https://www.svhuizen.nl/n-koude-kermis-csv-huizen/n3676c139
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    `n Koude Kermis: CSV - Huizen
    3 dec 2017
    Ron Tuijnman
    Indachtig de overwinning waarmee Huizen dit seizoen vriendschappelijk tegen de Apeldoorners opende waren de verwachtingen toch wel optimistisch. Het pakte anders uit...
    n-koude-kermis-csv-huizen

    Optimisme
    Het allereerste optreden van Huizen dit seizoen was een vriendschappelijk duel in Apeldoorn tegen onze tegenstander van vanmiddag CSV. Destijds een lekkere regelmatige overwinning en een euforische interim-coach Bert Brons. Het zou echter geruime tijd duren voor we weer een overwinning konden bijschrijven en de euforie en het optimisme maakten plaats voor sombere berusting bij velen.
    Vandaag dus de schone taak dat vertrouwen weer een ‘boost’ te geven met een al dan niet klinkende overwinning. Klinkend of niet, een driepunter is gezien de ranglijst inmiddels een bittere noodzaak geworden.
    Wat in ieder geval al bitter was, was de koude vanmiddag: ‘Waterkoud’! temperaturen die je doen verlangen naar een open haard en een goed glas rode wijn.
    CSV is blijkens de resultaten van de afgelopen weken bepaald niet meer het CSV dat we destijds troffen en heeft met opvallende resultaten tegen de koplopers Excelsior ’31 en Genemuiden inmiddels de aansluiting met de middenmoot weer hervonden.
    De opstelling verraadt al meteen de eerste domper van de middag: de naam van Wouter Vente is doorgehaald. Wouter is ziek thuis gebleven. Niets ten nadele van zijn vervanger Nino van Jaarsveld, want ongeacht wie er ook voor in de plaats komt, het ontbreken van Wouter is hoe dan ook een aderlating.
    Toch loopt ‘mijn opstelling’ vrij simpel vol en ik ben benieuwd of Assink en zijn staf voor dezelfde oplossing gekozen hebben: achterin Benning, Mensen, Papamelodias en Van Jaarsveld, daarvoor een linie met Klaassen, Buitenhuis en Troost en voorin Van Waveren, Van der Veldt en Önal.
    Bij CSV ontdek ik geen opvallende namen. Wel vermeldt het formulier drie geblesseerden en drie ‘anders’ afwezigen. Een bestuurslid weet me te vertellen dat die drie ‘anderen’ momenteel hun kunsten in het tweede elftal vertonen.
    Wat kleien onzorgvuldigheden in het fraaie programmaboekje dat ik op tafel aantref: SC Huizen is wellicht een passende naam voor ná een eventuele fusie met onze buren en Huizen speelde dus geen ‘jaren’ in de derde divisie, maar helaas slechts één seizoen.
    Met enige leden van de harde kern nog even gefilosofeerd over heden, verleden en vooral ook toekomst van onze club. Gevoed door de huidige stand is bezorgdheid daarin de grootste gemene deler.
    De tribune van de Apeldoorners voorziet in een keurig schrijftafeltje en als een van de omroepers een stoeltje voor me heeft geregeld kan de wedstrijd wat mij betreft beginnen. Liefst zo snel mogelijk, want ik voel de kou al vlot aan mijn stramme gewrichten knagen. Een heus clublied schalt nog even over het berijpte sportpark Orderbos en dan gaan we inderdaad van start…

