https://www.svhuizen.nl/kometen-en-vallende-sterren/n4624c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Kometen en vallende sterren
    31 jul 2020
    Ron Tuijnman
    Met de regelmaat van een klok begint er een club uit de lagere regionen aan een indrukwekkende opmars. het verhaal erachter blijkt dan vaak toch steeds hetzelfde. Een column...
    kometen-en-vallende-sterren

    Kometen en vallende sterren
    Ineens zie je dan zo’n club uit het niets de ene na de andere promotie maken: als een komeet schiet het clubje vanaf de laagste regionen ineens door naar de amateurtop.
    Als ijzerdeeltjes die zich naar een magneet bewegen zie je vervolgens de ene na de andere ‘broodvoetballer’ zich aansluiten bij deze clubjes. En dan weet je dat er weer een suikeroompje bij dat clubje is neergestreken, de weldoener die blijkbaar over een ferme bankrekening weet te beschikken en het clubje opstuwt in de vaart der volkeren.
    Een oude commerciële wet leert echter dat je beter een miljoen klanten van één enkel eurootje kunt hebben dan één klant van een miljoen. De afhankelijkheid van de grillen en grollen van die ene klant worden dan namelijk eerder een last dan een lust. Veelal neemt de lokale Dagobert Duck dan ook een bestuursfunctie op zich, waarbij die van voorzitter veruit favoriet is. Verblind door de successen van het vertegenwoordigende elftal schikt de club zich naar de grillen van deze weldoener. Zegt deze ‘we gaan springen’, dan vraagt niemand ‘Waarom?’, maar alleen ‘Hoe hoog?’.
    Kenmerkend aan deze clubs is daarbij ook dat het eigenlijk steevast ‘verkeerd’ afloopt. Na de komeet verandert de club altijd weer in die vallende ster als de suikeroom failliet gaat, opgepakt wordt, of er gewoon doodleuk de brui aan geeft.
    Maar het zijn niet alleen de dorpsclubjes zonder naam of faam die dit lot beschoren is. R.C.V.V. Zwart-Wit '28 uit Rotterdam-Zuid was wél een club van naam en faam. Opgericht zoals de naam al aangeeft in 1928. speelde de club op Varkenoord en verhuisde in 1966 naar een nieuw complex: Sportpark De Vaan. De jaren 60 bracht de club de ene promotie na de andere en Zwart-Wit ’28 bereikte het hoogste niveau: de Eerste klasse A (later de hoofdklasse). De grootste successen vierde de club begin jaren'70 met de kampioenschappen in de Eerste klasse A en de algehele zaterdag kampioenschappen in 1971 en 1972 en het algeheel amateurkampioenschap in 1971.
    Vanaf eind jaren 90 ging het echter financieel bergafwaarts met de club en mede door wanbestuur en hoge betalingen aan spelers ging Zwart-Wit '28 in 2004 failliet en werden alle elftallen uit de competitie genomen. Enkele dagen later vond de club zijn definitieve einde toen de accommodatie afbrandde en de club officieel werd opgeheven.
    Een vergelijkbaar verhaal kennen we van het Türkiyemspor, een club waartegen Huizen in de jaren dat we er ook sportief nog toe deden nog om de amateurtitel hebben gespeeld. Ook daar ging het licht uit toen met de suikeroom ook daar de financiën wegvielen. De club werd in 1987 opgericht onder naam Çaglayanspor en in 1990 omgedoopt naar Türkiyemspor.
    Zakenman Nedim Imaç besloot in de club te investeren. Sindsdien heeft de club als die eerder genoemde komeet furore gemaakt in het Nederlandse amateurvoetbal met tien titels in zestien seizoenen met als hoogtepunt het algemeen kampioenschap van de zondagamateurs in 2003 en 2006. Onder het voorzitterschap van Imaç groeide Türkiyemspor uit tot een van de topclubs in het Nederlandse amateurvoetbal met een begroting van zo'n 2 miljoen euro per jaar.
    Eind 2006 volgde een naheffing van de belastingdienst van 1,3 miljoen euro. Een ervaring waar menig (voormalig) Huizer bestuurslid ook nog wel eens met angstzweet op het voorhoofd van wakker zal zijn geschrokken.
    In 2007 werd Imaç echter vermoord en raakte de club haar belangrijkste geldschieter kwijt. Ook haakten sponsors af vanwege de negatieve publiciteit. Een reddingspoging van een voetbalmakelaar uit Rotterdam bleek de club maar tijdelijk op de been te kunnen houden en de financiële problemen werden de Amsterdamse vereniging uiteindelijk toch fataal. Op 20 februari 2009 vroeg Türkiyemspor faillissement aan en viel ook hier het doek voor deze roemruchte vereniging.
    Ook bij dorpsclub VVZ ging het licht bijna uit nadat de club in de problemen was geraakt. Gelukkig kon men daar een ‘doorstart’ maken en werden de jeugdvoetballertjes niet mede de dupe van de financiële problemen van de club. Verder staan me nog de namen van T.O.G.R en het Haarlemse Young Boys voor de geest. TOGR (Tot Ons Genoegen Rotterdam) was een Rotterdamse club uit 1929 en opgeheven per 11 juni 2013. De vereniging was gevestigd aan de Charloisse Lagedijk. Het standaardelftal speelde in het laatste seizoen (2012/13) in de Derde klasse zaterdag. Ook daar wist men de terugval in inkomsten niet op andere wijze te compenseren en ging daar in Charlois het hek op de dijk dicht.
    Het Haarlemmer Young Boys ontstond in 2004 als gevolg van de fusie tussen de verenigingen HFC Spaarnestad en EHS (Eendracht Houdt Stand). De club begon in de vijfde klasse. Na direct vier opeenvolgende kampioenschappen behaald te hebben bereikte Young Boys de Eerste klasse en in 2010 de Hoofdklasse.
    In oktober 2011 kwam de vereniging in opspraak toen na een inval in het clubgebouw dertien mensen werden aangehouden in verband met illegaal gokken. De kantine en bestuurskamer werden op last van de gemeente Haarlem gesloten. Bij die inval werd de oprichter van de club gearresteerd.
    In maart bleek de club met een tekort van 50.000 euro te kampen. Er werd nog een plan gemaakt voor een doorstart als Nieuw HFC Haarlem - een verwijzing naar de voormalige profclub. Op 22 maart 2012 besloot de club echter toch het faillissement aan te vragen, werden alle teams uit de competitie gehaald en schrapte de KNVB de club… Exit Young Boys…
    Eerlijk duurt het langst, ook in het voetbal. Hoewel ik smachtend uitkijk naar een Huizen dat sportief weer meetelt binnen de hoogste regionen van het Nederlandse amateurvoetbal, is het mij toch ook de prijs niet waard die de clubs hierboven hebben moeten betalen voor hun sportieve ambities. Dan blijkt het halve ei van die eerste klasse toch stukken beter dan die lege dop waar de gekochte glorie uiteindelijk toch zo vaak op uitdraait…