https://www.svhuizen.nl/jo17-3-bedankt/n4580c39
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    JO17-3, bedankt!
    12 mei 2020
    sv Huizen JO17-3
    jo17-3-bedankt

    En wij maar denken dat het best een raar seizoen is, waarin er van alles gebeurde bij de JO17-3.
    Medio maart was dat seizoen zomaar ineens voorbij en gek genoeg kan dat er ook wel bij.

    Een seizoen dat startte met de eerste wedstrijd op 31 augustus 2019. Na anderhalve training zat zelfs nog niet bij iedereen de namen van elkaar er goed in, laat staan voetbal automatismen.
    Er werd gewonnen en het werd ook duidelijk dat het heel goed team zou kunnen gaan worden.
    Inzet, overtuiging, voetballende kwaliteiten, vernuft, het zat er allemaal in. Als het even niet wilde lukken, dan werden de mouwen opgestroopt en kwam het met simpelweg hard werken tot grote hoogte.

    De eerste serie van 3 (beker) wedstrijden leverde zo 2x een overwinning en een heroïsch gelijkspel op met een gelijkmakende 4-4 in de laatste seconde. In de eerste competitiewedstrijd liet het team ook een andere kant zien met een verschil in niveau en inzet in de twee helften van de wedstrijd. Het gelijke spel werd de week daarop gevolgd met de grootste winst van het seizoen: 9-1.

    De wedstrijd uit bij Victoria zal een ieder niet snel vergeten. En dan niet vanwege het voetbal spelletje zelf. Dat had wel gemoeten, de JO17-3 speelde in de eerste helft de tegenstander volkomen van de mat af en stond afgetekend met 4-0 voor bij de rust. Een bizarre pauze en tweede helft met een optreden van de scheidsrechter waar je bij moest zijn geweest om het echt te geloven zorgde nog voor een 4-3 uitslag. Blij met de overwinning konden we nauwelijks zijn. Rode kaarten, ernstige blessure en vooral ontzettend veel gedoe tijdens de wedstrijd, dat ook niet snel vergeten kon worden. Weken lang was de impact van dat ene potje voetbal nog merkbaar.
    Het team verdient een enorm compliment toen het een week later in de volgende bekerwedstrijd met reuzen als tegenstanders een 0-2 ruststand wist om te buigen naar 4-2 winst. Het was ook het perfecte moment om te proberen om al het gedoe achter ons te laten en lekker te gaan voetbalen.

    Dat werd op 16 november weer aardig tegen gewerkt. De JO17-3 draaide lekker bovenin mee en moest op deze middag toezien hoe een wedstrijd op dit niveau helaas kan verlopen. In plaats van een voetbalstrijd tussen titel kandidaten werd het een overduidelijk partijdig gefloten potje, waarbij vast stond welk team zou moeten winnen. Een toch al gehavend JO17-3 met de vernedering ten volle ondergaan. Excuus van de verenging van de tegenstander later ten spijt, de eerste verliespartij na 11 wedstrijden was daar.

    En toch weer die veerkracht. De wedstrijden daarna werden met 6-1 en 7-1 gewonnen en bij de laatste wedstrijd in de najaarscompetitie waar Soest bij winst kampioen kon worden ging de JO17-3 er met de winst (2-1) vandoor. Eens te meer bleek dat de JO17-3 soms wat moeite had om te zorgen voor de winst, maar dat het een ploeg is dat lastig te verslaan is. Ook een kwaliteit!

    In de laatste bekerwedstrijd die het team speelde, leek het lange tijd de goede kant op te gaan.
    Ondanks de overtuiging dat de tegenstander wat hulp van spelers uit hogere teams kreeg, wist de JO17-3 op 1-0 voor te komen en dat tot 5 minuten voor tijd vol te houden. Waar het aan de ene kant de ene na de andere zuivere penalty werd onthouden, volgde aan de andere kant van het veld de ene discutabele vrije trap tegen na de ander. De gelijkmaker werd uit zo’n spelsituatie binnen gewerkt en de beslissende penalty serie werd verloren. Opnieuw een zure bijsmaak en deze keer geen wedstrijd een week later om het van ons af te kunnen spelen. Winterstop.

    In de voorjaarscompetitie belandde het team tot een ieders verrassing in de 2e klasse. Die uitdaging zijn we aangegaan en dat leverde 3 van de 4 wedstrijden verlies op. Het werd er niet leuker op.
    Het uiterst haalbare tegen de meeste van de tegenstanders leek een gelijkspel.

    Behalve dat het niveau verschil af en toe simpelweg te groot was, leek ook het plezier in het spelletje steeds minder van belang bij de tegenstanders. De laatste wedstrijd speelde het team op 8 februari.

    Uiteindelijk zijn er dit seizoen slechts 19 wedstrijden gespeeld. Daarvan werden er 10 gewonnen, 5x gelijk en 4x verlies. Er werd 59x gescoord en 35x tegen gescoord. Een topscoorder met 18 goals (Wim), een koning assist met 9 assists (Boaz), 2 spelers die alle 19 wedstrijden mee hebben gespeeld (Nick en Jesse). Er is tot het abrupte einde medio maar 41x getraind met een gemiddelde opkomst van 84%.


    In het vreemde slot van het seizoen kan er gelukkig weer getraind worden, ook al is het dan met aangepaste omstandigheden. Het team zal na dit seizoen niet als geheel bij elkaar blijven door de overgang naar een andere leeftijdscategorie voor ongeveer de helft van het team. Sommigen willen graag proberen de selectie te halen, waar anderen er voor kiezen om in een breedteteam te spelen.

    Zo gaat dat…..

    Genoeg om op terug te kijken, met ongeloof, met verbazing en uiteindelijk toch met een glimlach en genoeg om weer vooruit te kijken. Met de nodige ervaringen rijker.