https://www.svhuizen.nl/kanniewaarzijn-huizen-csw-4-3/n4298c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Kanniewaarzijn: Huizen – CSW 4-3
    18 mei 2019
    Ron Tuijnman
    Hoewel men van CSW mocht verwachten dat men knokte voor de laatste strohalmen om de PD te ontlopen, was het een ontketend Huizen dat deze laatste thuiswedstrijd compleet over onze gasten heen denderde. Maar dan wel alleen qua voetbal… Een verslag….
    kanniewaarzijn-huizen-csw-4-3

    Partir c'est mourir un peu

    Oftewel in goed Nederlands: ‘Afscheid nemen is een beetje sterven’. Ik heb er altijd moeite mee als spelers vertrekken, zeker spelers waar ik in de loop der jaren aan gehecht ben geraakt. Natuurlijk realiseer ik me dat spelers ‘passanten’ zijn, maar ik ben nu eenmaal een sentimentele oude gek die zich onwillekeurig toch .hecht aan mensen. En voetballers zijn net mensen af en toe…
    En dus fiets ik met wat gemengde gevoelens naar de Wolfskamer voor de laatste thuiswedstrijd van dit seizoen. Na de matige vertoning in Leusden had Klein alle reden om boos te zijn en koppen te laten rollen in zijn selectie, maar vandaag nemen we afscheid van een groot aantal spelers waarvan ik me heel goed zou kunnen voorstellen dat Klein ze vandaag minuten zou willen gunnen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een Wouter Vente, maar zeker ook aan Wilco Mackaay. Wellicht dus niet hét moment om als trainer een daad te willen stellen. Met nog twee competitiewedstrijden en een bekerfinale voor de boeg, lijkt me dat überhaupt niet meer wenselijk. We kunnen het er over eens zijn dan Huizen een wat kleurloos seizoen beleeft. Na een hoopvol begin bleek de ploeg veel te wisselvallig te presteren om zich serieus in de strijd de promotieplekken te kunnen mengen. Sterker nog: de strijd om de PD plekken die wel eens een derde degradatie op rij in zouden kunnen leiden, werd zelfs nog even een angstvisioen waar we serieus rekening mee dienden te houden. Kers op de taart is dan die bekerfinale. Die kan het seizoen op de valreep nog wat kleur geven.

    (foto's: Henk Heijnen Fotografie)

    Die PD wedstrijden zijn voor CSW — onze tegenstander van vandaag — zeker nog een optie. Ook voor hen zitten er nog zes punten in de pot van dit lopende seizoen en de afstand tot WV-HEDW, dat net boven die beruchte streep staat, bedraagt daar net de helft van. Alle reden voor de Wilnissers om vandaag het onderste uit de kan te halen en een fikse stap richting rechtstreekse handhaving te zetten, want het doelsaldo van CSW is beter dan dat van de Amsterdammers. Huizen kan vanmiddag dus een scherpe en gemotiveerde tegenstander verwachten redeneer ik dus. Daarbij ben je in het voetbal net zo goed of net zo slecht als je laatste wedstrijd en dat was—zoals u uit mijn vorige verslag hebt kunnen vernemen—niet best. Voeg dit dan bij het ‘thuis-syndroom’ dat bij onze mannen lijkt te heersen en u begrijpt een beetje de gemoedstoestand waarin ik naar de Wolfskamer fiets.
    Ik ben vroeg en de bestuurskamer is nog niet open, dus ik zoek mijn heil maar even in de kantine. Achter me verzamelt JO17-2. De tijden zijn veranderd, merk ik. Waar ik zelf vroeger mijn maten begroette met een luchtig ‘Hoi mannen’ en een opgestoken hand, gaan de nieuwkomers hier alle leden van de groep af om een ‘boks’ of een hand te geven. Ook het kapsel van een van de spelers heeft een merkwaardige aantrekkingskracht en wordt herhaaldelijk door de war gemaakt. Die zullen straks ook wel in een kringetje met zo’n fraaie yell beginnen, gok ik maar zo…
    Eenmaal in de bestuurskamer verontschuldigt teammanager Henk de Groot zich voor het ontbreken van een wedstrijdformulier. Er was nog het een en ander aan ‘last-minute wijzigingen’ en de printer heeft kuren. Als het formulier dan komt, dan zie ik dat mijn vermoedens juist zijn: Wilco Mackaay keept en Wouter Vente heeft weer een basisplaats. Verder toch wel weer de bekende namen: Bonke, Benning en Buitenhuis vergezellen Vente achterin, het middenveld kent de bekende namen van Troost, Dennis Lamme, Klaassen en Van Kammen, voorin mogen Blaauw en Van der Veldt het straks gaan opknappen, vermoed ik zo.
    Bij onze gasten uit Wilnis geen namen die me op doen schrikken of belletjes doen rinkelen. Spits Van Hellemondt staat op een bescheiden productie en dat is de enig naam die me verder wat zegt.
    Eenmaal op de tribune is het ruim zitten. Ik hoef niet eens jeugd van mijn plekje te sturen. Ik heb jeugdwedstrijden meegemaakt die meer publiek trokken. Speaker Hans Evers vestigt nog even de aandacht op de mogelijkheid om voor € 5,-- mee te reizen naar de finale in Uithoorn. Alleen op de fiets kom je daar goedkoper, dus bij deze nogmaals die oproep. Aanmelden via de hoofdpagina van onze website!