    Stroef
    De kou heeft ook beide ploegen wat in haar greep. Met een laatste lijn die bestaat uit Benning, Buitenhuis, Papamelodias en Mensen zat ik er dus maar één positie naast met mijn voorspelling. Hoewel de mannen hun uiterste best doen om zich de kou uit het lijf te rennen opent de wedstrijd wat stroefjes: van beide kanten wordt er vaak wat onzorgvuldig gespeeld en we zien daardoor een wedstrijd die weinig verheffend, maar wel amusant is. In de eerste minuut probeert Aron Klaassen het al eens met een ferme uithaal. De bal spat echter uiteen op het zitvlak van die weinig benijdenswaardige verdediger van CSV die we tot op de tribune meenden te horen kreunen. Maar dat kan ook mijn eigen kreun geweest zijn bij de gedachte van zo’n harde bal op dat ijskoude lichaam.
    Ook CSV laat zich niet onbetuigd en twee minuten later is het Sander Krijns die goed doorzet en zijn uithaal hard en ruim over ziet vliegen. Ook een schuiver van Maikel Lange van buiten het strafschopgebied sticht weinig gevaar en is een eenvoudige prooi voor Rinaldo O’Niel die opnieuw de geblesseerde Rijnvis vervangt.
    Wel even slikken als de buitenspelval niet lekker dichtklapt en diezelfde Maikel Lange na een fraaie crosspass ineens door mag over de flank. Zijn voorzet is scherp en twee CSV’ers komen net een stapje tekort om voor een passende afronding te kunnen zorgen.
    Aan de andere kant worstelt en draait Murat Önal zich net binnen de zestien vrij en haalt uit vanuit de draai. De bal is venijnig hard en goed naar de hoek en doelman Patrick Jansen moet een corner toestaan. De bal komt in de kluwen spelers in de doelmond en Klaassen krijgt de bal ongelukkig net wat achter zich op zijn rug. Hij draait en worstelt, maar de kracht is eruit en meer dan opnieuw een corner weet hij er niet uit te halen. Die corner wordt weg gebokst door Jansen waarna de rebound ‘Huizen-hoog’ over geschoten wordt. Teleurstellend, maar ‘nooit geschoten is altijd mis!’ luidt een oude voetbalwijsheid.
    Ook Renee Troost stelt doelman Jansen nog een keer op de proef als hij de bal op het middenveld oppikt en goed doorstoomt. Zijn schuiver is echter een prooi voor de Apeldoornse goalie.
    Met een kwartier op de klok worstelt Sander Krijns zich het halve veld over, daarbij half Huizen in vertwijfeling achterlatend. Oog in oog met O’Niel zien we opgelucht hoe zijn inzet naast gaat.
    Aan de andere kant kort daarop een slimme dieptepass op Klaassen die echter net verkeerd uitkomt en daardoor doelman Jansen een kans geeft in te grijpen. De bal gaat het middenveld weer in en dan probeert Troost het maar eens van een meter of twintig om de doelman met een verre boogbal te verschalken. Helaas ontbreekt het Troost aan de precisie en de bal verdwijnt in de ballenvanger achter de goal van Jansen. Een kopbal van Maarten Boeve wordt door O’Niel uit de hoek gebokst en zo gebeurt er best het nodige daar op Sportpark Orderbos.

    Valkuil
    Huizen heeft veel ‘voetballers’ in de ploeg. Speler die een weerzin hebben tegen de domme trap naar veiligheid. En dat is al een paar keer een valkuil gebleken en ook vandaag zien we het weer gebeuren. Er wordt naar een voetballende oplossing gezocht, die pakt dan verkeerd uit en een corner is het gevolg. De corner komt voor en wordt verdedigt ten koste van een nieuwe corner. Dan zwaait de bal goed voor en Charlie van der Hulst zet er goed het hoofd tegenaan: 1-0 en de ban is gebroken.
    CSV heeft dus wél voetballers die een wedstrijd kunnen controleren. Leunend op de voorsprong kijken de Apeldoorners de kat uit de boom, zelf als een speer in de omschakeling zoekend daar uitbreiding van de score.
    Zo’n uitval zien we dan in de 31e minuut als Maikel Lange (wat doet zo’n voetballer met nummer 23 op zijn rug?) heel leep vleugelspits Rob Diederik lanceert. Is het Buitenhuis of Van Jaarsveld die hem keurig van de bal afloopt? Van een afstandje lijken die twee best wel veel op elkaar en ik gok op Buitenhuis. Maar nogmaals: wellicht gaan de credits van deze puike verdedigende actie naar Van Jaarsveld.

