https://www.svhuizen.nl/sluw-roda-pakt-punt-op-wolfskamer/n4121c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Sluw Roda pakt punt op Wolfskamer
    24 nov 2018
    Ron Tuijnman
    Een sluw en gedisciplineerd spelend Roda 46 verliet de Wolfskamer met een zwaar bevochten punt in de tas. Ook deze keer lagen individuele fouten ten grondslag aan het Huizer puntverlies... Een verslag...
    sluw-roda-pakt-punt-op-wolfskamer

    No name, no number…
    Het blijft een wederkerend probleem die namen en rugnummers. Nu ligt de verbinding in het wedstrijdsecretariaat met SportLink eruit en aangezien ik verder niemand van Roda ’46 aantref blijf ik dus verstoken van gegevens over onze tegenstander. Een oud nummer van Traffic speelt me door het hoofd: No name, no number.
    Wel heb ik uiteraard het keurig lijstje van Huizen zelf en dat leert me dat Thomas Müller, Dennis Lamme en Olivier Blaauw vandaag in de basis zullen starten. Achterin blijft alles hetzelfde, het middenveld bestaat uit Klaassen, Lamme en Troost, voorin moeten Müller, Van Waveren en Blaauw het dus zien te klaren tegen deze koploper en winnaar van de eerste periode. ’n Lastige ploeg. Die roem is ze al wel vooruit gesneld. (lees verder na de foto's)

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie

    Van Kammen is geblesseerd en dus zal onze bank vandaag bevolkt worden door Jasper van Vark, Zakaria el Biyar, Murat Önal, Hidde van der Veldt, Collin Veerkamp en uiteraard reservedoelman Risheet Lal.
    Een beetje kregelig steek ik het veld over. Ik wil me altijd een beetje naar een wedstrijd toe werken met die namenlijstjes en nu staan er niet meer dan zeven regels met wat korte kreten in mijn schrijfblok.
    Op het veld een bekend gezicht: arbiter van vandaag is Roelof Luinge die zich ondanks een imposante carrière als scheidsrechter blijkbaar niet te goed voelt om wedstrijden op dit niveau te fluiten. Dat zijn de échte, de liefhebbers! Die zie je straks met een rollator gewoon nog wedstrijden walking football fluiten! Klasse Roelof!
    Het is koud en guur. Zaalvoetbal heeft dan toch ook ineens zo zijn charmes. Dat gevoel leeft blijkbaar bij veel Huizers, want er zit slechts een handjevol toeschouwers te kleumen op de tribune. Blijkbaar hebben de mensen die de tribune openstellen daar al rekening mee gehouden en het hek voor de centrale toegang tot onze fraaie tribune blijft onverbiddelijk gesloten. Omlopen dus voor de getrouwen die nog arriveren.
    De pupil van de week Sebastiaan Koorn had een geweldige peer in gedachten, maar de zenuwen speelden hem parten: de bal vliegt meters naast en Sebastiaan gaat op zijn gat. Gelukkig is ook doelman Bas van den Hoek de kwaadste niet en levert hem de bal opnieuw voor de voeten en nu weet Sebastiaan het net feilloos te vinden. We kunnen beginnen!

    Voorzichtig
    Beide ploegen hebben veel respect voor elkaar. Roda ’46 heeft gekozen voor een 5-3-2-opstelling, waarbij de twee uiteraard voor de voorwaartsen staat. Als twee sumoworstelaars draaien de ploegen om elkaar heen, behoedzaam manoeuvrerend, naar openingen in elkaars defensie. Huizen is de bovenliggende ploeg en heeft het meeste balbezit, maar wanneer Roda in balbezit komt verraden de acties veel vastberadenheid en doortastendheid. Vaak komt dan toch een roodhemd als winnaar uit een persoonlijk duel.
    Pas in de negende minuut zien we hoe Müller slim doorgaat na een goede soloactie van Wouter Vente. De bal belandt dan voor de voeten van Dennis Lamme die zijn schot echter in de rode muur gekraakt ziet.
    Dertien minuten op de klok en dan gaat de rappe Blaauw neer op de rand van de zestien. ‘Kanon’ van Waveren legt aan als Luinge de overtreding met geel heeft bestraft. Het schot is hard en gevaarlijk dicht in de buurt van het doel van Van den Hoek, maar dus net niet binnen de palen.