    Huh?
    Als Robien en Linde hun run op doelman Rahim Gök hebben afgerond met een fraaie intikker bij de tweede paal, gaan we dan van start. Wie een fanatiek en getergd CSW verwachtte die kwam bedrogen uit, want braaf hobbelden de Wilnissers achter de spelers van Huizen aan en het leek dan ook wel alsof het Huizen was dat voor de laatste kansen streed. Al meteen de eerste minuut jaagt Van Kammen de bal voor de goal van Gök langs als een aanval over de flank goed doorkomt. Het lijkt de omgekeerde wereld wel: Huizen dicteert, is fel en speelt gedreven, CSW sjokt er wat mismoedig achteraan en lijkt zich al bij die PD-wedstrijden te hebben neergelegd.
    Ook Danny Benning heeft het op zijn heupen: hij zet sterk door en zijn harde voorzet wordt bij de tweede paal rakelings gewist door de invliegende Olivier Blaauw.
    Huizen wint nagenoeg alle persoonlijke duels en over de vleugels snijdt men door de CSW-defensie alsof het een demonstratiewedstrijd betrof.
    En dan na zeven(!) minuten is het al raak voor Huizen: een schiettent voor de goal waarbij iedere schotpoging de bal weer wat dichter bij de doellijn brengt. Van dichtbij is het dan Olivier Blaauw die er gretig voor het laatste zetje tekent: 1-0 en daar is niets geflatteerds aan!
    En het gaat maar door: Benning kan zijn lol niet op en slalomt door de defensie alsof hij door een drukke Kalverstraat rent. Je hoort hem bijna giechelen van de pret. Twee drie man gaan er aan, zelfs een passeerbeweging die de bal rechts van de man laat gaan terwijl Benning er zelf links voorbij stevent lukt maar zo. Even dreigde Van Kammen roet in deze actie te gooien, maar ziet dan op het laatste moment de schoonheid ervan in en laat de bal voor Benning. Het kon vanmiddag allemaal gebeuren. Weergaloos zet Benning dan ook nog Blaauw één-op-één met doelman Gök, maar helaas lukt het onze rosse schaduwspits niet de CSW-doelman te passeren.

