https://www.svhuizen.nl/overwinning-met-zwart-randje-odin-huizen-2-4/n3427c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen ging vol voor de laatste strohalm en leek die in Heemskerk alsnog te pakken. Totdat het bericht uit Hoornaar kwam en de overwinning slechts voor de statistieken bleek...
    overwinning-met-zwart-randje-odin-huizen-2-4

    Donkere wolken
    Het is nog lekker warm lenteweer als ik de deur achter me dichttrek voor de rit naar Heemskerk. Donkere wolken draaien echter al oefenrondjes aan de horizon en ik hoop maar dat dat niet symbool zal staan voor wat ons voetballend te wachten staat vanmiddag. Dat die donkere wolken eigenlijk al een seizoen lang over ons eerste elftal hangen dat zal genoegzaam bekend zijn, maar vandaag gaan we dan knokken voor de allerlaatste strohalm die ons in de nacompetitie kan loodsen: O.D.I.N.
    Nadat ik eerst even een fles afgewerkte frituurolie in de kantine heb afgegeven (we krijgen daar een vergoeding voor en alle beetjes helpen!), zie ik hoe de bus vlak voor me vertrekt. Ik overweeg maar gewoon achter de bus aan te rijden, maar als ze de A1 opdraaien waar ik de nodige files verwacht in verband met de werkzaamheden, besluit ik toch ‘binnendoor’ te rijden. Eenmaal gearriveerd in Hemskerk staat de bus me al breed grijnzend op de te wachten op de parkeerplaats van O.D.I.N. Foute keuze dus, net als de optimistische keuze voor een mouwloze bodywarmer – want het is gaan regenen.
    Er op of er onder voor Huizen, dus. Alleen een overwinning geeft nog zicht op de nacompetitie. Daarvoor zijn we dan nog wel afhankelijk van wat er in Hoornaar gebeurt waar SteDoCo het opneemt tegen VVOG dat nergens meer om speelt en dat duidelijk liet merken toen het vorige week zijn sportieve plicht verzaakte door op eigen veld (!) met 1-5(!) te verliezen van 10 man(!) van O.D.I.N.(!). Ze hebben dus sportief gezien wel wat goed te maken vanmiddag, maar om nou te zeggen dat ik daar erg veel vertrouwen in heb…
    Het enige dat Huizen dus in de hand heeft is hier vanmiddag zelf winnen en dan maar hopen dat VVOG zijn sportieve plicht zal doen. Dat moet dan vandaag gaan gebeuren met een uitgedunde selectie. De lange zware competitie die zeker de tweede seizoenshelft louter uit ‘finales’ leek te bestaan heeft zijn tol geëist. Benning, Laoikili zijn niet fit en beginnen op de bank waar ook voor het eerst Siemen Eijkemans weer eens plaats neemt. Sam Doeve zit een schorsing uit en dat geeft de ruimte voor een basisplek voor Hidde van der Veldt.
    Bij O.D.I.N. ook geen complete selectie. Zij zaten uiteraard min of meer in hetzelfde schuitje als Huizen en de rode kaart vorige week tegen VVOG leverde doelman Barry van Dijk dus een wedstrijd schorsing op. Opvallende naam op de reserve bank: Jeffrey Tol – ooit ook deel uitmakend van het Huizer keurkorps, maar ook assistent trainer Raymond Kolder heeft een kleurrijk Huizen-verleden.
