https://www.svhuizen.nl/ijsselmeervogels-met-speels-gemak-langs-huizen-2-0/n2926c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een collectieve off-day voor onze mannen.Met speels gemak liet IJsselmeervogels de mogelijkheden voor een monsterscore onbenut...
    ijsselmeervogels-met-speels-gemak-langs-huizen-2-0

    Indian Summer
    Een zonovergoten sportpark De Westmaat biedt een schitterende entourage voor een ouderwetse kraker die lang en node gemist hebben. Volgens de stadionspeaker dateerde de laatste confrontatie tussen de Taatjes en de Rooien alweer van tien jaar geleden. Ik geloof hem op zijn woord.
    Die streekderby’s hebben altijd iets speciaals en ik ben dan ook lichtelijk gespannen als ik op dat imposante complex van stadions daar in dat kleine vissersdorp arriveer. Zeker in deze derde divisie bezoeken we natuurlijk wel meer imposante accommodaties, maar nergens tref je ze zo dicht bij elkaar. Het heeft iets van die Twix-reclame: de linker Twix en de rechter Twix…
    De opstelling is voor mij eerst even puzzelen in een poging het strijdplan van Henk van de Pol te doorzien. De lange Desmond Mensen heeft vandaag de voorkeur gekregen boven Joey Papamelodias. Dan verwacht ik vervolgens een ruit op het middenveld met Klaassen, Van Toor, Laoikili en De Graaf, Van Toor is de punt naar achteren en De Graaf die naar voren- aansluitend bij de twee snelle spitsen El Biyar en Etwi. Op zich geen onlogische gedachte tegen deze sterk geachte tegenstander.
    Dat betekent dat naast Papamelodias ook Van Loen, Eijkemans, Rudy Etwi en reservedoelman Mackaay vanaf de bank beginnen.

    De ene zwaluw
    Huizen opent hoopvol: na vier minuten zet Iry Etwi goed door en zijn voorzet wordt met enige moeite tot corner gewerkt door de rooie defensie. De corner gaat ‘over de hele’ en wordt vervolgens in handen van doelman Schaap gekopt. Het lijkt er heel even op dat Huizen gewoon brutaal de rooie leeuw in zijn eigen hol te lijf wil gaan.
    Maar het zou die ene zwaluw blijken die nog geen zomer brengt, want dan richt IJsselmeervogels zich op en nadat Mike van de Laar een prachtige steekpass van Ali Akla besloten had met een schot dat ruim over de goal van Verkerk gaat, is het diezelfde Akla die weer een gevaarlijk ogende aanval opzet die deze keer door Oktay Öztürk met een schot over wordt afgesloten.
    En gaandeweg rolt de ene aanval na de andere richting de goal van Johan Verkerk en blijft er van Huizens brutaliteit en bravoure weinig over.
    Met een klein kwartier gespeeld is dan spits Sherwin Grot er vandoor als de buitenspelval niet lekker dichtklapt bij Huizen. Ook in oog met Verkerk belandt zijn schot op de paal en de rebound wordt vervolgens door Achraf Nejmi voor open goal onbegrijpelijk naast geschoten. Huizen komt met de schrik vrij…

    ‘n Kwestie van tijd
    Op de tribune zijn we het dan inmiddels eens dat het nu een kwestie van tijd is voor IJsselmeervogels de score openbreekt. Het aantal balcontacten in balbezit van de groen-gelen blijft beperkt tot de vingers van één hand en in de buurt van doelman Schaap komen we nauwelijks meer. Alle ‘klutsballen’ lijken voor de rooien te vallen en als dat tot drie keer aan toe gebeurt, krijgt Öztürk weer een schietkans die vervolgens in de defensie smoort.
    Ook de sterke back Shanon Carmelia krijgt na goed doorzetten de kans om Verkerk te beproeven, zijn schot eindigt echter recht in de handen van onze doelman.
    De druk wordt groter en groter en dan slaat het noodlot toe als een verdediger mistast op een diepe voorzet van Ralph Hovestad en van dichtbij is het dan Van de Laar die Verkerk weet te passeren: 1-0.
    Een volkomen terechte score op dat moment, want behoudens die paar beginminuten was Huizen geen moment in de wedstrijd had iets van een kleuter die zijn zandkasteel tegen de opkomende vloed tracht te beschermen.

    Tegenvaller
    De goal was al een stevige streep door de rekening en op de tribune overheerst het gevoel dat we eigenlijk al aan een kansloze missie bezig zijn. Dat gevoel wordt nog eens versterkt door het uitvallen van steunpilaar Wouter Vente. Henk van de Pol kiest dan voor Rudy Etwi als invaller, hetgeen met centrale verdediger Joey Papamelodias op de bank tot enige verbazing op de tribune leidt.
    Diezelfde Mike van de Laar neemt dan met een half uur op het fraaie beeldscherm dat als scorebord en klok dienst doet snel een vrije trap en stuurt Ali Akla weg. Deze snijdt ongehinderd door onze defensie en zijn schot gaat vervolgens maar luttele centimeters voor de goal van Verkerk langs.
    Huizen komt op dat moment niet verder dan een wat futloze poging van Guido de Graaf om doelman Schaap met een verre lob te verschalken. Maar gelijk het spel van Huizen, straalt de poging een gebrek aan zelfvertrouwen uit en de bal mist zowel hoogte als richting.
    Meer zelfvertrouwen spreekt er uit het spel van Sherwin Grot. De lange en snelle aanvaller van IJsselmeervogels had dan wel het vizier niet helemaal op scherp vanmiddag, maar zijn zelfvertrouwen leek daar bepaald niet onder gebukt te gaan. In de vierendertigste minuut mag hij alleen door nadat Van de Laar weer op kinderlijk eenvoudige wijze een pass van Huizen had onderschept. Oog in oog met Verkerk besluit hij met een rollertje dat geen enkel probleem voor Verkerk opleverde. Kort daarop een herhaling van zetten. Met grote passen dendert Grot op Verkerk af. Deze keer moet onze doelman wel handelend optreden om de tweede voor de IJsselmeervogels te voorkomen. Het zouden slechts enkele van de vele kansen zijn die IJsselmeervogels vandaag zou laten liggen, want voetballend werd Huizen in deze fase van de wedstrijd volkomen overklast. Verder dan wat plaagstootjes komen onze mannen niet. Een corner wordt door Zakaria el Biyar ruim voor de goal gebracht. Centraal wordt de bal gemist, maar bij de tweede paal caramboleert de bal dan toch nog richting doellijn. Onze kinderhand laat zich snel vullen op dat moment en even veren we hoopvol op. Maar de bal is dan toch een eenvoudige prooi voor Schaap en we berusten in het feit dat we blij mogen zijn als we verder ongeschonden de rust mogen halen.

    Speels gemak
    Grot probeert nog een hoogstandje door de bal achter het standbeen langs binnen te werken. Maar het zelfvertrouwen van de spits was groter dan zijn technische vaardigheid op dat moment en de bal hobbelt gevaarloos voorlangs. Ali Akla snijdt dan nog een keer door onze defensie als dat warme mes door een pak zachte boter. Vanuit een moeilijke hoek jaagt hij de bal rakelings voor de kruising langs. Een prachtige gallery-play achtige aanval via Hussen, Van de Laar, Öztürk en weer Van de Laar bereikt dan Grot die de bal maar voor het inkoppen heeft, maar Grot had zoals gesteld het vizier niet helemaal zuiver afgesteld staan vanmiddag en kopt de bal over de verlaten goal. Het is met speels gemak dat IJsselmeervogels Huizen over de knie legt. Huizen gaat als een lam naar de slachtbank en het spel oogt met de minuut inspiratielozer en gelatener. Huizen maakt voor rust al een geknakte indruk, ondanks dat een 1-0 stand bepaald nog niet hopeloos is. Wel dient opgemerkt, dat het vooral IJsselmeervogels is dat Huizen in leven laat. Huizen lijkt er echter een eer in te scheppen om de bal zo snel mogelijk weer bij een rooie te krijgen. Een tweede tegenvaller is dan het uitvallen van Arnoud van Toor en nu is het dan wel Papamelodias die ingebracht wordt.
    Öztürk krult dan in de slotfase van deze dramatische eerste helft de bal nog maar eens een keer over de kruising en dan mogen we eindelijk gaan rusten.

    Rust
    Rust dus met een geflatteerde 1-0, want met drie of vier nul hadden we nog niets mogen zeggen. Huizen voetbalt flets en zonder zelfvertrouwen. Het ‘loopt’ niet en aanvallend komen we in het gehele verhaal eigenlijk niet voor.
    Moedeloosheid overheerst dan ook bij de Huizers op de tribune. Hoofdschuddend lijkt er dan helemaal niets meer goed aan onze equipe. Maar daar doen we dan onze mannen toch wat tekort mee. Met name Leroy Oehlers straalt toch die onverzettelijkheid uit die we kennen van onze mannen en ook Johan Verkerk haalt als altijd een dikke voldoende. We zijn het er op de tribune wel over eens dat met deze tactiek het spel van Huizen teveel afhankelijk is van de geluksfactor: ballen die goed vallen, slippertjes van de tegenstander en meer van dat soort toevalligheden. Afdwingen doen we niks.
    Op de bank hebben we nog twee spelers die wellicht voor een kentering kunnen zorgen. Immers: één al dan niet ‘Lucky’ treffer en zo’n wedstrijd kan dan maar zo kantelen. IJsselmeervogels heeft inmiddels al de nodige kansen gemist en je zou dan kunnen veronderstellen dat die eerste voetbalwet ook eens een keer in het voordeel van Huizen uit zou kunnen vallen. Met name Van Loen met zijn opportunistische spel, zijn ‘gaan’ voor iedere bal, lijkt mij hierbij dan een optie.

    Vaatje
    Huizen start echter ongewijzigd aan deze tweede helft. De hoop dat Van de Pol de bakens zou weten te verzetten in de rust blijkt al vlug ongegrond. Waar we hoopten op een ander vaatje, blijft Huizen oeverloos tappen uit dat zelfde vaatje dat al voor rust weinig meer te bieden had. Akla vliegt dan hard in op Joey Papamelodias en even vrezen we voor een nieuwe blessure. Gelukkig kan Joey de wedstrijd vervolgen en blijft er de mogelijkheid dat Van de Pol alsnog Van Loen of Eijkemans inbrengt. Want dat er ‘iets’ moet gebeuren wordt met de minuut duidelijker: de lange ballen op Zakaria el Biyar en Etwi komen zelden of nooit aan en de wat te statisch spelende De Graaf kan zijn rol als diepste spits nauwelijks enige invulling geven. Dit is gewoon geen wedstrijd voor hem.
    Even veren we op als Leroy Oehlers op karakter en doorzettingsvermogen doorkleunt, er een fraaie pirouette uitgooit en zowaar de achterlijn haalt. Geen Huizer te bekennen die de moeite had genomen om zich in het strafschopgebied te vertonen en dus moet Leroy het dan zelf maar proberen: zijn schot teistert de vuisten van Schaap en kan vervolgens eenvoudig worden geruimd door de Spakenburgers.

    Genadeklap
    Meteen daarop trekt IJsselmeervogels ten aanval over de andere kant. Sherwin Grot komt aan de bal en begint aan een demarrage. Hij stoomt het strafschopgebied binnen en in de hoek daarvan treft hij het been van een van onze verdedigers. Gretig gaat hij neer en de strafschop is terecht. Grot tart alle voetbalwetten door zelf achter de bal te gaan staan en koel en berekenend jaagt hij de bal achter de kansloze Verkerk.
    Die Grot is toch wel een fenomeen: hij miste kansen bij de vleet, zat totaal niet in de wedstrijd, maar op de een of andere manier bleef zijn zelfvertrouwen fier overeind. Zo ook met de strafschop: van enige twijfel bij zijn beslissing hem zelf te nemen was geen enkele sprake en evenmin was iets van twijfel of aarzeling te bespeuren in de geplaatste trap waarmee hij Verkerk vervolgens kansloos liet.
    De 2-0 is uiteraard de doodsteek voor Huizen. Kon je met 1-0 nog hopen op zo’n goal 'uit het niets' om toch nog met een resultaat van de Westmaat weg te kunnen rijden, de 2-0 betekent over en sluiten voor de onzen.

    Tandjes
    Na de 2-0 neemt IJsselmeervogels wat gas terug en schakelt een tandje lager. Huizen loopt echter op het tandvlees en weet daar niet van te profiteren. Opwinding op de tribune als het scorebord de tussenstand van 5-0 bij HFC – Spakenburg vermeldt. Geen beter vermaak dan leedvermaak, zullen we maar denken.
    Grot blijft kansen missen: een volley na een uiterst fraaie aanval via Carmelia en Öztürk verwordt tot een oprapertje waar Verkerk niet warm of koud van wordt. IJsselmeervogels gaat kwistig met de kansen om: ze hoeven maar even aan de boom te schudden en de kansen worden hen als rijpe appelen in de schoot geworpen.
    Aron Klaassen perst er na een snelle actie van Iry Etwi nog een duikkopbal uit. Ter hoogte van de penaltystip doet hij alles goed: kopt goed naar de grond, de richting is prima, alleen had hij even niet gerekend op Hovestad die er nog net een voetje tegenaan krijgt en er een corner van maakt.
    Denny van Loen komt dan in het veld voor de leeg gespeelde Klaassen. Het is echter ‘too little, too late’ en IJsselmeervogels kan simpel en op halve kracht de wedstrijd uitspelen. Verkerk moet zelfs nog een paar keer ingrijpen op gevaarlijke voorzetten en weet opnieuw oog in oog met Grot als overwinnaar uit de strijd te komen. Hij laat daarmee zien waarom hij een van de beste keepers van deze derde divisie is. Sterker nog: met keepers als Verkerk die er gewoon rondlopend in de amateurgelederen, vraag ik me wel eens in verbijstering af waarom sommige eredivisieclubs toch nog zo’n derderangs keeper halen uit Verwegistan en omstreken.

    Henk van de Pol
    “We waren de ballen eigenlijk weer net zo snel kwijt als dat we hem veroverden,” verzucht Van de Pol. “Het was erg matig van onze kant vandaag, laat ik het maar zo zeggen. Ik vond ons optreden uiterst matig vandaag. De eerste kans kregen wij volgens mij nog, toen gingen zij wat hoger en wat meer druk zetten en toen kwamen we er gewoon niet meer aan te pas.”
    Toen Vente uitviel, hadden veel mensen Papamelodias verwacht. Je bracht echter Rudy Etwi…
    “Nee, we speelden met twee echte mandekkers op hun twee spitsen. Joey is meer een vrije man. Als Arnoud van Toor geblesseerd was geweest op dat moment dan had Joey wel gekomen en dat gebeurde dan ook even later. Nu koos ik voor Rudy Etwi als mandekker. Maar we kwamen totaal niet in de wedstrijd na dat eerste kwartier, we werden een half uur lang helemaal dol gespeeld. Het eerste kwartier was nog vrij behoorlijk, pas toen zij vol druk gingen zetten kwamen wij niet meer onder die druk vandaan. Dan gaan de koppies naar beneden en hebben we een half uur lang niets te vertellen gehad en mogen we blij zijn dat het máár 1-0 staat. Na rust hebben we dan nog een hele goede actie van Leroy die hoog inschiet en dan vervolgens staan we verkeerd ingedraaid achterin en gaat die Grot over dat been heen. Als onze verdediger goed ingedraaid staat, dan gebeurt dat gewoon niet. Bij die eerste goal staan we gewoon te snurken, dat heeft puur met kwaliteit te maken. We hebben vandaag gewoon niet gebracht wat we kunnen brengen. Behoudens Oehlers en Verkerk zag ik weinig mensen die hun niveau haalden. En wil je tegen deze tegenstanders een kans maken, dan moet je als team minimaal je niveau halen. Als je dat niet doet, dan houdt het gewoon op…”

    Leroy Oehlers
    Vorige week sloeg ik hem bewust over omdat ik hem pas geïnterviewd had en ik niet steeds dezelfde jongens voor het voetlicht wil halen. Ik zoek daarbij tevens zoveel mogelijk naar jongens die met een positief verhaal van het veld stappen. Wat dat betreft was de spoeling vandaag echter akelig dun, want zoals Henk van de Pol ook al aangaf: weinig spelers kunnen vandaag terugkijken op een goede wedstrijd waarin ze hun niveau haalden. En dus strijk ik toch maar weer met Leroy neer op de tribune voor een kort gesprekje.
    “Tja, “ verzucht Leroy. “Vorig seizoen waren er wedstrijden dat ik slecht speelde die we dan gewoon wonnen, dat had ik toch liever dan dit. Dat jij vindt dat ik aan een goed seizoen bezig ben is leuk voor mij, maar als team hebben we daar helemaal niks aan, we krijgen er geen punt door. Er moeten nu gewoon een stel jongens binnen het team opstaan, want dit gaat zo de verkeerde kant op. Net als de eerste helft tegen UNA: we werden gewoon weer overlopen!”
    Ik had inderdaad na een paar minuten als een gevoel van moedeloosheid dat me overviel…
    “Nou, je was niet de enige. Op het veld hebben we wel negentig minuten lang geloofd dat we hier nog een resultaat zouden kunnen pakken. Met name de tweede helft pakten we het redelijk op. Maar dat hadden we ook de eerste helft moeten doen, als je zo begint dan maak je het jezelf veel makkelijker. Nee, dat heeft niets met tactiek te maken, iedere jongen van onze selectie kan gewoon in de basis spelen, maar er waren vandaag gewoon een stel jongens dat niet lekker in de wedstrijd zat en als dat er dan net één teveel is, dan ga je zo spelen als we vandaag gedaan hebben en dat mag dus eigenlijk niet gebeuren, wat voor tactiek we ook spelen. Iedereen moet gewoon fit en scherp zijn, en dat mankeerde er vandaag gewoon aan. Ook kwalitatief betere ploegen kan je gewoon verslaan door voldoende inzet te tonen, dat is de enige manier, gewoon je ding blijven doen. Als je ineens andere dingen gaat doen, dan ga je achter de feiten aanlopen. Gewoon je eigen ding blijven doen, als je dat niet doet, dan houdt het gewoon op. Maar goed: op zich is het geen schande dat we van IJsselmeervogels hebben verloren, dat is gewoon een heel goede ploeg. Het seizoen is natuurlijk nog lang, maar we moeten ons wel terdege bewust zijn dat we tegen de wedstrijden waar we wel scherp tegen moeten zijn, dat we daar ook daadwerkelijk scherp tegen MOETEN zijn… We moeten onszelf wat dat betreft echt even wakker schudden! Ballen van vijf meter die niet aankomen, dat is gewoon een kwestie van scherpte, dat moeten we onszelf aanrekenen.”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Steevast wordt mij na een nederlaag als deze gekscherend gevraagd of het deze keer dan een kort stukje gaat worden. Maar nee: ik blijf in voor- en tegenspoed achter mijn club staan en zal mijn inspanningen niet laten bepalen door de resultaten.
    Heel eerlijk moet ik wel toegeven dat dit soort verslagen mij moeilijker afgaat dan wanneer we glorieus van het veld stappen. Zeker wanneer het spel zoveel troosteloosheid en ongeïnspireerdheid uitstraalt als vandaag tegen IJsselmeervogels.
    Het is ook moeilijk om de waan van de dag bij veel supporters te negeren en te trachten enigszins objectief verslag te doen. Dat objectieve blijft een poging natuurlijk, ik ben en blijf niet meer dan een supporter met een kladblok.
    Bij een nederlaag heeft de modale supporter veelal de pasklare oplossing al voor handen en vraagt zich verbijsterd af waarom de trainer die oplossing niet ziet.
    Ik heb dat ook. Vandaar dat ik mijn apenstaartjes altijd vooraf en in de rust van commentaar voorzie: dan weet ik de uitslag nog niet en kan ik nog 'objectief' oordelen. Achteraf kan je een koe in de kont kijken, luidt het gezegde en achteraf is het dan ook eenvoudig aan te geven waar en waarom het schip strandde. Vooraf achtte ik de tactiek van Van de Pol echter bepaald niet onlogisch. Vooraf moet een trainer ook maar zien in te schatten hoe een wedstrijd zich zal ontwikkelen en daarop anticiperen qua teamsamenstelling en speelwijze. Zo’n inschatting kan uitstekend, maar uiteraard ook minder goed uitpakken. Vandaag pakte het dan minder goed uit, mede doordat een flink aantal spelers gewoon hun niveau niet haalde. En daar kan je als trainer nooit op anticiperen.
    Zoals Leroy Oehlers al aangaf: het seizoen is nog lang en er komen nog zat wedstrijden waar we punten kunnen pakken. Het is uiteraard wel zaak dat de mannen zich realiseren dat ieder puntje er één is en dat die puntjes alleen bij 100% focus, inzet en werklust bijeen gesprokkeld kunnen worden. 'Je ding doen', noemt Leroy dat. Als wij als supporters gewoon achter onze mannen blijven staan – en gelukkig zijn er ook zat supporters die dat doen – dan geloof ik er nog steeds in dat we onze doelstelling voor dit seizoen kunnen halen.
    Volgende week krijgen we nummer vier, Scheveningen, op bezoek. Weer een zware kluif dus voor de mannen van Van de Pol. Onze steun langs de kant kan de mannen een hart onder de riem steken en ze net dat zetje geven dat ze nodig hebben om een goed resultaat neer te zetten. We wisten dat we een zwaar seizoen tegemoet zouden gaan, een seizoen waarin zeperds als vandaag onvermijdelijk zouden zijn en we zijn het dan ook aan Van de Pol en zijn mannen verplicht om als één man achter de ploeg te gaan staan. Supporter ben je in voor- en tegenspoed! Ik reken dus op uw komst en support als de mannen tegen Scheveningen aantreden op onze eigen Wolfskamer!

    Scoreverloop:
    21. Mike van de Laar 1-0
    52. Sherwin Grot 2-0 (strafschop)

    Kaarten:
    Oktay Özturk, Shanon Carmelia (IJsselmeervogels). Desmond Mensen (Huizen).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning, Wouter Vente (25. Rudy Etwi), Desmond Mensen, Leroy Oehlers, Bilal Laoikili (c), Arnoud van Toor (41. Joey Papamelodias), Aron Klaassen (61. Denny van Loen), Iry Etwi, Zakaria el Biyar.

    Opstelling IJsselmeervogels:
    Jaimy Schaap, Shanon Carmelia, Ralph Hovestad, Marciano van Leijenhorst, Henri de Graaf, Mike van de Laar, Achraf Nejmi, Christiaan van Hussen, Oktay Öztürk (74. Bryan Burgerhout), Ali Alkan, Sherwin Grot (84. Mimoun Eloisghiri).