https://www.svhuizen.nl/in-het-zicht-van-de-haven-huizen-genemuiden-1-2/n3550c139
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een weer als vanouds knokkend Huizen zag in de slotminuut een 1-0 voorsprong worden omgebogen tot een 1-2 nederlaag. Zuur, maar een nederlaag met lichtpuntjes…
    in-het-zicht-van-de-haven-huizen-genemuiden-1-2

    Excuses
    Deze week open ik met het maken van mijn excuses: door een drukke agenda miste ik de aankondiging van de oefenwedstrijd tegen Hoogland eerder deze week. Vandaar dat u hier geen regel verslaggeving over voorbij heeft zien trekken. Waarvoor dus mijn oprechte excuses.
    Ik heb het zelfs zo druk gehad dat ik pas daags voor de wedstrijd van vandaag toekwam aan het bekijken tegen wie we nou eigenlijk moesten spelen. Genemuiden, dus, een tegenstander die lekker meedraait in het linker rijtje. Nu bevindt Huizen zich op een positie die tegen geen enkele tegenstander enige vorm van onderschatting toelaat, maar Genemuiden is toch wel een tegenstander waar we met enige ongerustheid tegen aan mogen kijken. De stemming is dan ook wat somber bij de mensen die ik bij het betreden van de Wolfskamer spreek en dat lag dus niet aan de druilerige weersomstandigheden. Zelf hoop ik nog steeds op een ommekeer van deze sportieve malaise en ik gok op een gelijk spelletje. Maar vraag me niet waar ik dat optimisme op baseer, want je bent immers net zo goed als je laatste wedstrijd en die willen we maar al te graag zo snel mogelijk vergeten.
    De elf die dat puntje bijeen moeten voetballen vanmiddag oogt logisch: Rijnvis in de goal, met daarvoor een laatste lijn van Mensen, Vente, Papamelodias en Van Jaarsveld. Een middenrif van Klaassen, Buitenhuis en Pelgrum met daarvoor Van Waveren, Önal en Malolepszy.
    De eerste lichtpuntjes van de middag zie ik op de bank: daar keren Garrett Jones en Renee Troost weer terug na hun blessureleed. Ze krijgen op de bank gezelschap van reservedoelman Rinaldo O’Niel, Kevin Smit en Lucas van Esterik.
    Op de namenlijst van Genemuiden kom ik geen namen tegen die bij mij die akelige belletjes doen rinkelen.

    Lammert van der Sleet
    In de stromende regen vormen de beide teams voor aanvang de bekende formatie op de middencirkel ter nagedachtenis aan Lammert van der Sleet die recentelijk op 81-jarige leeftijd overleed. Lammert was een verenigingsman in hart en nieren. Na zijn imposante actieve carrière in de zestiger jaren van de vorige eeuw als speler van Huizen 1, was hij van 1967 tot 1972 voorzitter van onze vereniging. Ook vanaf deze plek wensen wij de nabestaanden van Lammert veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

    Rook
    Als dan de groen-witte rook is opgetrokken die de enthousiaste Genemuidensupporters voor de tribune hebben afgestoken kunnen we dan aan de wedstrijd beginnen. En Huizen klapt er meteen lekker op: Quincy van Waveren pikt een bal op het middenveld op en lanceert Thomas Malolepszy die echter zijn actie niet voor de achterlijn met een voorzet weet af te ronden. Huizen heeft er ‘zin’ in, maar we constateren op de tribune toch al vlug dat Genemuiden geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken: een scherpe pass schiet door het centrum en de gretig spits Kavak komt centimeters tekort om de openingstreffer te produceren. Te ver naar de zijkant gedreven legt hij de bal terug op Jacco Riemens die daarop in zijn actie net buiten de zestien gestuit wordt op een manier die geen goedkeuring in de ogen van scheidsrechter Wijma kon vinden. Kavak zet zich achter de vrije trap en jaagt de bal recht op Kevin Rijnvis die de glibberige natte bal keurig controleert.
    Huizen moet vooral tegenhouden deze eerste vijf minuten, maar doet dat met volle overgave en inzet. Daarbij blijft het zoeken naar de mogelijkheden in de counter. Dat levert na een soepel lopende combinatie via Van Jaarsveld en Murat Önal een schietkans op voor Quincy van Waveren die de bal echter onbesuisd over jaagt.
    Ook back Desmond Mensen zoekt de aanval en als zijn voorzet precies op maat is voor de attent reagerende Murat Önal, dan laat onze spits weer eens zien dat hij uit het juiste spitsenhout gesneden is: oog in oog met de uitkomende doelman Beukeveld bewaart hij de kalmte om de bal met dodelijke precisie binnen te schuiven. Tegen de verhoudingen in opent Huizen brutaal de score!

