ging. De weg naar Rijnvis was nog lang, Wouters eigen positie was nog niet echt kansloos, maar ook andere verdedigers hadden nog in kunnen snijden op die weg naar Rijnvis. Maar Berben beoordeelt het toch als een doorgebroken speler en trekt onverbiddelijk rood en fluit daarmee de wedstrijd voor Huizen naar de Filistijnen.
    Hakim Ezafzafi neemt de terechte vrije trap en tot onze ontzetting zien we hoe de bal van dichtbij wordt binnengetikt. Té dichtbij, oordeelt de grensrechter en constateert tot onze opluchting buitenspel. We komen nog even met de schrik vrij.
    En ook met tien man lijkt Huizen doodgemoedereerd de draad weer op te pikken. Thomas Malolepszy maakt een goede actie over de flank en weet de bal bij spits Murat Önal te krijgen die vanaf de rand van het strafschopgebied rakelings naast schiet.
    Hoewel we die man toch kwijt zijn, lijkt er voor Huizen vooralsnog geen man overboord.
    Dan begint er een kaartenfestival als eerst Jordey Buitenhuis op geel wordt getrakteerd voor onbesuisd inkomen. Toegegeven: de tackle was niets ontziend, maar wel degelijk op de bal.
    Dan wordt Murat Önal voor de zoveelste keer onderuit geschoffeld als hij slim binnendoor wil gaan. Weer geel, deze keer voor Tom Brummelhuis. Ook hier was Berben bepaald niet consequent, want onze spits werd geraakt waar ze hem maar raken konden en overal waar Berben geel voor gaf, niet voor de aanslagen die Önal deze wedstrijd te verduren kreeg – op deze na dan…
    De bal gaat hard in de muur, de rebound wordt van buiten de zestien met een ferme uithaal door Önal op de goal gepegeld en Koetsier moet zich tot het uiterste strekken om de bal uit zijn goal te houden. De corner die dat oplevert wordt echter uitermate slecht genomen en draait achter voor iemand er ook maar iets mee had kunnen uitrichten.
    Ook een kansje voor onze gasten als de bal doorschiet en Cem Köse er net niet bij kan om de bal binnen te tikken. Maar verder is er nog niet veel aan de hand voor Huizen – al laat het gemis van een speler zich in de veldbezetting wel steeds nadrukkelijker merken en de aanvallen allengs schaarser worden.
    Dat het kracht kost blijkt wel als Malolepszy weer eens goed doorkomt en een prachtige voorzet aflevert. Deze wordt voor de goal gemist en de rebound wordt dan door Lucas Pelgrum hoog over geschoten – de kracht om de bal te drukken en voldoende richting mee te geven was er uitgelopen…

    Doffe dreun
    Ook een fraaie steekbal op Quincy van Waveren is net te scherp en Koetsier kan ingrijpen voor Huizen verder gevaarlijk kan worden.
    Met een goed half uur op de klok zet Cem Köse goed voor en Hakim Ezafzafi pegelt de bal vlak onder de lat. Gelukkig is daar de klasse van Kevin Rijnvis die het schot weet te pareren, maar het kost veel kracht om op de been te blijven voor de tien dappere Huizers.
    Dan wordt Murat Önal weer zo ongeveer de bijvelden opgeschopt en moet trekkebenend worden opgelapt. Berben wappert wat met een vingertje en de verdediger kan zich opmaken voor een volgende aanslag.
    Achterin vallen er steekjes en Mirko Zwiers mag zomaar doorlopen. Zijn schot is gelukkig slapjes en rolt gevaarloos naast. Maar de positie was kansrijk!
    Het vormt echter de opmaat voor de openingstreffer: opnieuw mag Hakim Ezafzafi ‘zomaar’ doorlopen op een diepe bal. Deze keer is de inzet verre van ‘slapjes’ en als een granaat vliegt de bal binnen: 0-1… Wat een domper! Zie dat maar eens goed te maken met een man minder op het veld en de tegenstander twee mannetjes meer…
    Toch geeft Huizen het niet op en als Quincy van Waveren er dan vijf minuten voor de rust goed langs gaat, vliegt zijn inzet in eerste instantie nog voorlangs. Aan de andere kant van het veld wordt de bal opgepikt door Thomas Malolepszy die de bal klaarlegt voor de aanstormende Lucas Pelgrum. Snoeihard pegelt onze nijvere middenvelder de bal net langs de verkeerde kant van de paal.

