https://www.svhuizen.nl/met-de-hakken-over-de-heemsteedse-sloot/n4246c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Zondag derde klasser HBC bleek een lastiger te kraken noot dan de competities zouden doen vermoeden. Een verslag…
    met-de-hakken-over-de-heemsteedse-sloot

    ’n Latertje
    Vijf uur beginnen in Heemstede voor de achtste finales van de districtsbeker tegen HBC. Dat wordt dus een latertje. Voor nu een heerlijk zonnetje mee de bus in. Het 116 jarige Heemstede Berkenrode Combinatie uit de derdeklasse C zondag is onze tegenstander en een grote onbekende voor ons. De roem is ze echter al vooruitgesneld: diverse gevestigde namen – waaronder het Amsterdamse AFC  en HBOK - sneuvelden al op hun zegetocht naar deze bekerronde. Desondanks gaat Huizen als eersteklasser deze wedstrijd in als favoriet. Nu is het helaas wel zo, dat de favorietenrol Huizen past als de zwembroek van tien jaar terug: ooit heeft het wel gestaan, maar nu knelt en schuurt het aan alle kanten - getuige ook ons ‘thuiscomplex’ waardoor we dit seizoen toch onnodig veel punten hebben laten liggen.
    Bij Victoria liet Huizen echter zien dat het toch ook uit andere vaatjes weet te tappen en daar put ik dus maar het nodige vertrouwen voor de goede afloop uit.
    Het Heemsteedse HBC staat op een fraaie 2e plek in Zondag 3C, met slechts één puntje achterstand op het Amsterdamse DCG. Een team in de winning mood, dus, met al een eerste periodetitel op zak.
    Een opvallende naam in de Heemsteedse selectie is die van ‘voetbalnomade’ Steve Olfers die in zijn imposante carrière reeds de shirts droeg van onder meer Feyenoord, RKC, Den Bosch, PSV, Excelsior en Sparta en zelfs Champions League speelde met het Zweedse Aalborg. Hoewel Wikipedia stug volhoudt dat dit voetbaldier zijn schoenen aan de wilgen zou hebben gehangen, tref ik hem in Heemstede toch afgetraind en fit in de warming-up van HBC aan. En waar kan hij beter zijn carrière beëindigen dan hier? Voor de kantine van HBC staat namelijk heel ludiek een boom vol voetbalschoenen die letterlijk ‘aan de wilgen zijn gehangen’. Een schitterend complex overigens: schoon, ruim, goed onderhouden, met een prachtige klassiek Engels aandoende tribune.

     ...Klassiek Engelse tribune

    Een complex waar menig hoofdklasser nog een puntje aan kan zuigen! Vol trots vertelt wedstrijdsecretaris Jan Zwarter ons dat het complex geheel eigendom en in eigen beheer is en het ademt dan ook trots en bevlogenheid uit alle poriën. De heer Zwarter weet me verder te vertellen dat in die schoenen in die boom ook diverse vogels nestelen, hij geniet er zichtbaar van als hij de loftrompet over zijn club mag steken. Een clubman in hart en nieren, dat merk je aan alles...

     
    ...Je voetbalschoenen aan de wilg...

    Aan Huizer zijde een verrassing in de opstelling: Wilco Mackaay krijgt vandaag de voorkeur onder de lat. Achterin teken ik weer vlotjes de namen van Benning, Bonke, Vente en Troost in, maar dan begint op het middenveld het gepuzzel al: Brilleman heeft na zijn uitstekende optreden tegen Victoria een basisplek verworven naast Klaassen, Lamme en Van Kammen. Dat houdt voor mijn gevoel in dat we 4-4-2 gaan spelen want dan houd ik alleen Blaauw en Van Waveren over voor de frontlinie. Wellicht dat Van Kammen dan een beetje als ‘hangende spits’ gaat functioneren en zoveel mogelijk in de frontlinie aansluit. We zullen het zien. Het levert in ieder geval een bank op met Brian Willemse als reservedoelman, Jasper van Vark, Jordey Buitenhuis, Hidde van der Veldt en Thomas Müller. Zakaria el Biyar is wel aanwezig, maar gaf mij aan pas dinsdag de training weer te kunnen hervatten vanwege een hamstringblessure.