    Gelijk
    Het is inmiddels 'opgehouden met zachies regenen’ en dat komt het spel niet echt ten goede. Huizen koestert de voorsprong en op de tribune realiseren we ons dat er nog wel een lange weg te gaan is voor we deze voorsprong over het eindsignaal zullen kunnen weten te tillen.
    En dat duurt dan ook maar een minuut of tien. Sijmon Eenkhoorn glijdt er over de vleugel soepeltjes langs en geeft een prachtige lage strakke voorzet af die door Omar Kavak op waarde wordt geschat en van dichtbij weet hij ongehinderd het gaatje tussen de benen van Kevin Rijnvis te vinden: 1-1.
    Het is uiteraard een domper, maar op de tribune berusten we in het feit dat deze stand toch wel recht doet aan het spelbeeld zoals we dat op het veld aan ons hebben zien ontrollen.
    Het hart klopt even in de keel als diezelfde Kavak een pegel loslaat die op het gladde veld doorschiet onder Kevin Rijnvis door. Met een uiterste krachtsinspanning weet onze doelman de bal echter vlak voor of op de lijn weg te grabbelen en kunnen we dus weer opgelucht ademhalen.
    Huizen staat weer onder druk en moet zich beperken tot het verdedigen van de eigen zestien. Waar mogelijk probeert men er voetballend onderuit te komen en dat levert een eigenlijk best wel aantrekkelijke wedstrijd op voor die anonieme objectieve toeschouwer. Aan inzet aan Huizer zijde geen gebrek: men glijdt en tackelt dat het een lieve lust is, waarbij de uitstekend fluitende arbiter Wijma zeker zijn bijdrage leverde door niet voor ieder wissewasje de zaak stil te leggen.
    Een hoofdrol voor Wijma als Van Jaarsveld mispeert en zijn fout tracht te herstellen door heel even steun te zoeken aan de arm van zijn directe tegenstander. Wijma fluit en we houden ons hart vast voor de dingen die komen gaan. Maar dan wijst Wijma tot onze opluchting de andere kant op en komt Van Jaarsveld met de schrik vrij. Sterker nog: Genemuiden is even de concentratie kwijt en dat biedt de ruimte voor een snelle uitval waarbij Quincy van Waveren eerst doelman Beukeveld raakt, waarna de rebound voor een heerlijke scrimmage in de zestien van Genemuiden zorgt. Een paar keer lijkt Huizen de voorsprong weer op de voet te hebben, maar als alle inzetten geblokt worden is het nu Genemuiden dat met de schrik vrij komt…

    Rust
    Met nog een minuut of vijf te gaan is Huizen dan toch ook weer even dichtbij een achterstand als Van Waveren een bal verkeerd aanneemt aan de zijlijn en Kavak oog in oog met de uitkomende Rijnvis de bal net naast schuift. En zo bereikt Huizen dan ongebroken en met een keurige 1-1 stand de rust.
    En Huizen kan heel tevreden zijn met die 1-1. De eerlijkheid gebiedt te vermelden dat Genemuiden de bovenliggende partij waas, maar het dapper knokkende Huizen geeft uitstekend partij.
    Met nog een complete tweede helft voor de boeg hebben we enerzijds de ongerustheid of Huizen deze stand zal weten vast te houden, maar anderzijds verwachten we dat sterkhouder Renee Troost de tweede helft zijn opwachting zal gaan maken. En de aanwezigheid van Troost kan in deze wedstrijd een wereld van verschil maken. Huizen heeft de linies regelmatig ver uiteen spelend, waardoor Genemuiden de kans krijgt mensen tussen die linies in te posteren om zo vrij makkelijk te kunnen combineren. Troost acht ik dan in staat die linies dichter opeen te krijgen en de gaten dicht te dirigeren met zijn ervaring en fysiek.
    En ere wie ere toekomt: de man of vrouw van de muziekkeuze in de rust zorgde voor een heerlijk gevarieerd en aangenaam repertoire vanmiddag, waardoor het ook op de tribune goed uit te houden was. Als het niet deugt ben ik de eerste om er over te zeuren, maar als het dan prima voor elkaar is, dan laat ik het ook weten!