    Rust
    En zo gaan we de rust in met een zwaar teleurstellende 0-1 achterstand. Ai ai ai… Zo onnodig, zo onverdiend, zo tegen de verhouding in…
    We kunnen alleen maar speculeren hoe het Huizen met elf man vergaan zou zijn. Maar speculaties daar koop je niets voor.
    Huizen is ook met die tien man niet echt de mindere en dan druk ik het nog voorzichtig uit. Het enige dat we de mannen kunnen verwijten is dat ze voor de goal eigenlijk toch doelman Koetsier wat weinig op de proef hebben gesteld. Behoudens de pegel van Önal zag de Excelsior doelman eigenlijk alleen maar ballen aan alle kanten behalve in het doelvlak aan zijn doel voorbijvliegen. Toch lijkt de gelijkmaker gelet op het spelbeeld nog steeds geen onmogelijkheid: Huizen speelt fris en goed en we geven op de tribune de hoop dan ook bepaald nog niet op.

    Genadeklap
    Na rust geen wissels bij Huizen. Ondanks die man minder in de defensie besluiten Assink en zijn staf gewoon op deze voet verder te gaan.
    Trainer Wesselink van Excelsior brengt wel een wissel in het veld: Simon Baysoy verschijnt aan de aftrap in plaats van de met geel bestrafte Brummelhuis.
    Dan blijft een speler in de schoenveter van Joey Papamelodias haken en hij moet even naar de kant voor reparatie. En dus staat Huizen met negen man op het veld. Het is dan ook logisch dat Kevin Rijnvis weigert om de bal weer in het spel te brengen. ‘Wie is hier de baas?!’ zie je onze topacteur in het zwart denken en na Rijnvis twee keer te hebben gemaand de bal te spelen en Rijnvis nadrukkelijk aangeeft dat we toch echt met negen man niet kunnen gaan beginnen, wordt ook onze doelman op geel getrakteerd. Ok, daar kan ik dan nog wát begrip voor opbrengen: Rijnvis had de bal ook gewoon over de lijn kunnen spelen en net doen alsof hij zich bij die trap blesseerde en om verzorging vragen. Maar daar moet je maar net opkomen op zo’n moment. En al met al ben je als ploeg met al die slimmigheidjes op zo’n moment meer met die scheidsrechter bezig dan met je feitelijke tegenstander: Vente had een doodschop moeten geven, Rijnvis had een blessure moeten voorwenden, het is eigenlijk te belachelijk voor woorden dat een scheidsrechter je tot dit soort spelbederf dwingt.
    Maar de koek is voor Berben nog niet op. Minuten lang staat Papamelodias  alweer te springen langs de lijn dat hij erin wil, maar Berben geniet van de aandacht en weigert Joey binnen de lijnen te laten. Het schoeisel zal en moet eerst door hem persoonlijk gecontroleerd worden. En met negen man in het veld gebeurt dan tenslotte het onvermijdelijke: de bal wordt ingezet en vanuit kennelijk buitenspel wordt de bal van dichtbij binnen gewerkt. De hele arbitrage was blijkbaar nog te druk met het machtspelletje met Joey om dit buitenspel te kunnen constateren. Het is nu wel duidelijk dat de KNVB er goed aanheeft gedaan deze man uit het betaalde voetbal te laten degraderen. Je moet je toch niet voorstellen wat een rampen deze man had aangericht als hij Ajax-Feyenoord had mogen fluiten!
    En als na de goal Joey dan weer het veld in mag, dan vergeet deze schertsfiguur alsnog het schoeisel van Joey te controleren.
    En zo drukt Berben steeds nadrukkelijker zijn stempel – zeg maar rustig zijn brandmerk - op deze wedstrijd. De beste scheidsrechters zijn die die je pas opmerkt bij het laatste fluitsignaal. Andersom geldt dat natuurlijk ook.