    Favorietenrol
    Doordat de arbitrage wat last had van fileleed beginnen we nog een kwartiertje later dan gepland. Huizen lijkt geen last te hebben van een favorietencomplex en al in de eerste minuut doemt al de eerste mogelijkheid voor onze groen-gelen op als Bob Brilleman een aanval opzet via Quincy van Waveren en Sebastian van Kammen die klaarblijkelijk inderdaad met aanvallende aspiraties aan de wedstrijd is begonnen. HBC doelman Bram Verhage die qua postuur een sterke gelijkenis vertoont met onze voormalige rots-in-de-branding Johan Verkerk, moet stijlvol redden en doet dat bekwaam in twee instanties. Meteen daarop een tweede aanvalsgolf waarbij Van Waveren de bal prima breed legt op Van Kammen die opnieuw de lange doelman beproeft. De bal is deze keer echter een makkelijker prooi voor Verhage.
    Twee minuten later: Blaauw mag alleen door en staat oog in oog met Verhage. Blaauw kiest de verre hoek, maar vindt dan de paal! HBC wordt de eerste minuten overlopen en we maken ons al op voor een monsterscore.
    Het aandringende Huizen wordt dan even wat overmoedig en dat biedt Jeroen de Bruijn en Luke Vahle de gelegenheid om een snelle combinatie op te zetten. Wilco Mackaay is gelukkig attent en weet de bal via een tegenstander over de achterlijn te werken.

    Schroom
    Nu HBC de eerste storm zonder kleerscheuren heeft overleefd gooit het de schroom een beetje van zich af en komt het zelf ook wat meer aan voetballen toe en komt Mackaay weer vaker in beeld dan me lief is. Zonder dat onze doelman tot het uiterste hoeft te gaan overigens.
    Wéér is doelman Verhage de reddende engel voor de Heemstedelingen als hij met een fraaie sliding de doorgebroken Van Waveren blokkeert. De aanval wordt doorgezet, maar als dan tenslotte Olivier Blaauw de bal volkomen verkeerd op het hoofd laat stuiteren is het dan weer even over met deze aanval.
    Huizen zet door en opnieuw jagen Blaauw en Quincy van Waveren achter een diepe bal aan. Nu weet Wouter Soomer er met een fraaie actie nog tussen te komen en zo erger voor HBC te voorkomen.
    Het zelfvertrouwen groeit bij de thuisploeg. Nummer vijf, Dave Dragt, trekt bepaald het been niet terug als hij een duel in gaat met de op volle vaart instormende Dennis Lamme. Arbiter Robin Punt geeft van schrik een vrije trap, maar veel was er eigenlijk niet aan de hand.
    We zijn een kwartier onderweg als Benning een goede voorzet geeft die Bob Brilleman helaas hoog over de goal van Verhage jaagt. Huizen speelt weer op z’n ‘Victoriaans’, zoekend naar en rekenend op de snelheid van de voorwaartsen, counterend en gretig.
    Dan gaat Luke Vahle richting achterlijn en Renee Troost zet een goede sliding in. De corner komt voor en moet dan in een onoverzichtelijke situatie door Wouter Bonke uit de doelmond worden weggekopt. Dichter bij een goal was HBC nog niet geweest en die Heemsteedse schulp lijkt wel verlaten. Huizen moet zich toch wel nadrukkelijk op haar hoede weten: dit is geen doorsnee derdeklassertje om zonder handschoenen aan te pakken…