    Feestje
    Wéér Benning die langs zijn man dartelt. Die arme Robbert Kompier zal hier vannacht nog wel een paar keer zwetend van overeind veren. Benning wordt zelfs wat overmoedig en gaat in zijn eigen Vanenburg-act geloven, zoekt de man nog maar een keer op en overspeelt dan uiteindelijk toch zijn hand. Benning heeft zich duidelijk voorgenomen van deze laatste thuiswedstrijd een feestje te maken waarbij hij zelf de slingers dan wel op wil hangen.
    Maar ook de rest heeft er zin in, mogelijk verrast door het gemak waarmee Huizen het arme CSW haar wil oplegt. Een lange aanval waarbij duel op duel gewonnen wordt en als Dennis Lamme dan uiteindelijk afdrukt ziet Gök tot zijn opluchting de bal aan de voor hem goede kant van de paal verdwijnen. Dit moet een monsterscore worden is de gangbare mening om me heen, want het lijkt wel een kat-en-muis-spelletje.
    Twintig minuten gespeeld en CSW wordt bijkans dronken gespeeld . Weer een aanval die als een warm mes door de Wilnisser boter snijdt. Weer krijgt de CSW-defensie de bal niet lekker weg en dan gaat een verdediger aan de arm van Sebastian van Kammen hangen binnen de beruchte lijnen. Arbiter Greveling heeft echter mededogen met CSW en verzuimt de bal op de stip te leggen.
    Twee minuten later: de volgende aanvalsgolf dient zich aan. Een voorzet van Benning zwaait weer prachtig voor. Deze keer is het Jordey Buitenhuis die een fractie van een seconde te laat komt om er een doelpunt van te maken. CSW is een appelboom vol rijpe appelen, maar Huizen verzuimt eens lekker hard aan die boom te schudden.

    Domper
    Vierentwintig minuten gespeeld en na een snel genomen vrije trap dribbelt Hidde van der Veldt het strafschopgebied weer binnen alsof het een trainingsoefening was. In kansrijke positie kiest hij de verre hoek, maar die ziet hij net iets té ver…
    Huizen had de wedstrijd al lang en breed in de tas kunnen hebben als het wat daadkrachtiger in die voorste lijn was geweest.
    En dan volgt de haast onvermijdelijke domper. Tijdens een van de spaarzame uitvallen van CSW rommelt spits Van Hellemondt wat in onze zestien, de bal valt voor de voeten van Dave Cornelissen die droog en diagonaal binnenschiet: 1-1 en volstrekt tegen iedere verhouding in, maar wel geheel in de aard van diezelfde voetbalwet die ons dit seizoen al zo vaak parten heeft gespeeld.
    Maar ach, wie maalt daar om: het oogt allemaal zo akelig gemakkelijk dat het een kwestie van tijd moet zijn voor we weer uit zullen lopen op de Wilnissers.
    Benning dartelt weer als een hinde langs Kompier, verslikt zich weer in de defensie en de kansen rijgen zich aaneen.
    En waar wordt er dan gescoord?
    Juist…
    Weer mag Van Hellemondt ‘zomaar’ doorlopen en de bal binnenschuiven. Drie keer over de middenlijn en twee keer scoren. Het moet voor die CSW’ers zo ook wel een feestje zijn! Wij voetballen makkelijk, zij scoren makkelijk… Het is om gek van te worden!
    En steeds maar weer trekt Huizen ten aanval. Opnieuw Benning in een hoofdrol met een perfecte voorzet. Buitenhuis probeert een volley en dan zien we hoe de bal rakelings tot over de lat stijgt. Wéér een goede kans gemist. Blaauw controleert op een meter of vier voor het doel fraai en wil de bal met een halve omhaal langs Gök prikken, Gök krijgt er toch in een reflex een hand tegenaan en dan kan de bal weer geruimd worden. 100% kans nummer drie of vier en dan tel ik nog redelijk conservatief. Een afstandspegel van de ontketende Benning botst naast... En dan breekt kort voor rust Hidde van der Veldt weer door. Hij is veel te snel voor zijn directe tegenstander en die begint aan hem te plukken en te trekken. Dan is er contact en haalt hij Van der Veldt binnen de beruchte lijnen neer en arbiter Anne Greveling kan niets anders doen dan de bal nu wél op de stip leggen. Een schoolvoorbeeld. Ook een schoolvoorbeeld is de penalty die Danny Benning dan neemt: strak, hard en zuiver in de hoek. Geen kans voor Gök en Huizen staat weer gelijk: 2-2…