    Van de leg
    En Huizen is even van de leg na deze onverkwikkelijke periode. Boy Boeloerditi jaagt de bal voor de goal van Rijnvis langs, een schuiver van Köse wordt goed gepakt door Rijnvis en een vallende bal van Niek Davina vliegt maar rakelings over. Inmiddels is Lucas van Esterik in het veld gekomen voor Thomas Malolepszy.
    Joey legt dan al zijn gram in een vreselijke spetter die echter recht op doelman Koetsier afgaat. De doelman riskeert alle gewrichten tot in de schouder door de bal vol op de vuisten te nemen en een combinatie van Buitenhuis en Önal mondt uit in een schot voorlangs. Huizen probeert het wel, maar de 0-2 maakt het met tien man en nog een klein half uur te spelen toch wel tot een kansloze missie. Het is in de mannen te prijzen dat ze de handdoek weigerden te gooien en bleven zoeken naar de aansluitingstreffer. Maar het kost teveel kracht met tien man en als Niek Davina dan nagenoeg ongehinderd mag aanleggen voor een schot van de rand van de zestien, dan moet Rijnvis capituleren voor de bal die net langs de paal binnenvliegt… 0-3 en ik heb zelden een stand gezien die onterechter was als deze…
    Benning jaagt de bal in arren moede nog maar eens de berg achter Koetsier op, het zijn wanhoopspogingen geworden zonder enige overtuiging. De uitblinkende Jordey Buitenhuis gelooft er blijkbaar nog steeds in, want met een kleine tien minuten te spelen gaat hij nog vol voor de bal en weet hem keurig binnen te houden, ook zijn voorzet is goed, maar zijn onze spitsen al net iets te ver doorgelopen en zien ze de bal achter zich langs voorbijrollen…
    Toch zien we de eretreffer op het bord verschijnen als Murat Önal zich opnieuw een dijk van een spits betoont en goed doorgaat: ondanks dat doelman Koetsier goed zijn goal uitkomt en onze onfortuinlijke spits pijnlijk torpedeert ziet Önal kans de bal toch binnen te schuiven. Het is helaas too little, too late, maar weer weigert Huizen zich bij de nederlaag neer te leggen: de voor Önal ingevallen Van Esterik breekt door en teistert de vuisten van de uitlopende Koetsier, de rebound van Buitenhuis wordt opnieuw door Koetsier gekeerd.
    En dan is de koek toch echt op en loopt Huizen in haar openingswedstrijd tegen uitermate onrechtvaardige nederlaag op…

    Erik Assink
    “Waardoor wordt deze wedstrijd nou vern**kt?!” briest Assink als ik hem aangeef dat de nederlaag even onnodig als teleurstellend was.
    Ik vermoed dat je hiermee op de scheidsrechter doelt? Maar vind je dat dan niet wat te gemakkelijk?” probeer ik de zo ongeveer uit zijn oren stomende Assink wat te relativeren. Het is echter geen olie op de golven, maar gewoon rechtstreeks in het vuur: “Ach welnee! Lazer toch op! Wat is dat nou voor een domme vraag! Je ziet toch wat er gebeurt? Je ziet toch hoe de veldverhoudingen zijn! Dan zie je toch ook wat er gebeurt met die rode kaart in zo’n situatie? Want het was geen rood, want die speler liep er niet vóór, hij loopt er náást en dan is het dus geen doorgebroken man! Daarbij was het ook nog een schuine weg naar de goal en dus was het een hele slechte beslissing. Die beslissing zet de wedstrijd op de kop, dat betekent tien tegen elf. Dan krijg je na een hele reeks kansen van ons uit een diepe bal wat ongelukkig de 0-1 tegen.
    De 0-2 ontstaat uit een situatie waarbij een speler van ons door toedoen van een tegenstander zijn schoen moet laten herstellen en terwijl hij al lang en breed klaarstaat om in te vallen nog steeds het veld niet in mag. Omdat die scheidsrechter aangeeft dat ie eerst het schoeisel moet controleren en het vervolgens alsnog achterwege laat! Je ziet toch ook een ploeg die veel meer verdient dan een nederlaag?!
    Nee, tien tegen elf is al lastig, maar tien tegen twaalf is nog een graadje moeilijker!
    Als je ook kijkt waar wij allemaal met geel voor bestraft werden, je zult mij heus niet wekelijks over de scheidsrechter horen, maar ik loop al zo lang mee dat ik durf te stellen dat deze arbitrage een nul verdiende! De man floot een bar slechte wedstrijd en dat kwam toevallig wel heel eenzijdig op ons bordje terecht.
    Waar ik gewoon trots op ben en waar ik blij van word is de werklust en de inzet van onze ploeg. Tegen Smitshoek stappen we met 0-1 van het veld en heb ik me rot zitten ergeren. Nu heb ik genoten van een ploeg die enorm geknokt heeft tegen twee man meer. Die derde goal was jammer, maar op dat moment speelde Joey Papamelodias al met de handrem erop vanwege een gele kaart, Jordey idem dito, dus ik wil gewoon focussen op wat er wél goed ging en niet op wat er mis ging onder deze omstandigheden. Ook met tien man creëren we nog twee hele aardige kansen. Vlak voor Wouter er met rood afgaat wordt Murat Önal in de vijf meter aangetikt en geeft hij geen strafschop, het is gewoon zo inconsequent als wat!
    Je traint drie keer in de week met je ploeg om bij de opening van het seizoen iets te kunnen laten zien en je begint gewoon hartstikke goed, er zat lekker voetbal in en ik was aangenaam verrast door mijn eigen ploeg. De voorbereiding was niet echt fantastisch op anderhalve wedstrijd na. Van tevoren heb ik tegen de jongens gezegd dat ik dit wel een ploeg vond die in de top 5 zou kunnen eindigen. Wij speelden vandaag met zeven nieuwe mensen en zij met drie. Dat is een heel verschil als je er een team van moet maken. Bovendien hebben zij een iets ruimere selectie. Dus alles bij elkaar , plus het wegvallen van Rene Troost die voor ons een belangrijke speler is, dan deden wij dit heel fantastisch in de opening. Op basis van wat wij tegen deze tegenstander hebben laten zien, als die jongens bovenin mee kunnen draaien, dan kunnen wij dat ook! We zijn als staf tevreden over de vechtlust, de inzet, de problemen die we moesten overwinnen, dat we ook met tien man nog kansen wisten te creëren… Dan kan je zelfs nog kort voor tijd de 2-3 maken als Lucas van Esterik alleen voor die keeper komt te staan. Normaal ben ik niet zo’n opgewonden standje, hoor, maar ik kan zo verrekte slecht tegen onrecht en vandaag zijn we er gewoon ingefloten zoals jij terecht opmerkt…”
    Aldus een ziedende Erik Assink, die ondanks de nederlaag toch met tevredenheid op zijn ploeg terugkijkt.