    Bingo!
    Twintig minuten gespeeld en dan moet Wilco Mackaay opnieuw handelend optreden als Vahle door Nigel Goes wordt gelanceerd. De aanval gaat door via en corner en dan rolt de bal ineens vanuit de mêlee voor de goal van Mackaay over de doellat en heeft arbiter Punt tot onze opluchting een overtreding geconstateerd.
    Brutaal draait Dave Dragt even later weg tussen drie Huizers. Een voetballend hoogstandje waar hij met zijn pass op Jesse van Loon ook nog eens een perfect vervolg aan wist te geven. Een van de betere spelers vandaag die Dragt!
    Met inmiddels toch al weer een half uur op de klok – de tijd vliegt als je je amuseert – probeert Van Kammen met een boogbal over veertig meter doelman Verhage te verschalken. Maar met die lange doelman noem ik dan ook meteen een van de andere uitblinkers van deze prachtige namiddag en zonder noemenswaardige inspanning plukt de goalie de bal weg voor hij binnen kan vallen.
    Weer een lange bal en deze keer gaat Wouter Bonke op jacht naar de openingsgoal. Opnieuw is het Verhage die ver uit zijn doel komend gestrekt met de benen redding weet te brengen.
    Vijf minuten later is hij dan toch kansloos als Blaauw opnieuw vrij voor de doelman op mag duiken. Kalm kiest Blaauw zijn hoek en met een rustige schuiver passeert hij Verhage en zet Huizen dan eindelijk op de welverdiende voorsprong: 0-1…
    Huizen wil zaken doen voor de rust en de wedstrijd nog voor de thee op slot gooien. Quincy van Waveren gaat er dan fraai langs en zijn trekbal wordt in één keer op het 'maatje-44-met-pijn' van Dennis Lamme genomen. Je moet een beetje geluk hebben met zo’n bal en hoewel de bal keurig richting doelvlak gaat is het wel recht boven die lange doelman. Met een prima reflex ranselt Verhage de bal uit zijn goal. Ook een pegel van Quincy van Waveren gaat op slag van rust nog een keer recht op Verhage af, maar dat soort ballen verontrusten deze doelman niet.

    Rust
    En dus gaan we met een veel te magere 0-1 voorsprong de rust in. Ik heb de hele eerste helft op het puntje van mijn stoel – lees bankje – gezeten, maar dat was niet alleen vanwege die aantrekkelijke eerste helft die we net beleefd hebben: de beenruimte vanaf mijn plekje aan de balustrade van die fraaie tribune was wat krap waardoor ik min of meer wijdbeens moest zitten schrijven.
    Huizen combineert wat makkelijker, wat soepeler, dan onze gastheren die overigens voor een derdeklasser verrassend lekker fris lopen te voetballen. Niet hoogstaand, maar zeker leuk om naar te kijken hoe twee ploegen eigenlijk beide op de counter speelden. Dat kan dus wel degelijk een aantrekkelijke pot voetbal opleveren. Een aantrekkelijke wedstrijd dus, al vraag ik me af of ik dat ook had gevonden als ik hier bij min tien graden naar zou hebben zitten kijken. Want nogmaals: hoogstaand was het zeker niet.
    Huizen springt daarvoor veel te scheutig met de kansen en mogelijkheden om. Huizen had deze dappere derdeklasser natuurlijk zonder enige illusie of uitzicht op een resultaat de kleedkamer in moeten sturen en heeft daar ook zeker de kansen wel voor gekregen. Die lange doelman Verhage bleek echter een te groot struikelblok voor onze wat slordig voetballende aanvallers.
    Deze stand geeft HBC coach Jasper Ketting natuurlijk tal van aanknopingspunten om in de rust zijn mannen moed in te spreken met een donderspeech, annex pep-talk, want met deze stand zit een stuntje er natuurlijk nog steeds in voor de Heemstedelingen.

    Dreun
    Geen wissels in de rust bij Huizen. HBC heeft aanvoerder Menno Grijsen in de kleedkamers achter moeten laten en coach Ketting brengt voor hem Robin van Leeuwen.  Bij de eerste de beste aanval van HBC wordt er achterin slordig ingegrepen. Middenvelder Niel van Hooff krijgt de bal in een schier onmogelijke positie bijna óp de achterlijn. Die hele pep-talk, de complete donderspeech die de HBC’ers in de rust te horen hadden gekregen, ontlaadde zich in één geweldig moment en met een verzengende dreun waar alle gram in samengebald lag jaagt Van Hooff de bal spijkerhard vanuit die onmogelijke hoek en geeft Mackaay geen enkele kans. 1-1 En ik heb zelden een fraaiere goal gezien... Daarvoor moet ik bijna terug naar die legendarisch bal van Van Basten in de Ek-finale. Die was verfijnder, maar deze spatte zowat uiteen van de vastberadenheid en overtuiging. Ik kan daar als voetballiefhebber zelfs van genieten als dit soort goals tegen ons gemaakt worden… Wat een beauty!
    Huizen is op slag wakker en gaat op zoek naar een hernieuwde voorsprong. Die komt er als Dennis Lamme in een dubbele combinatie aan de basis staat van de voorzet die op het hoofd van Van Kammen valt. De knik is zakelijk, beslist en zuiver naar de hoek: via de binnenkant van de paal kaatst de bal binnen. Doelman Verhage grabbelt de bal nog achter de lijn vandaan, maar de arbitrage had al geconstateerd dat dat achter de lijn gebeurd was en keurt de goal toe: Huizen staat weer op een voorsprong. Nu is het een kwestie van doordrukken en deze wedstrijd rustig over de streep trekken…