    Eenmaal op dat kleine tribunetje met gammele bankjes en belabberd zicht op het veld blijkt dat ik plaats heb genomen  naast die objectieve toeschouwer die dus écht blijkt te bestaan. Beiden hebben we even niet in de gaten dat de wedstrijd vanmiddag om drie uur begint in plaats van om half drie en dat biedt ons even de ruimte voor wat voetbalbespiegelingen. Als dan eindelijk de pupil van de week bij zijn eerste poging geen doel treft en op een voorzet van Jorik van Ruiswijk pas bij zijn tweede poging Verkerk weet te passeren, gaat het heel even door me heen dat dit zo ongeveer het verhaal van dit seizoen is: als de tegenstanders niet scoorden, dan maakten wij het hen vervolgens mogelijk dat alsnog te doen…

    Druistig
    Beide ploegen willen winnen. Hoewel O.D.I.N. hoe dan ook minimaal nacompetitie speelt kan het zich bij winst in één keer veilig spelen. Zij zijn daarbij echter net zo afhankelijk van Jong Almere als wij van SteDoCo. En dat levert twee gehaast en druistig voetballende ploegen op die beide met de eerste klap die befaamde daalder binnen trachten te harken. De eerste echte aanval is voor Huizen, maar zoals zo vaak dit seizoen wordt er niet besloten met een volwaardige doelpoging en O.D.I.N. kan dan heel opportunistisch de lange bal hanteren. Dan stoot Nigel Hardenberg over de flank door en wordt gestuit door de attent keepende Johan Veerkerk. Het zou niet de enige keer blijken dat we geen engeltje op de lat, maar eronder hebben…
    Huizen probeert het wat meer ‘voetballend’ en komt zo weer in de buurt van die invaller doelman Mike van Vliet. Van net buiten de zestien haalt Arnoud van Toor goed uit en via de vingertoppen van die doelman en de paal wordt de openingstreffer nog voorkomen.
    En zo ontstaat er een heel open wedstrijd met kansen voor beide doelen.
    Tien minuten staan er op de klok als ineens Hidde van der Veldt met de bal aan de voet op snelheid door het centrum doorstoot. Achtervolgd door twee verdedigers stroopt dan de bal heel even op het kunstgras en verliest Hidde de controle over de bal en kan doelman Van Vliet redding brengen. Hij schiet echter tegen Van der Veldt op. De aanval loopt daardoor nog even verder en levert dan een corner op die helaas geen problemen voor de Heemskerker verdediging opleverde.
    Twee minuten later een kans voor O.D.I.N. als de Heemskerkers weer over de flank doorstoten. Bij de eerste paal duikt dan Nigel Hardenberg op die Johan Verkerk tot zijn volgende goede redding dwingt. De bal uit de rebound gaat dan ruim over en we kunnen weer even opgelucht achterover gaan zitten. Dan forceert O.D.I.N. via Mart Willems een corner, Erik Lensen neemt de bal in één keer op de pantoffel, maar ook bij O.D.I.N. heeft men het vizier niet echt op scherp en de bal vliegt vanuit vrije positie voorlangs.
    Huizen produceert dan een overduidelijke buitenspelgoal als Guido de Graaf na een soepel lopende aanval niet tijdig genoeg uit de buitenspelsituatie terug weet te komen.

    Wissel
    Verkerk is dan maar weer een keertje eindstation als Mart Willemse opnieuw doorbreekt en alleen voor onze doelman verschijnt. Als we ooit als vereniging een Wall-Of-Fame beginnen, dan hoort daar absoluut een bronzen buste van onze vertrekkende doelman in te worden opgenomen. Wat een held!
    Nadat Guido de Graaf via een hoogstandje de bal doorspeelde op Zakaria el Biyar en zijn omhaal net wat te ver uitpakte voor onze rappe vleugelspits om er iets mee uit te kunnen richten, zien we hoe Desmond Mensen zich gereed mag maken om in te vallen. Ik verwacht dat hij in de ploeg zal gaan komen om onze linkerflank te kunnen versterken waar O.D.I.N. al herhaaldelijk gevaarlijk was doorgestoten. Het is echter Leroy Oehlers die voor hem naar de kant gaat. Leroy is niet alleen deze wedstrijd, maar eigenlijk al twee seizoenen een vaste waarde en ik vermoed dan ook een blessure bij onze steunpilaar. Navraag achteraf zou dit bevestigen: bij een luchtduel was een O.D.I.N. speler op zijn voet geland en dat leverde teveel hinder op om door te kunnen.
    Een van de eerste dingen die Mensen doet is een goede combinatie opzetten met Zakaria el Biyar. Na wat omzwervingen steekt Zakaria de bal schitterende door op Hidde van der Veldt die daar echter zo van onder de indruk was dat hij de bal wat knullig achter liet lopen.

    Redder in de nood
    Ik noemde hem al eerder en meermalen, maar wat een geweldenaar hebben we onder de lat staan! Na een korte 1-2 door het centrum staat ineens aanvoerder Ron Scheffer alleen voor Verkerk en wéér is het onze doelman die zegevierend oprees uit de wolk gemalen autobanden.
