https://www.svhuizen.nl/huizen-wint-in-doelpuntenfestival/n3581c139
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen wint in doelpuntenfestival
    18 okt 2017
    Ron Tuijnman
    In een benefietwedstrijd tegen de Hilversumse Selectie wist Huizen zijn tweede winstpartij van dit seizoen te noteren... Een verslag...
    huizen-wint-in-doelpuntenfestival

    Wasmeer
    De Hilversumse vereniging heeft recentelijk een nieuwe accommodatie gekregen en dat bruist van de activiteiten als ik door een vriendelijke parkeerwacht een parkeerplek toegewezen heb gekregen.
    We spelen voor het goede doel vandaag: de nazorg van de met hart- en leverproblemen kampende 4-jarige Noah van den Hoek trekt -  ook financieel - een zware wissel op de rest van het gezin. Noah is er nog lang niet. Hij vertoeft meer in het ziekenhuis dan dat hij tegen een bal kan trappen. Daarom willen de deelnemende verenigingen en organisatie Stichting Mens, Zorg en Sport met dit initiatief deze voetbalfamilie een financieel steuntje in de rug geven.
    Normaliter heb ik het niet zo op oefenwedstrijden en al helemaal niet met een dunne selectie zoals we momenteel hebben. Met net de derby achter de rug - die ook weer zo zijn sporen heeft achtergelaten in de ziekenboeg – kan ik me voorstellen dat de selectie ook best even wat op adem moet komen. Erik Assink heeft dan ook voor vanavond een aantal spelers rust gegund en start met een elftal dat op verschillende plekken anders is ingevuld dan we gewend zijn. Zo keept bijvoorbeeld Rinaldo O’Niel en zijn er basisplaatsen voor onder meer Bob Brilleman, Lucas van Esterik, Kevin Smit en Hidde van der Veldt. Al met al best nog een behoorlijke selectie, dus.

    Plichtplegingen
    De microfoon is niet voor niets gehuurd en dus moet het publiek even door alle toepraken heen. Ook moeten er plaatjes worden geschoten voor het nageslacht. Foto’s waar het middelpunt van deze avond – Noah – uiteraard ook op moet staan. Maar die heeft in eerste instantie veel meer belangstelling voor de bal in handen van scheidsrechter van deze avond Ruud Bossen. Als hij de bal dan uiteindelijk toch bemachtigd heeft blijkt dat ook een doodziek kind toch kind blijft en met een vertederende uitbundigheid neemt de vierjarige de rennerd met de bal. Weer wordt het menneke erbij gehaald en Wouter Vente toont zijn vaderlijke kant door het mannetje even met het gezicht naar de camera’s te posteren.
    Vanwege het overlijden van een Hilversums bestuurslid worden er ongeveer vier minuten stilte in acht genomen: tot drie keer aan toe meent het publiek dat de minuut stilte al is aangebroken voor we dan de spelers in die kenmerkende formatie op de middencirkel zien opstellen en de uiteindelijke minuut dan toch van start gaat.

    Eerste helft
    Mistflarden trekken inmiddels samen in de hoek van het veld en dan gaan we van start. In de eerste minuut zien we dan al een meteen een ferme kans voor de Hilversumse Selectie: Jordy Arp zet de bal goed voor, maar kan dan net niet worden binnengegleden bij de eerste paal.
    Na een kwartier waarin beide ploegen frank en vrij de aanval zochten, mag de Hilversumse selectie dan een corner nemen. Men neemt hem ‘kort’ en de bal valt bij de eerste paal in een hele pluk spelers. Een van die spelers in die kluit weet de bal binnen te tikken en we kijken tegen een 0-1 achterstand op.
    Inmiddels is het verschil ‘wedstrijdverlichting’ en ‘trainingsverlichting’ mij wel duidelijk geworden, want het kan aan mijn oude ogen liggen, maar het begrip schimmenspel kreeg zeker met die mistflarden een extra dimensie.
    Vijf minuten later is het al weer gelijk: deze keer een corner voor Huizen: de bal wordt slecht door de Hilversummers geruimd en door een woud van benen jaagt Lucas van Esterik de bal met een venijnige voetzoeker binnen. Volgens mij zat doelman Boy Mulder er nog aan, maar de bal slaat toch lekker binnen: 1-1!
    Een half uur speeltijd staat er dan niet op de klok, want blijkbaar was men in de handleiding van het prachtige elektronische scorebord nog niet aan het hoofdstukje ‘Het starten van de tijd’ toegekomen, en dus moet ik maar een beetje naar de speelminuut gokken. De dertigste roep ik dus maar uit de losse pols, als Aron Klaassen een van de fraaiste doelpunten van de avond produceert door van zeker vijfentwintig meter de bal diagonaal bij de verre paal binnen te laten slaan: 1-2! Lekker! Aron had het uberhaupt lekker op zijn heupen. Blijkbaar wilde hij wel wat laten zien bij zijn oude vereniging en was nadrukkelijk de regisseur en spelverdeler op het middenveld. Ik heb met plezier naar Aron staan kijken vanavond en zag er weer de Aron in zoals ik hem bij de beloften aan de gang heb zien gaan: slim, sterk, strakke passes, mensen diep sturend, dominant. In de rust loop ik moeder Kitty tegen het lijf die aan het worstelen is met haar bril. “Speelt ie weer eens een heerlijke wedstrijd, heb je je bril weer niet op!” voeg ik haar gekscherend toe. Ze kon de humor wel waarderen. Nou Dave nog zijn oude vorm terug en alles is weer koek-en-ei in huize Klaassen. Behalve dan dat Aron Feyenoordfan is, dat zal altijd een klein smetje op die familie blijven werpen. (sorry Feyenoordfans en Aron, maar ‘n beetje dollen mocht blijkbaar vanavond…)
    Huizen draait de Hilversummers dan de duimschroeven een periode aan. Nadat ze een paar keer door het oog van de naald zijn gekropen bij schoten over en naast, passes die nét niet goed vielen, is het dan in de vijfendertigste minuut ineens 1-3 als Bob Brilleman van dichtbij een goede voorzet vanaf de flank afrondt.
    Twee minuten later: wéér zo’n goede bal van de flank en deze keer is het Hidde van der Veldt die er gretig het hoofd tegenaan zet: 1-4!
    Het feest houdt aan: veertigste minuut: Kevin Smit krijgt de bal van nabij de tweede paal keurig teruggelegd en jaagt ‘m ongenadig hard binnen: 1-5!