    Veerkracht
    Maar dan hebben we buiten de waard gerekend: de Heemstedelingen weigeren het moede hoofd in de schoot te werpen en hun nederlaag te accepteren. Brutaal voetballen ze door en gaan gewoon op zoek naar opnieuw een gelijkmaker. Bij Huizen loopt zich Buitenhuis al warm om de zaak achterin verder op slot te gooien en Blaauw weet met een gelukje vanaf het middenveld Quincy van Waveren te lanceren. De bal gaat dan echter iets te ver voor hem uit en dat geeft Verhage weer de kans zich over de bal te ontfermen.
    Dan wordt Blaauw aan de zijlijn getorpedeerd en moet even verzorgd worden. HBC coach Ketting neemt de gelegenheid te baat om Shady Shehata binnen de lijnen te brengen voor Nigel Goes. En voor Shehata ook maar een bal geraakt heeft gaat Jeroen de Bruijn er dan knap langs en legt de bal strak voor. Mackaay is heel even niet helemaal bij de les en dan kan bij de verre paal Luke Vahle de bal van dichtbij binnen knikken: 2-2 en Huizen staat er weer even beteuterd bij.
    Maar goed: we hebben nog een half uur om de winst alsnog naar ons toe te trekken. Klein brengt dan toch Jordey Buitenhuis voor Bob Brilleman en die invaller gaat meteen goed door en trekt de bal fraai voor. Quincy van Waveren staat zo ongeveer een meter, hooguit twee voor de goal en het is moeilijker om de bal buiten het doelvlak te krijgen dan erin, maar Quincy weet dit Huzarenstukje te klaren en jaagt de bal over de goal van Verhage die opgelucht over zijn doellijn huppelt om de bal te gaan zoeken…
    Thomas Müller mag dan met nog een minuut of twintig te gaan, invallen voor de toch licht aangeslagen Olivier Blaauw en Huizen gaat weer naarstig op zoek naar een treffer. Klaassen en Benning beginnen aan iets moois en Benning jaagt de bal helaas in het zijnet. Blijkbaar is de bal aangeraakt, want we mogen via een corner een volgende poging wagen. De bal komt hoog voor en dan is dat uiteraard ‘kaassie’ voor Verhage die de bal rustig wegvangt.