    Nadat van Toor nog maar eens de goal van Van Vliet wat te hoog had gezocht breekt dan Ron Scheffer weer door. Deze keer blijft Mensen goed meelopen en  blijft op de been. Daardoor krijgt Scheffer niet de kans zijn actie doeltreffend af te ronden en ziet zijn poging weer stranden op Verkerk.
    Nog een aanval van O.D.I.N. en deze keer zelfs een met een fraaie combinatie: Scheffer speelt de bal goed door op Hardenberg die de bal prima voorzet. Jurjen Dikker schiet dan de bal echter ruim over de goal van Verkerk. Ook een voorzet van Stefan Seijs is niet besteed aan Jurjen Dikker die de bal geheel vrijstaand hoog over kopt.
    Verkerk heeft dan geen moeite met de verre schuiver van Hardenberg als deze zich heeft ontdaan van Aron Klaassen en zijn kans schoon lijkt te zien.

    Rust
    Op slag van rust teistert Denny van Loen vanuit moeilijke hoek nog maar eens de vuisten van doelman Van Vliet en dan gaan we dus met een enerverende 0-0 de rust in. Een stand waar beide teams niets aan hebben. In een eerste helft die kansen voor beide doelen opleverde, maar waar de spanning een hoop gebrek aan voetballende kwaliteit moest verbloemen.
    De objectieve toeschouwer naast me geeft O.D.I.N. op punten het voordeel en ik ben geneigd het met hem eens te zijn. Huizen probeert van de twee teams het meest de voetballende oplossing te zoeken waar O.D.I.N. het vooral van snel opportunistisch voetbal moet hebben. De meeste kansen waren dan ook voor de Heemskerkers en op basis daarvan kon ik wel met mijn buurman meegaan in zijn oordeel. Het was vooral aan Verkerk te danken dat we nog in de race zijn. Maar in hoeverre zijn we überhaupt nog in de race? Een blik op de teletextpagina leert ons dat SteDoCo met 1-0 voor staat tegen VVOG en dat het scenario waar we allemaal voor vreesden toch bewaarheid lijkt te gaan worden: wat we hier ook doen is futiel: als deze stand zo blijft is rechtstreekse degradatie een feit…
    Nog drie kwartier mogen we wat hoop koesteren op een ommekeer. Er zijn gekkere dingen gebeurd in het voetbal… Eerst hier maar eens tot een overwinning zien te komen – en dat zal gezien de eerste helft nog lastig genoeg gaan worden…

    Wow!
    De tweede helft is nog maar amper aan de gang of de bal komt goed voor en als donderslag bij heldere hemel wordt hij in een mêlee van spelers binnengekopt. Ik moet er de speaker op geloven dat het Guido de Graaf was die Huizen op voorsprong kopte. 0-1 En een uitermate onverwachte opsteker, want als er één ploeg aanspraak mocht maken op de openingstreffer, dan was het toch echt O.D.I.N. geweest. Maar goed: het heeft ons genoeg tegen gezeten dit seizoen, mogen we ook eens een keertje?
    Haast wordt die voorsprong meteen al verdubbeld als een vlammend schot van Joey Papamelodias op het hoofd van een verdediger uiteenspat. Die heeft de rest van de wedstrijd alles dubbel gezien, denk ik…
    En dan gebeurt het ongelofelijke: Zakaria zet weer goed voor en de bal lijkt bij de tweede paal gemist te worden. Maar dan fluit scheidsrechter Schaper fluit en wijst naar de stip: er is iemand naar beneden getrokken! Vanaf mijn plekje op de tribune heb ik niets onreglementairs geconstateerd, maar ook hier geldt: we hebben al zo vaak dit soort ellende tegen gehad, mag het nou ook eens een keertje meezitten?
    Denny van Loen neemt de strafschop op zich en jaagt hem genadeloos achter doelman Van Vliet: 0-2! Een ongekende weelde!

    Ommekeer
    Dan - drie minuten na onze tweede treffer - gaat Nigel Hardenberg er weer vandoor. Alleen voor Verkerk kiest hij voor een passeerbeweging en gaat dan onze doelman inderdaad voorbij. De manoeuvre brengt de bal echter wel in de baan van de aanstormende Desmond Mensen en terwijl ik al zit te schrijven hoor ik aan de opwinding om me heen dat Mensen die bal klaarblijkelijk niet heeft weg geramd. Als ik opkijk van mijn notitieblok zie ik hoe de bal voor wordt gebracht en kan Ron Scheffer de bal ongehinderd binnenwerken: 1-2! Achteraf verneem ik dat Mensen ‘ruzie’ met de bal kreeg en zich de bal zo weer liet ontfutselen. En weer gaan mijn gedachten naar die pupil van de week en zijn misser…
    O.D.I.N. Trainer Richard Plug besluit dan te wisselen: aanvaller Margel Muzo komt erin voor Nick Burger.