    Rust
    Hoewel er genoeg gebeurt op het veld is het toch vooral de kou die me van deze eerste helft zal bijblijven. Het Huizer aanvalsspel oogt wat steriel en ondanks wat fraaie demarrages van Hidde van der Veldt zien we onze vleugels amper in actie en loopt spits Önal zich vooral de benen uit het lijf.
    CSV staat dan wel op voorsprong, maar voetballend laat het ook weinig zien. Met die wankele 1-0 is een enkele bevlieging van een van de drie spitsen genoeg voor een gelijkmaker. Het spel oogt niet van dien aard dat ik verwacht dat er nog twee ingeprikt zullen gaan worden door Huizen, dus vooralsnog teken ik in de rust voor een puntje en een warme kop koffie.

    Tegenvallers
    De opening van Huizen in die tweede helft is hoopvol: men speelt wat gretiger en gaat op jacht naar de gelijkmaker. Veel aanvallen stranden echter in het zicht van de haven als de eindpasses simpel onderschept kunnen worden door de Apeldoorner defensie.
    Dan gaat Önal liggen op het ijskoude veld – en dat doe je nu dus écht niet voor de lol. Een blessure maakt hem verder spelen onmogelijk en Thomas Malolepszy komt in zijn plaats binnen de lijnen. Weer een gevoelige aderlating voor de ploeg, want wederom niets ten nadele van nu Malolepszy, maar Önal is er een van de buitencategorie en al speelde hij dan niet zijn sterkste wedstrijd, er gaat toch constant dreiging van hem uit.
    Dan gaat doelman O’Niel net onder een voorzet door, weet hem wel iets aan te tippen, maar legt hem eigenlijk min of meer op het hoofd van Sander Krijns. Met een duikkopbal probeert deze de 2-0 binnen te koppen, maar de inzet is zwak en O’Niel pakt de bal keurig in de herkansing.
    Nadat Nino van Jaarsveld doelman Jansen nog met een zondagsschot op de proef had gesteld is het dan toch weer raak voor CSV als een even vloeiende als simpele combinatie over de flank de bal hoog voor brengt en Sander Krijns nu wel een doeltreffende kopstoot produceert. Rinaldo O’Niel probeert nog van alles bij de tweede paal, maar desondanks komt zo toch de 2-0 op het bord en lijkt Huizen met nog ruim een half uur te gaan toch voor een kansloze missie te staan.

    Hoop
    Het is zonder meer in de mannen te prijzen dat ze zich niet bij die kansloze missie neerlegden. Huizen bleef knokken en zoeken naar de aansluitingstreffer. Danny Benning lijkt daar dichtbij als hij twee minuten na die tweede treffer de bal vol op de slof neemt. Doelman Jansen ziet er niet sterk uit en de bal spat via doelman, paal en lat weer uit het doel. Het zal ook niet een keertje meezitten, ook…
    Erik Assink probeert dan ook voetballend nog wat bakens te verzetten. CSV leunt nu nog meer naar achteren op die comfortabele 2-0 en Assink haalt verdediger Mensen naar de kant en brengt aanvallende middenvelder Bob Brilleman voor hem in het veld.
    Dat geeft SCV uiteraard ook meer ruimte voor de counter en we zien dan ook hoe Maarten Boeve ineens ongehinderd door kan stoten richting O’Niel. Zijn schuiver wordt echter keurig onschadelijk gemaakt door onze doelman die ons voor verder onheil behoedt.
    Een schot van Bob Brilleman oogt gevaarlijker dan het is voor doelman Jansen die de bal dan ook eenvoudig onschadelijk weet te maken. Er moet echt wel een klein wondertje gebeuren wil Huizen hier met een puntje weglopen. Zeker als we zien hoe Quincy van Waveren een vrije trap in wat voor hem een kansrijke positie genoemd mag worden, ruimschoots over de goal van Jansen jaagt. Het is echt zo’n dag waarop er ook helemaal niks mee zit. Zal je straks nog zien dat de verwarming in de bus het ook nog begeeft of zo…
    We zien dan ook nog afstandsschoten van Van Jaarsveld en van Waveren op niets uitlopen en de moed zinkt ergens in mijn ijskoude schoenen.
    Ook CSV wisselt en brengt spits Fennebeumer voor Fedde Timmer. Het zal aan het wedstrijdbeeld niet zo veel veranderen: CSV loert en Huizen ploetert.
    Tien minuten voor tijd gloort er dan toch weer hoop in de harten van de Huizer aanhang: een diepe bal bereikt Thomas Malolepszy. Op snelheid gaat hij richting strafschopgebied, achtervolgd door een CSV-verdediger. Of hij het helemaal zo bedoelde, weet ik niet, maar hij neemt de bal ineens op de hak, pikt hem weer op en worstelt zich tussen twee verdedigers door. Oog in oog met doelman Jansen maakt hij geen fout en de bal gaat keurig binnen! 2-1 en Huizen ‘leeft’ weer!
    En de gedreven ‘Malo’ wil dan de wedstrijd naar zijn hand zetten. Bij een volgende uitval dendert hij het strafschopgebied binnen en wordt aangetikt. Thomas ziet zijn kans schoon en gaat theatraal neer. En daar is de uitstekend leidende Ter Brake niet van gediend en trakteert Malolepszy op het enige geel van deze wedstrijd. Gezien het feit dat Malolepszy wel degelijk werd aangetikt, zou ik zelf hier wellicht met en reprimande hebben volstaan. Maar nogmaals: ik zou willen dat we iedere week zo’n kanjer toegewezen zouden krijgen.