    Openingsgoal
    Quincy van Waveren heeft er duidelijk ‘zin an’ vanmiddag. Met de hak rommelt hij zich in de achttiende minuut alsnog langs zijn directe tegenstander en geeft goed voor. Olivier Blaauw komt centimeters tekort om de actie een passende bekroning te geven.
    Twee minuten later een herhaling van zetten daar aan de zijlijn. Opnieuw zo’n merkwaardig hakballetje waarmee Quincy de bal meeneemt en zijn directe tegenstander verschalkt. Opnieuw is de voorzet goed en deze keer komt de bal voor de voeten van goaltjesdief Müller die droogjes uithaalt en via de paal binnenschiet. Ik had de indruk dat hij de bal niet helemaal lekker raakte, maar wie nooit schiet zal ook nooit een keer deze mazzel hebben! Eindelijk hebben we dan weer eens ons veldoverwicht in een doelpunt weten uit te drukken.
    Roda zal nu toch iets uit de schulp moeten kruipen en we hopen daarmee iets meer ruimte te krijgen.
    Een vrije trap na een overtreding op de uiterst behendige Jesper van Dalen – wat een talentje! – vliegt gevaarloos voorlangs. En dan gaat het verschrikkelijk mis: eerst een serie foute passes die grenzen aan verstandverbijstering. Minuten lang bleef de bal geen twee keer bij dezelfde kleur en dit wederzijdse gestuntel leidt uiteindelijk tot opnieuw een vrije trap voor Roda, op zelfde plek waar we zojuist die bal gevaarloos voorbij zagen vliegen. Weer die Jasper van Dalen achter de bal en weer zo’n op het oog ongevaarlijke krulbal. Een simpel vangballetje voor Willemse lijkt het, Maar dan gaat onze doelman helaas afschuwelijk de mist in en de bal glijdt door zijn waarschijnlijk van de kou gevoelloze vingers heen. Achter hem duikt dan meteen aanvoerder Guido den Daas op die dit presentje dankbaar uitpakt en de 1-1 laat aantekenen. Wat een gruwel voor onze arme doelman… Als voormalig keeper weet ik hoe je na zo’n blunder het liefst als een mol onder de grond door naar de kleedkamer zou willen vluchten. Maar Willemse is een taaie en blijft gewoon staan. Maar het zal duidelijk zijn dat deze blunder wat moet doen in het hoofd van onze Brian.

    Opluchting
    Roda verdedigt stug en vastberaden. Het gaat daarbij de duels niet uit de weg en dat ervaart Aron Klaassen ook als Mitchell van der Veer zijn schoen in zijn gezicht plant en Aron moet zich even laten verzorgen met een bloedlip. Het levert uiteraard wel een vrije trap op. Opnieuw Quincy van Waveren als schutter achter de bal en ook deze keer scheelt het millimeters en via de bovenkant van de lat spat de bal snoeihard achter.
    Maar Roda kan ook goed voetballen. Gilbert Ilaria begint voor de tribune aan een serie waanzinnige passeerbewegingen waarbij half Huizen dronken wordt gespeeld. Het eindigt met een heupzwaai waar arbiter Luinge voor mijn gevoel wel wat al te makkelijk aan voorbij ging. Maar voetbaltechnisch was het een absoluut hoogtepuntje in deze eerste helft.
    Met ruim een half uur op de klok mag Huizen dan opnieuw een corner nemen. Eerst gaat Klaassen er rakelings onder door, maar als de bal dan opnieuw wordt ingezet is daar de rossige kuif van aanvoerder Renee Troost die de bal bij de eerste paal verlengt tot in de goal: 2-1 en we hebben weer een voorsprong te pakken. Nu doorgaan en de zaak nog voor rust afmaken, want Huizen is nog steeds de bovenliggende partij met een ferme dosis balbezit.
    Op slag van rust lijkt Müller daar nog het dichtst bij als Blaauw een wervelende actie met een voorzet afsluit. Het scheelt opnieuw millimeters. De bal wordt opnieuw voor gebracht en nu is het Dennis Lamme die een schot waagt. Het lichaam is echter te ver achterover en de bal vliegt ruim over de goal van Van den Hoek.