    Tjakka?
    Dan komt Genemuiden als eerste weer het veld op. Van Huizen lijkt alleen Quincy ‘zin’ te hebben om aan de tweede helft te beginnen. Als Huizen dan ook voltallig op het veld staat en de muziek maar nauwelijks verstomd is, zien we hoe diezelfde Quincy van Waveren kiezelhard binnenkopt op een perfecte voorzet van naar ik me nu meen te herinneren Thomas Malolepszy.
    Tjakka!!!
    2-1?
    Maar wat nu? De ogenschijnlijk vlekkeloze goal wordt afgekeurd. Buitenspel lijkt ons vanaf hier bezien onmogelijk, dus zal de bal achter geweest zijn. Maar ook dat hebben we niet echt geconstateerd.
    Speculaties alom op de tribune en ik noteer dat ik de scheidsrechter naar zijn visie zal vragen na afloop. Na de meevaller met Van Jaarsveld in de eerste helft, zit het nu dan blijkbaar weer even tegen. Maar goed we leven nog en de goal geeft toch weer wat hoop dat we er wellicht nog eentje bij gaan prikken vanmiddag.
    Dan gaat Joey Papamelodias aan ze zijlijn neer met een blessure en moet Desmond Mensen even aan de noodrem als het defensieve gat dat ontstaat door die blessure handig door Genemuiden misbruikt dreigt te gaan worden. Even dreigt er weer zo’n situatie waarbij Joey weer niet binnen de lijnen mag komen van de arbitrage en Joey strompelt even heen en weer tussen zijlijn en achterhoede. Dan neemt Genemuiden de vrije trap gelukkig slordig als Dirk Muis de bal naast de goal van Rijnvis pegelt.
    Het is voor Joey dan toch einde wedstrijd en Rene Troost maakt dan in zijn plaats zijn opwachting. Niet op het middenveld dus, maar achterin.
    Onze stadionspeaker heeft inmiddels de smaak van de muziek te pakken en tot drie keer aan toe denkt Robbie Williams tot grote hilariteit zijn opwachting te kunnen maken op de Wolfskamer.
    Inmiddels heeft Genemuiden het heft weer stevig in handen en Huizen komt steeds minder aan voetballen toe. Toch wordt ook Genemuiden slordiger en trainer Jan van Raalte brengt dan zijn eerste wissel: Erik Rotman komt voor Rick Doorn in het veld.

    Pompen
    Huizen moet meer en meer pompen om niet te verzuipen. De vermoeidheid slaat toe en dat is logisch als je tegenstander de bovenliggende partij is en jij continue achter de feiten aan moet hollen. Ik telde een poosje de correcte passes van beide teams en kwam daarbij opeen gemiddelde van net twee keer bij dezelfde kleur voor Huizen en ruim vier keer bij onze tegenstanders. En dat maakte het verschil vanmiddag: de zuivere, harde passing van onze tegenstanders, de goede balaannames, het slimme positie kiezen tussen de linies in… Huizen was op dit front duidelijk de mindere vanmiddag.
    Anne van der Kolk jaagt dan een rebound spijkerhard voorlangs en aan de andere kant jaagt Malolepszy de bal diagonaal over de goal na een vloeiende aanval die bij Aron Klaassen op het middenveld begon.
    Jacco Riemens combineert zich dan in kansrijke positie, zijn schot gaat nog voorlangs. Huizen wankelt, maar komt nog steeds boven. De mannen lijken ook wat moed te putten uit het wegtikken van de minuten met de nette 1-1 nog steeds op het scorebord.
    Lucas van Esterik komt dan in de negenenzestigste minuut de leeg gespeelde Malolepszy vervangen, waarmee Assink het accent wat meer naar achteren verlegt in een poging dat punt over de streep te trekken.
    Quincy van Waveren probeert het nog een keer van afstand, maar ziet zijn inzet recht op Beukeveld afvliegen. Het zal zo ongeveer de laatste keer blijken dat Huizen voor de goal van de Genemuider doelman verscheen.