    Doodsteek
    Huizen probeert wanhopig die gelijkmaker te forceren, maar het spel is te opportunistisch, te pover. En dan slaat SCV vier minuten voor tijd opnieuw toe om de wedstrijd op slot te gooien: Huizen krijgt de bal niet lekker weg en dan wordt er een slimme 1-2 opgezet in ons strafschopgebied en kan Steven van Es Huizen de genadeklap geven door de 3-1 binnen te schuiven. Game, set and match voor CSV dat hiermee de sportieve revanche neemt voor de 0-3 in de voorbereiding.
    Opnieuw probeert Huizen de rug nog te rechten, maar iedereen wet dat het klaar is. Huizen gaat weer met lege handen de bus in.

    Erik Assink
    Onze hoofdtrainer analyseerde de wedstrijd van vanmiddag als een van ‘de jongens tegen de mannen’. Met name onze voorste lijn wist zich geen raad met de stevige Apeldoorner verdedigers. Onze aanvallen werden veel te makkelijk afgestopt en we zagen veel te weinig situaties waarbij écht ingrijpen voor CSV nodig was.
    Ook de eerste goal was volgens Assink onnodig. Men wilde voetballend het middenveld aanspelen, waarbij de keuze wordt gemaakt om een hele moeilijke bal op een medespeler te spelen die daar niet echt op rekent. Een simpele bal op de vrijstaande linksback had veel eerder gepast in de ogen van onze oefenmeester. De eerste corner wordt dan nog gered, maar de tweede is dan wél raak. En dat terwijl Assink zijn mannen nog zo nadrukkelijk had gewaarschuwd voor juist deze situaties. Dan toch twee kopgoals tegen krijgen zou dan niet nodig mogen zijn. Assink vond het een probleem dat CSV altijd in staat bleek om tot een voorzet te komen. Onze beide vleugelbacks gaven daarin veel te veel ruimte. In de rust heeft Assink dat nog benoemd en getracht daarin verandering aan te brengen, maar dan gaat het dus toch bij die tweede goal al weer mis.
    Aan de andere kant maakten we het de CSV-doelman behoudens wat afstandsschoten niet echt lastig. Terwijl er toch wel genoeg momenten waren waarop we misschien tot een resultaat hadden kunnen komen als we het nauwkeuriger hadden uitgespeeld.
    Na de 2-1 gingen we gokken op de gelijkmaker en dan krijg je toch weer een kinderlijke goal tegen – een kwestie van met de eigen man meelopen en je niet zo makkelijk laten passeren.
    Een mindere dag dus van Huizen. Spelers die normaliter toch in staat moeten worden geacht om wat extra’s te brengen gaven vandaag eigenlijk niet thuis. Vrije schoppen en spelhervattingen gingen eigenlijk allemaal de mist in. Spelers die achterin en op het middenveld in staat moeten worden geacht rust te kunnen brengen lieten het toch een beetje afweten en dan krijg je deze deksel dus op je neus. En daar baalt Assink van: ‘Je moet eigenlijk als een kind zo blij zijn als je een puntje haalt, terwijl je eigenlijk gewoon gedegen op jacht gaat naar een driepunter. Assink kijkt dan ook uit naar de winterstop om de ploeg weer compleet te krijgen. Een ploeg mét een fitte Rijnvis, Vente, Troost, Jones, Smit en Önal, want nog steeds heeft Huizen geen seconde in de gedroomde opstelling kunnen spelen.
    “We werden te makkelijk van gevaar afgehouden. Ik ergerde me dood aan het oneindig terugspelen van de bal terwijl we eigenlijk al weer op hun helft stonden, tóch weer terug. Dat ze dan het gogme niet hebben om open te draaien en door te voetballen…” verzuchtte Assink voor we het licht in de kleedkamer uitdeden…