    Rust
    We gaan dus gelukkig niet de rust in met een achterstand, dat had vloeken tegen de voetbalsport geweest. Maar ook deze 2-2 is eigenlijk onbestaanbaar als je naar het beeld van deze eerste helft kijkt: Huizen absoluut superieur en dominant voetballend tegen een CSW dat eigenlijk iedere doelpoging met een doelpunt beloond zag. Huizen had de Wilnissers nu niet aan de thee, maar aan de valium moeten sturen, hoofdschuddend de kleedkamer in, met elf verzoeken aan de trainer om gewisseld te mogen worden. In plaats daarvan moest Huizen zich terug knokken van een achterstand, waarbij ‘knokken’ bepaald een overstatement is gezien het gemakt waarmee men liep te voetballen. Kan het soms ook té makkelijk gaan? Kan er onbewust iets van ‘gemakzucht’, nonchalance insluipen, de heilige overtuiging dat het allemaal toch wel goed gaat komen?
    Ik heb medelijden met CSW-coach Anthony Servinus. Als je je ploeg zó slap ziet voetballen als het om de dood of de gladiolen gaat, dan moet je de moed toch echt wel in de schoenen zinken. Onbegrijpelijk deze tamme houding van de mannen uit Wilnis. Ik zou ze voor straf rondjes achter de kantine hebben laten lopen—hun rust hadden ze deze eerste helft immers al gepakt…
    Bij Huizen liep Thomas Müller zich al warm en ook nu lijkt het erop dat hij straks aan de aftrap zal verschijnen. Heeft Huizen een blessure? Wil Klein meer ‘bloeddorst’ in de voorste lijn? Ik ben benieuwd…

    Wissels
    En Huizen brengt inderdaad Müller binnen de lijnen. Het is Van der Veldt die er af is gegaan en dat verbaast me. Ik had verwacht dat er een defensiever speler opgeofferd zou worden voor een extra spits.
    Wat er niet wisselt is het beeld van de wedstrijd: Huizen blijft de bovenliggende partij en CSW beperkt zich tot tegenhouden. De dominantie is echter wel iets afgenomen en het is dan ook Dave Cornelissen die kort na rust alleen door lijkt te breken als er een bal diep door het centrum gespeeld wordt. Wilco Mackaay is echter attent en rost de bal naar veiliger oorden voor de nummer elf er bij kan komen.
    Aan de andere kant ramt aanvoerder Nick van Asselen de bal maar weer eens blind weg als Huizen de duimschroeven weer aandraait. De tweede bal is zoals gewoonlijk weer voor Huizen dat opnieuw kan aandringen. Maar Huizen speelt nu wat slordiger. Mogelijk dat het besef is ingedaald dat men CSW veel te lang in leven heeft gehouden en dat er nu ‘even’ spijkers met koppen geslagen moeten gaan worden.
    Wéér ligt Mackaay er goed voor als Justin Blok doorbreekt. Dapper graait hij de bal van de voeten van de rappe aanvaller.
    Aan de andere kant jaagt Müller de bal uit de draai naast uit een goede voorzet van Blaauw. Het wordt nu toch iets meer van een echte wedstrijd en CSW kleunt er nu ook wat meer in. Dat ondervindt Buitenhuis als hij bij een hoge bal in de rug wordt gesprongen en Benning moet dan ook even met de noodrem corrigeren.
    Met een goed uur gespeeld brengt Servinus dan twee wissels: Mike Cornelissen en Kevin Blom voor Calvin Bergkamp en Justin Blok. Ik kan niet meteen beoordelen welke accenten Servinus hiermee verlegt, maar ik vermoed dat hij zowel de aanval als de defensie wil versterken.
    Benning jaagt de bal van een meter of twintig weer naast en dan komt Joshua Lo-Asioe voor de toch wat aangeslagen Buitenhuis.