    Toch verzuipen…
    Frank Kuurman komt dan bij Genemuiden in de ploeg voor Sijmon Eenkhoorn en laat zich meteen zien door voor Rijnvis op te duiken en Anne van der Kolk in scoringspositie te brengen. Deze laat zich de goede kans echter aan zich voorbijgaan door naast te schieten.
    Erik Assink hoopt dat met het inbrengen van Jones de druk op de laatste lijn wat te verlichten. Het is echter ijdele hoop, want kort na het inbrengen van Jones staat Genemuidens gevaarlijkste man Omar Kavak ineens vogeltje vrij in onze zestien als de buitenspelval niet lekker dichtklapt. En als je vanmiddag iemand niet de kans moest geven, dan was het wel de levensgevaarlijke Kavak. Koeltjes draait hij met de bal richting Rijnvis, zoekt zijn hoek uit en schiet Huizen in de negentigste minuut alsnog naar de nederlaag die het zo lang wist uit te stellen.
    Hard gepompt, toch verzopen…
    Dat Kavak en Robert Boes in de dying seconds nog met hun schoten de vuisten van Rijnvis teisterden overkwam ons als een tandartsbehandeling onder verdoving: verdoofd en lamgeslagen wachten we tot de uitstekende leidende Wijma deze wedstrijd de archieven in fluit.

    Erik Assink
    Onze hoofdtrainer was natuurlijk zwaar teleurgesteld na afloop. Maar de klap kwam niet zo hard aan als tegen NSC. Hij sloeg de Genemuiders ook hoger aan en merkte op dat we tegen deze sterkere tegenstander gewoon veel beter hebben gespeeld. Genemuiden was de betere ploeg erkende Assink en dat verschil in kwaliteit kwam vooral bij het ontstaan van beide tegengoals tot uiting. Niet of verkeerd dekken en Genemuidens topscorer van vorig jaar die er twee inlegt.
    Even mijmert hij nog na over de afgekeurde goal en filosofeert even hoe het wedstrijdbeeld had kunnen kantelen als we op een 2-1 voorsprong zouden zijn gekomen. Ook Assink heeft even geen idee waar de goal op afgekeurd werd en vermoedt dat de bal over de achterlijn was geweest. Een situatie waar we veel op oefenen en dat werd eigenlijk perfect uitgevoerd. Genemuiden moet dan toch wat gehaaster en gejaagder gaan spelen. Maar goed, dat gebeurt dan niet en Genemuiden liet de bal aardig lopen waardoor een aantal jongens van Huizen er behoorlijk doorheen zaten. De wissels maakten Huizen niet meteen sterker, zonder dat Assink daar de oorzaak van de nederlaag wilde zoeken. Zeker de invalbeurt van Troost kon de goedkeuring van onze hoofdtrainer wegdragen. Ook Wouter Vente noemt hij met Buitenhuis als speler die er vandaag bovenuit staken.
    Het baart Assink zorgen dat we wederom weer de voorsprong niet wisten vast te houden. Net als tegen Eemdijk en eerder deze week tegen Hoogland (ook 0-2 voorkomen en met 2-2 van het veld af stappen). Genemuiden had gewoon meer ‘power’ in het elftal zitten. De vechtlust en de inzet die de ploeg vandaag toonde maakte dat Assink beter met deze nederlaag kon leven dan met de 1-4 tegen NSC. We waren dicht bij een punt, maar om dat over de streep te trekken, daar zijn we kennelijk niet goed genoeg in. Als er gewoon een mannetje bij die Kavak had gestaan in de negentigste minuut, dan was er niets aan de hand geweest…

    Scheidsrechter Wijma
    Een van de beste mensen op het veld vandaag was arbiter Wijma die absoluut debet as aan de aantrekkelijkheid van deze wedstrijd en ook geheel conform de sfeer van de wedstrijd de kaarten op zak hield.
    Twee opmerkelijke beslissingen, keurig verdeeld over beide partijen. Te beginnen met de overtreding die onze verdediger maakt en waar we een vrije trap voor mee kregen…
    “Ja, daar zat ik ook een beetje mee. Ik constateerde wel de overtreding, maar ik realiseerde me ook dat ik een dergelijke ‘overtreding’ op het middenveld gewoon zou hebben weggewuifd. Anne van der Kolk liet zich in mijn optiek véél te makkelijk vallen om Huizen hiervoor te bestraffen. Ik wil gewoon niet dat spelers bij ieder wissewasje naar de grond gaan, dus ik koos voor een vrije trap de andere kant op. Ik vond het echter niet echt een schwalbe, want er was wel degelijk contact. Maar als je je zo makkelijk laat vallen en meteen gaat vragen om een kaart, daar ben ik gewoon niet van gediend en dan gaat ie dus gewoon de andere kant op. Maar ik geef toe: dit was een wat dubieuze beslissing.
    Om op deze manier te kunnen fluiten heb ik natuurlijk ook wel wat hulp nodig van de beide teams. Er gebeurde ook heel weinig waar ik met een kaart voor had kunnen zwaaien. Op dit kunstgras merk je toch dat er minder fysieke duels worden uitgevochten en wordt het eigenlijk een beetje veredeld zaalvoetbal. Op gras zou ik denk ik nog veel minder gefloten hebben. Ik mag graag die duels zien en die waren er vandaag eigenlijk te weinig. Dus als er al eens een keer een duel werd uitgevochten, dan vertik ik het gewoon om daar voor te fluiten.”
    Dan het tweede moment: de afgekeurde goal. Wat heeft u geconstateerd?
    “Geduwd! Volgens mij werd er geduwd. Het is natuurlijk geen criterium, maar als de jongen die ik tegenfluit al niet of nauwelijks protesteert, dan weet ik dat ik het goed gezien heb. Natuurlijk piepte hij wel even, maar dat hoort er bij. Maar ik zag geen reactie die van dien aard was dat ik ging twijfelen aan de juistheid van mijn beslissing….”
    Aldus de leidsman die - zo fluitend - een sieraad voor het scheidsrechterskorps is.