    Danny Benning
    Een man die zo ongeveer tot het inventaris van Huizen behoort tref ik net als hij de kleedkamer verlaat en ik mijn gesprek met Assink heb beëindigd. Een gelukstreffer, want ik had lang gepuzzeld wie ik voor een interview zou vragen en was daarbij bij onze noeste verdediger uitgekomen. Een man ook die Huizen in zijn pieken en dalen heeft meegemaakt.
    “Tja, CSV had een systeem dat we niet vaak tegenkomen met veel lopende mensen en twee roulerende spitsen. Dat was voor ons lastig te bespelen, zeker ook omdat we met het wegvallen van Wouter Vente ook weer wat onwennig achterin stonden. Het is elke keer weer wennen als dan weer die en dan weer die af moet haken. Steeds weer improviseren.
    Ik denk dat we iets meer balbezit hadden, alleen kwam daar niet per se veel meer uit. CSV was wat effectiever waar wij op de rand van de zestien vooral stonden te pielen waar ik zelf liever had gezien dat we maar gewoon geschoten hadden. Ook bij dat afstandsschot van mij dacht ik ‘Ik schiet maar!’, toen ik ineens vrije doortocht kreeg. De bal werd nog wat van richting veranderd en kwam op de paal en vloog er zo nog bijna in ook. Zuur!
    Ondanks dat we laag staan is de sfeer onder de jongens nog heel goed – net als voorgaande jaren. Dus ik heb er zeker geenspijt van dat ik nog een jaartje heb bijgetekend. Het is gewoon zoals het is: we verliezen teveel, soms onnodig en dat is gewoon zuur. Met een beetje meer mazzel win je drie potjes meer en was er wat meer rust in de vereniging. Het is gewoon vervelend dat het dubbeltje continue de verkeerde kant uitvalt en het vorig seizoen eigenlijk ook grotendeels zo ging. Dat werkt maar door. Toch zie ik regelmatig dingen in het veld geburen waardoor ik denk dat dit gewoon toch goed moet gaan komen. Wat de trainer ook vaak aangeeft: er zijn gewoon weinig ploegen die ons helemaal wegspelen. Soms zijn we zelfs nog iets gevaarlijker, maar dat moeten we nu toch echt meer uit gaan drukken in punten.
    Het grote verschil met de groep van vorig jaar is vooral het feit dat die groep al veel langer samenspeelde. Deze ploeg bevat veel meer nieuwe jongens en als je dan ziet dat we ook met blessures bepaald pech hebben gehad. Dat maakt de selectie smal en als je dan net in de hoek zit waar die klappen vallen, dan is dat met deze krappe selectie eigenlijk niet meer op te vangen.”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Als een aangeslagen bokser wankelt Huizen richting winterstop. De noodklok kan uit het vet en de stormbal mag ook weer tussen de mottenballen vandaan gehaald worden, want dit weekend waren wij de grote verliezer: de concurrentie sprokkelde wél punten en dat leidde ertoe dat Huizen nu de aansluiting met de rest van de staartploegen verloren heeft. Zelfs bij een overwinning blijven we gewoon op die vermaledijde laatste plek staan. En dat is ronduit zorgelijk. Aanstaande donderdag mogen we om acht uur allemaal met onze stormballen en noodklokken bij het bestuur op komen draven. Het is mij vooralsnog niet duidelijk of we alleen aangehoord zullen gaan worden of dat er ook daadwerkelijk spijkers met koppen geslagen kunnen worden.