    En dan is het twee minuten later alweer gelijk als Ron Scheffer zijn tweede goal laat aantekenen als Huizen de bal maar niet uit de eigen zestien weet te krijgen.
    En met deze treffers is de tweede helft een stuk aantrekkelijker voor mijn objectieve buurman dan de eerste – hoewel ik naar aanleiding van zijn reacties bij de doelpunten toch wel wat aan zijn ‘objectiviteit’ ben begonnen te twijfelen.
    Er ontspint zich nu een waar voetbalgevecht. Als Lars Boekel na een duel geblesseerd blijft liggen kiest O.D.I.N. ervoor om gewoon door te voetballen. Huizen doet dat dan uiteraard ook en onder het publiek ontstaat even wat selectieve verontwaardiging.
    Plug gooit dan Thom de Vries in het veld voor Stefan Seijs, ook O.D.I.N. gaat vol voor de winst!
    Een schot van Joey Papamelodias wordt gekraakt en meteen neemt O.D.I.N. de aanval over. Jeffrey Klijbroek passt uitstekend op invaller Thom de Vries die O.D.I.N. op voorsprong lijkt te schieten. Maar dan is daar Desmond Mensen die met een uiterste krachtsinspanning de bal toch nog van de doellijn weet te halen. Huizen leeft nog!

    Alles of niets!
    Henk van de Pol brengt dan Garrett Jones en Rudy Etwi binnen de lijnen voor Van Toor en Jorik van Ruiswijk. Van Loen volleert dan een goede voorzet en dwingt Van Vliet tot een redding.
    Dan een bal op de paal achter Verkerk en invaller Muzo die de bal wild voor de open goal langs jaagt.
    Huizen leeft nog… O.D.I.N. heeft wel een overwicht en Huizen moet alle zeilen bijzetten om zich staande te houden is deze Heemskerker storm. Toch neemt Van de Pol het risico om achterin één-op-één te gaan spelen. Jones forceert een corner met nog een minuut of twintig te gaan. Eerst wordt dan een kopbal geblokt en wordt de rebound gestopt. Huizen heeft de strijd bepaald nog niet opgegeven. Met nog een kwartier te gaan bereikt mij het nieuws dat SteDoCo op 2-0 is gekomen en dat het hoe dan ook geen gladiolen worden vandaag. Of de mannen in het veld al op de hoogte zijn weet ik niet, maar ze gaan onverdroten op jacht naar die overwinning die ook nu theoretisch nog steeds nacompetitie zou kunnen inhouden.
    Een dappere redding van invaller doelman Van Vliet als Van Loen in komt vliegen. Gelukkig kan de doelman na de botsing weer verder.
    Nog een minuut of tien te gaan en Margel Muzo passeert fraai. Zijn snoeiharde schot lijkt de beslissing te gaan brengen. Weer is het echter Johan Verkerk die met ‘eine Glazparade’ de bal uit zijn goal ranselt. Nigel Hardenberg werkt de corner dan rakelings naast en Huizen kan nog steeds hopen op meer.
    Dan – met nog een minuut of vijf te gaan – forceert Huizen ook een corner. De bal komt goed voor en het is opnieuw De Graaf die de bal beheerst tegen de touwen kopt: 2-3 en Huizen mag nog heel even hoop koesteren. Zeker als twee minute later invaller Garrett Jones vanuit de draai vriend en vijand verrast en zomaar binnenschuift: 2-4!.
    De laatste minuten gaat de aandacht meer uit naar Teletext dan naar het veld, maar de 2-0 in Hoornaar blijft maar onwrikbaar op mijn schermpje staan. Met een stijve duim van het verversen van de pagina is de kleur van de stand de enige verandering die er nog plaats vindt: de 2-0 wordt groen ten teken dat de wedstrijd geëindigd is en Huizen is daarmee rechtsreeks gedegradeerd…

    Henk van de Pol
    “We kunnen het er wel uren over gaan hebben dat VVOG zijn plicht niet gedaan heeft, maar dat maakt allemaal niet uit. We hebben het zelf dit seizoen gewoon niet goed gedaan, dus klaar…” klinkt het berustend.