    Wouter Vente
    Erik Assink roemde hem al in het interview dat ik met hem had en inderdaad: Wouter Vente speelde een uitstekende wedstrijd vandaag.
    “Ja, heel teleurstellend…” sombert hij na als ik hem toevoeg dat het een vaginale uitslag was.
    “Uiteindelijk hadden we natuurlijk wel een puntje uit het vuur moeten slepen, ook al was het voetbal gewoon niet goed vandaag. Er zat gelukkig wel meer strijd en passie in dan tegen NSC en dan is het wel heel erg waardeloos dat je het zo weggeeft in de negentigste minuut… Zo simpel…
    Bij die laatste goal klopte de communicatie gewoon niet. De situatie was eigenlijk heel simpel op te lossen, maar dan zie je toch dat dat soort dingen nog niet helemaal lekker lopen op het moment. Typisch ook iets dat je overkomt als je onderaan staat. Heb je wat meer punten, dan grijp je op de een of andere manier wel op dat soort momenten in. Ook bij die eerste goal geven we gewoon teveel ruimte aan de spelers van Genemuiden en moeten we er gewoon korter op staan!
    We begonnen wel aardig en zeker na die voorsprong groeiden we wat als team. Maar na die tegengoal slaat dan toch weer de twijfel toe. De laatste tien minuten van de eerste helft hebben we ons toch wel weer wat herpakt. De tweede helft hebben we niet echt veel meer weten te creëren en was het vooral dichthouden wat we moesten doen. Het leek echt op een 1-1-wedstrijd, maar dan laat je dat punt toch weer glippen, een punt dat op het moment zeker een opsteker voor ons had kunnen betekenen.
    We hebben tegen Katwijk en zo toch wel laten zien dat we ook heel aardig kunnen voetballen. We moeten de lef weer terug zien te krijgen en zien dat we zo snel mogelijk uit dit dal vandaan klauteren!...”