    Het zal toch niet waar zijn!
    Kort na de wissel gaat die snelle Dave Cornelissen er weer vandoor. Lo-Asioe moet daar toch nog even op ‘schakelen’ en kan hem eigenlijk niet houden, staat er ook wat ver vanaf en het oogt ineens heel dreigend. Cornelissen schiet en de bal lijkt zomaar bij de tweede paal binnen te gaan vallen. Maar dan is daar Benning to the rescue! Hij had nog net geen cape om of zo, maar als een soort Superman duikt hij op het laatste moment op om de bal van de doellijn te halen en ons te redden van een nieuwe achterstand.
    Aan de andere kant is daar dan Lo-Asioe die langzaam maar zeker in de wedstrijd groeide en nu Müller lijkt te gaan bedienen. De voorzet is goed, maar het zetje in de rug net voldoende om Müller onder de bal door te laten vliegen.
    Joël Wattimena komt dan voor Menno van der Leeden en inmiddels zitten we zo ongeveer in het laatste kwartier van de wedstrijd.
    En dan gebeurt het ongelofelijke: opnieuw mag CSW in de persoon van Mike Cornelissen zomaar doorlopen en alleen voor Wilco Mackaay opduiken. Weer een droge schuiver en de tweede achterstand tegen een tegenstander die allang tien tellen gehad had moeten hebben is een feit: CSW staat dus een kwartier voor tijd gewoon doodleuk met 2-3 voor… Dit is niet te bevatten!

    Magic Minute
    Klein brengt dan ook Jasper van Vark voor uitblinker Danny Benning. Wel wat vroeg voor een publiekswissel, maar Benning gaat onder luid applaus naar de kant.
    Huizen gaat met de moed der wanhoop in de aanval. Eerst is het Lo-Asioe die de bal perfect bij Blaauw aanlevert. De inzet wordt helaas van de lijn gehaald.
    Dan een scrimmage voor de goal van Gök. Een hoog geheven been en Müller gaat neer. Arbiter Greveling besluit in eerste instantie tot een vrije trap voor gevaarlijk spel. Dan komt hij echter bij het slachtoffer aan en ziet dat de noppen in het hoofd van onze spits staan. En dan is er dus maar één straf mogelijk: wederom een penalty! Even nog een VAR-momentje als de grensrechter van CSW aangeeft dat er buitenspel aan de situatie vooraf gegaan zou zijn, maar Greveling blijft bij zijn beslissing, voorziet nog een van de protesterende CSW’ers van geel en Müller gaat zelf achter de penalty staan. Gedurfd want Müller zat niet echt lekker in de wedstrijd en ook wat tegen de regel in dat je nooit je eigen penalty moet nemen. Maar Müller blijft een killer: hard en zuiver spat ook deze strafschop in het net: 3-3!
    De dreigende nederlaag lijkt even te zijn afgewend, maar de nare smaak van puntverlies tegen een tegenstander die je de hele wedstrijd over de knie hebt gehad blijft toch een beetje hangen.
    CSW trapt af, verliest de bal en meteen zet Huizen een nieuwe aanval op. Leep trekt Blaauw de ruimte in die op de rechterflank valt. Alsof het de Rode Zee ten tijde van Mozes betrof, splijt hij de defensie. De pass lijkt te laat en te ver, maar dan is daar ineens Renee Troost die bij de tweede paal opduikt en de bal resoluut binnen jaagt: 4-3 in deze knotsgekke wedstrijd waarin Huizen het zichzelf veel te moeilijk maakte.
    De slotminuten worden met angst en beven doorgemaakt: Joshua Lo-Asioe voorkomt een doorbraak met een fraaie sliding, een vrije trap van Wattimena gaat maar rakelings naast, Müller heeft bij een snelle uitval ruzie met de bal, maar levert toch een goede voorzet af, Gök pakt een harde inzet van Van Kammen en dan kan Huizen zich het zweet van het voorhoofd vegen en de toch zeker dik verdiende driepunter bijschrijven op het conto…