    Rust
    De 2-1 is een terechte afspiegeling van de eerste helft die we zojuist hebben gezien. Ondanks dat er wel verschrikkelijk veel mis ging bij beide ploegen is het toch een enerverende en aantrekkelijke eerste helft geweest, waarbij het scoreverloop uiteraard debet was aan het vermakelijkheidsgehalte.
    De defensieve instelling waarmee Roda een rode muur optrekt voor de eigen zestien, maakt het voetballen voor Huizen ook moeilijk. Het is dan ook bemoedigend dat ze er toch twee keer de bres in hebben weten te vinden.
    Het spelbeeld doet vermoeden dat Klein en zijn staf de ploeg ongewijzigd aan zullen laten treden voor de tweede helft.

    Dompers
    Huizen opent sterk: eerst is het Quincy van Waveren die opnieuw een vrije trap mag nemen en diagonaal de bal spijkerhard op de goal jaagt. Van den Hoek is echter een voortreffelijk doelman en ranselt de bal met een katachtige reactie tot corner.
    Dan blijkt dat Brian Willemse toch wat al te nadrukkelijk zijn fout wil goedmaken bij een lange voorzet. Hoewel er nog verdedigers in de buurt staan, peest hij met een noodvaart ver zijn goal uit. Met afgrijzen houden we de adem in op de tribune. Maar deze keer is het geluk aan de zijde van Brian Willemse en met meer fortuin dan kunde weet hij de bal een roei te geven. Gevaar geweken, maar hartkloppingen alom.
    Dan een lange pass van Wouter Bonke. Die lijkt net te hard voor de sprintende Olivier Blaauw, maar als er dan een verdediger nog even aan zit in een uiterste poging, dan is het ineens dé perfecte voorzet en Blaauw kan alleen op doelman Van den Hoek af. Oog in oog met de uitkomende doelman probeert Blaauw de bal over de keeper heen te spelen. Daar heeft Van den Hoek echter op gerekend en met een prima reactie komt de doelman dus als winnaar uit de strijd. Een perfecte kans om Roda op twee goals achterstand te zetten!
    Ook op een vlammende vrije trap van Quincy van Waveren heeft Van den Hoek het juiste antwoord en bokst de bal tot corner. Die wordt dan geruimd en vormt meteen de inleiding tot een scherpe counter van Roda. Danny Benning loopt zich de benen uit het lijf en weet ten koste van een inworp erger te voorkomen. De inworp wordt snel en goed genomen en dan staat Nigel van Zelst vogeltjevrij op de voorzet die volgt. De knik is nuchter en secuur en valt achter de wanhopig uitvallende Willemse binnen voor de gelijkmaker. 2-2 En opnieuw moet Huizen aan de bak wil het vandaag loon naar werken krijgen.
    Nadat Müller nog een keer op volle snelheid doorstootte en zijn inzet gekeerd zag door defensie en doelman Van den Hoek ook een keer grabbelde op een corner, valt de bal dan een meter of vijf voor het Huizer strafschopgebied voor de voeten van Bonke en Troost. De een kijkt naar de ander, de ander naar de een, en die dekselse nummer 17 gaat er dan snel mee heen… Ja, de Sint is in het land en de cadeautjes worden Roda als ware het pakjesavond in de schoot geworpen. Willemse is dan met een schitterende reactie nog even spelbreker, maar als de rebound voor de voeten van Nigel van Zelst rolt, hoeft deze het cadeautje van dichtbij alleen nog maar even uit te pakken: 2-3 en Huizen staat ineens met lege handen… Goed voetballen, en dan dit…