    Slotfase
    Met een kwartier te spelen zet HBC Huizen zowaar nog even onder druk en ineens sluipt de onzekerheid bij de Huizer aanhang binnen. Toch een corner voor Huizen als invaller Robin van Leeuwen een voorzet van Danny Benning niet lekker verwerkt. De bal wordt kort genomen, maar de voorzet die dan volgt is veel te lang. Helemaal aan de andere kant weet Klaassen er via een uitbal nog het beste van te maken om de aanval door te kunnen zetten. Van Kammen jaagt de bal tenslotte hard naast de goal van Verhage en de minuten sijpelen langzaam maar zeker als droog zand door een kinderzeefje…
    Luke Vahle weet nog uit de draai een schot te lossen dat recht op Mackaay afgaat. Geen probleem voor onze doelman en we kunnen weer even opgelucht ademhalen. Want de wedstrijd krijgt nu een einde dat min of als ‘sudden death’ omschreven kan worden: wie nu scoort is gewoon een ronde verder…
    Benning onderschept een aanval en zet meteen een lange rush langs de zijlijn in. Zijn voorzet is dan net niet zuiver genoeg en belandt net achter spits Müller die niets met de bal kan aanvangen. Van der Veldt komt dan ook in het veld voor Dennis Lamme: nog meer snelheid in de ploeg, is dát dan de sleutel tot succes?
    Quincy van Waveren maakt een actie naar binnen, door het centrum en haalt uit: de bal gaat echter weer te weinig naar de hoek en opnieuw kan die dekselse Verhage de bal onder de lat weg boksen. De corner komt voor en dan heeft Troost de bal eigenlijk maar voor het binnenlopen bij de tweede paal, maar in de drukte bleek dat makkelijker gezegd dan gedaan.
    Tik tak tik tak… de seconden tikken voorbij. HBC doet een uitval en als Mackaay ingrijpt en de bal wegslaat, kan invaller Robin van de Linde nog een poging doen de rebound in het verlaten doel te laten ploffen. Zijn uithaal is echter wat ongecontroleerd en hij maait half naast de bal.
    ...Negentig heit de klok…
    En de 2-2 staat nog steeds bijna spottend op het scorebord. Ineens staat dan Shehata vrij. De bal ligt lekker voor een schot, maar Shehata’s inzet spat gevaarloos voor de goal van Mackaay langs. Opluchting!
    Het wachten is op het laatste fluitsignaal van arbiter Punt. Maar die genoot blijkbaar van het heerlijke weer en de verrukkelijke wedstrijd. Of Robin Punt bewust nog even door liet spelen om deze heerlijke wedstrijd de ontknoping te geven die hij verdiende dat zal wel altijd een raadsel blijven. Maar dan gaat de bal diep in blessuretijd naar onze rechterflank, wordt voorgetrokken en daar is die dekselse doelman Verhage weer om aan alle Huizer illusies een einde te maken. De lange doelman komt uit, gaat op de penaltystip voor de bal, laat ‘m glippen en dan is daar ineens Thomas Müller die als rechtgeaarde spits een neusje voor dit soort situaties heeft: voor Verhage zijn fout kan herstellen tikt Müller de bal in het verlaten goal: 2-3. Wat een ontgoocheling voor die arme uitblinker die Huizen zo nadrukkelijk de voet dwars wist te zetten. Dat nu uitgerekend hij Huizen over de streep moest helpen. Het is het droevig noodlot van iedere keeper: je weet dat je in de wachtkamer zit voor dat soort momenten op het moment dat je die handschoenen aantrekt… Maar heel eerlijk: dít gun je ook 'n tegenstander niet die zich zó dapper verweerd heeft…
    Huizen dus naar de kwart finales ten koste van een dapper en strijdbaar HBC. Een ploeg die ik zeker de promotie gun, want voetballend hebben ze laten zien die derdeklasse wel wat te zijn ontgroeid!

    Arnold Klein
    “Nee, nee, nee, nee…” Ontkent Arnold Klein op mijn vraag of er wellicht wat sprake was van onderschatting. “We wisten dat ze bovenaan in de derdeklasse stonden en dat het gewoon een leuke ploeg is. Maar wij hebben gewoon verzaakt om de wedstrijd al in de eerste helft in het slot te gooien. Gezien de kansen die we misten had het met rust al 0-3 moeten staan en daar doen we onszelf eigenlijk tekort. De tweede helft beginnen we gewoon slecht en krijgen we uit een rare bal de 1-1 tegen en krijgt HBC weer hoop. Dat was inderdaad een geweldig ingeschoten bal, maar aan de andere kant maken we heel snel al weer de 1-2 en controleerden we eigenlijk wel de wedstrijd. Ik hield alleen toch steeds het gevoel dat die tegengoal alsnog zou kunnen gaan vallen. En dat gebeurde dan ook toen we daar achterin even niet helemaal goed stonden als die man zo vogelvrij kan inkoppen.
    Ik heb donderdagavond met Wilco en Brian gesproken en aangegeven dat ik Wilco wilde gaan belonen voor zijn inzet en positieve houding dit seizoen. Hij komt al het hele seizoen vanuit Voorschoten naar ons toe, op de donderdagavond was hij er ook, zelfs als hij geblesseerd is dan is hij gewoon aanwezig, hij brengt positieve energie met zich mee, dus ik vond dit wel het moment om hem daarvoor te belonen met een bekerwedstrijd.
    Die keeper aan de andere kant heeft wel een hele belangrijke rol in deze wedstrijd gespeeld. Hij was ons grote struikelblok en het is knullig en zuur dat uitgerekend hij dan op het laatstemoment die bal laat glippen… Ik denk dat dat komt door het verschil in kunstgras tussen de eerste en de tweede helft: de tweede helft werd het wat vochtiger en sneller. Gelukkig voor ons maakt hij die fout en staat Müller op de goede plek. Je ziet ook weer vandaag de gedrevenheid als hij invalt en al denk ik dan af en toe ‘Waarom draai je niet naar de goal toe?’ want dan kan hij nóg gevaarlijker worden. Maar achteraf zijn we dus blij dát hij daar staat. Het was wel een typische bekerwedstrijd, je ziet dat ook in de eredivisie dat lager geklasseerde ploegen boven zichzelf uit kunnen stijgen voor één wedstrijd. Er zat alles op en aan in deze wedstrijd: duels, spanning, goals, het had ook nog maar zo 3-2 voor hen kunnen worden in die slotfase. Maar nu viel hij dus een keer lekker voor ons…
    Door deze overwinning mogen we nu op voor de kwartfinale. Als we daar doorheen weten te komen, dan mogen we uitkomen in de voorrondes voor de grote KNVB-beker. Dat is wel het doel waar we naartoe wilden voor we aan deze bekercompetitie begonnen…”