    Arnold Klein
    “De eerste twintig minuten begonnen we scherp en geconcentreerd,” analyseert onze coach na afloop. “We hadden ook aangegeven dat we vandaag gewoon lekker wilden gaan voetballen, vandaar ook dat ik me er niet zo heel veel mee heb bemoeid. We komen dan terecht op 1-0 en in die fase moet je eigenlijk gewoon 2, 3-0 maken. Dat verzandt dan helaas en bij de eerste de beste tegenaanval staan we niet goed en krijgen we meteen een goal tegen. Heel typerend voor onze thuiswedstrijden dit seizoen: vaak zijn we voetballend de bovenliggende partij en krijgen we de goals heel knullig tegen.
    De tweede helft levert dan eigenlijk hetzelfde spelbeeld op. Niks aan de hand en het wachten was eigenlijk op een goal van ons en uit het niets valt ie dan bij ons binnen. Weer zag het er defensief niet goed uit. Ik denk dat dat ook komt doordat je eigenlijk met deze competitie ‘klaar’ bent. Je ziet dat ook in het betaalde voetbal: ploegen die klaar zijn winnen gewoon niet meer. Uiteindelijk was ik wel blij dat we er toch voor zijn blijven gaan en het uiteindelijk om hebben weten te zetten naar een 4-3 overwinning.
    Als je de eerste dertig, vijfendertig minuten zo frivool kunt lopen voetballen, dan snap je gewoon niet dat je daar niet meer goals uit weet te halen. Onze ploeg kan echt wel heel aardig voetballen, dat zag je ook tegen SDO, en ook vandaag lieten we zien hoe goed we eigenlijk tussen de linies kunnen voetballen en elke keer de vrije man wisten te vinden. Maar voetbal is niet ‘tot aan de zestien’ het is ook ‘verder’. En dat is dit seizoen vooral het mankement geweest….”
    Was dat ook de reden dat je Müller na rust bracht?
    “Nee, we hadden van tevoren al afgesproken dat Müller hoe dan ook een helft zou voetballen. Hij speelde vandaag ook zijn laatste thuiswedstrijd voor Huizen. Ik heb toen besloten Hidde van der Veldt maar even te sparen voor de wedstrijden die nog komen gaan.
    CSW kreeg gewoon geen grip op ons voetbal. Dan lijkt het alsof ze er niets van kunnen, maar dan kom je dus gewoon altijd een stap te laat en oogt het heel knullig en wordt het lastig. Maar ik ben het met je eens dat we er meer uit hadden moeten halen. Het voetbalspel daar kan je heel veel van maken. Voetballen tussen de linies in deden wij, we maakten alleen veel te weinig gebruik van de laatste fase in de zestien en stonden niet scherp in onze restverdediging om de counter eruit te halen. Het is het verhaal van dit seizoen: niet scherp in de omschakeling en niet scherp in de zestien… Dat neemt niet weg dat heel veel ploegen hierheen kwamen om zich in te graven en voor één puntje kwamen. We hebben hier op de Wolfskamer maar twee ploegen gezien die gewoon hun eigen spel hebben gespeeld, naar hun eigen kwaliteiten: ARC en AFC. Zelfs DHSC heeft zich hier volledig ingegraven. Daar zullen we volgend seizoen een oplossing voor moeten zien te vinden…”
    Laat je de TC daar nu op selecteren op die eigenschappen die je in dit team miste?
    “De balans in het team is belangrijk, maar ook zaken als vechtlust. Je ziet dat al terug in spelers als Joshua Lo-Asioe, Dennis Lamme—daar heb ik vorige week ook even mee gepraat dat het voor hem heel lastig is als jonge knul om zijn medespelers de mantel uit te vegen als het niet loopt—die miste een kans maar is meteen wel weer terug om zijn verdedigende taken weer op te pakken, en dat doet ‘Ollie’ ook… Misschien gaan we er qua voetballende kwaliteit volgend seizoen wat op achteruit, maar ik denk dat we er qua werklust en inzet beter op worden.
    Tja, nu eigenlijk alleen de bekerfinale nog. Ik had liever hoger in de competitie geëindigd, maar als we er toch staan—en dat is best een prestatie—dan kunnen we er maar beter ook van genieten en pakken wat we pakken kunnen…”