    Die laatste loodjes
    Dan meent de Huizer defensie dat het al rust is en kan Hilversum-captain Cerkan Ozturk er zomaar alleen tussenuit trekken en oog in oog met doelman Rinaldo O’Niel schuift hij de bal perfect in de hoek: 2-5… Nou ja, missertje, kan gebeuren.
    Maar een  minuut later mag nu Rik Langhout zomaar doorgaan . Hij legt de bal af op Mo Moamedi – een van de betere voetballers in die Hilversummer selectie – en ook die maakt geen fout: 3-5. Weer ziet de Huizer laatste lijn er op zijn zachtst gezegd ‘niet goed uit’.
    En ja hoor: diezelfde minuut nog mag diezelfde nummer zeven – Moamedi – weer alleen op O’Niel af en staat het dus 4-5. En dan gaan de gedachten toch wel weer even terug naar afgelopen zaterdag en hoop je maar dat Bossen er geen tijd bijtrekt.

    Rust
    En zo breekt dan toch de rust aan met een minieme voorsprong voor Huizen waar het een riante had kunnen hebben als men achterin ook maar een fractie attenter was geweest in die laatste vijf minuten. Natuurlijk krijg je iets overmoedigs als het allemaal zo makkelijk lijkt te gaan en natuurlijk wil je dan ook wel eens lekker aanvallen en scoren. Maar de manier waarop we die slotminuten de kansen weggaven, dat deed bij een aantal toeschouwers om mij heen zelfs 'een vermoeden van matchfixing' ontstaan…
    Maar een kniesoor die daar op zo'n avond over zeurt. Het talrtijke publiek werd vermaakt met een doelpuntenfestijn en dat was waar deze avond om begonnen was.

    Goals, goals, goals
    “Girls, girls, girls” zong de groep Sailor aan het eind van de vorige eeuw en vanavond kon men daar “Goals, Goals, Goals” voor invullen. Want het werd een doelpuntenfestijn met twee ploegen die verdedigen maar een beetje bijzaak vonden. Als ik alle situaties zou verslaan, dan moest ik tot het ochtendgloren doorschrijven en dat wil ik mijn werkgever niet aandoen.
    In vogelvlucht dus:
    49e Minuut: ergens in die mistflarden die in de rust nog verder zijn komen opzetten schijnt die bal te zijn voorgezet en schijnt er iemand gescoord te hebben, want ik zie spelers juichend uit die mistflarden tevoorschijn komen: 4-6 verschijnt er op het scorebord waar nu de tijdwaarneming wél is gestart.
    51e Minuut: Weer Jordy Arp die op een scherpe pass van Michael Thé op volle snelheid de bal langs de dapper uit zijn goal sprintende O’Niel tikt: 5-6.
    53e Minuut: Een handsbal die Ruud Bossen niet ontgaan is. Joey Papamelodias jaagt de penalty onberispelijk binnen: 5-7
    60e Minuut: Bob Brilleman zet goed door en weet de bal binnen te tikken: 5-8.
    79e Minuut: Spits Ozturk neemt de bal prachtig op de borst aan in het strafschopgebied en haalt vernietigend uit: 6-8!
    85e Minuut: vanaf zeker vijfentwintig, ware het geen dertig meter, legt Joey Papamelodias aan voor een pegel, zo strak dat je er een liniaal langs had kunnen leggen, zo hard dat de bal de mistflarden achter zich deed kolken en zo precies dat de bal met meetkundige precisie in de kruising paste. Wonderschoon: 6-9.
    86e Minuut: de bal wordt in de doelmond voor O’Niel gebracht en Glenn Hemmers werkt de bal achter O’Niel die zo toch een uitermate zware avond beleefde.
    89e Minuut: Luke van Deventer schiet keurig binnen uit een splijtende pass van Randy Kroon (dat laatste was me even ontgaan, maar het werd mij door zijn vader even nadrukkelijk in het oor gefluisterd - waarvoor dank!) en zet de eindstand van 8-9 op het scorebord.
    Geen acht minuten extra, deze keer. Anders zouden we de door mij in de rust voorspelde 9-9 stand wellicht nog op het scorebord hebben zien verschijnen.
    En zo werd het 8-9, dus. Een wedstrijd met een dergelijk uitslag kan je uiteraard niet serieus nemen. Toch ging het publiek dat ik sprak tevreden naar huis en kunnen we terugzien op een aantal meer dan heerlijke doelpunten en enkele schitterende acties. Een demonstratiewedstrijd met zeventien goals in totaal en die voor de keepers dus een hel geweest moet zijn. De eerste winstpartij voor Huizen dit seizoen en al is het een schertspartij, het voelde toch wel heel erg lekker weer eens te winnen! De grootste winst zal ongetwijfeld voor de familie Van den Hoek zijn want de organisatie kan terugzien op een uitermate geslaagde avond!