    Alles of niets
    En even later moet Willemse weer aan de bak als Ilaria alleen voor hem opduikt. Dapper keepend plukt Brian de bal van de voet van de aanvaller en voorkomt zo een zeker lijkende onoverbrugbare achterstand. Nu is het Huizen dat nu dus op zoek moet naar de gelijkmaker. Na een aanval over veel schijven poeiert Aron Klaassen de bal in de kluts rakelings naast. Een uitval aan de andere kant en Van Dalen lobt de bal op de lat en over. De wedstrijd is enerverend en meeslepend. Vente redt als Van Dalen opnieuw dreigt door te breken – we zitten op het puntje van onze stoeltjes.
    Dan brengt Arnold Klein Hidde van der Veldt binnen de lijnen voor Jordey Buitenhuis. Een tactische wissel: een aanvaller voor een verdediger. Daarbij is Hidde snel en vers en heeft hij ook de nodige ervaring als verdediger opgedaan. Een logische wissel derhalve die zich ook meteen uitbetaalt: een goede combinatie brengt Van der Veldt aan de bal. De voorzet gaat perfect naar de tweede paal waar opnieuw Renee Troost er succesvol het hoofd tegenaan kan zetten: 3-3! En we leven weer!
    Van pure zenuwen gaat dan onze stadionspeaker even in de fout en telt de goal bij de tegenpartij: 2-4 gloeit het op het bord. Blijkbaar lukt het niet om het ding weer terug te laten tellen en van arren moede zet Hans Evers het bord dan maar uit. Vanaf hier dus geen tijdwaarneming meer.
    Müller gaat er dan weer voortreffelijk langs aan de zijlijn. De voorzet is echter weer een prooi voor de massaal opgestelde Leusdener defensie.
    Blijkbaar heeft het in het Huizense rondgezongen dat er hier een lekker pot voetbal verspeeld wordt, want als ik opkijk zie ik ineens dat het schamele handjevol toeschouwers uitgegroeid is tot een heuse menigte! Die zien dan hoe Müller na een indrukwekkende solo uithaalt waarna zijn schot tot corner gewerkt wordt. Het scheelde niet veel!
    Aan de andere kant moet Willemse opnieuw als reddende engel optreden als Roda weer zo’n scherpe counter lanceert. Willemse is nu goed en snel zijn goal uit en voor de voorwaartsen van Roda iets kunnen uitrichten heeft hij de bal al in bezit. En dan vindt Roelof Luinge het welletjes en fluit deze 3-3 in de boeken…

    Arnold Klein
    “Een hele vermakelijke wedstrijd voor de neutrale toeschouwer,” oordeelt Klein na afloop. ”De eerste helft vond ik dat we de bovenliggende partij waren. Ons veldspel was in orde en we vonden de makkelijk de man tussen de linies waar we de hele week op getraind hebben. Daardoor kwamen we gewoon door een goede goal op voorsprong.
    Over de 1-1 wil ik het niet eens meer hebben, daar wil ik heel snel overheen stappen, en daarna kom je weer heel goed op 2-1. Dan denk ik dat we dat gewoon volwassen moeten gaan uitspelen, maar daar zijn we dus gewoon nog niet helemaal aan toe.
    De tweede helft komen wij niet echt meer in het spel zoals we dat willen en heeft Roda het anders, beter, op orde en pakken ze langzaam maar zeker een beetje van de grip op de wedstrijd terug. Daar maken ze dan ook de 2-2 en de 2-3 uit. Ik realiseer me dat het aan onze kant daarbij lang niet altijd even goed stond, maar ik vond dat toch de verdienste van Roda ’46. Je zag gewoon dat dit een ploeg was die al een jaar of twee met elkaar samenspeelt, collectief, sterk, snel, alles voor elkaar over hebbend. Gewoon een goed elftal dat een stapje verder is dan wij. Zo’n derde goal ook: die bal valt er tussenin, dan moet de voorwaartse man die bal gewoon nemen! Roda is een kei in de counter en dat zijn dan fouten die je je gewoon niet kunt permitteren. We komen dan 2-3 achter en mogen dan blij zijn dat we nog een punt aan deze wedstrijd over weten te houden… Maar goed: als er geen fouten worden gemaakt wordt voetbal een heel saai spelletje dat altijd met 0-0 gelijk eindigt.
    Dit soort dingetjes moet er natuurlijk wel zo snel mogelijk uit. Als je dit soort fouten blijft maken, dan moet je wel heel erg veel gaan scoren om nog een wedstrijd te winnen. Dan is ook het geluk niet echt aan onze zijde. Na rust pakt die keeper die vrije trap van Quincy van Waveren er perfect uit, Olivier Blaauw komt één-op-één met de keeper, als je die ballen scoort dan kom je na rust op 3-1 en dat verzuim je. Veel meer kansen hebben we daarna niet meer gehad.
    Müller heeft zich moeten aanpassen aan Nederland, aan het team, aan mij, aan het veld. Als je zo’n speler meteen gaat brengen, dan breek je hem eerder helemaal af dan dat je daar goed aan doet. Nu zie je wat hij kan en dat liet hij de laatste weken ook al zien op de trainingen. Dat was een heel andere Thomas Müller dan ik de weken ervoor had gezien. Voor hetzelfde geld schiet hij op het laatste moment de 4-3 nog binnen – al zou dat niet helemaal verdiend zijn geweest volgens mij. Als je kort voor tijd met 2-3 achterstaat dan moet je het toch als een gewonnen punt zien, maar kijk je naar het spelbeeld van de eerste helft, dan hebben we hier toch twee punten laten liggen.