    Danny Benning
    Voor mij de man van de wedstrijd: Danny Benning. Met zijn rushes en inzet, zijn voorzetten en zijn redding bij de paal, zijn pegelharde penalty beslissend voor de overwinning van vandaag.
    “Ja, dat dollen is ook wat ik leuk vind om te doen,” glundert onze vertrekkende vleugelverdediger. “Een beetje kappen en draaien, alleen zou dat vaker en doeltreffender afgerond moeten worden. Het kappen ging dus goed, het schieten wat minder…
    In dit soort wedstrijden en met dit soort tegenstanders kán dat ook. Ik vond ons ook niet best spelen overigens en vond het eigenlijk vergelijkbaar met vorige week. Maar deze keer komen we er mee weg. Maar als je naar dit team kijkt, dan mag dit eigenlijk niet zoveel moeite kosten. Ik vond zelfs Victoria ‘leuker’ spelen dan CSW. We zien dat hier vaker: ploegen die hier met een 5-4-1-systeem komen. Ik snap dat niet: je zit toch ook op voetbal omdat je wilt ‘voetballen’. Natuurlijk moet je wel wat doen als je laag staat, maar dit werkt uiteindelijk ook niet. We hadden die wedstrijd na een kwartier al op slot moeten gooien. Dan sluipt er toch wat nonchalance binnen en drie goals tegen tegen een ploeg als CSW, dat mag eigenlijk niet gebeuren. Ik denk inderdaad dat het ook ‘te’ gemakkelijk kan gaan. We spelen dan toch te traag, passen niet vóór, maar áchter de man en dan worden we makkelijk te verdedigen…”
    Je laatste thuiswedstrijd, gaat het al een beetje kriebelen…?
    “Haha, nee, ik heb er wel vrede mee. Ik sluit niet uit dat ik op een gegeven moment denk ‘sh*t wat heb ik nou gedaan, maar…”
    Zal ik je alvast een aanmeldingsformulier meegeven?
    “Haha! Nee hoor, ik blijf gewoon ingeschreven staan. Ik heb ook niet de intentie om ergens anders te gaan voetballen. Ik ga wel zaalvoetballen en kijken hoe dat bevalt.
    Ik vind het jammer hoe de afgelopen jaren er steeds spelers vertrokken waar ik een band mee had. Ik vind de sfeer in een team heel belangrijk en ik kan het eigenlijk niet meer zo makkelijk opbrengen om ook daar weer opnieuw in te moeten beginnen. Misschien als we weer hoofdklasse hadden gaan spelen dat dat voor mij een reden was geweest om nog een jaartje verder te gaan, maar hier met die clubgrensrechters…? Nee…”

    Jordey Buitenhuis
    “Het was zeker een ‘rare’ wedstrijd, niet echt best nee…”
    Dat zeg je nou wel, maar de eerste helft speelden jullie zo ongeveer een demonstratiewedstrijd…
    “Ja, we hadden wel veel balbezit, maar daar bleef het dan ook bij. Je moet dat ook afmaken. Zij komen er twee keer door en ze scoren ook gelijk twee keer. Dus wat dat betreft waren zij gewoon scherper voor de goal. En uiteindelijk gaat het toch gewoon om de doelpunten….”
    Je laatste thuiswedstrijd, je had er zin in…
    “Ja, ik had er zéker zin in, ja. Ik kwam alleen een keer helemaal verkeerd terecht toen ik een zet kreeg bij een hoge bal en met mijn arm verkeerd onder mijn lichaam op de grond terecht kwam. Vanwege de wedstrijden—waarvan één de belangrijkste—die nog komen gaan, ben ik toen maar uit voorzorg naar de kant gegaan.
    Ik heb nog geen nieuwe club. Er zijn wel wat gesprekken gaande, maar ik heb nog geen besluit genomen. Huizen? Ach: er wordt in de wandelgangen veel gezegd, maar ik zie weinig beweging op dat vlak. Maar goed: ik heb tot 15 juni om overschrijving aan te vragen, dus we gaan het wel zien…”