    Thomas Müller
    Een neusje voor de goal, heet dit, he?
    “Ja, heerlijk!” glundert onze matchwinner. “Iedereen scoort deze bal natuurlijk, maar…”
    Nee! NIET iedereen scoort deze bal, dat is ‘t ‘m juist! Dit is een kwaliteit van de pure spits!
    “Ja, daar ben je spits voor om daar te staan en dat soort ballen af te maken. Het voelt wel heerlijk zo’n goal, zeker in de laatste minuut. Zeker ook omdat mijn vader drie weken over is uit Australië en daar nu dus even getuige van kon zijn!”
    Wat zijn jouw plannen voor volgend seizoen?
    “Ik weet het nog niet, ik ben er nog niet helemaal uit. Ik heb nog verschillende opties en daarin moet ik nog een keuze maken. Ik wil wel snel de knoop doorhakken, want de clubs moeten natuurlijk ook weten waar ze aan toe zijn. Natuurlijk speelt ook het feit dat er een nieuwe spits is aangetrokken een rol in die besluitvorming. Het is toch weer een concurrent erbij voor mijn positie en ik speel nu ook de laatste tijd wat minder dan ik zelf graag zou willen. Dus dat speelt wel mee, ja…”

    Wilco Mackaay
    Heel even schiet ik onze doelman van vandaag nog even aan. “Ja, ik had die bal inderdaad moeten onderscheppen,” beaamt hij schuldbewust als ik over de tweede gelijkmaker begin. “Dat is toch een beetje het gebrek aan spelritme. Ik had ook eigenlijk liever nog een week of twee doorgetraind. Ik ben er door die blessure aan mijn hand ook een tijdje uit geweest en dan moet je toch weer even een beetje inkomen.
    Die eerste goal begrijp ik nu nog niet. Die vent stond in een onmogelijke hoek en ik dacht ‘Zie ‘m er maar in te krijgen van die kant!’ Die bal was echter zo verschrikkelijk hard ingeschoten, toen ik dook hoorde ik die bal achter me inslaan en ik dacht nog: ‘Hoe kan dit?’ ‘n Schitterende goal, dat wel!”