    Thomas Müller
    Je begint vandaag in de basis en betaalt dat vertrouwen meteen uit met een… lullige goal…
    “Die tellen ook,” is het nuchtere antwoord “Ik raakte hem een beetje met de punt van mijn schoen en toen rolde hij er toch in via de paal.”
    Dat vond ik eigenlijk je enige zwakke actie vandaag, want verder heb ik van je spel genoten!
    “Het ging vandaag inderdaad wel erg lekker. Ik vond het prettig dat ik nu vanuit de basis heb kunnen laten zien wat ik kan. Ik heb tot het laatste moment aan toe hoop gehouden op een resultaat. Het is belangrijk dat je doorgaat tot het einde.
    Ik vind dat die 3-3 wel enigszins gerechtvaardigd is. Na de 2-3 hadden zij nog wel kansen op 2-4. Maar aangezien we grote delen van de wedstrijd de overhand hadden, denk ik toch dat we twee punten hebben laten liggen vandaag…” besluit Thomas wat spijtig.

    Renee Troost
    Met twee goals én aanvoerder vandaag natuurlijk iemand die ik niet aan me voorbij kon laten gaan.
    “We waren blij dat we toch die 3-3 nog wisten te maken,” vang ik nog van zijn interview met de Gooi en Eemlander op.
    Nu dan toch écht twee keer gescoord, zeg ik dan maar?” plaag ik een beetje, verwijzend naar vorige week toen ik hem ten onrechte een doelpunt toedichtte.
    “Ja, haha, nu wel. Maar goed: we spelen als team en het maakt me op zich niet uit wie ze maakt, als je ze maar maakt! Ik denk dat we momenteel wekelijks wel op een paar persoonlijke fouten terug kunnen kijken. Dat moet er uiteraard uit. Je weet natuurlijk nooit hoe zo’n wedstrijd verloopt als zo’n fout niet gemaakt wordt, dan kom je wellicht op 2-0 voor voor de rust en dan loopt zo’n wedstrijd toch anders. Ook nu verlies je weer punten door jezelf, door die persoonlijke fouten. De eerste helft speelden we gewoon heel goed, de tweede helft kroop Roda ook wat meer uit hun schulp en zochten ze de opties meer naar voren. Ik vond hen daarin best wel gevaarlijk. Het is inderdaad een sluwe ploeg die weet wat hun kwaliteiten zijn. Maar als wij beter omspringen met de mogelijkheden die we krijgen, als we het gewoon wat volwassener uitspelen, dan moeten we gewoon kunnen winnen van deze tegenstander. Ze staan dan ook niet voor niets eerste en je staat altijd op de plaats waar je hoort te staan. Ik vind wel dat we heel goed bezig zijn en dat we deze lijn gewoon door moeten trekken. Je zag dat we de laatste tien minuten conditioneel de wedstrijd ook nog over de streep hadden kunnen trekken en dat we veel voor elkaar over hebben. Dan moet je alleen het geluk hebben dat die winnende goal nog valt en dat geluk hadden we helaas niet. Dit Roda is een lepe ploeg die voetbalt vanuit de fouten van de tegenstander. Ze loeren echt op die foute bal van de tegenstander en gaan van daaruit verder in de aanval. Wij beginnen de tweede helft wat te afwachtend en werden door die 2-3 met beide benen op de grond geknald. Positief is dat we er drie maken, maar daar staat dan weer negatief tegenover dat we er ook weer drie tegen krijgen. We hebben een periode gekend dat we drie keer op rij de nul hielden, en dat ontbreekt er nu eventjes aan. We hebben tot nu toe iedere wedstrijd gescoord en dat is positief. Alle ploegen staan heel dicht bij elkaar. We moeten nu echt de punten gaan pakken en de wedstrijden volwassener gaan uitspelen en die kleine slippertjes, die foutjes, eruit gaan halen.”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Na afloop waren beide trainers uiterst complimenteus naar elkaar. Het was ook een lekkere wedstrijd, ondanks een in mijn ogen wat hoog foutengehalte en de objectieve toeschouwer zal na afloop zeker zijn geld niet terug zijn gaan vragen.