    Wouter Vente
    Vandaag weer eens in de basis en dat ging eigenlijk best wel lekker…
    “Ja, het ging wel lekker. Ik moest wel even wennen want ik ben er een tijdje tussenuit geweest met blessures en heb wat weinig minuten gemaakt.
    Ja, het was zeker een ‘rare’ wedstrijd. Twee strafschoppen waar ikzelf wat twijfels bij had. We begonnen heel goed de eerste twintig minuten en toen werd het over en weer heel slordig en kon het alle kanten opgaan. Ze hadden de eerste helft twee keer een uitval en scoorden meteen twee goals, dat ging eigenlijk helemaal nergens over… We hadden echt het beste van het spel en een veldoverwicht en stuurden ze in het begin zeker van het kastje naar de muur.
    Ik vond ook de houding van CSW wat vreemd: komen ze op voorsprong en nog gooien ze de wedstrijd niet echt op slot. Ook bij die twee strafschoppen vond ik ze vrij gelaten reageren, ik zou helemaal gek worden!”
    Nu nog AFC en de bekerfinale. Denk je niet dat je het gaat missen?
    “Dat is gewoon wat ik wil ervaren eigenlijk. Van jongs af aan heeft mijn hele leven vooral in dienst van het voetbal gestaan, ik heb veel getraind. Ik zit nu in een fase in mijn leven dat het zo druk wordt dat het me opbreekt elke keer meteen na het werk in de auto te moeten springen om hierheen te komen… Daardoor verlies ik het plezier in het voetbal een beetje. Ik wil nu ook wel eens ervaren hoe het voelt om geen ‘verplichtingen’ te hebben. Ik ben heel benieuwd. “
    Ik plaagde Benning net met een aanmeldingsformulier. Hoe ligt dat bij jou?
    “Haha, tja ach, ze kunnen altijd bellen,” lacht Wouter minzaam…

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Wat moet je van zo’n wedstrijd nou zeggen? De punten zijn binnen tegen een tegenstander die eigenlijk met rust al kansloos had moeten zijn. Maar ach, dat herinnert zich over twee weken niemand zich meer. Het is duidelijk dat de mannen hard toe zijn aan die ‘grand finale’ van een kleurloos seizoen. Het speelde toch al in de hoofden van de mannen vandaag. Een thuiswedstrijd die ook in het teken stond van het naderende afscheid van een aantal spelers. Geen bloemen en speeches na afloop. Aan de ene kant viel me dat toch een beetje tegen, aan de andere kant zou het ook wat prematuur hebben aangevoeld met die bekerfinale nog in het verschiet.
    Daarbij was de publieke belangstelling ook dermate laag dat het een wat mistroostige aangelegenheid zou zijn geworden voor die lege tribunes.
    Volgende week dus naar AFC dat vandaag ook klop kreeg bij Zwaluwen — zo’n andere ploeg waar het etiket 'wisselvallig' muurvast op geplakt lijkt te zitten. Dat lijkt de weg vrij te maken voor DHSC om te titel te pakken. DHSC zou in principe aan puntje genoeg hebben om op doelsaldo die titel binnen te harken.
    CSW werd met deze nederlaag vandaag veroordeeld toto de nacompetitie. Als ze daarin ook zo gelaten spelen, dan geef ik de Wilnissers weinig kans tegen een gretige tweede klasser.
    Dan rest ons na AFC slechts de bekerfinale in Uithoorn. Ik neem aan dat u daar massaal onze mannen naar de kers op de smakeloze taart - die dit seizoen was - komt supporten.

    Huizen – CSW 4-3 (2-2)

    7. Olivier Blaauw 1-0
    25. Dave Cornelissen 1-1
    29. Vincent van Hellemondt 1-2
    41. Danny Benning  2-2 (Pen)
    75. Mike Cornelissen 2-3
    85. Thomas Müller 3-3 (pen)
    86. Renee Troost  4-3

    Opstelling Huizen:
    Wilco Mackaay, Wouter Vente, Wouter Bonke, Renee Troost, Danny Benning (77. Jasper van Vark), Sebastian van Kammen, Jordey Buitenhuis (70. Joshua Lo-Asioe), Aron Klaassen, Hidde van der Veldt (46. Thomas Müller), Dennis Lamme, Olivier Blaauw,

    Opstelling CSW:
    Rahim Gök, Calvin Bergkamp (63.Mike Cornelissen), Robbert Kompier, Nick van Asselen, Elroy Baas, Erik Mulder, Sander Kunkeler, Justin Blok (63. Kevin Blom), Vincent van Hellemondt, Menno vd Leeden (73. Joel Wattimena), Dave Cornelissen.