    Terug in de eigen kantine liepen de emoties erg hoog op en vlogen er verwijten over en weer. Kritiek spatte over en weer, in mijn ogen soms terecht, maar vaak ook onterecht. Zoals een van de aanwezigen terecht opmerkte: heb je vandaag negen punten meer, dan hoor je hier verder niemand over. Maar die negen punten hebben we nu eenmaal niet en de dreiging van de eerste klasse is inmiddels heel serieus geworden. We zullen echt de eerste club niet zijn die na een eerste degradatie in een vrije val geraakt. Ik hoop dat we als totale vereniging zullen beseffen dat eendracht nu geboden is, dat een eerste elftal in de eerste klasse wéér minder inkomsten zal betekenen, wéér spelers die massaal hun heil elders zullen gaan zoeken, de sportieve doodsteek voor onze vereniging.
    We staan op een kruispunt: gaan we naar een ontspanningsverenging waar men ook wel eens tegen en balletje schopt of gaan we naar een toonaangevende voetbalclub op topamateurniveau? Ik hoop op het laatste, want anders hebben we straks ons clubkapitaal niet óp, maar óm het veld staan…
    De mythe dat het ook mogelijk moet zijn om met louter eigen jeugd op dat hoge niveau te acteren, wordt vooral aangehangen door mensen die óf zelf ouder zijn van ‘eigen jeugd’, óf van mensen die nog geen minuut van onze beloften hebben gezien. Hoewel er zonder meer enkele spelers in rondlopen die op termijn een versterking zullen kunnen gaan vormen, is toch duidelijk dat dat zeker niet voor deze complete lichting geldt, waarbij ik ook nadrukkelijk aangaf dat die versterkingen dat wellicht pas ‘op termijn’ zullen zijn.
    Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich zacht. Het gezegde gaat ook op voor verenigingen. We hebben geen fanatieke achterban a la Spakenburg of IJsselmeervogels en we hebben geen lichting supertalenten op het moment. De sponsors lopen hier niet de deur plat en de budgetten van andere clubs zijn lang niet altijd even ‘inzichtelijk’. Maar daar zien we ons als vereniging dus wel mee geconfronteerd, daar moeten wij dus wel de concurrentie mee aangaan. Of juist niet, natuurlijk… Wellicht dat we die keuze donderdag als vereniging moeten maken.
    Ik blijf een Huizer-mannetje, al is het dan niet van geboorte. Een keuze om als vereniging de sportieve handdoek dan maar te gooien zou me dan ook heel erg aan het hart gaan… Ik hoop u donderdag in ons clubhuis te treffen. Om acht uur is het twee voor twaalf…

    CSV Apeldoorn - Huizen 3-1 (1-0)
    29.   Charlie van der Hulst      1-0
    57.   Sander Krijns                  2-0
    80.   Thomas Malolepszy       2-1
    86.   Steven van Es                3-1

    Opsteling Huizen
    Rinaldo O'Niel, Desmond Mensen (61. Bob Brilleman), Danny Benning, Renee Troost, Quincy van Waveren, Jordy Buitenhuis, AronKlaassen, Joey Papamelodias, Murat Önal (51. Thomas Malolepszy), Hidde van der Veldt

    Opstelling CSV Apeldoorn
    Patrick Jansen, Melvin Bressers, Maarten Boeve, Sander Krijns, Steven van Es, Rob Diderik, Jesse Hartgers, Charlie van der Hulst, Fedde Timmer (78. Mark Fennebeumer), jeremy Jonker, Maikel Lange