    Mijn brilletje bevat één geel en één groen glas en dat kleurt mijn visie. Ik probeer dat een beetje van me af te zetten en zo objectief mogelijk te blijven, maar ik geef onmiddellijk toe dat ik enige subjectiviteit mij bepaald niet vreemd is.
    Ook vandaag vond ik Huizen wéér de betere ploeg. Maar wéér konden we de driepunter niet over de streep trekken. En dat baart me zorgen. Net als AFC thuis, DHSC thuis, Argon thuis, ARC uit, heb ik tandenknarsend moeten toezien hoe een goed voetballend Huizen de diverse deksels op de neus kreeg. Duur en onnodig puntverlies dat ons nu op een zesde plek heeft doen belanden – een plek voor grauwe middenmoters en ik weiger Huizen als zodanig te zien. Roda ’46 was een sluwe ploeg, die slim inspeelde op de eigen kwaliteiten, rekening houdend met de kwaliteiten van de tegenstander. Van alle puntverlies vond ik het gelijkspel tegen deze ploeg nog het meest te verkroppen: gewoon een goede ploeg waartegen puntverlies zeker geen schande is.
    Alle ploegen in het linker rijtje staan dicht bijeen (vier puntjes maar tot nummer acht op de ranglijst) en tot en met de top van het rechterrijtje mag iedere ploeg zich eigenlijk nog titelkandidaat noemen.
    We kunnen er rustig vanuit gaan dat we deze competitie nog de nodige verrassingen zullen meemaken. Het Zwaluwen ‘30 dat we eerder met 1-6 declasseerden, lijkt het lek boven te hebben en klimt langzaam maar zeker op naar de aansluiting met de kop van de ranglijst en zou bijvoorbeeld zo maar op de Wolfskamer voor een stuntje kunnen gaan zorgen als we niet oppassen. AFC daarentegen lijkt het spoor een beetje bijster en lijkt in een vrije val te zijn beland. Het staat nu op gelijke hoogte met Huizen, maar is dus wel een ploeg waar Huizen het niet tegen wist te redden…
    Natuurlijk hoop ik op een terugkeer naar de hoofdklasse – al was het alleen maar voor die namen en rugnummers. Ik vind dat we een ploeg hebben die tot op de laatste speeldag voor die titel mee zou moeten kunnen doen. We hebben een brede bank met spelers die weinig tot niets onder doen voor de spelers die in de basis starten, we hebben een talentvolle aanvalslinie, een ervaren laatste lijn, maar waarom dan toch iedere keer dat onnodige puntverlies? Als ik daar het antwoord op wist, dan werd ik waarschijnlijk meteen in de TC opgenomen. En dus moet Arnold Klein met zijn staf iedere week nog hard aan het werk met dat ‘proces’ waar onze eerste selectie in zit. Kneden en vormen, trainen en inslijpen tot die noodlottige foutjes er uit zullen zijn en we weer wedstrijden met de nul achterin zullen weten te eindigen.
    Volgende week gaan we dan naar Breukelen. De ploeg die AFC met 0-3(!) op eigen terrein op de broek gaf en nu dus op die eerder genoemde achtste plaats bivakkeert. Geen enkele tegenstander mogen we onderschatten en dit Breukelen dus al helemaal niet.
    Ik hoop dat u met mij de reis naar Breukelen zult aanvangen om onze mannen van de nodige support te voorzien. Nog drie wedstrijden tot de winterstop, negen volle punten nog in de pot. In de winterstop kunnen we pas écht de balans opmaken…

     

    sv Huizen - Roda '46 3-3 (2-1)

    20. Thomas Müller 1-0
    25. Guido den Daas 1-1
    37. Renee Troost 2-1
    67. Nigel van Zelst 2-2
    71. Nigel van Zelst 2-3
    83. Renee Troost 3-3

    Opstelling sv Huizen:
    Brian Willemse, Wouter Bonke, Wouter Vente, Danny Benning, Jordey Buitenhuis (80. Hidde van der Veldt), Aron Klaassen, Renee Troost, Dennis Lamme, Olivier Blaauw, Thomas Müller, Quincy van Waveren

    Opstelling Roda '46
    Bas van den Hoek, Guido den Daas, Charif Esadik, Mitchell van der Veer, Nigel van Zelst (??. Menno Majolee), Freek van Belzen, Jasper van Dijk, Maties van Heesbeen, Jerper van Dalen, Cedric Sangwa (45. Daan Banning), Gilbert Ilaria