    “Natuurlijk had ik verwacht dat VVOG daar minimaal gelijk zou spelen, maar we hebben het daar zelf ook laten liggen. Deze wedstrijd hier was eigenlijk ook het seizoen in een notendop. Hoe we vandaag ook weer de goals weggeven, ongelofelijk. We hebben dit seizoen op deze manier zoveel goals tegen gehad, echt bizar gewoon. Maar goed: alles heeft met kwaliteit te maken en we zijn gewoon niet goed genoeg geweest dit seizoen, zo simpel is het gewoon… Dat moeten we gewoon eerlijk erkennen. En ja, dat we in de laatste fase van de competitie dan afhankelijk worden van de resultaten van andere ploegen, daar ben je zelf debet aan: we hadden gewoon uit van SteDoCo moeten winnen, dan had je het hier nog in eigen hand gehad. Maar dat gebeurt dan niet: de cruciaalste wedstrijd hebben we niet gewonnen en de andere twee wel. Tja, als je daar die 0-1 vast houdt, maar ja, ook daar gaan we zelf weer hopeloos in de fout…
    Maar goed: ik wil nog wel even benadrukken dat dit een geweldige groep was. We waren dan wel niet goed genoeg, maar deze jongens hebben er alles uitgehaald wat er in zat. Ik heb genoten van deze groep. We waren niet ‘volwassen’ genoeg voor deze divisie, maar aan de groep an sich heeft het niet gelegen, deze jongens zijn tot het uiterste gegaan.
    Met het nodige geluk hebben we vandaag toch ook maar weer gedaan wat we moesten doen om nog een kans te maken. Verkerk was uiteraard geweldig – die gaat Huizen volgend seizoen toch wel missen, hoor…
    Ja, dit is voor mij in principe einde carrière. Je weet natuurlijk nooit wat er in je leven nog gebeurt, maar zoals het er nu voor staat was dit na zesentwintig jaar mijn laatste wedstrijd als coach. Ik heb het altijd met erg veel plezier gedaan, vanaf mijn zeventiende eigenlijk al. Eerst jeugdelftallen en later dus eerste elftallen. Na mijn actieve voetbalcarrière heb ik me helemaal toegelegd op het trainerschap. Vandaag dan de teleurstelling van de degradatie, maar daar staat de promotie van vorig jaar tegenover. We hadden ook mee kunnen blijven hobbelen in de hoofdklasse, maar ik ben toch blij dit een keer meegemaakt te hebben.”

    Johan Verkerk
    Absolute uitblinker vandaag met meer reddingen dan er op de vingers van twee handen te tellen vallen. En dus kan ik ook deze keer niet om hem heen voor een laatste vraaggesprekje daar in die galmende gang met coaches van andere elftallen die nog volop in discussie gingen.
    “Ja, ik sta daar gewoon lekker te keepen en ze schoten een paar keer lekker tegen me aan,” glimlacht deze bescheiden gigant. “Je moet gewoon een beetje geluk hebben zij zulke ballen. Je moet er natuurlijk wel goed uitkomen en dat zat met name de eerste helft een paar keer goed mee. Als ploeg doen we het niet echt goed die eerste helft. In de rust wordt daar dan wel wat van gezegd en dus kwamen we een stuk beter na de rust de kleedkamer uit. Het is dan wel weer jammer dat je het binnen no-time zomaar weer weggeeft. Wel weer fijn dat je de wedstrijd uiteindelijk dan toch weer winnend afsluit. Maar goed: we hoorden al dat SteDoCo met 2-0 voor stond en je hoopt dan nog wel, maar je weet dat het er eigenlijk niet meer toe doet dan. Maar het is inderdaad leuk om zo af te sluiten met een wereldpartij zoals jij dat noemt…
    Ik kijk met wisselend genoegen terug op mijn drie seizoenen Huizen. Dat eerste seizoen met die drie punten in mindering was natuurlijk wat minder, dit seizoen was wel een hele mooie competitie, maar als je zo vaak verliest, dan kost het toch wel wat moeite om je plezier in het voetbal vast te houden. Dan het seizoen met de promotie, dat was heel leuk natuurlijk en al met al alles overziend heb ik het hier prima naar mijn zin gehad. Het was een leuke groep en we hebben veel plezier onderling gehad. Het is dan ook jammer dat die groep uit elkaar valt. We hadden dan wel niet de best voetballende ploeg van deze competitie, maar we gingen wel voor elkaar door het vuur en daarmee hebben we vorig seizoen ook de promotie bereikt. Deze laatste wedstrijd kwamen we nog wel dichtbij, maar uiteindelijk was het dus toch niet genoeg… We hebben vandaag gedaan wat er nog in onze macht lag: winnen, maar we hebben eerder in het seizoen gewoon teveel punten laten liggen. Kansen die vorig jaar niet gemaakt werden door de tegenstanders gaan er nu wel in, het niveau ligt hier gewoon een treetje hoger. En als je dan zelf lastig scoort, dan kom je uiteraard in deze problemen. Ondanks zeven punten uit de laatste drie wedstrijden kom je dan dus net tekort. En dat is gewoon ons euvel geweest.