    Jordey Buitenhuis
    Een van de mensen die vandaag met een dikke voldoende van het veld stapten was Jordey Buitenhuis.
    “Ja dat is zeker zuur,” antwoordt hij als ik hem vraag of hij niet een dubbel rotgevoel heeft om na een goede wedstrijd met zo’n uitslag van het veld te moeten stappen.
    "Voor die rode kaart spelen we ze eigenlijk van het kastje naar de muur, was er niks aan de hand en zijn we volop in de aanval. Dan krijgen we die rode kaart waarvan ik mijn twijfels heb of dat wel rood was, maar dan zelfs met tien man blijven we door voetballen en weten we kansen te creëren. Als je die dan helaas niet afmaakt, dan is dat natuurlijk ook extra zuur.
    Dan die situatie met Joey, bizar gewoon! Die staat minutenlang langs de lijn om erin te komen en dan wil die scheidsrechter eerst zijn schoenen controleren en doet het vervolgens alsnog niet!
    De keuze is uiteraard aan de trainer,” vervolgt hij als ik hem nogmaals complimenteer met zijn goede optreden van hedenmiddag en opmerk dat hij even snel een vaste waarde geworden is. “Maar ik heb het vreselijk goed naar mijn zin hier en voel me lekker. Ik speelde bij Hercules maar dat kwam ik niet lekker op mijn eigen positie te spelen en dus wilde ik kijken of ik ergens anders wél op het middenveld terecht zou kunnen komen. Toen Huizen kwam en ik een goed gesprek had gehad waar ik een goed gevoel aan overhield, toen was het dan ook snel beklonken.
    Volgende week gaan we gewoon weer vol goede moed naar Eemdijk. Dat zal best een lastige wedstrijd worden, maar iedere rond is weer nieuwe kansen. We pakken van vandaag de positieve punten eruit. Het is gewoon waardeloos dat je op deze manier verliest, mede door toedoen van een scheidsrechter. Ik denk dat we ‘m met elf man gewoon gewonnen zouden hebben. We kunnen onszelf alleen verwijten dat we de kansen dié we kregen niet afmaakten, anders ga je met 2, 3-1 de rust in denk ik… Nu dus even balen en dan vol goede moed naar volgende week!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak…
    Iemand vroeg me na afloop om een cijfer voor deze wedstrijd. Een zeven! Antwoordde ik stellig. De ploeg heeft immers negentig minuten lang volop gestreden voor een resultaat maar werd daarin nadrukkelijk tegengewerkt door de arbitrage van vandaag. Ondanks de herhaalde schop- en trekpartijen tegen alleen al Murat Önal (waarbij ik meteen opmerk dat die knul van Excelsior helemaal niets aan die trap in Murats gezicht kon doen, van kwade opzet was geen enkele sprake) stapte Excelsior met één geel kaartje de bus in, waar Huizen met vier keer geel en één keer rood bepaald zwaar bestraft werd voor ‘overtredingen’ waar het etiket ‘beschaafd’ bepaald op van toepassing zijn. Wouter Vente die een keurige handrem toepast waar alleen het shirt van zijn tegenstander last van heeft, Rijnvis die zich dapper voor de ploeg opofferde door het onvermijdelijke geel te pakken toen Joey buiten de lijnen vertoefde met zijn kapotte schoen…
    Een zeven dus: voor de inzet, het goede spel, wat puntjes aftrek voor het gebrek aan trefzekerheid, maar verder tevreden dus.
    Huizen verloor vandaag vooral van die ene man, juist die man die gezien zijn functie geen enkele rol in het verloop van een wedstrijd zou moeten hebben. Maar als iemand zichzelf belangrijker gaat vinden dan de taak die hij heeft, dan krijg je dit soort excessen. En van dat exces was Huizen vandaag nadrukkelijk de dupe. Als Berben heeft gedacht dat hij zich op deze manier weer het betaalde voetbal in zou fluiten, dan hoop ik dat er iemand in zijn naaste omgeving is die hem op deze flagrante misvatting zou willen wijzen.
    Nee, ik heb bewondering voor iedere held die met een fluit in de mond het veld op gaat om voor rotte vis te worden uitgemaakt. Alleen het beginsignaal wordt zonder kritiek door beide partijen aanvaard, daarna is het altijd de een dan wel de ander die het er niet mee eens is. Petje af voor deze helden van de velden. Maar deze arbiter vormt ook wat mij betreft een uitzondering. Ik schrijf deze stukjes altijd pas de volgende dag opdat de emoties met de alcoholdampen mijn lichaam zullen hebben verlaten en ik wat beter kan relativeren. Maar deze schertsfiguur tartte alle positieve gevoelens en het respect dat ik voor het scheidsrechterscorps heb. Ik hoop dat dit de laatste keer is dat ik me zo negatief over een arbiter heb moeten uitlaten, want ondanks alle relativering bleef de woede en de ergernis over deze wanvertoning als een nare kater hangen.
    We moeten nu de wonden likken en met Wouter Vente die een schorsing tegemoet zal zien en Rene Troost die nog niet helemaal fit is, beginnen er toch al wat gaten te vallen in de selectie die toch al niet al te breed is. “Alles is op te lossen,“ verklaarde Erik Assink na afloop. “We starten volgende week gewoon weer met elf man, hoor” stelde hij ons gerust. Afgaande op het vertoonde spel houd ik ondanks de nederlaag vertrouwen in deze ploeg. Volgende week de lastige wedstrijd in en tegen Eemdijk, een ploeg die ongetwijfeld de messen al aan het slijpen is voor deze bijna-derby. We mogen onze borst wel nat maken en ik hoop dan ook dat u de ploeg met mij zult willen komen steunen daar onder de rook van Spakenburg…