    Danny Benning
    Het lijkt wel of je met de week sterker gaat spelen,” complimenteer ik onze onverzettelijke linksback. Bescheiden begint hij wat besmuikt te gniffelen en laat het compliment gelaten over zich heenkomen. “Tja, ik weet het niet… Ik wissel goede momenten wel af met stommere dingen, maar het gaat voor mijn gevoel wel lekker. Ik speel momenteel met veel plezier. Het is inderdaad lekker om zo mijn carrière af te sluiten. We hebben het er al eerder over gehad dat ik vorig seizoen een mindere periode had qua beleving en mijn draai niet lekker kon vinden, maar nu heb ik dat vanaf het begin eigenlijk wel. Dat is uiteraard voor mezelf ook heel prettig.
    Ik ga inderdaad voor 100% alle duels in. Ik kán gewoon niet zomaar achter een vent aanlopen, dat zit niet in me. Ik zie dat nog wel eens bij anderen gebeuren dat ze er zomaar achteraan rennen zonder wat te ondernemen. Dat kan ik niet, dan desnoods maar een overtreding, maar ik laat een tegenstander niet zomaar zijn gang gaan!
    Nee, er was geen sprake van onderschatting. Ik denk wel dat we HBC een beetje in leven hebben gehouden doordat we niet optimaal met onze kansen omgingen: een keer op de paal, net buitenspel, die keeper die er met zijn handen aanzit. Als je gewoon net als bij die andere bekerwedstrijd meteen doorloopt 1-0, 2-0, 3-0, dan is het gevoel bij de tegenstander ook weg. Nu maakten ze dan die hele mooie goal, die 1-1. Dat was natuurlijk wel een beetje slap van ons hoe dat tot stand kon komen meteen na de rust, maar daardoor kregen zij ook het gevoel dat er nog wat voor hen inzat.
    Voetballend was dit geen geweldige wedstrijd: een beetje lange ballen over en weer en 'we zien het wel' en dan gaat ie er dus in de laatste minuut in. Ik vond het een goede keeper! Ik dacht nog: ‘Als het straks op penalty’s aankomt, dan kunnen we aan hem nog een zware dobber krijgen!’, dus ik was blij dat ie alsnog in de fout ging…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Waar het zo stroef gaat in de competitie, zo veel zit het mee in de beker. Niet alleen hebben we eigenlijk nog geen tegenstander van ‘formaat’ geloot, maar we zien dat ook een wedstrijd als vandaag gewoon onze kant op valt.
    Natuurlijk doet de uitslag vermoeden dat het een uitermate moeizame wedstrijd was, maar Huizen was driekwart van de wedstrijd wel gewoon de bovenliggende partij. Het was echter ook een echte bekerwedstrijd: een heel seizoen vervat in één wedstrijd, de dood of de gladiolen. Deze keer werden het dus de gladiolen en mogen we aantreden in de kwartfinales. We zullen zien wie we daar zullen treffen.
    Eenmaal terug in Huizen staat daar onze trouwe supporter Frank Tevaarwerk weer eenzaam op de bus te wachten. De das gaat omhoog en enthousiast onthaalt hij de spelers die dit gebaar hogelijk waarderen. Verder is de kantine donker, leeg en verlaten. Frank is de enige die de moeite nam de ploeg te verwelkomen. Alleen daarom zou ik hem al haast erelid willen maken. Het was erg laat natuurlijk en de bus vertrekt pas na een uur of zo bij de tegenstander. Ik kan me voorstellen dat men een iets andere invulling van de zaterdagavond voor ogen heeft dan wachten in die kantine. Toch voelde het een beetje schril dat er verder niemand was en de mannen maakten er zelf dan maar een klein feestje van. Met dank dus aan Frankie - super supporter…
    Volgende week wacht ons voor de competitie de thuiswedstrijd tegen het wisselvallige WV-HEDW. Uit werd het een pijnlijke 2-1 nederlaag op een ijskoud sportpark Middenmeer. Huizen heeft dus iets recht te zetten met de Amsterdammers die op hun beurt de punten broodnodig hebben om uit de gevarenzone te geraken. We kunnen ons dan ook opmaken voor een pikant en beladen duel op de Wolfskamer, want ondanks de zevende plek is ook Huizen bij lange na nog niet echt uit die gevarenzone die PD heet. En dus kan ook Huizen zich geen misstap meer permitteren.
    En dus roep ik u alleen wederom op om onze ploeg te steunen en zie ik u graag aanstaande zaterdag op de gebruikelijke tijd van 14.30 uur op de Wolfskamer om onze ploeg naar een klinkende overwinning te supporten!

    HBC - Huizen 2-3 (0-1)

    35. Olivier Blaauw 0-1
    46. Niel van Hooff 1-1
    51. Sebastian van Kammen  1-2
    60. Luke Vahle 2-2
    90+3 Thomas Müller 2-3

    Opstelling HBC
    Bram Verhage, Bart Griekspoor, Steve Olfers, Wouter Soomer, Dave Dragt, Nigel Goes (59. Shady Shehata), Niel van Hooff (79. Robin van der Linde), Menno Grijsen (46. Robin van Leeuwen), Luke Vahle, Jeroen de Bruijn, Jesse van Loon

    Opstelling Huizen
    Wilco Mackaay, Danny Benning, Wouter Vente, Wouter Bonke, Renee Troost, Aron Klaassen, Dennis Lamme (83. Hidde van der Veldt), Bob Brilleman (61. Jordey Buitenhuis), Quincy van Waveren, Sebastian van Kammen, Olivier Blaauw (67. Thomas Müller)