    Renee Troost
    Vandaag na een periode van blessureleed weer een van de lichtpuntjes van deze middag: Renee Troost.
    Hoe ging het vandaag na je blessure?
    “Ik was vroegtijdig gaan warmlopen en als mijn spieren warm zijn, dan gaat het prima. Voetballend gaat het prima en ondanks dat ik vandaag in de laatste lijn speelde heb ik nog niet veel zware lijf aan lijf duels gehad, blocks gezet, dus ik weet nog niet hoe dat gaat. Zoals het nu voelt, voelt het gewoon goed. Ik heb nu ook helemaal geen reactie gevoeld, dus dat stemt tot tevredenheid. Komende week ga ik weer voluit mee trainen.
    Ja, we balen stevig van de nederlaag van vandaag. Komen we keurig op 1-0 doordat Murat Önal die bal perfect afstraft, maar als je naar de tweede helft kijkt, dan kom je eigenlijk niet gevaarlijk meer voor hun goal. Op basis van de tweede helft heeft Genemuiden dan ook terecht gewonnen, maar op basis van de eerste helft hadden we zeker een puntje verdiend. Bij die laatste goal liep er iemand achter onze laatste linie die het buitenspel ophief en Kavak kon opendraaien en inschieten.
    Een foutje dat zij met hun individuele klasse afstraffen en waardoor wij een punt verliezen…
    Voetbal begint met strijd en als je dat brengt, dan kan je ook voor driepunters gaan. Ik heb de eerste drie wedstrijden vanaf de bank moeten bekijken en die strijd was er vooral in de eerste wedstrijd zeker, maar tegen Nijkerk hebben we het laten liggen. Als we echt in onze sterkste formatie kunnen spelen, dan hoeven we echt niet zoveel weg te geven en komen de punten heus wel! We moeten het alleen wel gaan ‘creëren’, want als je niks afdwingt, dan speel je altijd met 0-0 gelijk en dat is ook niet de bedoeling!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak…
    Van een betere tegenstander is het geen schande om te verliezen. Genemuiden was gewoon ‘beter’. Fysiek, voetballend, combinerend en qua slimheid. Toch overtroefde Huizen onze gasten op één punt en dat is de inzet en de passie waarmee gestreden werd. En dat vind ik een lichtpuntje.
    Ook in dit verslag grijp ik en met mij enkele geïnterviewden - terug naar de dramatische wedstrijd tegen NSC. Ik hoop dat we die wedstrijd die ondergrens voor het laatst hebben gezien. Vandaag knokte Huizen voor wat het waard was en dat was net een streepje te weinig voor een punt dat er tot die fatale laatste minuut in had gezeten.
    Een ander lichtpuntje was het optreden van Renee Troost, een speler die ook anderen beter laats spelen. Ik hoop dat hij ‘heel’ weet te blijven, want hij is van grote waarde voor Huizen.
    Na afloop ook in de kantine weer heftige discussies over oorzaak en ‘schuldigen’ aan de sportieve teloorgang van onze club. Helaas zijn er toch wat veel mensen die met beschuldigende vingers naar anderen wijzen zonder zelf uit de schaduw te willen treden. Om er maar weer eens een cliché uit te gooien: de neuzen staan bepaald niet allemaal dezelfde kant op. Mensen die het antwoord denken te weten roepen dat dan eerst die, die en die weg moeten voor ze met hun oplossing over de brug willen komen. Dat gaat ‘m dus niet worden: we mogen onze handjes dichtknijpen met de vrijwilligers die hun beste beentje voorzetten voor de club. En ook al lijkt dat beentje dan een stap in de verkeerde richting te willen zetten, dan nog zullen we daar als vereniging gezamenlijk uit moeten zien te komen.
    Ik zit te ver van de besluitvorming om me daar een oordeel over te kunnen vormen, maar ook ik zie veel zaken die er op wijzen dat onze vereniging ten enenmale een topsportklimaat ontbeert. En op dit niveau is dat een eerste vereiste om als grote amateurvereniging sportief je partijtje mee te kunnen blazen. Natuurlijk zijn alle geledingen binnen de club belangrijk, geen een uitgezonderd. Maar een voetbalclub wordt nu eenmaal de maat genomen naar de prestaties van het vlaggenschip. Dát moet volle tribunes en kantines trekken – alle andere teams niet te na gesproken.
    Volgende week gaan we naar Nijkerk om daar die andere ploeg te ontmoeten: Sparta, met Brian Willemse onder de lat. Ook Sparta draait nog niet helemaal lekker, maar doet het met een gemiddelde van een punt per wedstrijd (vijf uit vijf) een stuk beter dan Huizen. Na NSC durfde ik u niet meer naar de velden te lokken met het vooruitzicht op een fraaie wedstrijd. Na vandaag durf ik dat wél weer: komt onze mannen steunen daar in het Nijkerkse en laten we vooral hopen dat we daar onze eerste victorie zullen beleven! Als Huizen ooit uw steun nodig had, dan is het nu wel! Komt allen!

    Scoreverloop:
      9. Murat Önal   1-0
    19. Omar Kavak  1-1
    89. Omar Kavak  1-2

    Opstelling Huizen
    Kevin Rijnvis, Wouter Vente, Nino van Jaarsveld, Quincy van Waveren (88. Garrett Jones), Lucas Pelgrum, Murat Önal, Jordey Buitenhuis, Thomas Malolepszy (70. Lucas van Esterik), Aron Klaassen, Desmond Mensen, Joey Papamelodias (57. Renee Troost)

    Opstelling Genemuiden:
    Raymond Beukeveld, Dirk Muis, Danny Menting, Roelof de Jong, Rick Doorn (55. Erik Rotman), Jacco Riemens, Joran Pot, Robert Boes, Anne van der Kolk, Sijmon Eenkhoorn (75. Frank Kuurman), Omar Kavak.

    Foto's Henk Heijnen Fotografie