    PS: Voor mij persoonlijk niet alleen verlies van mijn clubje, maar ook van mijn heerlijke blauwe sweater (opschrift Slazenger, maar gewoon Wibra, hoor!) die blijkbaar van mijn tas was gegleden ergens op of rond het veld. Mocht iemand die hebben gevonden, dan graag een mailtje naar onderstaand adres!

    Scoreverloop:
    41. Hakim Ezafzafi 0-1
    51. Cem Köse 0-2
    78. Niek Davina 0-3
    82. Murat Önal 1-3

    Kaarten:
     Jordey Buitenhuis, Joey Papamelodias, Kevin Rijnvis, Lucas Pelgrum (Huizen). Tom Brummelhuis (Excelsior '31).
     Wouter Vente (18e min)

    Opstelling Huizen:
    Kevin Rijnvis, Danny Benning, Wouter Vente (c), Joey Papamelodias, Nino van Jaarsveld, Jordey Buitenhuis, Lucas Pelgrum (65. Desmond Mensen), Aron Klaassen, Quincy van Waveren, Murat Önal (85. Hidde van der Veldt), Thomas Malolepszy (60. Lucas van Esterik).

    Opstelling Excelsior '31:
    Melvin Koetsier, Melvin Velthuis, Niek Averesch, Tom Brummelhuis (46. Simon Baysoy), Mirko Zwiers, Niek Davina (85. Jasper Veltman), Hielke Penterman, Amanuel Isa (c), Hakim Ezafzafi (69. Oguzhan Sahin), Boy Boeloerditi, Cem Köse.

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie