https://www.svhuizen.nl/huizer-beloften-ijsselmeervogels-beloften-valreep/n1594c88
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Het venijn zit `m ook bij voetbalwedstrijden vaak in de staart. Die laatste loodjes wegen vaak zwaarst. Kortom: it aint over until the fat lady sings... Zo ook bij de beloften...
    huizer-beloften-ijsselmeervogels-beloften-valreep

    Proloog

    Op de parkeerplaats is het een drukte van belang als ik aankom op de Wolfskamer. ‘Zijn de mensen dan eindelijk enthousiast voor de beloften geworden dankzij mijn stukjes?’ gaat het nog heel naïef door me heen. Maar als ik dan dan  de trappen naar de bestuurskamer heb beklommen zie ik dat ik te vroeg heb gejuicht: er is een businessclub-meeting aan de gang en in het wedstrijdsecretariaat kan ik aanschuiven bij Daan Weggemans, elftalbegeleider Onno Kreek en scheidsrechter-kijkerd Frans Vermeij. We hebben het even over de zaak tegen s.v. Huizen, waarbij het al dan niet alsnog in mindering brengen van punten de gemoederen even bezig houdt.
    Ook heb ik het met Frans over het fenomeen 'scheidsrechter', waarbij ik nogmaals aangeef dat ik momenteel  weinig scheidsrechters zie van het kaliber Lou van Ravens, Mario vd Ende, Dick Jol, Frans Derks en zelfs Frans Vermeij: scheidsrechters met meer ballen dan spelregels, meer persoonlijkheid dan kaarten. Als ik echter zie waar Frans op jureert en beoordeelt, dan heb ik toch weer wat goede hoop op een nieuwe generatie arbiters die een wedstrijd op hun uitstraling en gevoel kunnen uitfluiten.
    Ook minder goed nieuws als ik de opstelling bekijk: min of meer ‘vaste’ doelman Gianni Hermans heeft ’s middags zijn maaginhoud aan de buitenwereld getoond en is dus ziek thuis gebleven. Vandaar dat er vanavond een B-junior onder de lat staat: Onur Batman. Nu kan je tegen die fysiek sterke Bunschoters op geen enkele plek een ‘kleintje’ velen, maar een doelman is dan natuurlijk helemaal een kwetsbare plek.

    Kampioenen!

    Het scorebord is zowaar aan en dat geeft meteen zoveel sfeer dat ik enthousiast begin te applaudisseren en er een luidkeels ‘Kampioenen!’ uitgooi als de ploegen zich op de middenstip presenteren… Met onverholen spot wordt zoveel enthousiasme hoofdschuddend door het handjevol op de tribune weggehoond en beschaamd zink ik weer terug achter mijn lessenaartje. Ik had toch echt goed bedoeld…
    En Huizen opent goed door in de tweede minuut al de eerste kans te forceren als Hidde van der Veldt een breedtepass onderschept en zich door de Bunschoter defensie dreigt heen te worstelen. Zijn schotpoging mist echter zowel richting als kracht en doelman Duijs kan de bal eenvoudig  verwerken.
    Huizen speelt onbevangen en enthousiast en dat is meteen het befaamde open mes waar ze dan in de zesde minuut inlopen: een aanvalsopbouw wordt onderbroken op het moment dat er vier man vóór de bal lopen en als de rappe buitenspeler nummer 18 - Justin Rood -  er vandoor gaat en de bal panklaar legt voor die ijzersterke nummer negen van de Bunschoters, ene De Graaf – tja, wie had deze achternaam nou gedacht…  De Graaf betoont zich een echte spits en legt de bal keurig met het hoofd binnen: 0-1.
    Het is niet verdiend op dat moment: Huizen speelt verzorgder voetbal, oogt wat sterker, maar de IJsselmeervogels zijn scherper, dodelijker in de omschakeling, en dat betaalde zich dus met die goal uit.
    Huizen dreigt wel, maar verder dan een prachtige aanname van Zakaria El Biyar en een gewaagd schot dat voorlangs zeilt, komt het vooralsnog niet.

    ‘Vrije’ schop

    De achterliggende gedachte van een vrije schop is, dat je nadat je benadeeld bent door een overtreding van de tegenpartij, dat je de bal dan even ongestoord naar een medespeler mag schoppen. Dat principe stond de IJsselmeervogels niet helemaal helder voor ogen toen ze in de twaalfde minuut een vrije trap kregen na een stevige overtreding ter hoogte van de middenlijn. De bal wordt genomen, maar aangezien geen van de Bunschoters aanstalten maakte om verder ook maar iets met de bal te doen, besloot de attente Hidde van der Veldt heel alert om dan maar gebruik van de situatie te maken en er met de bal vandoor te gaan. De voorzet is een fractie achter onze spits die zijn schotpoging dan ook ziet mislukken. De bal schiet echter door en komt bij Zakaria El Biyar die rustig blijft en de bal via de doelman alsnog goed binnenschiet: 1-1.
    Hoessein Jabir heeft kort daarop nog een fraaie actie in huis die deed denken aan de manier waarop Robben afgelopen zondag scoorde. Helaas voor Hoessein was zijn schot echter minder doeltreffend en een prooi voor doelman Duijs.
    Met twintig minuten op de klok hebben we dan toch al het nodige meegemaakt. Dan vliegt er een schot rakelings voorlangs en is blijkbaar aangeraakt door een Huizer. De corner die volgt levert voor de vrijstaande De Graaf – weer hij – geen probleem op: met een simpele knik legt hij nummer twee achter de kansloze Batman: 1-2. De manier waarop hij volledig vrijstaand kon inknikken doet ernstige slechtziendheid bij de Huizer defensie vermoeden. Vanuit een standaardsituatie mag je toch wel verwachten dat er een ‘kopper’ met die lange De Graaf zou zijn meegesprongen…
    IJsselmeervogels lijkt in deze fase de wedstrijd volledig naar zich toe te trekken, zeker als Belarbi een vlammend schot rakelings naast ziet gaan.
    In de 34e minuut geeft Huizen opnieuw een geheel nieuw dimensie aan het begrip vrijheid en opnieuw is het De Graaf die er met het hoofd van profiteren: een simpele knik zet de 1-3 op het scorebord.

    Hoop

    Alle hoop lijkt nu vervlogen en Huizen lijkt rijp voor de slacht. Maar dat moet onze jonge garde worden nagegeven: aan strijdlust en veerkracht ontbreekt het ze niet. Kort voor rust wordt er dan net buiten het strafschopgebied een overtreding gemaakt en verdediger Robert Guerain zet zich achter de bal. De vrije trap is hard en zuiver, maar niet doeltreffend: met een uiterste inspanning weet doelman Duijs de bal nog te pareren. De rebound wordt echter knap ingekopt door de mee opgekomen Mats Kreek en op slag van rust ‘is Huizen weer in de wedstrijd’….
    Na de thee zien we een op verschillende plekken vernieuwd Huizen verschijnen. Enkele sterkhouders hebben plaatsgemaakt, maar het moet gezegd: hun vervangers betonen zich ook sterkhouders.
    Zo zie ik nummer 12 – Lucas van Esterik – bij wiens uiterlijk de naam Kick Wilstra zich telkens aan mij opdringt: een blond geblokt ventje dat voor de duvel niet bang is en weet wat hij met een bal wil doen en daarbij ook nog eens de techniek heeft om het er nog mee te doen ook! En dat zal IJsselmeervogels weten ook! Eerst is er die fantastische actiereeks die hem vanaf de eigen achterlijn het middenveld in voert, diverse Bunschoters in verbijstering achterlatend. Helaas eindigt zijn magnifieke actie in de buitenspelval van de gasten, maar de toon is gezet.
    Want twee minuten later heeft hij wel succes als hij door een woud van benen, via de grabbelende doelman Duijs en een ultieme poging van een verdediger, de bal toch binnen weet te werken met een knap schot: 3 – 3!

    Batman

    Naamgrappen zijn altijd flauw en eigenlijk nooit leuk. Maar als je Batman op je wedstrijdformulier ziet staan en je krijgt dan de indruk dat niet Batman maar Robin in de goal staat, dan ontkom je toch niet helemaal aan die vergelijking.
    Maar het is deze jonge B-junior die een hoofdrol voor zich opeist deze fase. Eerst spat onze kleine ‘Robin’  dapper naar de hoek als De Graaf na vermeend buitenspel door mag en een ziedend schot loslaat. Batman is echter paraat en weet de bal met een uiterste krachtsinspanning buiten de palen te ranselen.
    Kort daarop is er ter hoogte van de middenlijn een struikelpartij te midden van een kluwen rennende spelers, gekraak, en helaas voor de wedstrijd blijft De Graaf geblesseerd achter en moet vervangen worden. Het laat zich gelukkig niet al te ernstig aanzien en ik wens vanaf deze plek deze getalenteerde spits een spoedig herstel!
    Een minuut of tien later mag IJsselmeervogels een vrije trap nemen die snoeihard wordt ingeschoten, maar weer is het de dappere Onur Batman die schitterend redding brengt. Batman, Superman, Spiderman, noem ze allemaal maar op, Onur gaat ook gestrekt naar de hoek en ranselt de bal uit zijn doel!

    Maatje 48

    We hebben in Frans Scheerlink (ik heb hem al vaker genoemd) een verdediger met een maat schoen waar menig bootvluchteling een veilig heenkomen in zou kunnen zoeken. Frans is de tweede helft één van die nieuwe mensen die binnen de lijnen zijn gekomen. Huizen speelt de bal bijna hautain rond en denkt de vloer aan te kunnen vegen met de gasten uit Bunschoten-Spakenburg. Maar dan is ineens één van die passes totaal verkeerd en dreigt IJsselmeervogels met hun snelle counters roet in de Huizer arrogantie te strooien. De bal wordt opgepikt en een vrije doorgang naar doelman Batman lijkt op handen. Maar dan is daar ‘Lange Frans’. Met een uiterste inspanning zet hij een werkelijk meer dan perfecte tackle in: keurig op de bal en een demonstratievideo waardig. De speler van IJsselmeervogels verwachtte niet dat de bal nog gespeeld kon worden en zet vol aan om die bal onverbiddelijk geblokt te voelen. De medische hulptroepen hebben dan ook de handen vol aan het oplappen van de onfortuinlijke speler, maar de scheidsrechter hervat de wedstrijd na de herstelwerkzaamheden met een keurige scheidsrechtersbal, want van een overtreding was geen enkele sprake.

    Slotfase

    En dan lijkt de wedstrijd richting een keurige 3-3 te kabbelen. Huizen heeft weliswaar het beste van het spel, maar weet daar feitelijk weinig concrete kansen uit te halen. IJsselmeervogels loert op de counter, maar Huizen geeft niks weg.
    Tenminste: tot de 82e minuut, dan…
    IJsselmeervogels zet goed druk en Huizen tracht daar onderuit te voetballen. Overmoedig probeert een verdediger zo ongeveer op de achterlijn een man uit te kappen. Als dat mislukt is de pass op de volkomen vrijstaande Barkoki ineens een voldongen feit en van dichtbij laat deze invaller zich dit buitenkansje niet ontglippen: 3-4!
    Met man en macht tracht Huizen alsnog de gelijkmaker te forceren. Het spel wordt rommeliger en rommeliger en ook de overtredingen stapelen zich op. De arbiter van dienst blijkt dan nog niet de alure te bezitten van de arbiters die ik aan het begin van dit verslag al noemde en hij gaat een beetje ten onder in deze hectiek.  En in inmiddels de blessuretijd, trekt hij dan voor mij als volslagen verrassing een gele kaart en legt de bal op de stip.
    Heel IJsselmeervogels voelt zich ‘erin gefloten’ en bestolen en het commentaar is niet van de lucht. Heel eerlijk heb ik niet kunnen constateren of de strafschop terecht was of niet. Ook na afloop liepen de lezingen over het gebeurde sterk uiteen en ook achteraf zou ik er mijn hand niet voor in het vuur durven steken of het nou wel of juist géén penalty was. De verontwaardiging was echter groot en de uitlatingen die her en der over tribune en veld vlogen wierpen helaas een smet op deze verder toch zeker niet onaangenaam verlopende wedstrijd. Voetbal is emotie, ik weet het. Maar we zijn hier wel bezig met talentvolle en vooral jonge spelers en arbiters. Spelers die fouten maken, maar zeker ook arbiters die fouten maken. Dat wéét je op het moment dat je aan een dergelijke competitie begint. Nogmaals: geen idee of de strafschop terecht was of niet, maar laten we toch vooral volwassen blijven in onze reacties naar de arbitrage toe. Ik wens Frans Vermeij echter veel wijsheid en sterkte bij zijn evaluatiegesprek…

    Ervin Lee

    Uiteraard ben ik ook benieuwd hoe coach Ervin Lee deze wedstrijd beleefd heeft.
    “Ik ben heel tevreden over deze wedstrijd,” beweert hij stellig. “Ik vond dat ze zeker de eerste helft heel goed hadden gespeeld. De tweede helft begonnen we wat voorzichtig met met name achterin wat kleine foutjes. Maar later pakten we dat toch weer goed op. Ondanks de achterstand waren ze écht niet sterker dan wij. Ik heb echt heel veel goede dingen gezien.
    In de counter waren ze best wel gevaarlijk. Maar achterin werd het allemaal goed opgelost. Ik was er niet zo bang voor…”

    “Toch kom je dan op 1-3 achter en de doelpunten vlogen er toch wel makkelijk in. De vierde goal was zo ongeveer comedy-capers…”

    “Ja, dat klopt, maar dat was vooral niet letten op de man maar op de bal. Het was even chaotisch en organisatorisch stond het gewoon even niet goed. Dat zijn gewoon van die kleine dingetjes, maar verder was ik toch echt wel tevreden, hoor…”

    “Dan die late 4-4 via de penalty?...”

    “Ja, mijn spits gaf aan dat hij echt naar beneden getrokken werd en dat het dus een terechte penalty is. Lucas is een eerlijke knul die daar echt niet over zou liegen, dus ik geloof wel dat het een terechte penalty was…”

    Daar was de coach van IJsselmeervogels het niet mee eens. Die verhaalde na afloop van een speler van IJsselmeervogels die met gestrekt been werd aangevallen en daardoor tegen een speler van Huizen aanviel. Helaas had ik geen tijd meer om de scheidsrechter op te wachten en diens visie op de zaak nog even op te tekenen.

    Al met al heb ik echter toch weer een heerlijk avondje prachtig voetbal gekeken. En om met een bekende reclame te spreken: ‘Dat zouden meer mensen moeten doen!’…

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, aanvullingen en commentaar zijn als altijd van harte welkom via ron apenstaartje rtpsoftware.nl