    Maar goed: ik hoop dat Huizen volgend seizoen wee leuk in de hoofdklasse gaat meedraaien en weer een leuke selectie op de been zullen brengen!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Gedegradeerd...
    De 'fat lady' heeft dan uiteindelijk toch gezongen en we moeten onze wonden likken en zorgen dat we de zaak weer op de rit gaan krijgen.
    Ik ben er toch wel een beetje ziek van, al zagen we dit natuurlijk al geruime tijd aankomen. Waar Henk van de Pol weken geleden nog vol overtuiging was dat we het nog zouden gaan redden, zagen velen toch al dat hetgeen Huizen kon brengen eigenlijk net te weinig was voor deze derde divisie. Toch wil ik de mannen bedanken voor een ontzettend mooi seizoen. Het klinkt wellicht wat vreemd bij een degradatie, maar ik heb werkelijk genoten van de strijdlust en de passie waarmee deze groep geknokt heeft voor lijfsbehoud. De derde divisie was gewoon een treetje te hoog voor deze groep, maar wat hebben ze er voor geknokt! Hulde!
    Huizen logenstrafte de spreuk 'never change a winning team'. Na de promotie had het team toch op twee of drie plekken een versterking nodig om een kans van slagen in die derde divisie te kunnen hebben. Die kwaliteitsinjecties hadden ons net wel de punten kunnen hebben bezorgd bij DVS uit, Groningen thuis, SteDoCo uit en thuis, Capelle uit, ONS uit en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar goed: het is dus niet gebeurd. Geld is in andere zaken dan de eerste selectie gaan zitten en een euro kan je maar één keer uitgeven. Sponsors lopen nu eenmaal niet te hoop bij Huizen en met enige afgunst zie ik hoe een Barry Powel onze Zuiderzeeburen naar de titel in onze klasse schopte. Als wij een dergelijke speler hadden gehaald, dan had de rest van de ploeg voor een rol drop en Colaatje moeten komen spelen. Het heeft dan ook geen enkele zin ons te gaan spiegelen aan kapitaalkrachtiger clubs en we moeten dus maar zien voort te roeien met de riemen die we hebben. Mijn felicitaties overigens aan ‘De Rooien’ - in mijn ogen de terechte kampioen! En ook daartegen waren we thuis dicht bij een stuntje!
    Die 'riemen' gelden echter ook voor volgend jaar. Onze TC doet zijn best een hoofdklassewaardige selectie op de been te brengen. De eerste contouren zijn zichtbaar en het is duidelijk dat er ingezet wordt op groei van een aantal spelers die we nu al binnen de vereniging hebben. Met een trainer die gepokt en gemazeld in het amateurvoetbal is, die te boek staat als uitermate ambitieus moet het gewoon lukken om volgend jaar weer  mee te kunnen draaien. Dat er nog wel het nodige moet gebeuren voor we alle posities volwaardig bezet hebben, dat moge duidelijk zijn en ik weet uit betrouwbare bron dat men zich de benen uit het lijf rent om nog versterkingen binnenboord te trekken. Met deze ‘riemen’ blijft dat echter een uitermate ondankbare taak.
    Rest mij u vanaf deze plek een uitermate plezierige vakantie toe te wensen en ik hoop u na de zomermaanden weer van dienst te mogen zijn met mijn apenstaartjes.